ସାମଵେଦଃ

ଅ ଅଵ ଦ୍ଯୁତାନଃ କଲଶାଂ ଅଚିକ୍ରଦନ୍ନୃଭିର୍ଯେମାଣଃ କୋଶ ଆ ହିରଣ୍ଯଯେ ଚ୍ ଅଭୀ ଋତସ୍ଯ ଦୋହନା ଅନୂଷତାଧି ତ୍ରିପୃଷ୍ଠ ଉଷସୋ ଵି ରାଜସି

ଚମକୁଥିବା ମାନେ ମନୁଷ୍ୟଙ୍କ ନିର୍ଦ୍ଦେଶରେ ରୋଇ, କଳଶରେ ପୋରିଛନ୍ତି, ସୁନା ଭାଣ୍ଡାରେ; ସତ୍ୟ ଦେଇଥିବା ମାନେ ଆସିଛନ୍ତି, ଉଷା, ତୁମେ ତିନି ଉଚ୍ଚତାରେ ଚମକୁଛ।

ଅ ଯଜ୍ଞାଯଜ୍ଞା ଵୋ ଅଗ୍ନଯେ ଗିରାଗିରା ଚ ଦକ୍ଷସେ ଚ୍ ପ୍ରପ୍ର ଵଯମମୃତଂ ଜାତଵେଦସଂ ପ୍ରିଯଂ ମିତ୍ରଂ ନ ଶଂସିଷମ୍

ଯଜ୍ଞ ପରେ ଯଜ୍ଞ, ଗୀତ ପରେ ଗୀତ ଦ୍ୱାରା, ଆମେ ତୁମକୁ, ଅଗ୍ନି, ଅମୃତ ଜାତବେଦସ, ପ୍ରିୟ ବନ୍ଧୁ, ଦକ୍ଷତା ଓ ଅର୍ପଣ ପାଇଁ ସ୍ତୁତି କରୁଛୁ।

ଅ ଊର୍ଜୋ ନପାତଂ ସ ହିନାଯମସ୍ମଯୁର୍ଦାଶେମ ହଵ୍ଯଦାତଯେ ଚ୍ ଭୁଵଦ୍ଵାଜେଷ୍ଵଵିତା ଭୁଵଦ୍ଵୃଧ ଉତ ତ୍ରାତା ତନୂନାମ୍

ଶକ୍ତିର ପୁତ୍ରକୁ ଆମେ ହବି ଦେଇ ସେବା କରିବାକୁ ଚାହୁଁଛୁ; ସେ ଆମେଠି ଯୁଦ୍ଧରେ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ, ଆମେଠି ବୃଦ୍ଧି କରନ୍ତୁ, ଆମ ଶରୀରକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ।

ଅ ଏହ୍ଯୂ ଷୁ ବ୍ରଵାଣି ତେ ଽଗ୍ନ ଇତ୍ଥେତରା ଗିରଃ ଚ୍ ଏଭିର୍ଵର୍ଧାସ ଇନ୍ଦୁଭିଃ

ଅଗ୍ନି, ଆସ, ଆମେ ତୁମକୁ ବିଭିନ୍ନ ଶବ୍ଦ କହିବି; ଏହି ଅର୍ପଣ ଦ୍ୱାରା ତୁମେ ବୃଦ୍ଧି ପାଉ।

ଅ ଯତ୍ର କ୍ଵ ଚ ତେ ମନୋ ଦକ୍ଷଂ ଦଧସ ଉତ୍ତରମ୍ ଚ୍ ତତ୍ରା ଯୋନିଂ କୃଣଵସେ

ତୁମେ ଯେଉଁଠି, ଯେଉଁ ସ୍ଥାନରେ ତୁମର ମନ ଓ ଦକ୍ଷତା ରଖିଛ, ସେଉଁଠି ତୁମେ ତୁମର ଆସନ ସ୍ଥାପନ କରିଛ।

ଅ ନ ହି ତେ ପୂର୍ତମକ୍ଷିପଦ୍ଭୁଵନ୍ନେମାନାଂ ପତେ ଚ୍ ଅଥା ଦୁଵୋ ଵନଵସେ

ତୁମର ଦିଆ ଦାନ କେବେ ବ୍ୟର୍ଥ ହୋଇନାହିଁ, ଏହି ଲୋକଙ୍କର ସ୍ୱାମୀ; ତେଣୁ ଆମେ ତୁମର କୃପା ଚାହୁଁଛୁ।

ଅ ଵଯମୁ ତ୍ଵାମପୂର୍ଵ୍ଯ ସ୍ଥୂରଂ ନ କଚ୍ଚିଦ୍ଭରନ୍ତୋ ଽଵସ୍ଯଵଃ ଚ୍ ଵଜ୍ରିଞ୍ଚିତ୍ରଂ ହଵାମହେ

ଆମେ କୌଣସି ଭାର ନ ଭାଇ, ତୁମକୁ ଡାକୁଛୁ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଅଦ୍ୱିତୀୟ, ବିଜୟୀ, ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ, ସାହାଯ୍ୟ ପାଇଁ।

ଅ ଉପ ତ୍ଵା କର୍ମନ୍ନୂତଯେ ସ ନୋ ଯୁଵୋଗ୍ରଶ୍ଚକ୍ରାମ ଯୋ ଧୃଷତ୍ ଚ୍ ତ୍ଵାମିଧ୍ଯଵିତାରଂ ଵଵୃମହେ ସଖାଯ ଇନ୍ଦ୍ର ସାନସିମ୍

ଆମ କାର୍ଯ୍ୟର ସାହାଯ୍ୟ ପାଇଁ ଆମେ ତୁମକୁ ଆଗକୁ ଆଣୁଛୁ; ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଯେଉଁଠି ଆମେ ସାହସ କରିଛୁ, ତୁମେ ଆସ; ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମେ ତୁମକୁ ଆମ ସାଥୀ ଓ ସ୍ଥିର ବନ୍ଧୁ ଭାବରେ ବାଛିଛୁ।

ଅ ଅଧା ହୀନ୍ଦ୍ର ଗିର୍ଵଣ ଉପ ତ୍ଵା କାମ ଈମହେ ସସୃଗ୍ମହେ ଚ୍ ଉଦେଵ ଗ୍ମନ୍ତ ଉଦଭିଃ

ତେଣୁ, ଇନ୍ଦ୍ର, ଗୀତର ନାୟକ, ଆମେ ଆମ ଇଚ୍ଛା ଦ୍ୱାରା ତୁମକୁ ଡାକୁଛୁ; ତୁମେ ଜଳ ଓ ଧାରା ସହିତ ଆସ।

ଅ ଵାର୍ଣ ତ୍ଵା ଶୂର ବ୍ରହ୍ମାଣି ଚ୍ ଵଵୃଧ୍ଵାଂସଂ ଚିଦଦ୍ରିଵୋ ଦିଵେଦିଵେ

ଶୂର, ଆମେ ଦିନେ ଦିନେ ତୁମକୁ ଗୀତ ଦେଉଛୁ, ପାହାଡ଼ ଭାଙ୍ଗିବା, ସଦା ବୃଦ୍ଧି ହେଉଥିବା।

ଅ ପୁଞ୍ଜନ୍ତି ହରୀ ଇଷିରସ୍ଯ ଗାଥଯୋରୌ ରଥ ଉରୁଯୁଗେ ଵଚୋଯୁଜା ଚ୍ ଇନ୍ଦ୍ରଵାହା ସ୍ଵର୍ଵିଦା

ବିଶାଳ ଚକା ରଥକୁ ଯୋଗାଯୋଗ କରାଯାଇଥିବା ଦୁଇଟି ହରି, ପ୍ରେରିତ ଗୀତରେ ଏକତ୍ରିତ ହୁଅନ୍ତି; ଶବ୍ଦ ଦ୍ୱାରା ଯୋଗାଯୋଗ କରି, ସେମାନେ ଜ୍ୟୋତିର ଜ୍ଞାତା ଇନ୍ଦ୍ରକୁ ବହନ କରନ୍ତି।

ପ୍ରଥମ ଦ୍ଵିତୀଯୋ ଽର୍ଧଃ ଅ ପାନ୍ତମା ଵୋ ଅନ୍ଧସ ଇନ୍ଦ୍ରମଭି ପ୍ର ଗାଯତ ଚ୍ ଵିଶ୍ଵାସାହଂ ଶତ୍କ୍ରତୁଂ ମଂହିଷ୍ଠଂ ଚର୍ଷଣୀନାମ୍

ସୋମ ଦ୍ରବ୍ୟ ପାଇଁ ଇନ୍ଦ୍ରକୁ ଗୀତ କର; ସେ ସବୁକୁ ଜୟ କରିଥିବା, ଶତଶକ୍ତି, ମାନବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସବୁଠୁ ବଡ଼।

ଅ ପୁରୁହୂତଂ ପୁରୁଷ୍ଟୁତଂ ଗାଥାନ୍ଯାଂ ସନଶ୍ରୁତମ୍ ଚ୍ ଇନ୍ଦ୍ର ଇତି ବ୍ରଵୀତନ

ଅନେକ ଥର ଡାକାଯାଇଥିବା, ଅନେକ ଥର ସ୍ତୁତି କରାଯାଇଥିବା, ସଦା ଗୀତରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଇନ୍ଦ୍ରକୁ ଡାକ।

ଅ ଇନ୍ଦ୍ର ଇନ୍ନୋ ମହୋନାଂ ଦାତା ଵାଜାନାଂ ନୃତୁଃ ଚ୍ ମହାଂ ଅଭିଜ୍ଞ୍ଵା ଯମତ୍

ଇନ୍ଦ୍ର ଆମ ପାଇଁ ବଡ଼ ଦାନ ଦେଇଥିବା, ପୁରସ୍କାର ଦେଇଥିବା, ନେତୃତ୍ୱ କରିଥିବା, ଜ୍ଞାନରେ ବଡ଼।

ଅ ପ୍ର ଵ ଇନ୍ଦ୍ରାଯ ମାଦନଂ ହର୍ଯଶ୍ଵାଯ ଗାଯତ ଚ୍ ସଖାଯଃ ସୋମପାଵ୍ନେ

ଅଶ୍ୱ ନିୟନ୍ତା ଇନ୍ଦ୍ର, ସୋମ ପାନ କରୁଥିବା, ବନ୍ଧୁମାନେ, ତୁମକୁ ଆନନ୍ଦ ଗୀତ ଗାଉ।

ଅ ଶଂସେଦୁକ୍ଥଂ ସୁଦାନଵ ଉତ ଦ୍ଯୁକ୍ଷଂ ଯଥ ନରଃ ଚ୍ ଚକୃମା ସତ୍ଯରାଧସେ

ସୁଦାନ କୁ ଉକ୍ଥ ଓ ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ସ୍ତୁତି କରିବାକୁ ଦିଅ, ଯେପରି ଲୋକମାନେ ସତ୍ୟ ଦାନକୁ ପାଇଁ କରନ୍ତି।

ଅ ତ୍ଵଂ ନ ଇନ୍ଦ୍ର ଵାଜଯୁସ୍ତ୍ଵଂ ଗଵ୍ଯୁଃ ଶତକ୍ରତୋ ଚ୍ ତ୍ଵଂ ହିରଣ୍ଯଯୁର୍ଵସୋ

ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ପୁରସ୍କାର ଦେଇଥିବା, ଗୋ ଦେଇଥିବା, ଶତଶକ୍ତି, ତୁମେ ସୋନା ଦେଇଥିବା, ଧନୀ।

ଅ ଵଯମୁ ତ୍ଵା ତଦିଦର୍ଥା ଇନ୍ଦ୍ର ତ୍ଵାଯନ୍ତଃ ସଖାଯଃ ଚ୍ କଣ୍ଵା ଉକ୍ଥେଭିର୍ଜରନ୍ତେ

ଇନ୍ଦ୍ର, ଏହି କାମ ପାଇଁ ଆମେ, ତୁମର ବନ୍ଧୁମାନେ, ତୁମଠାରେ ଆସିଛୁ; କଣ୍ବମାନେ ଉକ୍ଥ ଦ୍ୱାରା ତୁମରେ ଆନନ୍ଦ କରନ୍ତି।

ଅ ନ ଘେମନ୍ଯଦା ପପନ ଵଜ୍ରିନ୍ନପସୋ ନଵିଷ୍ଟୌ ଚ୍ ତଵେଦୁ ସ୍ତୋମୈଶ୍ଚିକେତ

ବଜ୍ରଧାରୀ, କୌଣସି ଯୁଦ୍ଧ କିମ୍ବା ଆବଶ୍ୟକତାରେ ଆମେ କେବେ ବିଫଳ ହୋଇନାହିଁ; ତୁମର ଷ୍ଟୁତି ଦ୍ୱାରା ତୁମେ ଆମକୁ ଚିହ୍ନିଛ।

ଅ ଇଚ୍ଛନ୍ତି ଦେଵାଃ ସୁନ୍ଵନ୍ତଂ ନ ସ୍ଵପ୍ନାଯ ସ୍ପୃହଯନ୍ତି ଚ୍ ଯନ୍ତି ପ୍ରମାଦମତନ୍ଦ୍ରାଃ

ଦେବତାମାନେ ସୋମ ଚାପିଥିବାକୁ ଚାହାନ୍ତି, ଘୁମାଉଥିବାକୁ କେବେ ମନେ କରନ୍ତିନାହିଁ । ଯେମାନେ ସତତା ଜାଗ୍ରତ ରହନ୍ତି, ସେମାନେ କେବେ ଅଲସତାକୁ ଆଶ୍ରୟ କରନ୍ତିନାହିଁ ।

ଅ ଇନ୍ଦ୍ରାଯ ମଦ୍ଵ୍ନେ ସୁତଂ ପରି ଷ୍ଟୋଭନ୍ତୁ ନୋ ଗିରଃ ଚ୍ ଅର୍କମର୍ଚ୍ଚନ୍ତୁ କାରଵଃ

ଆମର ଗୀତଗୁଡ଼ିକ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ ଶୁଧ୍ଧ ସୋମକୁ ଘେରି ଗୁଞ୍ଜିଉ । ଗାୟକମାନେ ସ୍ତୁତି ଗୀତରେ ପ୍ରଶଂସା କରନ୍ତୁ ।

ଅ ଯସ୍ମିନ୍ଵିଶ୍ଵା ଅଧି ଶ୍ରିଯୋ ରଣନ୍ତି ସପ୍ତ ସଂସଦଃ ଚ୍ ଇନ୍ଦ୍ରଂ ସୁତେ ହଵାମହେ

ଯେଉଁଠାରେ ସମସ୍ତ ମହିମା ଓ ସାତଟି ସଭା ଆନନ୍ଦ କରନ୍ତି, ସେହି ଚାପିଥିବା ସୋମରେ ଆମେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଡାକୁଛୁ ।

ଅ ତ୍ରିକଦ୍ରୁକେଷୁ ଚେତନଂ ଦେଵାସୋ ଯଜ୍ଞମତ୍ନତ ଚ୍ ନୋ ଗିରଃ

ତିନି ପ୍ରକାର ଉତ୍ସରେ ଦେବତାମାନେ ସଚେତନ ହୋଇ ବଳି ତିଆରି କରିଛନ୍ତି । ଆମର ଗୀତ ଗୁଞ୍ଜିଉ ।

ଅ ଅଯଂ ତ ଇନ୍ଦ୍ର ସୋମୋ ନିପୂତୋ ଅଧି ବର୍ହିଷି ଚ୍ ଏହୀମସ୍ଯ ଦ୍ରଵା ପିବ

ଇନ୍ଦ୍ର, ଏହି ତୁମ ସୋମ ଶୁଧ୍ଧ ହୋଇ ପବିତ୍ର କୁଶରେ ରଖାଯାଇଛି । ଆସ, ଶୀଘ୍ର ଆସି, ଏହା ପିଅ ।

ଅ ଶାଚିଗୋ ଶାଚିପୂଜନାଯଂ ରଣାଯ ତେ ସୁତଃ ଚ୍ ଆଖଣ୍ଡଲ ପ୍ର ହୂଯସେ

ଶାଚୀଙ୍କ ସାଥୀ, ଏହି ଚାପିଥିବା ସୋମ ତୁମ ଆନନ୍ଦ ଓ ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ । ଆଖଣ୍ଡଳ, ତୁମକୁ ଡାକାଯାଉଛି ।

ଅ ଯସ୍ତେ ଶୃଙ୍ଗଵୃଷୋ ଣପାତ୍ପ୍ରଣପାତ୍କୁଣ୍ଡପାଯ୍ଯଃ ଚ୍ ନ୍ଯସ୍ମିଂ ଦଧ୍ର ଆ ମନଃ

ଯେ ଶିଙ୍ଗଧାରୀ ବୃଷଭ, ଜଳର ସନ୍ତାନ, ଉତ୍ସର ପାତ୍ରଧାରୀ, ସେଉଁଠି ତୁମେ ତୁମ ମନ ଲଗାଇଛ ।

ଅ ଆ ତୂ ନ ଇନ୍ଦ୍ର କ୍ଷୁମନ୍ତଂ ଚିତ୍ରଂ ଗ୍ରାଭଂ ସଂ ଗୃଭାଯ ଚ୍ ମହାହସ୍ତି ଦକ୍ଷିଣେନ

ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମ ପାଖକୁ ଆସ, ତୁମ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଡାହାଣ ହାତରେ ସମୃଦ୍ଧିର ମହା ପୁରସ୍କାରକୁ ଧର ।

ଅ ଵିଦ୍ମା ହି ତ୍ଵା ତୁଵିକୂର୍ମିଂ ତୁଵିଦେଷ୍ଣଂ ତୁଵୀମଘମ୍ ଚ୍ ତୁଵିମାତ୍ରମଵୋଭିଃ

ଆମେ ଜାଣୁଛୁ ତୁମେ କାର୍ଯ୍ୟରେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ସାହାଯ୍ୟରେ ବଡ଼, ଦାନରେ ଅଧିକ, ଓ ରକ୍ଷାରେ ବିଶାଳ ।

ଅ ନ ହି ତ୍ଵା ଶୂର ଦେଵା ନ ମର୍ତାସୋ ଦିତ୍ସନ୍ତମ୍ ଚ୍ ଭୀମଂ ନ ଗାଂ ଵାରଯନ୍ତେ

ଶୂର, ତୁମେ ଦେବତା କିମ୍ବା ମଣିଷ, କେହି ଦେବାବେଳେ ତୁମକୁ ରୋକିପାରନ୍ତିନାହିଁ । ଭୟଙ୍କର ବୃଷଭ ପରି, କେହି ତୁମକୁ ବାଧା ଦେଇପାରେନାହିଁ ।