ସାମଵେଦଃ

ପ୍ରତ୍ଯସ୍ମୈ ପିପୀଷତେ ଵିଶ୍ଵାନି ଵିଦୁଷେ ଭର ଅରଙ୍ଗମାଯ ଜଗ୍ମଯେ ଽପଶ୍ଚାଦଧ୍ଵନେ ନରଃ

ଯେଉଁ ଜଣେ ଚାହେ, ଯେଉଁ ଜଣେ ସବୁ ଜିନିଷ ଜାଣିଛନ୍ତି, ସେଠିକୁ ସମସ୍ତ ଧନ ଆଣ। ଯେଉଁ ଉତ୍ସୁକ ଲୋକ ଆସିଛନ୍ତି, ଦୂରରୁ ଆସିଥିବା ପୁରୁଷ ପାଇଁ।

ଆ ନୋ ଵଯୋଵଯଃଶଯଂ ମହାନ୍ତଂ ଗହ୍ଵରେଷ୍ଠାଂ ମହାନ୍ତଂ ପୂର୍ଵିନେଷ୍ଠାମ୍ ଉଗ୍ରଂ ଵଚୋ ଅପାଵଧୀଃ

ତୁମେ ଆମ ପାଖରୁ ବଡ଼ ଅବସାନ, ବଡ଼ ଲୁଚିଥିବା ବିପଦ, ବଡ଼ ପୁରୁଣା କ୍ଷତିକୁ ଦୂର କର। ହେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଭୟଙ୍କର କଥାକୁ ଦୂର କର।

ଆ ତ୍ଵା ରଥଂ ଯଥୋତଯେ ସୁମ୍ନାଯ ଵର୍ତଯାମସି ତୁଵିକୂର୍ମିମୃତୀଷହମିନ୍ଦ୍ରଂ ଶଵିଷ୍ଠ ସତ୍ପତିମ୍

ଯାତ୍ରା ପାଇଁ ଆମେ ତୁମର ରଥକୁ ଉପକ୍ରମ କରୁଛୁ, ଭଲ ଭାଗ୍ୟ ପାଇଁ, ହେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଇନ୍ଦ୍ର, ଶକ୍ତିର ପ୍ରଭୁ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଘୋଡ଼ା ସହିତ, ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ଜୟ କରି।

ସ ପୂର୍ଵ୍ଯୋ ମହୋନାଂ ଵେନଃ କ୍ରତୁଭିରାନଜେ ଯସ୍ଯ ଦ୍ଵାରା ମନୁଃ ପିତା ଦେଵେଷୁ ଧିଯ ଆନଜେ

ସେ ପୁରୁଣା ଗାୟକ, ବଡ଼ମାନଙ୍କର, ବୁଦ୍ଧି ସହିତ ଜନ୍ମ ନେଇଛି, ଯାହାର ଦ୍ୱାରରେ ମନୁ, ଆମ ପିତା, ଦେବମାନେ ମଧ୍ୟରେ ବୁଦ୍ଧି ସହିତ ପ୍ରବେଶ କରିଥିଲେ।

ଯଦୀ ଵହନ୍ତ୍ଯାଶଵୋ ଭ୍ରାଜମାନା ରଥେଷ୍ଵା ପିବନ୍ତୋ ମଦିରଂ ମଧୁ ତତ୍ର ଶ୍ରଵାଂସି କୃଣ୍ଵତେ

ଯେବେ ତୀବ୍ର ଘୋଡ଼ାମାନେ ରଥରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହୋଇ ମଦିରା ମଧୁ ପିଉଛନ୍ତି, ସେଠି ତାଙ୍କର କୀର୍ତି ହୋଇଥାଏ।

ତ୍ଯମୁ ଵୋ ଅପ୍ରହଣଂ ଗୃଣୀଷେ ଶଵସସ୍ପତିମ୍ ଇନ୍ଦ୍ରଂ ଵିଶ୍ଵାସାହଂ ନରଂ ଶଚିଷ୍ଠଂ ଵିଶ୍ଵଵେଦସମ୍

ମୁଁ ଏହି ଅଜୟ ଶକ୍ତିର ପ୍ରଭୁ, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କରେ, ସମସ୍ତ ଶକ୍ତିର ମାଳିକ, ସବୁଠୁ ଚତୁର, ସବୁଠୁ ଜ୍ଞାନୀ ପୁରୁଷ।

ଦଧିକ୍ରାଵ୍ଣୋ ଅକାରିଷଂ ଜିଷ୍ଣୋରଶ୍ଵସ୍ଯ ଵାଜିନଃ ସୁରଭି ନୋ ମୁଖା କରତ୍ପ୍ର ନ ଆଯୂଂଷି ତାରିଷତ୍

ମୁଁ ଦଧିକ୍ରାବଣଙ୍କ ପାଇଁ ଗୀତ ରଚିଛି, ଜୟୀ ଏବଂ ତୀବ୍ର ଅଶ୍ୱ। ତାଙ୍କର ସୁଗନ୍ଧି ମୁଖ ଆମକୁ ଭଲ ଦେଉ, ଆମର ଆୟୁଷ୍ୟ ବଢ଼ାଉ।

ପୁରାଂ ଭିନ୍ଦୁର୍ଯୁଵା କଵିରମିତୌଜା ଅଜାଯତ ଇନ୍ଦ୍ରୋ ଵିଶ୍ଵସ୍ଯ କର୍ମଣୋ ଧର୍ତ୍ତା ଵଜ୍ରୀ ପୁରୁଷ୍ଟୁତଃ

ସେ ନଗର ଭଙ୍ଗ କରିଥିବା, ଯୁବା, ବୁଦ୍ଧିମାନ୍, ଅସୀମ ଶକ୍ତିର, ଜନ୍ମ ନେଇଥିଲେ। ଇନ୍ଦ୍ର, ଅସ୍ତ୍ରଧାରୀ, ବହୁମାନେ ପ୍ରଶଂସିତ, ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟର ଧାରକ।

ପ୍ରପ୍ର ଵସ୍ତ୍ରିଷ୍ଟୁଭମିଷଂ ଵନ୍ଦଦ୍ଵୀରାଯେନ୍ଦଵେ ଧିଯା ଵୋ ମେଧସାତଯେ ପୁରନ୍ଧ୍ଯା ଵିଵାସତି

ଆମେ ତୃଷ୍ଟୁଭ୍ ଗୀତ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ ପଠାଉ, ଯିଁ ବୀରମାନେ ପ୍ରଶଂସା କରନ୍ତି। ଚିନ୍ତାରେ, ଜ୍ଞାନ ଲାଗି, ପୁରନ୍ଧି ତାଙ୍କୁ ଡାକିଛନ୍ତି।

କଶ୍ଯପସ୍ଯ ସ୍ଵର୍ଵିଦୋ ଯାଵାହୁଃ ସଯୁଜାଵିତି ଯଯୋର୍ଵିଶ୍ଵମପି ଵ୍ରତଂ ଯଜ୍ଞଂ ଧୀରା ନିଚାଯ୍ଯ

ଯେଉଁ ଦୁଇଜଣ କଶ୍ୟପଙ୍କ ସହିତ ଏକତ୍ର ହୋଇଛନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କର ପ୍ରତିଜ୍ଞା ଦ୍ୱାରା ବୁଦ୍ଧିମାନ୍ ଲୋକେ ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱ ଓ ଯଜ୍ଞକୁ ନିଶ୍ଚିତ କରିଛନ୍ତି ବୋଲି କୁହାଯାଏ।

ଅର୍ଚତ ପ୍ରାର୍ଚତା ନରଃ ପ୍ରିଯମେଧାସୋ ଅର୍ଚତ ଅର୍ଚନ୍ତୁ ପୁତ୍ରକା ଉତ ପୁରମିଦ୍ଧୃଷ୍ଣ୍ଵର୍ଚତ

ସମସ୍ତେ ସ୍ତୁତି କରନ୍ତୁ! ପ୍ରିୟ ଯଜ୍ଞ ପାଇଁ ପୁରୁଷମାନେ ସ୍ତୁତି କରନ୍ତୁ, ପୁଅମାନେ ଓ ସହରରେ ବସୁଥିବା ଲୋକମାନେ ଦୃଢ଼ କଣ୍ଠରେ ସ୍ତୁତି କରନ୍ତୁ।

ଉକ୍ଥମିନ୍ଦ୍ରାଯ ଶଂସ୍ଯଂ ପୁରୁନିଃଷିଧେ ଶକ୍ରୋ ଯଥା ସୁତେଷୁ ନୋ ରାରଣତ୍ସଖ୍ଯେଷୁ ଚ

ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ ଗୀତ ଗାଯାଉ, ଯେପରି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଇନ୍ଦ୍ର ଆମର ସ୍ନେହ ଓ ଅର୍ପଣରେ ଆନନ୍ଦ ପାଆନ୍ତି।

ଵିଶ୍ଵାନରସ୍ଯ ଵସ୍ପତିମନାନତସ୍ଯ ଶଵସଃ ଏଵୈଶ୍ଚ ଚର୍ଷଣୀନାମୂତୀ ହୁଵେ ରଥାନାମ୍

ବିଶ୍ୱାନର, ସମ୍ପଦର ମାଲିକ, ଅଜୟ ଶକ୍ତିଶାଳୀଙ୍କ ନାମରେ, ମୁଁ ଏହି ଜନମାନେ ନିମନ୍ତେ ରଥମାନେକୁ ସାହାଯ୍ୟ ପାଇଁ ଡାକୁଛି।

ସ ଘା ଯସ୍ତେ ଦିଵୋ ନରୋ ଧିଯା ମର୍ତସ୍ଯ ଶମତଃ ଊତୀ ସ ବୃହତୋ ଦିଵୋ ଦ୍ଵିଷୋ ଅଂହୋ ନ ତରତି

ହେ ଲୋକମାନେ, ଯିଏ ଦିଗ୍ଗଜ୍ଞାନ ଦ୍ୱାରା ସ୍ୱର୍ଗରୁ ତୁମକୁ ସାହାଯ୍ୟ କରନ୍ତି, ସେ ତାଙ୍କର କୃପାରେ ବଡ଼ ଆକାଶର ଦ୍ୱେଷ ଓ ଦୁଃଖକୁ ମଧ୍ୟ ଅତିକ୍ରମ କରିପାରନ୍ତି।

ଵିଭୋଷ୍ଟ ଇନ୍ଦ୍ର ରାଧସୋ ଵିଭ୍ଵୀ ରାତିଃ ଶତକ୍ରତୋ ଅଥା ନୋ ଵିଶ୍ଵଚର୍ଷଣେ ଦ୍ଯୁମ୍ନଂ ସୁଦତ୍ର ମଂହଯ

ହେ ବିଶ୍ୱବ୍ୟାପୀ ଇନ୍ଦ୍ର, ଦାନରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଶତଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଆମକୁ ଅଧିକ ସମ୍ପଦ ଦିଅ, ସମସ୍ତ ଲୋକଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଆମର ମହିମାକୁ ବଢ଼ାଅ, ହେ ଦୟାଳୁ, ତୁମର ଉତ୍ତମ ବୁଦ୍ଧିରେ।

ଵଯଶ୍ଚିତ୍ତେ ପତତ୍ରିଣୋ ଦ୍ଵିପାଚ୍ଚତୁଷ୍ପାଦର୍ଜୁନି ଉଷଃ ପ୍ରାରନ୍ନୃତୂଂରନୁ ଦିଵୋ ଅନ୍ତେଭ୍ଯସ୍ପରି

ଚିନ୍ତାରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ, ଦୁଇପା ଓ ଚାରିପା ଉଡ଼ନ୍ତା ପକ୍ଷୀମାନେ, ପ୍ରଭାତେ ଋତୁ ଅନୁସାରେ ସ୍ୱର୍ଗର ସୀମା ପାରେ ଚାଲିଯାନ୍ତି।

ଅମୀ ଯେ ଦେଵା ସ୍ଥନ ମଧ୍ଯ ଆ ରୋଚନେ ଦିଵଃ କଦ୍ଵ ଋତଂ କଦମୃତଂ କା ପ୍ରତ୍ନା ଵ ଆହୁତିଃ

ଏହି ଦେବତାମାନେ ଯେଉଁମାନେ ଦିନିର ମଧ୍ୟରେ, ଦିବ୍ୟ ଆଲୋକରେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ, କ'ଣ ସତ୍ୟ? କ'ଣ ଅମୃତ? ସେମାନଙ୍କ ପୁରୁଣା ଅର୍ପଣ କ'ଣ?

ଋଚଂ ସାମ ଯଜାମହେ ଯାଭ୍ଯାଂ କର୍ମାଣି କୃଣ୍ଵତେ ଵି ତେ ସଦସି ରାଜତୋ ଯଜ୍ଞଂ ଦେଵେଷୁ ଵକ୍ଷତଃ

ଋଚ୍ ଓ ସାମ ଦ୍ୱାରା ଆମେ ପୂଜା କରୁଛୁ, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ସେମାନେ କାର୍ଯ୍ୟ କରନ୍ତି; ତୁମର ସଭାରେ, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଭାବେ, ତୁମେ ଦେବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଯଜ୍ଞକୁ ପ୍ରକାଶ କର।

ଵିଶ୍ଵାଃ ପୃତନା ଅଭିଭୂତରଂ ନରଃ ସଜୂସ୍ତତକ୍ଷୁରିନ୍ଦ୍ରଂ ଜଜନୁଶ୍ଚ ରାଜସେ କ୍ରତ୍ଵେ ଵରେ ସ୍ଥେମନ୍ଯାମୁରୀମୁତୋଗ୍ରମୋଜିଷ୍ଠଂ ତରସଂ ତରସ୍ଵିନମ୍

ସମସ୍ତ ଲୋକମାନେ ଓ ସେମାନଙ୍କ ସହଚରମାନେ ଏକତ୍ର ହୋଇ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ରାଜା ଭାବେ ଶକ୍ତି, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ନିଶ୍ଚୟ, ଦୃଢ଼ତା, ବିସ୍ତୃତ ଶକ୍ତି, ଅତ୍ୟନ୍ତ ପ୍ରଭାବ ଓ ଶକ୍ତି ପାଇଁ ଗଢ଼ିଛନ୍ତି।

ଶ୍ରତ୍ତେ ଦଧାମି ପ୍ରଥମାଯ ମନ୍ଯଵେ ଽହନ୍ଯଦ୍ଦସ୍ଯୁଂ ନର୍ଯଂ ଵିଵେରପଃ ଉଭେ ଯତ୍ଵା ରୋଦସୀ ଧାଵତାମନୁ ଭ୍ଯସାତ୍ତେ ଶୁଷ୍ମାତ୍ପୃଥିଵୀ ଚିଦଦ୍ରିଵଃ

ମୁଁ ପ୍ରଥମ ଇଚ୍ଛାରେ ଆସ୍ଥା ରଖେ; ସେ ପ୍ରତିଦିନ ଦୁଷ୍ଟ ଶତ୍ରୁକୁ ଦଳିଦେଲେ, ଜଳକୁ ଭାଗ କରିଦେଲେ; ଯେତେବେଳେ ସ୍ୱର୍ଗ ଓ ପୃଥିବୀ ତୁମ ପଛରେ ଦୌଡ଼ିଲେ, ତୁମ ଶକ୍ତିରେ ପାହାଡ଼ରେ ବନ୍ଧା ପୃଥିବୀ ମଧ୍ୟ ଭୟରେ ଚାଲିଗଲା।

ସମେତ ଵିଶ୍ଵା ଓଜସା ପତିଂ ଦିଵୋ ଯ ଏକ ଇଦ୍ଭୂରତିଥିର୍ଜନାନାମ୍ ସ ପୂର୍ଵ୍ଯୋ ନୂତନମାଜିଗୀଷଂ ତଂ ଵର୍ତ୍ତନୀରନୁ ଵାଵୃତ ଏକ ଇତ୍

ସମସ୍ତ ଶକ୍ତି ସହିତ ଏକତ୍ର ହେଇ ସ୍ୱର୍ଗର ନାଥ ପାଖକୁ ଆସ, ଯିଏ ସମସ୍ତ ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଏକମାତ୍ର ବଡ଼ ଅତିଥି; ସେ ପୁରୁଣା ଓ ନୂତନ ଭାବେ ଜିତିବାକୁ ଚାହେ, ଏବଂ ସମସ୍ତ ପଥ ତାଙ୍କ ପଛରେ ଚାଲେ।

ଇମେ ତ ଇନ୍ଦ୍ର ତେ ଵଯଂ ପୁରୁଷ୍ଟୁତ ଯେ ତ୍ଵାରଭ୍ଯ ଚରାମସି ପ୍ରଭୂଵସୋ ନ ହି ତ୍ଵଦନ୍ଯୋ ଗିର୍ଵଣୋ ଗିରଃ ସଘତ୍କ୍ଷୋଣୀରିଵ ପ୍ରତି ତଦ୍ଧର୍ଯ ନୋ ଵଚଃ

ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଏହିମାନେ ତୁମ ଲୋକ, ଯେଉଁମାନେ ତୁମ ଉପରେ ଭରସା କରି ଚାଲନ୍ତି, ହେ ପ୍ରଭାବଶାଳୀ; କାରଣ ତୁମ ଛଡ଼ା ଅନ୍ୟ କେହି ନାହାନ୍ତି, ଯିଏ ଗୀତକୁ ଭଲପାଆନ୍ତି ଓ ଆମ ଗୀତକୁ ଏକତ୍ର କରନ୍ତି, ଯେପରି ଭୂମି ଏକତ୍ର ହୁଏ—ତେଣୁ, ହେ ପିତାମ୍ବର, ଆମର କଥା ଗ୍ରହଣ କର।

ଚର୍ଷଣୀଧୃତଂ ମଘଵାନମୁକ୍ଥ୍ଯାମିନ୍ଦ୍ରଂ ଗିରୋ ବୃହତୀରଭ୍ଯନୂଷତ ଵାଵୃଧାନଂ ପୁରୁହୂତଂ ସୁଵୃକ୍ତିଭିରମର୍ତ୍ଯଂ ଜରମାଣଂ ଦିଵେଦିଵେ

ମହାନ୍ ଷ୍ଲୋକମାନେ ଲୋକମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଧାରିତ ମଘବାନ୍ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ବଡ଼ ଗୀତରେ ପ୍ରଶଂସା କରିଛନ୍ତି; ସେ ଦିନକୁ ଦିନ ବଢ଼ୁଛନ୍ତି, ବହୁବାର ଡାକାଯାଉଛନ୍ତି, ଶୁଭ୍ର ଷ୍ଲୋକରେ ଅମର ଓ ଚିରଯୁବକ।

ଅଚ୍ଛା ଵ ଇନ୍ଦ୍ରଂ ମତଯଃ ସ୍ଵର୍ଯୁଵଃ ସଧ୍ରୀଚୀର୍ଵିଶ୍ଵା ଉଶତୀରନୂଷତ ପରି ଷ୍ଵଜନ୍ତ ଜନଯୋ ଯଥା ପତିଂ ମର୍ଯଂ ନ ଶୁନ୍ଧ୍ଯୁଂ ମଘଵାନମୂତଯେ

ସ୍ୱର୍ଗ ସହିତ ଯୁବା ଭାବନାମାନେ ସମସ୍ତେ ଏକସାଥି ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଖକୁ ଆସିଛନ୍ତି, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଭାବେ; ଲୋକମାନେ ତାଙ୍କୁ ସ୍ନେହରେ ଗଳେ ଲଗାନ୍ତି, ଯେପରି ପତିକୁ, ଏକ ଉତ୍ତମ ପୁରୁଷ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ମଘବାନ୍, ସାହାଯ୍ୟ ପାଇଁ।

ଅଭି ତ୍ଯଂ ମେଷଂ ପୁରୁହୂତମୃଗ୍ମିଯମିନ୍ଦ୍ରଂ ଗୀର୍ଭିର୍ମଦତା ଵସ୍ଵୋ ଅର୍ଣଵମ୍ ଯସ୍ଯ ଦ୍ଯାଵୋ ନ ଵିଚରନ୍ତି ମାନୁଷଂ ଭୁଜେ ମଂହିଷ୍ଠମଭି ଵିପ୍ରମର୍ଚତ

ସେଇ ମେଷ, ବହୁବାର ଡାକାଯାଉଥିବା, ପ୍ରଭାବଶାଳୀ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ତୁମ ଗୀତ ଆନନ୍ଦ ଦିଅ, ହେ ଧନୀ, ସାଗରସମ; ଯାହାଙ୍କୁ ଦିଗନ୍ତ ମଧ୍ୟ ମାନବୀୟ ଶକ୍ତିରେ ଅତିକ୍ରମ କରିପାରେନି—ସେଇ ସବୁଠୁ ପ୍ରଭାବଶାଳୀ ଋଷିଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କର।

ତ୍ଯଂ ସୁ ମେଷଂ ମହଯା ସ୍ଵର୍ଵିଦଂ ଶତଂ ଯସ୍ଯ ସୁଭୁଵଃ ସାକମୀରତେ ଅତ୍ଯଂ ନ ଵାଜଂ ହଵନସ୍ଯଦଂ ରଥମେନ୍ଦ୍ରଂ ଵଵୃତ୍ଯାମଵସେ ସୁଵୃକ୍ତିଭିଃ

ସେଇ ମେଷ, ଜ୍ଞାନୀ, ତାଙ୍କୁ ଶତଧିକ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ସହଚରମାନେ ସହିତ ଆମେ ପ୍ରଶଂସା କରିବା; ଯେପରି ଦୌଡ଼କାରୀ, ପୁରସ୍କାର, ଡାକାଯାଉଥିବା ରଥ, ଶୁଭ୍ର ଷ୍ଲୋକରେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ସାହାଯ୍ୟ ପାଇଁ ଆମେ ଆହ୍ୱାନ କରିବା।

ଘୃତଵତୀ ଭୁଵନାନାମଭିଶ୍ରିଯୋର୍ଵୀ ପୃଥ୍ଵୀ ମଧୁଦୁଘେ ସୁପେଶସା ଦ୍ଯାଵାପୃଥିଵୀ ଵରୁଣସ୍ଯ ଧର୍ମଣା ଵିଷ୍କଭିତେ ଅଜରେ ଭୂରିରେତସା

ଘୃତରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ସମସ୍ତ ଜୀବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶୋଭାମାନ, ବିସ୍ତୃତ ଓ ସୁନ୍ଦର ପୃଥିବୀ, ମଧୁ ଦେଇଥିବା ଦ୍ୟାଓଁପୃଥିବୀ, ବରୁଣଙ୍କ ନୀତିରେ ନିର୍ମିତ, ଅବିନାଶୀ, ସଦା ଉତ୍ସର୍ଗଶୀଳ।

ଉଭେ ଯଦିନ୍ଦ୍ର ରୋଦସୀ ଆପପ୍ରାଥୋଷା ଇଵ ମହାନ୍ତଂ ତ୍ଵା ମହୀନାଂ ସମ୍ରାଜଂ ଚର୍ଷଣୀନାମ୍ ଦେଵୀ ଜନିତ୍ର୍ଯଜୀଜନଦ୍ଭଦ୍ରା ଜନିତ୍ର୍ଯଜୀଜନତ୍

ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ଦୁଇଁଟି ଆକାଶ ଓ ପୃଥିବୀକୁ ଉଷା ଭଳି ବିସ୍ତାର କରିଛ, ତୁମେ ବଡ଼, ବିଶାଳ ଭୂମିର ରାଜା ଓ ଲୋକମାନଙ୍କର ଶାସକ। ଦେବୀ ମାତା, ଶୁଭ ଓ ମଙ୍ଗଳମୟୀ, ତୁମକୁ ଜନ୍ମ ଦେଇଛନ୍ତି; ସେଇ ଭାଗ୍ୟଶାଳି ମାତା ତୁମକୁ ଜନ୍ମ ଦେଇଛନ୍ତି।

ପ୍ର ମନ୍ଦିନେ ପିତୁମଦର୍ଚତା ଵଚୋ ଯଃ କୃଷ୍ଣଗର୍ଭା ନିରହନ୍ନୃଜିଶ୍ଵନା ଅଵସ୍ଯଵୋ ଵୃଷଣଂ ଵଜ୍ରଦକ୍ଷିଣଂ ମରୁତ୍ଵନ୍ତଂ ସଖ୍ଯାଯ ହୁଵେମହି

ଏବେ, ଆନନ୍ଦ ପାଇଁ, ପିତାଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କର; ସେ ଯିଏ କଳା ମେଘ ଭିତରେ ଥିଲେ, ଋଜିଶ୍ୱନଙ୍କ ସହିତ ଶତ୍ରୁକୁ ହରାଇଥିଲେ। ଆମେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ବଜ୍ରଧାରୀ, ମାରୁତମାନେ ସହିତ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ବନ୍ଧୁ ଭାବେ ସହାୟତା ପାଇଁ ଡାକୁଛୁ।