ସାମଵେଦଃ

ତ୍ଵାମିଦା ହ୍ଯୋ ନରୋ ଽପୀପ୍ଯନ୍ଵଜ୍ରିନ୍ଭୂର୍ଣଯଃ ସ ଇନ୍ଦ୍ର ସ୍ତୋମଵାହସ ଇହ ଶ୍ରୁଧ୍ଯୁପ ସ୍ଵସରମା ଗହି

ଆଜି ଏହି ଲୋକମାନେ ତୁମକୁ ତାଙ୍କର ଅର୍ପଣରେ ପୂରା କରିଛନ୍ତି, ହେ ବଜ୍ରଧାରୀ। ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ପ୍ରଶଂସା ଧାରଣ କରୁଥିବା, ଏଠାରେ ଶୁଣ, ନିଜ ଭଉଣୀ ପାଖକୁ କୃପା ସହିତ ଆସ।

ପ୍ରତ୍ଯୁ ଅଦର୍ଶ୍ଯାଯତ୍ଯୂଚ୍ଛନ୍ତୀ ଦୁହିତା ଦିଵଃ ଅପୋ ମହୀ ଵୃଣୁତେ ଚକ୍ଷୁଷା ତମୋ ଜ୍ଯୋତିଷ୍କୃଣୋତି ସୂନରି

ଏବେ ଦିନାର ଆଗମନ ଦେଖାଗଲା, ଦିବାର ଚମକୁଥିବା ଝିଅ। ସେ ନିଜ ଦୃଷ୍ଟିରେ ବଡ଼ ଜଳକୁ ବାଛିଲା, ଶୋଭାବନ୍ତୀ ଅନ୍ଧାରକୁ ଆଲୋକ କରିଦେଇ।

ଇମା ଉ ଵାଂ ଦିଵିଷ୍ଟଯ ଉସ୍ରା ହଵନ୍ତେ ଅଶ୍ଵିନା ଅଯଂ ଵାମହ୍ଵେ ଽଵସେ ଶଚୀଵସୂ ଵିଶଂଵିଶଂ ହି ଗଚ୍ଛଥଃ

ଏହି ଦିନାମାନେ ଦିବରେ ଆଶ୍ୱିନ୍ମାନେ ଆପଣଙ୍କୁ ଡାଉଛନ୍ତି। ମୁଁ ମଧ୍ୟ ଆପଣଙ୍କୁ ସାହାଯ୍ୟ ପାଇଁ ଡାଉଛି, ଶକ୍ତିର ସ୍ୱାମୀ, କାଉଁ କାଉଁ ଗୋଷ୍ଠୀକୁ ଆପଣମାନେ ଯାଆନ୍ତି।

କୁ ଷ୍ଠଃ କୋ ଵାମଶ୍ଵିନା ତପାନୋ ଦେଵା ମର୍ତ୍ଯଃ ଘ୍ନତା ଵାମଶ୍ମଯା କ୍ଷପମାଣୋଂଶୁନେତ୍ଥମୁ ଆଦୁନ୍ଯଥା

କିଏ, ଆଶ୍ୱିନ୍ମାନେ, ଉତ୍ତାପିତ, କିଏ ଦେବତା କିମ୍ବା ମାନବ, ଯାହାକୁ ଆପଣମାନେ ଶକ୍ତିରେ ଆଘାତ କରନ୍ତି, କିଏ ଆପଣଙ୍କର ନିର୍ଦ୍ଦେଶରେ ରାତିକୁ ଅକ୍ଷତ ଅଟକାଇଯାଏ?

ଅଯଂ ଵାଂ ମଧୁମତ୍ତମଃ ସୁତଃ ସୋମୋ ଦିଵିଷ୍ଟିଷୁ ତମଶ୍ଵିନା ପିବତଂ ତିରୋ ଅହ୍ନ୍ଯଂ ଧତ୍ତଂ ରତ୍ନାନି ଦାଶୁଷେ

ଏହି, ଆପଣଙ୍କର ସବୁଠୁ ମଧୁର ସୋମ, ଦିନାମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଚାପିଯାଇଛି, ଆଶ୍ୱିନ୍ମାନେ, ଏହାକୁ ଦିନ ପରେ ପାନ କରନ୍ତୁ, ଉପାସକଙ୍କୁ ରତ୍ନ ଦିଅନ୍ତୁ।

ଆ ତ୍ଵା ସୋମସ୍ଯ ଗଲ୍ଦଯା ସଦା ଯାଚନ୍ନହଂ ଜ୍ଯା ଭୂର୍ଣିଂ ମୃଗଂ ନ ସଵନେଷୁ ଚୁକ୍ରୁଧଂ କ ଈଶାନଂ ନ ଯାଚିଷତ୍

ମୁଁ ସଦା ତୁମକୁ ସୋମର ପାନ ପାଇଁ ଅନୁରୋଧ କରୁଛି; ଧନୁର ତଣୁଆ ତୀର ପାଇଁ, କିମ୍ବା ଶିକାର ପାଇଁ ପଶୁ ଯେପରି, ତୁମେ କେବେ ଉତ୍ସର୍ଗରେ ଅସଫଳ ହେଉନାହିଁ; କିଏ ନା ଚାହିବେ ପ୍ରଭୁଙ୍କର କୃପା?

ଅଧ୍ଵର୍ଯୋ ଦ୍ରାଵଯା ତ୍ଵଂ ସୋମମିନ୍ଦ୍ରଃ ପିପାସତି ଉପୋ ନୂନଂ ଯୁଯୁଜେ ଵୃଷ୍ଣା ହରୀ ଆ ଚ ଜଗାମ ଵୃତ୍ରହା

ଅଧ୍ୱର୍ୟୁ, ସୋମକୁ ଚିପି ଦିଅ, କାରଣ ଇନ୍ଦ୍ର ପାନ ପାଇଁ ତରସିଛନ୍ତି; ଏବେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଦୁଇଟି ହରି ଗୋଡ଼ାକୁ ଯୋଡ଼ିଛନ୍ତି ଏବଂ ବୃତ୍ର ନାଶକ ନିକଟକୁ ଆସିଛନ୍ତି।

ଅଭୀ ଷତସ୍ତଦା ଭରେନ୍ଦ୍ର ଜ୍ଯାଯଃ କନୀଯସଃ ପୁରୂଵସୁର୍ହି ମଘଵନ୍ବଭୂଵିଥ ଭରେଭରେ ଚ ହଵ୍ଯଃ

ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ସମସ୍ତ ଛୋଟ ମଧ୍ୟରେ ସବୁବେଳେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ; ଦାନଶୀଳ, ତୁମେ ପ୍ରତ୍ୟେକ ସଂଘର୍ଷରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ହେଲା; ପ୍ରତ୍ୟେକ ଯୁଦ୍ଧରେ ଉତ୍ସର୍ଗ ପାଇଁ ଯୋଗ୍ୟ।

ଯଦିନ୍ଦ୍ର ଯାଵତସ୍ତ୍ଵମେତାଵଦହମୀଶୀଯ ସ୍ତୋତାରମିଦ୍ଦଧିଷେ ରଦାଵସୋ ନ ପାପତ୍ଵାଯ ରଂସିଷମ୍

ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ଯେତେ ଦୂର ପରି ଶକ୍ତି ରଖିଛ, ମୁଁ ମଧ୍ୟ ସେତେ ଦୂର ପରି ଶକ୍ତି ରଖିପାରି; ତୁମେ ଗାୟକଙ୍କୁ ଦୟା କର, ଧନ ଦିଅ, କେବେ ଦୁଃଖ ଦିଅନାହିଁ।

ତ୍ଵମିନ୍ଦ୍ର ପ୍ରତୂର୍ତିଷ୍ଵଭି ଵିଶ୍ଵା ଅସି ସ୍ପୃଧଃ ଅଶସ୍ତିହା ଜନିତା ଵୃତ୍ରତୂରସି ତ୍ଵଂ ତୂର୍ଯ ତରୁଷ୍ଯତଃ

ଇନ୍ଦ୍ର, ଯୁଦ୍ଧରେ ତୁମେ ସମସ୍ତ ପ୍ରତିଦ୍ୱନ୍ଦୀଙ୍କୁ ଅତିକ୍ରମ କର; ଶାପ ନାଶକ, ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, ବାଧା ଦମନ କର, ଶତ୍ରୁ ଏବଂ ଅଭିମାନୀଙ୍କୁ ଜୟ କର।

ପ୍ର ଯୋ ରିରିକ୍ଷ ଓଜସା ଦିଵଃ ସଦୋଭ୍ଯସ୍ପରି ନ ତ୍ଵା ଵିଵ୍ଯାଚ ରଜ ଇନ୍ଦ୍ର ପାର୍ଥିଵମତି ଵିଶ୍ଵଂ ଵଵକ୍ଷିଥ

ଯିଏ ଶକ୍ତିରେ ଦିବର ସିଂହାସନକୁ ଅତିକ୍ରମ କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କଲା—କିଏ ତୁମକୁ ପୃଥିବୀର ରାଜ୍ୟରେ ଅତିକ୍ରମ କରିପାରିଲା ନାହିଁ, ଇନ୍ଦ୍ର; ତୁମେ ସବୁକୁ ଆଲିଙ୍ଗନ କରିଛ।

ଅସାଵି ଦେଵଂ ଗୋଋଜୀକମନ୍ଧୋ ନ୍ଯସ୍ମିନ୍ନିନ୍ଦ୍ରୋ ଜନୁଷେମୁଵୋଚ ବୋଧାମସି ତ୍ଵା ହର୍ଯଶ୍ଵ ଯଜ୍ଞୈର୍ବୋଧା ନ ସ୍ତୋମମନ୍ଧସୋ ମଦେଷୁ

ଦେବତା ପାଇଁ ଚିପି ହୋଇଥିବା ସୋମ ଗର୍ଜନ କରି ଝାଲି ହେଲା; ଇନ୍ଦ୍ର ଜନ୍ମ ସମୟରେ କହିଥିଲେ: 'ଆମେ ତୁମକୁ ଯଜ୍ଞରେ ଜାଣିଛୁ—ସ୍ତୋତ୍ର ଏବଂ ସୋମର ଆନନ୍ଦରେ ତୁମକୁ ଜାଣିପାରିବା।'

ଯୋନିଷ୍ଟ ଇନ୍ଦ୍ର ସଦନେ ଅକାରି ତମା ନୃଭିଃ ପୁରୂହୂତ ପ୍ର ଯାହି ଅସୋ ଯଥା ନୋ ଽଵିତା ଵୃଧଶ୍ଚିଦ୍ଦଦୋ ଵସୂନି ମମଦଶ୍ଚ ସୋମୈଃ

ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମର ସିଂହାସନ ଘରେ ବିସ୍ଥାପିତ ହୋଇଛି, ମନୁଷ୍ୟମାନେ ତୁମର ଯୋକ୍ ଲଗାଇଛନ୍ତି; ବହୁବାର ଡାକାଯାଇଥିବା, ଆମ ପ୍ରତିରକ୍ଷକ ଭାବେ ଆସ, ଆମକୁ ଧନ ଦିଅ, ସୋମରେ ଆନନ୍ଦିତ ହୁଅ।

ଅଦର୍ଦରୁତ୍ସମସୃଜୋ ଵି ଖାନି ତ୍ଵମର୍ଣଵାନ୍ବଦ୍ବଧାନାଂ ଅରମ୍ଣାଃ ମହାନ୍ତମିନ୍ଦ୍ର ପର୍ଵତଂ ଵି ଯଦ୍ଵଃ ସୃଜଦ୍ଧାରା ଅଵ ଯଦ୍ଦାନଵାନ୍ହନ୍

ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ଅବରୋଧକୁ ଭାଙ୍ଗିଲା, ଚ୍ୟାନେଲଗୁଡିକୁ ଖୋଲିଲା, ବନ୍ଧା ପ୍ରବାହଗୁଡିକୁ ମୁକ୍ତ କଲା; ତୁମେ ବଡ଼ ପାହାଡ଼କୁ ଫାଟିଲା, ଦାନବମାନେ ନାଶ ହେଲାପରେ ଝରଣା ଚଳିଗଲା।

ସୁଷ୍ଵାଣାସ ଇନ୍ଦ୍ର ସ୍ତୁମସି ତ୍ଵା ସନିଷ୍ଯନ୍ତଶ୍ଚିତ୍ତୁଵିନୃମ୍ଣ ଵାଜମ୍ ଆ ନୋ ଭର ସୁଵିତଂ ଯସ୍ଯ କୋନା ତନା ତ୍ମନା ସହ୍ଯାମା ତ୍ଵୋତାଃ

ସୋମ ଚିପି ହୋଇ, ଆମେ ତୁମକୁ ଇନ୍ଦ୍ର ଗାଉଛୁ; ତୁମର ଶକ୍ତିରେ ଆମେ ଧନ ଚାହୁଛୁ; ଆମକୁ ସୁଭିତ ଦିଅ, ଯାହା ତୁମ ସାହାଯ୍ୟରେ ଆମ ଶକ୍ତିରେ ଆମେ ଜୟ କରିପାରିବା।

ଜଗୃହ୍ମା ତେ ଦକ୍ଷିଣମିନ୍ଦ୍ର ହସ୍ତଂ ଵସୂଯଵୋ ଵସୁପତେ ଵସୂନାମ୍ ଵିଦ୍ମା ହି ତ୍ଵା ଗୋପତିଂ ଶୂର ଗୋନାମସ୍ମଭ୍ଯଂ ଚିତ୍ରଂ ଵୃଷଣଂ ରଯିନ୍ଦାଃ

ଇନ୍ଦ୍ର, ଧନ ପାଇଁ ଆମେ ତୁମର ଡାହାଣ ହାତକୁ ଧରିଛୁ; ଧନର ମାଳିକ, ଧନର ମାଧ୍ୟମ; ଆମେ ତୁମକୁ ଗୋପାଳକ ଭାବେ ଜାଣିଛୁ, ବୀର, ଆମକୁ ଗୋମାନ୍ୟ ମଧ୍ୟରେ ଚିତ୍ର ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଧନ ଦିଅ।

ଇନ୍ଦ୍ରଂ ନରୋ ନେମଧିତା ହଵନ୍ତି ଯତ୍ପାର୍ଯା ଯୁନଜତେ ଧିଯସ୍ତାଃ ଶୂରୋ ନୃଷାତା ଶ୍ରଵସଶ୍ଚ କାମ ଆ ଗୋମତି ଵ୍ରଜେ ଭଜା ତ୍ଵଂ ନଃ

ମନୁଷ୍ୟମାନେ ତାଙ୍କର ଉତ୍ସର୍ଗରେ ଇନ୍ଦ୍ରକୁ ଡାକନ୍ତି, ଯେତେବେଳେ ତାଙ୍କର ଚିନ୍ତାକୁ ଯଜ୍ଞରେ ଯୋଡନ୍ତି; ବୀର, ଶକ୍ତି ଦେଇବା, ଆମକୁ କୀର୍ତି ଦିଅ—ଗୋମାନ୍ୟ ଉପହାର ଆମ ସହ ଭାଗ କର।

ଵଯଃ ସୁପର୍ଣା ଉପ ସେଦୁରିନ୍ଦ୍ରଂ ପ୍ରିଯମେଧା ଋଷଯୋ ନାଧମାନାଃ ଅପ ଧ୍ଵାନ୍ତମୂର୍ଣୁହି ପୂର୍ଧି ଚକ୍ଷୁର୍ମୁମୁଗ୍ଧ୍ଯାସ୍ମାନ୍ନିଧଯେଵ ବଦ୍ଧାନ୍

ତୀବ୍ର ଡେଙ୍କା ଅପରାଜିତ ପ୍ରିୟମନ ଋଷିମାନେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ନିକଟକୁ ଆସିଛନ୍ତି; ଅନ୍ଧାରକୁ ଦୂର କର, ଆମକୁ ଦୃଷ୍ଟି ଦିଅ, ଗୁପ୍ତ ସ୍ଥାନରୁ ବନ୍ଧାକୁ ମୁକ୍ତ କରିବା ପରି ଆମକୁ ମୁକ୍ତ କର।

ନାକେ ସୁପର୍ଣମୁପ ଯତ୍ପତନ୍ତଂ ହୃଦା ଵେନନ୍ତୋ ଅଭ୍ଯଚକ୍ଷତ ତ୍ଵା ହିରଣ୍ଯପକ୍ଷଂ ଵରୁଣସ୍ଯ ଦୂତଂ ଯମସ୍ଯ ଯୋନୌ ଶକୁନଂ ଭୁରଣ୍ଯୁମ୍

ଆକାଶରେ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ପାଖି ଉଡୁଥିବାବେଳେ, ଜ୍ଞାନୀମାନେ ହୃଦୟରେ ତୁମକୁ ଦେଖିଛନ୍ତି; ବରୁଣଙ୍କର ଦୂତ, ସୁବର୍ଣ୍ଣ ପାଖି, ଯମଙ୍କର ଲୋକର ପାଖି, ତୀବ୍ର ଗତିଶୀଳ।

ବ୍ରହ୍ମ ଜଜ୍ଞାନଂ ପ୍ରଥମଂ ପୁରସ୍ତାଦ୍ଵି ସୀମତଃ ସୁରୁଚୋ ଵେନ ଆଵଃ ସ ବୁଧ୍ନ୍ଯା ଉପମା ଅସ୍ଯ ଵିଷ୍ଠାଃ ସତଶ୍ଚ ଯୋନିମସତଶ୍ଚ ଵିଵଃ

ବ୍ରହ୍ମା ପ୍ରଥମେ ଆରମ୍ଭରେ ଜନ୍ମ ନେଲା, ସମସ୍ତ ପୂର୍ବରୁ; ଏହାରୁ, ଦୀପ୍ତିମାନ ବେଦା ଚାରିପାଖରେ ବିସ୍ତାର କଲା। ଏହାର ମୂଳ ଗଭୀରରେ, ଏହାର ମାପ ଯାହା ଅଛି ଏବଂ ଯାହା ନାହିଁ, ସେହି ସ୍ଥାନ।

ଅପୂର୍ଵ୍ଯା ପୁରୁତମାନ୍ଯସ୍ମୈ ମହେ ଵୀରାଯ ତଵସେ ତୁରାଯ ଵିରପ୍ଶିନେ ଵଜ୍ରିଣେ ଶନ୍ତମାନି ଵଚାଂସ୍ଯାସ୍ମୈ ସ୍ଥଵିରାଯ ତକ୍ଷୁଃ

ଅପୂର୍ବ, ସବୁଠାରୁ ବହୁତିକ ଉପହାର ଏହାଙ୍କ ପାଇଁ ତିଆରି ହୋଇଛି—ବଡ଼, ବୀର, ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ବିସ୍ତୃତ ଦୃଷ୍ଟି, ବଜ୍ରଧାରୀ; ଏହାଙ୍କ ପାଇଁ, ଅଟୁଟ, ସବୁଠାରୁ ଶାନ୍ତ ଶବ୍ଦ ରଚିତ।

ଅଵ ଦ୍ରପ୍ସୋ ଅଂଶୁମତୀମତିଷ୍ଠଦୀଯାନଃ କୃଷ୍ଣୋ ଦଶଭିଃ ସହସ୍ରୈଃ ଆଵତ୍ତମିନ୍ଦ୍ରଃ ଶଚ୍ଯା ଧମନ୍ତମପ ସ୍ନୀହିତିଂ ନୃମଣା ଅଧଦ୍ରାଃ

କଳା ଥିବା ତିଆଁ, ଦୀପ୍ତିମାନ, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଉପରେ ଦଶ ହଜାର ସହ ଚଳିଥିଲା; ଇନ୍ଦ୍ର ତାଙ୍କର ଶକ୍ତିରେ ଏହାକୁ ପଛକୁ ଘୁଞ୍ଚାଇଲେ, ଦମନ କରୁଥିବା, ଏବଂ ମନୁଷ୍ୟମାନେ ତାଙ୍କର ଦକ୍ଷତାରେ ଦାଗକୁ ଦୂର କଲେ।

ଵୃତ୍ରସ୍ଯ ତ୍ଵା ଶ୍ଵସଥାଦୀଷମାଣା ଵିଶ୍ଵେ ଦେଵା ଅଜହୁର୍ଯେ ସଖାଯଃ ମରୁଦ୍ଭିରିନ୍ଦ୍ର ସଖ୍ଯଂ ତେ ଅସ୍ତ୍ଵଥେମା ଵିଶ୍ଵାଃ ପୃତନା ଜଯାସି

ବୃତ୍ରଙ୍କର ଶ୍ୱାସକୁ ଦମନ କରିବା ପାଇଁ ସମସ୍ତ ଦେବତା ତୁମ ସହଯୋଗୀ ହେଲେ; ଇନ୍ଦ୍ର, ମାରୁତମାନେ ତୁମ ସହଯୋଗୀ ହେଉନ୍ତୁ—ଏପରି ତୁମେ ସମସ୍ତ ଯୁଦ୍ଧରେ ଜୟ କର।

ଵିଧୁଂ ଦଦ୍ରାଣଂ ସମନେ ବହୂନାଂ ଯୁଵାନଂ ସନ୍ତଂ ପଲିତୋ ଜଗାର ଦେଵସ୍ଯ ପଶ୍ଯ କାଵ୍ଯଂ ମହିତ୍ଵାଦ୍ଯା ମମାର ସ ହ୍ଯଃ ସମାନ

ଦେବତାଙ୍କର ଅଦ୍ଭୁତ କୌତୁକକୁ ଦେଖ: ଏକ ଯୁବକ, ଅନେକ ସମବୟସୀଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ରହି, ପାଳିତ ହୋଇଛି ଏବଂ ଜାଗି ଅଛି; ତାଙ୍କର ମହାନତା ଅବିରତ ରହିଛି, କିନ୍ତୁ ଗତକାଲି, ଏହିପରି ଏକ ଅନ୍ୟ ଯୁବକ ଚାଲିଗଲା।

ତ୍ଵଂ ହ ତ୍ଯତ୍ସପ୍ତଭ୍ଯୋ ଜାଯମାନୋ ଽଶତ୍ରୁଭ୍ଯୋ ଅଭଵଃ ଶତ୍ରୁରିନ୍ଦ୍ର ଗୂଢେ ଦ୍ଯାଵାପୃଥିଵୀ ଅନ୍ଵଵିନ୍ଦୋ ଵିଭୁମଦ୍ଭ୍ଯୋ ଭୁଵନେଭ୍ଯୋ ରଣଂ ଧାଃ

ତୁମେ, ଇନ୍ଦ୍ର, ଜନ୍ମ ମୁହୂର୍ତ୍ତରୁ ଶତ୍ରୁମାନେ ପାଇଁ ଶତ୍ରୁ ହେଲେ; ଦ୍ୟାଉ ଓ ପୃଥିବୀ ଦ୍ୱାରା ଲୁଚିଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ତୁମେ ବିଶାଳ ଜଗତରେ ପଥ ଖୋଜିଲେ ଏବଂ ଅନେକ ପ୍ରାଣୀମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଯୁଦ୍ଧ ଆରମ୍ଭ କରିଲେ।

ମେଡିଂ ନ ତ୍ଵା ଵଜ୍ରିଣଂ ଭୃଷ୍ଟିମନ୍ତଂ ପୁରୁଧସ୍ମାନଂ ଵୃଷଭଂ ସ୍ଥିରପ୍ସ୍ନୁମ୍ କରୋଷ୍ଯର୍ଯସ୍ତରୁଷୀର୍ଦୁଵସ୍ଯୁରିନ୍ଦ୍ର ଦ୍ଯୁକ୍ଷଂ ଵୃତ୍ରହଣଂ ଗୃଣୀଷେ

ଏକ ଖୁମ୍ବ ଭଳି, ତୁମେ ବଜ୍ରଧାରୀ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଏବଂ ଦୃଢ଼; ଇନ୍ଦ୍ର, ଉତ୍ସାହୀ, ଦାନଶୀଳ, ଉପାସକମାନେ ତୁମକୁ ଡାକନ୍ତି, ବୃତ୍ର ନାଶକ, ଚମକୁଥିବା ବୃଷ, ମୁଁ ତୁମକୁ ପ୍ରଶଂସା କରେ।

ପ୍ର ଵୋ ମହେ ମହେଵୃଧେ ଭରଧ୍ଵଂ ପ୍ରଚେତସେ ପ୍ର ସୁମତିଂ କୃଣୁଧ୍ଵମ୍ ଵିଶଃ ପୂର୍ଵୀଃ ପ୍ର ଚର ଚର୍ଷଣିପ୍ରାଃ

ବଡ଼, ଅଧିକ ବୃଦ୍ଧିଶୀଳ, ଜ୍ଞାନୀଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା ଦିଅ; ଭଲ ଇଚ୍ଛା ଆଣିବାକୁ, ଲୋକମାନେ, ଆଗକୁ ବଢ଼, ନେତାମାନେ, ପୁରୁଣା ସେନାମାନେ ପାଖକୁ ଯାଅ।

ଶୁନଂ ହୁଵେମ ମଘଵାନମିନ୍ଦ୍ରମସ୍ମିନ୍ଭରେ ନୃତମଂ ଵାଜସାତୌ ଶୃଣ୍ଵନ୍ତମୁଗ୍ରମୂତଯେ ସମତ୍ସୁ ଧ୍ନନ୍ତଂ ଵୃତ୍ରାଣି ସଞ୍ଜିତଂ ଧନାନି

ଏହି ଯୁଦ୍ଧରେ ଆମେ ଦାନଶୀଳ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଡାକିବା; ପୁରୁଷମାନେ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ ପୁରସ୍କାର ପାଇଁ; ସେ, ଭୟଙ୍କର ଏବଂ ଆମ ଡାକକୁ ଶୁଣୁଥିବା, ପ୍ରତିସ୍ପର୍ଦ୍ଧାରେ ଶତ୍ରୁମାନେକୁ ନାଶ କରନ୍ତୁ ଏବଂ ଧନ ଜିତନ୍ତୁ।

ଉଦୁ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଯୈରତ ଶ୍ରଵସ୍ଯେନ୍ଦ୍ରଂ ସମର୍ଯେ ମହଯା ଵସିଷ୍ଠ ଆ ଯୋ ଵିଶ୍ଵାନି ଶ୍ରଵସା ତତାନୋପଶ୍ରୋତା ମ ଈଵତୋ ଵଚାଂସି

ଗୀତଗୁଡିକ ମହିମା ପାଇଁ ଉପରକୁ ଉଠିଛି; ବସିଷ୍ଠ ଅସେମ୍ବଲୀରେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କରେ—ସେ ତାଙ୍କର ଖ୍ୟାତି ସମସ୍ତଠାରେ ପ୍ରସାର କରିଛନ୍ତି, ମୋର କଥାକୁ ଶୁଣନ୍ତି, ପ୍ରଶଂସା ପାଇଁ ଉତ୍ସୁକ।