ସାମଵେଦଃ

ଇନ୍ଦ୍ରାଯେନ୍ଦୋ ମରୁତ୍ଵତେ ପଵସ୍ଵ ମଧୁମତ୍ତମଃ ଅର୍କସ୍ଯ ଯୋନିମାସଦମ୍

ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ମରୁତମାନେ ପାଇଁ, ସବୁଠୁ ମିଠା, ଗୀତର ଗଭୀର ଭିତରେ ବସି, ସୋମ ଜଳ ପ୍ରବାହିତ ହୁଅ।

ଅସାଵ୍ଯଂଶୁର୍ମଦାଯାପ୍ସୁ ଦକ୍ଷୋ ଗିରିଷ୍ଠାଃ ଶ୍ଯେନୋ ନ ଯୋନିମାସଦତ୍

ଏହି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଥିବା ତିନି, ଉତ୍ସାହ ପାଇଁ, ଦକ୍ଷତା ସହିତ, ପାଣିରେ ବସିଛି; ପାହାଡ଼ରେ ଅଗ୍ର ନେଇଥିବା ଗୃହରେ ଅସ୍ତିତ୍ୱ ରଖିଥିବା ଶ୍ୟେନ ପରି।

ପଵସ୍ଵ ଦକ୍ଷସାଧନୋ ଦେଵେଭ୍ଯଃ ପୀତଯେ ହରେ ମରୁଦ୍ଭ୍ଯୋ ଵାଯଵେ ମଦଃ

ଦେବମାନେ ପାଇଁ ପିବା ପାଇଁ, ଦକ୍ଷତା ସହିତ ପ୍ରବାହିତ ହୁଅ; ପିତଳ ରଙ୍ଗର ଏହି ଉତ୍ସାହ ମରୁତମାନେ ଓ ବାୟୁ ପାଇଁ।

ପରି ସ୍ଵାନୋ ଗିରିଷ୍ଠାଃ ପଵିତ୍ରେ ସୋମୋ ଅକ୍ଷରତ୍ ମଦେଷୁ ସର୍ଵଧା ଅସି

ପାହାଡ଼ରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା ଗର୍ଜନ କରୁଥିବା ସୋମ, ଚାନ୍ନା ମାଧ୍ୟମରେ ପ୍ରବାହିତ ହେଲା; ଉତ୍ସାହରେ ତୁମେ ସମସ୍ତ ଠାରେ ବ୍ୟାପିତ।

ପରି ପ୍ରିଯା ଦିଵଃ କଵିର୍ଵଯାଂସି ନପ୍ତ୍ଯୋର୍ହିତଃ ସ୍ଵାନୈର୍ଯାତି କଵିକ୍ରତୁଃ

ଆକାଶର ପ୍ରିୟ ଋଷି, ସନ୍ତାନମାନେ ଭିତରେ ବସି, ଗର୍ଜନ ଶବ୍ଦ ସହିତ ଚାଲିଯାଉଛି; ଜ୍ଞାନୀ, ପ୍ରେରଣା ସହିତ, ଆଗେ ବଢ଼ିଯାଉଛି।

ପ୍ର ସୋମାସୋ ମଦଚ୍ଯୁତଃ ଶ୍ରଵସେ ନୋ ମଘୋନଃ ସୁତା ଵିଦଥେ ଅକ୍ରମୁଃ

ଉତ୍ସାହରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ସୋମ ରସ, ଆମର ଖ୍ୟାତି ପାଇଁ, ଦାନଶୀଳ ହେ, ସଭାରେ ଆଗେ ବଢ଼ିଯାଇଛି।

ପ୍ର ସୋମାସୋ ଵିପଶ୍ଚିତୋ ଽପୋ ନଯନ୍ତ ଊର୍ମଯଃ ଵନାନି ମହିଷା ଇଵ

ବୁଦ୍ଧିମାନ ସୋମ ରସ, ମହିଷ ପରି, ଜଳକୁ ତରଙ୍ଗ ଭାବେ ନେଇଯାଉଛି; ଜଙ୍ଗଲକୁ ଭଙ୍ଗ କରି।

ପଵସ୍ଵେନ୍ଦୋ ଵୃଷା ସୁତଃ କୃଧୀ ନୋ ଯଶସୋ ଜନେ ଵିଶ୍ଵା ଅପ ଦ୍ଵିଷୋ ଜହି

ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ପିଟିଥିବା ସୋମ ରସ, ପ୍ରବାହିତ ହୁଅ; ଆମକୁ ଲୋକମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଖ୍ୟାତିଶୀଳ କର; ସମସ୍ତ ଦ୍ୱେଷକୁ ଦୂର କର।

ଵୃଷା ହ୍ଯସି ଭାନୁନା ଦ୍ଯୁମନ୍ତଂ ତ୍ଵା ହଵାମହେ ପଵମାନ ସ୍ଵର୍ଦୃଶମ୍

ତୁମେ ତଥାପି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତାରେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ; ଆମେ ତୁମକୁ ଡାକୁଛୁ, ପବିତ୍ର ହେ, ଆଲୋକରେ ଚମକୁଥିବା, ଯିଏ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଦେଖାଇଥାଏ।

ଇନ୍ଦୁଃ ପଵିଷ୍ଟ ଚେତନଃ ପ୍ରିଯଃ କଵୀନାଂ ମତିଃ ସୃଜଦଶ୍ଵଂ ରଥୀରିଵ

ଫିଲ୍ଟର ଭିତରକୁ ପ୍ରବେଶ କରିଥିବା ଏହି ତିନି, ସଚେତନ, କବିମାନେ ପାଇଁ ପ୍ରିୟ, ଚିନ୍ତାକୁ ରଥୀ ତାଙ୍କ ଘୋଡ଼ା ପରି ଆଗେ ବଢ଼ାଏ।

ଅସୃକ୍ଷତ ପ୍ର ଵାଜିନୋ ଗଵ୍ଯା ସୋମାସୋ ଅଶ୍ଵଯା ଶୁକ୍ରାସୋ ଵୀରଯାଶଵଃ

ତ୍ୱରିତ, ଗାଁ ଜିତିଥିବା, ଘୋଡ଼ା ଜିତିଥିବା, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ବଳଶାଳୀ ସୋମ ରସ, ବୀରତା ପାଇଁ ଉତ୍ସୁକ ହୋଇ ପ୍ରବାହିତ ହେଲା।

ପଵସ୍ଵ ଦେଵ ଆଯୁଷଗିନ୍ଦ୍ରଂ ଗଚ୍ଛତୁ ତେ ମଦଃ ଵାଯୁମା ରୋହ ଧର୍ମଣା

ଦେବତା, ଦୀର୍ଘ ଆୟୁଷ୍ୟ ପାଇଁ ପ୍ରବାହିତ ହୁଅ; ତୁମର ଉତ୍ସାହ ଇନ୍ଦ୍ର ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପହଞ୍ଚୁ; ଠିକ୍ ପଥରେ ବାୟୁ ପରି ଉପରକୁ ଯାଉ।

ପଵମାନୋ ଅଜୀଜନଦ୍ଦିଵଶ୍ଚିତ୍ରଂ ନ ତନ୍ଯତୁମ୍ ଜ୍ଯୋତିର୍ଵୈଶ୍ଵାନରଂ ବୃହତ୍

ପବିତ୍ର ହୋଇଥିବା ଏହି ତିନି, ଅଦ୍ଭୁତ ଆକାଶକୁ ସୃଷ୍ଟି କରିଛି, ବିଜୁଳି ପରି; ବଡ଼ ବିଶ୍ୱ ଆଲୋକ।

ପରି ସ୍ଵାନାସ ଇନ୍ଦଵୋ ମଦାଯ ବର୍ହଣା ଗିରା ମଧୋ ଅର୍ଷନ୍ତି ଧାରଯା

ଗର୍ଜନ କରୁଥିବା ତିନିମାନେ, ଉତ୍ସାହ ପାଇଁ, ତାଙ୍କ ଚମକ ଓ ମିଠା ଶବ୍ଦ ସହିତ, ଧାରାରେ ପ୍ରବାହିତ ହେଉଛନ୍ତି।

ପରି ପ୍ରାସିଷ୍ଯଦତ୍କଵିଃ ସିନ୍ଧୋରୂର୍ମାଵଧି ଶ୍ରିତଃ କାରୁଂ ବିଭ୍ରତ୍ପୁରୁସ୍ପୃହମ୍

ଋଷି, ନଦୀର ତରଙ୍ଗକୁ ପ୍ରସାରିଛି, ନିଜ ସ୍ଥାନ ନେଇ, କବିକୁ ଧାରଣ କରି, ବହୁ ଇଚ୍ଛା ରଖି, ଦୃଢ଼ ଭାବେ ଧରିଛି।

ଷଷ୍ଠ ପ୍ରଥମୋ ଽର୍ଧଃ ଉପୋ ଷୁ ଜାତମପ୍ତୁରଂ ଗୋଭିର୍ଭଙ୍ଗଂ ପରିଷ୍କୃତମ୍ ଇନ୍ଦୁଂ ଦେଵା ଅଯାସିଷୁଃ

ଅଷ୍ଟମ ପ୍ରସ୍ତରଣର ପ୍ରଥମ ଅଂଶ, ସକାଳେ ଜନ୍ମିତ, ଗାଁ ଦ୍ୱାରା ଶୁଧ୍ଧିତ ଏବଂ ଚାନ୍ଦ୍ରମା ଭଳି ସୁନ୍ଦର, ଦେବତାମାନେ ସୋମର ସନ୍ଧାନ କରିଛନ୍ତି।

ପୁନାନୋ ଅକ୍ରମୀଦଭି ଵିଶ୍ଵା ମୃଧୋ ଵିଚର୍ଷଣିଃ ଶୁମ୍ଭନ୍ତି ଵିପ୍ରଂ ଧୀତିଭିଃ

ସୋମ ନିଜକୁ ଶୁଧ୍ଧ କରି, ସମସ୍ତ ବିରୋଧକୁ ଅତିକ୍ରମ କରିଛି; ବିଦ୍ୱାନମାନେ ତାଙ୍କୁ ନିଜ ଗୀତରେ ପ୍ରଶଂସା କରନ୍ତି।

ଆଵିଶନ୍କଲଶଂ ସୁତୋ ଵିଶ୍ଵା ଅର୍ଷନ୍ନଭି ଶ୍ରିଯଃ ଇନ୍ଦୁରିନ୍ଦ୍ରାଯ ଧୀଯତେ

ଚାପି ହୋଇଥିବା ସୋମ ମଣ୍ଡ ଭାଣ୍ଡରେ ପ୍ରବେଶ କରି, ସମସ୍ତ ଶ୍ରୀରେ ବହିଯାଉଛି; ସୋମକୁ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଭକ୍ତିରେ ଅର୍ପଣ କରାଯାଉଛି।

ଅସର୍ଜି ରଥ୍ଯୋ ଯଥା ପଵିତ୍ରେ ଚମ୍ଵୋଃ ସୁତଃ କାର୍ଷ୍ମନ୍ଵାଜୀ ନ୍ଯକ୍ରମୀତ୍

ରଥିର ଭଳି, ଚାପି ହୋଇଥିବା ସୋମ ପ୍ରସ୍ତର ଚାପିର ଶୁଧ୍ଧି ମାଧ୍ୟମରେ ଦ୍ରୁତ ଗତିରେ ଆଗେ ବଢ଼ିଲା।

ପ୍ର ଯଦ୍ଗାଵୋ ନ ଭୂର୍ଣଯସ୍ତ୍ଵେଷା ଅଯାସୋ ଅକ୍ରମୁଃ ଘ୍ନନ୍ତଃ କୃଷ୍ଣାମପ ତ୍ଵଚମ୍

ଯେପରି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଗାଁ ଉତ୍ସାହରେ ଦୌଡ଼ିଯାଉଛି, ସେପରି ତୀବ୍ର ଧାରା ଦୌଡ଼ି ଅନ୍ଧକାର ଚମ ଦୂର କରିଦେଲା।

ଅପଘ୍ନନ୍ପଵସେ ମୃଧଃ କ୍ରତୁଵିତ୍ସୋମ ମତ୍ସରଃ ନୁଦସ୍ଵାଦେଵଯୁଂ ଜନମ୍

ସୋମ, ଜ୍ଞାନୀ ଏବଂ ଆନନ୍ଦଦାୟକ, ତୁମେ ବହିଯାଉଛ; ବିରୋଧକୁ ଦୂର କର; ଯେଉଁମାନେ ଦେବତାଙ୍କୁ ଭକ୍ତି କରନ୍ତି ନାହିଁ, ସେମାନେ ଦୂର ହେଉ।

ଅଯା ପଵସ୍ଵ ଧାରଯା ଯଯା ସୂର୍ଯମରୋଚଯଃ ହିନ୍ଵାନୋ ମାନୁଷୀରପଃ

ସେଇ ଧାରାରେ ବହିଯାଉ, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ତୁମେ ସୂର୍ଯ୍ୟକୁ ଚମକାଇଲା, ଏବଂ ମାନବ ଜଳକୁ ଚଳିତ କରିଦେଲା।

ସ ପଵସ୍ଵ ଯ ଆଵିଥେନ୍ଦ୍ରଂ ଵୃତ୍ରାଯ ହନ୍ତଵେ ଵଵ୍ରିଵାଂସଂ ମହୀରପଃ

ବହିଯାଉ, ଯେଉଁଥିରେ ତୁମେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ବୃତ୍ରକୁ ହତ୍ୟା କରିବାରେ ସାହାଯ୍ୟ କରିଥିଲା, ଏବଂ ବଡ଼ ଜଳକୁ ମୁକ୍ତ କରିଥିଲା।

ଅଯା ଵୀତୀ ପରି ସ୍ରଵ ଯସ୍ତ ଇନ୍ଦୋ ମଦେଷ୍ଵା ଅଵାହନ୍ନଵତୀର୍ନଵ

ଏହି ଧାରାରେ, ହେ ସୋମ, ଚାରିପାଖରେ ବହିଯାଉ; ତୁମେ ଚାପିରେ ଆନନ୍ଦ ଆଣିଥିବା, ନବ ଧାରା ଦେଇଥିବା।

ପରି ଦ୍ଯୁକ୍ଷଂ ସନଦ୍ରାଯିଂ ଭରଦ୍ଵାଜଂ ନୋ ଅନ୍ଧସା ସ୍ଵାନୋ ଅର୍ଷ ପଵିତ୍ର ଆ

ତୁମର ରସରେ, ରୂପାଳି ଧନଦାୟକ ଭରଦ୍ୱାଜଙ୍କୁ ଚାରିପାଖରେ ବହିଯାଉ, ହେ ଶବ୍ଦମୟ, ଶୁଧ୍ଧି ମାଧ୍ୟମରେ।

ଅଚିକ୍ରଦଦ୍ଵୃଷା ହରିର୍ମହାନ୍ମିତ୍ରୋ ନ ଦର୍ଶତଃ ସଂ ସୂର୍ଯେଣ ଦିଦ୍ଯୁତେ

ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଗର୍ଜନ କରୁଥିବା, ପିତଳ ରଙ୍ଗର, ବଡ଼ ଏବଂ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟଜନକ, ମିତ୍ରଙ୍କ ପରି, ସୂର୍ଯ୍ୟ ସହ ଏକାଠି ଚମକୁଛି।

ଆ ତେ ଦକ୍ଷଂ ମଯୋଭୁଵଂ ଵହ୍ନିମଦ୍ଯା ଵୃଣୀମହେ ପାନ୍ତମା ପୁରୁସ୍ପୃହମ୍

ତୁମକୁ, ଆନନ୍ଦ ଦାୟକ, ଆମେ ଅଗ୍ନି, ବୁଦ୍ଧି, ସୁରକ୍ଷା ଚୟନ କରୁଛୁ, ହେ ଅନେକଙ୍କ ଆଶ୍ରୟ।

ଅଧ୍ଵର୍ଯୋ ଅଦ୍ରିଭିଃ ସୁତଂ ସୋମଂ ପଵିତ୍ର ଆ ନଯ ପୁନୀହୀନ୍ଦ୍ରାଯ ପାତଵେ

ହେ ଅଧ୍ୱର୍ୟୁ, ପ୍ରସ୍ତର ଦ୍ୱାରା ଚାପି ହୋଇଥିବା ସୋମକୁ ଶୁଧ୍ଧି ମାଧ୍ୟମରେ ନେଇଯାଉ; ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ ପିଇବାକୁ ଶୁଧ୍ଧ କର।

ତରତ୍ସ ମନ୍ଦୀ ଧାଵତି ଧାରା ସୁତସ୍ଯାନ୍ଧସଃ ତରତ୍ସ ମନ୍ଦୀ ଧାଵତି

ଚାପି ହୋଇଥିବା ସୋମର ଆନନ୍ଦଦାୟକ ଧାରା ଦୃତ ଗତିରେ ବହିଯାଉଛି; ଆନନ୍ଦରେ ଉତ୍ସାହିତ ହୋଇ ବହିଯାଉଛି।