ସାମଵେଦଃ

ତମୁ ଅଭି ପ୍ର ଗାଯତ ପୁରୁହୂତଂ ପୁରୁଷ୍ଟୁତମ୍ ଇନ୍ଦ୍ରଂ ଗୀର୍ଭିସ୍ତଵିଷମା ଵିଵାସତ

ସେଇ ବହୁବାର ଡାକାଯାଉଥିବା, ବହୁବାର ସ୍ତୁତି ହେଉଥିବା ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଗୀତ ଦ୍ୱାରା ସ୍ତୁତି କର; ଶକ୍ତିଶାଳୀଙ୍କୁ ଡାକି ଆଣ।

ତଂ ତେ ମଦଂ ଗୃଣୀମସି ଵୃଷଣଂ ପୃକ୍ଷୁ ସାସହିମ୍ ଉ ଲୋକକୃତ୍ନୁମଦ୍ରିଵୋ ହରିଶ୍ରିଯମ୍

ତୁମର ସେଇ ଆନନ୍ଦକୁ ଆମେ ସ୍ତୁତି କରୁଛୁ, ହେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଯୁଦ୍ଧରେ ଅପରାଜିତ, ସଂସାର ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ସୁନା ଭଳି ଦୀପ୍ତିମାନ।

ଯତ୍ସୋମମିନ୍ଦ୍ର ଵିଷ୍ଣଵି ଯଦ୍ଵା ଘ ତ୍ରିତ ଆପ୍ତ୍ଯେ ଯଦ୍ଵା ମରୁତ୍ସୁ ମନ୍ଦସେ ସମିନ୍ଦୁଭିଃ

ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଯେଉଁ ସୋମ ରସକୁ ତୁମେ ବିଷ୍ଣୁ, କିମ୍ବା ତ୍ରିତ ଆପ୍ତ୍ୟ, କିମ୍ବା ମାରୁତମାନେ ସହିତ ଆନନ୍ଦ କର, ସେଇ ରସବିନ୍ଦୁଗୁଡ଼ିକୁ ଉପଭୋଗ କର।

ଏଦୁ ମଧୋର୍ମଦିନ୍ତରଂ ସିଞ୍ଚାଧ୍ଵର୍ଯୋ ଅନ୍ଧସଃ ଏଵା ହି ଵୀରସ୍ତଵତେ ସଦାଵୃଧଃ

ଯଜ୍ଞ କରୁଥିବା ପୁରୋହିତ, ସବୁଠୁ ମଧୁର ଓ ଆନନ୍ଦଦାୟକ ସୋମ ରସ ଢାଳ; ଏହିପରି ନିତ୍ୟ ବୃଦ୍ଧିଶୀଳ ବୀର ସ୍ତୁତି ହୁଏ।

ଏନ୍ଦୁମିନ୍ଦ୍ରାଯ ସିଞ୍ଚତ ପିବାତି ସୋମ୍ଯଂ ମଧୁ ପ୍ର ରାଧାଂସି ଚୋଦଯତେ ମହିତ୍ଵନା

ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ ସୋମ ରସ ଢାଳ; ସେ ମଧୁର ସୋମ ପିଉନ୍ତୁ। ସେ ତାଙ୍କର ମହତ୍ତ୍ୱରେ ଉପହାର ଦେବାକୁ ପ୍ରେରିତ କରନ୍ତି।

ଏତୋ ନ୍ଵିନ୍ଦ୍ରଂ ସ୍ତଵାମ ସଖାଯଃ ସ୍ତୋମ୍ଯଂ ନରମ୍ କୃଷ୍ଟୀର୍ଯୋ ଵିଶ୍ଵା ଅଭ୍ଯସ୍ତ୍ଯେକ ଇତ୍

ଏବେ, ବନ୍ଧୁମାନେ, ଆମେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ, ସ୍ତୁତିଯୋଗ୍ୟ ବୀରକୁ, ସ୍ତୁତି କରିବା; ଯିଏ ସମସ୍ତ ଲୋକଙ୍କୁ ଏକା ଅତିକ୍ରମ କରିଛନ୍ତି।

ଇନ୍ଦ୍ରାଯ ସାମ ଗାଯତ ଵିପ୍ରାଯ ବୃହତେ ବୃହତ୍ ବ୍ରହ୍ମକୃତେ ଵିପଶ୍ଚିତେ ପନସ୍ଯଵେ

ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ ଗୀତ ଗାଅ, ଜ୍ଞାନୀ, ବଡ଼, ବଡ଼ ବିଦ୍ୱାନ, ଦୂରଦର୍ଶୀ, ସ୍ତୁତିଯୋଗ୍ୟଙ୍କୁ।

ଯ ଏକ ଇଦ୍ଵିଦଯତେ ଵସୁ ମର୍ତାଯ ଦାଶୁଷେ ଈଶାନୋ ଅପ୍ରତିଷ୍କୁତ ଇନ୍ଦ୍ରୋ ଅଙ୍ଗ

ଯିଏ ଏକା ଦାନ କରନ୍ତି, ମନୁଷ୍ୟ ଯେଉଁଠାରେ ସେବା କରେ, ସେଇ ଇନ୍ଦ୍ର, ସ୍ୱାମୀ, ଅପରାଜିତ ପ୍ରଭୁ।

ସଖାଯ ଆ ଶିଷାମହେ ବ୍ରହ୍ମେନ୍ଦ୍ରାଯ ଵଜ୍ରିଣେ ସ୍ତୁଷ ଊ ଷୁ ଵୋ ନୃତମାଯ ଧୃଷ୍ଣଵେ

ବନ୍ଧୁମାନେ, ଆମେ ବଜ୍ରଧାରୀ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଦୟା ଚାହିଁ, ଗୀତ ଦ୍ୱାରା ସ୍ତୁତି କରିବା; ତିନି ମଧ୍ୟରେ ସବୁଠୁ ବଡ଼ ବୀର, ଧୃଷ୍ଟ ନରଙ୍କୁ।

ପଞ୍ଚମ ପ୍ରଥମୋ ଽର୍ଧଃ ଗୃଣେ ତଦିନ୍ଦ୍ର ତେ ଶଵ ଉପମାଂ ଦେଵତାତଯେ ଯଦ୍ଧଂସି ଵୃତ୍ରମୋଜସା ଶଚୀପତେ

ମୁଁ ସେଇ ପଞ୍ଚମ, ପ୍ରଥମ ଅଂଶକୁ ସ୍ତୁତି କରେ, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମର ଶକ୍ତି, ଦେବତା ପ୍ରାପ୍ତି ପାଇଁ ସର୍ବୋଚ୍ଚ; ଯାହା ଦ୍ୱାରା ତୁମେ ଶକ୍ତିରେ ବୃତ୍ରକୁ ହରାଇଥିଲ।

ଯସ୍ଯ ତ୍ଯଚ୍ଛମ୍ବରଂ ମଦେ ଦିଵୋଦାସାଯ ରନ୍ଧଯନ୍ ଅଯଂ ସ ସୋମ ଇନ୍ଦ୍ର ତେ ସୁତଃ ପିବ

ଯାହାର ଆନନ୍ଦରେ ତୁମେ ଦିଭୋଦାସ ପାଇଁ ଶମ୍ବରକୁ ଭାଙ୍ଗିଦେଲ; ଏହି ସୋମ ତୁମ ପାଇଁ ଚାପାଯାଇଛି, ପିଉ।

ଏନ୍ଦ୍ର ନୋ ଗଧି ପ୍ରିଯ ସତ୍ରାଜିଦଗୋହ୍ଯ ଗିରିର୍ନ ଵିଶ୍ଵତଃ ପୃଥୁଃ ପତିର୍ଦିଵଃ

ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମକୁ ତୁମର କୃପା ଦିଅ, ପ୍ରିୟ, ଶତ୍ରୁମାନେ ଲୁଚାଇପାରିବେନି, ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ପର୍ବତ ଭଳି ବିସ୍ତୃତ, ଦିବର ସ୍ୱାମୀ।

ଯ ଇନ୍ଦ୍ର ସୋମପାତମୋ ମଦଃ ଶଵିଷ୍ଠ ଚେତତି ଯେନା ହଂସି ନ୍ଯାତ୍ରିଣଂ ତମୀମହେ

ଯେଇ ଆନନ୍ଦ, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ସବୁଠୁ ଅଧିକ ସୋମ ପ୍ରିୟ, ସବୁଠୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ତୁମକୁ ଉତ୍ସାହିତ କରେ; ଏହା ଦ୍ୱାରା ତୁମେ ଅନ୍ୟାୟୀକୁ ହରାଇଥିଲ, ଆମେ ସେଇ ଆନନ୍ଦ ପାଉ।

ତୁଚେ ତୁନାଯ ତତ୍ସୁ ନୋ ଦ୍ରାଧୀଯ ଆଯୁର୍ଜୀଵସେ ଆଦିତ୍ଯାସଃ ସମହସଃ କୃଣୋତନ

ଦୁର୍ବଳ ଓ ଅଶକ୍ତିମାନଙ୍କ ପାଇଁ, ଆମକୁ ସେଇ ଦିଅ; ଆମର ଆୟୁଷ୍ୟକୁ ଦୃଢ଼ କର, ଯେଣିକି ଆମେ ବଞ୍ଚିପାରିବା। ହେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଆଦିତ୍ୟମାନେ, ସମେତି କର।

ଵେତ୍ଥା ହି ନିରୃତୀନାଂ ଵଜ୍ରହସ୍ତ ପରିଵୃଜମ୍ ଅହରହଃ ଶୁନ୍ଧ୍ଯୁଃ ପରିପଦାମିଵ

ହେ ବଜ୍ରଧାରୀ, ତୁମେ ନିର୍ବିନାଶର ମାର୍ଗକୁ ଜାଣ; ପ୍ରତିଦିନ, ତୁମେ ପଥ ଭଳି ଦୂଷିତକୁ ପବିତ୍ର କର।

ଅପାମୀଵାମପ ସ୍ତ୍ରିଧମପ ସେଧତ ଦୁର୍ମତିମ୍ ଆଦିତ୍ଯାସୋ ଯୁଯୋତନା ନୋ ଅଂହସଃ

ଅଦିତ୍ୟମାନେ, ଜଳର ଅପବିତ୍ରତା, ତିନିପ୍ରକାର ଦୁଃଖ ଓ ଦୁଷ୍ଟ ମନୋଭାବକୁ ଦୂର କରନ୍ତୁ; ଆମକୁ ବିପଦରୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ।

ପିବା ସୋମମିନ୍ଦ୍ର ମନ୍ଦତୁ ତ୍ଵା ଯଂ ତେ ସୁଷାଵ ହର୍ଯଶ୍ଵାଦ୍ରିଃ ସୋତୁର୍ବାହୁଭ୍ଯାଂ ସୁଯତୋ ନାର୍ଵା

ଇନ୍ଦ୍ର, ସୋମରସ ପିଉନ୍ତୁ, ଏହା ଆପଣଙ୍କୁ ଆନନ୍ଦ ଦେଉ; ହରି ଘୋଡା ପରି ତ୍ୱରିତ ପାଥର ଦ୍ୱାରା, ଦକ୍ଷ ହାତ ଦୁଇଟିରେ ଆପଣଙ୍କ ପାଇଁ ନିଉଯାଯିଛି।

ଅଭ୍ରାତୃଵ୍ଯୋ ଅନା ତ୍ଵମନାପିରିନ୍ଦ୍ର ଜନୁଷା ସନାଦସି ଯୁଧେଦାପିତ୍ଵମିଚ୍ଛସେ

ଇନ୍ଦ୍ର, ଆପଣ ଶତ୍ରୁହୀନ, ଶତ୍ରୁତାହୀନ, ଜନ୍ମରୁ ପ୍ରାଚୀନ; ଆପଣ ଯୁଦ୍ଧ କରିବାକୁ ଚାହାନ୍ତି, ପିତା ହେବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରନ୍ତି।

ଯୋ ନ ଇଦମିଦଂ ପୁରା ପ୍ର ଵସ୍ଯ ଆନିନାଯ ତମୁ ଵ ସ୍ତୁଷେ ସଖାଯ ଇନ୍ଦ୍ରମୂତଯେ

ଯିଏ ପୂର୍ବରୁ ଆମକୁ ଏହି ଧନ ଦେଇଥିଲେ, ସେହି ମିତ୍ର ଭଳି ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ମୁଁ ସହଯୋଗ ପାଇଁ ପ୍ରଶଂସା କରେ।

ଆ ଗନ୍ତା ମା ରିଷଣ୍ଯତ ପ୍ରସ୍ଥାଵାନୋ ମାପ ସ୍ଥାତ ସମନ୍ଯଵଃ ଦୃଢା ଚିଦ୍ଯମଯିଷ୍ଣଵଃ

ଆସନ୍ତୁ, ଭୟ କରିବେନି; ଯାତ୍ରା କରନ୍ତୁ, ଅପେକ୍ଷା କରିବେନି; ଏକତାରେ ରହିଲେ, ଦୃଢ ମନେ ଥିବାମାନେ ମଧ୍ୟ ଚଳିତ ହେଇପାରନ୍ତି।

ଆ ଯାହ୍ଯଯମିନ୍ଦଵେ ଽଶ୍ଵପତେ ଗୋପତ ଉର୍ଵରାପତେ ସୋମଂ ସୋମପତେ ପିବ

ଏହି ଅର୍ପଣ ପାଇଁ ଆସନ୍ତୁ, ଇନ୍ଦ୍ର, ଘୋଡା, ଗାଁ ଓ ଫସଲର ମାଳିକ; ସୋମରସ ପିଉନ୍ତୁ, ସୋମର ମାଳିକ।

ତ୍ଵଯା ହ ସ୍ଵିଦ୍ଯୁଜା ଵଯଂ ପ୍ରତି ଶ୍ଵସନ୍ତଂ ଵୃଷଭ ବ୍ରୁଵୀମହି ସଂସ୍ଥେ ଜନସ୍ଯ ଗୋମତଃ

ବୃଷଭ, ଆପଣଙ୍କ ତୁଣ୍ଡରେ, ଆମେ ଶ୍ୱାସ ନେଉଥିବା ଜଣକୁ କଥା କହୁ; ଗାଁ ଧନୀ ଲୋକମାନଙ୍କ ସଭାରେ।

ଗାଵଶ୍ଚିଦ୍ଧା ସମନ୍ଯଵଃ ସଜାତ୍ଯେନ ମରୁତଃ ସବନ୍ଧଵଃ ରିହତେ କକୁଭୋ ମିଥଃ

ଗାଁମାନେ ମଧ୍ୟ ଏକତାରେ, ଜାତି ଓ ବନ୍ଧୁତ୍ୱରେ ମିଶି, ମାରୁତମାନେ ଓ ତାଙ୍କ ସହଯୋଗୀମାନେ ସହିତ, ଏକାଠି ଚଳିନ୍ତି, ତାଙ୍କ ଆକୃତି ଏକାଠି ହେଉଛି।

ତ୍ଵଂ ନ ଇନ୍ଦ୍ରା ଭର ଓଜୋ ନୃମ୍ଣଂ ଶତକ୍ରତୋ ଵିଚର୍ଷଣେ ଆ ଵୀରଂ ପୃତନାସହମ୍

ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମକୁ ଶକ୍ତି ଓ ବୀରତା ଦିଅ, ଶତଶକ୍ତି, ବୁଦ୍ଧିମାନ; ଯୁଦ୍ଧରେ ଟିକିଥିବା ବୀରକୁ ଆମ ପାଖକୁ ଆଣ।

ଅଧା ହୀନ୍ଦ୍ର ଗିର୍ଵଣ ଉପ ତ୍ଵା କାମ ଈମହେ ସସୃଗ୍ମହେ ଉଦେଵ ଗ୍ମନ୍ତ ଉଦଭିଃ

ତେଣୁ, ଇନ୍ଦ୍ର, ଗୀତର ଗାଇଥିବା, ଆମେ ଆପଣଙ୍କୁ ଇଚ୍ଛାରେ ଡାକୁଛୁ, ଆମେ ଆହ୍ୱାନ କରୁଛୁ; ଜଳ ସହିତ ତାଙ୍କ ଆସନ୍ତୁ।

ସୀଦନ୍ତସ୍ତେ ଵଯୋ ଯଥା ଗୋଶ୍ରୀତେ ମଧୌ ମଦିରେ ଵିଵକ୍ଷଣେ ଅଭି ତ୍ଵାମିନ୍ଦ୍ର ନୋନୁମଃ

ଆପଣଙ୍କ ପକ୍ଷୀମାନେ ଗାଁର ଛାଁ ଭିତରେ ବସିଥିବା ପରି, ମଧୁ ଓ ମଦକର ସ୍ଥାନରେ ବସିଛନ୍ତି; ଆମେ ଆପଣଙ୍କୁ, ଇନ୍ଦ୍ର, ପ୍ରଶଂସା କରୁଛୁ।

ଵଯମୁ ତ୍ଵାମପୂର୍ଵ୍ଯ ସ୍ଥୂରଂ ନ କଚ୍ଚିଦ୍ଭରନ୍ତୋ ଽଵସ୍ଯଵଃ ଵଜ୍ରିଞ୍ଚିତ୍ରଂ ହଵାମହେ

ଆମେ ଆପଣଙ୍କୁ, ଅଦ୍ୱିତୀୟ, ଭାରି ଭାର ପରି ବୋହି, ବଜ୍ରଧାରୀ, ଆଶ୍ରୟ ପାଇଁ ଆହ୍ୱାନ କରୁଛୁ, ବିଚିତ୍ର ଇନ୍ଦ୍ର।

ସ୍ଵାଦୋରିତ୍ଥା ଵିଷୂଵତୋ ମଧୋଃ ପିବନ୍ତି ଗୌର୍ଯଃ ଯା ଇନ୍ଦ୍ରେଣ ସଯାଵରୀର୍ଵୃଷ୍ଣା ମଦନ୍ତି ଶୋଭଥା ଵସ୍ଵୀରନୁ ସ୍ଵରାଜ୍ଯମ୍

ଏଭଳି ମଧୁ ଝରିବାକୁ ଗାଁମାନେ ମଧୁର ଭାବରେ ପିଉନ୍ତି; ଯେମାନେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଇନ୍ଦ୍ର ସହିତ ଆନନ୍ଦ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଧନୀ ହୋଇ ଉଜ୍ୱଳ ହୁଅନ୍ତି, ସୂର୍ଯ୍ୟର ଶାସନକୁ ଅନୁସରନ୍ତି।

ଇତ୍ଥା ହି ସୋମ ଇନ୍ମଦୋ ବ୍ରହ୍ମ ଚକାର ଶଵିଷ୍ଠ ଵଜ୍ରିନ୍ନୋଜସା ପୃଥିଵ୍ଯା ନିଃ ଶଶା ଅହିମର୍ଚନ୍ନନୁ ସ୍ଵରାଜ୍ଯମ୍

ଏଭଳି, ସୋମ ଆନନ୍ଦ ଦେଇ ପ୍ରାର୍ଥନା କଲେ; ସବୁଠାରୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ବଜ୍ରଧାରୀ, ତାଙ୍କ ଶକ୍ତିରେ ପୃଥିବୀକୁ ବିସ୍ତାର କଲେ, ଅସୁରକୁ ହତ୍ୟା କଲେ, ସୂର୍ଯ୍ୟର ଶାସନକୁ ଅନୁସରନ୍ତି।