ସାମଵେଦଃ

ଅପୂର୍ଵ୍ଯା ପୁରୁତମାନ୍ଯସ୍ମୈ ମହେ ଵୀରାଯ ତଵସେ ତୁରାଯ ଵିରପ୍ଶିନେ ଵଜ୍ରିଣେ ଶନ୍ତମାନି ଵଚାଂସ୍ଯାସ୍ମୈ ସ୍ଥଵିରାଯ ତକ୍ଷୁଃ

ଅପୂର୍ବ, ସବୁଠାରୁ ବହୁତିକ ଉପହାର ଏହାଙ୍କ ପାଇଁ ତିଆରି ହୋଇଛି—ବଡ଼, ବୀର, ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ବିସ୍ତୃତ ଦୃଷ୍ଟି, ବଜ୍ରଧାରୀ; ଏହାଙ୍କ ପାଇଁ, ଅଟୁଟ, ସବୁଠାରୁ ଶାନ୍ତ ଶବ୍ଦ ରଚିତ।

ଅଵ ଦ୍ରପ୍ସୋ ଅଂଶୁମତୀମତିଷ୍ଠଦୀଯାନଃ କୃଷ୍ଣୋ ଦଶଭିଃ ସହସ୍ରୈଃ ଆଵତ୍ତମିନ୍ଦ୍ରଃ ଶଚ୍ଯା ଧମନ୍ତମପ ସ୍ନୀହିତିଂ ନୃମଣା ଅଧଦ୍ରାଃ

କଳା ଥିବା ତିଆଁ, ଦୀପ୍ତିମାନ, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଉପରେ ଦଶ ହଜାର ସହ ଚଳିଥିଲା; ଇନ୍ଦ୍ର ତାଙ୍କର ଶକ୍ତିରେ ଏହାକୁ ପଛକୁ ଘୁଞ୍ଚାଇଲେ, ଦମନ କରୁଥିବା, ଏବଂ ମନୁଷ୍ୟମାନେ ତାଙ୍କର ଦକ୍ଷତାରେ ଦାଗକୁ ଦୂର କଲେ।

ଵୃତ୍ରସ୍ଯ ତ୍ଵା ଶ୍ଵସଥାଦୀଷମାଣା ଵିଶ୍ଵେ ଦେଵା ଅଜହୁର୍ଯେ ସଖାଯଃ ମରୁଦ୍ଭିରିନ୍ଦ୍ର ସଖ୍ଯଂ ତେ ଅସ୍ତ୍ଵଥେମା ଵିଶ୍ଵାଃ ପୃତନା ଜଯାସି

ବୃତ୍ରଙ୍କର ଶ୍ୱାସକୁ ଦମନ କରିବା ପାଇଁ ସମସ୍ତ ଦେବତା ତୁମ ସହଯୋଗୀ ହେଲେ; ଇନ୍ଦ୍ର, ମାରୁତମାନେ ତୁମ ସହଯୋଗୀ ହେଉନ୍ତୁ—ଏପରି ତୁମେ ସମସ୍ତ ଯୁଦ୍ଧରେ ଜୟ କର।

ଵିଧୁଂ ଦଦ୍ରାଣଂ ସମନେ ବହୂନାଂ ଯୁଵାନଂ ସନ୍ତଂ ପଲିତୋ ଜଗାର ଦେଵସ୍ଯ ପଶ୍ଯ କାଵ୍ଯଂ ମହିତ୍ଵାଦ୍ଯା ମମାର ସ ହ୍ଯଃ ସମାନ

ଦେବତାଙ୍କର ଅଦ୍ଭୁତ କୌତୁକକୁ ଦେଖ: ଏକ ଯୁବକ, ଅନେକ ସମବୟସୀଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ରହି, ପାଳିତ ହୋଇଛି ଏବଂ ଜାଗି ଅଛି; ତାଙ୍କର ମହାନତା ଅବିରତ ରହିଛି, କିନ୍ତୁ ଗତକାଲି, ଏହିପରି ଏକ ଅନ୍ୟ ଯୁବକ ଚାଲିଗଲା।

ତ୍ଵଂ ହ ତ୍ଯତ୍ସପ୍ତଭ୍ଯୋ ଜାଯମାନୋ ଽଶତ୍ରୁଭ୍ଯୋ ଅଭଵଃ ଶତ୍ରୁରିନ୍ଦ୍ର ଗୂଢେ ଦ୍ଯାଵାପୃଥିଵୀ ଅନ୍ଵଵିନ୍ଦୋ ଵିଭୁମଦ୍ଭ୍ଯୋ ଭୁଵନେଭ୍ଯୋ ରଣଂ ଧାଃ

ତୁମେ, ଇନ୍ଦ୍ର, ଜନ୍ମ ମୁହୂର୍ତ୍ତରୁ ଶତ୍ରୁମାନେ ପାଇଁ ଶତ୍ରୁ ହେଲେ; ଦ୍ୟାଉ ଓ ପୃଥିବୀ ଦ୍ୱାରା ଲୁଚିଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ତୁମେ ବିଶାଳ ଜଗତରେ ପଥ ଖୋଜିଲେ ଏବଂ ଅନେକ ପ୍ରାଣୀମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଯୁଦ୍ଧ ଆରମ୍ଭ କରିଲେ।

ମେଡିଂ ନ ତ୍ଵା ଵଜ୍ରିଣଂ ଭୃଷ୍ଟିମନ୍ତଂ ପୁରୁଧସ୍ମାନଂ ଵୃଷଭଂ ସ୍ଥିରପ୍ସ୍ନୁମ୍ କରୋଷ୍ଯର୍ଯସ୍ତରୁଷୀର୍ଦୁଵସ୍ଯୁରିନ୍ଦ୍ର ଦ୍ଯୁକ୍ଷଂ ଵୃତ୍ରହଣଂ ଗୃଣୀଷେ

ଏକ ଖୁମ୍ବ ଭଳି, ତୁମେ ବଜ୍ରଧାରୀ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଏବଂ ଦୃଢ଼; ଇନ୍ଦ୍ର, ଉତ୍ସାହୀ, ଦାନଶୀଳ, ଉପାସକମାନେ ତୁମକୁ ଡାକନ୍ତି, ବୃତ୍ର ନାଶକ, ଚମକୁଥିବା ବୃଷ, ମୁଁ ତୁମକୁ ପ୍ରଶଂସା କରେ।

ପ୍ର ଵୋ ମହେ ମହେଵୃଧେ ଭରଧ୍ଵଂ ପ୍ରଚେତସେ ପ୍ର ସୁମତିଂ କୃଣୁଧ୍ଵମ୍ ଵିଶଃ ପୂର୍ଵୀଃ ପ୍ର ଚର ଚର୍ଷଣିପ୍ରାଃ

ବଡ଼, ଅଧିକ ବୃଦ୍ଧିଶୀଳ, ଜ୍ଞାନୀଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା ଦିଅ; ଭଲ ଇଚ୍ଛା ଆଣିବାକୁ, ଲୋକମାନେ, ଆଗକୁ ବଢ଼, ନେତାମାନେ, ପୁରୁଣା ସେନାମାନେ ପାଖକୁ ଯାଅ।

ଶୁନଂ ହୁଵେମ ମଘଵାନମିନ୍ଦ୍ରମସ୍ମିନ୍ଭରେ ନୃତମଂ ଵାଜସାତୌ ଶୃଣ୍ଵନ୍ତମୁଗ୍ରମୂତଯେ ସମତ୍ସୁ ଧ୍ନନ୍ତଂ ଵୃତ୍ରାଣି ସଞ୍ଜିତଂ ଧନାନି

ଏହି ଯୁଦ୍ଧରେ ଆମେ ଦାନଶୀଳ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଡାକିବା; ପୁରୁଷମାନେ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ ପୁରସ୍କାର ପାଇଁ; ସେ, ଭୟଙ୍କର ଏବଂ ଆମ ଡାକକୁ ଶୁଣୁଥିବା, ପ୍ରତିସ୍ପର୍ଦ୍ଧାରେ ଶତ୍ରୁମାନେକୁ ନାଶ କରନ୍ତୁ ଏବଂ ଧନ ଜିତନ୍ତୁ।

ଉଦୁ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଯୈରତ ଶ୍ରଵସ୍ଯେନ୍ଦ୍ରଂ ସମର୍ଯେ ମହଯା ଵସିଷ୍ଠ ଆ ଯୋ ଵିଶ୍ଵାନି ଶ୍ରଵସା ତତାନୋପଶ୍ରୋତା ମ ଈଵତୋ ଵଚାଂସି

ଗୀତଗୁଡିକ ମହିମା ପାଇଁ ଉପରକୁ ଉଠିଛି; ବସିଷ୍ଠ ଅସେମ୍ବଲୀରେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କରେ—ସେ ତାଙ୍କର ଖ୍ୟାତି ସମସ୍ତଠାରେ ପ୍ରସାର କରିଛନ୍ତି, ମୋର କଥାକୁ ଶୁଣନ୍ତି, ପ୍ରଶଂସା ପାଇଁ ଉତ୍ସୁକ।

ଚକ୍ରଂ ଯଦସ୍ଯାପ୍ସ୍ଵା ନିଷତ୍ତମୁତୋ ତଦସ୍ମୈ ମଧ୍ଵିଚ୍ଚଚ୍ଛଦ୍ଯାତ୍ ପୃଥିଵ୍ଯାମତିଷିତଂ ଯଦୂଧଃ ପଯୋ ଗୋଷ୍ଵଦଧା ଓଷଧୀଷୁ

ତାଙ୍କର ଚକ୍ର ଜଳରେ ବସିଲେ, ପୃଥିବୀରେ ମଧୁର ପାନି ତାଙ୍କୁ ଢାକି ଦେଉ; ଯେଉଁ ଦୁଧ ଚାପି ନିକାଳାଯାଇଛି, ସେ ଗୋମାନେ ଏବଂ ଔଷଧୀମାନେ ମଧ୍ୟରେ ରଖିଛନ୍ତି।

ତ୍ଯମୂ ଷୁ ଵାଜିନଂ ଦେଵଜୂତଂ ସହୋଵାନଂ ତରୁତାରଂ ରଥାନାମ୍ ଅରିଷ୍ଟନେମିଂ ପୃତନାଜମାଶୁଂ ସ୍ଵସ୍ତଯେ ତାର୍କ୍ଷ୍ଯମିହା ହୁଵେମ

ଆମ ମଙ୍ଗଳ ପାଇଁ ଏଠାରେ ଡାକିବା, ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ପୁରସ୍କାର ଜିତିଥିବା, ଦେବତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଚାଳିତ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ରଥଚାଳକମାନେ ମଧ୍ୟରେ ସବୁଠୁ ତୁରନ୍ତ, ତାର୍କ୍ଷ୍ୟ, ଯାହାର ଚକ୍ର ଅଭିଘାତ ହୋଇନାହିଁ, ଯୁଦ୍ଧରେ ଜନ୍ମ।

ତ୍ରାତାରମିନ୍ଦ୍ରମଵିତାରମିନ୍ଦ୍ରଂ ହଵେହଵେ ସୁହଵଂ ଶୂରମିନ୍ଦ୍ରମ୍ ହୁଵେ ନୁ ଶକ୍ରଂ ପୁରୁହୂତମିନ୍ଦ୍ରମିଦଂ ହଵିର୍ମଘଵା ଵେତ୍ଵିନ୍ଦ୍ରଃ

ମୁଁ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଡାକିବି, ରକ୍ଷାକାରୀ ଇନ୍ଦ୍ର, ସାହାଯ୍ୟକାରୀ ଇନ୍ଦ୍ର, ପ୍ରତି ଡାକରେ ଭଲ ଡାକିଥିବା ଇନ୍ଦ୍ର, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଇନ୍ଦ୍ର, ବହୁ ଡାକିଥିବା ଇନ୍ଦ୍ର; ଏହି ଅର୍ପଣ ଦାନଶୀଳ, ଧନର ମାଲିକ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ପହଞ୍ଚୁ।

ଯଜାମହ ଇନ୍ଦ୍ରଂ ଵଜ୍ରଦକ୍ଷିଣଂ ହରୀଣାଂ ରଥ୍ଯଂ ଵିଵ୍ରତାନାମ୍ ପ୍ର ଶ୍ମଶ୍ରୁଭିର୍ଦୋଧୁଵଦୂର୍ଧ୍ଵଧା ଭୁଵଦ୍ଵି ସେନାଭିର୍ଭଯମାନୋ ଵି ରାଧସା

ଆମେ ବଜ୍ରଧାରୀ ଦକ୍ଷିଣ ହାତ ଥିବା ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ପୂଜିବା; ହରି ଘୋଡ଼ା ଦ୍ୱାରା ଚାଳିତ ରଥରେ ବସିଥିବା; ତାଙ୍କର ଦାଢ଼ି ଉପରକୁ ହଲେ; ସେ ତାଙ୍କର ସେନାମାନେ ସହିତ ଆସନ୍ତୁ, ଭୟହୀନ ଏବଂ ଉପହାର ଦେଇ।

ସତ୍ରାହଣଂ ଦାଧୃଷିଂ ତୁମ୍ରମିନ୍ଦ୍ରଂ ମହାମପାରଂ ଵୃଶଭଂ ସୁଵଜ୍ରମ୍ ହନ୍ତା ଯୋ ଵୃତ୍ରଂ ସନିତୋତ ଵାଜଂ ଦାତା ମଘାନି ମଘଵା ସୁରାଧାଃ

ଇନ୍ଦ୍ର, ଶତ୍ରୁ ନାଶକ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ବଡ଼, ସୀମାହୀନ, ଭଲ ବଜ୍ର ଥିବା ବୃଷ, ବୃତ୍ର ନାଶକ, ପୁରସ୍କାର ଜିତିଥିବା, ଉପହାର ଦେଇଥିବା, ଦାନଶୀଳ, ସତ୍ୟରେ ଉପହାର ଦେଇଥିବା।

ଯୋ ନୋ ଵନୁଷ୍ଯନ୍ନଭିଦାତି ମର୍ତ ଉଗଣା ଵା ମନ୍ଯମାନସ୍ତୁରୋ ଵା କ୍ଷିଧୀ ଯୁଧା ଶଵସା ଵା ତମିନ୍ଦ୍ରାଭୀ ଷ୍ଯାମ ଵୃଷମଣସ୍ତ୍ଵୋତାଃ

ଯେଉଁଠି ମର୍ତ୍ୟ କିମ୍ବା ଅମର୍ତ୍ୟ ଆମକୁ ବିରୋଧ କରେ—ସେ ଦଳ, କିମ୍ବା ନିଜକୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଭାବେ ଭାବେ, କିମ୍ବା ତୁରନ୍ତ କିମ୍ବା ଚତୁର—ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କର ସାହାଯ୍ୟରେ, ତୁମ ଶକ୍ତି ଉପରେ ଭରସା କରି, ଆମେ ଯୁଦ୍ଧରେ ତାଙ୍କୁ ଜିତିବା।

ଯଂ ଵୃତ୍ରେଷୁ କ୍ଷିତଯ ଯଂ ଯୁକ୍ତେଷୁ ତୁରଯନ୍ତୋ ହଵନ୍ତେ ଯଂ ଶୂରସାତୌ ଯମପାମୁପଜ୍ମନ୍ଯଂ ଵିପ୍ରାସୋ ଵାଜଯନ୍ତେ ସ ଇନ୍ଦ୍ରଃ

ଯେଉଁଠି ଲୋକମାନେ ଯୁଦ୍ଧରେ ଡାକନ୍ତି, ପ୍ରତିସ୍ପର୍ଦ୍ଧାରେ ଉତ୍ସାହ ଦେନ୍ତି, ସାହସୀମାନେ ଯୁଦ୍ଧରେ ଡାକନ୍ତି, ପୁରୋହିତମାନେ ଜଳ ଚାପିବା ସମୟରେ ଶକ୍ତି ପାଇଁ ଡାକନ୍ତି—ସେ ହେଉଛନ୍ତି ଇନ୍ଦ୍ର।

ଇନ୍ଦ୍ରାପର୍ଵତା ବୃହତା ରଥେନ ଵାମୀରିଷ ଆ ଵହତଂ ସୁଵୀରାଃ ଵୀତଂ ହଵ୍ଯାନ୍ଯଧ୍ଵରେଷୁ ଦେଵା ଵର୍ଧେଥାଂ ଗୀର୍ଭୀରିଡଯା ମଦନ୍ତା

ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ପର୍ବତୀ, ବଡ଼ ରଥ ନେଇ ଆସନ୍ତୁ, ଧନ ଆଣନ୍ତୁ; ଅଗ୍ନିହୋତ୍ରରେ ଅର୍ପଣ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତୁ, ଦେବତାମାନେ, ଆମର ଗୀତରେ ବୃଦ୍ଧି ପାଉନ୍ତୁ, ଆମ ପ୍ରଶଂସାରେ ଆନନ୍ଦ କରନ୍ତୁ।

ଇନ୍ଦ୍ରାଯ ଗିରୋ ଅନିଶିତସର୍ଗା ଅପଃ ପ୍ରୈରଯତ୍ସଗରସ୍ଯ ବୁଧ୍ନାତ୍ ଯୋ ଅକ୍ଷେଣେଵ ଚକ୍ରିଯୌ ଶଚୀଭିର୍ଵିଷ୍ଵକ୍ତସ୍ତମ୍ଭ ପୃଥିଵୀମୁତ ଦ୍ଯାମ୍

ଇନ୍ଦ୍ର ପାଇଁ, ଅନିୟମିତ ରଚିତ ଗୀତଗୁଡିକ ପ୍ରବାହିତ ହୋଇଛି; ସେ ସାଗରର ତଳ ଠାରୁ ଜଳକୁ ଚଳାଇଛନ୍ତି; ତାଙ୍କର ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା, ଏକ ଅକ୍ଷ ଭଳି, ସେ ପୃଥିବୀ ଓ ଦ୍ୟାଉକୁ ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ଧାରି ରଖିଛନ୍ତି।

ଆ ତ୍ଵା ସଖାଯଃ ସଖ୍ଯା ଵଵୃତ୍ଯୁସ୍ତିରଃ ପୁରୂ ଚିଦର୍ଣଵାଂ ଜଗମ୍ଯାଃ ପିତୁର୍ନପାତମା ଦଧିତ ଵେଧା ଅସ୍ମିନ୍କ୍ଷଯେ ପ୍ରତରାଂ ଦୀଦ୍ଯାନଃ

ତୁମ ସଙ୍ଗୀମାନେ ମିତ୍ରତା ପାଇଁ ତୁମକୁ ବାଛିଛନ୍ତି; ତୁମେ ଅନେକ ବିସ୍ତୃତ ସାଗର ଅତିକ୍ରମ କରିଛ; ପିତାଙ୍କର ବଂଶଜ, ବୁଦ୍ଧିମାନ ଏହି ଗୃହରେ ତୁମକୁ ରଖନ୍ତୁ, ଦୀପ୍ତିମାନ ଭାବେ ଦୂର ଦୂର ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ।

କୋ ଅଦ୍ଯ ଯୁଙ୍କ୍ତେ ଧୁରି ଗା ଋତସ୍ଯ ଶିମୀଵତୋ ଭାମିନୋ ଦୁର୍ହୃଣାଯୂନ୍ ଆସନ୍ନେଷାମପ୍ସୁଵାହୋ ମଯୋଭୂନ୍ଯ ଏଷାଂ ଭୃତ୍ଯାମୃଣଧତ୍ସ ଜୀଵାତ୍

ଆଜି କିଏ ରତର ଜୁଆରେ ତ୍ୱରିତ, ଚମକୁଥିବା, ଅପରିହାର୍ଯ୍ୟ ସତ୍ୟର ଗୋମାନେକୁ ବାନ୍ଧିବେ? ସେମାନେ ମଧ୍ୟରେ, ଆନନ୍ଦ ଆଣିଥିବା ଜଳକୁ ଆଣିଛି; ସେ ଏମାନେର ସେବା ପୂରଣ କରିଛି, ତାଙ୍କୁ ଜୀବନ ଦେଇଛି।

ଚତୁର୍ଥ ଦ୍ଵିତୀଯୋ ଽର୍ଧଃ ଗାଯନ୍ତି ତ୍ଵା ଗାଯତ୍ରିଣୋ ଽର୍ଚନ୍ତ୍ଯର୍କମର୍କିଣଃ ବ୍ରହ୍ମାଣସ୍ତ୍ଵା ଶତକ୍ରତ ଉଦ୍ଵଂଶମିଵ ଯେମିରେ

ଗାୟତ୍ରୀ ଗାୟକମାନେ ଚତୁର୍ଥ ଏବଂ ଦ୍ୱିତୀୟ ଅଂଶରେ ତୁମକୁ ଗାନ କରନ୍ତି; ଅର୍କା ଗାୟକମାନେ ଅର୍କା ଦ୍ୱାରା ତୁମକୁ ଉପାସନା କରନ୍ତି; ପୁରୋହିତମାନେ, ଶତଶକ୍ତିଶାଳୀ, ତୁମକୁ ଧ୍ୱଜ ଭଳି ଉଠାଇଛନ୍ତି।

ଇନ୍ଦ୍ରଂ ଵିଶ୍ଵା ଅଵୀଵୃଧନ୍ତ୍ସମୁଦ୍ରଵ୍ଯଚସଂ ଗିରଃ ରଥୀତମଂ ରଥୀନାଂ ଵାଜାନାଂ ସତ୍ପତିଂ ପତିମ୍

ସମସ୍ତ ଗୀତ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ବଡ଼ ଭାବରେ ବର୍ଣ୍ଣନା କରିଛି, ଯିଁ ଏହି ସମୁଦ୍ରକୁ ଆପଣା ଭିତରେ ଧରି ରଖିଛନ୍ତି, ରଥ ଚାଳକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବୋତ୍ତମ, ଶକ୍ତିର ମାଳିକ, ଏକ ସତ୍ୟ ପ୍ରଭୁ ଏବଂ ରକ୍ଷକ।

ଇମମିନ୍ଦ୍ର ସୁତଂ ପିବ ଜ୍ଯେଷ୍ଠମମର୍ତ୍ଯଂ ମଦମ୍ ଶୁକ୍ରସ୍ଯ ତ୍ଵାଭ୍ଯକ୍ଷରନ୍ଧାରା ଋତସ୍ଯ ସାଦନେ

ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଏହି ଚାପି ହୋଇଥିବା ସୋମ ରସ ପିଉ, ଏହା ସବୁଠୁ ବଡ଼ ଅମର ଉତ୍ସାହ। ତୁମ ପାଇଁ ଏଠାରେ ଏକ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଧାରା ଏବଂ ତଥ୍ୟର ଅସନ୍ଧାନ ଆସିଛି।

ଯଦିନ୍ଦ୍ର ଚିତ୍ର ମ ଇହ ନାସ୍ତି ତ୍ଵାଦାତମଦ୍ରିଵଃ ରାଧସ୍ତନ୍ନୋ ଵିଦଦ୍ଵସ ଉଭଯାହସ୍ତ୍ଯା ଭର

ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଯେଉଁ ଅଦ୍ଭୁତ ଦାନ ଏଠାରେ ନାହିଁ, ତୁମେ ଦେଇନଥିବା, ତୁମେ ତାହା ଆମକୁ ଦିଅ। ଦୁଇ ପ୍ରକାର ଧନ ଏଠାରେ ଆଣ।

ଶ୍ରୁଦୀ ହଵଂ ତିରଶ୍ଚ୍ଯା ଇନ୍ଦ୍ର ଯସ୍ତ୍ଵା ସପର୍ଯତି ସୁଵୀର୍ଯସ୍ଯ ଗୋମତୋ ରାଯସ୍ପୂର୍ଧି ମହାଂ ଅସି

ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଦୂରରୁ ତୁମକୁ ଯେଉଁ ଜଣେ ପୂଜା କରେ, ତାଙ୍କର ଡାକକୁ ଶୁଣ। ତୁମେ ବଡ଼, ତୁମେ ଆମକୁ ନୀରବୀର ପୁଅ ଏବଂ ଅଧିକ ଧନ ଦିଅ।

ଅସାଵି ସୋମ ଇନ୍ଦ୍ର ତେ ଶଵିଷ୍ଠ ଧୃଷ୍ଣଵା ଗହି ଆ ତ୍ଵା ପୃଣକ୍ତ୍ଵିନ୍ଦ୍ରିଯଂ ରଜଃ ସୂର୍ଯୋ ନ ରଶ୍ମିଭିଃ

ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମ ପାଇଁ ସୋମ ଚାପି ହୋଇଛି, ତୁମେ ସବୁଠୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଏବଂ ଦୃଢ଼। ଆସ, ତୁମ ଶକ୍ତିକୁ ପୂରଣ କର, ସୂର୍ଯ୍ୟ ଯେପରି ଆକାଶକୁ ତାହାର କିରଣରେ ଭରି ଦେଇଥାଏ।

ଏନ୍ଦ୍ର ଯାହି ହରିଭିରୁପ କଣ୍ଵସ୍ଯ ସୁଷ୍ଟୁତିମ୍ ଦିଵୋ ଅମୁଷ୍ଯ ଶାସତୋ ଦିଵଂ ଯଯ ଦିଵାଵସୋ

ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମ ହରି ଘୋଡ଼ା ସହିତ କଣ୍ବଙ୍କର ପ୍ରଶଂସାକୁ ଆସ। ଦିବସର ଆଜ୍ଞାରେ, ଦିବସର ନିବାସକୁ ଆସ, ଦିନର ପ୍ରଭୁ।

ଆ ତ୍ଵା ଗିରୋ ରଥୀରିଵାସ୍ଥୁଃ ସୁତେଷୁ ଗିର୍ଵଣଃ ଅଭି ତ୍ଵା ସମନୂଷତ ଗାଵୋ ଵତ୍ସଂ ନ ଧେନଵଃ

ତୁମ ପାଇଁ ଗୀତଗୁଡ଼ିକ ଆସିଛି, ଗୀତକୁ ପ୍ରେମ କରୁଥିବା, ଯେପରି ରଥ ଚାଳକ ଦୌଡ଼ରେ ଯାଆନ୍ତି। ଏହି ଗୀତଗୁଡ଼ିକ ତୁମକୁ ଘେରିଛି, ଗାଁ ଯେପରି ଛୋଟ ଛୋଟ ଝିଅକୁ ଘେରି ରଖିଥାଏ, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର।

ଏତୋ ନ୍ଵିନ୍ଦ୍ରଂ ସ୍ତଵାମ ଶୁଦ୍ଧଂ ଶୁଦ୍ଧେନ ସାମ୍ନା ଶୁଦ୍ଧୈରୁକ୍ଥୈର୍ଵାଵୃଧ୍ଵାଂସଂ ଶୁଦ୍ଧୈରାଶୀର୍ଵାନ୍ମମତ୍ତୁ

ଆମେ ଏବେ ଶୁଦ୍ଧ ଗୀତ ଏବଂ ଶୁଦ୍ଧ ପ୍ରଶଂସାରେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ବର୍ଣ୍ଣନା କରିବା। ଶୁଦ୍ଧ ପ୍ରଶଂସାରେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହୋଇଥିବା, ଆମର ଶୁଦ୍ଧ ଅର୍ପଣରେ ତିନି ଆନନ୍ଦ ପାଉ।