ସାମଵେଦଃ

ପଵସ୍ଵ ସୋମ ମଧୁମାଂ ଋତାଵାପୋ ଵସାନୋ ଅଧି ସାନୋ ଅଵ୍ଯେ ଅଵ ଦ୍ରୋଣାନି ଘୃତଵନ୍ତି ରୋହ ମଦିନ୍ତମୋ ମତ୍ସର ଇନ୍ଦ୍ରପାନଃ

ବହ, ସୋମ, ମଧୁର, ନୀତିରେ ସତ୍ୟ, ଜଳରେ ପରିଧାନ କରି, ଅଚଳ ଶିଖରରେ ଅଛ। ଘୃତରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ପାତ୍ରକୁ ଉପରେ ଚଢ଼, ସବୁଠୁ ମଦକର, ଇନ୍ଦ୍ର ପାଇଁ ପାନ।

ପ୍ର ସେନାନୀଃ ଶୂରୋ ଅଗ୍ରେ ରଥାନାଂ ଗଵ୍ଯନ୍ନେତି ହର୍ଷତେ ଅସ୍ଯ ସେନା ଭଦ୍ରାନ୍କୃଣ୍ଵନ୍ନିନ୍ଦ୍ରହଵାନ୍ତ୍ସଖିଭ୍ଯ ଆ ସୋମୋ ଵସ୍ତ୍ରା ରଭସାନି ଦତ୍ତେ

ନାୟକ, ବୀର, ରଥମାନଙ୍କର ଆଗରେ ଯାଉଛି, ଗାଁ ଖୋଜୁଛି, ତାଙ୍କର ସେନା ଖୁସି ହୁଏ। ଇନ୍ଦ୍ର ଆହ୍ୱାନ କରି, ସୋମ ସଂଗୀମାନେ ପାଇଁ ଦ୍ରୁତ ବସ୍ତ୍ର ଦେଇଥାଏ।

ପ୍ର ତେ ଧାରା ମଧୁମତୀରସୃଗ୍ରନ୍ଵାରଂ ଯତ୍ପୂତୋ ଅତ୍ଯେଷ୍ଯଵ୍ଯମ୍ ପଵମାନ ପଵସେ ଧାମ ଗୋନାଂ ଜନଯନ୍ତ୍ସୂର୍ଯମପିନ୍ଵୋ ଅର୍କୈଃ

ତୁମର ମଧୁର ଧାରା ନୂତନ ଭାବରେ ବହିଛି; ପବିତ୍ର ହେଲେ, ଅତିକ୍ରମ କରିଥିବାକୁ ଅତିକ୍ରମ କରିଯାଉଛ। ପବମାନ, ଗୋମାନେ ର ଘରକୁ ବହୁଛ, ତୁମର ଶ୍ଲୋକରେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଉତ୍ପନ୍ନ କରୁଛ।

ପ୍ର ଗାଯତାଭ୍ଯର୍ଚାମ ଦେଵାନ୍ତ୍ସୋମଂ ହିନୋତ ମହତେ ଧନାଯ ସ୍ଵାଦୁଃ ପଵତାମତି ଵାରମଵ୍ଯମା ସୀଦତୁ କଲଶଂ ଦେଵ ଇନ୍ଦୁଃ

ଗାନ କର, ଦେବମାନେ ମାନେ ପ୍ରଶଂସା କରିବାକୁ। ବଡ଼ ଧନ ପାଇଁ ସୋମକୁ ଚାପ। ସ୍ୱାଦୁ ଭାବରେ ବହୁ, ଶତ୍ରୁକୁ ଅତିକ୍ରମ କର। ଦେବତା ଇନ୍ଦୁ ପାତ୍ରରେ ବସିଯାଉ।

ପ୍ର ହିନ୍ଵାନୋ ଜନିତା ରୋଦସ୍ଯୋ ରଥୋ ନ ଵାଜଂ ସନିଷନ୍ନଯାସୀତ୍ ଇନ୍ଦ୍ରଂ ଗଚ୍ଛନ୍ନାଯୁଧା ସଂଶିଶାନୋ ଵିଶ୍ଵା ଵସୁ ହସ୍ତଯୋରାଦଧାନଃ

ଉତ୍ସାହିତ କରି, ଆକାଶ ଓ ପୃଥିବୀର ଉତ୍ପତ୍ତିକାରୀ, ରଥ ପରି ପୁରସ୍କାର ଖୋଜିବାକୁ ଯାଉଛି। ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଯାଉଛି, ଅସ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ସଜିତ, ସମସ୍ତ ଧନ ତାଙ୍କର ହାତରେ ରଖିଥାଏ।

ତକ୍ଷଦ୍ଯଦୀ ମନସୋ ଵେନତୋ ଵାଗ୍ଜ୍ଯେଷ୍ଠସ୍ଯ ଧର୍ମଂ ଦ୍ଯୁକ୍ଷୋରନୀକେ ଆଦୀମାଯନ୍ଵରମା ଵାଵଶାନା ଜୁଷ୍ଟଂ ପତିଂ କଲଶେ ଗାଵ ଇନ୍ଦୁମ୍

କାରିଗର ମନର ଇଚ୍ଛା କିମ୍ବା ଶ୍ରେଷ୍ଠ କଥା ଦ୍ୱାରା, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ନିକୁଞ୍ଚରେ ନୀତି ତିଆରି କରେ। ତାପରେ ଉତ୍ସାହିତମାନେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପ୍ରିୟ ପତିକୁ ଖୋଜନ୍ତି, ଗାଁମାନେ ପାତ୍ରରେ ଇନ୍ଦୁକୁ ଖୋଜନ୍ତି।

ସାକମୁକ୍ଷୋ ମର୍ଜଯନ୍ତ ସ୍ଵସାରୋ ଦଶ ଧୀରସ୍ଯ ଧୀତଯୋ ଧନୁତ୍ରୀଃ ହରିଃ ପର୍ଯଦ୍ରଵଜ୍ଜାଃ ସୂର୍ଯସ୍ଯ ଦ୍ରୋଣଂ ନନକ୍ଷେ ଅତ୍ଯୋ ନ ଵାଜୀ

ଦଶ ଭଉଣୀ, ବୁଦ୍ଧିମାନ, ପବିତ୍ର ଧାରା, ସମେତେ ତାଙ୍କୁ ଶୁଧ କରନ୍ତି। ପିତଳ ଦେବତା ଚାରିପାଖ ଦୌଡ଼ିବା, ସୂର୍ଯ୍ୟର ଘୋଡା ପରି, ପାତ୍ରକୁ ଯାଇଛି, ପୁରସ୍କାର ଜିତିଥିବା ଘୋଡା ପରି।

ଅଧି ଯଦସ୍ମିନ୍ଵାଜିନୀଵ ଶୁଭଃ ଧିଯଃ ସୂରେ ନ ଵିଶଃ ଅପୋ ଵୃଣାନଃ ପଵତେ କଵୀଯନ୍ଵ୍ରଜଂ ନ ମନ୍ମ

ଯେତେବେଳେ ତାଙ୍କରେ, ବିଜୟୀ ସେନା ପରି, ଦୀପ୍ତିମାନ ଚିନ୍ତା, ସୂର୍ଯ୍ୟର କିରଣ ପରି, ଜଳକୁ ବାଛନ୍ତି, ବୁଦ୍ଧିମାନ ଦେବତା କବି ପରି ପଥକୁ ବହୁଛି।

ଇନ୍ଦୁର୍ଵାଜୀ ପଵତେ ଗୋନ୍ଯୋଘା ଇନ୍ଦ୍ରେ ସୋମଃ ସହ ଇନ୍ଵନ୍ମଦାଯ ହନ୍ତି ରକ୍ଷୋ ବାଧତେ ପର୍ଯରାତିଂ ଵରିଵସ୍କୃଣ୍ଵନ୍ଵୃଜନସ୍ଯ ରାଜା

ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଇନ୍ଦୁ, ଗୋଧନରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ଇନ୍ଦ୍ର ପାଇଁ ସୋମ, ଶକ୍ତି ଚାହିଁ, ଉତ୍ସାହ ପାଇଁ। ରାକ୍ଷସକୁ ନଷ୍ଟ କରେ, ଅପକାରୀକୁ ଦୂର କରେ, ବିଶାଳ ସ୍ଥାନ ଦେଇଥାଏ, ଜନମାନେ ର ରାଜା।

ଅଯା ପଵା ପଵସ୍ଵୈନା ଵସୂନି ମାଂଶ୍ଚତ୍ଵ ଇନ୍ଦ୍ରୋ ସରସି ପ୍ର ଧନ୍ଵ ବ୍ରଘ୍ନଶ୍ଚିଦ୍ଯସ୍ଯ ଵାତୋ ନ ଜୂତିଂ ପୁରୁମେଧାଶ୍ଚିତ୍ତକଵେ ନରଂ ଧାତ୍

ଏହି ପବିତ୍ରତା ସହିତ ଧନ-ଦୌଲତକୁ ପବିତ୍ର କର; ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଇନ୍ଦ୍ର ଜଳର ଧାରାରେ ବହିଯାଉ। ଯେଉଁ ବ୍ୟକ୍ତିର ଗତି ପବନ ପରି, ସେ ବି ଏହି ପଥରେ ଆଗେଇଯାଉଛି; ଏବଂ ଜ୍ଞାନୀ ପୁରୁମେଧା ଏହି ମଣିଷକୁ ନିଶ୍ଚିତ କରିଛନ୍ତି।

ମହତ୍ତତ୍ସୋମୋ ମହିଷଶ୍ଚକାରାପାଂ ଯଦ୍ଗର୍ଭୋ ଽଵୃଣୀତ ଦେଵାନ୍ ଅଦଧାଦିନ୍ଦ୍ରେ ପଵମାନ ଓଜୋ ଽଜନଯତ୍ସୂର୍ଯେ ଜ୍ଯୋତିରିନ୍ଦୁଃ

ଏହି ମହାନ ସୋମ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ମହିଷ, ଜଳର ଗର୍ଭରେ ପ୍ରବେଶ କରିଥିଲେ; ସେ ଦେବତାମାନେକୁ ଚୟନ କରି, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଶକ୍ତି ଦେଇଥିଲେ; ପବିତ୍ର ହେବା ସମୟରେ, ସେ ସୂର୍ଯ୍ୟରେ ଆଲୋକ ଉତ୍ପନ୍ନ କରିଥିଲେ, ଚନ୍ଦ୍ର।

ଅସର୍ଜି ଵକ୍ଵା ରଥ୍ଯେ ଯଥାଜୌ ଧିଯା ମନୋତା ପ୍ରଥମା ମନୀଷ ଦଶ ସ୍ଵସାରୋ ଅଧି ସାନୋ ଅଵ୍ଯେ ମୃଜନ୍ତି ଵହ୍ନିଂ ସଦନେଷ୍ଵଚ୍ଛ

ଚଳିଶୀଳ ବ୍ୟକ୍ତି ଯୁଦ୍ଧର ରଥ ପରି ତ୍ୱରିତ ହୋଇ ମୁକ୍ତ ହେଲେ; ଚିନ୍ତା ଓ ପ୍ରଥମ ପ୍ରେରଣା ଦ୍ୱାରା। ଦଶଜଣୀ ଭଉଣୀ ଶିଖର ଉପରେ, ଘରରେ, ପବିତ୍ର ଜଳରେ ଅଗ୍ନିକୁ ଶୁଧ କରୁଛନ୍ତି।

ଅପାମିଵେଦୂର୍ମଯସ୍ତର୍ତ୍ତୁରାଣାଃ ପ୍ର ମନୀଷା ଈରତେ ସୋମମଚ୍ଛ ନମସ୍ଯନ୍ତୀରୁପ ଚ ଯନ୍ତି ସଂ ଚାଚ ଵିଶନ୍ତ୍ଯୁଶତୀରୁଶନ୍ତମ୍

ଜଳର ତରଙ୍ଗଗୁଡ଼ିକ ତ୍ୱରିତ ଭାବରେ ଚିନ୍ତା ସହିତ ସୋମ ପTowards the Soma, they move forward with thought, approaching reverently; they come together and enter the shining, radiant one.ରି ଆଗେଇଯାଉଛନ୍ତି; ସମ୍ମାନ ସହିତ ନିକଟକୁ ଯାଉଛନ୍ତି; ସେମାନେ ଏକତ୍ରିତ ହୋଇ ଉଜ୍ଵଳ ଓ ଦୀପ୍ତିମାନ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରବେଶ କରୁଛନ୍ତି।

ଷଷ୍ଠ ଦ୍ଵିତୀଯୋ ଽର୍ଧଃ ପୁରୋଜିତୀ ଵୋ ଅନ୍ଧସଃ ସୁତାଯ ମାଦଯିତ୍ନଵେ ଅପ ଶ୍ଵାନଂ ଶ୍ନଥିଷ୍ଟନ ସଖାଯୋ ଦୀର୍ଘଜିହ୍ଵ୍ଯମ୍

ଅଠରେ ଛଠ ଓ ଦ୍ୱିତୀୟ ଅର୍ଧ ତୁମମାନେ ପାଇଁ, ମଦିତ୍ନ ସୋମର ଆନନ୍ଦ ପାଇଁ ଦିଆଯାଉଛି। ମିତ୍ରମାନେ, ଦୀର୍ଘ ଜିହ୍ୱା ଥିବା କୁକୁରକୁ ନିବେଦନରୁ ଦୂରେ ହଟାନ୍ତୁ।

ଅଯଂ ପୂଷା ରଯିର୍ଭଗଃ ସୋମଃ ପୁନାନୋ ଅର୍ଷତି ପତିର୍ଵିଶ୍ଵସ୍ଯ ଭୂମନୋ ଵ୍ଯଖ୍ଯଦ୍ରୋଦସୀ ଉଭେ

ଏହି ପୂଷା, ଧନ ଓ ଭାଗ୍ୟ, ପରିଶୁଧ୍ଧ ସୋମ ଭାବରେ ପ୍ରବାହିତ ହେଉଛି; ସମସ୍ତ ସୃଷ୍ଟିର ନାଥ ହେବା ସହିତ ଦୁଇ ଆକାଶ ଓ ପୃଥିବୀକୁ ପ୍ରକାଶ କରେ।

ସୁତାସୋ ମଧୁମତ୍ତମାଃ ସୋମା ଇନ୍ଦ୍ରାଯ ମନ୍ଦିନଃ ପଵିତ୍ରଵନ୍ତୋ ଅକ୍ଷରନ୍ଦେଵାନ୍ଗଚ୍ଛନ୍ତୁ ଵୋ ମଦାଃ

ମଧୁରତାରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ ତାଜା ସୋମ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଆନନ୍ଦ ଦେଇଥାଏ; ପରିଶୁଧ୍ଧ ହେଇ ପ୍ରବାହିତ ହେଉଛି। ଦେବମାନେ, ତୁମର ଆନନ୍ଦ ତୁମଠାରେ ପହଞ୍ଚୁ।

ସୋମାଃ ପଵନ୍ତ ଇନ୍ଦଵୋ ଽସ୍ମଭ୍ଯଂ ଗାତୁଵିତ୍ତମାଃ ମିତ୍ରାଃ ସ୍ଵାନା ଅରେପସଃ ସ୍ଵାଧ୍ଯଃ ସ୍ଵର୍ଵିଦଃ

ପରିଶୁଧ୍ଧ ସୋମମାନେ ଆମ ପାଇଁ ପ୍ରବାହିତ ହେଉଛନ୍ତି, ଆମକୁ ଦାନା ଓ ଜ୍ଞାନ ଦେଇ। ସେମାନେ ମିତ୍ର, ଦୋଷରହିତ, ସ୍ଵୟଂ ନିର୍ଭର, ଆଲୋକକୁ ଜାଣିଥିବା।

ଅଭୀ ନୋ ଵାଜସାତମଂ ରଯିମର୍ଷ ଶତସ୍ପୃହମ୍ ଇନ୍ଦୋ ସହସ୍ରଭର୍ଣସଂ ତୁଵିଦ୍ଯୁମ୍ନଂ ଵିଭାସହମ୍

ଓ ସୋମ, ଆମ ପାଇଁ ସବୁଠୁ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଧନ ଢେଳାଇଦେ, ଯାହା ଶତେ ଶତେ ଲୋକଙ୍କର ଆକାଂକ୍ଷା, ହଜାର ହଜାର ଭାଗରେ ଭରିଥିବା, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ରୂପରେ ଦୀପ୍ତିମାନ ଏବଂ ମହା ଚମକରେ ଭରିଥିବା।

ଅଭୀ ନଵନ୍ତେ ଅଦ୍ରୁହଃ ପ୍ରିଯମିନ୍ଦ୍ରସ୍ଯ କାମ୍ଯମ୍ ଵତ୍ସଂ ନ ପୂର୍ଵ ଆଯୁନି ଜାତଂ ରିହନ୍ତି ମାତରଃ

ସେମାନେ ଆମ ପାଖକୁ ଆସନ୍ତି, କିଛି କ୍ଷତି କରନ୍ତିନାହିଁ, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କର ପ୍ରିୟ ଜିନିଷକୁ ଚାହିଁ, ମାଆଁମାନେ ନବଜାତ ଛୋଆକୁ ତାଙ୍କର ଆରମ୍ଭ ଜୀବନରେ ମମତାରେ ନିଁହୁରି ଦେଖିବା ପରି।

ଆ ହର୍ଯତାଯ ଧୃଷ୍ଣଵେ ଧନୁଷ୍ଟନ୍ଵନ୍ତି ପୌଂସ୍ଯମ୍ ଶୁକ୍ରା ଵି ଯନ୍ତ୍ଯସୁରାଯ ନିର୍ଣିଜେ ଵିପାମଗ୍ରେ ମହୀଯୁଵଃ

ଉତ୍ସାହିତ ଏବଂ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ପାଇଁ, ସେମାନେ ଧନୁ ଟାଣିବାରେ, ନାୟକତ୍ୱ ଦେଖାନ୍ତି; ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଲୋକମାନେ ପ୍ରଭୁ ପାଇଁ, ଶକ୍ତିଶାଳୀଙ୍କ ପାଇଁ, ସମ୍ମୁଖରେ, ଓ ଯୁବାମାନେ, ଆଗକୁ ଯାନ୍ତି।

ପରି ତ୍ଯଂ ହର୍ଯତଂ ହରିଂ ବଭ୍ରୁଂ ପୁନନ୍ତି ଵାରେଣ ଯୋ ଦେଵାନ୍ଵିଶ୍ଵାଂ ଇତ୍ପରି ମଦେନ ସହ ଗଚ୍ଛତି

ସେମାନେ ସେ ହରି ଏବଂ କାଉଁ ରଙ୍ଗର ତେଜସ୍ୱୀକୁ ପାଣିରେ ପବିତ୍ର କରନ୍ତି; ଯିଏ ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କ ସହିତ ଆନନ୍ଦରେ ଏକସାଥି ଆଗକୁ ଯାଏ।

ପ୍ର ସୁନ୍ଵାନାସ୍ଯାନ୍ଧସୋ ମର୍ତୋ ନ ଵଷ୍ଟ ତଦ୍ଵଚଃ ଅପ ଶ୍ଵାନମରାଧସଂ ହତା ମଖଂ ନ ଭୃଗଵଃ

ଯେମିତି ମଣିଷ ଦ୍ରବ୍ୟ ଚାପି ଶବ୍ଦ କହେ, ସେହିପରି ଅପକର୍ମର କୁକୁରକୁ ଦୂରେ ହଟାଅ, ଭୃଗୁମାନେ ଯେପରି ଯଜ୍ଞରେ କରିଥିଲେ।

ଅଭି ପ୍ରିଯାଣି ପଵତେ ଚନୋହିତୋ ନାମାନି ଯହ୍ଵୋ ଅଧି ଯେଷୁ ଆ ସୂର୍ଯସ୍ଯ ବୃହତୋ ବୃହନ୍ନଧି ରଥଂ ଵିଷ୍ଵଞ୍ଚମରୁହଦ୍ଵିଚକ୍ଷଣଃ

ପ୍ରିୟ ଏବଂ ତୀବ୍ର ଧାରା ଧୋଇଯାଉଛି, ଅନେକ ନାମ ଧାରଣ କରି। ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଯାହା ଉପରେ ସୂର୍ଯ୍ୟର ମହାନତା ଅଛି, ସେ ବିଶାଳ ରଥକୁ ଚଡ଼ି, ସବୁକିଛି ଦେଖୁଛି।

ଅଚୋଦସୋ ନୋ ଧନ୍ଵନ୍ତ୍ଵିନ୍ଦଵଃ ପ୍ର ସ୍ଵାନାସୋ ବୃହଦ୍ଦେଵେଷୁ ହରଯଃ ଵି ଚିଦଶ୍ନାନା ଇଷଯୋ ଅରାତଯୋ ଽର୍ଯୋ ନଃ ସନ୍ତୁ ସନିଷନ୍ତୁ ନୋ ଧିଯଃ

ଅନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ଧାରାମାନେ ଆମ ପାଇଁ ବହୁଉନ୍ତୁ, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଏବଂ ତୀବ୍ର ଘୋଡ଼ାମାନେ ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବଡ଼ ହେଉନ୍ତୁ। ଯେଉଁମାନେ ଖାଉନାହାନ୍ତି, ଆମ ଇଚ୍ଛା ଓ ବିପକ୍ଷମାନେ ମଧ୍ୟ ଆମର ହେଉନ୍ତୁ, ଆମର ଚିନ୍ତାମାନେ ପୂରଣ ହେଉ।

ଏଷ ପ୍ର କୋଶେ ମଧୁମାଂ ଅଚିକ୍ରଦଦିନ୍ଦ୍ରସ୍ଯ ଵଜ୍ରୋ ଵପୁଷୋ ଵପୁଷ୍ଟମଃ ଅଭ୍ଯ୍ର୍^ଈତସ୍ଯ ସୁଦୁଘା ଘୃତଶ୍ଚୁତୋ ଵାଶ୍ରା ଅର୍ଷନ୍ତି ପଯସା ଚ ଘେନଵଃ

ଏହି ମଧୁର ଦ୍ରବ୍ୟ ପାତ୍ରରେ ଧ୍ୱନିତ ହେଉଛି; ଏହା ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ବଜ୍ର, ସବୁଠାରୁ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଆକୃତି। ଭଲଭାବେ ଦୁହାଯାଇଥିବା ଘିଅ ଝରୁଥିବା ଗାଈମାନେ ଦୁଧ ଝରାଉଛନ୍ତି, ଏବଂ ନଦୀମାନେ ମଧୁର ଦୁଧରେ ବହୁଛନ୍ତି।

ପ୍ରୋ ଅଯାସୀଦିନ୍ଦୁରିନ୍ଦ୍ରସ୍ଯ ନିଷ୍କୃତଂ ସଖା ସଖ୍ଯୁର୍ନ ପ୍ର ମିନାତି ସଙ୍ଗିରମ୍ ମର୍ଯ ଇଵ ଯୁଵତିଭିଃ ସମର୍ଷତି ସୋମଃ କଲଶେ ଶତଯାମନା ପଥା

ଚନ୍ଦ୍ରମା, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଗୃହକୁ ଯାଇଛି; ମିତ୍ରତା ଭଳି, ଏକ ମିତ୍ର କେବେ ଗୀତକୁ କମାଇ ଦେଉନାହିଁ। ଯୁବକ ଯୁବତୀମାନେ ସହ ଯେପରି ଉତ୍ସାହ ଦେଖାଇଥାଏ, ସେପରି ସୋମ ଶତଗୁଣ ଶକ୍ତି ସହ ପାଥେ କଳଶରେ ଉତ୍ସାହିତ ହୁଏ।

ଧର୍ତା ଦିଵଃ ପଵତେ କୃତ୍ଵ୍ଯୋ ରସୋ ଦକ୍ଷୋ ଦେଵାନାମନୁମାଦ୍ଯୋ ନୃଭିଃ ହରିଃ ସୃଜାନୋ ଅତ୍ଯୋ ନ ସତ୍ଵଭିର୍ଵୃଥା ପାଜାଂସି କୃଣୁଷେ ନଦୀଷ୍ଵା

ଅକାଶର ଧାରକ, କୌଶଳୀ ରସ, ପବିତ୍ର ହେଉଛି; ଦେବତା ଓ ମନୁଷ୍ୟମାନେ ଯେଉଁଠି ପ୍ରଶଂସା କରନ୍ତି, ସେ ଚତୁର୍ ହରି, ଘୋଡାର ଶକ୍ତି ଭଳି ନଦୀମାନେ ମଧ୍ୟରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରେ।

ଵୃଷା ମତୀନାଂ ପଵତେ ଵିଚକ୍ଷଣଃ ସୋମୋ ଅହ୍ନାଂ ପ୍ରତରୀତୋଷସାଂ ଦିଵଃ ପ୍ରାଣା ସିନ୍ଧୂନାଂ କଲଶାଂ ଅଚିକ୍ରଦଦିନ୍ଦ୍ରସ୍ଯ ହାର୍ଦ୍ଯାଵିଶନ୍ମନୀଷିଭିଃ

ବିଚକ୍ଷଣ ଚିନ୍ତାମଣି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବୃଷ ଶୋମା ପବିତ୍ର ହେଉଛି; ସେ ଦିନଗୁଡିକୁ ଅତିକ୍ରମ କରି ଉଷାକୁ ଜାଗାଇ ଦେଇଛି; ସେ ଦିବାକୁ, ନଦୀଗୁଡିକୁ, ମଣ୍ଡାପକୁ ପ୍ରାଣ ଦେଇଥାଏ, ଏବଂ ଅନୁପ୍ରେରିତ ମନେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ହୃଦୟକୁ ପ୍ରବେଶ କରେ।

ତ୍ରିରସ୍ମୈ ସପ୍ତ ଧେନଵୋ ଦୁଦୁହ୍ରିରେ ସତ୍ଯାମାଶିରଂ ପରମେ ଵ୍ଯୋମନି ଚତ୍ଵାର୍ଯନ୍ଯା ଭୁଵନାନି ନିର୍ଣିଜେ ଚାରୂଣି ଚକ୍ରେ

ତାଙ୍କ ପାଇଁ ତିନିଥର ସାତଟି ଗାଁ ଦୁଧ ଦେଇଛି; ସତ୍ୟ ଅମର ଏହି ଉଚ୍ଚ ଆକାଶରେ ବସିଛି; ଚାରିଟି ଅନ୍ୟ ଜଗତକୁ ସେ ଅଲଗା କରି, ସୁନ୍ଦର କରିଛି।