ସାମଵେଦଃ

ଅ ମା ତ୍ଵା ମୂରା ଅଵିଷ୍ଯଵୋ ମୋପହସ୍ଵାନ ଆ ଦଭନ୍ ଚ୍ ମା କୀଂ ବ୍ରହ୍ମଦ୍ଵିଷଂ ଵନଃ

ମୂର୍ଖ, ଅଶକ୍ତ, କିମ୍ବା ଉପହାସ କରୁଥିବାମାନେ କେବେ ତୁମକୁ ଜୟ କରିନପାରନ୍ତୁ । ପ୍ରାର୍ଥନାର ଶତ୍ରୁ କେହି ତୁମକୁ ହରାଇନପାରନ୍ତୁ ।

ଅ ଇହ ତ୍ଵା ଗୋପରୀଣସଂ ମହେ ମନ୍ଦନ୍ତୁ ରାଧସେ ଚ୍ ସରୋ ଗୌରୋ ଯଥା ପିବ

ଏଠାରେ ଗାଈ ଓ ଛୋଆ ପରି, ସେମାନେ ତୁମକୁ ବଡ଼ ଦାନ ପାଇଁ ଖୁସି କରନ୍ତୁ । ଗୋଧୂଳି ଗାଈ ପରି ଝିଲିକା ଝିଲିକା ପାନ କର ।

ଅ ଇଦମ୍ ଵସୋ ସୁତମନ୍ଧଃ ପିବା ସୁପୂର୍ଣମୁଦରମ୍ ଚ୍ ଅନାଭଯିନ୍ରରିମା ତେ

ପ୍ରଭୁ, ଏହି ଚାପିଥିବା ସୋମ ତୁମେ ପିଅ, ତୁମ ଉଦର ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଉ । ଇନ୍ଦ୍ର, କେହି ତୁମକୁ କ୍ଷତି ଦେଉନାହିଁ ।

ଅ ନୃଭିର୍ଧୌତଃ ସୁତୋ ଅଶ୍ନୈରଵ୍ଯା ଵାରୈଃ ପରିପୂତଃ ଚ୍ ଅଶ୍ଵୋ ନ ନିକ୍ତୋ ନଦୀଷୁ

ମଣିଷମାନେ ଧୋଇଥିବା, ପାଥର ଓ ଛାଣିରେ ଶୁଧ୍ଧ ହୋଇଥିବା ଏହି ଚାପିଥିବା ସୋମ, ନଦୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଛାଡ଼ାଯାଇଥିବା ଘୋଡ଼ା ପରି ।

ଅ ତଂ ତେ ଯଵଂ ଯଥା ଗୋଭିଃ ସ୍ଵାଦୁମକର୍ମ ଶ୍ରୀଣନ୍ତଃ ଚ୍ ଇନ୍ଦ୍ର ତ୍ଵାସ୍ମିଂତ୍ସଧମାଦେ

ଇନ୍ଦ୍ର, ଯେଉଁ ଯବ ତୁମେ ଦୁଧ ସହିତ ମିଶାଇ ମିଠା ପସନ୍ଦ କର, ସେହିଠି ଏହି ସଭାରେ ସେମାନେ ତୁମ ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରନ୍ତୁ ।

ଅ ଇଦଂ ହ୍ଯନ୍ଵୋଜସା ସୁତଂ ରାଧାନାଂ ପତେ ଚ୍ ପିବା ତ୍ଵାସ୍ଯ ଗିର୍ଵଣଃ

ଏହି ଚାପିଥିବା ସୋମ ନିଶ୍ଚୟ ଶକ୍ତି ସହିତ, ଦାନର ମାଲିକ, ଗୀତ ପ୍ରିୟ, ଏହା ପିଅ ।

ଅ ଯସ୍ତେ ଅନୁ ସ୍ଵଧାମସତ୍ସୁତେ ନି ଯଚ୍ଛ ତନ୍ଵମ୍ ଚ୍ ସ ତ୍ଵା ମମତ୍ତୁ ସୋମ୍ଯମ୍

ଚାପିଥିବା ସୋମରେ ତୁମର ଯେଉଁ ଅଂଶ ଉଚିତ, ସେଠି ତୁମ ଦେହକୁ ଲଗାଇଦିଅ । ସେହି ସୋମ ତୁମକୁ ଆନନ୍ଦ ଦିଅ ।

ଅ ପ୍ର ତେ ଅଶ୍ନୋତୁ କୁକ୍ଷ୍ଯୋଃ ପ୍ରେନ୍ଦ୍ର ବ୍ରହ୍ମଣା ଶିରଃ ଚ୍ ପ୍ର ବାହୂ ଶୂର ରାଧସା

ଏଇ ଯଜ୍ଞର ମୁଣ୍ଡ ତୁମର ପେଟକୁ ନ ପହଞ୍ଚୁ, ଇନ୍ଦ୍ର; ହେ ବୀର, ଗୀତର ଶକ୍ତିରେ ତୁମର ବାହୁ ଉପହାରକୁ ପ୍ରାପ୍ତି କରୁ।

ଅ ଆ ତ୍ଵେତା ନି ଷୀଦତେନ୍ଦ୍ରମଭି ପ୍ର ଗାଯତ ଚ୍ ସଖାଯ ସ୍ତୋମଵାହସଃ

ଏବେ ଏହି ସମସ୍ତ ବନ୍ଧୁମାନେ, ଯେଉଁମାନେ ପ୍ରଶଂସା ଗାଁନ୍ତି, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଘେରି ବସନ୍ତୁ ଏବଂ ସମେତେ ଗାନ୍ତୁ।

ଅ ପୁରୂତମଂ ପୁରୂଣାମୀଶାନଂ ଵାର୍ଯାଣାମ୍ ଚ୍ ଇନ୍ଦ୍ରଂ ସୋମେ ସଚା ସୁତେ

ଅମେ ଚାପିଥିବା ସୋମ ଦ୍ୱାରା ଅମ୍ବେ ଧନର ମାଲିକ, ଦାନରେ ସବୁଠାରୁ ଉତ୍ତମ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଡାକୁଛୁ।

ଅ ସ ଘା ନୋ ଯୋଗ ଆ ଭୁଵତ୍ସ ରାଯେ ସ ପୁରନ୍ଧ୍ଯା ଚ୍ ଗମଦ୍ଵାଜେଭିରା ସ ନଃ

ସେ ନିଶ୍ଚୟ ଆମ ପାଇଁ ଧନର ସହାୟୀ ହେଉ, ପୁରନ୍ଧୀ ଉପହାର ସହ ଆସୁ, ତାଙ୍କର ପତାକା ସହ ଆମ ପାଖକୁ ଆସୁ।

ଅ ଯୋଗେଯୋଗେ ତଵସ୍ତରଂ ଵାଜେଵାଜେ ହଵାମହେ ଚ୍ ସଖାଯ ଇନ୍ଦ୍ରମୂତଯେ

ପ୍ରତ୍ୟେକ ଯୁଦ୍ଧ ଓ ପ୍ରତିଯୋଗିତାରେ, ଆମେ ତୁମକୁ, ହେ ବନ୍ଧୁ ଇନ୍ଦ୍ର, ସାହାଯ୍ୟ ପାଇଁ ଡାକୁଛୁ।

ଅ ଅନୁ ପ୍ରତ୍ନସ୍ଯୌକସୋ ହୁଵେ ତୁଵିପ୍ରତିଂ ନରମ୍ ଚ୍ ଯଂ ତେ ପୂର୍ଵଂ ପିତା ହୁଵେ

ପୁରୁଣା ଘରକୁ, ଅନେକ ଦାନ ଦେଇଥିବା ବଳଶାଳୀକୁ ଡାକୁଛି, ଯାହାକୁ ତୁମର ବାପା ଆଗରୁ ଡାକିଥିଲେ।

ଅ ଆ ଘା ଗମଦ୍ଯଦି ଶ୍ରଵତ୍ସହସ୍ରିଣୀଭିରୂତିଭିଃ ଚ୍ ଵାଜେଭିରୁପ ନୋ ହଵମ୍

ଯଦି ସେ ଶୁଣନ୍ତି, ତେବେ ହଜାର ଗୁଣା ସାହାଯ୍ୟ ଓ ପତାକା ସହ ଆମ ଡାକକୁ ଗ୍ରହଣ କରି ଆସୁ।

ଅ ଇନ୍ଦ୍ର ସୁତେଷୁ ସୋମେଷୁ କ୍ରତୁଂ ପୁନୀଷ ଉକ୍ଥ୍ଯମ୍ ଚ୍ ଵିଦେ ଵୃଧସ୍ଯ ଦକ୍ଷସ୍ଯ ମହାଂ ହି ଷଃ

ଇନ୍ଦ୍ର, ଚାପିଥିବା ସୋମରେ ତୁମର ଶକ୍ତି ଓ ଗୀତ ଯୋଗ୍ୟ ଶକ୍ତିକୁ ପବିତ୍ର କର; ପୁରୁଣା ବୁଦ୍ଧିମାନଙ୍କର ବଡ଼ କୌଶଳକୁ ଜାଣ।

ଅ ସ ପ୍ରଥମେ ଵ୍ଯୋମନି ଦେଵାନାଂ ସଦନେ ଵୃଧଃ ଚ୍ ସୁପାରଃ ସୁଶ୍ରଵସ୍ତମଃ ସମପ୍ସୁଜିତ୍

ସେ, ପ୍ରାଚୀନ ଏକ, ପ୍ରଥମ ଆକାଶରେ, ଦେବତାମାନଙ୍କର ସିଂହାସନରେ ବିଶିଷ୍ଟ, ସବୁଠୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଯୁଦ୍ଧରେ ବିଜୟୀ।

ଅ ତମୁ ହୁଵେ ଵାଜସାତଯ ଇନ୍ଦ୍ରଂ ଭରାଯ ଶୁଷ୍ମିଣମ୍ ଚ୍ ଭଵା ନଃ ସୁମ୍ନେ ଅନ୍ତମଃ ସଖା ଵୃଧେ

ମୁଁ ସେଇ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଧନ ଜିତିବା ପାଇଁ ଡାକୁଛି; ଆମ ପ୍ରତି ସବୁଠୁ ଦୟାଳୁ ହେବା, ବନ୍ଧୁ, ଆମ ବୃଦ୍ଧି ପାଇଁ।

ଅ ଏନା ଵୋ ଅଗ୍ନିଂ ନମସୋର୍ଜୋ ନପାତମା ହୁଵେ ଚ୍ ପ୍ରିଯଂ ଚେତିଷ୍ଠମରତିଂ ସ୍ଵଧ୍ଵରଂ ଵିଶ୍ଵସ୍ଯ ଦୂତମମୃତମ୍

ଏହି ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ ମୁଁ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ଡାକୁଛି, ଶକ୍ତିର ସନ୍ତାନ, ପ୍ରିୟ, ସବୁଠୁ ଦ୍ରୁତ, ନ୍ୟାୟବାନ, ଅମର, ସମସ୍ତଙ୍କର ଦୂତ।

ଅ ସ ଯୋଜତେ ଅରୁଷା ଵିଶ୍ଵଭୋଜସା ସ ଦୁଦ୍ରଵତ୍ସ୍ଵାହୁତଃ ଚ୍ ସୁବ୍ରହ୍ମା ଯଜ୍ଞଃ ସୁଶମୀ ଵସୂନାଂ ଦେଵଂ ରାଧୋ ଜନାନାମ୍

ସେ ଲାଲ ଘୋଡ଼ା ସହ ଯୁକ୍ତ, ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଦେଇଥିବା, ଆହ୍ୱାନରେ ଶୀଘ୍ର ଆସନ୍ତି; ଉତ୍ତମ ଯଜ୍ଞ, ଭଲ ଭାବରେ ଚାଲିଥିବା, ଲୋକମାନେ ପାଇଁ ଦେବତାଙ୍କର ଧନ ଆଣିଦିଏ।

ଅ ପ୍ରତ୍ଯୁ ଅଦର୍ଶ୍ଯାଯତ୍ଯୂଚ୍ଛନ୍ତୀ ଦୁହିତା ଦିଵଃ ଚ୍ ଅପୋ ମହୀ ଵୃଣୁତେ ଚକ୍ଷୁଷା ତମୋ ଜ୍ଯୋତିଷ୍କୃଣୋତି ସୂନରୀ

ଏବେ ଦିନାର ଝିଅ, ଦିଗନ୍ତରୁ ଉଦୟମାନ, ଆଲୋକ ଛଡ଼ାଉଛି; ସେ ତାଙ୍କର ଦୃଷ୍ଟିରେ ବଡ଼ ଜଳକୁ ବାଛେ, ଅନ୍ଧକାରକୁ ଦୂର କରି, ଆଲୋକ ଦେଇଥିବା ଭଲ ଝିଅ।

ଅ ଉଦୁସ୍ରିଯାଃ ସୃଜତେ ସୂର୍ଯଃ ସଚା ଉଦ୍ଯନ୍ନକ୍ଷତ୍ରମର୍ଚିଵତ୍ ଚ୍ ତଵେଦୁଷୋ ଵ୍ଯୁଷି ସୂର୍ଯସ୍ଯ ଚ ସଂ ଭକ୍ତେନ ଗମେମହି

ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଉଷାମାନେ ସହ ଉଦୟ ହେଉଛନ୍ତି, ତାରା ସହ ଚାଲିଛନ୍ତି, ଆଲୋକ ଛଡ଼ାଉଛନ୍ତି; ତୁମ ଆସିବା ସମୟରେ, ସୂର୍ଯ୍ୟର ଆଲୋକରେ, ଆମେ ସମାନ ଭାଗରେ ଆଗକୁ ବଢ଼ିବା।

ଅ ଇମା ଉ ଵାଂ ଦିଵିଷ୍ଟଯ ଉସ୍ରା ହଵନ୍ତେ ଅଶ୍ଵିନା ଚ୍ ଅଯଂ ଵାମହ୍ଵେ ଽଵସେ ଶଚୀଵସୂ ଵିଶଂଵିଶଂ ହି ଗଚ୍ଛଥଃ

ଦିଗନ୍ତର ଏହି ଉଷାମାନେ ତୁମକୁ ଡାକୁଛନ୍ତି, ଅଶ୍ୱିନୀ; ମୁଁ ମଧ୍ୟ ତୁମକୁ ସାହାଯ୍ୟ ପାଇଁ ଡାକୁଛି, ଶକ୍ତି ଦେଇଥିବା, କାରଣ ତୁମେ ଘରେ ଘରେ ଯାଉଛ।

ଅ ଯୁଵଂ ଚିତ୍ରଂ ଦଦଥୁର୍ଭୋଜନଂ ନରା ଚୋଦେଥାଂ ସୂନୃତାଵତେ ଚ୍ ଅର୍ଵାଗ୍ରଥଂ ସମନସା ନି ଯଚ୍ଛତଂ ପିବତଂ ସୋମ୍ଯଂ ମଧୁ

ତୁମେ ଅଦ୍ଭୁତ ଖାଦ୍ୟ ଦେଉଛ; ଭଲ କଥା କହୁଥିବାକୁ ଉତ୍ସାହିତ କର; ଏକ ମନରେ ତୁମର ରଥକୁ ନିକଟକୁ ଆଣ, ସୋମ ମଧୁ ପିଉ।

ଅ ଅସ୍ଯ ପ୍ରତ୍ନାମନୁ ଦ୍ଯୁତଂ ଶୁକ୍ରଂ ଦୁଦୁହ୍ରେ ଅହ୍ରଯଃ ଚ୍ ପଯଃ ସହସ୍ରସାମୃଷିମ୍

ପୁରୁଣା, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଦୁଧ ଗାଈମାନେ ତାଙ୍କୁ ଦେଇଛନ୍ତି; ହଜାର ଝରଣାର ଧନ ଦୁଧ।

ଅ ଅଯଂ ସୂର୍ଯ ଇଵୋପଦୃଗଯଂ ସରାଂସି ଧାଵତି ଚ୍ ସପ୍ତ ପ୍ରଵତ ଆ ଦିଵମ୍

ସେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଦୃଷ୍ଟି ଦେଉଛି; ସେ ନଦୀମାନେ ଦେଇ ଦୌଡ଼ିଯାଉଛି, ସାତଟି ମୁଖ ଦ୍ୱାରା ଆକାଶକୁ ପହଞ୍ଚୁଛି।

ଅ ଅଯଂ ଵିଶ୍ଵାନି ତିଷ୍ଠତି ପୁନାନୋ ଭୁଵନୋପରି ଚ୍ ସୋମୋ ଦେଵୋ ନ ସୂର୍ଯଃ

ଏହି ସୋମ, ପବିତ୍ର ହୋଇ, ସମସ୍ତ ଜଗତ୍‌ରୁ ଉପରେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ଅଛି, ମାନବମାନେ, ଏହା ଦେବତା ସଦୃଶ, ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ଅନୁକରଣ କରୁନାହିଁ।

ଅ ଏଷ ପ୍ରତ୍ନେନ ଜନ୍ମନା ଦେଵୋ ଦେଵେଭ୍ଯଃ ସୁତଃ ଚ୍ ହରିଃ ପଵିତ୍ରେ ଅର୍ଷତି

ଏହି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ସୋମ, ପୁରୁଣା ଜନ୍ମ ଧାରଣ କରି, ଦେବତାଙ୍କ ପାଇଁ ଚାପି ନିଆଯାଇଛି, ହଳଦିଆ ରଙ୍ଗରେ ପବିତ୍ର ମାଧ୍ୟମ ଦ୍ୱାରା ବହୁଛି।

ଅ ଏଷ ପ୍ରତ୍ନେନ ମନ୍ମନା ଦେଵୋ ଦେଵେଭ୍ଯସ୍ପରି ଚ୍ କଵିର୍ଵିପ୍ରେଣ ଵାଵୃଧେ

ଏହି ଦେବତା, ପୁରୁଣା ଚିନ୍ତାଧାରା ସହିତ, ଅନ୍ୟ ଦେବତାମାନେଠାରୁ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ, ଜ୍ଞାନୀ ପୁରୁଷ ପ୍ରେରଣା ଦ୍ୱାରା ବଳବାନ ହୋଇଛନ୍ତି।

ଅ ଦୁହାନଃ ପ୍ରତ୍ନମିତ୍ପଯଃ ପଵିତ୍ରେ ପରି ଷିଚ୍ଯସେ ଚ୍ କ୍ରନ୍ଦଂ ଦେଵାଂ ଅଜୀଜନଃ

ପୁରୁଣା ଦୁଧ ଦୋହି, ତୁମେ ପବିତ୍ର ଚାରିପାଖରେ ଢେଉଁଛ, ତୁମର ଧ୍ୱନିରେ ଦେବତାମାନେ ଜନ୍ମ ନେଇଛନ୍ତି।