ଅ ଵୃଷା ସୋମ ଦ୍ଯୁମାଂ ଅସି ଵୃଷା ଦେଵ ଵୃଷଵ୍ରତଃ ଚ୍ ଵୃଷା ଧର୍ମାଣି ଦଧ୍ରିଷେ
ସୋମ, ତୁମେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଏବଂ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ; ଦେବତା, ତୁମର ଶକ୍ତି ଦୃଢ ନିଶ୍ଚୟ; ତୁମେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ନୀତିକୁ ଧାରଣ କରିଛ।
ଅ ଵୃଷ୍ଣସ୍ତେ ଵୃଷ୍ଣ୍ଯଂ ଶଵୋ ଵୃଷା ଵନଂ ଵୃଷା ସୁତଃ ଚ୍ ସ ତ୍ଵଂ ଵୃଷନ୍ଵୃଷେଦସି
ତୁମର ବୀରତା ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ତୁମର ଶକ୍ତି ଦୃଢ, ତୁମର ଚାପି ହୋଇଥିବା ରସ ଶକ୍ତିଶାଳୀ; ଏହିପରି, ତୁମେ ଶକ୍ତିଶାଳୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସବୁଠୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ।
ଅ ଅଶ୍ଵୋ ନ ଚକ୍ରଦୋ ଵୃଷା ସଂ ଗା ଇନ୍ଦୋ ସମର୍ଵତଃ ଚ୍ ଵି ନୋ ରାଯେ ଦୁରୋ ଵୃଧି
ଏକ ରଥ ଘୋଡା ପରି ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ତୁମେ ଦୃତ ଗତିରେ ଏକାଠି ହେଉଛ; ହେ ସୋମ, ଦୂରରୁ ଆମର ଧନ ବଢାଇଦିଅ।
ଅ ଵୃଷା ହ୍ଯସି ଭାନୁନା ଦ୍ଯୁମନ୍ତଂ ତ୍ଵା ହଵାମହେ ଚ୍ ପଵମାନ ସ୍ଵର୍ଦୃଶମ୍
ତୁମେ ନିଶ୍ଚୟ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଆଲୋକରେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ; ଆମେ ତୁମକୁ ଡାକୁଛୁ, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଏବଂ ପବିତ୍ର, ଯିଏ ସୂର୍ଯ୍ୟକୁ ଦେଖିପାରେ।
ଅ ଯଦଦ୍ଭିଃ ପରିଶିଚ୍ଯସେ ମର୍ମୃଜ୍ଯମାନ ଆଯୁଭିଃ ଚ୍ ଦ୍ରୋଣେ ସଧସ୍ଥମଶ୍ନୁଷେ
ଯେତେବେଳେ ତୁମେ ଜଳରେ ଶିଚିତ ହୁଅ, ଆୟୁର୍ଦ୍ଧାରାରେ ପବିତ୍ର ହୁଅ, ତୁମେ ପାତ୍ରରେ ପବିତ୍ର ଆସନକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କର।
ଅ ଆ ପଵସ୍ଵ ସୁଵୀର୍ଯଂ ମନ୍ଦମାନଃ ସ୍ଵାଯୁଧ ଚ୍ ଇହୋ ଷ୍ଵିନ୍ଦଵା ଗହି
ଶୂରତ୍ୱ ପାଇଁ ପ୍ରବାହିତ ହେଉ, ଆନନ୍ଦରେ, ନିଜ ଅସ୍ତ୍ର ସହିତ; ଏଠାରେ ଧାରା ସହିତ ଆସ, ହେ ସୋମ।
ଅ ପଵମାନସ୍ଯ ତେ ଵଯଂ ପଵିତ୍ରମଭ୍ଯୁନ୍ଦତଃ ଚ୍ ସଖିତ୍ଵମା ଵୃଣୀମହେ
ପବିତ୍ର ତୁମେ ଯେପରି ଚାନ୍ନି ମାଧ୍ୟମରେ ଉପରକୁ ଉଠୁଛ, ଆମେ ତୁମର ସାଙ୍ଗତ୍ୟକୁ ଚୟନ କରୁ।
ଅ ଯେ ତେ ପଵିତ୍ରମୂର୍ମଯୋ ଽଭିକ୍ଷରନ୍ତି ଧାରଯା ଚ୍ ତେଭିର୍ନଃ ସୋମ ମୃଡଯ
ସୋମ, ତୁମର ଯେଉଁ ଧାରାଗୁଡିକ ଚାନ୍ନି ମାଧ୍ୟମରେ ପ୍ରବାହିତ ହୁଅ—ସେଗୁଡିକ ଦ୍ୱାରା ଆମକୁ ସୁଖ ଦିଅ।
ଅ ସ ନଃ ପୁନାନ ଆ ଭର ରଯିଂ ଵୀରଵତୀମିଷମ୍ ଚ୍ ଈଶାନଃ ସୋମ ଵିଶ୍ଵତଃ
ପବିତ୍ର, ଆମକୁ ଧନ, ଶୂରମାନେ ସହିତ ଖାଦ୍ୟ ଦିଅ, ହେ ସୋମ, ସମସ୍ତ ଉପରେ ଶାସନ କରୁଥିବା।
ଅ ଅଗ୍ନିଂ ଦୂତଂ ଵୃଣୀମହେ ହୋତାରଂ ଵିଶ୍ଵଵେଦସମ୍ ଚ୍ ଅସ୍ଯ ଯଜ୍ଞସ୍ଯ ସୁକ୍ରତୁମ୍
ଆମେ ଅଗ୍ନିକୁ ଦୂତ ଭାବରେ ଚୟନ କରୁ, ସମସ୍ତକୁ ଜାଣିଥିବା ପୁରୋହିତ, ଏହି ଯଜ୍ଞ ପାଇଁ ଭଲ ପରାମର୍ଶ ଦେଉଥିବା।
ଅ ଅଗ୍ନିମଗ୍ନିଂ ହଵୀମଭିଃ ସଦା ହଵନ୍ତ ଵିଶ୍ପତିମ୍ ଚ୍ ହଵ୍ଯଵାହଂ ପୁରୁପ୍ରିଯମ୍
ଅଗ୍ନି, ଅଗ୍ନି, ଉପହାର ସହିତ ସଦା ଗୋଷ୍ଠୀମାନେ ତୁମକୁ ଡାକନ୍ତି, ଲୋକମାନଙ୍କର ପ୍ରଭୁ, ହବ୍ୟ ଗ୍ରହଣ କରୁଥିବା, ବହୁ ପ୍ରିୟ।
ଅ ଅଗ୍ନେ ଦେଵାଂ ଇହା ଵହ ଜଜ୍ଞାନୋ ଵୃକ୍ତବର୍ହିଷେ ଚ୍ ଅସି ହୋତା ନ ଈଡ୍ଯଃ
ହେ ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ପବିତ୍ର କୁଶ ଉପରେ ଜନ୍ମିଥିବା, ଦେବମାନେକୁ ଏଠାରେ ଆଣ; ତୁମେ ପୁରୋହିତ, ପ୍ରଶଂସାଯୋଗ୍ୟ।
ଅ ମିତ୍ରଂ ଵଯଂ ହଵାମହେ ଵରୁଣଂ ସୋମପୀତଯେ ଚ୍ ଯ ଜାତା ପୂତଦକ୍ଷସା
ମିତ୍ର ଓ ଭରୁଣାଙ୍କୁ ଆମେ ଡାକୁଛୁ, ସୋମ ପାନ ପାଇଁ; ଦୁଇଜଣ ଶୁଦ୍ଧ ବୁଦ୍ଧିରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା।
ଅ ଋତେନ ଯାଵୃତାଵୃଧାଵୃତସ୍ଯ ଜ୍ଯୋତିଷସ୍ପତୀ ଚ୍ ତା ମିତ୍ରାଵରୁଣା ହୁଵେ
ସତ୍ୟରେ ତମେ ଦୁଇଜଣ ନିୟମକୁ ଧରି ରଖିଛ; ସତ୍ୟର ଆଲୋକର ନାଥ ମିତ୍ର ଓ ଭରୁଣା, ଆମେ ତମକୁ ଡାକୁଛୁ।
ଅ ଵରୁଣଃ ପ୍ରାଵିତା ଭୁଵନ୍ମିତ୍ରୋ ଵିଶ୍ଵାଭିରୂତିଭିଃ ଚ୍ କରତାଂ ନଃ ସୁରାଧସଃ
ଭରୁଣା ରକ୍ଷକ ଭାବେ, ମିତ୍ର ସମସ୍ତ ସାହାଯ୍ୟ ସହିତ, ଆମକୁ ଦୟା ଦିଅନ୍ତୁ।
ଅ ଇନ୍ଦ୍ରମିଦ୍ଗାଥିନୋ ବୃହଦିନ୍ଦ୍ରମର୍କେଭିରର୍କିଣଃ ଚ୍ ଇନ୍ଦ୍ରଂ ଵାଣୀରନୂଷତ
ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଗାୟକମାନେ ଗୀତ ଉଠାନ୍ତି; ଶ୍ଲୋକ ଦ୍ୱାରା ଉଚ୍ଚାରଣକାରୀମାନେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କରନ୍ତି, ଓ ଆମେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଡାକୁଛୁ।
ଅ ଇନ୍ଦ୍ର ଇଦ୍ଧର୍ଯୋଃ ସଚା ସମ୍ମିଶ୍ଲ ଆ ଵଚୋଯୁଜା ଚ୍ ଇନ୍ଦ୍ରୋ ଵଜ୍ରୀ ହିରଣ୍ଯଯଃ
ଇନ୍ଦ୍ର, ଦୁଇ ଅଗ୍ନି ସହ ଏକତାରେ, ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ଏକତା, ଓ ଉଚ୍ଚାରଣ ସହିତ ଯୁକ୍ତ; ସୁନା ମାଞ୍ଜା ଧାରଣ କରୁଥିବା ଇନ୍ଦ୍ର।
ଅ ଇନ୍ଦ୍ର ଵାଜେଷୁ ନୋ ଽଵ ସହସ୍ରପ୍ରଧନେଷୁ ଚ ଚ୍ ଉଗ୍ର ଉଗ୍ରାଭିରୂତିଭିଃ
ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମକୁ ପ୍ରତିଯୋଗିତା ଓ ହଜାର ଉପହାର ପାଇଁ ଯୁଦ୍ଧରେ ରକ୍ଷା କର; ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ତୁମ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ସାହାଯ୍ୟ ସହିତ।
ଅ ଇନ୍ଦ୍ରୋ ଦୀର୍ଧାଯ ଚକ୍ଷସ ଆ ସୂର୍ଯଂ ରୋହଯଦ୍ଦିଵି ଚ୍ ଵି ଗୋଭିରଦ୍ରିମୈରଯତ୍
ଇନ୍ଦ୍ର, ଦୂର ଦେଖିବା ପାଇଁ, ସୂର୍ଯ୍ୟକୁ ଆକାଶରେ ଉଠାଇଲେ; କିରଣ ଦ୍ୱାରା ପାହାଡ଼କୁ ଭାଙ୍ଗିଦେଲେ।
ଅ ଇନ୍ଦ୍ରେ ଅଗ୍ନା ନମୋ ବୃହତ୍ସୁଵୃକ୍ତିମେରଯାମହେ ଚ୍ ଧିଯା ଧେନା ଅଵସ୍ଯଵଃ
ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ଆମେ ବଡ଼ ଶ୍ରଦ୍ଧା ଓ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ପ୍ରଶଂସା ଦେଉଛୁ; ଚିନ୍ତାରେ ଗାଉମାନେ ପରି ସାହାଯ୍ୟ ଚାହୁଁଛୁ।
ଅ ତା ହି ଶଶ୍ଵନ୍ତ ଈଡତ ଇତ୍ଥା ଵିପ୍ରାସ ଊତଯେ ଚ୍ ସବାଧୋ ଵାଜସାତଯେ
ବିଦ୍ୱାନମାନେ ସାହାଯ୍ୟ ଓ ଯୁଦ୍ଧରେ ଶକ୍ତି ଲାଭ ପାଇଁ ସଦା ଏଭଳି ପ୍ରଶଂସା କରନ୍ତି।
ଅ ତା ଵାଂ ଗୀର୍ଭିର୍ଵିପନ୍ଯୁଵଃ ପ୍ରଯସ୍ଵନ୍ତୋ ହଵାମହେ ଚ୍ ମେଧସାତା ସନିଷ୍ଯଵଃ
ତମେ ଦୁଇଜଣ, ଚତୁର୍ ଶବ୍ଦରେ, ଉତ୍ସାହିତ ହୋଇ, ଆମେ ଡାକୁଛୁ; ଜ୍ଞାନ ଚାହିଁ, ଆମେ ତମର ଉପହାର ଆଶା କରୁଛୁ।
ଅ ଵୃଷା ପଵସ୍ଵ ଧାରଯା ମରୁତ୍ଵତେ ଚ ମତ୍ସରଃ ଚ୍ ଦିଶ୍ଵା ଦଧାନ ଓଜସା
ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ତୁମ ଧାରା ସହ ଭାବେ ଚଳି, ମାରୁତମାନେ ପାଇଁ ଉତ୍ସାହ ଦିଅ; ଶକ୍ତି ଧାରଣ କରି, ଆମକୁ ଉପହାର ଦିଅ।
ଅ ତଂ ତ୍ଵା ଧର୍ତ୍ତାରମୋଣ୍ଯୋଃ ପଵମାନ ସ୍ଵର୍ଦୃଶମ୍ ଚ୍ ହିନ୍ଵେ ଵାଜେଷୁ ଵାଜିନମ୍
ପବିତ୍ର କରୁଥିବା, ଦୁଇ ଶକ୍ତିଶାଳୀଙ୍କୁ ସମର୍ଥନ କରୁଥିବା, ସୂର୍ଯ୍ୟକୁ ଦେଖିବା; ପ୍ରତିଯୋଗିତାରେ ତୁମକୁ ଉତ୍ସାହିତ କରୁଛି, ଯୁଦ୍ଧରେ ତୁମେ ଦ୍ରୁତ।
ଅ ଅଯା ଚିତ୍ତୋ ଵିପାନଯା ହରିଃ ପଵସ୍ଵ ଧାରଯା ଚ୍ ଯୁଜଂ ଵାଜେଷୁ ଚୋଦଯ
ଏହି ଶୁଦ୍ଧ ଛାଣି ସହ, ପିତଳ ରଙ୍ଗର, ତୁମ ଧାରା ସହ ଚଳି; ଯୁଦ୍ଧରେ ତୁମ ଯୁକ୍ତ ସାଥୀକୁ ଉତ୍ସାହିତ କର।
ଅ ଵୃଷା ଶୋଣୋ ଅଭିକନିକ୍ରଦଦ୍ଗା ନଦଯନ୍ନେଷି ପୃଥିଵୀମୁତ ଦ୍ଯାମ୍ ଚ୍ ଇନ୍ଦ୍ରସ୍ଯେଵ ଵଗ୍ନୁରା ଶୃଣ୍ଵ ଆଜୌ ପ୍ରଚୋଦଯନ୍ନର୍ଷସି ଵାଚମେମାମ୍
ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଲାଲ ରଙ୍ଗର, ଉଚ୍ଚ ଶବ୍ଦ କରୁଥିବା, ତୁମେ ପୃଥିବୀ ଓ ଆକାଶକୁ ଗୁଞ୍ଜାଇ ଦେଉଛ; ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଅଗ୍ନି ପରି, ଏହି ମୋ ଉଚ୍ଚାରଣ ଶୁଣ, ଯୁଦ୍ଧରେ ଉତ୍ସାହିତ କରୁଥିବା।
ଅ ରସାଯ୍ଯଃ ପଯସା ପିନ୍ଵମାନ ଈରଯନ୍ନେଷି ମଧୁମନ୍ତମଂଶୁମ୍ ଚ୍ ପଵମାନ ସନ୍ତନିମେଷି କୃଣ୍ଵନ୍ନିନ୍ଦ୍ରାଯ ସୋମ ପରିଷିଚ୍ଯମାନଃ
ରସରେ ଭରି, ଦୁଧରେ ଫୁଲି, ତୁମେ ପ୍ରବାହିତ ହେଉଛ; ସବୁଠୁ ମଧୁର ପାନ ଦେଉଛ; ପବିତ୍ର କରୁଥିବା, ଇନ୍ଦ୍ର ପାଇଁ ସୋମ ଝରାଉଛ।
ଅ ଏଵା ପଵସ୍ଵ ମଦିରୋ ମଦାଯୋଦଗ୍ରାଭସ୍ଯ ନମଯନ୍ଵଧସ୍ନୁମ୍ ଚ୍ ପରି ଵର୍ଣଂ ଭରମାଣୋ ରୁଶନ୍ତଂ ଗଵ୍ଯୁର୍ନୋ ଅର୍ଷ ପରି ସୋମ ସିକ୍ତଃ
ଏଭଳି ଚଳ, ଉତ୍ସାହିତ କରୁଥିବା, ମଦ ପାଇଁ; ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ଜୁକୁଇ ଦେଉଛ; ତୁମ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ରୂପକୁ ଘେରି ଆଣ, ଗାଉମାନେ ପରି, ସୋମ, ପ୍ରସ୍କିଳିତ ହୋଇ ଚଳ।
ଅ ତ୍ଵାମିଦ୍ଧି ହଵାମହେ ସାତୌ ଵାଜସ୍ଯ କାରଵଃ ଚ୍ ତ୍ଵାଂ ଵୃତ୍ରେଷ୍ଵିନ୍ଦ୍ର ସତ୍ପତିଂ ନରସ୍ତ୍ଵାଂ କାଷ୍ଠାସ୍ଵର୍ଵତଃ
ତୁମକୁ ଆମେ ଡାକୁଛୁ, ଇନ୍ଦ୍ର, ଶକ୍ତିର ଉପହାର ପାଇଁ; ମନୁଷ୍ୟଙ୍କ ନାଥ; ଯୁଦ୍ଧରେ, ଇନ୍ଦ୍ର, ସତ୍ୟ ନାଥ, ସମସ୍ତ ଦିଗରୁ ଲୋକେ ତୁମକୁ ଡାକନ୍ତି।
ଅ ସ ତ୍ଵଂ ନଶ୍ଚିତ୍ର ଵଜ୍ରହସ୍ତ ଧୃଷ୍ଣୁଯା ମହ ସ୍ତଵାନୋ ଅଦ୍ରିଵଃ ଚ୍ ଗାମଶ୍ଵଂ ରଥ୍ଯମିନ୍ଦ୍ର ସଂ କିର ସତ୍ରା ଵାଜଂ ନ ଜିଗ୍ଯୁଷେ
ତୁମେ, ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ, ମଜ୍ଜା ହାତରେ ଧରି, ଶକ୍ତିରେ ପ୍ରଶଂସିତ, ପାହାଡ଼ ଭଙ୍ଗିବା; ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମ ପାଇଁ ଗାଉ, ଘୋଡା ଓ ରଥ ବିତରଣ କର; ସମସ୍ତ ପ୍ରତିଯୋଗିତାରେ ଜିତିବା ପାଇଁ ଶକ୍ତି ଦିଅ।