ସାମଵେଦଃ

ଅ ସ ଘା ନୋ ଯୋଗ ଆ ଭୁଵତ୍ସ ରାଯେ ସ ପୁରନ୍ଧ୍ଯା ଚ୍ ଗମଦ୍ଵାଜେଭିରା ସ ନଃ

ସେ ନିଶ୍ଚୟ ଆମ ପାଇଁ ଧନର ସହାୟୀ ହେଉ, ପୁରନ୍ଧୀ ଉପହାର ସହ ଆସୁ, ତାଙ୍କର ପତାକା ସହ ଆମ ପାଖକୁ ଆସୁ।

ଅ ଯୋଗେଯୋଗେ ତଵସ୍ତରଂ ଵାଜେଵାଜେ ହଵାମହେ ଚ୍ ସଖାଯ ଇନ୍ଦ୍ରମୂତଯେ

ପ୍ରତ୍ୟେକ ଯୁଦ୍ଧ ଓ ପ୍ରତିଯୋଗିତାରେ, ଆମେ ତୁମକୁ, ହେ ବନ୍ଧୁ ଇନ୍ଦ୍ର, ସାହାଯ୍ୟ ପାଇଁ ଡାକୁଛୁ।

ଅ ଅନୁ ପ୍ରତ୍ନସ୍ଯୌକସୋ ହୁଵେ ତୁଵିପ୍ରତିଂ ନରମ୍ ଚ୍ ଯଂ ତେ ପୂର୍ଵଂ ପିତା ହୁଵେ

ପୁରୁଣା ଘରକୁ, ଅନେକ ଦାନ ଦେଇଥିବା ବଳଶାଳୀକୁ ଡାକୁଛି, ଯାହାକୁ ତୁମର ବାପା ଆଗରୁ ଡାକିଥିଲେ।

ଅ ଆ ଘା ଗମଦ୍ଯଦି ଶ୍ରଵତ୍ସହସ୍ରିଣୀଭିରୂତିଭିଃ ଚ୍ ଵାଜେଭିରୁପ ନୋ ହଵମ୍

ଯଦି ସେ ଶୁଣନ୍ତି, ତେବେ ହଜାର ଗୁଣା ସାହାଯ୍ୟ ଓ ପତାକା ସହ ଆମ ଡାକକୁ ଗ୍ରହଣ କରି ଆସୁ।

ଅ ଇନ୍ଦ୍ର ସୁତେଷୁ ସୋମେଷୁ କ୍ରତୁଂ ପୁନୀଷ ଉକ୍ଥ୍ଯମ୍ ଚ୍ ଵିଦେ ଵୃଧସ୍ଯ ଦକ୍ଷସ୍ଯ ମହାଂ ହି ଷଃ

ଇନ୍ଦ୍ର, ଚାପିଥିବା ସୋମରେ ତୁମର ଶକ୍ତି ଓ ଗୀତ ଯୋଗ୍ୟ ଶକ୍ତିକୁ ପବିତ୍ର କର; ପୁରୁଣା ବୁଦ୍ଧିମାନଙ୍କର ବଡ଼ କୌଶଳକୁ ଜାଣ।

ଅ ସ ପ୍ରଥମେ ଵ୍ଯୋମନି ଦେଵାନାଂ ସଦନେ ଵୃଧଃ ଚ୍ ସୁପାରଃ ସୁଶ୍ରଵସ୍ତମଃ ସମପ୍ସୁଜିତ୍

ସେ, ପ୍ରାଚୀନ ଏକ, ପ୍ରଥମ ଆକାଶରେ, ଦେବତାମାନଙ୍କର ସିଂହାସନରେ ବିଶିଷ୍ଟ, ସବୁଠୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଯୁଦ୍ଧରେ ବିଜୟୀ।

ଅ ତମୁ ହୁଵେ ଵାଜସାତଯ ଇନ୍ଦ୍ରଂ ଭରାଯ ଶୁଷ୍ମିଣମ୍ ଚ୍ ଭଵା ନଃ ସୁମ୍ନେ ଅନ୍ତମଃ ସଖା ଵୃଧେ

ମୁଁ ସେଇ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଧନ ଜିତିବା ପାଇଁ ଡାକୁଛି; ଆମ ପ୍ରତି ସବୁଠୁ ଦୟାଳୁ ହେବା, ବନ୍ଧୁ, ଆମ ବୃଦ୍ଧି ପାଇଁ।

ଅ ଏନା ଵୋ ଅଗ୍ନିଂ ନମସୋର୍ଜୋ ନପାତମା ହୁଵେ ଚ୍ ପ୍ରିଯଂ ଚେତିଷ୍ଠମରତିଂ ସ୍ଵଧ୍ଵରଂ ଵିଶ୍ଵସ୍ଯ ଦୂତମମୃତମ୍

ଏହି ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ ମୁଁ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ଡାକୁଛି, ଶକ୍ତିର ସନ୍ତାନ, ପ୍ରିୟ, ସବୁଠୁ ଦ୍ରୁତ, ନ୍ୟାୟବାନ, ଅମର, ସମସ୍ତଙ୍କର ଦୂତ।

ଅ ସ ଯୋଜତେ ଅରୁଷା ଵିଶ୍ଵଭୋଜସା ସ ଦୁଦ୍ରଵତ୍ସ୍ଵାହୁତଃ ଚ୍ ସୁବ୍ରହ୍ମା ଯଜ୍ଞଃ ସୁଶମୀ ଵସୂନାଂ ଦେଵଂ ରାଧୋ ଜନାନାମ୍

ସେ ଲାଲ ଘୋଡ଼ା ସହ ଯୁକ୍ତ, ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଦେଇଥିବା, ଆହ୍ୱାନରେ ଶୀଘ୍ର ଆସନ୍ତି; ଉତ୍ତମ ଯଜ୍ଞ, ଭଲ ଭାବରେ ଚାଲିଥିବା, ଲୋକମାନେ ପାଇଁ ଦେବତାଙ୍କର ଧନ ଆଣିଦିଏ।

ଅ ପ୍ରତ୍ଯୁ ଅଦର୍ଶ୍ଯାଯତ୍ଯୂଚ୍ଛନ୍ତୀ ଦୁହିତା ଦିଵଃ ଚ୍ ଅପୋ ମହୀ ଵୃଣୁତେ ଚକ୍ଷୁଷା ତମୋ ଜ୍ଯୋତିଷ୍କୃଣୋତି ସୂନରୀ

ଏବେ ଦିନାର ଝିଅ, ଦିଗନ୍ତରୁ ଉଦୟମାନ, ଆଲୋକ ଛଡ଼ାଉଛି; ସେ ତାଙ୍କର ଦୃଷ୍ଟିରେ ବଡ଼ ଜଳକୁ ବାଛେ, ଅନ୍ଧକାରକୁ ଦୂର କରି, ଆଲୋକ ଦେଇଥିବା ଭଲ ଝିଅ।

ଅ ଉଦୁସ୍ରିଯାଃ ସୃଜତେ ସୂର୍ଯଃ ସଚା ଉଦ୍ଯନ୍ନକ୍ଷତ୍ରମର୍ଚିଵତ୍ ଚ୍ ତଵେଦୁଷୋ ଵ୍ଯୁଷି ସୂର୍ଯସ୍ଯ ଚ ସଂ ଭକ୍ତେନ ଗମେମହି

ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଉଷାମାନେ ସହ ଉଦୟ ହେଉଛନ୍ତି, ତାରା ସହ ଚାଲିଛନ୍ତି, ଆଲୋକ ଛଡ଼ାଉଛନ୍ତି; ତୁମ ଆସିବା ସମୟରେ, ସୂର୍ଯ୍ୟର ଆଲୋକରେ, ଆମେ ସମାନ ଭାଗରେ ଆଗକୁ ବଢ଼ିବା।

ଅ ଇମା ଉ ଵାଂ ଦିଵିଷ୍ଟଯ ଉସ୍ରା ହଵନ୍ତେ ଅଶ୍ଵିନା ଚ୍ ଅଯଂ ଵାମହ୍ଵେ ଽଵସେ ଶଚୀଵସୂ ଵିଶଂଵିଶଂ ହି ଗଚ୍ଛଥଃ

ଦିଗନ୍ତର ଏହି ଉଷାମାନେ ତୁମକୁ ଡାକୁଛନ୍ତି, ଅଶ୍ୱିନୀ; ମୁଁ ମଧ୍ୟ ତୁମକୁ ସାହାଯ୍ୟ ପାଇଁ ଡାକୁଛି, ଶକ୍ତି ଦେଇଥିବା, କାରଣ ତୁମେ ଘରେ ଘରେ ଯାଉଛ।

ଅ ଯୁଵଂ ଚିତ୍ରଂ ଦଦଥୁର୍ଭୋଜନଂ ନରା ଚୋଦେଥାଂ ସୂନୃତାଵତେ ଚ୍ ଅର୍ଵାଗ୍ରଥଂ ସମନସା ନି ଯଚ୍ଛତଂ ପିବତଂ ସୋମ୍ଯଂ ମଧୁ

ତୁମେ ଅଦ୍ଭୁତ ଖାଦ୍ୟ ଦେଉଛ; ଭଲ କଥା କହୁଥିବାକୁ ଉତ୍ସାହିତ କର; ଏକ ମନରେ ତୁମର ରଥକୁ ନିକଟକୁ ଆଣ, ସୋମ ମଧୁ ପିଉ।

ଅ ଅସ୍ଯ ପ୍ରତ୍ନାମନୁ ଦ୍ଯୁତଂ ଶୁକ୍ରଂ ଦୁଦୁହ୍ରେ ଅହ୍ରଯଃ ଚ୍ ପଯଃ ସହସ୍ରସାମୃଷିମ୍

ପୁରୁଣା, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଦୁଧ ଗାଈମାନେ ତାଙ୍କୁ ଦେଇଛନ୍ତି; ହଜାର ଝରଣାର ଧନ ଦୁଧ।

ଅ ଅଯଂ ସୂର୍ଯ ଇଵୋପଦୃଗଯଂ ସରାଂସି ଧାଵତି ଚ୍ ସପ୍ତ ପ୍ରଵତ ଆ ଦିଵମ୍

ସେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଦୃଷ୍ଟି ଦେଉଛି; ସେ ନଦୀମାନେ ଦେଇ ଦୌଡ଼ିଯାଉଛି, ସାତଟି ମୁଖ ଦ୍ୱାରା ଆକାଶକୁ ପହଞ୍ଚୁଛି।

ଅ ଅଯଂ ଵିଶ୍ଵାନି ତିଷ୍ଠତି ପୁନାନୋ ଭୁଵନୋପରି ଚ୍ ସୋମୋ ଦେଵୋ ନ ସୂର୍ଯଃ

ଏହି ସୋମ, ପବିତ୍ର ହୋଇ, ସମସ୍ତ ଜଗତ୍‌ରୁ ଉପରେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ଅଛି, ମାନବମାନେ, ଏହା ଦେବତା ସଦୃଶ, ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ଅନୁକରଣ କରୁନାହିଁ।

ଅ ଏଷ ପ୍ରତ୍ନେନ ଜନ୍ମନା ଦେଵୋ ଦେଵେଭ୍ଯଃ ସୁତଃ ଚ୍ ହରିଃ ପଵିତ୍ରେ ଅର୍ଷତି

ଏହି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ସୋମ, ପୁରୁଣା ଜନ୍ମ ଧାରଣ କରି, ଦେବତାଙ୍କ ପାଇଁ ଚାପି ନିଆଯାଇଛି, ହଳଦିଆ ରଙ୍ଗରେ ପବିତ୍ର ମାଧ୍ୟମ ଦ୍ୱାରା ବହୁଛି।

ଅ ଏଷ ପ୍ରତ୍ନେନ ମନ୍ମନା ଦେଵୋ ଦେଵେଭ୍ଯସ୍ପରି ଚ୍ କଵିର୍ଵିପ୍ରେଣ ଵାଵୃଧେ

ଏହି ଦେବତା, ପୁରୁଣା ଚିନ୍ତାଧାରା ସହିତ, ଅନ୍ୟ ଦେବତାମାନେଠାରୁ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ, ଜ୍ଞାନୀ ପୁରୁଷ ପ୍ରେରଣା ଦ୍ୱାରା ବଳବାନ ହୋଇଛନ୍ତି।

ଅ ଦୁହାନଃ ପ୍ରତ୍ନମିତ୍ପଯଃ ପଵିତ୍ରେ ପରି ଷିଚ୍ଯସେ ଚ୍ କ୍ରନ୍ଦଂ ଦେଵାଂ ଅଜୀଜନଃ

ପୁରୁଣା ଦୁଧ ଦୋହି, ତୁମେ ପବିତ୍ର ଚାରିପାଖରେ ଢେଉଁଛ, ତୁମର ଧ୍ୱନିରେ ଦେବତାମାନେ ଜନ୍ମ ନେଇଛନ୍ତି।

ଅ ଉପ ଶିକ୍ଷାପତସ୍ଥୁଷୋ ଭିଯସମା ଧେହି ଶତ୍ରଵେ ଚ୍ ପଵମାନ ଵିଦା ରଯିମ୍

ହେ ପବିତ୍ର ସୋମ, ଯେଉଁମାନେ ଆମକୁ କ୍ଷତି କରିବାକୁ ଚାହାଁନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ଶତ୍ରୁମାନେ ଭୟଭିତ ହେଉ, ଆମକୁ ଧନ ଦିଅ।

ଅ ଉଷୋ ଷୁ ଜାତମପ୍ତୁରଂ ଗୋଭିର୍ଭଙ୍ଗଂ ପରିଷ୍କୃତମ୍ ଚ୍ ଇନ୍ଦୁଂ ଦେଵା ଅଯାସିଷୁଃ

ଦେବତାମାନେ ଉଷାରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା, ଶୀଘ୍ର ବହୁଥିବା, ଗାଁରେ ଶୋଭିତ ଏବଂ ସୁନ୍ଦର ଭାବେ ପବିତ୍ର ହୋଇଥିବା ଇନ୍ଦୁକୁ ଅନ୍ୱେଷଣ କରିଛନ୍ତି।

ଅ ଉପାସ୍ମୈ ଗାଯତା ନରଃ ପଵମାନାଯେନ୍ଦଵେ ଚ୍ ଅଭି ଦେଵାଂ ଇଯକ୍ଷତେ

ପୁରୁଷମାନେ, ପବିତ୍ର ଇନ୍ଦୁଙ୍କୁ ଗାଉ, ଦେବତାମାନେ ପବିତ୍ର ସୋମଙ୍କୁ ଭକ୍ତି ସହିତ ସମ୍ମୁଖୀନ ହେଉଛନ୍ତି।

ଅ ପ୍ର ସୋମାସୋ ଵିପଶ୍ଚିତୋ ଽପୋ ନଯନ୍ତ ଊର୍ମଯଃ ଚ୍ ଵନାନି ମହିଷା ଇଵ

ଜ୍ଞାନୀ ସୋମମାନେ, ବଡ଼ ମହିଷ ଭଳି, ତାଙ୍କର ତରଙ୍ଗରେ ଜଳକୁ ନେଇଯାଉଛନ୍ତି, ଜଙ୍ଗଲ ମାଧ୍ୟମରେ ଚାଲିଯାଉଛନ୍ତି।

ଅ ଅଭି ଦ୍ରୋଣାନି ବଭ୍ରଵଃ ଶୁକ୍ରା ଋତସ୍ଯ ଧାରଯା ଚ୍ ଵାଜଂ ଗୋମନ୍ତମକ୍ଷରନ୍

ହଳଦିଆ ଓ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ସୋମମାନେ, ସତ୍ୟର ଧାରାରେ ଭାସି, ପାତ୍ରମାନେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ କରନ୍ତି, ଗୋଧନ ସମୃଦ୍ଧି ଦେଉଛନ୍ତି।

ଅ ସୁତା ଇନ୍ଦ୍ରାଯ ଵାଯଵେ ଵରୁଣାଯ ମରୁଦ୍ଭ୍ଯଃ ଚ୍ ସୋମା ଅର୍ଷନ୍ତୁ ଵିଷ୍ଣଵେ

ଚାପି ନିଆଯାଇଥିବା ସୋମମାନେ ଇନ୍ଦ୍ର, ବାୟୁ, ବରୁଣ, ମରୁତ୍ ଓ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ପାଇଁ ବହୁନ୍ତୁ।

ଅ ପ୍ର ସୋମ ଦେଵଵୀତଯେ ସିନ୍ଧୁର୍ନ ପିପ୍ଯେ ଅର୍ଣସା ଚ୍ ଅଂଶୋଃ ପଯସା ମଦିରୋ ନ ଜାଗୃଵିରଚ୍ଛା କୋଶଂ ମଧୁଶ୍ଚୁତମ୍

ଦେବତାଙ୍କ ଅନୁଗ୍ରହ ପାଇଁ ସୋମ ନଦୀର ତରଙ୍ଗ ଭଳି ପ୍ରସ୍ଫୁଟିତ ହୁଏ, ଅଂଶର ଦୁଧରେ ଉତ୍ସାହିତ ହୋଇ, ମଧୁ ଝରୁଥିବା ପାତ୍ର ପାଖକୁ ଯାଉଛି।

ଅ ଆ ହର୍ଯତୋ ଅର୍ଜୁନୋ ଅତ୍କେ ଅଵ୍ଯତ ପ୍ରିଯଃ ସୂନୁର୍ନ ମର୍ଜ୍ଯଃ ଚ୍ ତମୀଂ ହିନ୍ଵନ୍ତ୍ଯପସୋ ଯଥା ରଥଂ ନଦୀଷ୍ଵା ଗଭସ୍ତ୍ଯୋଃ

ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଓ ଚମକୁଥିବା ସୋମ, ପ୍ରିୟ ପୁଅ ଭଳି ପ୍ରିୟ, ପାତ୍ରରେ ଶୋଭିତ, ନଦୀମାନେ ରଥକୁ ଯେପରି ଚଳାନ୍ତି, ସେପରି ସୋମକୁ ଚଳାଉଛନ୍ତି।

ଅ ପ୍ର ସୋମାସୋ ମଦଚ୍ଯୁତଃ ଶ୍ରଵସେ ନୋ ମଘୋନାମ୍ ଚ୍ ସୁତା ଵିଦଥେ ଅକ୍ରମୁଃ

ଚାପି ନିଆଯାଇଥିବା ଉତ୍ସାହ ଭରା ସୋମମାନେ, ଆମର କୀର୍ତ୍ତି ପାଇଁ, ଦାନଶୀଳମାନେ ପାଇଁ, ପ୍ରତିଯୋଗିତାରେ ପ୍ରବେଶ କରିଛନ୍ତି।

ଅ ଆଦୀଂ ହଂସୋ ଯଥା ଗଣଂ ଵିଶ୍ଵସ୍ଯାଵୀଵଶନ୍ମତିମ୍ ଚ୍ ଅତ୍ଯୋ ନ ଗୋଭିରଜ୍ଯତେ

ଯେପରି ହଂସ ନିଜ ଦଳକୁ ଡାକେ, ସେମାନେ ସମସ୍ତଙ୍କ ଚିନ୍ତାକୁ ଉତ୍ତେଜିତ କରିଛନ୍ତି, ଘୋଡ଼ା ଭଳି ସେ ଗାଁମାନେ ଦ୍ୱାରା ଅବରୋଧିତ ହୁଏନାହିଁ।