ସାମଵେଦଃ

ଅ ଉଦୁସ୍ରିଯାଃ ସୃଜତେ ସୂର୍ଯଃ ସଚା ଉଦ୍ଯନ୍ନକ୍ଷତ୍ରମର୍ଚିଵତ୍ ଚ୍ ତଵେଦୁଷୋ ଵ୍ଯୁଷି ସୂର୍ଯସ୍ଯ ଚ ସଂ ଭକ୍ତେନ ଗମେମହି

ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଉଷାମାନେ ସହ ଉଦୟ ହେଉଛନ୍ତି, ତାରା ସହ ଚାଲିଛନ୍ତି, ଆଲୋକ ଛଡ଼ାଉଛନ୍ତି; ତୁମ ଆସିବା ସମୟରେ, ସୂର୍ଯ୍ୟର ଆଲୋକରେ, ଆମେ ସମାନ ଭାଗରେ ଆଗକୁ ବଢ଼ିବା।

ଅ ଇମା ଉ ଵାଂ ଦିଵିଷ୍ଟଯ ଉସ୍ରା ହଵନ୍ତେ ଅଶ୍ଵିନା ଚ୍ ଅଯଂ ଵାମହ୍ଵେ ଽଵସେ ଶଚୀଵସୂ ଵିଶଂଵିଶଂ ହି ଗଚ୍ଛଥଃ

ଦିଗନ୍ତର ଏହି ଉଷାମାନେ ତୁମକୁ ଡାକୁଛନ୍ତି, ଅଶ୍ୱିନୀ; ମୁଁ ମଧ୍ୟ ତୁମକୁ ସାହାଯ୍ୟ ପାଇଁ ଡାକୁଛି, ଶକ୍ତି ଦେଇଥିବା, କାରଣ ତୁମେ ଘରେ ଘରେ ଯାଉଛ।

ଅ ଯୁଵଂ ଚିତ୍ରଂ ଦଦଥୁର୍ଭୋଜନଂ ନରା ଚୋଦେଥାଂ ସୂନୃତାଵତେ ଚ୍ ଅର୍ଵାଗ୍ରଥଂ ସମନସା ନି ଯଚ୍ଛତଂ ପିବତଂ ସୋମ୍ଯଂ ମଧୁ

ତୁମେ ଅଦ୍ଭୁତ ଖାଦ୍ୟ ଦେଉଛ; ଭଲ କଥା କହୁଥିବାକୁ ଉତ୍ସାହିତ କର; ଏକ ମନରେ ତୁମର ରଥକୁ ନିକଟକୁ ଆଣ, ସୋମ ମଧୁ ପିଉ।

ଅ ଅସ୍ଯ ପ୍ରତ୍ନାମନୁ ଦ୍ଯୁତଂ ଶୁକ୍ରଂ ଦୁଦୁହ୍ରେ ଅହ୍ରଯଃ ଚ୍ ପଯଃ ସହସ୍ରସାମୃଷିମ୍

ପୁରୁଣା, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଦୁଧ ଗାଈମାନେ ତାଙ୍କୁ ଦେଇଛନ୍ତି; ହଜାର ଝରଣାର ଧନ ଦୁଧ।

ଅ ଅଯଂ ସୂର୍ଯ ଇଵୋପଦୃଗଯଂ ସରାଂସି ଧାଵତି ଚ୍ ସପ୍ତ ପ୍ରଵତ ଆ ଦିଵମ୍

ସେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଦୃଷ୍ଟି ଦେଉଛି; ସେ ନଦୀମାନେ ଦେଇ ଦୌଡ଼ିଯାଉଛି, ସାତଟି ମୁଖ ଦ୍ୱାରା ଆକାଶକୁ ପହଞ୍ଚୁଛି।

ଅ ଅଯଂ ଵିଶ୍ଵାନି ତିଷ୍ଠତି ପୁନାନୋ ଭୁଵନୋପରି ଚ୍ ସୋମୋ ଦେଵୋ ନ ସୂର୍ଯଃ

ଏହି ସୋମ, ପବିତ୍ର ହୋଇ, ସମସ୍ତ ଜଗତ୍‌ରୁ ଉପରେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ଅଛି, ମାନବମାନେ, ଏହା ଦେବତା ସଦୃଶ, ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ଅନୁକରଣ କରୁନାହିଁ।

ଅ ଏଷ ପ୍ରତ୍ନେନ ଜନ୍ମନା ଦେଵୋ ଦେଵେଭ୍ଯଃ ସୁତଃ ଚ୍ ହରିଃ ପଵିତ୍ରେ ଅର୍ଷତି

ଏହି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ସୋମ, ପୁରୁଣା ଜନ୍ମ ଧାରଣ କରି, ଦେବତାଙ୍କ ପାଇଁ ଚାପି ନିଆଯାଇଛି, ହଳଦିଆ ରଙ୍ଗରେ ପବିତ୍ର ମାଧ୍ୟମ ଦ୍ୱାରା ବହୁଛି।

ଅ ଏଷ ପ୍ରତ୍ନେନ ମନ୍ମନା ଦେଵୋ ଦେଵେଭ୍ଯସ୍ପରି ଚ୍ କଵିର୍ଵିପ୍ରେଣ ଵାଵୃଧେ

ଏହି ଦେବତା, ପୁରୁଣା ଚିନ୍ତାଧାରା ସହିତ, ଅନ୍ୟ ଦେବତାମାନେଠାରୁ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ, ଜ୍ଞାନୀ ପୁରୁଷ ପ୍ରେରଣା ଦ୍ୱାରା ବଳବାନ ହୋଇଛନ୍ତି।

ଅ ଦୁହାନଃ ପ୍ରତ୍ନମିତ୍ପଯଃ ପଵିତ୍ରେ ପରି ଷିଚ୍ଯସେ ଚ୍ କ୍ରନ୍ଦଂ ଦେଵାଂ ଅଜୀଜନଃ

ପୁରୁଣା ଦୁଧ ଦୋହି, ତୁମେ ପବିତ୍ର ଚାରିପାଖରେ ଢେଉଁଛ, ତୁମର ଧ୍ୱନିରେ ଦେବତାମାନେ ଜନ୍ମ ନେଇଛନ୍ତି।

ଅ ଉପ ଶିକ୍ଷାପତସ୍ଥୁଷୋ ଭିଯସମା ଧେହି ଶତ୍ରଵେ ଚ୍ ପଵମାନ ଵିଦା ରଯିମ୍

ହେ ପବିତ୍ର ସୋମ, ଯେଉଁମାନେ ଆମକୁ କ୍ଷତି କରିବାକୁ ଚାହାଁନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ଶତ୍ରୁମାନେ ଭୟଭିତ ହେଉ, ଆମକୁ ଧନ ଦିଅ।

ଅ ଉଷୋ ଷୁ ଜାତମପ୍ତୁରଂ ଗୋଭିର୍ଭଙ୍ଗଂ ପରିଷ୍କୃତମ୍ ଚ୍ ଇନ୍ଦୁଂ ଦେଵା ଅଯାସିଷୁଃ

ଦେବତାମାନେ ଉଷାରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା, ଶୀଘ୍ର ବହୁଥିବା, ଗାଁରେ ଶୋଭିତ ଏବଂ ସୁନ୍ଦର ଭାବେ ପବିତ୍ର ହୋଇଥିବା ଇନ୍ଦୁକୁ ଅନ୍ୱେଷଣ କରିଛନ୍ତି।

ଅ ଉପାସ୍ମୈ ଗାଯତା ନରଃ ପଵମାନାଯେନ୍ଦଵେ ଚ୍ ଅଭି ଦେଵାଂ ଇଯକ୍ଷତେ

ପୁରୁଷମାନେ, ପବିତ୍ର ଇନ୍ଦୁଙ୍କୁ ଗାଉ, ଦେବତାମାନେ ପବିତ୍ର ସୋମଙ୍କୁ ଭକ୍ତି ସହିତ ସମ୍ମୁଖୀନ ହେଉଛନ୍ତି।

ଅ ପ୍ର ସୋମାସୋ ଵିପଶ୍ଚିତୋ ଽପୋ ନଯନ୍ତ ଊର୍ମଯଃ ଚ୍ ଵନାନି ମହିଷା ଇଵ

ଜ୍ଞାନୀ ସୋମମାନେ, ବଡ଼ ମହିଷ ଭଳି, ତାଙ୍କର ତରଙ୍ଗରେ ଜଳକୁ ନେଇଯାଉଛନ୍ତି, ଜଙ୍ଗଲ ମାଧ୍ୟମରେ ଚାଲିଯାଉଛନ୍ତି।

ଅ ଅଭି ଦ୍ରୋଣାନି ବଭ୍ରଵଃ ଶୁକ୍ରା ଋତସ୍ଯ ଧାରଯା ଚ୍ ଵାଜଂ ଗୋମନ୍ତମକ୍ଷରନ୍

ହଳଦିଆ ଓ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ସୋମମାନେ, ସତ୍ୟର ଧାରାରେ ଭାସି, ପାତ୍ରମାନେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ କରନ୍ତି, ଗୋଧନ ସମୃଦ୍ଧି ଦେଉଛନ୍ତି।

ଅ ସୁତା ଇନ୍ଦ୍ରାଯ ଵାଯଵେ ଵରୁଣାଯ ମରୁଦ୍ଭ୍ଯଃ ଚ୍ ସୋମା ଅର୍ଷନ୍ତୁ ଵିଷ୍ଣଵେ

ଚାପି ନିଆଯାଇଥିବା ସୋମମାନେ ଇନ୍ଦ୍ର, ବାୟୁ, ବରୁଣ, ମରୁତ୍ ଓ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ପାଇଁ ବହୁନ୍ତୁ।

ଅ ପ୍ର ସୋମ ଦେଵଵୀତଯେ ସିନ୍ଧୁର୍ନ ପିପ୍ଯେ ଅର୍ଣସା ଚ୍ ଅଂଶୋଃ ପଯସା ମଦିରୋ ନ ଜାଗୃଵିରଚ୍ଛା କୋଶଂ ମଧୁଶ୍ଚୁତମ୍

ଦେବତାଙ୍କ ଅନୁଗ୍ରହ ପାଇଁ ସୋମ ନଦୀର ତରଙ୍ଗ ଭଳି ପ୍ରସ୍ଫୁଟିତ ହୁଏ, ଅଂଶର ଦୁଧରେ ଉତ୍ସାହିତ ହୋଇ, ମଧୁ ଝରୁଥିବା ପାତ୍ର ପାଖକୁ ଯାଉଛି।

ଅ ଆ ହର୍ଯତୋ ଅର୍ଜୁନୋ ଅତ୍କେ ଅଵ୍ଯତ ପ୍ରିଯଃ ସୂନୁର୍ନ ମର୍ଜ୍ଯଃ ଚ୍ ତମୀଂ ହିନ୍ଵନ୍ତ୍ଯପସୋ ଯଥା ରଥଂ ନଦୀଷ୍ଵା ଗଭସ୍ତ୍ଯୋଃ

ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଓ ଚମକୁଥିବା ସୋମ, ପ୍ରିୟ ପୁଅ ଭଳି ପ୍ରିୟ, ପାତ୍ରରେ ଶୋଭିତ, ନଦୀମାନେ ରଥକୁ ଯେପରି ଚଳାନ୍ତି, ସେପରି ସୋମକୁ ଚଳାଉଛନ୍ତି।

ଅ ପ୍ର ସୋମାସୋ ମଦଚ୍ଯୁତଃ ଶ୍ରଵସେ ନୋ ମଘୋନାମ୍ ଚ୍ ସୁତା ଵିଦଥେ ଅକ୍ରମୁଃ

ଚାପି ନିଆଯାଇଥିବା ଉତ୍ସାହ ଭରା ସୋମମାନେ, ଆମର କୀର୍ତ୍ତି ପାଇଁ, ଦାନଶୀଳମାନେ ପାଇଁ, ପ୍ରତିଯୋଗିତାରେ ପ୍ରବେଶ କରିଛନ୍ତି।

ଅ ଆଦୀଂ ହଂସୋ ଯଥା ଗଣଂ ଵିଶ୍ଵସ୍ଯାଵୀଵଶନ୍ମତିମ୍ ଚ୍ ଅତ୍ଯୋ ନ ଗୋଭିରଜ୍ଯତେ

ଯେପରି ହଂସ ନିଜ ଦଳକୁ ଡାକେ, ସେମାନେ ସମସ୍ତଙ୍କ ଚିନ୍ତାକୁ ଉତ୍ତେଜିତ କରିଛନ୍ତି, ଘୋଡ଼ା ଭଳି ସେ ଗାଁମାନେ ଦ୍ୱାରା ଅବରୋଧିତ ହୁଏନାହିଁ।

ଅ ଆଦୀଂ ତ୍ରିତସ୍ଯ ଯୋଷଣୋ ହରିଂ ହିନ୍ଵନ୍ତ୍ଯଦ୍ରିଭିଃ ଚ୍ ଇନ୍ଦୁମିନ୍ଦ୍ରାଯ ପୀତଯେ

ତୃତିର ଜଣେ ଜଣେ ଝିଅମାନେ ପାଥର ଦ୍ୱାରା ହଳଦିଆ ସୋମକୁ ଚାପନ୍ତି, ଏହି ଇନ୍ଦୁକୁ ଇନ୍ଦ୍ର ପାନ କରିବେ।

ଅ ଅଯା ପଵସ୍ଵ ଦେଵଯୁ ରେଭନ୍ପଵିତ୍ରଂ ପର୍ଯେଷି ଵିଶ୍ଵତଃ ଚ୍ ମଧୋର୍ଧାରା ଅସୃକ୍ଷତ

ଏହି ଦେବମୟ, ତୁମେ ପବିତ୍ର ହେଉ, ଧ୍ୱନି କରି, ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ପବିତ୍ରକୁ ଘେରି ଚାଲ, ମଧୁର ଧାରା ବହିଯାଇଛି।

ଅ ପଵତେ ହର୍ଯତୋ ହରିରତି ହ୍ଵରାଂସି ରଂହ୍ଯା ଚ୍ ଅଭ୍ଯର୍ଷ ସ୍ତୋତୃଭ୍ଯୋ ଵୀରଵଦ୍ଯଶଃ

ହଳଦିଆ ଓ ପ୍ରିୟ ସୋମ ପବିତ୍ର ହେଉଛି, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ସ୍ଥାନରେ ଆନନ୍ଦ ପାଉଛି, ଗାୟକମାନେ ପାଖକୁ ବହିଯାଅ, ବୀର କୀର୍ତ୍ତି ନେଇଅ।

ଅ ପ୍ର ସୁନ୍ଵାନାସ୍ଯାନ୍ଧସୋ ମର୍ତୋ ନ ଵଷ୍ଟ ତଦ୍ଵଚଃ ଚ୍ ଅପ ଶ୍ଵାନମରାଧସଂ ହତା ମଖଂ ନ ଭୃଗଵଃ

ମାନବ, ସୋମ ଚାପି ଏହି ମଦର ଉଚ୍ଚାରଣକୁ ଆଶା କରେ, ଭୃଗୁମାନେ ଯେପରି ଯଜ୍ଞକୁ ନଶ୍ୱନ କରିଥିଲେ, ସେପରି ଇର୍ଷ୍ୟା କରୁଥିବା କୁକୁର ସ୍ୱରକୁ ଦୂର କର।

ଦ୍ଵିତୀଯ ପ୍ରଥମୋ ଽର୍ଧଃ ଅ ପଵସ୍ଵ ଵାଚୋ ଅଗ୍ରିଯଃ ସୋମ ଚିତ୍ରାଭିରୂତିଭିଃ ଚ୍ ଅଭି ଵିଶ୍ଵାନି କାଵ୍ଯା

ସୋମ, ତୁମେ ଉତ୍ତମ ବାକ୍ରେ ଅଗ୍ରଣୀ, ଅନେକ ଚମତ୍କାର ରୂପରେ ପ୍ରବାହିତ ହେଉ, ଏବଂ ସମସ୍ତ ଜ୍ଞାନମୟ କାର୍ଯ୍ୟକୁ ଆବୃତ କର।

ଅ ତ୍ଵଂ ସମୁଦ୍ରିଯା ଅପୋ ଽଗ୍ରିଯୋ ଵାଚ ଈରଯନ୍ ଚ୍ ପଵସ୍ଵ ଵିଶ୍ଵଚର୍ଷଣେ

ସୋମ, ତୁମେ ସବୁଠୁ ଉତ୍ତମ ବାକ୍ରେ, ସମୁଦ୍ର ଜଳକୁ ଉତ୍ତେଜିତ କରି, ସମସ୍ତ ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ ପ୍ରବାହିତ ହେଉ।

ଅ ତୁଭ୍ଯେମା ଭୁଵନା କଵେ ମହିମ୍ନେ ସୋମ ତସ୍ଥିରେ ଚ୍ ତୁଭ୍ଯଂ ଧାଵନ୍ତି ଧେନଵଃ

ହେ ବୁଦ୍ଧିମାନ ସୋମ, ତୁମର ମହାତ୍ମାରେ ଏହି ସମସ୍ତ ଜଗତ ଦୃଢ ଭାବେ ଦଉଡିଛି, ଏବଂ ଧାରାଗୁଡିକ ତୁମ ପାଖକୁ ଦୃତ ଗତିରେ ଆସୁଛି।

ଅ ପଵସ୍ଵେନ୍ଦୋ ଵୃଷା ସୁତଃ କୃଧୀ ନୋ ଯଶସୋ ଜନେ ଚ୍ ଵିଶ୍ଵା ଅପ ଦ୍ଵିଷୋ ଜହି

ହେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଏବଂ ଚାପି ହୋଇଥିବା ସୋମ, ଆମକୁ ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଖ୍ୟାତି ଦିଅ, ଏବଂ ସମସ୍ତ ଦ୍ୱେଷକୁ ଦୂର କର।

ଅ ଯସ୍ଯ ତେ ସଖ୍ଯେ ଵଯଂ ସାସହ୍ଯାମ ପୃତନ୍ଯତଃ ଚ୍ ତଵେନ୍ଦୋ ଦ୍ଯୁମ୍ନ ଉତ୍ତମେ

ଯାହାର ସାଙ୍ଗତ୍ୟରେ ଆମେ ଶତ୍ରୁମାନେ ଉପରେ ଜୟ ଲାଭ କରିପାରିବା—ତୁମର ଉଚ୍ଚ ମହିମାରେ, ହେ ସୋମ, ଆମେ ବିଜୟୀ ହେଉ।

ଅ ଯା ତେ ଭୀମାନ୍ଯାଯୁଧା ତିଗ୍ମାନି ସନ୍ତି ଧୂର୍ଵଣେ ଚ୍ ରକ୍ଷା ସମସ୍ଯ ନୋ ନିଦଃ

ତୁମର ଭୟଙ୍କର ଏବଂ ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଅସ୍ତ୍ରଗୁଡିକ ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ସଜା ଅଛି—ସମସ୍ତ ଅପଦ୍ରବକୁ ଆମଠାରୁ ରକ୍ଷା କର।