ସାମଵେଦଃ

ଅସୃକ୍ଷତ ପ୍ର ଵାଜିନୋ ଗଵ୍ଯା ସୋମାସୋ ଅଶ୍ଵଯା ଶୁକ୍ରାସୋ ଵୀରଯାଶଵଃ

ତ୍ୱରିତ, ଗାଁ ଜିତିଥିବା, ଘୋଡ଼ା ଜିତିଥିବା, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ବଳଶାଳୀ ସୋମ ରସ, ବୀରତା ପାଇଁ ଉତ୍ସୁକ ହୋଇ ପ୍ରବାହିତ ହେଲା।

ପଵସ୍ଵ ଦେଵ ଆଯୁଷଗିନ୍ଦ୍ରଂ ଗଚ୍ଛତୁ ତେ ମଦଃ ଵାଯୁମା ରୋହ ଧର୍ମଣା

ଦେବତା, ଦୀର୍ଘ ଆୟୁଷ୍ୟ ପାଇଁ ପ୍ରବାହିତ ହୁଅ; ତୁମର ଉତ୍ସାହ ଇନ୍ଦ୍ର ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପହଞ୍ଚୁ; ଠିକ୍ ପଥରେ ବାୟୁ ପରି ଉପରକୁ ଯାଉ।

ପଵମାନୋ ଅଜୀଜନଦ୍ଦିଵଶ୍ଚିତ୍ରଂ ନ ତନ୍ଯତୁମ୍ ଜ୍ଯୋତିର୍ଵୈଶ୍ଵାନରଂ ବୃହତ୍

ପବିତ୍ର ହୋଇଥିବା ଏହି ତିନି, ଅଦ୍ଭୁତ ଆକାଶକୁ ସୃଷ୍ଟି କରିଛି, ବିଜୁଳି ପରି; ବଡ଼ ବିଶ୍ୱ ଆଲୋକ।

ପରି ସ୍ଵାନାସ ଇନ୍ଦଵୋ ମଦାଯ ବର୍ହଣା ଗିରା ମଧୋ ଅର୍ଷନ୍ତି ଧାରଯା

ଗର୍ଜନ କରୁଥିବା ତିନିମାନେ, ଉତ୍ସାହ ପାଇଁ, ତାଙ୍କ ଚମକ ଓ ମିଠା ଶବ୍ଦ ସହିତ, ଧାରାରେ ପ୍ରବାହିତ ହେଉଛନ୍ତି।

ପରି ପ୍ରାସିଷ୍ଯଦତ୍କଵିଃ ସିନ୍ଧୋରୂର୍ମାଵଧି ଶ୍ରିତଃ କାରୁଂ ବିଭ୍ରତ୍ପୁରୁସ୍ପୃହମ୍

ଋଷି, ନଦୀର ତରଙ୍ଗକୁ ପ୍ରସାରିଛି, ନିଜ ସ୍ଥାନ ନେଇ, କବିକୁ ଧାରଣ କରି, ବହୁ ଇଚ୍ଛା ରଖି, ଦୃଢ଼ ଭାବେ ଧରିଛି।

ଷଷ୍ଠ ପ୍ରଥମୋ ଽର୍ଧଃ ଉପୋ ଷୁ ଜାତମପ୍ତୁରଂ ଗୋଭିର୍ଭଙ୍ଗଂ ପରିଷ୍କୃତମ୍ ଇନ୍ଦୁଂ ଦେଵା ଅଯାସିଷୁଃ

ଅଷ୍ଟମ ପ୍ରସ୍ତରଣର ପ୍ରଥମ ଅଂଶ, ସକାଳେ ଜନ୍ମିତ, ଗାଁ ଦ୍ୱାରା ଶୁଧ୍ଧିତ ଏବଂ ଚାନ୍ଦ୍ରମା ଭଳି ସୁନ୍ଦର, ଦେବତାମାନେ ସୋମର ସନ୍ଧାନ କରିଛନ୍ତି।

ପୁନାନୋ ଅକ୍ରମୀଦଭି ଵିଶ୍ଵା ମୃଧୋ ଵିଚର୍ଷଣିଃ ଶୁମ୍ଭନ୍ତି ଵିପ୍ରଂ ଧୀତିଭିଃ

ସୋମ ନିଜକୁ ଶୁଧ୍ଧ କରି, ସମସ୍ତ ବିରୋଧକୁ ଅତିକ୍ରମ କରିଛି; ବିଦ୍ୱାନମାନେ ତାଙ୍କୁ ନିଜ ଗୀତରେ ପ୍ରଶଂସା କରନ୍ତି।

ଆଵିଶନ୍କଲଶଂ ସୁତୋ ଵିଶ୍ଵା ଅର୍ଷନ୍ନଭି ଶ୍ରିଯଃ ଇନ୍ଦୁରିନ୍ଦ୍ରାଯ ଧୀଯତେ

ଚାପି ହୋଇଥିବା ସୋମ ମଣ୍ଡ ଭାଣ୍ଡରେ ପ୍ରବେଶ କରି, ସମସ୍ତ ଶ୍ରୀରେ ବହିଯାଉଛି; ସୋମକୁ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଭକ୍ତିରେ ଅର୍ପଣ କରାଯାଉଛି।

ଅସର୍ଜି ରଥ୍ଯୋ ଯଥା ପଵିତ୍ରେ ଚମ୍ଵୋଃ ସୁତଃ କାର୍ଷ୍ମନ୍ଵାଜୀ ନ୍ଯକ୍ରମୀତ୍

ରଥିର ଭଳି, ଚାପି ହୋଇଥିବା ସୋମ ପ୍ରସ୍ତର ଚାପିର ଶୁଧ୍ଧି ମାଧ୍ୟମରେ ଦ୍ରୁତ ଗତିରେ ଆଗେ ବଢ଼ିଲା।

ପ୍ର ଯଦ୍ଗାଵୋ ନ ଭୂର୍ଣଯସ୍ତ୍ଵେଷା ଅଯାସୋ ଅକ୍ରମୁଃ ଘ୍ନନ୍ତଃ କୃଷ୍ଣାମପ ତ୍ଵଚମ୍

ଯେପରି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଗାଁ ଉତ୍ସାହରେ ଦୌଡ଼ିଯାଉଛି, ସେପରି ତୀବ୍ର ଧାରା ଦୌଡ଼ି ଅନ୍ଧକାର ଚମ ଦୂର କରିଦେଲା।

ଅପଘ୍ନନ୍ପଵସେ ମୃଧଃ କ୍ରତୁଵିତ୍ସୋମ ମତ୍ସରଃ ନୁଦସ୍ଵାଦେଵଯୁଂ ଜନମ୍

ସୋମ, ଜ୍ଞାନୀ ଏବଂ ଆନନ୍ଦଦାୟକ, ତୁମେ ବହିଯାଉଛ; ବିରୋଧକୁ ଦୂର କର; ଯେଉଁମାନେ ଦେବତାଙ୍କୁ ଭକ୍ତି କରନ୍ତି ନାହିଁ, ସେମାନେ ଦୂର ହେଉ।

ଅଯା ପଵସ୍ଵ ଧାରଯା ଯଯା ସୂର୍ଯମରୋଚଯଃ ହିନ୍ଵାନୋ ମାନୁଷୀରପଃ

ସେଇ ଧାରାରେ ବହିଯାଉ, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ତୁମେ ସୂର୍ଯ୍ୟକୁ ଚମକାଇଲା, ଏବଂ ମାନବ ଜଳକୁ ଚଳିତ କରିଦେଲା।

ସ ପଵସ୍ଵ ଯ ଆଵିଥେନ୍ଦ୍ରଂ ଵୃତ୍ରାଯ ହନ୍ତଵେ ଵଵ୍ରିଵାଂସଂ ମହୀରପଃ

ବହିଯାଉ, ଯେଉଁଥିରେ ତୁମେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ବୃତ୍ରକୁ ହତ୍ୟା କରିବାରେ ସାହାଯ୍ୟ କରିଥିଲା, ଏବଂ ବଡ଼ ଜଳକୁ ମୁକ୍ତ କରିଥିଲା।

ଅଯା ଵୀତୀ ପରି ସ୍ରଵ ଯସ୍ତ ଇନ୍ଦୋ ମଦେଷ୍ଵା ଅଵାହନ୍ନଵତୀର୍ନଵ

ଏହି ଧାରାରେ, ହେ ସୋମ, ଚାରିପାଖରେ ବହିଯାଉ; ତୁମେ ଚାପିରେ ଆନନ୍ଦ ଆଣିଥିବା, ନବ ଧାରା ଦେଇଥିବା।

ପରି ଦ୍ଯୁକ୍ଷଂ ସନଦ୍ରାଯିଂ ଭରଦ୍ଵାଜଂ ନୋ ଅନ୍ଧସା ସ୍ଵାନୋ ଅର୍ଷ ପଵିତ୍ର ଆ

ତୁମର ରସରେ, ରୂପାଳି ଧନଦାୟକ ଭରଦ୍ୱାଜଙ୍କୁ ଚାରିପାଖରେ ବହିଯାଉ, ହେ ଶବ୍ଦମୟ, ଶୁଧ୍ଧି ମାଧ୍ୟମରେ।

ଅଚିକ୍ରଦଦ୍ଵୃଷା ହରିର୍ମହାନ୍ମିତ୍ରୋ ନ ଦର୍ଶତଃ ସଂ ସୂର୍ଯେଣ ଦିଦ୍ଯୁତେ

ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଗର୍ଜନ କରୁଥିବା, ପିତଳ ରଙ୍ଗର, ବଡ଼ ଏବଂ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟଜନକ, ମିତ୍ରଙ୍କ ପରି, ସୂର୍ଯ୍ୟ ସହ ଏକାଠି ଚମକୁଛି।

ଆ ତେ ଦକ୍ଷଂ ମଯୋଭୁଵଂ ଵହ୍ନିମଦ୍ଯା ଵୃଣୀମହେ ପାନ୍ତମା ପୁରୁସ୍ପୃହମ୍

ତୁମକୁ, ଆନନ୍ଦ ଦାୟକ, ଆମେ ଅଗ୍ନି, ବୁଦ୍ଧି, ସୁରକ୍ଷା ଚୟନ କରୁଛୁ, ହେ ଅନେକଙ୍କ ଆଶ୍ରୟ।

ଅଧ୍ଵର୍ଯୋ ଅଦ୍ରିଭିଃ ସୁତଂ ସୋମଂ ପଵିତ୍ର ଆ ନଯ ପୁନୀହୀନ୍ଦ୍ରାଯ ପାତଵେ

ହେ ଅଧ୍ୱର୍ୟୁ, ପ୍ରସ୍ତର ଦ୍ୱାରା ଚାପି ହୋଇଥିବା ସୋମକୁ ଶୁଧ୍ଧି ମାଧ୍ୟମରେ ନେଇଯାଉ; ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ ପିଇବାକୁ ଶୁଧ୍ଧ କର।

ତରତ୍ସ ମନ୍ଦୀ ଧାଵତି ଧାରା ସୁତସ୍ଯାନ୍ଧସଃ ତରତ୍ସ ମନ୍ଦୀ ଧାଵତି

ଚାପି ହୋଇଥିବା ସୋମର ଆନନ୍ଦଦାୟକ ଧାରା ଦୃତ ଗତିରେ ବହିଯାଉଛି; ଆନନ୍ଦରେ ଉତ୍ସାହିତ ହୋଇ ବହିଯାଉଛି।

ଆ ପଵସ୍ଵ ସହସ୍ରିଣଂ ରଯିଂ ସୋମ ସୁଵୀର୍ଯମ୍ ଅସ୍ମେ ଶ୍ରଵାଂସି ଧାରଯ

ହେ ସୋମ, ଆମ ପାଇଁ ହଜାର ଧନ, ବୀରତା ଆଣ; ତୁମର ଧାରାରେ ଆମ ପାଇଁ କୀର୍ତି ସ୍ଥାପିତ କର।

ଅନୁ ପ୍ରତ୍ନାସ ଆଯଵଃ ପଦଂ ନଵୀଯୋ ଅକ୍ରମୁଃ ରୁଚେ ଜନନ୍ତ ସୂର୍ଯମ୍

ପୁରୁଣା ପଥଗୁଡ଼ିକୁ ନବ ଭାବରେ ଅତିକ୍ରମ କରାଯାଇଛି; ତାଙ୍କର ଚମକରେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇଛି।

ଅର୍ଷା ସୋମ ଦ୍ଯୁମତ୍ତମୋ ଽଭି ଦ୍ରୋଣାନି ରୋରୁଵତ୍ ସୀଦନ୍ଯୋନୌ ଯୋନେଷ୍ଵା

ବହ, ହେ ସୋମ, ସବୁଠୁ ଚମକୁଥିବା, ଭାଣ୍ଡରେ ଶବ୍ଦ କରି; ଦୁଇ ଆସନରେ, ଗର୍ଭରେ ବସିଯାଉ।

ଵୃଷା ସୋମ ଦ୍ଯୁମାଂ ଅସି ଵୃଷା ଦେଵ ଵୃଷଵ୍ରତଃ ଵୃଷା ଧର୍ମାଣି ଦଧ୍ରିଷେ

ତୁମେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ହେ ସୋମ, ଚମକୁଥିବା; ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଦେବତା, ଦୃଢ଼ ନିୟମର; ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଧର୍ମକୁ ଧାରଣ କରିଛ।

ଇଷେ ପଵସ୍ଵ ଧାରଯା ମୃଜ୍ଯମାନୋ ମନୀଷିଭିଃ ଇନ୍ଦୋ ରୁଚାଭି ଗା ଇହି

ଓ ସୋମ, ତୁମର ଶକ୍ତିର ଝରଣା ଭଳି ପବିତ୍ର ହେଇ ପ୍ରବାହିତ ହେଉ। ଜ୍ଞାନୀମାନେ ତୁମକୁ ଶୁଧ କରିଛନ୍ତି। ଇନ୍ଦୁ, ତୁମର ଚମକୁଥିବା କିରଣ ସହିତ ଗାଁକୁ ଆସ।

ମନ୍ଦ୍ରଯା ସୋମ ଧାରଯା ଵୃଷା ପଵସ୍ଵ ଦେଵଯୁଃ ଅଵ୍ଯୋ ଵାରେଭିରସ୍ମଯୁଃ

ମନୋହର ଝରଣା ସହିତ, ଓ ସୋମ, ଦେବମାନେ ପାଇଁ ଉପଯୁକ୍ତ ଦୃଢ଼ ବଳି ଭଳି ପ୍ରବାହିତ ହେଉ। ଅପରାଜିତ ଓ ସଦା ଯୁବା, ଜଳର ଆବରଣ ରେ ଥିବା।

ଅଯା ସୋମ ସୁକୃତ୍ଯପା ହିନ୍ଦାନ ଇଦ୍ଵୃଷାଯସେ

ଏହି ଭଲ କାର୍ଯ୍ୟ ଦ୍ୱାରା, ଓ ସୋମ, ପିଷାଣ ତୁମକୁ ବୀର ପାଇଁ ଉପଯୁକ୍ତ କରିଛି।

ଅଯଂ ଵିଚର୍ଷଣିର୍ହିତଃ ପଵମାନଃ ସ ଚେତତି ହିନ୍ଵାନ ଆପ୍ଯଂ ବୃହତ୍

ଏହି ପବମାନ, ଚତୁର, ଚଳିତ ହୋଇ, ନିଜେ ଉତ୍ସାହିତ ହୁଅନ୍ତି। ପ୍ରବାହିତ ହୋଇ, ସେ ପ୍ରାଚୀନ ବଡ଼ ସ୍ଥାନକୁ ଖୋଜିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରନ୍ତି।

ପ୍ର ଣ ଇନ୍ଦୋ ମହେ ତୁ ନ ଊର୍ମିଂ ନ ବିଭ୍ରଦର୍ଷସି ଅଭି ଦେଵାଂ ଅଯାସ୍ଯଃ

ଓ ଇନ୍ଦୁ, ଆମ ପାଇଁ ବଡ଼ତ୍ୱ ପାଇଁ ପ୍ରବାହିତ ହେଉ। ତୁମେ ଝରଣାକୁ ବୋହି ଆସ, କେବେ ବି ଅସଫଳ ହେଉନାହିଁ, ଦେବମାନଙ୍କୁ ଆସି ପହଞ୍ଚ, ତୁମେ ତ୍ୱରିତ।

ଅପଘ୍ନନ୍ପଵତେ ମୃଧୋ ଽପ ସୋମୋ ଅରାଵ୍ଣଃ ଗଚ୍ଛନ୍ନିନ୍ଦ୍ରସ୍ଯ ନିଷ୍କୃତମ୍

ସୋମ ପ୍ରବାହିତ ହେଉଛି, ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କୁ ଦୂର କରି, ଶତ୍ରୁଦ୍ୱେଷୀମାନଙ୍କୁ ରୋକି, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଚୟିତ ସ୍ଥାନକୁ ଯାଉଛି।