ସାମଵେଦଃ

ଅ ପୁଞ୍ଜନ୍ତି ହରୀ ଇଷିରସ୍ଯ ଗାଥଯୋରୌ ରଥ ଉରୁଯୁଗେ ଵଚୋଯୁଜା ଚ୍ ଇନ୍ଦ୍ରଵାହା ସ୍ଵର୍ଵିଦା

ବିଶାଳ ଚକା ରଥକୁ ଯୋଗାଯୋଗ କରାଯାଇଥିବା ଦୁଇଟି ହରି, ପ୍ରେରିତ ଗୀତରେ ଏକତ୍ରିତ ହୁଅନ୍ତି; ଶବ୍ଦ ଦ୍ୱାରା ଯୋଗାଯୋଗ କରି, ସେମାନେ ଜ୍ୟୋତିର ଜ୍ଞାତା ଇନ୍ଦ୍ରକୁ ବହନ କରନ୍ତି।

ପ୍ରଥମ ଦ୍ଵିତୀଯୋ ଽର୍ଧଃ ଅ ପାନ୍ତମା ଵୋ ଅନ୍ଧସ ଇନ୍ଦ୍ରମଭି ପ୍ର ଗାଯତ ଚ୍ ଵିଶ୍ଵାସାହଂ ଶତ୍କ୍ରତୁଂ ମଂହିଷ୍ଠଂ ଚର୍ଷଣୀନାମ୍

ସୋମ ଦ୍ରବ୍ୟ ପାଇଁ ଇନ୍ଦ୍ରକୁ ଗୀତ କର; ସେ ସବୁକୁ ଜୟ କରିଥିବା, ଶତଶକ୍ତି, ମାନବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସବୁଠୁ ବଡ଼।

ଅ ପୁରୁହୂତଂ ପୁରୁଷ୍ଟୁତଂ ଗାଥାନ୍ଯାଂ ସନଶ୍ରୁତମ୍ ଚ୍ ଇନ୍ଦ୍ର ଇତି ବ୍ରଵୀତନ

ଅନେକ ଥର ଡାକାଯାଇଥିବା, ଅନେକ ଥର ସ୍ତୁତି କରାଯାଇଥିବା, ସଦା ଗୀତରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଇନ୍ଦ୍ରକୁ ଡାକ।

ଅ ଇନ୍ଦ୍ର ଇନ୍ନୋ ମହୋନାଂ ଦାତା ଵାଜାନାଂ ନୃତୁଃ ଚ୍ ମହାଂ ଅଭିଜ୍ଞ୍ଵା ଯମତ୍

ଇନ୍ଦ୍ର ଆମ ପାଇଁ ବଡ଼ ଦାନ ଦେଇଥିବା, ପୁରସ୍କାର ଦେଇଥିବା, ନେତୃତ୍ୱ କରିଥିବା, ଜ୍ଞାନରେ ବଡ଼।

ଅ ପ୍ର ଵ ଇନ୍ଦ୍ରାଯ ମାଦନଂ ହର୍ଯଶ୍ଵାଯ ଗାଯତ ଚ୍ ସଖାଯଃ ସୋମପାଵ୍ନେ

ଅଶ୍ୱ ନିୟନ୍ତା ଇନ୍ଦ୍ର, ସୋମ ପାନ କରୁଥିବା, ବନ୍ଧୁମାନେ, ତୁମକୁ ଆନନ୍ଦ ଗୀତ ଗାଉ।

ଅ ଶଂସେଦୁକ୍ଥଂ ସୁଦାନଵ ଉତ ଦ୍ଯୁକ୍ଷଂ ଯଥ ନରଃ ଚ୍ ଚକୃମା ସତ୍ଯରାଧସେ

ସୁଦାନ କୁ ଉକ୍ଥ ଓ ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ସ୍ତୁତି କରିବାକୁ ଦିଅ, ଯେପରି ଲୋକମାନେ ସତ୍ୟ ଦାନକୁ ପାଇଁ କରନ୍ତି।

ଅ ତ୍ଵଂ ନ ଇନ୍ଦ୍ର ଵାଜଯୁସ୍ତ୍ଵଂ ଗଵ୍ଯୁଃ ଶତକ୍ରତୋ ଚ୍ ତ୍ଵଂ ହିରଣ୍ଯଯୁର୍ଵସୋ

ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ପୁରସ୍କାର ଦେଇଥିବା, ଗୋ ଦେଇଥିବା, ଶତଶକ୍ତି, ତୁମେ ସୋନା ଦେଇଥିବା, ଧନୀ।

ଅ ଵଯମୁ ତ୍ଵା ତଦିଦର୍ଥା ଇନ୍ଦ୍ର ତ୍ଵାଯନ୍ତଃ ସଖାଯଃ ଚ୍ କଣ୍ଵା ଉକ୍ଥେଭିର୍ଜରନ୍ତେ

ଇନ୍ଦ୍ର, ଏହି କାମ ପାଇଁ ଆମେ, ତୁମର ବନ୍ଧୁମାନେ, ତୁମଠାରେ ଆସିଛୁ; କଣ୍ବମାନେ ଉକ୍ଥ ଦ୍ୱାରା ତୁମରେ ଆନନ୍ଦ କରନ୍ତି।

ଅ ନ ଘେମନ୍ଯଦା ପପନ ଵଜ୍ରିନ୍ନପସୋ ନଵିଷ୍ଟୌ ଚ୍ ତଵେଦୁ ସ୍ତୋମୈଶ୍ଚିକେତ

ବଜ୍ରଧାରୀ, କୌଣସି ଯୁଦ୍ଧ କିମ୍ବା ଆବଶ୍ୟକତାରେ ଆମେ କେବେ ବିଫଳ ହୋଇନାହିଁ; ତୁମର ଷ୍ଟୁତି ଦ୍ୱାରା ତୁମେ ଆମକୁ ଚିହ୍ନିଛ।

ଅ ଇଚ୍ଛନ୍ତି ଦେଵାଃ ସୁନ୍ଵନ୍ତଂ ନ ସ୍ଵପ୍ନାଯ ସ୍ପୃହଯନ୍ତି ଚ୍ ଯନ୍ତି ପ୍ରମାଦମତନ୍ଦ୍ରାଃ

ଦେବତାମାନେ ସୋମ ଚାପିଥିବାକୁ ଚାହାନ୍ତି, ଘୁମାଉଥିବାକୁ କେବେ ମନେ କରନ୍ତିନାହିଁ । ଯେମାନେ ସତତା ଜାଗ୍ରତ ରହନ୍ତି, ସେମାନେ କେବେ ଅଲସତାକୁ ଆଶ୍ରୟ କରନ୍ତିନାହିଁ ।

ଅ ଇନ୍ଦ୍ରାଯ ମଦ୍ଵ୍ନେ ସୁତଂ ପରି ଷ୍ଟୋଭନ୍ତୁ ନୋ ଗିରଃ ଚ୍ ଅର୍କମର୍ଚ୍ଚନ୍ତୁ କାରଵଃ

ଆମର ଗୀତଗୁଡ଼ିକ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ ଶୁଧ୍ଧ ସୋମକୁ ଘେରି ଗୁଞ୍ଜିଉ । ଗାୟକମାନେ ସ୍ତୁତି ଗୀତରେ ପ୍ରଶଂସା କରନ୍ତୁ ।

ଅ ଯସ୍ମିନ୍ଵିଶ୍ଵା ଅଧି ଶ୍ରିଯୋ ରଣନ୍ତି ସପ୍ତ ସଂସଦଃ ଚ୍ ଇନ୍ଦ୍ରଂ ସୁତେ ହଵାମହେ

ଯେଉଁଠାରେ ସମସ୍ତ ମହିମା ଓ ସାତଟି ସଭା ଆନନ୍ଦ କରନ୍ତି, ସେହି ଚାପିଥିବା ସୋମରେ ଆମେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଡାକୁଛୁ ।

ଅ ତ୍ରିକଦ୍ରୁକେଷୁ ଚେତନଂ ଦେଵାସୋ ଯଜ୍ଞମତ୍ନତ ଚ୍ ନୋ ଗିରଃ

ତିନି ପ୍ରକାର ଉତ୍ସରେ ଦେବତାମାନେ ସଚେତନ ହୋଇ ବଳି ତିଆରି କରିଛନ୍ତି । ଆମର ଗୀତ ଗୁଞ୍ଜିଉ ।

ଅ ଅଯଂ ତ ଇନ୍ଦ୍ର ସୋମୋ ନିପୂତୋ ଅଧି ବର୍ହିଷି ଚ୍ ଏହୀମସ୍ଯ ଦ୍ରଵା ପିବ

ଇନ୍ଦ୍ର, ଏହି ତୁମ ସୋମ ଶୁଧ୍ଧ ହୋଇ ପବିତ୍ର କୁଶରେ ରଖାଯାଇଛି । ଆସ, ଶୀଘ୍ର ଆସି, ଏହା ପିଅ ।

ଅ ଶାଚିଗୋ ଶାଚିପୂଜନାଯଂ ରଣାଯ ତେ ସୁତଃ ଚ୍ ଆଖଣ୍ଡଲ ପ୍ର ହୂଯସେ

ଶାଚୀଙ୍କ ସାଥୀ, ଏହି ଚାପିଥିବା ସୋମ ତୁମ ଆନନ୍ଦ ଓ ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ । ଆଖଣ୍ଡଳ, ତୁମକୁ ଡାକାଯାଉଛି ।

ଅ ଯସ୍ତେ ଶୃଙ୍ଗଵୃଷୋ ଣପାତ୍ପ୍ରଣପାତ୍କୁଣ୍ଡପାଯ୍ଯଃ ଚ୍ ନ୍ଯସ୍ମିଂ ଦଧ୍ର ଆ ମନଃ

ଯେ ଶିଙ୍ଗଧାରୀ ବୃଷଭ, ଜଳର ସନ୍ତାନ, ଉତ୍ସର ପାତ୍ରଧାରୀ, ସେଉଁଠି ତୁମେ ତୁମ ମନ ଲଗାଇଛ ।

ଅ ଆ ତୂ ନ ଇନ୍ଦ୍ର କ୍ଷୁମନ୍ତଂ ଚିତ୍ରଂ ଗ୍ରାଭଂ ସଂ ଗୃଭାଯ ଚ୍ ମହାହସ୍ତି ଦକ୍ଷିଣେନ

ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମ ପାଖକୁ ଆସ, ତୁମ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଡାହାଣ ହାତରେ ସମୃଦ୍ଧିର ମହା ପୁରସ୍କାରକୁ ଧର ।

ଅ ଵିଦ୍ମା ହି ତ୍ଵା ତୁଵିକୂର୍ମିଂ ତୁଵିଦେଷ୍ଣଂ ତୁଵୀମଘମ୍ ଚ୍ ତୁଵିମାତ୍ରମଵୋଭିଃ

ଆମେ ଜାଣୁଛୁ ତୁମେ କାର୍ଯ୍ୟରେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ସାହାଯ୍ୟରେ ବଡ଼, ଦାନରେ ଅଧିକ, ଓ ରକ୍ଷାରେ ବିଶାଳ ।

ଅ ନ ହି ତ୍ଵା ଶୂର ଦେଵା ନ ମର୍ତାସୋ ଦିତ୍ସନ୍ତମ୍ ଚ୍ ଭୀମଂ ନ ଗାଂ ଵାରଯନ୍ତେ

ଶୂର, ତୁମେ ଦେବତା କିମ୍ବା ମଣିଷ, କେହି ଦେବାବେଳେ ତୁମକୁ ରୋକିପାରନ୍ତିନାହିଁ । ଭୟଙ୍କର ବୃଷଭ ପରି, କେହି ତୁମକୁ ବାଧା ଦେଇପାରେନାହିଁ ।

ଅ ଅଭି ତ୍ଵା ଵୃଷଭା ସୁତେ ସୁତଂ ସୃଜାମି ପୀତଯେ ଚ୍ ତୃମ୍ପା ଵ୍ଯଶ୍ନୁହୀ ମଦମ୍

ବୃଷଭ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମ ପାଇଁ ଏହି ଚାପିଥିବା ସୋମ ମୁଁ ପିବାକୁ ଛାଡ଼ିଦେଉଛି । ତୁମେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୁଅ, ଆନନ୍ଦରେ ଭାଗ ନିଅ ।

ଅ ମା ତ୍ଵା ମୂରା ଅଵିଷ୍ଯଵୋ ମୋପହସ୍ଵାନ ଆ ଦଭନ୍ ଚ୍ ମା କୀଂ ବ୍ରହ୍ମଦ୍ଵିଷଂ ଵନଃ

ମୂର୍ଖ, ଅଶକ୍ତ, କିମ୍ବା ଉପହାସ କରୁଥିବାମାନେ କେବେ ତୁମକୁ ଜୟ କରିନପାରନ୍ତୁ । ପ୍ରାର୍ଥନାର ଶତ୍ରୁ କେହି ତୁମକୁ ହରାଇନପାରନ୍ତୁ ।

ଅ ଇହ ତ୍ଵା ଗୋପରୀଣସଂ ମହେ ମନ୍ଦନ୍ତୁ ରାଧସେ ଚ୍ ସରୋ ଗୌରୋ ଯଥା ପିବ

ଏଠାରେ ଗାଈ ଓ ଛୋଆ ପରି, ସେମାନେ ତୁମକୁ ବଡ଼ ଦାନ ପାଇଁ ଖୁସି କରନ୍ତୁ । ଗୋଧୂଳି ଗାଈ ପରି ଝିଲିକା ଝିଲିକା ପାନ କର ।

ଅ ଇଦମ୍ ଵସୋ ସୁତମନ୍ଧଃ ପିବା ସୁପୂର୍ଣମୁଦରମ୍ ଚ୍ ଅନାଭଯିନ୍ରରିମା ତେ

ପ୍ରଭୁ, ଏହି ଚାପିଥିବା ସୋମ ତୁମେ ପିଅ, ତୁମ ଉଦର ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଉ । ଇନ୍ଦ୍ର, କେହି ତୁମକୁ କ୍ଷତି ଦେଉନାହିଁ ।

ଅ ନୃଭିର୍ଧୌତଃ ସୁତୋ ଅଶ୍ନୈରଵ୍ଯା ଵାରୈଃ ପରିପୂତଃ ଚ୍ ଅଶ୍ଵୋ ନ ନିକ୍ତୋ ନଦୀଷୁ

ମଣିଷମାନେ ଧୋଇଥିବା, ପାଥର ଓ ଛାଣିରେ ଶୁଧ୍ଧ ହୋଇଥିବା ଏହି ଚାପିଥିବା ସୋମ, ନଦୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଛାଡ଼ାଯାଇଥିବା ଘୋଡ଼ା ପରି ।

ଅ ତଂ ତେ ଯଵଂ ଯଥା ଗୋଭିଃ ସ୍ଵାଦୁମକର୍ମ ଶ୍ରୀଣନ୍ତଃ ଚ୍ ଇନ୍ଦ୍ର ତ୍ଵାସ୍ମିଂତ୍ସଧମାଦେ

ଇନ୍ଦ୍ର, ଯେଉଁ ଯବ ତୁମେ ଦୁଧ ସହିତ ମିଶାଇ ମିଠା ପସନ୍ଦ କର, ସେହିଠି ଏହି ସଭାରେ ସେମାନେ ତୁମ ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରନ୍ତୁ ।

ଅ ଇଦଂ ହ୍ଯନ୍ଵୋଜସା ସୁତଂ ରାଧାନାଂ ପତେ ଚ୍ ପିବା ତ୍ଵାସ୍ଯ ଗିର୍ଵଣଃ

ଏହି ଚାପିଥିବା ସୋମ ନିଶ୍ଚୟ ଶକ୍ତି ସହିତ, ଦାନର ମାଲିକ, ଗୀତ ପ୍ରିୟ, ଏହା ପିଅ ।

ଅ ଯସ୍ତେ ଅନୁ ସ୍ଵଧାମସତ୍ସୁତେ ନି ଯଚ୍ଛ ତନ୍ଵମ୍ ଚ୍ ସ ତ୍ଵା ମମତ୍ତୁ ସୋମ୍ଯମ୍

ଚାପିଥିବା ସୋମରେ ତୁମର ଯେଉଁ ଅଂଶ ଉଚିତ, ସେଠି ତୁମ ଦେହକୁ ଲଗାଇଦିଅ । ସେହି ସୋମ ତୁମକୁ ଆନନ୍ଦ ଦିଅ ।

ଅ ପ୍ର ତେ ଅଶ୍ନୋତୁ କୁକ୍ଷ୍ଯୋଃ ପ୍ରେନ୍ଦ୍ର ବ୍ରହ୍ମଣା ଶିରଃ ଚ୍ ପ୍ର ବାହୂ ଶୂର ରାଧସା

ଏଇ ଯଜ୍ଞର ମୁଣ୍ଡ ତୁମର ପେଟକୁ ନ ପହଞ୍ଚୁ, ଇନ୍ଦ୍ର; ହେ ବୀର, ଗୀତର ଶକ୍ତିରେ ତୁମର ବାହୁ ଉପହାରକୁ ପ୍ରାପ୍ତି କରୁ।

ଅ ଆ ତ୍ଵେତା ନି ଷୀଦତେନ୍ଦ୍ରମଭି ପ୍ର ଗାଯତ ଚ୍ ସଖାଯ ସ୍ତୋମଵାହସଃ

ଏବେ ଏହି ସମସ୍ତ ବନ୍ଧୁମାନେ, ଯେଉଁମାନେ ପ୍ରଶଂସା ଗାଁନ୍ତି, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଘେରି ବସନ୍ତୁ ଏବଂ ସମେତେ ଗାନ୍ତୁ।