ସାମଵେଦଃ

ସ ସୁନ୍ଵେ ଯୋ ଵସୂନାଂ ଯୋ ରାଯାମାନେତା ଯ ଇଡାନାମ୍ ସୋମୋ ଯଃ ସୁକ୍ଷିତୀନାମ୍

ଯେ ସମସ୍ତ ଧନ ଆଣେ, ଯେ ସମୃଦ୍ଧି ଆଣେ, ଯେ ଅର୍ପଣ ଆଣେ, ସୋମ ଯେ ଭଲ ଗୃହ ଆଣେ, ସେହି ପିଡ଼ାଯାଉଛି।

ତ୍ଵଂ ହ୍ଯାଙ୍ଗ ଦୈଵ୍ଯା ପଵମାନ ଜନିମାନି ଦ୍ଯୁମତ୍ତମଃ ଅମୃତତ୍ଵାଯ ଘୋଷଯନ୍

ହଁ, ପବମାନ, ତୁମେ ଦେବତାଙ୍କର ଜନ୍ମକୁ ପ୍ରକାଶ କରୁଛ, ସବୁଠୁ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ଅମୃତତ୍ୱକୁ ଘୋଷଣା କରୁଛ।

ଏଷ ସ୍ଯ ଧାରଯା ସୁତୋ ଽଵ୍ଯୋ ଵାରେଭିଃ ପଵତେ ମଦିନ୍ତମଃ କ୍ରୀଡନ୍ନୂର୍ମିରପାମିଵ

ଏହି ସୋମ ଧାରାରେ ପିଡ଼ାଯାଇ, ଶୁଧ୍ଧ ଚାନ୍ନା ମାଧ୍ୟମରେ ପାସି, ସବୁଠୁ ଉତ୍ସାହଦାୟକ ଭାବରେ ଝରୁଛି, ପାଣିର ତରଙ୍ଗ ପରି ଖେଳୁଛି।

ଯ ଉସ୍ରିଯା ଅପି ଯା ଅନ୍ତରଶ୍ମନି ନିର୍ଗା ଅକୃନ୍ତଦୋଜସା ଅଭି ଵ୍ରଜଂ ତତ୍ନିଷେ ଗଵ୍ଯମଶ୍ଵ୍ଯଂ ଵର୍ମୀଵ ଧୃଷ୍ଣଵା ରୁଜ ଓଁ ଵର୍ମୀଵ ଧୃଷ୍ଣଵା ରୁଜ

ଯେ ଶକ୍ତି ସହିତ ଗାଁ ମଧ୍ୟରେ ଥିବା ଗାଏ ଓ ପଥର ମଧ୍ୟରେ ଥିବା ଗାଏକୁ ଚିରି, ଗୋ ଓ ଘୋଡ଼ା ରଖିବା ଅଞ୍ଚଳକୁ ପ୍ରବେଶ କରିଛି, ସେ ଯୋଦ୍ଧା ପରି ଅସ୍ତ୍ରଧାରୀ ହୋଇ ଦୃଢ଼ତା ସହିତ ଭାଙ୍ଗି ଯାଉ।

ଇତି ସୌମ୍ଯଂ ପାଵମାନଂ ପର୍ଵ .. .. ଇତି .. ଆରଣ୍ଯ ଆରଣ୍ଯ ଇନ୍ଦ୍ର ଜ୍ଯେଷ୍ଠଂ ନ ଆ ଭର ଓଜିଷ୍ଠଂ ପୁପୁରି ଶ୍ରଵଃ ଯଦ୍ଦିଧୃକ୍ଷେମ ଵଜ୍ରହସ୍ତ ରୋଦସୀ ଓଭେ ସୁଶିପ୍ର ପପ୍ରାଃ

ଏହି ଶୁଧ୍ଧ ସୋମ, ମୃଦୁ ଓ ଜଙ୍ଗଲରୁ ଜନ୍ମିତ, ଓ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମକୁ ସବୁଠୁ ବଡ଼ ଏବଂ ଶକ୍ତିଶାଳୀ କୀର୍ତି ଦେ; ତୁମେ ଦୁଇ ଜଗତକୁ ଧାରଣ କରିବାକୁ ଚାହୁଁଥିବା, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହାତ ଓ ସୁନ୍ଦର ଦାଡ଼ି ଥିବା, ତୁମେ ଏହାକୁ ପ୍ରଦାନ କର।

ଇନ୍ଦ୍ରୋ ରାଜା ଜଗତଶ୍ଚର୍ଷଣୀନାମଧିକ୍ଷମା ଵିଶ୍ଵରୂପଂ ଯଦସ୍ଯ ତତୋ ଦଦାତି ଦାଶୁଷେ ଵସୂନି ଚୋଦଦ୍ରାଧ ଉପସ୍ତୁତଂ ଚିଦର୍ଵାକ୍

ଇନ୍ଦ୍ର ସମସ୍ତ ଲୋକର ରାଜା, ସେମାନଙ୍କୁ ଶାସନ କରନ୍ତି; ତାଙ୍କର ସମସ୍ତ ଆକାରରୁ ଯେ କିଛି ଉପାସକଙ୍କୁ ଦେଇଥାନ୍ତି, ସେ ଧନ ଦେଇଥାନ୍ତି, ନିକଟରୁ ପ୍ରଶଂସା କରୁଥିବାକୁ ମଧ୍ୟ ଦେଇଥାନ୍ତି।

ଯସ୍ଯେଦମା ରଜୋଯୁଜସ୍ତୁଜେ ଜନେ ଵନଂ ସ୍ଵଃ ଇନ୍ଦ୍ରସ୍ଯ ରନ୍ତ୍ଯଂ ବୃହତ୍

ଯାହାର ଶକ୍ତି, ଆକାଶ ସହିତ ଯୁକ୍ତ, ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କର ବଡ଼ ଆନନ୍ଦ ମିଳେ।

ଉଦୁତ୍ତମଂ ଵରୁଣ ପାଶମସ୍ମଦଵାଧମଂ ଵି ମଧ୍ଯମଂ ଶ୍ରଥାଯ ଅଥାଦିତ୍ଯ ଵ୍ରତେ ଵଯଂ ତଵାନାଗସୋ ଅଦିତଯେ ସ୍ଯାମ

ଓ ଭରୁଣ, ଆମଠାରୁ ସବୁଠୁ ବଡ଼ ଫାଦକୁ ଉଠାଇ ଦିଅ, ସବୁଠୁ ଛୋଟ ଓ ମଧ୍ୟମ ଫାଦକୁ ମୁକ୍ତ କର; ତାପରେ, ଓ ଆଦିତ୍ୟ, ତୁମର ନିୟମରେ, ଆମେ ନିର୍ମଳ ହୋଇ ଅଦିତିର ଅଂଶ ହେବା।

ତ୍ଵଯା ଵଯଂ ପଵମାନେନ ସୋମ ଭରେ କୃତଂ ଵି ଚିନୁଯାମ ଶଶ୍ଵତ୍ ତନ୍ନୋ ମିତ୍ରୋ ଵରୁଣୋ ମାମହନ୍ତାମଦିତିଃ ସିନ୍ଧୁଃ ପୃଥିଵୀ ଉତ ଦ୍ଯୌଃ

ପବମାନ ସୋମ, ତୁମେ ସହିତ ଆମେ ଯୁଦ୍ଧରେ ଜିତିବା, ସଦା ବିଜୟୀ ହେବା; ମିତ୍ର, ଭରୁଣ, ଅଦିତି, ନଦୀ, ପୃଥିବୀ ଓ ଆକାଶ ଆମକୁ କ୍ଷତି ଦେଉନା।

ଇମଂ ଵୃଷଣଂ କୃଣୁତୈକମିନ୍ମାମ୍

ଏହି ଶକ୍ତିଶାଳୀକୁ ଆମ ମଧ୍ୟରେ ସବୁଠୁ ଆଗରେ ରଖ।

ସ ନ ଇନ୍ଦ୍ରାଯ ଯଜ୍ଯଵେ ଵରୁଣାଯ ମରୁଦ୍ଭ୍ଯଃ ଵରିଵୋଵିତ୍ପରିସ୍ରଵ

ଇନ୍ଦ୍ର, ଯଜ୍ଞ, ଭରୁଣ ଓ ମାରୁତମାନଙ୍କ ପାଇଁ, ସୋମ ତୁମେ ବିଶାଳ ସ୍ଥାନ ଦେଇ ଝର।

ଏନା ଵିଶ୍ଵାନ୍ଯର୍ଯ ଆ ଦ୍ଯୁମ୍ନାନି ମାନୁଷାଣାମ୍ ସିଷାସନ୍ତୋ ଵନାମହେ

ଏହି ସହିତ, ସମସ୍ତ ମନୁଷ୍ୟଙ୍କର ମହିମା ଚାହିଁ, ଓ ଉତ୍ତମ, ଆମେ ବିଜୟ ଲାଭ କରିପାରିବା।

ଅହମସ୍ମି ପ୍ରଥମଜା ଋତସ୍ଯ ପୂର୍ଵଂ ଦେଵେଭ୍ଯୋ ଅମୃତସ୍ଯ ନାମ ଯୋ ମା ଦଦାତି ସ ଇଦେଵମାଵଦହମନ୍ନମନ୍ନମଦନ୍ତମଦ୍ମି

ମୁଁ ଋତର ପ୍ରଥମ ଜନ୍ମ, ଦେବମାନଙ୍କୁ ଆଗରୁ, ଅମୃତତ୍ୱର ନାମ; ଯେ ମୋତେ ଦେଇଥାଏ, ସେ ଏହିପରି ଲାଭ କରେ—ମୁଁ ଖାଦ୍ୟ, ମୁଁ ଖାଦ୍ୟ ଖାଇଥିବାକୁ ଖାଉଛି।

ତ୍ଵମେତଦଧାରଯଃ କୃଷ୍ଣାସୁ ରୋହିଣୀଷୁ ଚ ପରୁଷ୍ଣୀଷୁ ରୁଶତ୍ପଯଃ

ତୁମେ କଳା ଗାଁମାନେ, ଲାଲ ଗାଁମାନେ ଓ ଚିତ୍ରା ଗାଁମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଏହି ଦୁଧର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତାକୁ ଧାରଣ କରିଥିଲା।

ଅରୂରୁଚଦୁଷସଃ ପୃଶ୍ନିରଗ୍ରିଯ ଉକ୍ଷା ମିମେତି ଭୁଵନେଷୁ ଵାଜଯୁଃ ମାଯାଵିନୋ ମମିରେ ଅସ୍ଯ ମାଯଯା ନୃଚକ୍ଷସଃ ପିତରୋ ଗର୍ଭମାଦଧୁଃ

ଅତି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ଦମନ କରିବାକୁ କଷ୍ଟଦାୟକ ବଳଦ, ସବୁଠୁ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଚିତ୍ରା ଗାଁମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଗର୍ଜନ କରି ଏହି ସମସ୍ତ ଜଗତରେ ଚଳାଉଛି, ପୁରସ୍କାର ପାଇଁ ଆଶା କରି। ମାୟା କୁଶଳ ଲୋକେ ତାଙ୍କୁ ତାଙ୍କର ମାୟା ଦ୍ୱାରା ମାପିଥିଲେ; ମାନବ ଦୃଷ୍ଟି ଥିବା ପିତାମାନେ ତାଙ୍କର ଗର୍ଭକୁ ଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ।

ଇନ୍ଦ୍ର ଇଦ୍ଧର୍ଯୋଃ ସଚା ସମ୍ମିଶ୍ଲ ଆ ଵଚୋଯୁଜା ଇନ୍ଦ୍ରୋ ଵଜ୍ରୀ ହିରଣ୍ଯଯଃ

ଇନ୍ଦ୍ର, ଦୁଇଟି ଯୁକ୍ତ ଶକ୍ତି ସହିତ ଏକତାରେ, ଉଚ୍ଚାରଣ ଯୋଗେ ମିଶି, ସୁନା ମୁଷଳ ଧାରଣ କରୁଥିବା ଇନ୍ଦ୍ର।

ଇନ୍ଦ୍ର ଵାଜେଷୁ ନୋ ଽଵ ସହସ୍ରପ୍ରଧନେଷୁ ଚ ଉଗ୍ର ଉଗ୍ରାଭିରୂତିଭିଃ

ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମକୁ ପ୍ରତିଯୋଗିତାରେ ଓ ହଜାର ପୁରସ୍କାର ଥିବା ସମସ୍ତ ଯୁଦ୍ଧରେ ତୁମର ଶକ୍ତିଶାଳୀ ସହାୟତା ଦ୍ୱାରା ରକ୍ଷା କର।

ପ୍ରଥଶ୍ଚ ଯସ୍ଯ ସପ୍ରଥଶ୍ଚ ନାମାନୁଷ୍ଟୁଭସ୍ଯ ହଵିଷୋ ହଵିର୍ଯତ୍ ଧାତୁର୍ଦ୍ଯୁତାନାତ୍ସଵିତୁଶ୍ଚ ଵିଷ୍ଣୋ ରଥନ୍ତରମା ଜଭାରା ଵସିଷ୍ଠଃ

ଯିଏ ବିସ୍ତାର କରେ ଓ ବିସ୍ତାରିତ ହୁଏ, ଅନୁଷ୍ଠୁପ୍ ହବିର ନାମ, ଉପହାର ଦେଇଥିବା ହବି; ଏହି ରଥାନ୍ତର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତାରୁ, ସବିତା ଓ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ଧାରଣ କରିଥିଲେ ବସିଷ୍ଠ।

ନିଯୁତ୍ଵାନ୍ଵାଯଵା ଗହ୍ଯଯଂ ଶୁକ୍ରୋ ଅଯାମି ତେ ଗନ୍ତାସି ସୁନ୍ଵତୋ ଗୃହମ୍

ବାୟୁ, ତୁମର ଦଳ ସହିତ ଆସ; ମୁଁ ତୁମକୁ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଏକ ଭାବରେ ଆମନ୍ତ୍ରଣ କରୁଛି। ତୁମେ ସୋମ ଚାପିଥିବା ଘରକୁ ଆସିବ।

ଯଜ୍ଜାଯଥା ଅପୂର୍ଵ୍ଯ ମଘଵନ୍ଵୃତ୍ରହତ୍ଯାଯ ତତ୍ପୃଥିଵୀମପ୍ରଥଯସ୍ତଦସ୍ତଭ୍ନା ଉତୋ ଦିଵମ୍

ମଘବନ, ତୁମେ ବୃତ୍ର ନିବୃତ୍ତି ପାଇଁ ଜନ୍ମ ନେଲା ବେଳେ, ତୁମେ ପୃଥିବୀକୁ ବିସ୍ତାର କରିଲା ଓ ତାହାକୁ ଧାରଣ କରିଲା, ଏବଂ ଆକାଶକୁ ମଧ୍ୟ।

ମଯି ଵର୍ଚୋ ଅଥୋ ଯଶୋ ଽଥୋ ଯଜ୍ଞସ୍ଯ ଯତ୍ପଯଃ ପରମେଷ୍ଠୀ ପ୍ରଜାପତିର୍ଦିଵି ଦ୍ଯାମିଵ ଦୃଂହତୁ

ମୋରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା ଓ କୀର୍ତି ଓ ଯଜ୍ଞର ସାର ରହୁ; ପ୍ରଜାପତି, ସର୍ବୋଚ୍ଚ, ଏହିକୁ ଦିବରେ ଆକାଶରେ ସ୍ଥାପନ କରନ୍ତୁ।

ସଂ ତେ ପଯାଂସି ସମୁ ଯନ୍ତୁ ଵାଜାଃ ସଂ ଵୃଷ୍ଣ୍ଯାନ୍ଯଭିମାତିଷାହଃ ଆପ୍ଯାଯମାନୋ ଅମୃତାଯ ସୋମ ଦିଵି ଶ୍ରଵାଂସ୍ଯୁତ୍ତମାନି ଧିଷ୍ଵ

ତୁମର ପୋଷକ ଶକ୍ତିଗୁଡିକ ଏକତାରେ ଆସନ୍ତୁ, ପୁରସ୍କାରଗୁଡିକ ଏକତାରେ ଯୋଗ ଦିଅନ୍ତୁ, ବିପକ୍ଷକୁ ଜୟ କରିବା ଶକ୍ତିଗୁଡିକ ଏକତାରେ ଯୋଗ ଦିଅନ୍ତୁ। ଅମୃତତ୍ୱ ପାଇଁ ପୋଷିତ ସୋମ, ଆକାଶରେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ କୀର୍ତି ସ୍ଥାପନ କର।

ତ୍ଵମିମା ଓଷଧୀଃ ସୋମ ଵିଶ୍ଵାସ୍ତ୍ଵମପୋ ଅଜନଯସ୍ତ୍ଵଂ ଗାଃ ତ୍ଵମାତନୋରୁର୍ଵାନ୍ତରିକ୍ଷଂ ତ୍ଵଂ ଜ୍ଯୋତିଷା ଵି ତମୋ ଵଵର୍ଥ

ସୋମ, ତୁମେ ଏହି ସମସ୍ତ ଔଷଧିଗୁଡିକୁ ସୃଷ୍ଟି କରିଛ; ତୁମେ ଜଳକୁ, ଗାଁମାନେକୁ ମଧ୍ୟ ସୃଷ୍ଟି କରିଛ। ତୁମର ଦେହରୁ ବିଶାଳ ମଧ୍ୟାକାଶକୁ ବିସ୍ତାର କରିଛ; ତୁମର ଆଲୋକରେ ଅନ୍ଧାରକୁ ଦୂର କରିଛ।

ଅଗ୍ନିମୀଡେ ପୁରୋହିତଂ ଯଜ୍ଞସ୍ଯ ଦେଵମୃତ୍ଵିଜମ୍ ହୋତାରଂ ରତ୍ନଧାତମମ୍

ମୁଁ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରେ, ଯଜ୍ଞର ପୁରୋହିତ, ଦେବତା, ଋତୁବାହକ, ଧନ ଦେଇଥିବା ହୋତା।

ତେ ମନ୍ଵତ ପ୍ରଥମଂ ନାମ ଗୋନାଂ ତ୍ରିଃ ସପ୍ତ ପରମଂ ନାମ ଜନାନ୍ ତା ଜାନତୀରଭ୍ଯନୂଷତ କ୍ଷା ଆଵିର୍ଭୁଵନ୍ନରୁଣୀର୍ଯଶସା ଗାଵଃ

ସେମାନେ ଗାଁମାନେର ପ୍ରଥମ ନାମକୁ ବିଚାର କରିଥିଲେ, ତିନି ସାତ ବେଳେ ଜନମାନେର ସର୍ବୋଚ୍ଚ ନାମକୁ। ସେମାନେ ଜାଣିଥିବା ଲୋକେ ପଛରେ ଚାଲିଥିଲେ; ଲାଲ ଓ କୀର୍ତିଶାଳୀ ଗାଁମାନେ ପୃଥିବୀରେ ପ୍ରକାଶିତ ହେଲେ।

ସମନ୍ଯା ଯନ୍ତ୍ଯୁପଯନ୍ତ୍ଯନ୍ଯାଃ ସମାନମୂର୍ଵଂ ନଦ୍ଯସ୍ପୃଣନ୍ତି ତମୂ ଶୁଚିଂ ଶୁଚଯୋ ଦୀଦିଵାଂସମପାନ୍ନପାତମୁପ ଯନ୍ତ୍ଯାପଃ

କିଛି ଏକାସାଥି ଯାଉଛନ୍ତି, ଅନ୍ୟମାନେ ଏକାସାଥି ଆସୁଛନ୍ତି; ନଦୀମାନେ ଏକା ଅନ୍ତରାଳକୁ ଛୁଇଁଥିଲେ। ଶୁଧ୍ଧ ଓ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଲୋକେ ଶୁଧ୍ଧ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଖାଦ୍ୟ ଦେଇଥିବା ଜଳକୁ ଆସୁଛନ୍ତି।

ଆ ପ୍ରାଗାଦ୍ଭଦ୍ରା ଯୁଵତିରହ୍ନଃ କେତୂନ୍ତ୍ସମୀର୍ତ୍ସତି ଅଭୂଦ୍ଭଦ୍ରା ନିଵେଶନୀ ଵିଶ୍ଵସ୍ଯ ଜଗତୋ ରାତ୍ରୀ

ଦିନର ଭଲ ଯୁବତୀ ପୂର୍ବ ଦିଗରୁ ଉଠିଲା, ତାଙ୍କର ଚିହ୍ନଗୁଡିକ ପ୍ରସାରିତ ହେଲା। ଭଲ ନିବାସସ୍ଥାନ ଦେଖାଗଲା; ସମସ୍ତ ଚଳିତ ଜଗତର ରାତି।

ପ୍ରକ୍ଷସ୍ଯ ଵୃଷ୍ଣୋ ଅରୁଷସ୍ଯ ନୂ ମହଃ ପ୍ର ନୋ ଵଚୋ ଵିଦଥା ଜାତଵେଦସେ ଵୈଶ୍ଵାନରାଯ ମତିର୍ନଵ୍ଯସେ ଶୁଚିଃ ସୋମ ଇଵ ପଵତେ ଚାରୁରଗ୍ନଯେ

ଏବେ ଆମେ ବଳଦ, ଲାଲ ଗାଁମାନେର ମହାତ୍ମ୍ୟକୁ ସ୍ତୁତି କରିବା। ଆମର କଥା ଜାତବେଦସଙ୍କୁ, ବୈଶ୍ୱାନରଙ୍କୁ, ନୂତନ ମନସ୍କୁ ପହଁଚିଯାଉ। ଶୁଧ୍ଧ, ସୋମ ପରି ପରିଷ୍କୃତ, ଅଗ୍ନି ପାଇଁ ସୁନ୍ଦର।

ଵିଶ୍ଵେ ଦେଵା ମମ ଶୃଣ୍ଵନ୍ତୁ ଯଜ୍ଞମୁଭେ ରୋଦସୀ ଅପାଂ ନପାଚ୍ଚ ମନ୍ମ ମା ଵୋ ଵଚାଂସି ପରିଚକ୍ଷ୍ଯାଣି ଵୋଚଂ ସୁମ୍ନେଷ୍ଵିଦ୍ଵୋ ଅନ୍ତମା ମଦେମ

ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନେ ମୋର ଯଜ୍ଞକୁ ଶୁଣନ୍ତୁ, ଦୁଇ ଦିଗ ଆକାଶ ଓ ପୃଥିବୀ, ଜଳର ପୁତ୍ର। ମୋର କଥା ଆପଣମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଚିଁଡ଼ି ନଯାଉ; ଆପଣମାନେ ପାଇଁ ମୁଁ ଏହାକୁ କହିବି, ଶେଷରେ ଆମେ ଆନନ୍ଦ କରିବା।