ତ୍ଵଂ ନଶ୍ଚିତ୍ର ଊତ୍ଯା ଵସୋ ରାଧାଂସି ଚୋଦଯ ଅସ୍ଯ ରାଯସ୍ତ୍ଵମଗ୍ନେ ରଥୀରସି ଵିଦା ଗାଧଂ ତୁଚେ ତୁ ନଃ
ହେ ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ଆମକୁ ଅଦ୍ଭୁତ ସୁରକ୍ଷା ଓ ଧନରେ ପ୍ରେରିତ କର, ହେ ଦାତା। ଏହି ଧନର ରଥିଆ ତୁମେ, ଆମକୁ ନିରାପଦ ଆଶ୍ରୟକୁ ନେଇଯାଅ।
ତ୍ଵମିତ୍ସପ୍ରଥା ଅସ୍ଯଗ୍ନେ ତ୍ରାତରୃତଃ କଵିଃ ତ୍ଵାଂ ଵିପ୍ରାସଃ ସମିଧାନ ଦୀଦିଵ ଆ ଵିଵାସନ୍ତି ଵେଧସଃ
ଏହି ନୀତିକୁ କେବଳ ତୁମେ ପ୍ରସାର କର, ହେ ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ରକ୍ଷକ ଓ ଜ୍ଞାନୀ। ପ୍ରେରିତ ମନ୍ତ୍ରଦାତାମାନେ, ହେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ତୁମକୁ ପ୍ରଜ୍ୱଳିତ କରି ଡାକନ୍ତି, ହେ ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା।
ଆ ନୋ ଅଗ୍ନେ ଵଯୋଵୃଧଂ ରଯିଂ ପାଵକ ଶଂସ୍ଯମ୍ ରାସ୍ଵା ଚ ନ ଉପମାତେ ପୁରୁସ୍ପୃହଂ ସୁନୀତୀ ସୁଯଶସ୍ତରମ୍
ହେ ପବିତ୍ରକାରୀ ଅଗ୍ନି, ଆମକୁ ସଦା ବୃଦ୍ଧିଶୀଳ, ପ୍ରଶଂସାଯୋଗ୍ୟ ଧନ ଦିଅ। ହେ ଅପୂର୍ବ, ଭଲ ପରାମର୍ଶ ଓ ଉତ୍ତମ କାର୍ଯ୍ୟରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ, ଆମକୁ ଅଧିକ ଆକାଂକ୍ଷିତ ସମୃଦ୍ଧି ଦିଅ।
ଯୋ ଵିଶ୍ଵା ଦଯତେ ଵସୁ ହୋତା ମନ୍ଦ୍ରୋ ଜନାନାମ୍ ମଧୋର୍ନ ପାତ୍ରା ପ୍ରଥମାନ୍ଯସ୍ମୈ ପ୍ର ସ୍ତୋମା ଯନ୍ତ୍ଵଗ୍ନଯେ
ଯିଏ ସମସ୍ତ ଧନ ଦେଇଥାଏ, ଲୋକମାନଙ୍କର ଆନନ୍ଦମୟ ପୂଜାରୀ, ପ୍ରଥମେ ମଧୁର ଆସ୍ୱାଦନ କରେ, ଆମର ସମସ୍ତ ପ୍ରଶଂସା ସେଉଁଠି ଯାଉ—ଅଗ୍ନିଙ୍କ ପାଖକୁ।
ଏନା ଵୋ ଅଗ୍ନିଂ ନମସୋର୍ଜୋ ନପାତମା ହୁଵେ ପ୍ରିଯଂ ଚେତିଷ୍ଠମରତିଂ ସ୍ଵାଧ୍ଵରଂ ଵିଶ୍ଵସ୍ଯ ଦୂତମମୃତମ୍
ଏହି ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ ମୁଁ ଶକ୍ତିର ପୁତ୍ର, ପ୍ରିୟ, ସବୁଠାରୁ ତୀବ୍ର, ଅବିନାଶୀ, ଯଥାଯଥ ଯଜ୍ଞ ପୂଜାରୀ, ସମସ୍ତଙ୍କ ଅମର ଦୂତ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ଡାକୁଛି।
ଶେଷେ ଵନେଷୁ ମାତୃଷୁ ସଂ ତ୍ଵା ମର୍ତାସ ଇନ୍ଧତେ ଅତନ୍ଦ୍ରୋ ହଵ୍ଯଂ ଵହସି ହଵିଷ୍କୃତ ଆଦିଦ୍ଦେଵେଷୁ ରାଜସି
ତୁମେ ଜଙ୍ଗଲ ମଧ୍ୟରେ ଲୁଚି ରହ, ମଣିଷମାନେ ଏକାଠି ହୋଇ ତୁମକୁ ପ୍ରଜ୍ୱଳିତ କରନ୍ତି। ଅକ୍ଲାନ୍ତ, ତୁମେ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହୋଇଥିବା ହବି ଉଠାଉଛ, ତାପରେ ଦେବତାମାନେ ମଧ୍ୟରେ ରାଜା ହେଉଛ।
ଅଦର୍ଶି ଗାତୁଵିତ୍ତମୋ ଯସ୍ମିନ୍ଵ୍ରତାନ୍ଯାଦଧୁଃ ଉପୋ ଷୁ ଜାତମାର୍ଯସ୍ଯ ନକ୍ଷନ୍ତୁ ନୋ ଗିରଃ
ସେ ଦୃଶ୍ୟ ହେଲେ, ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ ପଥ ଜ୍ଞାନୀ, ଯାହାରେ ନୀତିମାନ୍ୟତା ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ। ଆମର କଥା ନିକଟରେ ଜନ୍ମିଥିବା ଉତ୍ତମଜନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପହଞ୍ଚିବାରେ ବଞ୍ଚିତ ନ ହେଉ।
ଅଗ୍ନିରୁକ୍ଥେ ପୁରୋହିତୋ ଗ୍ରାଵାଣୋ ବର୍ହିରଧ୍ଵରେ ଋଚା ଯାମି ମରୁତୋ ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ପତେ ଦେଵା ଅଵୋ ଵରେଣ୍ଯମ୍
ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ଗୀତରେ ଗୃହପୂଜାରୀ ଭାବେ ପ୍ରଶଂସା କରାଯାଏ, ପାଥର ଓ ଯଜ୍ଞର କୁଶାସନରେ। ମୁଁ ମନ୍ତ୍ରରେ ମାରୁତ, ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ପତି ଓ ଦେବତାମାନେ ପାଇଁ ଉତ୍ତମ ସାହାଯ୍ୟ ଡାକୁଛି।
ଅଗ୍ନିମୀଡିଷ୍ଵାଵସେ ଗାଥାଭିଃ ଶୀରଶୋଚିଷମ୍ ଅଗ୍ନିଂ ରାଯେ ପୁରୁମୀଢ ଶ୍ରୁତଂ ନରୋ ଽଗ୍ନିଃ ସୁଦୀତଯେ ଛର୍ଦିଃ
ମୁଁ ଗୀତରେ ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଶିଖା ଥିବା ଅଗ୍ନିଙ୍କ ସାହାଯ୍ୟ ଚାହୁଁଛି। ଧନ ପାଇଁ, ଲୋକମାନେ ବହୁବାର ପ୍ରଶଂସିତ ଓ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ଭଲ ପଥ ପାଇଁ ଢାଳ ଭାବେ ପୂଜନ୍ତି।
ଶ୍ରୁଧି ଶ୍ରୁତ୍କର୍ଣ ଵହ୍ନିଭିର୍ଦେଵୈରଗ୍ନେ ସଯାଵଭିଃ ଆ ସୀଦତୁ ବର୍ହିଷି ମିତ୍ରୋ ଅର୍ଯମା ପ୍ରାତର୍ଯାଵଭିରଧ୍ଵରେ
ଶୁଣ, ହେ ଶ୍ରବଣଶୀଳ, ତୁମର ଅଗ୍ନିଦେବତା ଓ ସହଚରମାନେ ସହିତ। ପ୍ରଭାତ ଯଜ୍ଞରେ ମିତ୍ର ଓ ଅର୍ଯ୍ୟମା ତୁମ ସହିତ କୁଶାସନରେ ବସନ୍ତୁ।
ପ୍ର ଦୈଵୋଦାସୋ ଅଗ୍ନିର୍ଦେଵ ଇନ୍ଦ୍ରୋ ନ ମଜ୍ମନା ଅନୁ ମାତରଂ ପୃଥିଵୀଂ ଵି ଵାଵୃତେ ତସ୍ଥୌ ନାକସ୍ଯ ଶର୍ମଣି
ଦିବୋଦାସଙ୍କ ପୁତ୍ର ଅଗ୍ନି, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଶକ୍ତିରେ, ମାଟି ମାଆ ଉପରେ ଦୂରଦୂରନ୍ତ ପ୍ରସାରିତ ହୋଇଛନ୍ତି ଓ ଆକାଶର ଆଶ୍ରୟରେ ଦୃଢ଼ ହୋଇ ରହିଛନ୍ତି।
ଅଧ ଜ୍ମୋ ଅଧ ଵା ଦିଵୋ ବୃହତୋ ରୋଚନାଦଧି ଅଯା ତନ୍ଵା ଗିରା ମମା ଜାତା ସୁକ୍ରତୋ ପୃଣ
ଏଠାରୁ କିମ୍ବା ବଡ଼ ଆକାଶ ରୁଚିରା ଅଞ୍ଚଳରୁ, ଏହି ଦେହ ଓ ମୋର କଥା ଦ୍ୱାରା, ହେ ଉତ୍ତମ ବୁଦ୍ଧିଶାଳୀ, ମୋର ଜନ୍ମିଥିବା କାମ ପୂରଣ କର।
କାଯମାନୋ ଵନା ତ୍ଵଂ ଯନ୍ମାତ୍ର୍^ଈରଜଗନ୍ନପଃ ନ ତତ୍ତେ ଅଗ୍ନେ ପ୍ରମୃଷେ ନିଵର୍ତନଂ ଯଦ୍ଦୂରେ ସନ୍ନିହାଭୁଵଃ
ଯେତେବେଳେ ତୁମେ ଅଗ୍ନି, ଜଙ୍ଗଲ ମଧ୍ୟରେ ଚଳିଥାଅ, ତୁମର ମାଆମାନେ ଦ୍ୱାରା ଜନ୍ମିଥିବା, ତୁମେ କେବେ ଫେରିବାରେ ବିଫଳ ହୁଏନାହାଁ, ଦୂରେ କିମ୍ବା ନିକଟରେ ଥିବା ସତ୍ୟ।
ନି ତ୍ଵାମଗ୍ନେ ମନୁର୍ଦଧେ ଜ୍ଯୋତିର୍ଜନାଯ ଶଶ୍ଵତେ ଦୀଦେଥ କଣ୍ଵ ଋତଜାତ ଉକ୍ଷିତୋ ଯଂ ନମସ୍ଯନ୍ତି କୃଷ୍ଟଯଃ
ମନୁ ତୁମକୁ, ଅଗ୍ନି, ଚିରକାଳ ପାଇଁ ଲୋକଙ୍କ ଆଲୋକ ଭାବେ ବସାଇଥିଲେ। କଣ୍ବ, ନୀତିରେ ଜନ୍ମିଥିବା, ତୁମକୁ ପ୍ରଜ୍ୱଳିତ କଲେ; ସମସ୍ତ ଜନ ତୁମକୁ ସମ୍ମାନ କରନ୍ତି, ଯାହାକୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀମାନେ ପୂଜନ୍ତି।
ପ୍ରଥମ ଦ୍ଵିତୀଯୋ ଽର୍ଧଃ ଦେଵୋ ଵୋ ଦ୍ରଵିଣୋଦାଃ ପୂର୍ଣାଂ ଵିଵଷ୍ଟ୍ଵାସିଚମ୍ ଉଦ୍ଵା ସିଞ୍ଜଧ୍ଵମୁପ ଵା ପୃଣଧ୍ଵମାଦିଦ୍ଵୋ ଦେଵ ଓହତେ
ପ୍ରଥମ ଓ ଦ୍ୱିତୀୟ ଅର୍ଧରେ, ଦେବତା ଆପଣମାନେ ପାଇଁ ଧନର ଦାତା ହେଉନ୍ତୁ, ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଧାରା ବହାନ୍ତୁ। ସୋମରସ ଚାପିବେ, ଉପରକୁ ଢାଲିବେ, ପୂର୍ଣ୍ଣ କରିବେ—ଆରମ୍ଭରୁ ଦେବତାଙ୍କୁ ଆହ୍ୱାନ କରାଯାଉଛି।
ପ୍ରୈତୁ ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ପତିଃ ପ୍ର ଦେଵ୍ଯେତୁ ସୂନୃତା ଅଚ୍ଛା ଵୀରଂ ନର୍ଯଂ ପଙ୍କ୍ତିରାଧସଂ ଦେଵା ଯଜ୍ଞଂ ନଯନ୍ତୁ ନଃ
ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ପତି ଆଗକୁ ବଢ଼ନ୍ତୁ, ଦୟାମୟୀ ଦେବୀ ଆସନ୍ତୁ, ଦେବତାମାନେ ଆମର ଯଜ୍ଞକୁ ବୀର, ଉତ୍ତମ ଓ ଧନଦାତାଙ୍କ ପାଖକୁ ନେଇଯାଆନ୍ତୁ।
ଊର୍ଧ୍ଵ ଊ ଷୁ ଣ ଊତଯେ ତିଷ୍ଠା ଦେଵୋ ନ ସଵିତା ଊର୍ଧ୍ଵୋ ଵାଜସ୍ଯ ସନିତା ଯଦଞ୍ଜିଭିର୍ଵାଘଦ୍ଭିର୍ଵିହ୍ଵଯାମହେ
ଦେବତା ସବିତା ଆମ ସହାୟତା ପାଇଁ ଉପରକୁ ଦଢ଼ି ରୁହନ୍ତୁ, ଶକ୍ତିର ଦାତା ଉଚ୍ଚକୁ ଉଠନ୍ତୁ—ତାଙ୍କର ନିୟମିତ ହାତରେ ଆମେ ଉପହାର ପାଇଁ ଡାକୁଥିବାବେଳେ।
ପ୍ର ଯୋ ରାଯେ ନିନୀଷତି ମର୍ତୋ ଯସ୍ତେ ଵସୋ ଦାଶତ୍ ସ ଵୀରଂ ଧତ୍ତେ ଅଗ୍ନ ଉକ୍ଥଶଂସିନଂ ତ୍ମନା ସହସ୍ରପୋଷିଣମ୍
ଯିଏ ଧନ ଆଶା କରେ, ଯିଏ ଆପଣଙ୍କୁ ସେବା କରେ, ହେ ଦାତା, ସେ ଏକ ବୀର ପୁଅ ପାଏ, ହେ ଅଗ୍ନି, ଗୀତଗାନ କରୁଥିବା, ନିଜ ଶକ୍ତିରେ ହଜାର ଧନର ଧନୀ।
ପ୍ର ଵୋ ଯହ୍ଵଂ ପୁରୂଣାଂ ଵିଶାଂ ଦେଵଯତୀନାମ୍ ଅଗ୍ନିଂ ସୂକ୍ତେଭିର୍ଵଚୋଭିର୍ଵୃଣୀମହେ ଯଂସମିଦନ୍ଯ ଇନ୍ଧତେ
ଅନେକ ଲୋକଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ, ଉପାସକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ, ଆମେ ଗୀତ ଓ ଶବ୍ଦରେ ଆପଣଙ୍କୁ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଅଗ୍ନିକୁ, ବାଛୁଛୁ, ଯାହାକୁ ଅନ୍ୟମାନେ ଅତିଥି ଭାବେ ପ୍ରଜ୍ୱଳିତ କରନ୍ତି।
ଅଯମଗ୍ନିଃ ସୁଵୀର୍ଯସ୍ଯେଶେ ହି ସୌଭଗସ୍ଯ ରାଯ ଈଶେ ସ୍ଵପତ୍ଯସ୍ଯ ଗୋମତ ଈଶେ ଵୃତ୍ରହଥାନାମ୍
ଏହି ଅଗ୍ନି ଭାଗ୍ୟର ମାଲିକ, ସମୃଦ୍ଧିର ମାଲିକ, ଗୋଧନ ସହିତ ଧନର ମାଲିକ, ଶତ୍ରୁଜୟର ମାଲିକ।
ତ୍ଵମଗ୍ନେ ଗୃହପତିସ୍ତ୍ଵଂ ହୋତା ନୋ ଅଧ୍ଵରେ ତ୍ଵଂ ପୋତା ଵିଶ୍ଵଵାର ପ୍ରଚେତା ତାକ୍ଷି ଯାସି ଚ ଵାର୍ଯମ୍
ହେ ଅଗ୍ନି, ଆପଣ ଘରର ମୁଖ୍ୟ, ଆମ ଯଜ୍ଞର ପୂଜାରି, ସମସ୍ତକୁ ଜାଣିଥିବା, ଆପଣ ଆମ ପ୍ରାର୍ଥିତ ଫଳ ଦେଇଥିବେ।
ସଖାଯସ୍ତ୍ଵା ଵଵୃମହେ ଦେଵଂ ମର୍ତାସ ଊତଯେ ଅପାଂ ନପାତଂ ସୁଭଗଂ ସୁଦଂସସଂ ସୁପ୍ରତୂର୍ତିମନେହସମ୍
ମିତ୍ରଭାବରେ, ଆମେ ମଣିଷମାନେ ଆପଣଙ୍କୁ, ଦେବତା, ସହାୟତା ପାଇଁ ବାଛିଛୁ—ପାଣିର ସନ୍ତାନ, ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ, ବୁଦ୍ଧିମାନ, ଭଲ ଗୁଣର ଧାରକ, ଦୋଷରହିତ।
ଆ ଜୁହୋତା ହଵିଷା ମର୍ଜଯଧ୍ଵଂ ନି ହୋତାରଂ ଗୃହପତିଂ ଦଧିଧ୍ଵମ୍ ଇଡସ୍ପଦେ ନମସା ରାତହଵ୍ଯଂ ସପର୍ଯତା ଯଜତଂ ପସ୍ତ୍ଯାନାମ୍
ହବିଷ୍ୟ ଦେଇ ଶୁଦ୍ଧ କରନ୍ତୁ, ପୂଜାରି, ଘରର ମୁଖ୍ୟଙ୍କୁ ତାଙ୍କର ସ୍ଥାନରେ ବସାନ୍ତୁ, ଇଡାର ଆସନରେ ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ ଅର୍ପଣ ଗ୍ରହଣକାରୀ, ଘରର ଗୌରବ ଯୋଗ୍ୟଙ୍କୁ ପୂଜା କରନ୍ତୁ।
ଚିତ୍ର ଇଚ୍ଛିଶୋସ୍ତରୁଣସ୍ଯ ଵକ୍ଷଥୋ ନ ଯୋ ମାତରାଵନ୍ଵେତି ଧାତଵେ ଅନୂଧା ଯଦଜୀଜନଦଧା ଚିଦା ଵଵକ୍ଷତ୍ସଦ୍ଯୋ ମହି ଦୂତ୍ଯାଂ ଚରନ୍
ଯୁବକ ଅଗ୍ନିର ଛାତି ଅତି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ଯିଏ ତାଙ୍କର ମାଆମାନେ ପଛରେ ଚାଲି ସମ୍ବଳ ପାଇଁ ଯାଏ; ଜନ୍ମ ସମୟରେ ସେ ବିଳମ୍ବ କଲେନି—ସେ ତୁରନ୍ତ ତାଙ୍କର ବଡ଼ କାମକୁ କରିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କଲେ।
ଇଦଂ ତ ଏକଂ ପର ଊ ତ ଏକଂ ତୃତୀଯେନ ଜ୍ଯୋତିଷା ସଂ ଵିଶସ୍ଵ ସଂଵେଶନସ୍ତନ୍ଵେ ଚାରୁରେଧି ପ୍ରିଯୋ ଦେଵାନାଂ ପରମେ ଜନିତ୍ରେ
ଏହା ଆପଣଙ୍କର ଗୋଟିଏ ରୂପ, ସେଠାରେ ଆଉ ଗୋଟିଏ ରୂପ; ତୃତୀୟ ପ୍ରଭାରେ ଅନ୍ତର୍ଭୂକ୍ତ ହେଇ ସମସ୍ତକୁ ଭରିଦିଅନ୍ତୁ; ଶରୀର ଓ ରୂପରେ ଆକର୍ଷକ ହେଉନ୍ତୁ, ଦେବତାମାନଙ୍କର ପ୍ରିୟ, ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଜନ୍ମସ୍ଥାନରେ।
ଇମଂ ସ୍ତୋମମର୍ହତେ ଜାତଵେଦସେ ରଥମିଵ ସଂ ମହେମା ମନୀଷଯା ଭଦ୍ରା ହି ନଃ ପ୍ରମତିରସ୍ଯ ସଂସଦ୍ଯଗ୍ନେ ସଖ୍ଯେ ମା ରିଷାମା ଵଯଂ ତଵ
ଯୋଗ୍ୟ ଜାତବେଦସଙ୍କୁ ଆମେ ଏହି ସ୍ତୁତି ଅର୍ପଣ କରୁଛୁ, ରଥ ପରି ଆମ ଚିନ୍ତାରେ; ଆମର ସଭା ପାଇଁ, ଅଗ୍ନି, ଆପଣଙ୍କର କୃପା ଶୁଭ ହେଉ—ଆମେ ଆପଣଙ୍କ ସାଙ୍ଗତ୍ୟରୁ ବିଚ୍ଛିନ୍ନ ହେବା ନାହିଁ।
ମୂର୍ଧାନଂ ଦିଵୋ ଅରତିଂ ପୃଥିଵ୍ଯା ଵୈଶ୍ଵାନରମୃତ ଆ ଜାତମଗ୍ନିମ୍ କଵିଂ ସମ୍ରାଜମତିଥିଂ ଜନାନାମାସନ୍ନାଃ ପାତ୍ରଂ ଜନଯନ୍ତ ଦେଵାଃ
ଦେବତାମାନେ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ସୃଷ୍ଟି କଲେ, ସମସ୍ତଙ୍କର ଅତିଥି, ଦୃଷ୍ଟା, ସ୍ୱାମୀ, ଦିଗନ୍ତର ମୁଣ୍ଡ, ପୃଥିବୀର ଆଧାର, ଋତୁରୁ ଜନ୍ମିତ, ପାତ୍ର ସମୀପରେ।
ଵି ତ୍ଵଦାପୋ ନ ପର୍ଵତସ୍ଯ ପୃଷ୍ଠାଦୁକ୍ଥେଭିରଗ୍ନେ ଜନଯନ୍ତ ଦେଵାଃ ତଂ ତ୍ଵା ଗିରଃ ସୁଷ୍ଟୁତଯୋ ଵାଜଯନ୍ତ୍ଯାଜିଂ ନ ଗିର୍ଵଵାହୋ ଜିଗ୍ଯୁରଶ୍ଵାଃ
ଆପଣଠାରୁ, ଜଳ ମାଳା ପର୍ବତ ଶିଖରରୁ ବିସ୍ତାରିତ ହୁଏ; ଗୀତରେ, ଅଗ୍ନି, ଦେବତାମାନେ ଆପଣଙ୍କୁ ଜନ୍ମାଇଥିଲେ; ଆପଣଙ୍କୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଗୀତ ଶକ୍ତି ଆଣେ, ଯେପରି ବିଜୟୀ ଘୋଡ଼ା ଯୁଦ୍ଧରେ ପୁରସ୍କାର ଜିତେ।
ଆ ଵୋ ରାଜାନମଧ୍ଵରସ୍ଯ ରୁଦ୍ରଂ ହୋତାରଂ ସତ୍ଯଯଜଂ ରୋଦସ୍ଯୋଃ ଅଗ୍ନିଂ ପୁରା ତନଯିତ୍ନୋରଚିତ୍ତାଦ୍ଧିରଣ୍ଯରୂପମଵସେ କୃଣୁଧ୍ଵମ୍
ଆପଣମାନେ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ, ଯଜ୍ଞର ରାଜା, ରୁଦ୍ର, ପୃଥିବୀ ଓ ଆକାଶର ସତ୍ୟ ପୂଜାରି, ପୁରାତନ, ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଆକୃତି, ସାହାଯ୍ୟ ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ, ବିଜୁଳିର ଅବିବେକ ପୂର୍ବରୁ, ତିଆରି କରନ୍ତୁ।
ଇନ୍ଧେ ରାଜା ସମର୍ଯୋ ନମୋଭିର୍ଯସ୍ଯ ପ୍ରତୀକମାହୁତଂ ଘୃତେନ ନରୋ ହଵ୍ଯେଭିରୀଡତେ ସବାଧ ଆଗ୍ନିରଗ୍ରମୁଷସାମଶୋଚି
ରାଜା ପ୍ରଜ୍ୱଳିତ, ସହଚର, ନମସ୍କାର ସହିତ; ଯାହାଙ୍କ ମୁହଁ ଘୃତ ଦ୍ୱାରା ଡାକାଯାଏ, ଲୋକେ ଉପହାର ଦେଇ ପ୍ରଶଂସା କରନ୍ତି; ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଅଗ୍ନି ଉଷା ଆସିବାବେଳେ ସର୍ବପ୍ରଥମେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳିତ।