ସାମଵେଦଃ

ଅ ପଵସ୍ଵ ମଧୁମତ୍ତମ ଇନ୍ଦ୍ରାଯ ସୋମ କ୍ରତୁଵିତ୍ତମୋ ମଦଃ ଚ୍ ମହି ଦ୍ଯୁକ୍ଷତମୋ ମଦଃ

ସୋମ, ସବୁଠୁ ମିଠା, ସବୁଠୁ ବୁଦ୍ଧିମାନ, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ ସବୁଠୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଆନନ୍ଦ ନେଇ ବହିବା; ସବୁଠୁ ବଡ଼, ଦିବ୍ୟ ଆନନ୍ଦ ନେଇ।

ଅ ଯସ୍ଯ ତେ ପୀତ୍ଵା ଵୃଷଭୋ ଵୃଷାଯତେ ଽସ୍ଯ ପୀତ୍ଵା ସ୍ଵର୍ଵିଦଃ ଚ୍ ସ ସୁପ୍ରକେତୋ ଅଭ୍ଯକ୍ରମୀଦିଷୋ ଽଚ୍ଛା ଵାଜଂ ନୈତଶଃ

ତୁମେ ପିଇଲେ, ବୃଷବ ଅଧିକ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହୁଏ; ତୁମେ ପିଇଲେ, ଲୋକମାନେ ଆଲୋକ ପାଆନ୍ତି; ସ୍ପଷ୍ଟ ବୁଦ୍ଧିରେ, ସେ ଶୀଘ୍ର ଉପଲବ୍ଧି ପାଇଁ ଆଗେ ବଢ଼େ, ପ୍ରତିଯୋଗୀ ଲକ୍ଷ୍ୟ ପାଇଁ ଦୌଡ଼ିଥିବା ପରି।

ଅ ଇନ୍ଦ୍ରମଚ୍ଛ ସୁତା ଇମେ ଵୃଷଣଂ ଯନ୍ତୁ ହରଯଃ ଚ୍ ଶ୍ରୁଷ୍ଟେ ଜାତାସ ଇନ୍ଦଵଃ ସ୍ଵର୍ଵିଦଃ

ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ, ଏହି ଚାପିଯାଇଥିବା ଆନନ୍ଦ ଭରା ତିପ୍ତି ଯାଉ; ଶୀଘ୍ର ଧାରାମାନେ, ଶୁଣିବା ପାଇଁ ଜନ୍ମିଥିବା, ଆଲୋକ ଜାଣିଥିବା ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ପହଞ୍ଚନ୍ତୁ।

ଅ ଅଯଂ ଭରାଯ ସାନସିରିନ୍ଦ୍ରାଯ ପଵତେ ସୁତଃ ଚ୍ ସୋମୋ ଜୈତ୍ରସ୍ଯ ଚେତତି ଯଥା ଵିଦେ

ଏହି ଚାପିଯାଇଥିବା ସୋମ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ସମର୍ଥନ ପାଇଁ ବହୁଛି; ବିଜୟୀ ସୋମ ଜଣେ ଜଣେ ଜାଣିଥିବା ପରି କାର୍ଯ୍ୟ କରେ।

ଅ ଅସ୍ଯେଦିନ୍ଦ୍ରୋ ମଦେଷ୍ଵା ଗ୍ରାଭଂ ଗୃଭ୍ଣାତି ସାନସିମ୍ ଚ୍ ଵଜ୍ରଂ ଚ ଵୃଷଣଂ ଭରତ୍ସମପ୍ସୁଜିତ୍

ଇନ୍ଦ୍ର ତାଙ୍କର ଆନନ୍ଦରେ, ପୁରସ୍କାର, ସମର୍ଥନ ଧରିନେ; ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ପୁରୁଷ ତ୍ରାଣୀ ବଜ୍ରକୁ ଉଠାଇନେ, ଜଳରେ ବିଜୟୀ।

ଅ ପୁରୋଜିତୀ ଵୋ ଅନ୍ଧସଃ ସୁତାଯ ମାଦଯିତ୍ନଵେ ଚ୍ ଅପ ଶ୍ଵାନଂ ଶ୍ନଥିଷ୍ଟନ ସଖାଯୋ ଦୀର୍ଘଜିହ୍ଵ୍ଯମ୍

ତୁମ ପାଇଁ, ଆନନ୍ଦ ଦେଇଥିବା ଚାପିଯାଇଥିବା ସୋମ ପାଇଁ, ଖୁସି ପାଇଁ, ସଖାମାନେ, ଦୀର୍ଘ ଜିହ୍ୱା କୁକୁରକୁ ଦୂର କର।

ଅ ଯୋ ଧାରଯା ପାଵକଯା ପରିପ୍ରସ୍ଯନ୍ଦତେ ସୁତଃ ଚ୍ ଇନ୍ଦୁରଶ୍ଵୋ ନ କୃତ୍ଵ୍ଯଃ

ଯେ, ଶୁଭ୍ର ଏବଂ ଚମକୁଥିବା ଧାରାରେ ଚାପିଯାଇ ବହିଥାଏ, ସୋମ, କାର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ ଯୋଗ୍ୟ ଘୋଡ଼ା ପରି।

ଅ ତଂ ଦୁରୋଷମଭୀ ନରଃ ସୋମଂ ଵିଶ୍ଵାଚ୍ଯା ଧିଯା ଚ୍ ଯଜ୍ଞାଯ ସନ୍ତ୍ଵଦ୍ରଯଃ

ସେହି କ୍ରୋଧ ନଥିବା ସୋମ ପାଇଁ, ଲୋକମାନେ ସମସ୍ତ ଚିନ୍ତାରେ ଆସନ୍ତୁ; ଧାରାମାନେ ଯଜ୍ଞ ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ରହନ୍ତୁ।

ଅ ଅଭି ପ୍ରିଯାଣି ପଵତେ ଚନୋହିତୋ ନାମାନି ଯହ୍ଵୋ ଅଧି ଯେଷୁ ଚ୍ ଆ ସୂର୍ଯସ୍ଯ ବୃହତୋ ବୃହନ୍ନଧି ରଥଂ ଵିଷ୍ଵଞ୍ଚମରୁହଦ୍ଵିଚକ୍ଷଣଃ

ପ୍ରିୟ, ଶୀଘ୍ର ବହୁଥିବା, ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଏହି ଶୁଧ୍ଧ ହେଉଛି, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ନାମ ଧାରି; ଯାହାପରେ, ବଡ଼ ସୂର୍ଯ୍ୟରୁ, ଦୂରଦୃଷ୍ଟି ଥିବା ଜଣେ ସମସ୍ତକୁ ପହଞ୍ଚିବା ରଥକୁ ଚଢ଼ିଥାନ୍ତି।

ଅ ଋତସ୍ଯ ଜିହ୍ଵା ପଵତେ ମଧୁ ପ୍ରିଯଂ ଵକ୍ତା ପତିର୍ଧିଯୋ ଅସ୍ଯା ଅଦାଭ୍ଯଃ ଚ୍ ଦଧାତି ପୁତ୍ରଃ ପିତ୍ରୋରପୀଚ୍ଯାଂ ନାମ ତୃତୀଯମଧି ରୋଚନଂ ଦିଵଃ

ସତ୍ୟର ଜିହ୍ୱା ମିଠା ଓ ପ୍ରିୟ ଭାବରେ ବହୁଛି, କଥା କହୁଥିବା, ଚିନ୍ତାର ଅବିଫଳ ପ୍ରଭୁ; ପୁତ୍ର ତାଙ୍କର ପିତାମାତାଙ୍କର ତୃତୀୟ ନାମ ଦିବାର ଚମକୁଥିବା ସ୍ଥାନରେ ରଖିଥାଏ।

ଅ ଅଵ ଦ୍ଯୁତାନଃ କଲଶାଂ ଅଚିକ୍ରଦନ୍ନୃଭିର୍ଯେମାଣଃ କୋଶ ଆ ହିରଣ୍ଯଯେ ଚ୍ ଅଭୀ ଋତସ୍ଯ ଦୋହନା ଅନୂଷତାଧି ତ୍ରିପୃଷ୍ଠ ଉଷସୋ ଵି ରାଜସି

ଚମକୁଥିବା ମାନେ ମନୁଷ୍ୟଙ୍କ ନିର୍ଦ୍ଦେଶରେ ରୋଇ, କଳଶରେ ପୋରିଛନ୍ତି, ସୁନା ଭାଣ୍ଡାରେ; ସତ୍ୟ ଦେଇଥିବା ମାନେ ଆସିଛନ୍ତି, ଉଷା, ତୁମେ ତିନି ଉଚ୍ଚତାରେ ଚମକୁଛ।

ଅ ଯଜ୍ଞାଯଜ୍ଞା ଵୋ ଅଗ୍ନଯେ ଗିରାଗିରା ଚ ଦକ୍ଷସେ ଚ୍ ପ୍ରପ୍ର ଵଯମମୃତଂ ଜାତଵେଦସଂ ପ୍ରିଯଂ ମିତ୍ରଂ ନ ଶଂସିଷମ୍

ଯଜ୍ଞ ପରେ ଯଜ୍ଞ, ଗୀତ ପରେ ଗୀତ ଦ୍ୱାରା, ଆମେ ତୁମକୁ, ଅଗ୍ନି, ଅମୃତ ଜାତବେଦସ, ପ୍ରିୟ ବନ୍ଧୁ, ଦକ୍ଷତା ଓ ଅର୍ପଣ ପାଇଁ ସ୍ତୁତି କରୁଛୁ।

ଅ ଊର୍ଜୋ ନପାତଂ ସ ହିନାଯମସ୍ମଯୁର୍ଦାଶେମ ହଵ୍ଯଦାତଯେ ଚ୍ ଭୁଵଦ୍ଵାଜେଷ୍ଵଵିତା ଭୁଵଦ୍ଵୃଧ ଉତ ତ୍ରାତା ତନୂନାମ୍

ଶକ୍ତିର ପୁତ୍ରକୁ ଆମେ ହବି ଦେଇ ସେବା କରିବାକୁ ଚାହୁଁଛୁ; ସେ ଆମେଠି ଯୁଦ୍ଧରେ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ, ଆମେଠି ବୃଦ୍ଧି କରନ୍ତୁ, ଆମ ଶରୀରକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ।

ଅ ଏହ୍ଯୂ ଷୁ ବ୍ରଵାଣି ତେ ଽଗ୍ନ ଇତ୍ଥେତରା ଗିରଃ ଚ୍ ଏଭିର୍ଵର୍ଧାସ ଇନ୍ଦୁଭିଃ

ଅଗ୍ନି, ଆସ, ଆମେ ତୁମକୁ ବିଭିନ୍ନ ଶବ୍ଦ କହିବି; ଏହି ଅର୍ପଣ ଦ୍ୱାରା ତୁମେ ବୃଦ୍ଧି ପାଉ।

ଅ ଯତ୍ର କ୍ଵ ଚ ତେ ମନୋ ଦକ୍ଷଂ ଦଧସ ଉତ୍ତରମ୍ ଚ୍ ତତ୍ରା ଯୋନିଂ କୃଣଵସେ

ତୁମେ ଯେଉଁଠି, ଯେଉଁ ସ୍ଥାନରେ ତୁମର ମନ ଓ ଦକ୍ଷତା ରଖିଛ, ସେଉଁଠି ତୁମେ ତୁମର ଆସନ ସ୍ଥାପନ କରିଛ।

ଅ ନ ହି ତେ ପୂର୍ତମକ୍ଷିପଦ୍ଭୁଵନ୍ନେମାନାଂ ପତେ ଚ୍ ଅଥା ଦୁଵୋ ଵନଵସେ

ତୁମର ଦିଆ ଦାନ କେବେ ବ୍ୟର୍ଥ ହୋଇନାହିଁ, ଏହି ଲୋକଙ୍କର ସ୍ୱାମୀ; ତେଣୁ ଆମେ ତୁମର କୃପା ଚାହୁଁଛୁ।

ଅ ଵଯମୁ ତ୍ଵାମପୂର୍ଵ୍ଯ ସ୍ଥୂରଂ ନ କଚ୍ଚିଦ୍ଭରନ୍ତୋ ଽଵସ୍ଯଵଃ ଚ୍ ଵଜ୍ରିଞ୍ଚିତ୍ରଂ ହଵାମହେ

ଆମେ କୌଣସି ଭାର ନ ଭାଇ, ତୁମକୁ ଡାକୁଛୁ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଅଦ୍ୱିତୀୟ, ବିଜୟୀ, ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ, ସାହାଯ୍ୟ ପାଇଁ।

ଅ ଉପ ତ୍ଵା କର୍ମନ୍ନୂତଯେ ସ ନୋ ଯୁଵୋଗ୍ରଶ୍ଚକ୍ରାମ ଯୋ ଧୃଷତ୍ ଚ୍ ତ୍ଵାମିଧ୍ଯଵିତାରଂ ଵଵୃମହେ ସଖାଯ ଇନ୍ଦ୍ର ସାନସିମ୍

ଆମ କାର୍ଯ୍ୟର ସାହାଯ୍ୟ ପାଇଁ ଆମେ ତୁମକୁ ଆଗକୁ ଆଣୁଛୁ; ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଯେଉଁଠି ଆମେ ସାହସ କରିଛୁ, ତୁମେ ଆସ; ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମେ ତୁମକୁ ଆମ ସାଥୀ ଓ ସ୍ଥିର ବନ୍ଧୁ ଭାବରେ ବାଛିଛୁ।

ଅ ଅଧା ହୀନ୍ଦ୍ର ଗିର୍ଵଣ ଉପ ତ୍ଵା କାମ ଈମହେ ସସୃଗ୍ମହେ ଚ୍ ଉଦେଵ ଗ୍ମନ୍ତ ଉଦଭିଃ

ତେଣୁ, ଇନ୍ଦ୍ର, ଗୀତର ନାୟକ, ଆମେ ଆମ ଇଚ୍ଛା ଦ୍ୱାରା ତୁମକୁ ଡାକୁଛୁ; ତୁମେ ଜଳ ଓ ଧାରା ସହିତ ଆସ।

ଅ ଵାର୍ଣ ତ୍ଵା ଶୂର ବ୍ରହ୍ମାଣି ଚ୍ ଵଵୃଧ୍ଵାଂସଂ ଚିଦଦ୍ରିଵୋ ଦିଵେଦିଵେ

ଶୂର, ଆମେ ଦିନେ ଦିନେ ତୁମକୁ ଗୀତ ଦେଉଛୁ, ପାହାଡ଼ ଭାଙ୍ଗିବା, ସଦା ବୃଦ୍ଧି ହେଉଥିବା।

ଅ ପୁଞ୍ଜନ୍ତି ହରୀ ଇଷିରସ୍ଯ ଗାଥଯୋରୌ ରଥ ଉରୁଯୁଗେ ଵଚୋଯୁଜା ଚ୍ ଇନ୍ଦ୍ରଵାହା ସ୍ଵର୍ଵିଦା

ବିଶାଳ ଚକା ରଥକୁ ଯୋଗାଯୋଗ କରାଯାଇଥିବା ଦୁଇଟି ହରି, ପ୍ରେରିତ ଗୀତରେ ଏକତ୍ରିତ ହୁଅନ୍ତି; ଶବ୍ଦ ଦ୍ୱାରା ଯୋଗାଯୋଗ କରି, ସେମାନେ ଜ୍ୟୋତିର ଜ୍ଞାତା ଇନ୍ଦ୍ରକୁ ବହନ କରନ୍ତି।

ପ୍ରଥମ ଦ୍ଵିତୀଯୋ ଽର୍ଧଃ ଅ ପାନ୍ତମା ଵୋ ଅନ୍ଧସ ଇନ୍ଦ୍ରମଭି ପ୍ର ଗାଯତ ଚ୍ ଵିଶ୍ଵାସାହଂ ଶତ୍କ୍ରତୁଂ ମଂହିଷ୍ଠଂ ଚର୍ଷଣୀନାମ୍

ସୋମ ଦ୍ରବ୍ୟ ପାଇଁ ଇନ୍ଦ୍ରକୁ ଗୀତ କର; ସେ ସବୁକୁ ଜୟ କରିଥିବା, ଶତଶକ୍ତି, ମାନବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସବୁଠୁ ବଡ଼।

ଅ ପୁରୁହୂତଂ ପୁରୁଷ୍ଟୁତଂ ଗାଥାନ୍ଯାଂ ସନଶ୍ରୁତମ୍ ଚ୍ ଇନ୍ଦ୍ର ଇତି ବ୍ରଵୀତନ

ଅନେକ ଥର ଡାକାଯାଇଥିବା, ଅନେକ ଥର ସ୍ତୁତି କରାଯାଇଥିବା, ସଦା ଗୀତରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଇନ୍ଦ୍ରକୁ ଡାକ।

ଅ ଇନ୍ଦ୍ର ଇନ୍ନୋ ମହୋନାଂ ଦାତା ଵାଜାନାଂ ନୃତୁଃ ଚ୍ ମହାଂ ଅଭିଜ୍ଞ୍ଵା ଯମତ୍

ଇନ୍ଦ୍ର ଆମ ପାଇଁ ବଡ଼ ଦାନ ଦେଇଥିବା, ପୁରସ୍କାର ଦେଇଥିବା, ନେତୃତ୍ୱ କରିଥିବା, ଜ୍ଞାନରେ ବଡ଼।

ଅ ପ୍ର ଵ ଇନ୍ଦ୍ରାଯ ମାଦନଂ ହର୍ଯଶ୍ଵାଯ ଗାଯତ ଚ୍ ସଖାଯଃ ସୋମପାଵ୍ନେ

ଅଶ୍ୱ ନିୟନ୍ତା ଇନ୍ଦ୍ର, ସୋମ ପାନ କରୁଥିବା, ବନ୍ଧୁମାନେ, ତୁମକୁ ଆନନ୍ଦ ଗୀତ ଗାଉ।

ଅ ଶଂସେଦୁକ୍ଥଂ ସୁଦାନଵ ଉତ ଦ୍ଯୁକ୍ଷଂ ଯଥ ନରଃ ଚ୍ ଚକୃମା ସତ୍ଯରାଧସେ

ସୁଦାନ କୁ ଉକ୍ଥ ଓ ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ସ୍ତୁତି କରିବାକୁ ଦିଅ, ଯେପରି ଲୋକମାନେ ସତ୍ୟ ଦାନକୁ ପାଇଁ କରନ୍ତି।

ଅ ତ୍ଵଂ ନ ଇନ୍ଦ୍ର ଵାଜଯୁସ୍ତ୍ଵଂ ଗଵ୍ଯୁଃ ଶତକ୍ରତୋ ଚ୍ ତ୍ଵଂ ହିରଣ୍ଯଯୁର୍ଵସୋ

ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ପୁରସ୍କାର ଦେଇଥିବା, ଗୋ ଦେଇଥିବା, ଶତଶକ୍ତି, ତୁମେ ସୋନା ଦେଇଥିବା, ଧନୀ।

ଅ ଵଯମୁ ତ୍ଵା ତଦିଦର୍ଥା ଇନ୍ଦ୍ର ତ୍ଵାଯନ୍ତଃ ସଖାଯଃ ଚ୍ କଣ୍ଵା ଉକ୍ଥେଭିର୍ଜରନ୍ତେ

ଇନ୍ଦ୍ର, ଏହି କାମ ପାଇଁ ଆମେ, ତୁମର ବନ୍ଧୁମାନେ, ତୁମଠାରେ ଆସିଛୁ; କଣ୍ବମାନେ ଉକ୍ଥ ଦ୍ୱାରା ତୁମରେ ଆନନ୍ଦ କରନ୍ତି।

ଅ ନ ଘେମନ୍ଯଦା ପପନ ଵଜ୍ରିନ୍ନପସୋ ନଵିଷ୍ଟୌ ଚ୍ ତଵେଦୁ ସ୍ତୋମୈଶ୍ଚିକେତ

ବଜ୍ରଧାରୀ, କୌଣସି ଯୁଦ୍ଧ କିମ୍ବା ଆବଶ୍ୟକତାରେ ଆମେ କେବେ ବିଫଳ ହୋଇନାହିଁ; ତୁମର ଷ୍ଟୁତି ଦ୍ୱାରା ତୁମେ ଆମକୁ ଚିହ୍ନିଛ।