ସାମଵେଦଃ

ଇମା ନୁ କଂ ଭୁଵନା ସୀଷଧେମେନ୍ଦ୍ରଶ୍ଚ ଵିଶ୍ଵେ ଚ ଦେଵାଃ

ଏହି ସମସ୍ତ ଜଗତ କାହା ପାଇଁ ଅଛି? ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କ ପାଇଁ ।

ଵି ସ୍ରୁତଯୋ ଯଥା ପଥ ଇନ୍ଦ୍ର ତ୍ଵଦ୍ଯନ୍ତୁ ରାତଯଃ

ଯେପରି ଝରଣା ନିଜ ମାର୍ଗରେ ବହେ, ସେପରି ଦାନଗୁଡ଼ିକ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଖକୁ ଆସୁ ।

ଅଯା ଵାଜଂ ଦେଵହିତଂ ସନେମ ମଦେମ ଶତହିମାଃ ସୁଵୀରାଃ

ଏହି ଦ୍ୱାରା ଆମେ ଦେବତାମାନେ ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ ବଡ଼ ପୁରସ୍କାର ଲାଭ କରିବା, ଶତଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ସୁସନ୍ତାନ ହୋଇ ଆନନ୍ଦ କରିବାକୁ ଚାହାଁ ।

ଊର୍ଜା ମିତ୍ରୋ ଵରୁଣଃ ପିନ୍ଵତେଡାଃ ପୀଵରୀମିଷଂ କୃଣୁହୀ ନ ଇନ୍ଦ୍ର

ମିତ୍ର ଓ ବରୁଣ ପୋଷଣ ଦେଇଛନ୍ତି; ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମ ପାଇଁ ପୁଷ୍ଟିକର ଖାଦ୍ୟ ଦିଅ ।

ଇନ୍ଦ୍ରୋ ଵିଶ୍ଵସ୍ଯ ରାଜତି

ଇନ୍ଦ୍ର ସମସ୍ତ ଜଗତରେ ଶାସନ କରୁଛନ୍ତି ।

ତ୍ରିକଦ୍ରୁକେଷୁ ମହିଷୋ ଯଵାଶିରଂ ତୁଵିଶୁଷ୍ମସ୍ତୃମ୍ପତ୍ସୋମମପିବଦ୍ଵିଷ୍ଣୁନା ସୁତଂ ଯଥାଵଶମ୍ ସ ଈଂ ମମାଦ ମହି କର୍ମ କର୍ତ୍ତଵେ ମହାମୁରୁଂ ସୈନଂ ସଶ୍ଚଦ୍ଦେଵୋ ଦେଵଂ ସତ୍ଯ ଇନ୍ଦୁଃ ସତ୍ଯମିନ୍ଦ୍ରମ୍

ତ୍ରିକଦ୍ରୁକ ବଳିରେ, ବଡ଼ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଯବ ମିଶିତ ସୋମ ପିଇ, ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ସହ ଇଚ୍ଛା ଅନୁସାରେ ପାନ କଲେ; ସେ ଏହାରେ ଆନନ୍ଦ ପାଇଲେ, ବଡ଼ କାର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ ଶକ୍ତି ଜଗାଇଲେ; ଦେବତା ଦେବତାଙ୍କ ସହ ଥିଲେ, ସତ୍ୟ ସୋମ ରସ ସତ୍ୟ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ସହ ଥିଲା ।

ଅଯଂ ସହସ୍ରମାନଵୋ ଦୃଶଃ କଵୀନାଂ ମତିର୍ଜ୍ଯୋତିର୍ଵିଧର୍ମ ବ୍ରଧ୍ନଃ ସମୀଚୀରୁଷସଃ ସମୈରଯଦରେପସଃ ସୋଚେତସଃ ସ୍ଵସରେ ମନ୍ଯୁମନ୍ତଶ୍ଚିତା ଗୋଃ

ଏହି ହଜାର ମାପର, ପ୍ରଜ୍ଞାବାନ୍ ମନ, ଆଲୋକ ଓ ନୀତିର ଧାରକ, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଏହି ଜଣେ, ଭିନ୍ନ-ଭିନ୍ନ ଉଷାମାନେ, ନିଷ୍କଳଙ୍କ, ଅନ୍ତର୍ଦୃଷ୍ଟିଶୀଳୀ, ନିଜ ଅଞ୍ଚଳରେ, ଦୃଢ଼ ସଂକଳ୍ପରେ, ଗାଈଁ ଖୋଜି ଏକତ୍ର କରିଥିଲେ ।

ଏନ୍ଦ୍ର ଯାହ୍ଯୁପ ନଃ ପରାଵତୋ ନାଯମଚ୍ଛା ଵିଦଥାନୀଵ ସତ୍ପତିରସ୍ତା ରାଜେଵ ସତ୍ପତିଃ ହଵାମହେ ତ୍ଵା ପ୍ରଯସ୍ଵନ୍ତଃ ସୁତେଷ୍ଵା ପୁତ୍ରାସୋ ନ ପିତରଂ ଵାଜସାତଯେ ମଂହିଷ୍ଠଂ ଵାଜସାତଯେ

ଇନ୍ଦ୍ର, ଦୂରରୁ ଆମ ପାଖକୁ ଆସ, ଏଠାରେ ଆସ, ସଭାର ସ୍ୱାମୀ ଭାବେ; ରାଜା ଭାବେ, ସତ୍ୟ ସ୍ୱାମୀ ଭାବେ, ଆମେ ତୁମକୁ ଡାକୁଛୁ, ଦାନ ପାଇଁ ଆଗ୍ରହୀ, ସୋମ ପିନ୍ଧିବାବେଳେ, ପୁଅମାନେ ଯେପରି ତାଙ୍କ ବାପାଙ୍କୁ ଉତ୍ତମ ପୁରସ୍କାର ପାଇଁ ଡାକେ, ସେପରି ଆମେ ତୁମକୁ ଡାକୁଛୁ ।

ତମିନ୍ଦ୍ରଂ ଜୋହଵୀମି ମଘଵାନମୁଗ୍ରଂ ସତ୍ରା ଦଧାନମପ୍ରତିଷ୍କୁତଂ ଶ୍ରଵାଂସି ଭୂରିଃ ମଂହିଷ୍ଠୋ ଗୀର୍ଭିରା ଚ ଯଜ୍ଞିଯୋ ଵଵର୍ତ୍ତ ରାଯେ ନୋ ଵିଶ୍ଵା ସୁପଥା କୃଣୋତୁ ଵଜ୍ରୀ

ମୁଁ ସେହି ଦାନଶୀଳ, ପ୍ରବଳ, ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଏକତ୍ର କରୁଥିବା, ଅଜୟ, ବଡ଼ ଖ୍ୟାତିଶାଳୀ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଡାକୁଛି; ସବୁଠାରୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଗୀତ ଓ ଯଜ୍ଞରେ ପୂଜ୍ୟ, ସେ ଆମ ପାଖକୁ ଧନ ପାଇଁ ମୁହଁ ଫେରାନ୍ତୁ, ବଜ୍ରଧାରୀ ଆମ ପାଇଁ ସମସ୍ତ ଶୁଭ ପଥ ତିଆରି କରନ୍ତୁ ।

ଅସ୍ତୁ ଶ୍ରୌଷ୍ଟ୍ପୁରୋ ଅଗ୍ନିଂ ଧିଯା ଦଧ ଆ ନୁ ତ୍ଯଚ୍ଛର୍ଧୋ ଦିଵ୍ଯଂ ଵୃଣୀମହ ଇନ୍ଦ୍ରଵାଯୂ ଵୃଣୀମହେ ଯଦ୍ଧ କ୍ରାଣା ଵିଵସ୍ଵତେ ନାଭା ସନ୍ଦାଯ ନଵ୍ଯସେ ଅଧ ପ୍ର ନୂନମୁପ ଯନ୍ତି ଧୀତଯୋ ଦେଵାଂଅଚ୍ଛା ନ ଧୀତଯଃ

ଶ୍ରବଣ ହେଉ; ଆମେ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ମନରେ ଆଗରେ ରଖିବା; ଏହି ଦିବ୍ୟ ଶକ୍ତିକୁ ଆମେ ବାଛିବା; ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ବାୟୁଙ୍କୁ ବାଛୁ; ସେମାନେ ଉଦ୍ୟମ କରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ନାଭିକୁ ଯୋଗ ଦେଲେ, ତେବେ ନିଶ୍ଚୟ ଆମର ଚିନ୍ତା ଦେବତାଙ୍କୁ ଉପସ୍ଥିତ ହୁଏ, ଆମର ଚିନ୍ତା ଦେବତାଙ୍କୁ ଉପସ୍ଥିତ ହୁଏ ।

ପ୍ର ଵୋ ମହେ ମତଯୋ ଯନ୍ତୁ ଵିଷ୍ଣଵେ ମରୁତ୍ଵତେ ଗିରିଜା ଏଵଯାମରୁତ୍ ପ୍ର ଶର୍ଧାଯ ପ୍ର ଯଜ୍ଯଵେ ସୁଖାଦଯେ ତଵସେ ଭନ୍ଦଦିଷ୍ଟଯେ ଧୁନିଵ୍ରତାଯ ଶଵସେ

ଆମର ଭାବନା ବିଶାଳ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ, ପର୍ବତରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା ମାରୁତମାନେ, ମାରୁତମାନେ ତାଙ୍କ ଦଳ ପାଇଁ, ଯଜ୍ଞ ପାଇଁ, ସହଜ ଦାନ ପାଇଁ, ଶକ୍ତି ପାଇଁ, ଭଲ ଆଶୀର୍ବାଦ ପାଇଁ, ନିଷ୍ଠାଶୀଳୀ, ପ୍ରବଳଙ୍କୁ ଯାଉ ।

ଅଯା ରୁଚା ହରିଣ୍ଯା ପୁନାନୋ ଵିଶ୍ଵା ଦ୍ଵେଷାଂସି ତରତି ସଯୁଗ୍ଵଭିଃ ସୂରୋ ନ ସଯୁଗ୍ଵଭିଃ ଧାରା ପୃଷ୍ଠସ୍ଯ ରୋଚତେ ପୁନାନୋ ଅରୁଷୋ ହରିଃ ଵିଶ୍ଵା ଯଦ୍ରୂପା ପରିଯାସ୍ଯୃକ୍ଵଭିଃ ସପ୍ତାସ୍ଯେଭିରୃକ୍ଵଭିଃ

ଏହି ସୁନା ଚମକରେ, ପବିତ୍ର ହୋଇ, ସେ ତାଙ୍କ ଦଳ ସହିତ ସମସ୍ତ ଦ୍ୱେଷକୁ ଜିତିଯାଉଛନ୍ତି, ସୂର୍ଯ୍ୟ ତାଙ୍କ ଦଳ ସହିତ ଯେପରି; ତାଙ୍କ ପିଠିର ଝରଣା ଚମକେ, ପବିତ୍ର ହୋଇ, ଲାଲ ଓ ସୁନା ରଙ୍ଗର, ସେ ସପ୍ତ ଗୀତ, ସପ୍ତ ମୁଖ ସହିତ ସମସ୍ତ ରୂପ ମାଧ୍ୟମରେ ଚାଲିଯାନ୍ତି ।

ଅଭି ତ୍ଯଂ ଦେଵଂ ସଵିତାରମୋଣ୍ଯୋଃ କଵିକ୍ରତୁମର୍ଚାମି ସତ୍ଯସଵଂ ରତ୍ନଧାମଭି ପ୍ରିଯଂ ମତିମ୍ ଊର୍ଧ୍ଵା ଯସ୍ଯାମତିର୍ଭା ଅଦିଦ୍ଯୁତତ୍ସଵୀମନି ହିରଣ୍ଯପାଣିରମିମୀତ ସୁକ୍ରତୁଃ କୃପା ସ୍ଵଃ

ମୁଁ ସେହି ଦେବତା ସବିତାଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କରେ, ପ୍ରବଳ, ପ୍ରଜ୍ଞାଶୀଳ କାର୍ଯ୍ୟର, ସତ୍ୟ ପ୍ରେରଣାର, ଧନର ଧାରକ, ପ୍ରିୟ ଚିନ୍ତାର; ଯାଙ୍କର ଚିନ୍ତା ଉଚ୍ଚ, ପ୍ରେରଣା ଚମକୁଛି; ତାଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ, ସୁନା ହାତର, ଭଲ କାର୍ଯ୍ୟର, ସ୍ୱୟଂ-ପ୍ରଭାଶାଳୀ ଆକାଶକୁ ମାପିଥିଲେ ।

ଅଗ୍ନିଂ ହୋତାରଂ ମନ୍ଯେ ଦାସ୍ଵନ୍ତଂ ଵସୋଃ ସୂନୁଂ ସହସୋ ଜାତଵେଦସଂ ଵିପ୍ରଂ ନ ଜାତଵେଦସମ୍ ଯ ଊର୍ଧ୍ଵଯା ସ୍ଵଧ୍ଵରୋ ଦେଵୋ ଦେଵାଚ୍ଯା କୃପା ଘୃତସ୍ଯ ଵିଭ୍ରାଷ୍ଟିମନୁ ଶୁକ୍ରଶୋଚିଷ ଆଜୁହ୍ଵାନସ୍ଯ ସର୍ପିଷଃ

ମୁଁ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ହୋତା ଭାବେ ଭାବେ, ଦାନଶୀଳ, ଶକ୍ତିର ପୁତ୍ର, ସମସ୍ତ ଜନ୍ମର ଜ୍ଞାତା, ପ୍ରଜ୍ଞାବାନ୍ ଭାବେ ମନେ କରେ; ଯିଏ ଉଚ୍ଚ ଆଚାରରେ, ଦେବତାଙ୍କ ଦୟାଶୀଳ, ଘୃତ ବିସ୍ତାରକ, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଶିଖାର, ଯିଏ ଘୃତ ଡାକେ ।

ତଵ ତ୍ଯନ୍ନର୍ଯଂ ନୃତୋ ଽପ ଇନ୍ଦ୍ର ପ୍ରଥମଂ ପୂର୍ଵ୍ଯଂ ଦିଵି ପ୍ରଵାଚ୍ଯଂ କୃତମ୍ ଯୋ ଦେଵସ୍ଯ ଶଵସା ପ୍ରାରିଣା ଅସୁ ରିଣନ୍ନପଃ ଭୁଵୋ ଵିଶ୍ଵମଭ୍ଯଦେଵମୋଜସା ଵିଦେଦୂର୍ଜଂ ଶତକ୍ରତୁର୍ଵିଦେଦିଷମ୍

ହେ ବୀର ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମର ସେହି ପ୍ରଥମ, ପୁରୁଣା କାର୍ଯ୍ୟ ସ୍ୱର୍ଗରେ କହିବାଯୋଗ୍ୟ; ଯାହା ଦେବତାଙ୍କ ଶକ୍ତିରେ ତୁମେ କରିଥିଲ, ଜଳକୁ ଖୋଲିଥିଲ, ସମସ୍ତ ଜଗତକୁ ଶକ୍ତିରେ ପୁରିଦେଲ, ଶତଶକ୍ତିଶାଳୀ, ତୁମେ ପୋଷଣ ଓ ଖାଦ୍ୟ ଦେଲ ।

ଇତ୍ଯୈନ୍ଦ୍ରଂ ପର୍ଵ .. ପାଵମାନ ଉଚ୍ଚା ତେ ଜାତମନ୍ଧସୋ ଦିଵି ସଦ୍ଭୂମ୍ଯା ଦଦେ ଉଗ୍ରଂ ଶର୍ମ ମହି ଶ୍ରଵଃ

ଏପରି ଉତ୍ସବରେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ... ହେ ପବମାନ, ତୁମେ ଚାପି ହୋଇ ଜନ୍ମ ନେଇ, ତୁମର ଆସନ ସ୍ୱର୍ଗ ଓ ପୃଥିବୀରେ ରଖିଛ; ବଡ଼ ରକ୍ଷା, ବଡ଼ ଖ୍ୟାତି ।

ସ୍ଵାଦିଷ୍ଠଯା ମଦିଷ୍ଠଯା ପଵସ୍ଵ ସୋମ ଧାରଯା ଇନ୍ଦ୍ରାଯ ପାତଵେ ସୁତଃ

ସବୁଠାରୁ ମଧୁର, ଆନନ୍ଦଦାୟକ ଧାରାରେ, ହେ ସୋମ, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ ପିଇବାକୁ ଚାପି ହୋଇ ବହ ।

ଵୃଷା ପଵସ୍ଵ ଧାରଯା ମରୁତ୍ଵତେ ଚ ମତ୍ସରଃ ଵିଶ୍ଵା ଦଧାନ ଓଜସା

ଓଜସ୍ବୀ ହେ, ତୁମ ଧାରାରେ ଶକ୍ତି ସହିତ ପ୍ରବାହିତ ହୁଅ; ମରୁତମାନେ ପାଇଁ ଶକ୍ତି ଦେଇ, ସମସ୍ତ ଶକ୍ତି ଧାରଣ କରି, ଉତ୍ସାହରେ ଆଗେ ବଢ଼।

ଯସ୍ତେ ମଦୋ ଵରେଣ୍ଯସ୍ତେନା ପଵସ୍ଵାନ୍ଧସା ଦେଵାଵୀରଘଶଂସହା

ତୁମର ସର୍ବୋତ୍ତମ ଉତ୍ସାହ ସହିତ, ପବିତ୍ର ପାନୀୟ ନେଇ, ଦେବତା, ବୀର, ଅପବାଦ ନାଶ କରି, ପ୍ରବାହିତ ହୁଅ।

ତିସ୍ରୋ ଵାଚ ଉଦୀରତେ ଗାଵୋ ମିମନ୍ତି ଧେନଵଃ ହରିରେତି କନିକ୍ରଦତ୍

ତିନିଟି ସ୍ୱର ଉପରକୁ ଉଠିଛି; ଗାଁମାନେ ରମ୍ବା କରୁଛନ୍ତି, ଦୁଧ ଦେଇଥିବା ଗାଁମାନେ ଉଚ୍ଚ ସ୍ୱରରେ ଡାକୁଛନ୍ତି; ପିତଳ ରଙ୍ଗର ଏହି ଜଳ ଗର୍ଜନ କରି ଆସୁଛି।

ଇନ୍ଦ୍ରାଯେନ୍ଦୋ ମରୁତ୍ଵତେ ପଵସ୍ଵ ମଧୁମତ୍ତମଃ ଅର୍କସ୍ଯ ଯୋନିମାସଦମ୍

ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ମରୁତମାନେ ପାଇଁ, ସବୁଠୁ ମିଠା, ଗୀତର ଗଭୀର ଭିତରେ ବସି, ସୋମ ଜଳ ପ୍ରବାହିତ ହୁଅ।

ଅସାଵ୍ଯଂଶୁର୍ମଦାଯାପ୍ସୁ ଦକ୍ଷୋ ଗିରିଷ୍ଠାଃ ଶ୍ଯେନୋ ନ ଯୋନିମାସଦତ୍

ଏହି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଥିବା ତିନି, ଉତ୍ସାହ ପାଇଁ, ଦକ୍ଷତା ସହିତ, ପାଣିରେ ବସିଛି; ପାହାଡ଼ରେ ଅଗ୍ର ନେଇଥିବା ଗୃହରେ ଅସ୍ତିତ୍ୱ ରଖିଥିବା ଶ୍ୟେନ ପରି।

ପଵସ୍ଵ ଦକ୍ଷସାଧନୋ ଦେଵେଭ୍ଯଃ ପୀତଯେ ହରେ ମରୁଦ୍ଭ୍ଯୋ ଵାଯଵେ ମଦଃ

ଦେବମାନେ ପାଇଁ ପିବା ପାଇଁ, ଦକ୍ଷତା ସହିତ ପ୍ରବାହିତ ହୁଅ; ପିତଳ ରଙ୍ଗର ଏହି ଉତ୍ସାହ ମରୁତମାନେ ଓ ବାୟୁ ପାଇଁ।

ପରି ସ୍ଵାନୋ ଗିରିଷ୍ଠାଃ ପଵିତ୍ରେ ସୋମୋ ଅକ୍ଷରତ୍ ମଦେଷୁ ସର୍ଵଧା ଅସି

ପାହାଡ଼ରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା ଗର୍ଜନ କରୁଥିବା ସୋମ, ଚାନ୍ନା ମାଧ୍ୟମରେ ପ୍ରବାହିତ ହେଲା; ଉତ୍ସାହରେ ତୁମେ ସମସ୍ତ ଠାରେ ବ୍ୟାପିତ।

ପରି ପ୍ରିଯା ଦିଵଃ କଵିର୍ଵଯାଂସି ନପ୍ତ୍ଯୋର୍ହିତଃ ସ୍ଵାନୈର୍ଯାତି କଵିକ୍ରତୁଃ

ଆକାଶର ପ୍ରିୟ ଋଷି, ସନ୍ତାନମାନେ ଭିତରେ ବସି, ଗର୍ଜନ ଶବ୍ଦ ସହିତ ଚାଲିଯାଉଛି; ଜ୍ଞାନୀ, ପ୍ରେରଣା ସହିତ, ଆଗେ ବଢ଼ିଯାଉଛି।

ପ୍ର ସୋମାସୋ ମଦଚ୍ଯୁତଃ ଶ୍ରଵସେ ନୋ ମଘୋନଃ ସୁତା ଵିଦଥେ ଅକ୍ରମୁଃ

ଉତ୍ସାହରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ସୋମ ରସ, ଆମର ଖ୍ୟାତି ପାଇଁ, ଦାନଶୀଳ ହେ, ସଭାରେ ଆଗେ ବଢ଼ିଯାଇଛି।

ପ୍ର ସୋମାସୋ ଵିପଶ୍ଚିତୋ ଽପୋ ନଯନ୍ତ ଊର୍ମଯଃ ଵନାନି ମହିଷା ଇଵ

ବୁଦ୍ଧିମାନ ସୋମ ରସ, ମହିଷ ପରି, ଜଳକୁ ତରଙ୍ଗ ଭାବେ ନେଇଯାଉଛି; ଜଙ୍ଗଲକୁ ଭଙ୍ଗ କରି।

ପଵସ୍ଵେନ୍ଦୋ ଵୃଷା ସୁତଃ କୃଧୀ ନୋ ଯଶସୋ ଜନେ ଵିଶ୍ଵା ଅପ ଦ୍ଵିଷୋ ଜହି

ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ପିଟିଥିବା ସୋମ ରସ, ପ୍ରବାହିତ ହୁଅ; ଆମକୁ ଲୋକମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଖ୍ୟାତିଶୀଳ କର; ସମସ୍ତ ଦ୍ୱେଷକୁ ଦୂର କର।

ଵୃଷା ହ୍ଯସି ଭାନୁନା ଦ୍ଯୁମନ୍ତଂ ତ୍ଵା ହଵାମହେ ପଵମାନ ସ୍ଵର୍ଦୃଶମ୍

ତୁମେ ତଥାପି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତାରେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ; ଆମେ ତୁମକୁ ଡାକୁଛୁ, ପବିତ୍ର ହେ, ଆଲୋକରେ ଚମକୁଥିବା, ଯିଏ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଦେଖାଇଥାଏ।