ସାମଵେଦଃ

ଅଧ ଜ୍ମୋ ଅଧ ଵା ଦିଵୋ ବୃହତୋ ରୋଚନାଦଧି ଅଯା ତନ୍ଵା ଗିରା ମମା ଜାତା ସୁକ୍ରତୋ ପୃଣ

ଏଠାରୁ କିମ୍ବା ବଡ଼ ଆକାଶ ରୁଚିରା ଅଞ୍ଚଳରୁ, ଏହି ଦେହ ଓ ମୋର କଥା ଦ୍ୱାରା, ହେ ଉତ୍ତମ ବୁଦ୍ଧିଶାଳୀ, ମୋର ଜନ୍ମିଥିବା କାମ ପୂରଣ କର।

କାଯମାନୋ ଵନା ତ୍ଵଂ ଯନ୍ମାତ୍ର୍^ଈରଜଗନ୍ନପଃ ନ ତତ୍ତେ ଅଗ୍ନେ ପ୍ରମୃଷେ ନିଵର୍ତନଂ ଯଦ୍ଦୂରେ ସନ୍ନିହାଭୁଵଃ

ଯେତେବେଳେ ତୁମେ ଅଗ୍ନି, ଜଙ୍ଗଲ ମଧ୍ୟରେ ଚଳିଥାଅ, ତୁମର ମାଆମାନେ ଦ୍ୱାରା ଜନ୍ମିଥିବା, ତୁମେ କେବେ ଫେରିବାରେ ବିଫଳ ହୁଏନାହାଁ, ଦୂରେ କିମ୍ବା ନିକଟରେ ଥିବା ସତ୍ୟ।

ନି ତ୍ଵାମଗ୍ନେ ମନୁର୍ଦଧେ ଜ୍ଯୋତିର୍ଜନାଯ ଶଶ୍ଵତେ ଦୀଦେଥ କଣ୍ଵ ଋତଜାତ ଉକ୍ଷିତୋ ଯଂ ନମସ୍ଯନ୍ତି କୃଷ୍ଟଯଃ

ମନୁ ତୁମକୁ, ଅଗ୍ନି, ଚିରକାଳ ପାଇଁ ଲୋକଙ୍କ ଆଲୋକ ଭାବେ ବସାଇଥିଲେ। କଣ୍ବ, ନୀତିରେ ଜନ୍ମିଥିବା, ତୁମକୁ ପ୍ରଜ୍ୱଳିତ କଲେ; ସମସ୍ତ ଜନ ତୁମକୁ ସମ୍ମାନ କରନ୍ତି, ଯାହାକୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀମାନେ ପୂଜନ୍ତି।

ପ୍ରଥମ ଦ୍ଵିତୀଯୋ ଽର୍ଧଃ ଦେଵୋ ଵୋ ଦ୍ରଵିଣୋଦାଃ ପୂର୍ଣାଂ ଵିଵଷ୍ଟ୍ଵାସିଚମ୍ ଉଦ୍ଵା ସିଞ୍ଜଧ୍ଵମୁପ ଵା ପୃଣଧ୍ଵମାଦିଦ୍ଵୋ ଦେଵ ଓହତେ

ପ୍ରଥମ ଓ ଦ୍ୱିତୀୟ ଅର୍ଧରେ, ଦେବତା ଆପଣମାନେ ପାଇଁ ଧନର ଦାତା ହେଉନ୍ତୁ, ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଧାରା ବହାନ୍ତୁ। ସୋମରସ ଚାପିବେ, ଉପରକୁ ଢାଲିବେ, ପୂର୍ଣ୍ଣ କରିବେ—ଆରମ୍ଭରୁ ଦେବତାଙ୍କୁ ଆହ୍ୱାନ କରାଯାଉଛି।

ପ୍ରୈତୁ ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ପତିଃ ପ୍ର ଦେଵ୍ଯେତୁ ସୂନୃତା ଅଚ୍ଛା ଵୀରଂ ନର୍ଯଂ ପଙ୍କ୍ତିରାଧସଂ ଦେଵା ଯଜ୍ଞଂ ନଯନ୍ତୁ ନଃ

ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ପତି ଆଗକୁ ବଢ଼ନ୍ତୁ, ଦୟାମୟୀ ଦେବୀ ଆସନ୍ତୁ, ଦେବତାମାନେ ଆମର ଯଜ୍ଞକୁ ବୀର, ଉତ୍ତମ ଓ ଧନଦାତାଙ୍କ ପାଖକୁ ନେଇଯାଆନ୍ତୁ।

ଊର୍ଧ୍ଵ ଊ ଷୁ ଣ ଊତଯେ ତିଷ୍ଠା ଦେଵୋ ନ ସଵିତା ଊର୍ଧ୍ଵୋ ଵାଜସ୍ଯ ସନିତା ଯଦଞ୍ଜିଭିର୍ଵାଘଦ୍ଭିର୍ଵିହ୍ଵଯାମହେ

ଦେବତା ସବିତା ଆମ ସହାୟତା ପାଇଁ ଉପରକୁ ଦଢ଼ି ରୁହନ୍ତୁ, ଶକ୍ତିର ଦାତା ଉଚ୍ଚକୁ ଉଠନ୍ତୁ—ତାଙ୍କର ନିୟମିତ ହାତରେ ଆମେ ଉପହାର ପାଇଁ ଡାକୁଥିବାବେଳେ।

ପ୍ର ଯୋ ରାଯେ ନିନୀଷତି ମର୍ତୋ ଯସ୍ତେ ଵସୋ ଦାଶତ୍ ସ ଵୀରଂ ଧତ୍ତେ ଅଗ୍ନ ଉକ୍ଥଶଂସିନଂ ତ୍ମନା ସହସ୍ରପୋଷିଣମ୍

ଯିଏ ଧନ ଆଶା କରେ, ଯିଏ ଆପଣଙ୍କୁ ସେବା କରେ, ହେ ଦାତା, ସେ ଏକ ବୀର ପୁଅ ପାଏ, ହେ ଅଗ୍ନି, ଗୀତଗାନ କରୁଥିବା, ନିଜ ଶକ୍ତିରେ ହଜାର ଧନର ଧନୀ।

ପ୍ର ଵୋ ଯହ୍ଵଂ ପୁରୂଣାଂ ଵିଶାଂ ଦେଵଯତୀନାମ୍ ଅଗ୍ନିଂ ସୂକ୍ତେଭିର୍ଵଚୋଭିର୍ଵୃଣୀମହେ ଯଂସମିଦନ୍ଯ ଇନ୍ଧତେ

ଅନେକ ଲୋକଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ, ଉପାସକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ, ଆମେ ଗୀତ ଓ ଶବ୍ଦରେ ଆପଣଙ୍କୁ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଅଗ୍ନିକୁ, ବାଛୁଛୁ, ଯାହାକୁ ଅନ୍ୟମାନେ ଅତିଥି ଭାବେ ପ୍ରଜ୍ୱଳିତ କରନ୍ତି।

ଅଯମଗ୍ନିଃ ସୁଵୀର୍ଯସ୍ଯେଶେ ହି ସୌଭଗସ୍ଯ ରାଯ ଈଶେ ସ୍ଵପତ୍ଯସ୍ଯ ଗୋମତ ଈଶେ ଵୃତ୍ରହଥାନାମ୍

ଏହି ଅଗ୍ନି ଭାଗ୍ୟର ମାଲିକ, ସମୃଦ୍ଧିର ମାଲିକ, ଗୋଧନ ସହିତ ଧନର ମାଲିକ, ଶତ୍ରୁଜୟର ମାଲିକ।

ତ୍ଵମଗ୍ନେ ଗୃହପତିସ୍ତ୍ଵଂ ହୋତା ନୋ ଅଧ୍ଵରେ ତ୍ଵଂ ପୋତା ଵିଶ୍ଵଵାର ପ୍ରଚେତା ତାକ୍ଷି ଯାସି ଚ ଵାର୍ଯମ୍

ହେ ଅଗ୍ନି, ଆପଣ ଘରର ମୁଖ୍ୟ, ଆମ ଯଜ୍ଞର ପୂଜାରି, ସମସ୍ତକୁ ଜାଣିଥିବା, ଆପଣ ଆମ ପ୍ରାର୍ଥିତ ଫଳ ଦେଇଥିବେ।

ସଖାଯସ୍ତ୍ଵା ଵଵୃମହେ ଦେଵଂ ମର୍ତାସ ଊତଯେ ଅପାଂ ନପାତଂ ସୁଭଗଂ ସୁଦଂସସଂ ସୁପ୍ରତୂର୍ତିମନେହସମ୍

ମିତ୍ରଭାବରେ, ଆମେ ମଣିଷମାନେ ଆପଣଙ୍କୁ, ଦେବତା, ସହାୟତା ପାଇଁ ବାଛିଛୁ—ପାଣିର ସନ୍ତାନ, ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ, ବୁଦ୍ଧିମାନ, ଭଲ ଗୁଣର ଧାରକ, ଦୋଷରହିତ।

ଆ ଜୁହୋତା ହଵିଷା ମର୍ଜଯଧ୍ଵଂ ନି ହୋତାରଂ ଗୃହପତିଂ ଦଧିଧ୍ଵମ୍ ଇଡସ୍ପଦେ ନମସା ରାତହଵ୍ଯଂ ସପର୍ଯତା ଯଜତଂ ପସ୍ତ୍ଯାନାମ୍

ହବିଷ୍ୟ ଦେଇ ଶୁଦ୍ଧ କରନ୍ତୁ, ପୂଜାରି, ଘରର ମୁଖ୍ୟଙ୍କୁ ତାଙ୍କର ସ୍ଥାନରେ ବସାନ୍ତୁ, ଇଡାର ଆସନରେ ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ ଅର୍ପଣ ଗ୍ରହଣକାରୀ, ଘରର ଗୌରବ ଯୋଗ୍ୟଙ୍କୁ ପୂଜା କରନ୍ତୁ।

ଚିତ୍ର ଇଚ୍ଛିଶୋସ୍ତରୁଣସ୍ଯ ଵକ୍ଷଥୋ ନ ଯୋ ମାତରାଵନ୍ଵେତି ଧାତଵେ ଅନୂଧା ଯଦଜୀଜନଦଧା ଚିଦା ଵଵକ୍ଷତ୍ସଦ୍ଯୋ ମହି ଦୂତ୍ଯାଂ ଚରନ୍

ଯୁବକ ଅଗ୍ନିର ଛାତି ଅତି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ଯିଏ ତାଙ୍କର ମାଆମାନେ ପଛରେ ଚାଲି ସମ୍ବଳ ପାଇଁ ଯାଏ; ଜନ୍ମ ସମୟରେ ସେ ବିଳମ୍ବ କଲେନି—ସେ ତୁରନ୍ତ ତାଙ୍କର ବଡ଼ କାମକୁ କରିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କଲେ।

ଇଦଂ ତ ଏକଂ ପର ଊ ତ ଏକଂ ତୃତୀଯେନ ଜ୍ଯୋତିଷା ସଂ ଵିଶସ୍ଵ ସଂଵେଶନସ୍ତନ୍ଵେ ଚାରୁରେଧି ପ୍ରିଯୋ ଦେଵାନାଂ ପରମେ ଜନିତ୍ରେ

ଏହା ଆପଣଙ୍କର ଗୋଟିଏ ରୂପ, ସେଠାରେ ଆଉ ଗୋଟିଏ ରୂପ; ତୃତୀୟ ପ୍ରଭାରେ ଅନ୍ତର୍ଭୂକ୍ତ ହେଇ ସମସ୍ତକୁ ଭରିଦିଅନ୍ତୁ; ଶରୀର ଓ ରୂପରେ ଆକର୍ଷକ ହେଉନ୍ତୁ, ଦେବତାମାନଙ୍କର ପ୍ରିୟ, ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଜନ୍ମସ୍ଥାନରେ।

ଇମଂ ସ୍ତୋମମର୍ହତେ ଜାତଵେଦସେ ରଥମିଵ ସଂ ମହେମା ମନୀଷଯା ଭଦ୍ରା ହି ନଃ ପ୍ରମତିରସ୍ଯ ସଂସଦ୍ଯଗ୍ନେ ସଖ୍ଯେ ମା ରିଷାମା ଵଯଂ ତଵ

ଯୋଗ୍ୟ ଜାତବେଦସଙ୍କୁ ଆମେ ଏହି ସ୍ତୁତି ଅର୍ପଣ କରୁଛୁ, ରଥ ପରି ଆମ ଚିନ୍ତାରେ; ଆମର ସଭା ପାଇଁ, ଅଗ୍ନି, ଆପଣଙ୍କର କୃପା ଶୁଭ ହେଉ—ଆମେ ଆପଣଙ୍କ ସାଙ୍ଗତ୍ୟରୁ ବିଚ୍ଛିନ୍ନ ହେବା ନାହିଁ।

ମୂର୍ଧାନଂ ଦିଵୋ ଅରତିଂ ପୃଥିଵ୍ଯା ଵୈଶ୍ଵାନରମୃତ ଆ ଜାତମଗ୍ନିମ୍ କଵିଂ ସମ୍ରାଜମତିଥିଂ ଜନାନାମାସନ୍ନାଃ ପାତ୍ରଂ ଜନଯନ୍ତ ଦେଵାଃ

ଦେବତାମାନେ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ସୃଷ୍ଟି କଲେ, ସମସ୍ତଙ୍କର ଅତିଥି, ଦୃଷ୍ଟା, ସ୍ୱାମୀ, ଦିଗନ୍ତର ମୁଣ୍ଡ, ପୃଥିବୀର ଆଧାର, ଋତୁରୁ ଜନ୍ମିତ, ପାତ୍ର ସମୀପରେ।

ଵି ତ୍ଵଦାପୋ ନ ପର୍ଵତସ୍ଯ ପୃଷ୍ଠାଦୁକ୍ଥେଭିରଗ୍ନେ ଜନଯନ୍ତ ଦେଵାଃ ତଂ ତ୍ଵା ଗିରଃ ସୁଷ୍ଟୁତଯୋ ଵାଜଯନ୍ତ୍ଯାଜିଂ ନ ଗିର୍ଵଵାହୋ ଜିଗ୍ଯୁରଶ୍ଵାଃ

ଆପଣଠାରୁ, ଜଳ ମାଳା ପର୍ବତ ଶିଖରରୁ ବିସ୍ତାରିତ ହୁଏ; ଗୀତରେ, ଅଗ୍ନି, ଦେବତାମାନେ ଆପଣଙ୍କୁ ଜନ୍ମାଇଥିଲେ; ଆପଣଙ୍କୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଗୀତ ଶକ୍ତି ଆଣେ, ଯେପରି ବିଜୟୀ ଘୋଡ଼ା ଯୁଦ୍ଧରେ ପୁରସ୍କାର ଜିତେ।

ଆ ଵୋ ରାଜାନମଧ୍ଵରସ୍ଯ ରୁଦ୍ରଂ ହୋତାରଂ ସତ୍ଯଯଜଂ ରୋଦସ୍ଯୋଃ ଅଗ୍ନିଂ ପୁରା ତନଯିତ୍ନୋରଚିତ୍ତାଦ୍ଧିରଣ୍ଯରୂପମଵସେ କୃଣୁଧ୍ଵମ୍

ଆପଣମାନେ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ, ଯଜ୍ଞର ରାଜା, ରୁଦ୍ର, ପୃଥିବୀ ଓ ଆକାଶର ସତ୍ୟ ପୂଜାରି, ପୁରାତନ, ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଆକୃତି, ସାହାଯ୍ୟ ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ, ବିଜୁଳିର ଅବିବେକ ପୂର୍ବରୁ, ତିଆରି କରନ୍ତୁ।

ଇନ୍ଧେ ରାଜା ସମର୍ଯୋ ନମୋଭିର୍ଯସ୍ଯ ପ୍ରତୀକମାହୁତଂ ଘୃତେନ ନରୋ ହଵ୍ଯେଭିରୀଡତେ ସବାଧ ଆଗ୍ନିରଗ୍ରମୁଷସାମଶୋଚି

ରାଜା ପ୍ରଜ୍ୱଳିତ, ସହଚର, ନମସ୍କାର ସହିତ; ଯାହାଙ୍କ ମୁହଁ ଘୃତ ଦ୍ୱାରା ଡାକାଯାଏ, ଲୋକେ ଉପହାର ଦେଇ ପ୍ରଶଂସା କରନ୍ତି; ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଅଗ୍ନି ଉଷା ଆସିବାବେଳେ ସର୍ବପ୍ରଥମେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳିତ।

ପ୍ର କେତୁନା ବୃହତା ଯାତ୍ଯଗ୍ନିରା ରୋଦସୀ ଵୃଷଭୋ ରୋରଵୀତି ଦିଵଶ୍ଚିଦନ୍ତାଦୁପମାମୁଦାନଡପାମୁପସ୍ଥେ ମହିଷୋ

ବଡ଼ ପତାକା ସହିତ ଅଗ୍ନି ଆଗକୁ ବଢ଼େ, ବଳିଅଠା ଧରଣୀ ଓ ଆକାଶ ମଧ୍ୟରେ ଗର୍ଜନ କରେ, ଦିଗନ୍ତରୁ; ମହିଷ ଜଳର କୋଳରେ ଉଠିଯାଏ।

ଅଗ୍ନିଂ ନରୋ ଦୀଧିତିଭିରଣ୍ଯୋର୍ହସ୍ତଚ୍ଯୁତଂ ଜନଯତ ପ୍ରଶସ୍ତମ୍ ଦୂରେଦୃଶଂ ଗୃହପତିମଥଵ୍ଯୁମ୍

ପ୍ରଭାମୟ କିରଣରେ, ଲୋକେ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ଉତ୍ପନ୍ନ କରନ୍ତି, ପ୍ରଶଂସିତ, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହାତରୁ ଛାଡ଼ାଯାଇଥିବା, ଦୂରଦୃଷ୍ଟି ଘରମୁଖ୍ୟ, ଆହ୍ୱାନ ଯୋଗ୍ୟ।

ଅବୋଧ୍ଯଗ୍ନିଃ ସମିଧା ଜନାନାଂ ପ୍ରତି ଧେନୁମିଵାଯତୀମୁଷାସମ୍ ଯହ୍ଵା ଇଵ ପ୍ର ଵଯାମୁଜ୍ଜିହାନାଃ ପ୍ର ଭାନଵଃ ସସ୍ରତେ ନାକମଚ୍ଛ

ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଜଗାଇଦିଆଯାଇଥିବା ଅଗ୍ନି, ଜଣେ ଗାଈ ଯେପରି ତାଙ୍କର ଦୁଧ ଦେଇଥାଏ, ସେପରି ପ୍ରଭାତକୁ ବିସ୍ତାର କରେ। ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଯୁବକମାନେ ଯେପରି ଉଠିଯାନ୍ତି, ସେହିପରି ଅଗ୍ନିର କିରଣମାନେ ଆକାଶକୁ ଛୁଇଁଯାଉଛନ୍ତି।

ପ୍ର ଭୂର୍ଜଯନ୍ତଂ ମହାଂ ଵିପୋଧାଂ ମୂରୈରମୂରଂ ପୁରାଂ ଦର୍ମାଣମ୍ ନଯନ୍ତଂ ଗୀର୍ଭିର୍ଵନା ଧିଯଂ ଧା ହରିଶ୍ମଶ୍ରୁଂ ନ ଵାର୍ମଣା ଧନର୍ଚିମ୍

ସେ ମହାଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଅନେକ ଆଲୋକ ଦେଇଥାଏ, ଜ୍ଞାନୀ ଓ ଅଜ୍ଞାନୀଙ୍କୁ ସହ ନେଇ, ପୁରୁଣା ନଗରର ନୀତିକୁ ନେତୃତ୍ୱ ଦେଇଥାଏ। ଗୀତ ଦ୍ୱାରା ଲୋକେ ତାଙ୍କର ପ୍ରେରଣା ଚିନ୍ତାକୁ ଅନ୍ୱେଷଣ କରନ୍ତି, ସୁନା ଦାଢ଼ିଅଳି ଯିଏ ତାଙ୍କର ଦେହକୁ ଆଲୋକିତ କରିଥାଏ।

ଶୁକ୍ରଂ ତେ ଅନ୍ଯଦ୍ଯଜତଂ ତେ ଅନ୍ଯଦ୍ଵିଷୁରୂପେ ଅହନୀ ଦ୍ଯୌରିଵାସି ଵିଶ୍ଵା ହି ମାଯା ଅଵସି ସ୍ଵଧାଵନ୍ଭଦ୍ରା ତେ ପୂଷନ୍ନିହ ରାତିରସ୍ତୁ

ତୁମର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା ଏକ, ତୁମର ପବିତ୍ରତା ଅନ୍ୟ; ତୁମେ ଦିନ ଓ ରାତି ଭଳି ଦୁଇ ରୂପର। ତୁମର ସମସ୍ତ ଶକ୍ତି ଅଦ୍ଭୁତ; ହେ ଦୟାଳୁ ପୂଷଣ, ଏଠାରେ ଆମ ପାଇଁ ତୁମର କୃପା ରହୁ।

ଇଡାମଗ୍ନେ ପୁରୁଦଂସଂ ସନିଂ ଗୋଃ ଶଶ୍ଵତ୍ତମଂ ହଵମାନାଯ ସାଧ ସ୍ଯାନ୍ନଃ ସୂନୁସ୍ତନଯୋ ଵିଜାଵାଗ୍ନେ ସା ତେ ସୁମତିର୍ଭୂତ୍ଵସ୍ମେ

ହେ ଅଗ୍ନି, ଯେଉଁଠି ଧନ ଦେଉଛ, ଆମକୁ ଗାଈର ସବୁଠାରୁ ଦୀର୍ଘ ସମୟ ରହିଥିବା ଅଂଶ ଦିଅ। ଆମ ପୁଅ, ଆମ ବଂଶଜ ଜୟୀ ହେଉ। ତୁମର ଭଲ ଇଚ୍ଛା ଆମ ସହ ରହୁ।

ପ୍ର ହୋତା ଜାତୋ ମହାନ୍ନଭୋଵିନ୍ନୃଷଦ୍ମା ସୀଦଦପାଂ ଵିଵର୍ତେ ଦଧଦ୍ଯୋ ଧାଯୀ ସୁତେ ଵଯାଂସି ଯନ୍ତା ଵସୂନି ଵିଧତେ ତନୂପାଃ

ଏହି ମହାନ ଯଜ୍ଞିକ, ଆକାଶକୁ ଜାଣି, ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ଆସନରେ ବସି, ଜଳକୁ ଘୁରାଏ। ସେ ବଳି ଧରିଥାଏ, ଦାନ ଆଣିଥାଏ, ଦେହର ରକ୍ଷା କରେ, ଧନ ପାଇଁ ଆଗୁଆ କରେ।

ପ୍ର ସମ୍ରାଜମସୁରସ୍ଯ ପ୍ରଶ୍ସ୍ତଂ ପୁଂସଃ କୃଷ୍ଟୀନାମନୁମାଦ୍ଯସ୍ଯ ଇନ୍ଦ୍ରସ୍ଯେଵ ପ୍ର ତଵସସ୍କୃତାନି ଵନ୍ଦଦ୍ଵାରା ଵନ୍ଦମାନା ଵିଵଷ୍ଟୁ

ସେ ରାଜା, ଅଧିପତି, ପ୍ରସିଦ୍ଧ, ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପୁରୁଷ, ଯାହାକୁ ସମ୍ମାନ ଦିଆଯିବା ଉଚିତ, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଭଳି ଶକ୍ତିଶାଳୀ କାର୍ଯ୍ୟ କରେ, ସେ ଆସୁନ୍ତୁ; ଗୀତ ଦ୍ୱାରା ଆମେ ତାଙ୍କୁ ଡାକୁଛୁ, ସେ ଆମକୁ କୃପା ଦିଅନ୍ତୁ।

ଅରଣ୍ଯୋର୍ନିହିତୋ ଜାତଵେଦା ଗର୍ଭ ଇଵେତ୍ସୁଭୃତୋ ଗର୍ଭିଣୀଭିଃ ଦିଵେଦିଵ ଈଡ୍ଯୋ ଜାଗୃଵଦ୍ଭିର୍ହଵିଷ୍ମଦ୍ଭିର୍ମନୁଷ୍ଯେଭିରଗ୍ନିଃ

ବନରେ ଲୁଚିଥିବା ଜାତବେଦା ଅଗ୍ନି, ଗର୍ଭବତୀ ମାଆମାନେ ଯେପରି ଗର୍ଭକୁ ପୋଷଣ କରନ୍ତି, ସେପରି ଉତ୍ସାହରେ ପୋଷିତ। ପ୍ରତିଦିନ, ଜାଗ୍ରତ ଓ ବଳି ଦେଉଥିବା ମନୁଷ୍ୟମାନେ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କରନ୍ତି।

ସନାଦଗ୍ନେ ମୃଣସି ଯାତୁଧାନାନ୍ନ ତ୍ଵା ରକ୍ଷାଂସି ପୃତନାସୁ ଜିଗ୍ଯୁଃ ଅନୁ ଦହ ସହମୂରାନ୍କଯାଦୋ ମା ତେ ହେତ୍ଯା ମୁକ୍ଷତ ଦୈଵ୍ଯାଯାଃ

ପୁରୁଣା ସମୟରୁ, ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ଦୁଷ୍ଟମାନେ ଓ ମାୟାବୀମାନେ ଉପରେ ବିଜୟୀ। କୌଣସି ରାକ୍ଷସ ଯୁଦ୍ଧରେ ତୁମକୁ ହରାଇପାରିନାହାନ୍ତି। ଦୁଷ୍ଟ ଓ ଦେହ ଖାଇଥିବାମାନେକୁ ଦହିଦିଅ, ତୁମର ଦିବ୍ୟ ଅସ୍ତ୍ର କେବେ ଅସଫଳ ହେଉନାହିଁ।