ସାମଵେଦଃ

ଅ କଯା ନଶ୍ଚିତ୍ର ଆ ଭୁଵଦୂତୀ ସଦାଵୃଧଃ ସଖା ଚ୍ କଯା ଶଚିଷ୍ଠଯା ଵୃତା

କେମିତି ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ରକ୍ଷାରେ ଆମର ସଦା ବଢ଼ୁଥିବା ମିତ୍ର ଆମର ଦୂତ ହେଲେ? କେମିତି ତୁମେ ଚୟନ କରିଥିବା ସବୁଠୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ସାହାଯ୍ୟରେ?

ଅ କସ୍ତ୍ଵା ସତ୍ଯୋ ମଦାନାଂ ମଂହିଷ୍ଠୋ ମତ୍ସଦନ୍ଧସଃ ଚ୍ ଦୃଢା ଚିଦାରୁଜେ ଵସୁ

ତୁମର ମଦର ଶକ୍ତିମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ କିଏ ସବୁଠୁ ସତ୍ୟ, ସବୁଠୁ ବଡ଼ ସୋମ ଉତ୍ସବରେ? ଏକାଧିକ ଦୃଢ଼ ଜିନିଷକୁ ମଧ୍ୟ ତୁମେ ଭଙ୍ଗ କର, ଓ ଧନ ଦେଇଥିବା।

ଅ ଅଭୀ ଷୁ ଣଃ ସଖୀନାମଵିତା ଜରିତ୍ର୍^ଈଣାମ୍ ଚ୍ ଶତଂ ଭଵାସ୍ଯୂତଯେ

ଆମର ମିତ୍ରମାନେ ଓ ଗାୟକମାନଙ୍କର ରକ୍ଷାକାରୀ ହେଉ; ଆମ ସାହାଯ୍ୟ ପାଇଁ ତୁମେ ଶତଗୁଣ ହେଉ।

ଅ ତଂ ଵୋ ଦସ୍ମମୃତୀଷହଂ ଵସୋର୍ମନ୍ଦାନମନ୍ଧସଃ ଚ୍ ଅଭି ଵତ୍ସଂ ନ ସ୍ଵସରେଷୁ ଧେନଵ ଇନ୍ଦ୍ରଂ ଗୀର୍ଭିର୍ନଵାମହେ

ସମ୍ବେଦନାର ସୁନିତିରେ, ଆମେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କରୁଛୁ — ସେ ମୃତ୍ୟୁକୁ ଜୟ କରିଥିବା, ଦାନଶୀଳ, ସୋମର ଆନନ୍ଦ ଭରା। ଯେପରି ଗୋମାନେ ତାଙ୍କର ଛୁଆକୁ ଗୋଶାଳାରେ ଡାକିଥାନ୍ତି, ତେଣୁ ଆମେ ଗୀତରେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଉଚ୍ଚରଣ କରୁଛୁ।

ଅ ଦ୍ଯୁକ୍ଷଂ ସୁଦାନୁଂ ତଵିଷୀଭିରାଵୃତଂ ଗିରିଂ ନ ପୁରୁଭୋଜସମ୍ ଚ୍ କ୍ଷୁମନ୍ତଂ ଵାଜଂ ଶତିନଂ ସହସ୍ରିଣଂ ମକ୍ଷୂ ଗୋମନ୍ତମୀମହେ

ଆମେ ଦୟାଳୁ ଦାତା, ଶକ୍ତିରେ ଆବୃତ, ଦିଗନ୍ତର ଉପହାରରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ପର୍ବତ ପରି, ଭୋଜନରେ ପ୍ରଚୁର, ହଜାର ଗୋମାନେ ଦେଇଥିବା, ଶୀଘ୍ର ଗୋ ଆଣିଥିବା ସ୍ୱର୍ଗର ବୃଷବକୁ ଅନ୍ୱେଷଣ କରୁଛୁ।

ଅ ତରୋଭିର୍ଵୋ ଵିଦଦ୍ଵସୁମିନ୍ଦ୍ରଂ ସବାଧ ଊତଯେ ଚ୍ ବୃହଦ୍ଗାଯନ୍ତଃ ସୁତସୋମେ ଅଧ୍ଵରେ ହୁଵେ ଭରଂ ନ କାରିଣମ୍

ତୁମର ପ୍ରଶଂସାରେ, ଆମେ ଧନର ଦାତା ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ସଂଗ୍ରାମରେ ସାହାଯ୍ୟ ପାଇଁ ଡାକୁଛୁ। ସୋମ ଚାପିବାରେ ଉଚ୍ଚରଣ କରି, ଦାନଶୀଳକୁ ଡାକୁଛି, କାର୍ଯ୍ୟକର୍ତ୍ତା ତାଙ୍କର ଦେୟ ପାଇଁ ଡାକିଥିବା ପରି।

ଅ ନ ଯଂ ଦୁଧ୍ରା ଵରନ୍ତେ ନ ସ୍ଥିରା ମୁରୋ ମଦେଷୁ ଶିପ୍ରମନ୍ଧସଃ ଚ୍ ଯ ଆଦୃତ୍ଯା ଶଶମାନାଯ ସୁନ୍ଵତେ ଦାତା ଜରିତ୍ର ଉକ୍ଥ୍ଯମ୍

କୌଣସି ଲୋଭୀ କିମ୍ବା ଦୁର୍ବଳ ଶତ୍ରୁ ତେଜସ୍ୱୀ, ଆନନ୍ଦ ଦେଇଥିବା ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ରୋକିପାରିବେ ନାହିଁ। ଯେ, ଦୟାରେ, ସୋମ ଚାପିଥିବା ଗାୟକକୁ ଯୋଗ୍ୟ ଉପହାର ଦେଇଥାନ୍ତି।

ଅ ସ୍ଵାଦିଷ୍ଠଯା ମଦିଷ୍ଠଯା ପଵସ୍ଵ ସୋମ ଧାରଯା ଚ୍ ଇନ୍ଦ୍ରାଯ ପାତଵେ ସୁତଃ

ସୋମ, ସବୁଠୁ ମିଠା ଓ ଆନନ୍ଦ ଭରା ଧାରାରେ ବହିବା, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ ଚାପିଯାଇଥିବା ପାନ ପାଇଁ।

ଅ ରକ୍ଷୋହା ଵିଶ୍ଵଚର୍ଷଣିରଭି ଯୋନିମଯୋହତେ ଚ୍ ଦ୍ରୋଣେ ସଧସ୍ଥମାସଦତ୍

ଭୟଙ୍କର ଦେମନ୍‌ମାନେକୁ ନଷ୍ଟ କରିଥିବା, ସମସ୍ତ ଲୋକଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରିଥିବା, ସେ ତାଙ୍କର ଆସନକୁ ପ୍ରବେଶ କରିଛନ୍ତି; ଡ୍ରୋଣରେ, ତାଙ୍କର ବିଶ୍ରାମ ସ୍ଥାନରେ ବସିଛନ୍ତି।

ଅ ଵରିଵୋଧାତମୋ ଭୁଵୋ ମଂହିଷ୍ଠୋ ଵୃତ୍ରହନ୍ତମଃ ଚ୍ ପର୍ଷି ରାଧୋ ମଘୋନାମ୍

ତୁମେ ଅନ୍ଧକାରକୁ ଦୂର କରିଥିବା, ସବୁଠୁ ବଡ଼, ବୃତ୍ରକୁ ହତ୍ୟା କରିଥିବା; ଦାନଶୀଳମାନେକୁ ତୁମର କୃପା ଦିଅ।

ଅ ପଵସ୍ଵ ମଧୁମତ୍ତମ ଇନ୍ଦ୍ରାଯ ସୋମ କ୍ରତୁଵିତ୍ତମୋ ମଦଃ ଚ୍ ମହି ଦ୍ଯୁକ୍ଷତମୋ ମଦଃ

ସୋମ, ସବୁଠୁ ମିଠା, ସବୁଠୁ ବୁଦ୍ଧିମାନ, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ ସବୁଠୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଆନନ୍ଦ ନେଇ ବହିବା; ସବୁଠୁ ବଡ଼, ଦିବ୍ୟ ଆନନ୍ଦ ନେଇ।

ଅ ଯସ୍ଯ ତେ ପୀତ୍ଵା ଵୃଷଭୋ ଵୃଷାଯତେ ଽସ୍ଯ ପୀତ୍ଵା ସ୍ଵର୍ଵିଦଃ ଚ୍ ସ ସୁପ୍ରକେତୋ ଅଭ୍ଯକ୍ରମୀଦିଷୋ ଽଚ୍ଛା ଵାଜଂ ନୈତଶଃ

ତୁମେ ପିଇଲେ, ବୃଷବ ଅଧିକ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହୁଏ; ତୁମେ ପିଇଲେ, ଲୋକମାନେ ଆଲୋକ ପାଆନ୍ତି; ସ୍ପଷ୍ଟ ବୁଦ୍ଧିରେ, ସେ ଶୀଘ୍ର ଉପଲବ୍ଧି ପାଇଁ ଆଗେ ବଢ଼େ, ପ୍ରତିଯୋଗୀ ଲକ୍ଷ୍ୟ ପାଇଁ ଦୌଡ଼ିଥିବା ପରି।

ଅ ଇନ୍ଦ୍ରମଚ୍ଛ ସୁତା ଇମେ ଵୃଷଣଂ ଯନ୍ତୁ ହରଯଃ ଚ୍ ଶ୍ରୁଷ୍ଟେ ଜାତାସ ଇନ୍ଦଵଃ ସ୍ଵର୍ଵିଦଃ

ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ, ଏହି ଚାପିଯାଇଥିବା ଆନନ୍ଦ ଭରା ତିପ୍ତି ଯାଉ; ଶୀଘ୍ର ଧାରାମାନେ, ଶୁଣିବା ପାଇଁ ଜନ୍ମିଥିବା, ଆଲୋକ ଜାଣିଥିବା ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ପହଞ୍ଚନ୍ତୁ।

ଅ ଅଯଂ ଭରାଯ ସାନସିରିନ୍ଦ୍ରାଯ ପଵତେ ସୁତଃ ଚ୍ ସୋମୋ ଜୈତ୍ରସ୍ଯ ଚେତତି ଯଥା ଵିଦେ

ଏହି ଚାପିଯାଇଥିବା ସୋମ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ସମର୍ଥନ ପାଇଁ ବହୁଛି; ବିଜୟୀ ସୋମ ଜଣେ ଜଣେ ଜାଣିଥିବା ପରି କାର୍ଯ୍ୟ କରେ।

ଅ ଅସ୍ଯେଦିନ୍ଦ୍ରୋ ମଦେଷ୍ଵା ଗ୍ରାଭଂ ଗୃଭ୍ଣାତି ସାନସିମ୍ ଚ୍ ଵଜ୍ରଂ ଚ ଵୃଷଣଂ ଭରତ୍ସମପ୍ସୁଜିତ୍

ଇନ୍ଦ୍ର ତାଙ୍କର ଆନନ୍ଦରେ, ପୁରସ୍କାର, ସମର୍ଥନ ଧରିନେ; ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ପୁରୁଷ ତ୍ରାଣୀ ବଜ୍ରକୁ ଉଠାଇନେ, ଜଳରେ ବିଜୟୀ।

ଅ ପୁରୋଜିତୀ ଵୋ ଅନ୍ଧସଃ ସୁତାଯ ମାଦଯିତ୍ନଵେ ଚ୍ ଅପ ଶ୍ଵାନଂ ଶ୍ନଥିଷ୍ଟନ ସଖାଯୋ ଦୀର୍ଘଜିହ୍ଵ୍ଯମ୍

ତୁମ ପାଇଁ, ଆନନ୍ଦ ଦେଇଥିବା ଚାପିଯାଇଥିବା ସୋମ ପାଇଁ, ଖୁସି ପାଇଁ, ସଖାମାନେ, ଦୀର୍ଘ ଜିହ୍ୱା କୁକୁରକୁ ଦୂର କର।

ଅ ଯୋ ଧାରଯା ପାଵକଯା ପରିପ୍ରସ୍ଯନ୍ଦତେ ସୁତଃ ଚ୍ ଇନ୍ଦୁରଶ୍ଵୋ ନ କୃତ୍ଵ୍ଯଃ

ଯେ, ଶୁଭ୍ର ଏବଂ ଚମକୁଥିବା ଧାରାରେ ଚାପିଯାଇ ବହିଥାଏ, ସୋମ, କାର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ ଯୋଗ୍ୟ ଘୋଡ଼ା ପରି।

ଅ ତଂ ଦୁରୋଷମଭୀ ନରଃ ସୋମଂ ଵିଶ୍ଵାଚ୍ଯା ଧିଯା ଚ୍ ଯଜ୍ଞାଯ ସନ୍ତ୍ଵଦ୍ରଯଃ

ସେହି କ୍ରୋଧ ନଥିବା ସୋମ ପାଇଁ, ଲୋକମାନେ ସମସ୍ତ ଚିନ୍ତାରେ ଆସନ୍ତୁ; ଧାରାମାନେ ଯଜ୍ଞ ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ରହନ୍ତୁ।

ଅ ଅଭି ପ୍ରିଯାଣି ପଵତେ ଚନୋହିତୋ ନାମାନି ଯହ୍ଵୋ ଅଧି ଯେଷୁ ଚ୍ ଆ ସୂର୍ଯସ୍ଯ ବୃହତୋ ବୃହନ୍ନଧି ରଥଂ ଵିଷ୍ଵଞ୍ଚମରୁହଦ୍ଵିଚକ୍ଷଣଃ

ପ୍ରିୟ, ଶୀଘ୍ର ବହୁଥିବା, ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଏହି ଶୁଧ୍ଧ ହେଉଛି, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ନାମ ଧାରି; ଯାହାପରେ, ବଡ଼ ସୂର୍ଯ୍ୟରୁ, ଦୂରଦୃଷ୍ଟି ଥିବା ଜଣେ ସମସ୍ତକୁ ପହଞ୍ଚିବା ରଥକୁ ଚଢ଼ିଥାନ୍ତି।

ଅ ଋତସ୍ଯ ଜିହ୍ଵା ପଵତେ ମଧୁ ପ୍ରିଯଂ ଵକ୍ତା ପତିର୍ଧିଯୋ ଅସ୍ଯା ଅଦାଭ୍ଯଃ ଚ୍ ଦଧାତି ପୁତ୍ରଃ ପିତ୍ରୋରପୀଚ୍ଯାଂ ନାମ ତୃତୀଯମଧି ରୋଚନଂ ଦିଵଃ

ସତ୍ୟର ଜିହ୍ୱା ମିଠା ଓ ପ୍ରିୟ ଭାବରେ ବହୁଛି, କଥା କହୁଥିବା, ଚିନ୍ତାର ଅବିଫଳ ପ୍ରଭୁ; ପୁତ୍ର ତାଙ୍କର ପିତାମାତାଙ୍କର ତୃତୀୟ ନାମ ଦିବାର ଚମକୁଥିବା ସ୍ଥାନରେ ରଖିଥାଏ।

ଅ ଅଵ ଦ୍ଯୁତାନଃ କଲଶାଂ ଅଚିକ୍ରଦନ୍ନୃଭିର୍ଯେମାଣଃ କୋଶ ଆ ହିରଣ୍ଯଯେ ଚ୍ ଅଭୀ ଋତସ୍ଯ ଦୋହନା ଅନୂଷତାଧି ତ୍ରିପୃଷ୍ଠ ଉଷସୋ ଵି ରାଜସି

ଚମକୁଥିବା ମାନେ ମନୁଷ୍ୟଙ୍କ ନିର୍ଦ୍ଦେଶରେ ରୋଇ, କଳଶରେ ପୋରିଛନ୍ତି, ସୁନା ଭାଣ୍ଡାରେ; ସତ୍ୟ ଦେଇଥିବା ମାନେ ଆସିଛନ୍ତି, ଉଷା, ତୁମେ ତିନି ଉଚ୍ଚତାରେ ଚମକୁଛ।

ଅ ଯଜ୍ଞାଯଜ୍ଞା ଵୋ ଅଗ୍ନଯେ ଗିରାଗିରା ଚ ଦକ୍ଷସେ ଚ୍ ପ୍ରପ୍ର ଵଯମମୃତଂ ଜାତଵେଦସଂ ପ୍ରିଯଂ ମିତ୍ରଂ ନ ଶଂସିଷମ୍

ଯଜ୍ଞ ପରେ ଯଜ୍ଞ, ଗୀତ ପରେ ଗୀତ ଦ୍ୱାରା, ଆମେ ତୁମକୁ, ଅଗ୍ନି, ଅମୃତ ଜାତବେଦସ, ପ୍ରିୟ ବନ୍ଧୁ, ଦକ୍ଷତା ଓ ଅର୍ପଣ ପାଇଁ ସ୍ତୁତି କରୁଛୁ।

ଅ ଊର୍ଜୋ ନପାତଂ ସ ହିନାଯମସ୍ମଯୁର୍ଦାଶେମ ହଵ୍ଯଦାତଯେ ଚ୍ ଭୁଵଦ୍ଵାଜେଷ୍ଵଵିତା ଭୁଵଦ୍ଵୃଧ ଉତ ତ୍ରାତା ତନୂନାମ୍

ଶକ୍ତିର ପୁତ୍ରକୁ ଆମେ ହବି ଦେଇ ସେବା କରିବାକୁ ଚାହୁଁଛୁ; ସେ ଆମେଠି ଯୁଦ୍ଧରେ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ, ଆମେଠି ବୃଦ୍ଧି କରନ୍ତୁ, ଆମ ଶରୀରକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ।

ଅ ଏହ୍ଯୂ ଷୁ ବ୍ରଵାଣି ତେ ଽଗ୍ନ ଇତ୍ଥେତରା ଗିରଃ ଚ୍ ଏଭିର୍ଵର୍ଧାସ ଇନ୍ଦୁଭିଃ

ଅଗ୍ନି, ଆସ, ଆମେ ତୁମକୁ ବିଭିନ୍ନ ଶବ୍ଦ କହିବି; ଏହି ଅର୍ପଣ ଦ୍ୱାରା ତୁମେ ବୃଦ୍ଧି ପାଉ।

ଅ ଯତ୍ର କ୍ଵ ଚ ତେ ମନୋ ଦକ୍ଷଂ ଦଧସ ଉତ୍ତରମ୍ ଚ୍ ତତ୍ରା ଯୋନିଂ କୃଣଵସେ

ତୁମେ ଯେଉଁଠି, ଯେଉଁ ସ୍ଥାନରେ ତୁମର ମନ ଓ ଦକ୍ଷତା ରଖିଛ, ସେଉଁଠି ତୁମେ ତୁମର ଆସନ ସ୍ଥାପନ କରିଛ।

ଅ ନ ହି ତେ ପୂର୍ତମକ୍ଷିପଦ୍ଭୁଵନ୍ନେମାନାଂ ପତେ ଚ୍ ଅଥା ଦୁଵୋ ଵନଵସେ

ତୁମର ଦିଆ ଦାନ କେବେ ବ୍ୟର୍ଥ ହୋଇନାହିଁ, ଏହି ଲୋକଙ୍କର ସ୍ୱାମୀ; ତେଣୁ ଆମେ ତୁମର କୃପା ଚାହୁଁଛୁ।

ଅ ଵଯମୁ ତ୍ଵାମପୂର୍ଵ୍ଯ ସ୍ଥୂରଂ ନ କଚ୍ଚିଦ୍ଭରନ୍ତୋ ଽଵସ୍ଯଵଃ ଚ୍ ଵଜ୍ରିଞ୍ଚିତ୍ରଂ ହଵାମହେ

ଆମେ କୌଣସି ଭାର ନ ଭାଇ, ତୁମକୁ ଡାକୁଛୁ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଅଦ୍ୱିତୀୟ, ବିଜୟୀ, ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ, ସାହାଯ୍ୟ ପାଇଁ।

ଅ ଉପ ତ୍ଵା କର୍ମନ୍ନୂତଯେ ସ ନୋ ଯୁଵୋଗ୍ରଶ୍ଚକ୍ରାମ ଯୋ ଧୃଷତ୍ ଚ୍ ତ୍ଵାମିଧ୍ଯଵିତାରଂ ଵଵୃମହେ ସଖାଯ ଇନ୍ଦ୍ର ସାନସିମ୍

ଆମ କାର୍ଯ୍ୟର ସାହାଯ୍ୟ ପାଇଁ ଆମେ ତୁମକୁ ଆଗକୁ ଆଣୁଛୁ; ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଯେଉଁଠି ଆମେ ସାହସ କରିଛୁ, ତୁମେ ଆସ; ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମେ ତୁମକୁ ଆମ ସାଥୀ ଓ ସ୍ଥିର ବନ୍ଧୁ ଭାବରେ ବାଛିଛୁ।

ଅ ଅଧା ହୀନ୍ଦ୍ର ଗିର୍ଵଣ ଉପ ତ୍ଵା କାମ ଈମହେ ସସୃଗ୍ମହେ ଚ୍ ଉଦେଵ ଗ୍ମନ୍ତ ଉଦଭିଃ

ତେଣୁ, ଇନ୍ଦ୍ର, ଗୀତର ନାୟକ, ଆମେ ଆମ ଇଚ୍ଛା ଦ୍ୱାରା ତୁମକୁ ଡାକୁଛୁ; ତୁମେ ଜଳ ଓ ଧାରା ସହିତ ଆସ।