ଅ ଇଚ୍ଛନ୍ତି ଦେଵାଃ ସୁନ୍ଵନ୍ତଂ ନ ସ୍ଵପ୍ନାଯ ସ୍ପୃହଯନ୍ତି ଚ୍ ଯନ୍ତି ପ୍ରମାଦମତନ୍ଦ୍ରାଃ
ଦେବତାମାନେ ସୋମ ଚାପିଥିବାକୁ ଚାହାନ୍ତି, ଘୁମାଉଥିବାକୁ କେବେ ମନେ କରନ୍ତିନାହିଁ । ଯେମାନେ ସତତା ଜାଗ୍ରତ ରହନ୍ତି, ସେମାନେ କେବେ ଅଲସତାକୁ ଆଶ୍ରୟ କରନ୍ତିନାହିଁ ।
ଅ ଇନ୍ଦ୍ରାଯ ମଦ୍ଵ୍ନେ ସୁତଂ ପରି ଷ୍ଟୋଭନ୍ତୁ ନୋ ଗିରଃ ଚ୍ ଅର୍କମର୍ଚ୍ଚନ୍ତୁ କାରଵଃ
ଆମର ଗୀତଗୁଡ଼ିକ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ ଶୁଧ୍ଧ ସୋମକୁ ଘେରି ଗୁଞ୍ଜିଉ । ଗାୟକମାନେ ସ୍ତୁତି ଗୀତରେ ପ୍ରଶଂସା କରନ୍ତୁ ।
ଅ ଯସ୍ମିନ୍ଵିଶ୍ଵା ଅଧି ଶ୍ରିଯୋ ରଣନ୍ତି ସପ୍ତ ସଂସଦଃ ଚ୍ ଇନ୍ଦ୍ରଂ ସୁତେ ହଵାମହେ
ଯେଉଁଠାରେ ସମସ୍ତ ମହିମା ଓ ସାତଟି ସଭା ଆନନ୍ଦ କରନ୍ତି, ସେହି ଚାପିଥିବା ସୋମରେ ଆମେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଡାକୁଛୁ ।
ଅ ତ୍ରିକଦ୍ରୁକେଷୁ ଚେତନଂ ଦେଵାସୋ ଯଜ୍ଞମତ୍ନତ ଚ୍ ନୋ ଗିରଃ
ତିନି ପ୍ରକାର ଉତ୍ସରେ ଦେବତାମାନେ ସଚେତନ ହୋଇ ବଳି ତିଆରି କରିଛନ୍ତି । ଆମର ଗୀତ ଗୁଞ୍ଜିଉ ।
ଅ ଅଯଂ ତ ଇନ୍ଦ୍ର ସୋମୋ ନିପୂତୋ ଅଧି ବର୍ହିଷି ଚ୍ ଏହୀମସ୍ଯ ଦ୍ରଵା ପିବ
ଇନ୍ଦ୍ର, ଏହି ତୁମ ସୋମ ଶୁଧ୍ଧ ହୋଇ ପବିତ୍ର କୁଶରେ ରଖାଯାଇଛି । ଆସ, ଶୀଘ୍ର ଆସି, ଏହା ପିଅ ।
ଅ ଶାଚିଗୋ ଶାଚିପୂଜନାଯଂ ରଣାଯ ତେ ସୁତଃ ଚ୍ ଆଖଣ୍ଡଲ ପ୍ର ହୂଯସେ
ଶାଚୀଙ୍କ ସାଥୀ, ଏହି ଚାପିଥିବା ସୋମ ତୁମ ଆନନ୍ଦ ଓ ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ । ଆଖଣ୍ଡଳ, ତୁମକୁ ଡାକାଯାଉଛି ।
ଅ ଯସ୍ତେ ଶୃଙ୍ଗଵୃଷୋ ଣପାତ୍ପ୍ରଣପାତ୍କୁଣ୍ଡପାଯ୍ଯଃ ଚ୍ ନ୍ଯସ୍ମିଂ ଦଧ୍ର ଆ ମନଃ
ଯେ ଶିଙ୍ଗଧାରୀ ବୃଷଭ, ଜଳର ସନ୍ତାନ, ଉତ୍ସର ପାତ୍ରଧାରୀ, ସେଉଁଠି ତୁମେ ତୁମ ମନ ଲଗାଇଛ ।
ଅ ଆ ତୂ ନ ଇନ୍ଦ୍ର କ୍ଷୁମନ୍ତଂ ଚିତ୍ରଂ ଗ୍ରାଭଂ ସଂ ଗୃଭାଯ ଚ୍ ମହାହସ୍ତି ଦକ୍ଷିଣେନ
ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମ ପାଖକୁ ଆସ, ତୁମ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଡାହାଣ ହାତରେ ସମୃଦ୍ଧିର ମହା ପୁରସ୍କାରକୁ ଧର ।
ଅ ଵିଦ୍ମା ହି ତ୍ଵା ତୁଵିକୂର୍ମିଂ ତୁଵିଦେଷ୍ଣଂ ତୁଵୀମଘମ୍ ଚ୍ ତୁଵିମାତ୍ରମଵୋଭିଃ
ଆମେ ଜାଣୁଛୁ ତୁମେ କାର୍ଯ୍ୟରେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ସାହାଯ୍ୟରେ ବଡ଼, ଦାନରେ ଅଧିକ, ଓ ରକ୍ଷାରେ ବିଶାଳ ।
ଅ ନ ହି ତ୍ଵା ଶୂର ଦେଵା ନ ମର୍ତାସୋ ଦିତ୍ସନ୍ତମ୍ ଚ୍ ଭୀମଂ ନ ଗାଂ ଵାରଯନ୍ତେ
ଶୂର, ତୁମେ ଦେବତା କିମ୍ବା ମଣିଷ, କେହି ଦେବାବେଳେ ତୁମକୁ ରୋକିପାରନ୍ତିନାହିଁ । ଭୟଙ୍କର ବୃଷଭ ପରି, କେହି ତୁମକୁ ବାଧା ଦେଇପାରେନାହିଁ ।
ଅ ଅଭି ତ୍ଵା ଵୃଷଭା ସୁତେ ସୁତଂ ସୃଜାମି ପୀତଯେ ଚ୍ ତୃମ୍ପା ଵ୍ଯଶ୍ନୁହୀ ମଦମ୍
ବୃଷଭ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମ ପାଇଁ ଏହି ଚାପିଥିବା ସୋମ ମୁଁ ପିବାକୁ ଛାଡ଼ିଦେଉଛି । ତୁମେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୁଅ, ଆନନ୍ଦରେ ଭାଗ ନିଅ ।
ଅ ମା ତ୍ଵା ମୂରା ଅଵିଷ୍ଯଵୋ ମୋପହସ୍ଵାନ ଆ ଦଭନ୍ ଚ୍ ମା କୀଂ ବ୍ରହ୍ମଦ୍ଵିଷଂ ଵନଃ
ମୂର୍ଖ, ଅଶକ୍ତ, କିମ୍ବା ଉପହାସ କରୁଥିବାମାନେ କେବେ ତୁମକୁ ଜୟ କରିନପାରନ୍ତୁ । ପ୍ରାର୍ଥନାର ଶତ୍ରୁ କେହି ତୁମକୁ ହରାଇନପାରନ୍ତୁ ।
ଅ ଇହ ତ୍ଵା ଗୋପରୀଣସଂ ମହେ ମନ୍ଦନ୍ତୁ ରାଧସେ ଚ୍ ସରୋ ଗୌରୋ ଯଥା ପିବ
ଏଠାରେ ଗାଈ ଓ ଛୋଆ ପରି, ସେମାନେ ତୁମକୁ ବଡ଼ ଦାନ ପାଇଁ ଖୁସି କରନ୍ତୁ । ଗୋଧୂଳି ଗାଈ ପରି ଝିଲିକା ଝିଲିକା ପାନ କର ।
ଅ ଇଦମ୍ ଵସୋ ସୁତମନ୍ଧଃ ପିବା ସୁପୂର୍ଣମୁଦରମ୍ ଚ୍ ଅନାଭଯିନ୍ରରିମା ତେ
ପ୍ରଭୁ, ଏହି ଚାପିଥିବା ସୋମ ତୁମେ ପିଅ, ତୁମ ଉଦର ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଉ । ଇନ୍ଦ୍ର, କେହି ତୁମକୁ କ୍ଷତି ଦେଉନାହିଁ ।
ଅ ନୃଭିର୍ଧୌତଃ ସୁତୋ ଅଶ୍ନୈରଵ୍ଯା ଵାରୈଃ ପରିପୂତଃ ଚ୍ ଅଶ୍ଵୋ ନ ନିକ୍ତୋ ନଦୀଷୁ
ମଣିଷମାନେ ଧୋଇଥିବା, ପାଥର ଓ ଛାଣିରେ ଶୁଧ୍ଧ ହୋଇଥିବା ଏହି ଚାପିଥିବା ସୋମ, ନଦୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଛାଡ଼ାଯାଇଥିବା ଘୋଡ଼ା ପରି ।
ଅ ତଂ ତେ ଯଵଂ ଯଥା ଗୋଭିଃ ସ୍ଵାଦୁମକର୍ମ ଶ୍ରୀଣନ୍ତଃ ଚ୍ ଇନ୍ଦ୍ର ତ୍ଵାସ୍ମିଂତ୍ସଧମାଦେ
ଇନ୍ଦ୍ର, ଯେଉଁ ଯବ ତୁମେ ଦୁଧ ସହିତ ମିଶାଇ ମିଠା ପସନ୍ଦ କର, ସେହିଠି ଏହି ସଭାରେ ସେମାନେ ତୁମ ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରନ୍ତୁ ।
ଅ ଇଦଂ ହ୍ଯନ୍ଵୋଜସା ସୁତଂ ରାଧାନାଂ ପତେ ଚ୍ ପିବା ତ୍ଵାସ୍ଯ ଗିର୍ଵଣଃ
ଏହି ଚାପିଥିବା ସୋମ ନିଶ୍ଚୟ ଶକ୍ତି ସହିତ, ଦାନର ମାଲିକ, ଗୀତ ପ୍ରିୟ, ଏହା ପିଅ ।
ଅ ଯସ୍ତେ ଅନୁ ସ୍ଵଧାମସତ୍ସୁତେ ନି ଯଚ୍ଛ ତନ୍ଵମ୍ ଚ୍ ସ ତ୍ଵା ମମତ୍ତୁ ସୋମ୍ଯମ୍
ଚାପିଥିବା ସୋମରେ ତୁମର ଯେଉଁ ଅଂଶ ଉଚିତ, ସେଠି ତୁମ ଦେହକୁ ଲଗାଇଦିଅ । ସେହି ସୋମ ତୁମକୁ ଆନନ୍ଦ ଦିଅ ।
ଅ ପ୍ର ତେ ଅଶ୍ନୋତୁ କୁକ୍ଷ୍ଯୋଃ ପ୍ରେନ୍ଦ୍ର ବ୍ରହ୍ମଣା ଶିରଃ ଚ୍ ପ୍ର ବାହୂ ଶୂର ରାଧସା
ଏଇ ଯଜ୍ଞର ମୁଣ୍ଡ ତୁମର ପେଟକୁ ନ ପହଞ୍ଚୁ, ଇନ୍ଦ୍ର; ହେ ବୀର, ଗୀତର ଶକ୍ତିରେ ତୁମର ବାହୁ ଉପହାରକୁ ପ୍ରାପ୍ତି କରୁ।
ଅ ଆ ତ୍ଵେତା ନି ଷୀଦତେନ୍ଦ୍ରମଭି ପ୍ର ଗାଯତ ଚ୍ ସଖାଯ ସ୍ତୋମଵାହସଃ
ଏବେ ଏହି ସମସ୍ତ ବନ୍ଧୁମାନେ, ଯେଉଁମାନେ ପ୍ରଶଂସା ଗାଁନ୍ତି, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଘେରି ବସନ୍ତୁ ଏବଂ ସମେତେ ଗାନ୍ତୁ।
ଅ ପୁରୂତମଂ ପୁରୂଣାମୀଶାନଂ ଵାର୍ଯାଣାମ୍ ଚ୍ ଇନ୍ଦ୍ରଂ ସୋମେ ସଚା ସୁତେ
ଅମେ ଚାପିଥିବା ସୋମ ଦ୍ୱାରା ଅମ୍ବେ ଧନର ମାଲିକ, ଦାନରେ ସବୁଠାରୁ ଉତ୍ତମ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଡାକୁଛୁ।
ଅ ସ ଘା ନୋ ଯୋଗ ଆ ଭୁଵତ୍ସ ରାଯେ ସ ପୁରନ୍ଧ୍ଯା ଚ୍ ଗମଦ୍ଵାଜେଭିରା ସ ନଃ
ସେ ନିଶ୍ଚୟ ଆମ ପାଇଁ ଧନର ସହାୟୀ ହେଉ, ପୁରନ୍ଧୀ ଉପହାର ସହ ଆସୁ, ତାଙ୍କର ପତାକା ସହ ଆମ ପାଖକୁ ଆସୁ।
ଅ ଯୋଗେଯୋଗେ ତଵସ୍ତରଂ ଵାଜେଵାଜେ ହଵାମହେ ଚ୍ ସଖାଯ ଇନ୍ଦ୍ରମୂତଯେ
ପ୍ରତ୍ୟେକ ଯୁଦ୍ଧ ଓ ପ୍ରତିଯୋଗିତାରେ, ଆମେ ତୁମକୁ, ହେ ବନ୍ଧୁ ଇନ୍ଦ୍ର, ସାହାଯ୍ୟ ପାଇଁ ଡାକୁଛୁ।
ଅ ଅନୁ ପ୍ରତ୍ନସ୍ଯୌକସୋ ହୁଵେ ତୁଵିପ୍ରତିଂ ନରମ୍ ଚ୍ ଯଂ ତେ ପୂର୍ଵଂ ପିତା ହୁଵେ
ପୁରୁଣା ଘରକୁ, ଅନେକ ଦାନ ଦେଇଥିବା ବଳଶାଳୀକୁ ଡାକୁଛି, ଯାହାକୁ ତୁମର ବାପା ଆଗରୁ ଡାକିଥିଲେ।
ଅ ଆ ଘା ଗମଦ୍ଯଦି ଶ୍ରଵତ୍ସହସ୍ରିଣୀଭିରୂତିଭିଃ ଚ୍ ଵାଜେଭିରୁପ ନୋ ହଵମ୍
ଯଦି ସେ ଶୁଣନ୍ତି, ତେବେ ହଜାର ଗୁଣା ସାହାଯ୍ୟ ଓ ପତାକା ସହ ଆମ ଡାକକୁ ଗ୍ରହଣ କରି ଆସୁ।
ଅ ଇନ୍ଦ୍ର ସୁତେଷୁ ସୋମେଷୁ କ୍ରତୁଂ ପୁନୀଷ ଉକ୍ଥ୍ଯମ୍ ଚ୍ ଵିଦେ ଵୃଧସ୍ଯ ଦକ୍ଷସ୍ଯ ମହାଂ ହି ଷଃ
ଇନ୍ଦ୍ର, ଚାପିଥିବା ସୋମରେ ତୁମର ଶକ୍ତି ଓ ଗୀତ ଯୋଗ୍ୟ ଶକ୍ତିକୁ ପବିତ୍ର କର; ପୁରୁଣା ବୁଦ୍ଧିମାନଙ୍କର ବଡ଼ କୌଶଳକୁ ଜାଣ।
ଅ ସ ପ୍ରଥମେ ଵ୍ଯୋମନି ଦେଵାନାଂ ସଦନେ ଵୃଧଃ ଚ୍ ସୁପାରଃ ସୁଶ୍ରଵସ୍ତମଃ ସମପ୍ସୁଜିତ୍
ସେ, ପ୍ରାଚୀନ ଏକ, ପ୍ରଥମ ଆକାଶରେ, ଦେବତାମାନଙ୍କର ସିଂହାସନରେ ବିଶିଷ୍ଟ, ସବୁଠୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଯୁଦ୍ଧରେ ବିଜୟୀ।
ଅ ତମୁ ହୁଵେ ଵାଜସାତଯ ଇନ୍ଦ୍ରଂ ଭରାଯ ଶୁଷ୍ମିଣମ୍ ଚ୍ ଭଵା ନଃ ସୁମ୍ନେ ଅନ୍ତମଃ ସଖା ଵୃଧେ
ମୁଁ ସେଇ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଧନ ଜିତିବା ପାଇଁ ଡାକୁଛି; ଆମ ପ୍ରତି ସବୁଠୁ ଦୟାଳୁ ହେବା, ବନ୍ଧୁ, ଆମ ବୃଦ୍ଧି ପାଇଁ।
ଅ ଏନା ଵୋ ଅଗ୍ନିଂ ନମସୋର୍ଜୋ ନପାତମା ହୁଵେ ଚ୍ ପ୍ରିଯଂ ଚେତିଷ୍ଠମରତିଂ ସ୍ଵଧ୍ଵରଂ ଵିଶ୍ଵସ୍ଯ ଦୂତମମୃତମ୍
ଏହି ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ ମୁଁ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ଡାକୁଛି, ଶକ୍ତିର ସନ୍ତାନ, ପ୍ରିୟ, ସବୁଠୁ ଦ୍ରୁତ, ନ୍ୟାୟବାନ, ଅମର, ସମସ୍ତଙ୍କର ଦୂତ।
ଅ ସ ଯୋଜତେ ଅରୁଷା ଵିଶ୍ଵଭୋଜସା ସ ଦୁଦ୍ରଵତ୍ସ୍ଵାହୁତଃ ଚ୍ ସୁବ୍ରହ୍ମା ଯଜ୍ଞଃ ସୁଶମୀ ଵସୂନାଂ ଦେଵଂ ରାଧୋ ଜନାନାମ୍
ସେ ଲାଲ ଘୋଡ଼ା ସହ ଯୁକ୍ତ, ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଦେଇଥିବା, ଆହ୍ୱାନରେ ଶୀଘ୍ର ଆସନ୍ତି; ଉତ୍ତମ ଯଜ୍ଞ, ଭଲ ଭାବରେ ଚାଲିଥିବା, ଲୋକମାନେ ପାଇଁ ଦେବତାଙ୍କର ଧନ ଆଣିଦିଏ।