ସାମଵେଦଃ

ଅ କୃଣ୍ଵନ୍ତୋ ଵରିଵୋ ଗଵେ ଽଭ୍ଯର୍ଷନ୍ତି ସୁଷ୍ଟୁତିମ୍ ଚ୍ ଇଡାମସ୍ମଭ୍ଯଂ ସଂଯତମ୍

ଗାଉଁ ପାଇଁ ବିଶାଳ ପଥ କରି, ସେମାନେ ଅଧିକ ପ୍ରଶଂସା ଖୋଜନ୍ତି; ଆମ ପାଇଁ ଉପହାର ଏକତ୍ର ହେଉ।

ଅ ରାଜା ମେଧାଭିରୀଯତେ ପଵମାନୋ ମନାଵଧି ଚ୍ ଅନ୍ତରିକ୍ଷେଣ ଯାତଵେ

ବୁଦ୍ଧିରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ରାଜା ଶୁଦ୍ଧ ହୋଇ ଚିନ୍ତାର ସୀମା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଯାଉଛନ୍ତି, ମଧ୍ୟାକାଶ ମାଧ୍ୟମରେ ଯାତ୍ରା କରୁଛନ୍ତି।

ଅ ଆ ନଃ ସୋମ ସହୋ ଜୁଵୋ ରୂପଂ ନ ଵର୍ଚସେ ଭର ଚ୍ ସୁଷ୍ଵାଣୋ ଦେଵଵୀତଯେ

ହେ ସୋମ, ଆମ ପାଖକୁ ଆସ, ଶକ୍ତି ଓ ଯୁବତ୍ୱ ଦେ, ସୁନ୍ଦରତା ଓ ଚମକ ଦିଅ, ଭଲ ଭାବରେ ଦେବତାଙ୍କ ଉପକୃତି ପାଇଁ।

ଅ ଆ ନ ଇନ୍ଦୋ ଶତଗ୍ଵିନଂ ଗଵାଂ ପୋଷଂ ସ୍ଵଶ୍ଵ୍ଯମ୍ ଚ୍ ଵହା ଭଗତ୍ତିମୂତଯେ

ହେ ଇନ୍ଦୁ, ଆମ ପାଖକୁ ଶତ ଗୋଧନ, ଗୋମାନେର ପୋଷଣ ଓ ଭଲ ଘୋଡା ଦେ, ଆମ ଆନନ୍ଦ ପାଇଁ ଭାଗ୍ୟ ଆଣ।

ଅ ତଂ ତ୍ଵା ନୃମ୍ଣାନି ବିଭ୍ରତଂ ସଧସ୍ଥେଷୁ ମହୋ ଦିଵଃ ଚ୍ ଚାରୁଂ ସୁକୃତ୍ଯଯେମହେ

ତୁମେ ପୁରୁଷ ଶକ୍ତି ଧରି, ଦିବର ମହା ନିବାସରେ ବସୁଛ, ଆମେ ତୁମ ଭଲ କାମରେ ଚମତ୍କାର ଦେଖି ଚାହୁଁ।

ଅ ସଂଵୃକ୍ତଧୃଷ୍ଣୁମୁକ୍ଥ୍ଯଂ ମହାମହିଵ୍ରତଂ ମଦମ୍ ଚ୍ ଶତଂ ପୁରୋ ରୁରୁକ୍ଷଣିମ୍

ଏକତ୍ରିତ ଶକ୍ତି ଓ ସ୍ତୁତି, ମହା ନିୟମ ଓ ଉତ୍ସାହରେ, ତୁମେ ଶତ ଦୃଢ଼ ଦୁର୍ଗକୁ ଭଙ୍ଗ କରିଛ।

ଅ ଅତସ୍ତ୍ଵା ରଯିରଭ୍ଯଯଦ୍ରାଜାନଂ ସୁକ୍ରତୋ ଦିଵଃ ଚ୍ ସୁପର୍ଣୋ ଅଵ୍ଯଥୀ ଭରତ୍

ତାପରେ ଧନ ତୁମ ପାଖକୁ ଆସିଲା, ଦିବର ରାଜା, ହେ ଦକ୍ଷ ଜଣ, ଅକ୍ଳାନ୍ତ ଶୁଭ୍ର ପାଖି ଏହା ଆଣିଦେଇଛ।

ଅ ଅଧା ହିନ୍ଵାନ ଇନ୍ଦ୍ରିଯଂ ଜ୍ଯାଯୋ ମହିତ୍ଵମାନଶେ ଚ୍ ଅଭିଷ୍ଟିକୃଦ୍ଵିଚର୍ଷଣିଃ

ଏପରି ତୁମ ଶକ୍ତିକୁ ଉତ୍ତେଜିତ କରି, ତୁମେ ଅଧିକ ମହାନତା ପାଉଛ, ମନ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ, ଅଧିକ ଧନ ଦେଉଥିବା।

ଅ ଵିଶ୍ଵସ୍ମା ଇତ୍ସ୍ଵର୍ଦୃଶେ ସାଧାରଣଂ ରଜସ୍ତୁରମ୍ ଚ୍ ଗୋପାମୃତସ୍ଯ ଵିର୍ଭରତ୍

ସମସ୍ତ ଦେଖିପାରିବା ବ୍ୟକ୍ତି ପାଇଁ, ସେ ସାଧାରଣ ରାଜ୍ୟକୁ ନେଇଯାଉଛି, ବାୟୁ ଭଳି ଶୀଘ୍ର, ଗାଉଁର ରକ୍ଷକ ଓ ଅମୃତ ଆଣିଦେଇଥିବା।

ଅ ଇଷେ ପଵସ୍ଵ ଧାରଯା ମୃଜ୍ଯମାନୋ ମନୀଷିଭିଃ ଚ୍ ଇନ୍ଦୋ ରୁଚାଭି ଗା ଇହି

ପୋଷଣ ପାଇଁ ନିଜକୁ ଶୁଧ୍ଧ କର, ହେ ଇନ୍ଦୁ, ପଣ୍ଡିତମାନେ ଦ୍ୱାରା ପରିଶୋଧିତ, ତୁମ ଚମକ ନେଇ ଗାଉଁ ପାଖକୁ ଆସ।

ଅ ପୁନାନୋ ଵରିଵସ୍କୃଧ୍ଯୂର୍ଜଂ ଜନାଯ ଗିର୍ଵଣଃ ଚ୍ ହରେ ସୃଜାନ ଆଶିରମ୍

ଶୁଧ୍ଧ କରି, ତୁମେ ବିଶାଳ ପଥ କର, ହେ ଗାୟକ, ଲୋକମାନେ ପାଇଁ ଶକ୍ତି ଉତ୍ପନ୍ନ କର, ହେ ପିତାଳୀ, ତୁରନ୍ତ ଧାରା ଝାଡ଼ିଦେ।

ଅ ପୁନାନୋ ଦେଵଵୀତଯ ଇନ୍ଦ୍ରସ୍ଯ ଯାହି ନିଷ୍କୃତମ୍ ଚ୍ ଦ୍ଯୁତାନୋ ଵାଜିଭିର୍ହିତଃ

ଦେବତାଙ୍କ ଉପକୃତି ପାଇଁ ଶୁଧ୍ଧ କରି, ହେ ଇନ୍ଦୁ, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପଥରେ ଯାଉ, ଚମକିବା, ଘୋଡାମାନେ ସହିତ ଯୋଗ ହୋଇ।

ଅ ଅଗ୍ନିନାଗ୍ନିଃ ସମିଧ୍ଯତେ କଵିର୍ଗୃହପତିର୍ଯୁଵା ଚ୍ ହଵ୍ଯଵାଡ୍ଜୁହ୍ଵାସ୍ଯଃ

ଅଗ୍ନି ଦ୍ୱାରା ଅଗ୍ନି ଜଳିଉଛି, ପଣ୍ଡିତ, ଯୁବ ଗୃହପତି, ଉପହାର ନେଇଯାଉଥିବା, ଚମଚ ମୁହଁରେ ରଖି।

ଅ ଯସ୍ତ୍ଵାମଗ୍ନେ ହଵିଷ୍ପତିର୍ଦୂତଂ ଦେଵ ସପର୍ଯତି ଚ୍ ତସ୍ଯ ସ୍ମ ପ୍ରାଵିତା ଭଵ

ଯେଉଁଠି ଅଗ୍ନି, ଉପହାର ଦେଇ, ଦେବତା ଦୂତ ଭାବେ ପୂଜା କରେ, ସେ ଜଣଙ୍କର ରକ୍ଷକ ହେଉ।

ଅ ଯୋ ଅଗ୍ନିଂ ଦେଵଵୀତଯେ ହଵିଷ୍ମାଂ ଆଵିଵାସତି ଚ୍ ତସ୍ମୈ ପାଵକ ମୃଡଯ

ଯେଉଁଠି ଉପହାର ଦେଇ ଅଗ୍ନିକୁ ଦେବତାଙ୍କ ଉପକୃତି ପାଇଁ ଡାକିଥାଏ, ସେ ଜଣଙ୍କୁ, ହେ ଶୁଧ୍ଧ ଅଗ୍ନି, ସୁଖ ଦିଅ।

ଅ ମିତ୍ରଂ ହୁଵେ ପୂତଦକ୍ଷଂ ଵରୁଣଂ ଚ ରିଶାଦସମ୍ ଚ୍ ଧିଯଂ ଘୃତାଚୀଂ ସାଧନ୍ତା

ମୁଁ ପୂତଦକ୍ଷ ମିତ୍ରଙ୍କୁ, ଶତ୍ରୁନାଶକ ବରୁଣଙ୍କୁ ଏବଂ ଜ୍ୟୋତିର୍ମୟ ବୁଦ୍ଧିକୁ ଆହ୍ୱାନ କରେ, ଯେଉଁଠାରେ ସଫଳତା ଆସେ।

ଅ ଋତେନ ମିତ୍ରାଵରୁଣାଵୃତାଵୃଧାଵୃତସ୍ପୃଶା ଚ୍ କ୍ରତୁଂ ବୃହନ୍ତମାଶାଥେ

ସତ୍ୟର ଶକ୍ତିରେ, ମିତ୍ର ଓ ବରୁଣ, ସତ୍ୟରେ ବୃଦ୍ଧି ପାଇଥିବା ଏବଂ ସତ୍ୟକୁ ସ୍ପର୍ଶ କରିଥିବା, ବିଶାଳ ଶକ୍ତି ଅର୍ଜନ କରିଛନ୍ତି।

ଅ କଵୀ ନୋ ମିତ୍ରାଵରୁଣା ତୁଵିଜାତା ଉରୁକ୍ଷଯା ଚ୍ ଦକ୍ଷଂ ଦଧାତେ ଅପସମ୍

ମିତ୍ର ଓ ବରୁଣ, ଜ୍ଞାନୀ ଏବଂ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଜନ୍ମର, ବିସ୍ତୃତ ନିବାସରେ ବସିଥିବା, ଆମକୁ ଦକ୍ଷତା ଦିଅନ୍ତୁ ଏବଂ ଶତ୍ରୁତା ଦୂର କରନ୍ତୁ।

ଅ ଇନ୍ଦ୍ରେଣ ସଂ ହି ଦୃକ୍ଷସେ ସଂଜଗ୍ମାନୋ ଅବିଭ୍ଯୁଷା ଚ୍ ମନ୍ଦୂ ସମାନଵର୍ଚ୍ଚସା

ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ସହିତ ଆପଣମାନେ ଏକାଠି ଦେଖାଯାନ୍ତି, ଏକତାରେ ଆସିଥିବା, ଭୟହୀନ ଏବଂ ଦୁଇଜଣ ଏକ ସମାନ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତାରେ ଚମକୁଛନ୍ତି।

ଅ ଆଦହ ସ୍ଵଧାମନୁ ପୁନର୍ଗର୍ଭତ୍ଵମେରିରେ ଚ୍ ଦଧାନା ନାମ ଯଜ୍ଞିଯମ୍

ସ୍ୱଧାନୁସାରେ ସେମାନେ ପୁନଃ ଗର୍ଭରେ ପ୍ରବେଶ କରିଛନ୍ତି, ଯଜ୍ଞର ନାମ ଧାରଣ କରି, ପୂଜାଯୋଗ୍ୟ ହୋଇଛନ୍ତି।

ଅ ଵୀଡୁ ଚିଦାରୁଜତ୍ନୁଭିର୍ଗୁହା ଚିଦିନ୍ଦ୍ର ଵହ୍ନିଭିଃ ଚ୍ ଅଵିନ୍ଦ ଉସ୍ରିଯା ଅନୁ

ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ତୁମ ଅଗ୍ନିମାନେ ସହିତ ଗୁପ୍ତ ଅଂଶକୁ ଭେଟିଛ, ଅବରୋଧ ଭାଙ୍ଗି ଗାଁମାନେ ପଛରେ ଚାଲିଛ।

ଅ ତା ହୁଵେ ଯଯୋରିଦଂ ପପ୍ନେ ଵିଶ୍ଵଂ ପୁରା କୃତମ୍ ଚ୍ ଇନ୍ଦ୍ରାଗ୍ନୀ ନ

ମୁଁ ସେ ଦୁଇଜଣଙ୍କୁ ଆହ୍ୱାନ କରେ, ଯେଉଁଠାରେ ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟ ପୂର୍ବରୁ ସଂପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇଥିଲା—ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅଗ୍ନି।

ଅ ଉଗ୍ରା ଵିଘନିନା ମୃଧ ଇନ୍ଦ୍ରାଗ୍ନୀ ହଵାମହେ ଚ୍ ତା ନୋ ମୃଡାତ ଈଦୃଶେ

ଉଗ୍ର ଏବଂ ବିଘ୍ନନାଶକ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ଆମେ ଡାକୁଛୁ; ସେମାନେ ଏଭଳି ଆମକୁ କୃପା କରନ୍ତୁ।

ଅ ହଥୋ ଵୃତ୍ରାଣ୍ଯାର୍ଯା ହଥୋ ଦାସାନି ସତ୍ପତୀ ଚ୍ ହଥୋ ଵିଶ୍ଵା ଅପ ଦ୍ଵିଷଃ

ତୁମେ ଶତ୍ରୁ ବୃତ୍ରମାନେକୁ ନାଶ କର, ଦାସ୍ୟୁମାନେକୁ ନାଶ କର, ଏ ନିଜ ମାଲିକମାନେ; ତୁମେ ସମସ୍ତ ଦ୍ୱିଷ୍ଟମାନେକୁ ନାଶ କର।

ଅ ଅଭି ସୋମାସ ଆଯଵଃ ପଵନ୍ତେ ମଦ୍ଯଂ ମଦମ୍ ଚ୍ ସମୁଦ୍ରସ୍ଯାଧି ଵିଷ୍ଟପେ ମନୀଷିଣୋ ମତ୍ସରାସୋ ମଦଚ୍ଯୁତଃ

ଚାପି ହୋଇଥିବା ଓ ଆନନ୍ଦ ଭରିଥିବା ସୋମ ଝରିଯାଉଛି, ଜ୍ଞାନୀମାନେ, ସମୁଦ୍ରର ପୃଷ୍ଠରେ ଆନନ୍ଦରେ ଉତ୍ସୁକ ଏବଂ ଆନନ୍ଦରେ ଭରିଥିବା।

ଅ ତରତ୍ସମୁଦ୍ରଂ ପଵମାନ ଊର୍ମିଣା ରାଜା ଦେଵ ଋତଂ ବୃହତ୍ ଚ୍ ଅର୍ଷା ମିତ୍ରସ୍ଯ ଵରୁଣସ୍ଯ ଧର୍ମଣା ପ୍ର ହିନ୍ଵାନ ଋତଂ ବୃହତ୍

ପବିତ୍ର ହୋଇ, ତୁମେ ତୁମ ତରଙ୍ଗରେ ସମୁଦ୍ରକୁ ଅତିକ୍ରମ କର, ରାଜା, ଦେବତା, ସତ୍ୟରେ ବଡ; ମିତ୍ର ଓ ବରୁଣଙ୍କ ନିୟମରେ ଅଗ୍ରସର ହୁଅ, ବଡ ସତ୍ୟକୁ ଚଳାଇ।

ଅ ନୃଭିର୍ଯେମାଣୋ ହର୍ଯତୋ ଵିଚକ୍ଷଣୋ ରାଜା ଦେଵଃ ସମୁଦ୍ର୍ଯଃ

ପୁରୁଷମାନେ ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ, ହରିତ ଏବଂ ବୁଦ୍ଧିମାନ, ରାଜା ଦେବତା ସମୁଦ୍ରର ଦେବତା ପ୍ରକାଶିତ ହୋଇଛନ୍ତି।

ଅ ତିସ୍ରୋ ଵାଚ ଈରଯତି ପ୍ର ଵହ୍ନିରୃତସ୍ଯ ଧୀତିଂ ବ୍ରହ୍ମଣୋ ମନୀଷାମ୍ ଚ୍ ଗାଵୋ ଯନ୍ତି ଗୋପତିଂ ପୃଚ୍ଛମାନାଃ ସୋମଂ ଯନ୍ତି ମତଯୋ ଵାଵଶାନାଃ

ସେ ତିନିଟି ଶବ୍ଦ ଉଚ୍ଚାରଣ କରେ: ଅଗ୍ନି ସତ୍ୟର ପ୍ରେରଣା ଦେଇଥାଏ, ପୁରୋହିତର ଜ୍ଞାନ; ଗାଁମାନେ ତାଙ୍କର ମାଲିକଙ୍କୁ ପ୍ରଶ୍ନ କରି ଯାଆନ୍ତି, ଚିନ୍ତାମାନେ ଆଶାରେ ସୋମକୁ ଯାଆନ୍ତି।

ଅ ସୋମଂ ଗାଵୋ ଧେନଵୋ ଵାଵଶାନାଃ ସୋମଂ ଵିପ୍ରା ମତିଭିଃ ପୃଚ୍ଛମାନାଃ ଚ୍ ସୋମଃ ସୁତ ଋଚ୍ଯତେ ପୂଯମାନଃ ସୋମେ ଅର୍କାସ୍ତ୍ରିଷ୍ଟୁଭଃ ସଂ ନଵନ୍ତେ

ଗାଁମାନେ, ଦୁଧ ଦେଇଥିବା ଗାଁମାନେ, ଆଶାରେ ସୋମକୁ ଯାଆନ୍ତି; ଜ୍ଞାନୀମାନେ ତାଙ୍କର ଚିନ୍ତାରେ ସୋମକୁ ପ୍ରଶ୍ନ କରନ୍ତି; ସୋମ ଚାପି ଏବଂ ପବିତ୍ର ହୋଇ ପ୍ରଶଂସିତ ହୁଏ; ସୋମକୁ ଶ୍ଲୋକ ଏବଂ ତୃଷ୍ଟୁପ୍ ଯୋଗ ହୁଏ।