ସାମଵେଦଃ

ଇନ୍ଦ୍ର ତୁଭ୍ଯମିଦଦ୍ରିଵୋ ଽନୁତ୍ତଂ ଵଜ୍ରିନ୍ଵୀର୍ଯମ୍ ଯଦ୍ଧ ତ୍ଯଂ ମାଯିନଂ ମୃଗଂ ତଵ ତ୍ଯନ୍ମାଯଯାଵଧୀରର୍ଚନ୍ନନୁ ସ୍ଵରାଜ୍ଯମ୍

ଇନ୍ଦ୍ର, ଆପଣଙ୍କ ପାଇଁ, ପାଥର ଦ୍ୱାରା ଚିପିଥିବା, ଏହି ଅଦ୍ୱିତୀୟ ବୀରତା; ଆପଣ ତାଙ୍କ ଚତୁର ମାୟାରେ ଚତୁର ମାୟା ଦ୍ୱାରା ମୃଗକୁ ହତ୍ୟା କଲେ, ସୂର୍ଯ୍ୟର ଶାସନକୁ ଅନୁସରନ୍ତି।

ପ୍ରେହ୍ଯଭୀହି ଧୃଷ୍ଣୁହି ନ ତେ ଵଜ୍ରୋ ନି ଯଂସତେ ଇନ୍ଦ୍ର ନୃମ୍ଣଂ ହି ତେ ଶଵୋ ହନୋ ଵୃତ୍ରଂ ଜଯା ଅପୋ ଽର୍ଚନ୍ନନୁ ସ୍ଵରାଜ୍ଯମ୍

ଯାନ୍ତୁ, ଆସନ୍ତୁ, ଦୃଢ ହୁଅନ୍ତୁ; ଆପଣଙ୍କ ବଜ୍ର କଦାପି ବିଫଳ ହୁଏନି; ଇନ୍ଦ୍ର, ଆପଣଙ୍କ ବୀରତା ହେଉଛି ଶକ୍ତି, ବୃତ୍ରକୁ ହତ୍ୟା କରନ୍ତୁ, ଜଳକୁ ଜୟ କରନ୍ତୁ, ସୂର୍ଯ୍ୟର ଶାସନକୁ ଅନୁସରନ୍ତି।

ଯଦୁଦୀରତ ଆଜଯୋ ଧୃଷ୍ଣଵେ ଧୀଯତେ ଧନମ୍ ଯୁଙ୍କ୍ଷ୍ଵା ମଦଚ୍ଯୁତା ହରୀ କଂ ହନଃ କଂ ଵସୌ ଦଧୋ ଽସ୍ମାଂ ଇନ୍ଦ୍ର ଵସୌ ଦଧଃ

ଯେତେବେଳେ ବିଜୟୀମାନେ ଉଠନ୍ତି, ଦୃଢ ମନେ ଥିବାକୁ ଧନ ମିଳେ; ଆନନ୍ଦରେ ଚଳିଥିବା ଘୋଡାମାନେ ଯୋଡନ୍ତୁ, ଯେଉଁକୁ ଚାହିଁଲେ ହତ୍ୟା କରନ୍ତୁ, ଯେଉଁକୁ ଚାହିଁଲେ ଧନ ଦିଅନ୍ତୁ; ଆମ ପାଇଁ, ଇନ୍ଦ୍ର, ଧନ ଦିଅ।

ଅକ୍ଷନ୍ନମୀମଦନ୍ତ ହ୍ଯଵ ପ୍ରିଯା ଅଧୂଷତ ଅସ୍ତୋଷତ ସ୍ଵଭାନଵୋ ଵିପ୍ରା ନଵିଷ୍ଠଯା ମତୀ ଯୋଜା ନ୍ଵିନ୍ଦ୍ର ତେ ହରୀ

ସେମାନେ କେବେ ହାରିନାହାନ୍ତି, କେବେ ଅସ୍ଥିର ହୋଇନାହାନ୍ତି; ପ୍ରିୟଜନମାନେ କେବେ ଅପମାନିତ ହୋଇନାହାନ୍ତି, କେବେ କମିନାହାନ୍ତି। ଆପଣା ଆଲୋକରେ ତପସ୍ୱୀମାନେ ସଦା ନୂତନ ବୁଦ୍ଧି ସହିତ, ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମ ଦୁଇଟି ଘୋଡ଼ାକୁ ଯୋଗାଇଦିଅନ୍ତି।

ଉପୋ ଷୁ ଶୃଣୁହୀ ଗିରୋ ମଘଵନ୍ମାତଥା ଇଵ କଦା ନଃ ସୂନୃତାଵତଃ କର ଇଦର୍ଥଯାସ ଇଦ୍ଯୋଜା ନ୍ଵିନ୍ଦ୍ର ତେ ହରୀ

ମହାଦାନୀ, ଆମ ଗୀତଗୁଡିକୁ ଶୁଣ, ମାଆ ଶୁଣିଥିବା ପରି; କେବେ ଆମେ ଭଲ କଥା କହୁଥିବା ଲୋକମାନେ ତୁମ ଦୟାରେ ସମୃଦ୍ଧି ପାଇବୁ? ଏହି ପାଇଁ, ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମ ଦୁଇଟି ଘୋଡ଼ାକୁ ଯୋଗାଇଦିଅ।

ଚନ୍ଦ୍ରମା ଅପ୍ସ୍ଵାନ୍ତରା ସୁପର୍ଣୋ ଧାଵତେ ଦିଵି ନ ଵୋ ହିରଣ୍ଯନେମଯଃ ପଦଂ ଵିନ୍ଦନ୍ତି ଵିଦ୍ଯୁତୋ ଵିତ୍ତଂ ମେ ଅସ୍ଯ ରୋଦସୀ

ଚନ୍ଦ୍ର ଜଳର ଭିତରେ ଅଛି; ଶୁଭ୍ର ପକ୍ଷୀ ଆକାଶରେ ଦୌଡ଼େ; ତୁମ ସୁନା ଚକା ଥିବା ଗାଡ଼ି ତ୍ରାସ୍ତିର ପରି ତାଙ୍କର ପଥ ଚିହ୍ନଟ କରେ। ଦୁଇ ଜଗତ ତାଙ୍କର ଧନ ସମ୍ପଦକୁ ଜାଣିଛନ୍ତି।

ପ୍ରତି ପ୍ରିଯତମଂ ରଥଂ ଵୃଷଣଂ ଵସୁଵାହନମ୍ ସ୍ତୋତା ଵାମଶ୍ଵିନାଵୃଶି ସ୍ତୋମେଭିର୍ଭୂଷତି ପ୍ରତି ମାଧ୍ଵୀ ମମ ଶ୍ରୁତଂ ହଵମ୍

ଏ ଅଶ୍ୱିନୀ, ଗାୟକ ତୁମର ସବୁଠୁ ପ୍ରିୟ, ପ୍ରଭାବଶାଳୀ ଧନ ଆଣିବା ରଥକୁ ସ୍ତୁତିରେ ଶୋଭା ଦେଇଥାଏ; ମୋ ମଧୁର ଆହ୍ୱାନକୁ ଶୁଣ।

ଆ ତେ ଅଗ୍ନ ଇଧୀମହି ଦ୍ଯୁମନ୍ତଂ ଦେଵାଜରମ୍ ଯୁଦ୍ଧ ସ୍ଯା ତେ ପନୀଯସୀ ସମିଦ୍ଦୀଦଯତି ଦ୍ଯଵୀଷଂ ସ୍ତୋତୃଭ୍ଯ ଆ ଭର

ଏ ଅଗ୍ନି, ଆମେ ତୁମେ ଦିପ୍ତିମାନ୍, ଦେବତାଙ୍କୁ ଯୁବା ଅବସ୍ଥାରେ ପ୍ରଜ୍ୱଳିତ କରୁଛୁ। ଯୁଦ୍ଧରେ, ତୁମର ସବୁଠୁ ମୂଲ୍ୟବାନ ଅଗ୍ନି ଚମକିଉଠେ; ଉପାସକମାନେ ପାଇଁ ଦିବ୍ୟ ଅଂଶ ଆଣ।

ଆଗ୍ନିଂ ନ ସ୍ଵଵୃକ୍ତିଭିର୍ହୋତାରଂ ତ୍ଵା ଵୃଣୀମହେ ଶୀରଂ ପାଵକଶୋଚିଷଂ ଵି ଵୋ ମଦେ ଯଜ୍ଞେଷୁ ସ୍ତୀର୍ଣବର୍ହିଷଂ ଵିଵକ୍ଷସେ

ଆମ ନିଜର ସ୍ତୁତି ସହିତ, ଆମେ ତୁମକୁ ଅଗ୍ନି, ହୋତାର ଭାବରେ ବାଛୁଛୁ; ତୁମେ ଜ୍ଞାନୀ, ପ୍ରଭା ଦେଇଥିବା ଅଗ୍ନି। ତୁମ ଆନନ୍ଦରେ, ଯଜ୍ଞରେ, ଚିତା ଘାସରେ, ଉପହାର ଆଣ।

ମହେ ନୋ ଅଦ୍ଯ ବୋଧଯୋଷୋ ରାଯେ ଦିଵିତ୍ମତୀ ଯଥା ଚିନ୍ନୋ ଅବୋଧଯଃ ସତ୍ଯଶ୍ରଵସି ଵାଯ୍ଯେ ସୁଜାତେ ଅଶ୍ଵସୂନୃତେ

ଏ ଉଷା, ଆଜି ଆମକୁ ଦୀପ୍ତିରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ବଡ଼ ଧନରେ ଜାଗାଇଦିଅ, ଯେପରି ଆଗରୁ ଆମକୁ ଜାଗାଇଥିଲା। ସତ୍ୟ କଥା, ଉତ୍ତମ ଜନ୍ମ, ଅଶ୍ୱ ଦାନ, ମଧୁର ଭାଷାରେ ଆମକୁ ଜାଗାଇଦିଅ।

ଭଦ୍ରଂ ନୋ ଅପି ଵାତଯ ମନୋ ଦକ୍ଷମୁତ କ୍ରତୁମ୍ ଅଥା ତେ ସଖ୍ଯେ ଅନ୍ଧସୋ ଵି ଵୋ ମଦେ ରଣା ଗାଵୋ ନ ଯଵସେ ଵିଵକ୍ଷସେ

ଏ ମନ, ଆମକୁ ଭଲ ଭାଗ୍ୟ ଦେଅ; ଦକ୍ଷତା ଓ ବୁଦ୍ଧି ଦେଅ। ଏପରି, ତୁମ ସାଂଗତି ଓ ଆନନ୍ଦରେ, ଗାଁ ଚରାଇବା ପରି, ଆମେ ଚାହୁଁଥିବା ଉପହାର ଆଣ।

କ୍ରତ୍ଵା ମହାଂ ଅନୁଷ୍ଵଧଂ ଭୀମ ଆ ଵାଵୃତେ ଶଵଃ ଶ୍ରିଯ ଋଷ୍ଵ ଉପାକଯୋର୍ନି ଶିପ୍ରୀ ହରିଵାଂ ଦଧେ ହସ୍ତଯୋର୍ଵଜ୍ରମାଯସମ୍

ତାଙ୍କର ଶକ୍ତିରେ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ନିଜ ନିଷ୍ଠା ପାଳନ କରି, ଶକ୍ତି ବଢ଼ାଇଛି; ଉଚ୍ଚ ଗୌରବରେ ଶୋଭିତ, ହଳଦୀ ଦାଡ଼ି ଓ ସୁନା ରଙ୍ଗରେ ଥିବା ଲୋକଙ୍କ ହାତରେ ଲୋହାର ବଜ୍ର ରଖିଛି।

ସ ଘା ତଂ ଵୃଷଣଂ ରଥମଧି ତିଷ୍ଠାତି ଗୋଵିଦମ୍ ଯଃ ପାତ୍ରଂ ହାରିଯୋଜନଂ ପୂର୍ଣମିନ୍ଦ୍ରା ଚିକେତତି ଯୋଜା ନ୍ଵିନ୍ଦ୍ର ତେ ହରୀ

ସେ ନିଜେ ସେଇ ପ୍ରଭାବଶାଳୀ, ଧନ ଆଣିବା ରଥକୁ ଚଢ଼ିଥାଏ, ଯେ ଇନ୍ଦ୍ର ପାଇଁ ହାରି ଦାୟକ ପାତ୍ରକୁ ପୂର୍ଣ୍ଣ କରେ। ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମ ଦୁଇଟି ଘୋଡ଼ାକୁ ଯୋଗାଇଦିଅ।

ଅଗ୍ନିଂ ତଂ ମନ୍ଯେ ଯୋ ଵସୁରସ୍ତଂ ଯଂ ଯନ୍ତି ଧେନଵଃ ଅସ୍ତମର୍ଵନ୍ତ ଆଶଵୋ ଽସ୍ତଂ ନିତ୍ଯାସୋ ଵାଜିନ ଇଷଂ ସ୍ତୋତୃଭ୍ଯ ଆ ଭର

ମୁଁ ଅଗ୍ନିକୁ ଧନ ଭାବେ ଗଣନା କରେ, ଯାହାକୁ ଗାଁ ଯାଉଛି, ଯାହାକୁ ତେଜସ୍ୱୀ ଘୋଡ଼ା ଓ ସଦା ଜିତିଥିବା ଅଶ୍ୱ ଯାଉଛି। ଉପାସକମାନେ ପାଇଁ ପୋଷଣ ଆଣ।

ନ ତମଂହୋ ନ ଦୁରିତଂ ଦେଵାସୋ ଅଷ୍ଟ ମର୍ତ୍ଯମ୍ ସଜୋଷସୋ ଯମର୍ଯମା ମିତ୍ରୋ ନଯତି ଵରୁଣୋ ଅତି ଦ୍ଵିଷଃ

ଯେ ମର୍ତ୍ୟକୁ ଦେବତାମାନେ, ଆର୍ୟମା, ମିତ୍ର, ଓ ଭରୁଣ ସମେତ ଏକତାରେ, ତାଙ୍କର ଶତ୍ରୁ ଉପରେ ନେଇଯାନ୍ତି, ସେଠାରେ କେବେ ଅପମାନ କିମ୍ବା ଅଶୁଭ ଆସେନାହିଁ।

ପରି ପ୍ର ଧନ୍ଵେନ୍ଦ୍ରାଯ ସୋମ ସ୍ଵାଦୁର୍ମିତ୍ରାଯ ପୂଷ୍ଣେ ଭଗାଯ

ଏ ସୋମ, ଇନ୍ଦ୍ର, ମିତ୍ର, ପୂଷଣ, ଭଗ ପାଇଁ ମଧୁର ହୋଇ ଚାରିପାଖରେ ପ୍ରବାହିତ ହେଅ।

ପର୍ଯୂ ଷୁ ପ୍ର ଧନ୍ଵ ଵାଜସାତଯେ ପରି ଵୃତ୍ରାଣି ସକ୍ଷଣିଃ ଦ୍ଵିଷସ୍ତରଧ୍ଯା ଋଣଯା ନ ଈରସେ

ଏ ସୋମ, ଶକ୍ତି ଆଣିବା ପାଇଁ ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ପ୍ରବାହିତ ହେଅ; ବିପଦଗୁଡିକୁ ଭଙ୍ଗ କର, ଶତ୍ରୁ ଜିତିବା ଲୋକ ପରି, ଘୃଣା କରୁଥିବା ଲୋକଙ୍କୁ ଉପେକ୍ଷା କରି ଦୌଡ଼ିଯାଅ।

ପଵସ୍ଵ ସୋମ ମହାନ୍ତ୍ସମୁଦ୍ରଃ ପିତା ଦେଵାନାଂ ଵିଶ୍ଵାଭି ଧାମ

ଏ ସୋମ, ବଡ଼ ସାଗର ପରି ପ୍ରବାହିତ ହେଅ, ଦେବତାମାନଙ୍କର ପିତା, ସମସ୍ତ ଆଶ୍ରୟକୁ ଆବରଣ କର।

ପଵସ୍ଵ ସୋମ ମହେ ଦକ୍ଷାଯାଶ୍ଵୋ ନ ନିକ୍ତୋ ଵାଜୀ ଧନାଯ

ଏ ସୋମ, ବଡ଼ ଦକ୍ଷତା ପାଇଁ ପ୍ରବାହିତ ହେଅ, ଧନ ପାଇଁ ଜୁତା ଘୋଡ଼ା ପରି ଚେଷ୍ଟା କର।

ଇନ୍ଦୁଃ ପଵିଷ୍ଟ ଚାରୁର୍ମଦାଯାପାମୁପସ୍ଥେ କଵିର୍ଭଗାଯ

ସୁନ୍ଦର ଥିବା ତାରା, ଆନନ୍ଦ ପାଇଁ ଜଳର ଉପସ୍ଥାରେ ପ୍ରବେଶ କରିଛି, ଭଗ ପାଇଁ ଜ୍ଞାନୀ ପରି।

ଅନୁ ହି ତ୍ଵା ସୁତଂ ସୋମ ମଦାମସି ମହେ ସମର୍ଯରାଜ୍ଯେ ଵାଜାଂ ଅଭି ପଵମାନ ପ୍ର ଗାହସେ

ନିଶ୍ଚୟ, ଆମେ ତୁମେ, ଆନନ୍ଦ ପାଇଁ ଚାପି ହୋଇଥିବା ସୋମରେ ଆନନ୍ଦ କରୁଛୁ, ବଡ଼ ସ୍ୱାଧୀନତା ପାଇଁ; ପ୍ରବାହିତ ହେଉଥିବା ତୁମେ ଶକ୍ତି ପାଇଁ ଆଗେ ବଢ଼ୁଛ।

କ ଈଂ ଵ୍ଯକ୍ତା ନରଃ ସନୀଡା ରୁଦ୍ରସ୍ଯ ମର୍ଯା ଅଥ ସ୍ଵଶ୍ଵାଃ

କେଉଁ ଜଣେ ପ୍ରକାଶିତ ମନୁଷ୍ୟ ରୁଦ୍ରଙ୍କ ସମୀପରେ ଅଛନ୍ତି, ସେ ମରଣଶୀଳ କିମ୍ବା ନିଜ ଘୋଡ଼ାରେ ଚାଲିଥିବା?

ଅଗ୍ନେ ତମଦ୍ଯାଶ୍ଵଂ ନ ସ୍ତୋମୈଃ କ୍ରତୁଂ ନ ଭଦ୍ରଂ ହୃଦିସ୍ପୃଶମ୍ ଋଧ୍ଯାମା ତ ଓହୈଃ

ଅଗ୍ନି, ଆମେ ଆଜି ତୁମର କୃପାରେ ସ୍ତୁତି କରି ତୁରନ୍ତ ଘୋଡ଼ା, ଉତ୍ତମ ଶକ୍ତି, ହୃଦୟକୁ ସ୍ପର୍ଶ କରିଥିବା ଭଲ କ୍ରିୟା ପାଇବାକୁ ଚାହୁଁଛୁ।

ଆଵିର୍ମର୍ଯା ଆ ଵାଜଂ ଵାଜିନୋ ଅଗ୍ମଂ ଦେଵସ୍ଯ ସଵିତୁଃ ସଵମ୍ ସ୍ଵର୍ଗାଂ ଅର୍ଵନ୍ତୋ ଜଯତ

ବୀରମାନେ ପ୍ରକାଶିତ ହେଲେ; ଆମେ ଶକ୍ତିଶାଳୀଙ୍କ ଶକ୍ତି, ଦେବତା ସବିତାଙ୍କ ଶକ୍ତି, ଉପଲବ୍ଧ କରିଛୁ; ତୁରନ୍ତ ଗୋଡ଼ାମାନେ ସ୍ବର୍ଗ ଲୋକ ଜିତନ୍ତୁ।

ପଵସ୍ଵ ସୋମ ଦ୍ଯୁମ୍ନୀ ସୁଧାରୋ ମହାଂ ଅଵୀନାମନୁପୂର୍ଵ୍ଯଃ

ସୋମ, ତୁମେ ଗୌରବ ସହିତ, ଭଲ ଶୁଧିକରି, ବଡ଼, ସଦା ନୂତନ, ପୁରୁଣା ପଥକୁ ଅନୁସରି ଭାବରେ ବହିବା।

ପଞ୍ଚମ ଦ୍ଵିତୀଯୋ ଽର୍ଧଃ ଵିଶ୍ଵତୋଦାଵନ୍ଵିଶ୍ଵତୋ ନ ଆ ଭର ଯଂ ତ୍ଵା ଶଵିଷ୍ଠମୀମହେ

ଦ୍ୱିତୀୟ ଅର୍ଧ ହେଉଛି ପଞ୍ଚମ; ସମସ୍ତ ଦିଗରୁ, ଆମ ପାଖକୁ ସମସ୍ତ ଦିଗରୁ ସେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଯେଉଁକୁ ଆମେ ଡାକୁଛୁ, ଆଣ।

ଏଷ ବ୍ରହ୍ମା ଯ ଋତ୍ଵିଯ ଇନ୍ଦ୍ରୋ ନାମ ଶ୍ରୁତୋ ଗୃଣେ

ଏହି ହେଉଛି ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଅଗ୍ନିକର୍ତ୍ତା, ଯାହାକୁ ମୁଁ ଇନ୍ଦ୍ର ନାମରେ ପ୍ରଶଂସା କରେ, ନାମରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ।

ବ୍ରହ୍ମାଣ ଇନ୍ଦ୍ରଂ ମହଯନ୍ତୋ ହନ୍ତଵା ଉ

ବ୍ରାହ୍ମଣ ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ କରି, ଶତ୍ରୁକୁ ବିନାଶ କରିବେ।

ଅନଵସ୍ତେ ରଥମଶ୍ଵାଯ ତକ୍ଷୁସ୍ତ୍ଵଷ୍ଟା ଵଜ୍ରଂ ପୁରୁହୂତ ଦ୍ଯୁମନ୍ତମ୍

ତ୍ୱଷ୍ଟା ଘୋଡ଼ା ପାଇଁ ରଥ ତିଆରି କଲେ, ତୁମ ପାଇଁ ଚମକୁଥିବା ବଜ୍ର ତିଆରି କଲେ, ଅନେକ ଥର ଡାକାଯାଇଥିବା।