ସାମଵେଦଃ

ଅ ଅଯା ପଵସ୍ଵ ଦେଵଯୁ ରେଭନ୍ପଵିତ୍ରଂ ପର୍ଯେଷି ଵିଶ୍ଵତଃ ଚ୍ ମଧୋର୍ଧାରା ଅସୃକ୍ଷତ

ଏହି ଦେବମୟ, ତୁମେ ପବିତ୍ର ହେଉ, ଧ୍ୱନି କରି, ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ପବିତ୍ରକୁ ଘେରି ଚାଲ, ମଧୁର ଧାରା ବହିଯାଇଛି।

ଅ ପଵତେ ହର୍ଯତୋ ହରିରତି ହ୍ଵରାଂସି ରଂହ୍ଯା ଚ୍ ଅଭ୍ଯର୍ଷ ସ୍ତୋତୃଭ୍ଯୋ ଵୀରଵଦ୍ଯଶଃ

ହଳଦିଆ ଓ ପ୍ରିୟ ସୋମ ପବିତ୍ର ହେଉଛି, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ସ୍ଥାନରେ ଆନନ୍ଦ ପାଉଛି, ଗାୟକମାନେ ପାଖକୁ ବହିଯାଅ, ବୀର କୀର୍ତ୍ତି ନେଇଅ।

ଅ ପ୍ର ସୁନ୍ଵାନାସ୍ଯାନ୍ଧସୋ ମର୍ତୋ ନ ଵଷ୍ଟ ତଦ୍ଵଚଃ ଚ୍ ଅପ ଶ୍ଵାନମରାଧସଂ ହତା ମଖଂ ନ ଭୃଗଵଃ

ମାନବ, ସୋମ ଚାପି ଏହି ମଦର ଉଚ୍ଚାରଣକୁ ଆଶା କରେ, ଭୃଗୁମାନେ ଯେପରି ଯଜ୍ଞକୁ ନଶ୍ୱନ କରିଥିଲେ, ସେପରି ଇର୍ଷ୍ୟା କରୁଥିବା କୁକୁର ସ୍ୱରକୁ ଦୂର କର।

ଦ୍ଵିତୀଯ ପ୍ରଥମୋ ଽର୍ଧଃ ଅ ପଵସ୍ଵ ଵାଚୋ ଅଗ୍ରିଯଃ ସୋମ ଚିତ୍ରାଭିରୂତିଭିଃ ଚ୍ ଅଭି ଵିଶ୍ଵାନି କାଵ୍ଯା

ସୋମ, ତୁମେ ଉତ୍ତମ ବାକ୍ରେ ଅଗ୍ରଣୀ, ଅନେକ ଚମତ୍କାର ରୂପରେ ପ୍ରବାହିତ ହେଉ, ଏବଂ ସମସ୍ତ ଜ୍ଞାନମୟ କାର୍ଯ୍ୟକୁ ଆବୃତ କର।

ଅ ତ୍ଵଂ ସମୁଦ୍ରିଯା ଅପୋ ଽଗ୍ରିଯୋ ଵାଚ ଈରଯନ୍ ଚ୍ ପଵସ୍ଵ ଵିଶ୍ଵଚର୍ଷଣେ

ସୋମ, ତୁମେ ସବୁଠୁ ଉତ୍ତମ ବାକ୍ରେ, ସମୁଦ୍ର ଜଳକୁ ଉତ୍ତେଜିତ କରି, ସମସ୍ତ ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ ପ୍ରବାହିତ ହେଉ।

ଅ ତୁଭ୍ଯେମା ଭୁଵନା କଵେ ମହିମ୍ନେ ସୋମ ତସ୍ଥିରେ ଚ୍ ତୁଭ୍ଯଂ ଧାଵନ୍ତି ଧେନଵଃ

ହେ ବୁଦ୍ଧିମାନ ସୋମ, ତୁମର ମହାତ୍ମାରେ ଏହି ସମସ୍ତ ଜଗତ ଦୃଢ ଭାବେ ଦଉଡିଛି, ଏବଂ ଧାରାଗୁଡିକ ତୁମ ପାଖକୁ ଦୃତ ଗତିରେ ଆସୁଛି।

ଅ ପଵସ୍ଵେନ୍ଦୋ ଵୃଷା ସୁତଃ କୃଧୀ ନୋ ଯଶସୋ ଜନେ ଚ୍ ଵିଶ୍ଵା ଅପ ଦ୍ଵିଷୋ ଜହି

ହେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଏବଂ ଚାପି ହୋଇଥିବା ସୋମ, ଆମକୁ ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଖ୍ୟାତି ଦିଅ, ଏବଂ ସମସ୍ତ ଦ୍ୱେଷକୁ ଦୂର କର।

ଅ ଯସ୍ଯ ତେ ସଖ୍ଯେ ଵଯଂ ସାସହ୍ଯାମ ପୃତନ୍ଯତଃ ଚ୍ ତଵେନ୍ଦୋ ଦ୍ଯୁମ୍ନ ଉତ୍ତମେ

ଯାହାର ସାଙ୍ଗତ୍ୟରେ ଆମେ ଶତ୍ରୁମାନେ ଉପରେ ଜୟ ଲାଭ କରିପାରିବା—ତୁମର ଉଚ୍ଚ ମହିମାରେ, ହେ ସୋମ, ଆମେ ବିଜୟୀ ହେଉ।

ଅ ଯା ତେ ଭୀମାନ୍ଯାଯୁଧା ତିଗ୍ମାନି ସନ୍ତି ଧୂର୍ଵଣେ ଚ୍ ରକ୍ଷା ସମସ୍ଯ ନୋ ନିଦଃ

ତୁମର ଭୟଙ୍କର ଏବଂ ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଅସ୍ତ୍ରଗୁଡିକ ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ସଜା ଅଛି—ସମସ୍ତ ଅପଦ୍ରବକୁ ଆମଠାରୁ ରକ୍ଷା କର।

ଅ ଵୃଷା ସୋମ ଦ୍ଯୁମାଂ ଅସି ଵୃଷା ଦେଵ ଵୃଷଵ୍ରତଃ ଚ୍ ଵୃଷା ଧର୍ମାଣି ଦଧ୍ରିଷେ

ସୋମ, ତୁମେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଏବଂ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ; ଦେବତା, ତୁମର ଶକ୍ତି ଦୃଢ ନିଶ୍ଚୟ; ତୁମେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ନୀତିକୁ ଧାରଣ କରିଛ।

ଅ ଵୃଷ୍ଣସ୍ତେ ଵୃଷ୍ଣ୍ଯଂ ଶଵୋ ଵୃଷା ଵନଂ ଵୃଷା ସୁତଃ ଚ୍ ସ ତ୍ଵଂ ଵୃଷନ୍ଵୃଷେଦସି

ତୁମର ବୀରତା ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ତୁମର ଶକ୍ତି ଦୃଢ, ତୁମର ଚାପି ହୋଇଥିବା ରସ ଶକ୍ତିଶାଳୀ; ଏହିପରି, ତୁମେ ଶକ୍ତିଶାଳୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସବୁଠୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ।

ଅ ଅଶ୍ଵୋ ନ ଚକ୍ରଦୋ ଵୃଷା ସଂ ଗା ଇନ୍ଦୋ ସମର୍ଵତଃ ଚ୍ ଵି ନୋ ରାଯେ ଦୁରୋ ଵୃଧି

ଏକ ରଥ ଘୋଡା ପରି ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ତୁମେ ଦୃତ ଗତିରେ ଏକାଠି ହେଉଛ; ହେ ସୋମ, ଦୂରରୁ ଆମର ଧନ ବଢାଇଦିଅ।

ଅ ଵୃଷା ହ୍ଯସି ଭାନୁନା ଦ୍ଯୁମନ୍ତଂ ତ୍ଵା ହଵାମହେ ଚ୍ ପଵମାନ ସ୍ଵର୍ଦୃଶମ୍

ତୁମେ ନିଶ୍ଚୟ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଆଲୋକରେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ; ଆମେ ତୁମକୁ ଡାକୁଛୁ, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଏବଂ ପବିତ୍ର, ଯିଏ ସୂର୍ଯ୍ୟକୁ ଦେଖିପାରେ।

ଅ ଯଦଦ୍ଭିଃ ପରିଶିଚ୍ଯସେ ମର୍ମୃଜ୍ଯମାନ ଆଯୁଭିଃ ଚ୍ ଦ୍ରୋଣେ ସଧସ୍ଥମଶ୍ନୁଷେ

ଯେତେବେଳେ ତୁମେ ଜଳରେ ଶିଚିତ ହୁଅ, ଆୟୁର୍ଦ୍ଧାରାରେ ପବିତ୍ର ହୁଅ, ତୁମେ ପାତ୍ରରେ ପବିତ୍ର ଆସନକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କର।

ଅ ଆ ପଵସ୍ଵ ସୁଵୀର୍ଯଂ ମନ୍ଦମାନଃ ସ୍ଵାଯୁଧ ଚ୍ ଇହୋ ଷ୍ଵିନ୍ଦଵା ଗହି

ଶୂରତ୍ୱ ପାଇଁ ପ୍ରବାହିତ ହେଉ, ଆନନ୍ଦରେ, ନିଜ ଅସ୍ତ୍ର ସହିତ; ଏଠାରେ ଧାରା ସହିତ ଆସ, ହେ ସୋମ।

ଅ ପଵମାନସ୍ଯ ତେ ଵଯଂ ପଵିତ୍ରମଭ୍ଯୁନ୍ଦତଃ ଚ୍ ସଖିତ୍ଵମା ଵୃଣୀମହେ

ପବିତ୍ର ତୁମେ ଯେପରି ଚାନ୍ନି ମାଧ୍ୟମରେ ଉପରକୁ ଉଠୁଛ, ଆମେ ତୁମର ସାଙ୍ଗତ୍ୟକୁ ଚୟନ କରୁ।

ଅ ଯେ ତେ ପଵିତ୍ରମୂର୍ମଯୋ ଽଭିକ୍ଷରନ୍ତି ଧାରଯା ଚ୍ ତେଭିର୍ନଃ ସୋମ ମୃଡଯ

ସୋମ, ତୁମର ଯେଉଁ ଧାରାଗୁଡିକ ଚାନ୍ନି ମାଧ୍ୟମରେ ପ୍ରବାହିତ ହୁଅ—ସେଗୁଡିକ ଦ୍ୱାରା ଆମକୁ ସୁଖ ଦିଅ।

ଅ ସ ନଃ ପୁନାନ ଆ ଭର ରଯିଂ ଵୀରଵତୀମିଷମ୍ ଚ୍ ଈଶାନଃ ସୋମ ଵିଶ୍ଵତଃ

ପବିତ୍ର, ଆମକୁ ଧନ, ଶୂରମାନେ ସହିତ ଖାଦ୍ୟ ଦିଅ, ହେ ସୋମ, ସମସ୍ତ ଉପରେ ଶାସନ କରୁଥିବା।

ଅ ଅଗ୍ନିଂ ଦୂତଂ ଵୃଣୀମହେ ହୋତାରଂ ଵିଶ୍ଵଵେଦସମ୍ ଚ୍ ଅସ୍ଯ ଯଜ୍ଞସ୍ଯ ସୁକ୍ରତୁମ୍

ଆମେ ଅଗ୍ନିକୁ ଦୂତ ଭାବରେ ଚୟନ କରୁ, ସମସ୍ତକୁ ଜାଣିଥିବା ପୁରୋହିତ, ଏହି ଯଜ୍ଞ ପାଇଁ ଭଲ ପରାମର୍ଶ ଦେଉଥିବା।

ଅ ଅଗ୍ନିମଗ୍ନିଂ ହଵୀମଭିଃ ସଦା ହଵନ୍ତ ଵିଶ୍ପତିମ୍ ଚ୍ ହଵ୍ଯଵାହଂ ପୁରୁପ୍ରିଯମ୍

ଅଗ୍ନି, ଅଗ୍ନି, ଉପହାର ସହିତ ସଦା ଗୋଷ୍ଠୀମାନେ ତୁମକୁ ଡାକନ୍ତି, ଲୋକମାନଙ୍କର ପ୍ରଭୁ, ହବ୍ୟ ଗ୍ରହଣ କରୁଥିବା, ବହୁ ପ୍ରିୟ।

ଅ ଅଗ୍ନେ ଦେଵାଂ ଇହା ଵହ ଜଜ୍ଞାନୋ ଵୃକ୍ତବର୍ହିଷେ ଚ୍ ଅସି ହୋତା ନ ଈଡ୍ଯଃ

ହେ ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ପବିତ୍ର କୁଶ ଉପରେ ଜନ୍ମିଥିବା, ଦେବମାନେକୁ ଏଠାରେ ଆଣ; ତୁମେ ପୁରୋହିତ, ପ୍ରଶଂସାଯୋଗ୍ୟ।

ଅ ମିତ୍ରଂ ଵଯଂ ହଵାମହେ ଵରୁଣଂ ସୋମପୀତଯେ ଚ୍ ଯ ଜାତା ପୂତଦକ୍ଷସା

ମିତ୍ର ଓ ଭରୁଣାଙ୍କୁ ଆମେ ଡାକୁଛୁ, ସୋମ ପାନ ପାଇଁ; ଦୁଇଜଣ ଶୁଦ୍ଧ ବୁଦ୍ଧିରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା।

ଅ ଋତେନ ଯାଵୃତାଵୃଧାଵୃତସ୍ଯ ଜ୍ଯୋତିଷସ୍ପତୀ ଚ୍ ତା ମିତ୍ରାଵରୁଣା ହୁଵେ

ସତ୍ୟରେ ତମେ ଦୁଇଜଣ ନିୟମକୁ ଧରି ରଖିଛ; ସତ୍ୟର ଆଲୋକର ନାଥ ମିତ୍ର ଓ ଭରୁଣା, ଆମେ ତମକୁ ଡାକୁଛୁ।

ଅ ଵରୁଣଃ ପ୍ରାଵିତା ଭୁଵନ୍ମିତ୍ରୋ ଵିଶ୍ଵାଭିରୂତିଭିଃ ଚ୍ କରତାଂ ନଃ ସୁରାଧସଃ

ଭରୁଣା ରକ୍ଷକ ଭାବେ, ମିତ୍ର ସମସ୍ତ ସାହାଯ୍ୟ ସହିତ, ଆମକୁ ଦୟା ଦିଅନ୍ତୁ।

ଅ ଇନ୍ଦ୍ରମିଦ୍ଗାଥିନୋ ବୃହଦିନ୍ଦ୍ରମର୍କେଭିରର୍କିଣଃ ଚ୍ ଇନ୍ଦ୍ରଂ ଵାଣୀରନୂଷତ

ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଗାୟକମାନେ ଗୀତ ଉଠାନ୍ତି; ଶ୍ଲୋକ ଦ୍ୱାରା ଉଚ୍ଚାରଣକାରୀମାନେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କରନ୍ତି, ଓ ଆମେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଡାକୁଛୁ।

ଅ ଇନ୍ଦ୍ର ଇଦ୍ଧର୍ଯୋଃ ସଚା ସମ୍ମିଶ୍ଲ ଆ ଵଚୋଯୁଜା ଚ୍ ଇନ୍ଦ୍ରୋ ଵଜ୍ରୀ ହିରଣ୍ଯଯଃ

ଇନ୍ଦ୍ର, ଦୁଇ ଅଗ୍ନି ସହ ଏକତାରେ, ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ଏକତା, ଓ ଉଚ୍ଚାରଣ ସହିତ ଯୁକ୍ତ; ସୁନା ମାଞ୍ଜା ଧାରଣ କରୁଥିବା ଇନ୍ଦ୍ର।

ଅ ଇନ୍ଦ୍ର ଵାଜେଷୁ ନୋ ଽଵ ସହସ୍ରପ୍ରଧନେଷୁ ଚ ଚ୍ ଉଗ୍ର ଉଗ୍ରାଭିରୂତିଭିଃ

ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମକୁ ପ୍ରତିଯୋଗିତା ଓ ହଜାର ଉପହାର ପାଇଁ ଯୁଦ୍ଧରେ ରକ୍ଷା କର; ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ତୁମ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ସାହାଯ୍ୟ ସହିତ।

ଅ ଇନ୍ଦ୍ରୋ ଦୀର୍ଧାଯ ଚକ୍ଷସ ଆ ସୂର୍ଯଂ ରୋହଯଦ୍ଦିଵି ଚ୍ ଵି ଗୋଭିରଦ୍ରିମୈରଯତ୍

ଇନ୍ଦ୍ର, ଦୂର ଦେଖିବା ପାଇଁ, ସୂର୍ଯ୍ୟକୁ ଆକାଶରେ ଉଠାଇଲେ; କିରଣ ଦ୍ୱାରା ପାହାଡ଼କୁ ଭାଙ୍ଗିଦେଲେ।

ଅ ଇନ୍ଦ୍ରେ ଅଗ୍ନା ନମୋ ବୃହତ୍ସୁଵୃକ୍ତିମେରଯାମହେ ଚ୍ ଧିଯା ଧେନା ଅଵସ୍ଯଵଃ

ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ଆମେ ବଡ଼ ଶ୍ରଦ୍ଧା ଓ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ପ୍ରଶଂସା ଦେଉଛୁ; ଚିନ୍ତାରେ ଗାଉମାନେ ପରି ସାହାଯ୍ୟ ଚାହୁଁଛୁ।