ସାମଵେଦଃ

ଭଦ୍ରଂ ନୋ ଅପି ଵାତଯ ମନୋ ଦକ୍ଷମୁତ କ୍ରତୁମ୍ ଅଥା ତେ ସଖ୍ଯେ ଅନ୍ଧସୋ ଵି ଵୋ ମଦେ ରଣା ଗାଵୋ ନ ଯଵସେ ଵିଵକ୍ଷସେ

ଏ ମନ, ଆମକୁ ଭଲ ଭାଗ୍ୟ ଦେଅ; ଦକ୍ଷତା ଓ ବୁଦ୍ଧି ଦେଅ। ଏପରି, ତୁମ ସାଂଗତି ଓ ଆନନ୍ଦରେ, ଗାଁ ଚରାଇବା ପରି, ଆମେ ଚାହୁଁଥିବା ଉପହାର ଆଣ।

କ୍ରତ୍ଵା ମହାଂ ଅନୁଷ୍ଵଧଂ ଭୀମ ଆ ଵାଵୃତେ ଶଵଃ ଶ୍ରିଯ ଋଷ୍ଵ ଉପାକଯୋର୍ନି ଶିପ୍ରୀ ହରିଵାଂ ଦଧେ ହସ୍ତଯୋର୍ଵଜ୍ରମାଯସମ୍

ତାଙ୍କର ଶକ୍ତିରେ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ନିଜ ନିଷ୍ଠା ପାଳନ କରି, ଶକ୍ତି ବଢ଼ାଇଛି; ଉଚ୍ଚ ଗୌରବରେ ଶୋଭିତ, ହଳଦୀ ଦାଡ଼ି ଓ ସୁନା ରଙ୍ଗରେ ଥିବା ଲୋକଙ୍କ ହାତରେ ଲୋହାର ବଜ୍ର ରଖିଛି।

ସ ଘା ତଂ ଵୃଷଣଂ ରଥମଧି ତିଷ୍ଠାତି ଗୋଵିଦମ୍ ଯଃ ପାତ୍ରଂ ହାରିଯୋଜନଂ ପୂର୍ଣମିନ୍ଦ୍ରା ଚିକେତତି ଯୋଜା ନ୍ଵିନ୍ଦ୍ର ତେ ହରୀ

ସେ ନିଜେ ସେଇ ପ୍ରଭାବଶାଳୀ, ଧନ ଆଣିବା ରଥକୁ ଚଢ଼ିଥାଏ, ଯେ ଇନ୍ଦ୍ର ପାଇଁ ହାରି ଦାୟକ ପାତ୍ରକୁ ପୂର୍ଣ୍ଣ କରେ। ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମ ଦୁଇଟି ଘୋଡ଼ାକୁ ଯୋଗାଇଦିଅ।

ଅଗ୍ନିଂ ତଂ ମନ୍ଯେ ଯୋ ଵସୁରସ୍ତଂ ଯଂ ଯନ୍ତି ଧେନଵଃ ଅସ୍ତମର୍ଵନ୍ତ ଆଶଵୋ ଽସ୍ତଂ ନିତ୍ଯାସୋ ଵାଜିନ ଇଷଂ ସ୍ତୋତୃଭ୍ଯ ଆ ଭର

ମୁଁ ଅଗ୍ନିକୁ ଧନ ଭାବେ ଗଣନା କରେ, ଯାହାକୁ ଗାଁ ଯାଉଛି, ଯାହାକୁ ତେଜସ୍ୱୀ ଘୋଡ଼ା ଓ ସଦା ଜିତିଥିବା ଅଶ୍ୱ ଯାଉଛି। ଉପାସକମାନେ ପାଇଁ ପୋଷଣ ଆଣ।

ନ ତମଂହୋ ନ ଦୁରିତଂ ଦେଵାସୋ ଅଷ୍ଟ ମର୍ତ୍ଯମ୍ ସଜୋଷସୋ ଯମର୍ଯମା ମିତ୍ରୋ ନଯତି ଵରୁଣୋ ଅତି ଦ୍ଵିଷଃ

ଯେ ମର୍ତ୍ୟକୁ ଦେବତାମାନେ, ଆର୍ୟମା, ମିତ୍ର, ଓ ଭରୁଣ ସମେତ ଏକତାରେ, ତାଙ୍କର ଶତ୍ରୁ ଉପରେ ନେଇଯାନ୍ତି, ସେଠାରେ କେବେ ଅପମାନ କିମ୍ବା ଅଶୁଭ ଆସେନାହିଁ।

ପରି ପ୍ର ଧନ୍ଵେନ୍ଦ୍ରାଯ ସୋମ ସ୍ଵାଦୁର୍ମିତ୍ରାଯ ପୂଷ୍ଣେ ଭଗାଯ

ଏ ସୋମ, ଇନ୍ଦ୍ର, ମିତ୍ର, ପୂଷଣ, ଭଗ ପାଇଁ ମଧୁର ହୋଇ ଚାରିପାଖରେ ପ୍ରବାହିତ ହେଅ।

ପର୍ଯୂ ଷୁ ପ୍ର ଧନ୍ଵ ଵାଜସାତଯେ ପରି ଵୃତ୍ରାଣି ସକ୍ଷଣିଃ ଦ୍ଵିଷସ୍ତରଧ୍ଯା ଋଣଯା ନ ଈରସେ

ଏ ସୋମ, ଶକ୍ତି ଆଣିବା ପାଇଁ ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ପ୍ରବାହିତ ହେଅ; ବିପଦଗୁଡିକୁ ଭଙ୍ଗ କର, ଶତ୍ରୁ ଜିତିବା ଲୋକ ପରି, ଘୃଣା କରୁଥିବା ଲୋକଙ୍କୁ ଉପେକ୍ଷା କରି ଦୌଡ଼ିଯାଅ।

ପଵସ୍ଵ ସୋମ ମହାନ୍ତ୍ସମୁଦ୍ରଃ ପିତା ଦେଵାନାଂ ଵିଶ୍ଵାଭି ଧାମ

ଏ ସୋମ, ବଡ଼ ସାଗର ପରି ପ୍ରବାହିତ ହେଅ, ଦେବତାମାନଙ୍କର ପିତା, ସମସ୍ତ ଆଶ୍ରୟକୁ ଆବରଣ କର।

ପଵସ୍ଵ ସୋମ ମହେ ଦକ୍ଷାଯାଶ୍ଵୋ ନ ନିକ୍ତୋ ଵାଜୀ ଧନାଯ

ଏ ସୋମ, ବଡ଼ ଦକ୍ଷତା ପାଇଁ ପ୍ରବାହିତ ହେଅ, ଧନ ପାଇଁ ଜୁତା ଘୋଡ଼ା ପରି ଚେଷ୍ଟା କର।

ଇନ୍ଦୁଃ ପଵିଷ୍ଟ ଚାରୁର୍ମଦାଯାପାମୁପସ୍ଥେ କଵିର୍ଭଗାଯ

ସୁନ୍ଦର ଥିବା ତାରା, ଆନନ୍ଦ ପାଇଁ ଜଳର ଉପସ୍ଥାରେ ପ୍ରବେଶ କରିଛି, ଭଗ ପାଇଁ ଜ୍ଞାନୀ ପରି।

ଅନୁ ହି ତ୍ଵା ସୁତଂ ସୋମ ମଦାମସି ମହେ ସମର୍ଯରାଜ୍ଯେ ଵାଜାଂ ଅଭି ପଵମାନ ପ୍ର ଗାହସେ

ନିଶ୍ଚୟ, ଆମେ ତୁମେ, ଆନନ୍ଦ ପାଇଁ ଚାପି ହୋଇଥିବା ସୋମରେ ଆନନ୍ଦ କରୁଛୁ, ବଡ଼ ସ୍ୱାଧୀନତା ପାଇଁ; ପ୍ରବାହିତ ହେଉଥିବା ତୁମେ ଶକ୍ତି ପାଇଁ ଆଗେ ବଢ଼ୁଛ।

କ ଈଂ ଵ୍ଯକ୍ତା ନରଃ ସନୀଡା ରୁଦ୍ରସ୍ଯ ମର୍ଯା ଅଥ ସ୍ଵଶ୍ଵାଃ

କେଉଁ ଜଣେ ପ୍ରକାଶିତ ମନୁଷ୍ୟ ରୁଦ୍ରଙ୍କ ସମୀପରେ ଅଛନ୍ତି, ସେ ମରଣଶୀଳ କିମ୍ବା ନିଜ ଘୋଡ଼ାରେ ଚାଲିଥିବା?

ଅଗ୍ନେ ତମଦ୍ଯାଶ୍ଵଂ ନ ସ୍ତୋମୈଃ କ୍ରତୁଂ ନ ଭଦ୍ରଂ ହୃଦିସ୍ପୃଶମ୍ ଋଧ୍ଯାମା ତ ଓହୈଃ

ଅଗ୍ନି, ଆମେ ଆଜି ତୁମର କୃପାରେ ସ୍ତୁତି କରି ତୁରନ୍ତ ଘୋଡ଼ା, ଉତ୍ତମ ଶକ୍ତି, ହୃଦୟକୁ ସ୍ପର୍ଶ କରିଥିବା ଭଲ କ୍ରିୟା ପାଇବାକୁ ଚାହୁଁଛୁ।

ଆଵିର୍ମର୍ଯା ଆ ଵାଜଂ ଵାଜିନୋ ଅଗ୍ମଂ ଦେଵସ୍ଯ ସଵିତୁଃ ସଵମ୍ ସ୍ଵର୍ଗାଂ ଅର୍ଵନ୍ତୋ ଜଯତ

ବୀରମାନେ ପ୍ରକାଶିତ ହେଲେ; ଆମେ ଶକ୍ତିଶାଳୀଙ୍କ ଶକ୍ତି, ଦେବତା ସବିତାଙ୍କ ଶକ୍ତି, ଉପଲବ୍ଧ କରିଛୁ; ତୁରନ୍ତ ଗୋଡ଼ାମାନେ ସ୍ବର୍ଗ ଲୋକ ଜିତନ୍ତୁ।

ପଵସ୍ଵ ସୋମ ଦ୍ଯୁମ୍ନୀ ସୁଧାରୋ ମହାଂ ଅଵୀନାମନୁପୂର୍ଵ୍ଯଃ

ସୋମ, ତୁମେ ଗୌରବ ସହିତ, ଭଲ ଶୁଧିକରି, ବଡ଼, ସଦା ନୂତନ, ପୁରୁଣା ପଥକୁ ଅନୁସରି ଭାବରେ ବହିବା।

ପଞ୍ଚମ ଦ୍ଵିତୀଯୋ ଽର୍ଧଃ ଵିଶ୍ଵତୋଦାଵନ୍ଵିଶ୍ଵତୋ ନ ଆ ଭର ଯଂ ତ୍ଵା ଶଵିଷ୍ଠମୀମହେ

ଦ୍ୱିତୀୟ ଅର୍ଧ ହେଉଛି ପଞ୍ଚମ; ସମସ୍ତ ଦିଗରୁ, ଆମ ପାଖକୁ ସମସ୍ତ ଦିଗରୁ ସେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଯେଉଁକୁ ଆମେ ଡାକୁଛୁ, ଆଣ।

ଏଷ ବ୍ରହ୍ମା ଯ ଋତ୍ଵିଯ ଇନ୍ଦ୍ରୋ ନାମ ଶ୍ରୁତୋ ଗୃଣେ

ଏହି ହେଉଛି ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଅଗ୍ନିକର୍ତ୍ତା, ଯାହାକୁ ମୁଁ ଇନ୍ଦ୍ର ନାମରେ ପ୍ରଶଂସା କରେ, ନାମରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ।

ବ୍ରହ୍ମାଣ ଇନ୍ଦ୍ରଂ ମହଯନ୍ତୋ ହନ୍ତଵା ଉ

ବ୍ରାହ୍ମଣ ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ କରି, ଶତ୍ରୁକୁ ବିନାଶ କରିବେ।

ଅନଵସ୍ତେ ରଥମଶ୍ଵାଯ ତକ୍ଷୁସ୍ତ୍ଵଷ୍ଟା ଵଜ୍ରଂ ପୁରୁହୂତ ଦ୍ଯୁମନ୍ତମ୍

ତ୍ୱଷ୍ଟା ଘୋଡ଼ା ପାଇଁ ରଥ ତିଆରି କଲେ, ତୁମ ପାଇଁ ଚମକୁଥିବା ବଜ୍ର ତିଆରି କଲେ, ଅନେକ ଥର ଡାକାଯାଇଥିବା।

ଶଂ ପଦଂ ମଘଂ ରଯୀଷିଣୋ ନ କାମମଵ୍ରତୋ ହିନୋତି ନ ସ୍ପୃଶଦ୍ରଯିମ୍

ସୁଖଦାୟକ ପଦ, ଉଦାର ଦାନ, ସେ ଆକାଂକ୍ଷାକୁ ଭଙ୍ଗ କରେନାହିଁ, ଧନୀଙ୍କ ଧନକୁ କ୍ଷତି କରେନାହିଁ।

ସଦା ଗାଵଃ ଶୁଚଯୋ ଵିଶ୍ଵଧାଯସଃ ସଦା ଦେଵା ଅରେପସଃ

ସଦା ଗାଁମାନେ ଶୁଧ୍ଧ, ସମସ୍ତ ଦାନ ଦେଇଥିବା; ସଦା ଦେବତାମାନେ ଦୋଷହୀନ।

ଆ ଯାହି ଵନସା ସହ ଗାଵଃ ସଚନ୍ତ ଵର୍ତ୍ତନିଂ ଯଦୂଧଭିଃ

ବନ ସହିତ ଆସ, ଗାଁମାନେ ସହିତ; ସେମାନେ ତାଙ୍କ ଦୁଧ ଥଳି ସହିତ ପଥକୁ ଆସନ୍ତୁ।

ଉପ ପ୍ରକ୍ଷେ ମଧୁମତି କ୍ଷିଯନ୍ତଃ ପୁଷ୍ଯେମ ରଯିଂ ଧୀମହେ ତ ଇନ୍ଦ୍ର

ମଧୁରତାରେ ବସି, ଆମେ ଧନରେ ସମୃଦ୍ଧି ହେବା, ବୁଦ୍ଧି ଲାଭ କରିବା, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର।

ଅର୍ଚନ୍ତ୍ଯର୍କଂ ମରୁତଃ ସ୍ଵର୍କ୍କା ଆ ସ୍ତୋଭତି ଶ୍ରୁତୋ ଯୁଵା ସ ଇନ୍ଦ୍ରଃ

ମାରୁତମାନେ ଅର୍କକୁ ଷ୍ଟୁତି କରନ୍ତି; ଯୁବ, ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଇନ୍ଦ୍ର ଉତ୍କଳିତ ହେଉଛନ୍ତି।

ପ୍ର ଵ ଇନ୍ଦ୍ରାଯ ଵୃତ୍ରହନ୍ତମାଯ ଵିପ୍ରାଯ ଗାଥଂ ଗାଯତ ଯଂ ଜୁଜୋଷତେ

ଇନ୍ଦ୍ର, ବୃତ୍ର ନାଶକ, ପ୍ରେରିତ, ଯାହାକୁ ତୁମେ ପ୍ରସନ୍ନ ହୁଅ, ତାଙ୍କ ପାଇଁ ଗୀତ ଗାଓ।

ଅଚେତ୍ଯଗ୍ନିଶ୍ଚିକିତିର୍ହଵ୍ଯଵାଡ୍ନ ସୁମଦ୍ରଥଃ

ଅଗ୍ନି ଅବିରତ, ଜ୍ଞାନୀ, ହବି ଧାରଣ କରୁଥିବା, ଭଲ ରଥର।

ଅଗ୍ନେ ତ୍ଵଂ ନୋ ଅନ୍ତମ ଉତ ତ୍ରାତା ଶିଵୋ ଭୁଵୋ ଵରୂଥ୍ଯଃ

ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ଆମର ନିକଟ, ରକ୍ଷକ, ଭଲ, ଆଶ୍ରୟଦାୟକ।

ଭଗୋ ନ ଚିତ୍ରୋ ଅଗ୍ନିର୍ମହୋନାଂ ଦଧାତି ରତ୍ନମ୍

ଭଗ, ଚମତ୍କାର, ଅଗ୍ନି ପରି, ବଡ଼ ଧନର ରତ୍ନ ଦେଇଥାଏ।

ଵିଶ୍ଵସ୍ଯ ପ୍ର ସ୍ତୋଭ ପୁରୋ ଵା ସନ୍ଯଦି ଵେହ ନୂନମ୍

ସମସ୍ତ ଦିଗରେ, ପ୍ରମୁଖରେ କିମ୍ବା ସଭାରେ ପ୍ରଚାର କର; ଏଠାକୁ ଏବେ ଆସ।