ସାମଵେଦଃ

ଅ ମନୀଷିଭିଃ ପଵତେ ପୂର୍ଵ୍ଯଃ କଵିର୍ନୃଭିର୍ଯତଃ ପରି କୋଶାଂ ଅସିଷ୍ଯଦତ୍ ଚ୍ ତ୍ରିତସ୍ଯ ନାମ ଜନଯନ୍ମଧୁ କ୍ଷରନ୍ନିନ୍ଦ୍ରସ୍ଯ ଵାଯୂଂ ସଖ୍ଯାଯ

ଜ୍ଞାନୀମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପବିତ୍ର ହୋଇଥିବା ପୁରୁଣା କବି ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବହିଯାଉଛି। ସେ ପାତ୍ରମାନେ ପୂରିଛି। ତୃତାର ନାମ ସୃଷ୍ଟି କରି, ମଧୁ ଝରାଇ, ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ବାୟୁଙ୍କ ମିତ୍ରତା ପାଇଁ।

ଅ ଅଯଂ ପୁନାନ ଉଷସୋ ଅରୋଚଯଦଯଂ ସିନ୍ଧୁଭ୍ଯୋ ଅଭଵଦୁ ଲୋକକୃତ୍ ଚ୍ ଅଯଂ ତ୍ରିଃ ସପ୍ତ ଦୁଦୁହାନ ଆଶିରଂ ସୋମୋ ହୃଦେ ପଵତେ ଚାରୁ ମତ୍ସରଃ

ଏହି ପବିତ୍ର ହେଉଥିବା ସୋମ ଉଷାକୁ ଚମକାଇଛି। ଏହି ସୋମ ନଦୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଅନ୍ତରାଳ ତିଆରି କରିଛି। ଏହି ସୋମ ତିନିଥର ସାତ ଧାରାକୁ ଦୁହି, ହୃଦୟ ପାଇଁ ପବିତ୍ର ହେଉଛି, ଏକ ମନୋହର ଆନନ୍ଦ।

ଅ ଏଵା ହ୍ଯସି ଵୀରଯୁରେଵା ଶୂର ଉତ ସ୍ଥିରହ୍ ଚ୍ ଏଵା ତେ ରାଧ୍ଯଂ ମନଃ

ଏଭଳି ତୁମେ ସତ୍ୟରେ ବୀର, ଏଭଳି ଶୂର, ଏଭଳି ତୁମର ଉଦାର ମନ।

ଅ ଏଵା ରାତିସ୍ତୁଵୀମଘ ଵିଶ୍ଵେଭିର୍ଧାଯି ଧାତୃଭିଃ ଚ୍ ଅଧା ଚିଦିନ୍ଦ୍ର ନଃ ସଚା

ଏଭଳି ଦାନ, ବହୁ ଦେଇଥିବା ମଘବନ୍, ସମସ୍ତ ଦାତାଙ୍କ ସହିତ ରଖାଯାଇଛି। ଏହିପରି, ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମ ସହିତ ରୁହ।

ଅ ମୋ ଷୁ ବ୍ରହ୍ମେଵ ତଦିନ୍ଦ୍ରଯୁର୍ଭୁଵୋ ଵାଜାନାଂ ପତେ ଚ୍ ମତ୍ସ୍ଵା ସୁତସ୍ଯ ଗୋମତଃ

ଏହିପରି ଆମ ପାଖରେ ତାହା ଘଟିନାହିଁ, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ପ୍ରାର୍ଥନା ପରି, ହେ ପ୍ରତିଫଳର ନାୟକ। ଗୋଧନ ଭରିଥିବା ଦଳା ସୋମରେ ଆନନ୍ଦ କର।

ଅ ଇନ୍ଦ୍ରଂ ଵିଶ୍ଵା ଅଵୀଵୃଧନ୍ତ୍ସମୁଦ୍ରଵ୍ଯଚସଂ ଗିରଃ ଚ୍ ରଥୀତମଂ ରଥୀନାଂ ଵାଜାନାଂ ସତ୍ପତିଂ ପତିମ୍

ସମସ୍ତ ଶବ୍ଦ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ବଡ଼ କରିଛି, ଯାହାର ଶକ୍ତି ସାଗର ପରି। ରଥୀମାନେ ମଧ୍ୟରେ ସେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରଥୀ, ସତ୍ପତି, ଦାନର ନାୟକ।

ଅ ସଖ୍ଯେ ତ ଇନ୍ଦ୍ର ଵାଜିନୋ ମା ଭେମ ଶଵସସ୍ପତେ ଚ୍ ତ୍ଵାମଭି ପ୍ର ନୋନୁମୋ ଜେତାରମପରାଜିତମ୍

ତୁମ ସହିତ ମିତ୍ରତାରେ, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମେ ବଳିଆ ଭୟ କରିବା ନାହିଁ, ହେ ଶକ୍ତିର ସ୍ୱାମୀ। ଆମେ ତୁମକୁ ଅପରାଜିତ ବିଜୟୀ ଭାବେ ପ୍ରଶଂସା କରୁଛୁ।

ଅ ପୂର୍ଵୀରିନ୍ଦ୍ରସ୍ଯ ରାତଯୋ ନ ଵି ଦସ୍ଯନ୍ତ୍ଯୂତଯଃ ଚ୍ ଯଦା ଵାଜସ୍ଯ ଗୋମତ ସ୍ତୋତୃଭ୍ଯୋ ମଂହତେ ମଘମ୍

ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମ ପୁରୁଣା ଦୟା ଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ କେବେ ବି ହରାଯି ନାହିଁ; ଯେତେବେଳେ ଗୋଧନର ଧନ ଗାୟକମାନେ ପାଆନ୍ତି, ସେ ଧନ ବହୁତ ମହାନ ହୁଏ।

ଦ୍ଵିତୀଯ ଦ୍ଵିତୀଯୋ ଽର୍ଧଃ ଅ ଏତ ଅସୃଗ୍ରମିନ୍ଦଵସ୍ତିରଃ ପଵିତ୍ରମାଶଵଃ ଚ୍ ଵିଶ୍ଵାନ୍ଯଭି ସୌଭଗା

ଦ୍ୱିତୀୟ ଥର ଅଗ୍ରହୀ ଓ ଶୀଘ୍ର ଧାରା ଫିଲ୍ଟର ମାଧ୍ୟମରେ ବହିଛି, ସମସ୍ତ ଭାଗ୍ୟକୁ ଆବୃତ କରିଛି।

ଅ ଵିଘ୍ନନ୍ତୋ ଦୁରିତା ପୁରୁ ସୁଗା ତୋକାଯ ଵାଜିନଃ ଚ୍ ତ୍ମନା କୃଣ୍ଵନ୍ତୋ ଅର୍ଵତଃ

ହେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ତୁମେ ଅନେକ ଦୁଃଖକୁ ଦୂର କରି, ସନ୍ତାନମାନେ ପାଇଁ ସହଜ ପଥ ତିଆରି କର, ଏବଂ ତୁମ ଶକ୍ତିରେ ଘୋଡାମାନେ ଗଢିଦେଉଛ।

ଅ କୃଣ୍ଵନ୍ତୋ ଵରିଵୋ ଗଵେ ଽଭ୍ଯର୍ଷନ୍ତି ସୁଷ୍ଟୁତିମ୍ ଚ୍ ଇଡାମସ୍ମଭ୍ଯଂ ସଂଯତମ୍

ଗାଉଁ ପାଇଁ ବିଶାଳ ପଥ କରି, ସେମାନେ ଅଧିକ ପ୍ରଶଂସା ଖୋଜନ୍ତି; ଆମ ପାଇଁ ଉପହାର ଏକତ୍ର ହେଉ।

ଅ ରାଜା ମେଧାଭିରୀଯତେ ପଵମାନୋ ମନାଵଧି ଚ୍ ଅନ୍ତରିକ୍ଷେଣ ଯାତଵେ

ବୁଦ୍ଧିରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ରାଜା ଶୁଦ୍ଧ ହୋଇ ଚିନ୍ତାର ସୀମା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଯାଉଛନ୍ତି, ମଧ୍ୟାକାଶ ମାଧ୍ୟମରେ ଯାତ୍ରା କରୁଛନ୍ତି।

ଅ ଆ ନଃ ସୋମ ସହୋ ଜୁଵୋ ରୂପଂ ନ ଵର୍ଚସେ ଭର ଚ୍ ସୁଷ୍ଵାଣୋ ଦେଵଵୀତଯେ

ହେ ସୋମ, ଆମ ପାଖକୁ ଆସ, ଶକ୍ତି ଓ ଯୁବତ୍ୱ ଦେ, ସୁନ୍ଦରତା ଓ ଚମକ ଦିଅ, ଭଲ ଭାବରେ ଦେବତାଙ୍କ ଉପକୃତି ପାଇଁ।

ଅ ଆ ନ ଇନ୍ଦୋ ଶତଗ୍ଵିନଂ ଗଵାଂ ପୋଷଂ ସ୍ଵଶ୍ଵ୍ଯମ୍ ଚ୍ ଵହା ଭଗତ୍ତିମୂତଯେ

ହେ ଇନ୍ଦୁ, ଆମ ପାଖକୁ ଶତ ଗୋଧନ, ଗୋମାନେର ପୋଷଣ ଓ ଭଲ ଘୋଡା ଦେ, ଆମ ଆନନ୍ଦ ପାଇଁ ଭାଗ୍ୟ ଆଣ।

ଅ ତଂ ତ୍ଵା ନୃମ୍ଣାନି ବିଭ୍ରତଂ ସଧସ୍ଥେଷୁ ମହୋ ଦିଵଃ ଚ୍ ଚାରୁଂ ସୁକୃତ୍ଯଯେମହେ

ତୁମେ ପୁରୁଷ ଶକ୍ତି ଧରି, ଦିବର ମହା ନିବାସରେ ବସୁଛ, ଆମେ ତୁମ ଭଲ କାମରେ ଚମତ୍କାର ଦେଖି ଚାହୁଁ।

ଅ ସଂଵୃକ୍ତଧୃଷ୍ଣୁମୁକ୍ଥ୍ଯଂ ମହାମହିଵ୍ରତଂ ମଦମ୍ ଚ୍ ଶତଂ ପୁରୋ ରୁରୁକ୍ଷଣିମ୍

ଏକତ୍ରିତ ଶକ୍ତି ଓ ସ୍ତୁତି, ମହା ନିୟମ ଓ ଉତ୍ସାହରେ, ତୁମେ ଶତ ଦୃଢ଼ ଦୁର୍ଗକୁ ଭଙ୍ଗ କରିଛ।

ଅ ଅତସ୍ତ୍ଵା ରଯିରଭ୍ଯଯଦ୍ରାଜାନଂ ସୁକ୍ରତୋ ଦିଵଃ ଚ୍ ସୁପର୍ଣୋ ଅଵ୍ଯଥୀ ଭରତ୍

ତାପରେ ଧନ ତୁମ ପାଖକୁ ଆସିଲା, ଦିବର ରାଜା, ହେ ଦକ୍ଷ ଜଣ, ଅକ୍ଳାନ୍ତ ଶୁଭ୍ର ପାଖି ଏହା ଆଣିଦେଇଛ।

ଅ ଅଧା ହିନ୍ଵାନ ଇନ୍ଦ୍ରିଯଂ ଜ୍ଯାଯୋ ମହିତ୍ଵମାନଶେ ଚ୍ ଅଭିଷ୍ଟିକୃଦ୍ଵିଚର୍ଷଣିଃ

ଏପରି ତୁମ ଶକ୍ତିକୁ ଉତ୍ତେଜିତ କରି, ତୁମେ ଅଧିକ ମହାନତା ପାଉଛ, ମନ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ, ଅଧିକ ଧନ ଦେଉଥିବା।

ଅ ଵିଶ୍ଵସ୍ମା ଇତ୍ସ୍ଵର୍ଦୃଶେ ସାଧାରଣଂ ରଜସ୍ତୁରମ୍ ଚ୍ ଗୋପାମୃତସ୍ଯ ଵିର୍ଭରତ୍

ସମସ୍ତ ଦେଖିପାରିବା ବ୍ୟକ୍ତି ପାଇଁ, ସେ ସାଧାରଣ ରାଜ୍ୟକୁ ନେଇଯାଉଛି, ବାୟୁ ଭଳି ଶୀଘ୍ର, ଗାଉଁର ରକ୍ଷକ ଓ ଅମୃତ ଆଣିଦେଇଥିବା।

ଅ ଇଷେ ପଵସ୍ଵ ଧାରଯା ମୃଜ୍ଯମାନୋ ମନୀଷିଭିଃ ଚ୍ ଇନ୍ଦୋ ରୁଚାଭି ଗା ଇହି

ପୋଷଣ ପାଇଁ ନିଜକୁ ଶୁଧ୍ଧ କର, ହେ ଇନ୍ଦୁ, ପଣ୍ଡିତମାନେ ଦ୍ୱାରା ପରିଶୋଧିତ, ତୁମ ଚମକ ନେଇ ଗାଉଁ ପାଖକୁ ଆସ।

ଅ ପୁନାନୋ ଵରିଵସ୍କୃଧ୍ଯୂର୍ଜଂ ଜନାଯ ଗିର୍ଵଣଃ ଚ୍ ହରେ ସୃଜାନ ଆଶିରମ୍

ଶୁଧ୍ଧ କରି, ତୁମେ ବିଶାଳ ପଥ କର, ହେ ଗାୟକ, ଲୋକମାନେ ପାଇଁ ଶକ୍ତି ଉତ୍ପନ୍ନ କର, ହେ ପିତାଳୀ, ତୁରନ୍ତ ଧାରା ଝାଡ଼ିଦେ।

ଅ ପୁନାନୋ ଦେଵଵୀତଯ ଇନ୍ଦ୍ରସ୍ଯ ଯାହି ନିଷ୍କୃତମ୍ ଚ୍ ଦ୍ଯୁତାନୋ ଵାଜିଭିର୍ହିତଃ

ଦେବତାଙ୍କ ଉପକୃତି ପାଇଁ ଶୁଧ୍ଧ କରି, ହେ ଇନ୍ଦୁ, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପଥରେ ଯାଉ, ଚମକିବା, ଘୋଡାମାନେ ସହିତ ଯୋଗ ହୋଇ।

ଅ ଅଗ୍ନିନାଗ୍ନିଃ ସମିଧ୍ଯତେ କଵିର୍ଗୃହପତିର୍ଯୁଵା ଚ୍ ହଵ୍ଯଵାଡ୍ଜୁହ୍ଵାସ୍ଯଃ

ଅଗ୍ନି ଦ୍ୱାରା ଅଗ୍ନି ଜଳିଉଛି, ପଣ୍ଡିତ, ଯୁବ ଗୃହପତି, ଉପହାର ନେଇଯାଉଥିବା, ଚମଚ ମୁହଁରେ ରଖି।

ଅ ଯସ୍ତ୍ଵାମଗ୍ନେ ହଵିଷ୍ପତିର୍ଦୂତଂ ଦେଵ ସପର୍ଯତି ଚ୍ ତସ୍ଯ ସ୍ମ ପ୍ରାଵିତା ଭଵ

ଯେଉଁଠି ଅଗ୍ନି, ଉପହାର ଦେଇ, ଦେବତା ଦୂତ ଭାବେ ପୂଜା କରେ, ସେ ଜଣଙ୍କର ରକ୍ଷକ ହେଉ।

ଅ ଯୋ ଅଗ୍ନିଂ ଦେଵଵୀତଯେ ହଵିଷ୍ମାଂ ଆଵିଵାସତି ଚ୍ ତସ୍ମୈ ପାଵକ ମୃଡଯ

ଯେଉଁଠି ଉପହାର ଦେଇ ଅଗ୍ନିକୁ ଦେବତାଙ୍କ ଉପକୃତି ପାଇଁ ଡାକିଥାଏ, ସେ ଜଣଙ୍କୁ, ହେ ଶୁଧ୍ଧ ଅଗ୍ନି, ସୁଖ ଦିଅ।

ଅ ମିତ୍ରଂ ହୁଵେ ପୂତଦକ୍ଷଂ ଵରୁଣଂ ଚ ରିଶାଦସମ୍ ଚ୍ ଧିଯଂ ଘୃତାଚୀଂ ସାଧନ୍ତା

ମୁଁ ପୂତଦକ୍ଷ ମିତ୍ରଙ୍କୁ, ଶତ୍ରୁନାଶକ ବରୁଣଙ୍କୁ ଏବଂ ଜ୍ୟୋତିର୍ମୟ ବୁଦ୍ଧିକୁ ଆହ୍ୱାନ କରେ, ଯେଉଁଠାରେ ସଫଳତା ଆସେ।

ଅ ଋତେନ ମିତ୍ରାଵରୁଣାଵୃତାଵୃଧାଵୃତସ୍ପୃଶା ଚ୍ କ୍ରତୁଂ ବୃହନ୍ତମାଶାଥେ

ସତ୍ୟର ଶକ୍ତିରେ, ମିତ୍ର ଓ ବରୁଣ, ସତ୍ୟରେ ବୃଦ୍ଧି ପାଇଥିବା ଏବଂ ସତ୍ୟକୁ ସ୍ପର୍ଶ କରିଥିବା, ବିଶାଳ ଶକ୍ତି ଅର୍ଜନ କରିଛନ୍ତି।

ଅ କଵୀ ନୋ ମିତ୍ରାଵରୁଣା ତୁଵିଜାତା ଉରୁକ୍ଷଯା ଚ୍ ଦକ୍ଷଂ ଦଧାତେ ଅପସମ୍

ମିତ୍ର ଓ ବରୁଣ, ଜ୍ଞାନୀ ଏବଂ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଜନ୍ମର, ବିସ୍ତୃତ ନିବାସରେ ବସିଥିବା, ଆମକୁ ଦକ୍ଷତା ଦିଅନ୍ତୁ ଏବଂ ଶତ୍ରୁତା ଦୂର କରନ୍ତୁ।

ଅ ଇନ୍ଦ୍ରେଣ ସଂ ହି ଦୃକ୍ଷସେ ସଂଜଗ୍ମାନୋ ଅବିଭ୍ଯୁଷା ଚ୍ ମନ୍ଦୂ ସମାନଵର୍ଚ୍ଚସା

ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ସହିତ ଆପଣମାନେ ଏକାଠି ଦେଖାଯାନ୍ତି, ଏକତାରେ ଆସିଥିବା, ଭୟହୀନ ଏବଂ ଦୁଇଜଣ ଏକ ସମାନ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତାରେ ଚମକୁଛନ୍ତି।