ସାମଵେଦଃ

କଵିମଗ୍ନିମୁପ ସ୍ତୁହି ସତ୍ଯଧର୍ମାଣମଧ୍ଵରେ ଦେଵମମୀଵଚାତନମ୍

ଯଜ୍ଞରେ ନିୟମରେ ସତ୍ୟ ଅଗ୍ନିକୁ, ଦୁଷ୍ଟତା ଦୂର କରୁଥିବା ଦେବତାଙ୍କୁ, ବନ୍ଦନା କର।

ଶଂ ନୋ ଦେଵୀରଭିଷ୍ଟଯେ ଶଂ ନୋ ଭଵନ୍ତୁ ପୀତଯେ ଶଂ ଯୋରଭି ସ୍ରଵନ୍ତୁ ନଃ

ଦେବୀମାନେ ଆମ ଇଚ୍ଛା ପାଇଁ ଶୁଭ ଦିଅନ୍ତୁ; ପାନ ପାଇଁ ଆନନ୍ଦ ଦିଅନ୍ତୁ; ଦୟାର ଧାରା ଆମ ପାଇଁ ବହୁ।

କସ୍ଯ ନୂନଂ ପରୀଣସି ଧିଯୋ ଜିନ୍ଵସି ସତ୍ପତେ ଜୋଷାତା ଯସ୍ଯ ତେ ଗିରଃ

କାହାକୁ ଆପଣ ଘେରି ରଖନ୍ତି? କାହାର ଚିନ୍ତାକୁ ଉତ୍ସାହିତ କରନ୍ତି, ହେ ସତ୍ୟର ସ୍ୱାମୀ, କାହାର ଗୀତରେ ପ୍ରସନ୍ନ ହୁଅନ୍ତି?

ଯଜ୍ଞାଯଜ୍ଞା ଵୋ ଅଗ୍ନଯେ ଗିରାଗିରା ଚ ଦକ୍ଷସେ ପ୍ରପ୍ର ଵଯମମୃତଂ ଜାତଵେଦସଂ ପ୍ରିଯଂ ମିତ୍ରଂ ନ ଶଂସିଷମ୍

ଯଜ୍ଞ ପରେ ଯଜ୍ଞ, ଗୀତ ପରେ ଗୀତ ଦ୍ୱାରା, ଆମେ ଅମର ଜାତବେଦସ୍, ପ୍ରିୟ ବନ୍ଧୁ, ମିତ୍ରଙ୍କ ପରି ସଦା ପ୍ରଶଂସା କରୁଛୁ।

ପାହି ନୋ ଅଗ୍ନ ଏକଯା ପାହ୍ଯୂତ ଦ୍ଵିତୀଯଯା ପାହି ଗୀର୍ଭିସ୍ତିସୃଭିରୂର୍ଜାଂ ପତେ ପାହି ଚତସୃଭିର୍ଵସୋ

ହେ ଅଗ୍ନି, ଗୋଟିଏ ରକ୍ଷା ଦ୍ୱାରା ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର; ଦ୍ୱିତୀୟ ରକ୍ଷା ଦିଅ; ତିନିଟି ଗୀତ ଦ୍ୱାରା, ଶକ୍ତିର ସ୍ୱାମୀ, ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର; ଚାରିଟି ଦ୍ୱାରା, ହେ ଧନ, ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର।

ବୃହଦ୍ଭିରଗ୍ନେ ଅର୍ଚିଭିଃ ଶୁକ୍ରେଣ ଦେଵ ଶୋଚିଷା ଭରଦ୍ଵାଜେ ସମିଧାନୋ ଯଵିଷ୍ଠ୍ଯ ରେଵତ୍ପାଵକ ଦୀଦିହି

ହେ ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ଆପଣଙ୍କର ବଡ଼ ଓ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଶିଖାରେ ଦୀପ୍ତିମାନ୍ ହେଉ। ଭରଦ୍ୱାଜଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରଜ୍ୱଳିତ, ସବୁଠାରୁ ଯୁବକ ଓ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପବିତ୍ରକାରୀ, ତୁମେ ଶୁଭ୍ର ଆଲୋକରେ ଜ୍ୱଳନ୍ତ ହେଉ।

ତ୍ଵେ ଅଗ୍ନେ ସ୍ଵାହୁତ ପ୍ରିଯାସଃ ସନ୍ତୁ ସୂରଯଃ ଯନ୍ତାରୋ ଯେ ମଘଵାନୋ ଜନାନାମୂର୍ଵଂ ଦଯନ୍ତ ଗୋନାମ୍

ହେ ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ଯେଉଁଠାରେ ଅଗ୍ରଜନମାନେ ପ୍ରିୟ ହେଉଛନ୍ତି, ସେଉଁଠି ଦାନଶୀଳ ଓ ଉଦାର ଲୋକମାନେ ଲୋକଙ୍କୁ ଉପହାର ଦେଇଥାନ୍ତି, ଗାଈମାନେ ପାଇଁ ବିସ୍ତୃତ ଚରାଗାହ ଦେଇଥାନ୍ତି।

ଅଗ୍ନେ ଜରିତର୍ଵିଶ୍ପତିସ୍ତପାନୋ ଦେଵ ରକ୍ଷସଃ ଅପ୍ରୋଷିଵାନ୍ଗୃହପତେ ମହାଂ ଅସି ଦିଵସ୍ପାଯୁର୍ଦୁରୋଣଯୁଃ

ହେ ଅଗ୍ନି, ଗାୟକ, ଲୋକମାନଙ୍କର ନାଥ, ତୀବ୍ର ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଦେବତା, ତୁମେ ଦୁର୍ଗତିରୁ ରକ୍ଷା କର, ଅନିଦ୍ର ଗୃହର ରକ୍ଷକ, ତୁମେ ମହାନ୍, ଗୃହର ରକ୍ଷକ ଓ ଆକାଶରେ ବସିଥିବା।

ଅଗ୍ନେ ଵିଵସ୍ଵଦୁଷସଶ୍ଚିତ୍ରଂ ରାଧୋ ଅମର୍ତ୍ଯ ଆ ଦାଶୁଷେ ଜାତଵେଦୋ ଵହା ତ୍ଵମଦ୍ଯା ଦେଵାଂ ଉଷର୍ବୁଧଃ

ହେ ଅମର ଅଗ୍ନି, ଆଜି ଆମ ପୂଜକଙ୍କ ପାଇଁ ବିବାସ୍ବତଙ୍କ ଉଷାମାନଙ୍କର ଚମତ୍କାର ଧନ ଆଣ। ସମସ୍ତ ଜନ୍ମକୁ ଜାଣିଥିବା, ଦେବତାମାନେ ପାଇଁ ଆମକୁ ଜଗାଇଦେ।

ତ୍ଵଂ ନଶ୍ଚିତ୍ର ଊତ୍ଯା ଵସୋ ରାଧାଂସି ଚୋଦଯ ଅସ୍ଯ ରାଯସ୍ତ୍ଵମଗ୍ନେ ରଥୀରସି ଵିଦା ଗାଧଂ ତୁଚେ ତୁ ନଃ

ହେ ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ଆମକୁ ଅଦ୍ଭୁତ ସୁରକ୍ଷା ଓ ଧନରେ ପ୍ରେରିତ କର, ହେ ଦାତା। ଏହି ଧନର ରଥିଆ ତୁମେ, ଆମକୁ ନିରାପଦ ଆଶ୍ରୟକୁ ନେଇଯାଅ।

ତ୍ଵମିତ୍ସପ୍ରଥା ଅସ୍ଯଗ୍ନେ ତ୍ରାତରୃତଃ କଵିଃ ତ୍ଵାଂ ଵିପ୍ରାସଃ ସମିଧାନ ଦୀଦିଵ ଆ ଵିଵାସନ୍ତି ଵେଧସଃ

ଏହି ନୀତିକୁ କେବଳ ତୁମେ ପ୍ରସାର କର, ହେ ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ରକ୍ଷକ ଓ ଜ୍ଞାନୀ। ପ୍ରେରିତ ମନ୍ତ୍ରଦାତାମାନେ, ହେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ତୁମକୁ ପ୍ରଜ୍ୱଳିତ କରି ଡାକନ୍ତି, ହେ ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା।

ଆ ନୋ ଅଗ୍ନେ ଵଯୋଵୃଧଂ ରଯିଂ ପାଵକ ଶଂସ୍ଯମ୍ ରାସ୍ଵା ଚ ନ ଉପମାତେ ପୁରୁସ୍ପୃହଂ ସୁନୀତୀ ସୁଯଶସ୍ତରମ୍

ହେ ପବିତ୍ରକାରୀ ଅଗ୍ନି, ଆମକୁ ସଦା ବୃଦ୍ଧିଶୀଳ, ପ୍ରଶଂସାଯୋଗ୍ୟ ଧନ ଦିଅ। ହେ ଅପୂର୍ବ, ଭଲ ପରାମର୍ଶ ଓ ଉତ୍ତମ କାର୍ଯ୍ୟରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ, ଆମକୁ ଅଧିକ ଆକାଂକ୍ଷିତ ସମୃଦ୍ଧି ଦିଅ।

ଯୋ ଵିଶ୍ଵା ଦଯତେ ଵସୁ ହୋତା ମନ୍ଦ୍ରୋ ଜନାନାମ୍ ମଧୋର୍ନ ପାତ୍ରା ପ୍ରଥମାନ୍ଯସ୍ମୈ ପ୍ର ସ୍ତୋମା ଯନ୍ତ୍ଵଗ୍ନଯେ

ଯିଏ ସମସ୍ତ ଧନ ଦେଇଥାଏ, ଲୋକମାନଙ୍କର ଆନନ୍ଦମୟ ପୂଜାରୀ, ପ୍ରଥମେ ମଧୁର ଆସ୍ୱାଦନ କରେ, ଆମର ସମସ୍ତ ପ୍ରଶଂସା ସେଉଁଠି ଯାଉ—ଅଗ୍ନିଙ୍କ ପାଖକୁ।

ଏନା ଵୋ ଅଗ୍ନିଂ ନମସୋର୍ଜୋ ନପାତମା ହୁଵେ ପ୍ରିଯଂ ଚେତିଷ୍ଠମରତିଂ ସ୍ଵାଧ୍ଵରଂ ଵିଶ୍ଵସ୍ଯ ଦୂତମମୃତମ୍

ଏହି ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ ମୁଁ ଶକ୍ତିର ପୁତ୍ର, ପ୍ରିୟ, ସବୁଠାରୁ ତୀବ୍ର, ଅବିନାଶୀ, ଯଥାଯଥ ଯଜ୍ଞ ପୂଜାରୀ, ସମସ୍ତଙ୍କ ଅମର ଦୂତ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ଡାକୁଛି।

ଶେଷେ ଵନେଷୁ ମାତୃଷୁ ସଂ ତ୍ଵା ମର୍ତାସ ଇନ୍ଧତେ ଅତନ୍ଦ୍ରୋ ହଵ୍ଯଂ ଵହସି ହଵିଷ୍କୃତ ଆଦିଦ୍ଦେଵେଷୁ ରାଜସି

ତୁମେ ଜଙ୍ଗଲ ମଧ୍ୟରେ ଲୁଚି ରହ, ମଣିଷମାନେ ଏକାଠି ହୋଇ ତୁମକୁ ପ୍ରଜ୍ୱଳିତ କରନ୍ତି। ଅକ୍ଲାନ୍ତ, ତୁମେ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହୋଇଥିବା ହବି ଉଠାଉଛ, ତାପରେ ଦେବତାମାନେ ମଧ୍ୟରେ ରାଜା ହେଉଛ।

ଅଦର୍ଶି ଗାତୁଵିତ୍ତମୋ ଯସ୍ମିନ୍ଵ୍ରତାନ୍ଯାଦଧୁଃ ଉପୋ ଷୁ ଜାତମାର୍ଯସ୍ଯ ନକ୍ଷନ୍ତୁ ନୋ ଗିରଃ

ସେ ଦୃଶ୍ୟ ହେଲେ, ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ ପଥ ଜ୍ଞାନୀ, ଯାହାରେ ନୀତିମାନ୍ୟତା ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ। ଆମର କଥା ନିକଟରେ ଜନ୍ମିଥିବା ଉତ୍ତମଜନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପହଞ୍ଚିବାରେ ବଞ୍ଚିତ ନ ହେଉ।

ଅଗ୍ନିରୁକ୍ଥେ ପୁରୋହିତୋ ଗ୍ରାଵାଣୋ ବର୍ହିରଧ୍ଵରେ ଋଚା ଯାମି ମରୁତୋ ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ପତେ ଦେଵା ଅଵୋ ଵରେଣ୍ଯମ୍

ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ଗୀତରେ ଗୃହପୂଜାରୀ ଭାବେ ପ୍ରଶଂସା କରାଯାଏ, ପାଥର ଓ ଯଜ୍ଞର କୁଶାସନରେ। ମୁଁ ମନ୍ତ୍ରରେ ମାରୁତ, ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ପତି ଓ ଦେବତାମାନେ ପାଇଁ ଉତ୍ତମ ସାହାଯ୍ୟ ଡାକୁଛି।

ଅଗ୍ନିମୀଡିଷ୍ଵାଵସେ ଗାଥାଭିଃ ଶୀରଶୋଚିଷମ୍ ଅଗ୍ନିଂ ରାଯେ ପୁରୁମୀଢ ଶ୍ରୁତଂ ନରୋ ଽଗ୍ନିଃ ସୁଦୀତଯେ ଛର୍ଦିଃ

ମୁଁ ଗୀତରେ ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଶିଖା ଥିବା ଅଗ୍ନିଙ୍କ ସାହାଯ୍ୟ ଚାହୁଁଛି। ଧନ ପାଇଁ, ଲୋକମାନେ ବହୁବାର ପ୍ରଶଂସିତ ଓ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ଭଲ ପଥ ପାଇଁ ଢାଳ ଭାବେ ପୂଜନ୍ତି।

ଶ୍ରୁଧି ଶ୍ରୁତ୍କର୍ଣ ଵହ୍ନିଭିର୍ଦେଵୈରଗ୍ନେ ସଯାଵଭିଃ ଆ ସୀଦତୁ ବର୍ହିଷି ମିତ୍ରୋ ଅର୍ଯମା ପ୍ରାତର୍ଯାଵଭିରଧ୍ଵରେ

ଶୁଣ, ହେ ଶ୍ରବଣଶୀଳ, ତୁମର ଅଗ୍ନିଦେବତା ଓ ସହଚରମାନେ ସହିତ। ପ୍ରଭାତ ଯଜ୍ଞରେ ମିତ୍ର ଓ ଅର୍ଯ୍ୟମା ତୁମ ସହିତ କୁଶାସନରେ ବସନ୍ତୁ।

ପ୍ର ଦୈଵୋଦାସୋ ଅଗ୍ନିର୍ଦେଵ ଇନ୍ଦ୍ରୋ ନ ମଜ୍ମନା ଅନୁ ମାତରଂ ପୃଥିଵୀଂ ଵି ଵାଵୃତେ ତସ୍ଥୌ ନାକସ୍ଯ ଶର୍ମଣି

ଦିବୋଦାସଙ୍କ ପୁତ୍ର ଅଗ୍ନି, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଶକ୍ତିରେ, ମାଟି ମାଆ ଉପରେ ଦୂରଦୂରନ୍ତ ପ୍ରସାରିତ ହୋଇଛନ୍ତି ଓ ଆକାଶର ଆଶ୍ରୟରେ ଦୃଢ଼ ହୋଇ ରହିଛନ୍ତି।

ଅଧ ଜ୍ମୋ ଅଧ ଵା ଦିଵୋ ବୃହତୋ ରୋଚନାଦଧି ଅଯା ତନ୍ଵା ଗିରା ମମା ଜାତା ସୁକ୍ରତୋ ପୃଣ

ଏଠାରୁ କିମ୍ବା ବଡ଼ ଆକାଶ ରୁଚିରା ଅଞ୍ଚଳରୁ, ଏହି ଦେହ ଓ ମୋର କଥା ଦ୍ୱାରା, ହେ ଉତ୍ତମ ବୁଦ୍ଧିଶାଳୀ, ମୋର ଜନ୍ମିଥିବା କାମ ପୂରଣ କର।

କାଯମାନୋ ଵନା ତ୍ଵଂ ଯନ୍ମାତ୍ର୍^ଈରଜଗନ୍ନପଃ ନ ତତ୍ତେ ଅଗ୍ନେ ପ୍ରମୃଷେ ନିଵର୍ତନଂ ଯଦ୍ଦୂରେ ସନ୍ନିହାଭୁଵଃ

ଯେତେବେଳେ ତୁମେ ଅଗ୍ନି, ଜଙ୍ଗଲ ମଧ୍ୟରେ ଚଳିଥାଅ, ତୁମର ମାଆମାନେ ଦ୍ୱାରା ଜନ୍ମିଥିବା, ତୁମେ କେବେ ଫେରିବାରେ ବିଫଳ ହୁଏନାହାଁ, ଦୂରେ କିମ୍ବା ନିକଟରେ ଥିବା ସତ୍ୟ।

ନି ତ୍ଵାମଗ୍ନେ ମନୁର୍ଦଧେ ଜ୍ଯୋତିର୍ଜନାଯ ଶଶ୍ଵତେ ଦୀଦେଥ କଣ୍ଵ ଋତଜାତ ଉକ୍ଷିତୋ ଯଂ ନମସ୍ଯନ୍ତି କୃଷ୍ଟଯଃ

ମନୁ ତୁମକୁ, ଅଗ୍ନି, ଚିରକାଳ ପାଇଁ ଲୋକଙ୍କ ଆଲୋକ ଭାବେ ବସାଇଥିଲେ। କଣ୍ବ, ନୀତିରେ ଜନ୍ମିଥିବା, ତୁମକୁ ପ୍ରଜ୍ୱଳିତ କଲେ; ସମସ୍ତ ଜନ ତୁମକୁ ସମ୍ମାନ କରନ୍ତି, ଯାହାକୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀମାନେ ପୂଜନ୍ତି।

ପ୍ରଥମ ଦ୍ଵିତୀଯୋ ଽର୍ଧଃ ଦେଵୋ ଵୋ ଦ୍ରଵିଣୋଦାଃ ପୂର୍ଣାଂ ଵିଵଷ୍ଟ୍ଵାସିଚମ୍ ଉଦ୍ଵା ସିଞ୍ଜଧ୍ଵମୁପ ଵା ପୃଣଧ୍ଵମାଦିଦ୍ଵୋ ଦେଵ ଓହତେ

ପ୍ରଥମ ଓ ଦ୍ୱିତୀୟ ଅର୍ଧରେ, ଦେବତା ଆପଣମାନେ ପାଇଁ ଧନର ଦାତା ହେଉନ୍ତୁ, ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଧାରା ବହାନ୍ତୁ। ସୋମରସ ଚାପିବେ, ଉପରକୁ ଢାଲିବେ, ପୂର୍ଣ୍ଣ କରିବେ—ଆରମ୍ଭରୁ ଦେବତାଙ୍କୁ ଆହ୍ୱାନ କରାଯାଉଛି।

ପ୍ରୈତୁ ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ପତିଃ ପ୍ର ଦେଵ୍ଯେତୁ ସୂନୃତା ଅଚ୍ଛା ଵୀରଂ ନର୍ଯଂ ପଙ୍କ୍ତିରାଧସଂ ଦେଵା ଯଜ୍ଞଂ ନଯନ୍ତୁ ନଃ

ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ପତି ଆଗକୁ ବଢ଼ନ୍ତୁ, ଦୟାମୟୀ ଦେବୀ ଆସନ୍ତୁ, ଦେବତାମାନେ ଆମର ଯଜ୍ଞକୁ ବୀର, ଉତ୍ତମ ଓ ଧନଦାତାଙ୍କ ପାଖକୁ ନେଇଯାଆନ୍ତୁ।

ଊର୍ଧ୍ଵ ଊ ଷୁ ଣ ଊତଯେ ତିଷ୍ଠା ଦେଵୋ ନ ସଵିତା ଊର୍ଧ୍ଵୋ ଵାଜସ୍ଯ ସନିତା ଯଦଞ୍ଜିଭିର୍ଵାଘଦ୍ଭିର୍ଵିହ୍ଵଯାମହେ

ଦେବତା ସବିତା ଆମ ସହାୟତା ପାଇଁ ଉପରକୁ ଦଢ଼ି ରୁହନ୍ତୁ, ଶକ୍ତିର ଦାତା ଉଚ୍ଚକୁ ଉଠନ୍ତୁ—ତାଙ୍କର ନିୟମିତ ହାତରେ ଆମେ ଉପହାର ପାଇଁ ଡାକୁଥିବାବେଳେ।

ପ୍ର ଯୋ ରାଯେ ନିନୀଷତି ମର୍ତୋ ଯସ୍ତେ ଵସୋ ଦାଶତ୍ ସ ଵୀରଂ ଧତ୍ତେ ଅଗ୍ନ ଉକ୍ଥଶଂସିନଂ ତ୍ମନା ସହସ୍ରପୋଷିଣମ୍

ଯିଏ ଧନ ଆଶା କରେ, ଯିଏ ଆପଣଙ୍କୁ ସେବା କରେ, ହେ ଦାତା, ସେ ଏକ ବୀର ପୁଅ ପାଏ, ହେ ଅଗ୍ନି, ଗୀତଗାନ କରୁଥିବା, ନିଜ ଶକ୍ତିରେ ହଜାର ଧନର ଧନୀ।

ପ୍ର ଵୋ ଯହ୍ଵଂ ପୁରୂଣାଂ ଵିଶାଂ ଦେଵଯତୀନାମ୍ ଅଗ୍ନିଂ ସୂକ୍ତେଭିର୍ଵଚୋଭିର୍ଵୃଣୀମହେ ଯଂସମିଦନ୍ଯ ଇନ୍ଧତେ

ଅନେକ ଲୋକଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ, ଉପାସକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ, ଆମେ ଗୀତ ଓ ଶବ୍ଦରେ ଆପଣଙ୍କୁ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଅଗ୍ନିକୁ, ବାଛୁଛୁ, ଯାହାକୁ ଅନ୍ୟମାନେ ଅତିଥି ଭାବେ ପ୍ରଜ୍ୱଳିତ କରନ୍ତି।

ଅଯମଗ୍ନିଃ ସୁଵୀର୍ଯସ୍ଯେଶେ ହି ସୌଭଗସ୍ଯ ରାଯ ଈଶେ ସ୍ଵପତ୍ଯସ୍ଯ ଗୋମତ ଈଶେ ଵୃତ୍ରହଥାନାମ୍

ଏହି ଅଗ୍ନି ଭାଗ୍ୟର ମାଲିକ, ସମୃଦ୍ଧିର ମାଲିକ, ଗୋଧନ ସହିତ ଧନର ମାଲିକ, ଶତ୍ରୁଜୟର ମାଲିକ।