ସାମଵେଦଃ

ଵସ୍ଯାଂ ଇନ୍ଦ୍ରାସି ମେ ପିତୁରୁତ ଭ୍ରାତୁରଭୁଞ୍ଜତଃ ମାତା ଚ ମେ ଛଦଯଥଃ ସମା ଵସୋ ଵସୁତ୍ଵନାଯ ରାଧସେ

ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ମୋର ବାପା ଓ ଭାଇଙ୍କର ଧନ, ଯେଉଁମାନେ ଭାଗ ନେଇଥାନ୍ତି। ମୋର ମାଁକୁ ମଧ୍ୟ ତୁମେ ଆଶ୍ରୟ ଦେଉଛ, ଧନ ଓ କୃପା ପାଇଁ, ହେ ଧନର ମାଲିକ।

ଚତୁର୍ଥ ପ୍ରଥମୋ ଽର୍ଧଃ ଇମ ଇନ୍ଦ୍ରାଯ ସୁନ୍ଵିରେ ସୋମାସୋ ଦଧ୍ଯାଶିରଃ ତାଂ ଆ ମଦାଯ ଵଜ୍ରହସ୍ତ ପୀତଯେ ହରିଭ୍ଯାଂ ଯାହ୍ଯୋକ ଆ

ଚତୁର୍ଥ ଓ ପ୍ରଥମ ଅଂଶ, ଏହି ସୋମ ଦହି ଓ ଘିଅ ସହିତ ଇନ୍ଦ୍ର ପାଇଁ ଚାପିଯାଇଛି। ହେ ବଜ୍ରହସ୍ତ, ମଦ ପାଇଁ ଦୁଇଟି ଘୋଡ଼ା ସହିତ ଘରକୁ ଆସି ପାନ କର।

ଇମ ଇନ୍ଦ୍ର ମଦାଯ ତେ ସୋମାଶ୍ଚିକିତ୍ର ଉକିଥନଃ ମଧୋଃ ପପାନ ଉପ ନୋ ଗିରଃ ଶୃଣୁ ରାସ୍ଵ ସ୍ତୋତ୍ରାଯ ଗିର୍ଵଣଃ

ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଏହି ସୋମ ତୁମର ଆନନ୍ଦ ପାଇଁ, ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଓ ପ୍ରଶଂସିତ। ମଧୁ ଚାପି ପାଇଁ, ଆମର ଗୀତ ଶୁଣ, ପ୍ରଶଂସା ଗ୍ରହଣ କର, ହେ ଗୀତପ୍ରିୟ।

ଆ ତ୍ଵାଦ୍ଯ ସବର୍ଦୁଘାଂ ହୁଵେ ଗାଯତ୍ରଵେପସମ୍ ଇନ୍ଦ୍ରଂ ଧେନୁଂ ସୁଦୁଘାମନ୍ଯାମିଷମୁରୁଧାରାମରଙ୍କୃତମ୍

ଆଜି ମୁଁ ତୁମକୁ ଡାଉଛି, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ସଦା ଦୁଘ୍ଧ ଦେଇଥିବା ଗାଁ, ଗାୟତ୍ରୀ ଛନ୍ଦର, ଭଲ ଦୁଘ୍ଧ ଦେଇଥିବା, ପୋଷଣରେ ପ୍ରଚୁର, ଶୋଭିତ, ଖାଦ୍ୟ ପାଇଁ।

ନ ତ୍ଵା ବୃହନ୍ତୋ ଅଦ୍ରଯୋ ଵରନ୍ତ ଇନ୍ଦ୍ର ଵୀଡଵଃ ଯଚ୍ଛିକ୍ଷସି ସ୍ତୁଵତେ ମାଵତେ ଵସୁ ନ କିଷ୍ଟଦା ମିନାତି ତେ

ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ବଡ଼ ପାହାଡ଼ମାନେ ତୁମ ଶକ୍ତିକୁ ଅଟକାଇପାରିବେନାହିଁ। ଯେଉଁ କିଛି ତୁମେ ଚାହୁଁଛ, ପ୍ରଶଂସକ ପାଇଁ, କେହି ରୋକିବା ଚେଷ୍ଟା କଲେ ମଧ୍ୟ ତୁମର ଧନ କମିପାରିବେନାହିଁ।

କ ଈଂ ଵେଦ ସୁତେ ସଚା ପିବନ୍ତଂ କଦ୍ଵଯୋ ଦଧେ ଅଯଂ ଯଃ ପୁରୋ ଵିଭିନତ୍ଯୋଜସା ମନ୍ଦାନଃ ଶିପ୍ର୍ଯନ୍ଧସଃ

କିଏ ଜାଣିଛି, କେଉଁ ସୋମ ଚାପି ତାହା ପାନ କରୁଛି, ଯାହାକୁ ବୁଦ୍ଧିମାନ ନିର୍ଦ୍ଧାରଣ କରିଛି, ଯେ ଆନନ୍ଦରେ ଦୂର୍ଗମାନେ ଭଙ୍ଗ କରିଥାଏ, ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଶକ୍ତି ସହିତ, ମଦକର ପାନୀୟ ସହିତ।

ଯଦିନ୍ଦ୍ର ଶାସୋ ଅଵ୍ରତଂ ଚ୍ଯାଵଯା ସଦସସ୍ପରି ଅସ୍ମାକମଂଶୁଂ ମଘଵନ୍ପୁରୁସ୍ପୃହଂ ଵସଵ୍ଯେ ଅଧି ବର୍ହଯ

ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ସଭାରୁ ଅନ୍ୟାୟକୁ ଦୂର କର। ଆମର ସବୁଠୁ ଆକାଂକ୍ଷିତ ସୋମକୁ, ହେ ଦାନଶୀଳ, ଧନ ପାଇଁ, ପବିତ୍ର କୁଶରେ ବସା।

ତ୍ଵଷ୍ଟା ନୋ ଦୈଵ୍ଯଂ ଵଚଃ ପର୍ଜନ୍ଯୋ ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ପତିଃ ପୁତ୍ରୈର୍ଭ୍ରାତୃଭିରଦିତିର୍ନୁ ପାତୁ ନୋ ଦୁଷ୍ଟରଂ ତ୍ରାମଣଂ ଵଚଃ

ତ୍ୱଷ୍ଟା, ଦିବ୍ୟ ଉଚ୍ଚାରଣ, ପର୍ଜନ୍ୟ ଓ ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ପତି ଆମକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ। ଅଦିତି, ପୁଅ ଓ ଭାଇମାନେ ସହିତ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ, ଦୁଃସାଧ୍ୟ ଓ କ୍ଷତିକର କଥାରୁ ଆମକୁ ଉଦ୍ଧାର କରନ୍ତୁ।

କଦା ଚ ନ ସ୍ତରୀରସି ନେନ୍ଦ୍ର ସଶ୍ଚସି ଦାଶୁଷେ ଉପୋପେନ୍ନୁ ମଘଵନ୍ଭୂଯ ଇନ୍ନୁ ତେ ଦାନଂ ଦେଵସ୍ଯ ପୃଚ୍ଯତେ

ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, କେବେ ତୁମେ ଆମ ସାଥୀ ହେବ, କେବେ ତୁମେ ଉପାସକ ସହିତ ରହିବ? ହେ ଦାନଶୀଳ, ନିକଟକୁ ଆସ, ଦେବତାର ଦାନ ପୁନି ଆଶା କରାଯାଉ।

ଯୁଙ୍କ୍ଷ୍ଵା ହି ଵୃତ୍ରହନ୍ତମ ହରୀ ଇନ୍ଦ୍ର ପରାଵତଃ ଅର୍ଵାଚୀନୋ ମଘଵନ୍ତ୍ସୋମପୀତଯ ଉଗ୍ର ଋଷ୍ଵେଭିରା ଗହି

ହେ ବୃତ୍ର ନାଶକ ଇନ୍ଦ୍ର, ଦୁଇଟି ଘୋଡ଼ାକୁ ଯୋଡ଼। ଦୂରରୁ ଆସ, ହେ ଦାନଶୀଳ, ସୋମ ପାନ ପାଇଁ ନିକଟକୁ ଆସ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଗାୟକମାନେ ସହିତ ଆସ।

ତ୍ଵାମିଦା ହ୍ଯୋ ନରୋ ଽପୀପ୍ଯନ୍ଵଜ୍ରିନ୍ଭୂର୍ଣଯଃ ସ ଇନ୍ଦ୍ର ସ୍ତୋମଵାହସ ଇହ ଶ୍ରୁଧ୍ଯୁପ ସ୍ଵସରମା ଗହି

ଆଜି ଏହି ଲୋକମାନେ ତୁମକୁ ତାଙ୍କର ଅର୍ପଣରେ ପୂରା କରିଛନ୍ତି, ହେ ବଜ୍ରଧାରୀ। ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ପ୍ରଶଂସା ଧାରଣ କରୁଥିବା, ଏଠାରେ ଶୁଣ, ନିଜ ଭଉଣୀ ପାଖକୁ କୃପା ସହିତ ଆସ।

ପ୍ରତ୍ଯୁ ଅଦର୍ଶ୍ଯାଯତ୍ଯୂଚ୍ଛନ୍ତୀ ଦୁହିତା ଦିଵଃ ଅପୋ ମହୀ ଵୃଣୁତେ ଚକ୍ଷୁଷା ତମୋ ଜ୍ଯୋତିଷ୍କୃଣୋତି ସୂନରି

ଏବେ ଦିନାର ଆଗମନ ଦେଖାଗଲା, ଦିବାର ଚମକୁଥିବା ଝିଅ। ସେ ନିଜ ଦୃଷ୍ଟିରେ ବଡ଼ ଜଳକୁ ବାଛିଲା, ଶୋଭାବନ୍ତୀ ଅନ୍ଧାରକୁ ଆଲୋକ କରିଦେଇ।

ଇମା ଉ ଵାଂ ଦିଵିଷ୍ଟଯ ଉସ୍ରା ହଵନ୍ତେ ଅଶ୍ଵିନା ଅଯଂ ଵାମହ୍ଵେ ଽଵସେ ଶଚୀଵସୂ ଵିଶଂଵିଶଂ ହି ଗଚ୍ଛଥଃ

ଏହି ଦିନାମାନେ ଦିବରେ ଆଶ୍ୱିନ୍ମାନେ ଆପଣଙ୍କୁ ଡାଉଛନ୍ତି। ମୁଁ ମଧ୍ୟ ଆପଣଙ୍କୁ ସାହାଯ୍ୟ ପାଇଁ ଡାଉଛି, ଶକ୍ତିର ସ୍ୱାମୀ, କାଉଁ କାଉଁ ଗୋଷ୍ଠୀକୁ ଆପଣମାନେ ଯାଆନ୍ତି।

କୁ ଷ୍ଠଃ କୋ ଵାମଶ୍ଵିନା ତପାନୋ ଦେଵା ମର୍ତ୍ଯଃ ଘ୍ନତା ଵାମଶ୍ମଯା କ୍ଷପମାଣୋଂଶୁନେତ୍ଥମୁ ଆଦୁନ୍ଯଥା

କିଏ, ଆଶ୍ୱିନ୍ମାନେ, ଉତ୍ତାପିତ, କିଏ ଦେବତା କିମ୍ବା ମାନବ, ଯାହାକୁ ଆପଣମାନେ ଶକ୍ତିରେ ଆଘାତ କରନ୍ତି, କିଏ ଆପଣଙ୍କର ନିର୍ଦ୍ଦେଶରେ ରାତିକୁ ଅକ୍ଷତ ଅଟକାଇଯାଏ?

ଅଯଂ ଵାଂ ମଧୁମତ୍ତମଃ ସୁତଃ ସୋମୋ ଦିଵିଷ୍ଟିଷୁ ତମଶ୍ଵିନା ପିବତଂ ତିରୋ ଅହ୍ନ୍ଯଂ ଧତ୍ତଂ ରତ୍ନାନି ଦାଶୁଷେ

ଏହି, ଆପଣଙ୍କର ସବୁଠୁ ମଧୁର ସୋମ, ଦିନାମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଚାପିଯାଇଛି, ଆଶ୍ୱିନ୍ମାନେ, ଏହାକୁ ଦିନ ପରେ ପାନ କରନ୍ତୁ, ଉପାସକଙ୍କୁ ରତ୍ନ ଦିଅନ୍ତୁ।

ଆ ତ୍ଵା ସୋମସ୍ଯ ଗଲ୍ଦଯା ସଦା ଯାଚନ୍ନହଂ ଜ୍ଯା ଭୂର୍ଣିଂ ମୃଗଂ ନ ସଵନେଷୁ ଚୁକ୍ରୁଧଂ କ ଈଶାନଂ ନ ଯାଚିଷତ୍

ମୁଁ ସଦା ତୁମକୁ ସୋମର ପାନ ପାଇଁ ଅନୁରୋଧ କରୁଛି; ଧନୁର ତଣୁଆ ତୀର ପାଇଁ, କିମ୍ବା ଶିକାର ପାଇଁ ପଶୁ ଯେପରି, ତୁମେ କେବେ ଉତ୍ସର୍ଗରେ ଅସଫଳ ହେଉନାହିଁ; କିଏ ନା ଚାହିବେ ପ୍ରଭୁଙ୍କର କୃପା?

ଅଧ୍ଵର୍ଯୋ ଦ୍ରାଵଯା ତ୍ଵଂ ସୋମମିନ୍ଦ୍ରଃ ପିପାସତି ଉପୋ ନୂନଂ ଯୁଯୁଜେ ଵୃଷ୍ଣା ହରୀ ଆ ଚ ଜଗାମ ଵୃତ୍ରହା

ଅଧ୍ୱର୍ୟୁ, ସୋମକୁ ଚିପି ଦିଅ, କାରଣ ଇନ୍ଦ୍ର ପାନ ପାଇଁ ତରସିଛନ୍ତି; ଏବେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଦୁଇଟି ହରି ଗୋଡ଼ାକୁ ଯୋଡ଼ିଛନ୍ତି ଏବଂ ବୃତ୍ର ନାଶକ ନିକଟକୁ ଆସିଛନ୍ତି।

ଅଭୀ ଷତସ୍ତଦା ଭରେନ୍ଦ୍ର ଜ୍ଯାଯଃ କନୀଯସଃ ପୁରୂଵସୁର୍ହି ମଘଵନ୍ବଭୂଵିଥ ଭରେଭରେ ଚ ହଵ୍ଯଃ

ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ସମସ୍ତ ଛୋଟ ମଧ୍ୟରେ ସବୁବେଳେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ; ଦାନଶୀଳ, ତୁମେ ପ୍ରତ୍ୟେକ ସଂଘର୍ଷରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ହେଲା; ପ୍ରତ୍ୟେକ ଯୁଦ୍ଧରେ ଉତ୍ସର୍ଗ ପାଇଁ ଯୋଗ୍ୟ।

ଯଦିନ୍ଦ୍ର ଯାଵତସ୍ତ୍ଵମେତାଵଦହମୀଶୀଯ ସ୍ତୋତାରମିଦ୍ଦଧିଷେ ରଦାଵସୋ ନ ପାପତ୍ଵାଯ ରଂସିଷମ୍

ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ଯେତେ ଦୂର ପରି ଶକ୍ତି ରଖିଛ, ମୁଁ ମଧ୍ୟ ସେତେ ଦୂର ପରି ଶକ୍ତି ରଖିପାରି; ତୁମେ ଗାୟକଙ୍କୁ ଦୟା କର, ଧନ ଦିଅ, କେବେ ଦୁଃଖ ଦିଅନାହିଁ।

ତ୍ଵମିନ୍ଦ୍ର ପ୍ରତୂର୍ତିଷ୍ଵଭି ଵିଶ୍ଵା ଅସି ସ୍ପୃଧଃ ଅଶସ୍ତିହା ଜନିତା ଵୃତ୍ରତୂରସି ତ୍ଵଂ ତୂର୍ଯ ତରୁଷ୍ଯତଃ

ଇନ୍ଦ୍ର, ଯୁଦ୍ଧରେ ତୁମେ ସମସ୍ତ ପ୍ରତିଦ୍ୱନ୍ଦୀଙ୍କୁ ଅତିକ୍ରମ କର; ଶାପ ନାଶକ, ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, ବାଧା ଦମନ କର, ଶତ୍ରୁ ଏବଂ ଅଭିମାନୀଙ୍କୁ ଜୟ କର।

ପ୍ର ଯୋ ରିରିକ୍ଷ ଓଜସା ଦିଵଃ ସଦୋଭ୍ଯସ୍ପରି ନ ତ୍ଵା ଵିଵ୍ଯାଚ ରଜ ଇନ୍ଦ୍ର ପାର୍ଥିଵମତି ଵିଶ୍ଵଂ ଵଵକ୍ଷିଥ

ଯିଏ ଶକ୍ତିରେ ଦିବର ସିଂହାସନକୁ ଅତିକ୍ରମ କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କଲା—କିଏ ତୁମକୁ ପୃଥିବୀର ରାଜ୍ୟରେ ଅତିକ୍ରମ କରିପାରିଲା ନାହିଁ, ଇନ୍ଦ୍ର; ତୁମେ ସବୁକୁ ଆଲିଙ୍ଗନ କରିଛ।

ଅସାଵି ଦେଵଂ ଗୋଋଜୀକମନ୍ଧୋ ନ୍ଯସ୍ମିନ୍ନିନ୍ଦ୍ରୋ ଜନୁଷେମୁଵୋଚ ବୋଧାମସି ତ୍ଵା ହର୍ଯଶ୍ଵ ଯଜ୍ଞୈର୍ବୋଧା ନ ସ୍ତୋମମନ୍ଧସୋ ମଦେଷୁ

ଦେବତା ପାଇଁ ଚିପି ହୋଇଥିବା ସୋମ ଗର୍ଜନ କରି ଝାଲି ହେଲା; ଇନ୍ଦ୍ର ଜନ୍ମ ସମୟରେ କହିଥିଲେ: 'ଆମେ ତୁମକୁ ଯଜ୍ଞରେ ଜାଣିଛୁ—ସ୍ତୋତ୍ର ଏବଂ ସୋମର ଆନନ୍ଦରେ ତୁମକୁ ଜାଣିପାରିବା।'

ଯୋନିଷ୍ଟ ଇନ୍ଦ୍ର ସଦନେ ଅକାରି ତମା ନୃଭିଃ ପୁରୂହୂତ ପ୍ର ଯାହି ଅସୋ ଯଥା ନୋ ଽଵିତା ଵୃଧଶ୍ଚିଦ୍ଦଦୋ ଵସୂନି ମମଦଶ୍ଚ ସୋମୈଃ

ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମର ସିଂହାସନ ଘରେ ବିସ୍ଥାପିତ ହୋଇଛି, ମନୁଷ୍ୟମାନେ ତୁମର ଯୋକ୍ ଲଗାଇଛନ୍ତି; ବହୁବାର ଡାକାଯାଇଥିବା, ଆମ ପ୍ରତିରକ୍ଷକ ଭାବେ ଆସ, ଆମକୁ ଧନ ଦିଅ, ସୋମରେ ଆନନ୍ଦିତ ହୁଅ।

ଅଦର୍ଦରୁତ୍ସମସୃଜୋ ଵି ଖାନି ତ୍ଵମର୍ଣଵାନ୍ବଦ୍ବଧାନାଂ ଅରମ୍ଣାଃ ମହାନ୍ତମିନ୍ଦ୍ର ପର୍ଵତଂ ଵି ଯଦ୍ଵଃ ସୃଜଦ୍ଧାରା ଅଵ ଯଦ୍ଦାନଵାନ୍ହନ୍

ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ଅବରୋଧକୁ ଭାଙ୍ଗିଲା, ଚ୍ୟାନେଲଗୁଡିକୁ ଖୋଲିଲା, ବନ୍ଧା ପ୍ରବାହଗୁଡିକୁ ମୁକ୍ତ କଲା; ତୁମେ ବଡ଼ ପାହାଡ଼କୁ ଫାଟିଲା, ଦାନବମାନେ ନାଶ ହେଲାପରେ ଝରଣା ଚଳିଗଲା।

ସୁଷ୍ଵାଣାସ ଇନ୍ଦ୍ର ସ୍ତୁମସି ତ୍ଵା ସନିଷ୍ଯନ୍ତଶ୍ଚିତ୍ତୁଵିନୃମ୍ଣ ଵାଜମ୍ ଆ ନୋ ଭର ସୁଵିତଂ ଯସ୍ଯ କୋନା ତନା ତ୍ମନା ସହ୍ଯାମା ତ୍ଵୋତାଃ

ସୋମ ଚିପି ହୋଇ, ଆମେ ତୁମକୁ ଇନ୍ଦ୍ର ଗାଉଛୁ; ତୁମର ଶକ୍ତିରେ ଆମେ ଧନ ଚାହୁଛୁ; ଆମକୁ ସୁଭିତ ଦିଅ, ଯାହା ତୁମ ସାହାଯ୍ୟରେ ଆମ ଶକ୍ତିରେ ଆମେ ଜୟ କରିପାରିବା।

ଜଗୃହ୍ମା ତେ ଦକ୍ଷିଣମିନ୍ଦ୍ର ହସ୍ତଂ ଵସୂଯଵୋ ଵସୁପତେ ଵସୂନାମ୍ ଵିଦ୍ମା ହି ତ୍ଵା ଗୋପତିଂ ଶୂର ଗୋନାମସ୍ମଭ୍ଯଂ ଚିତ୍ରଂ ଵୃଷଣଂ ରଯିନ୍ଦାଃ

ଇନ୍ଦ୍ର, ଧନ ପାଇଁ ଆମେ ତୁମର ଡାହାଣ ହାତକୁ ଧରିଛୁ; ଧନର ମାଳିକ, ଧନର ମାଧ୍ୟମ; ଆମେ ତୁମକୁ ଗୋପାଳକ ଭାବେ ଜାଣିଛୁ, ବୀର, ଆମକୁ ଗୋମାନ୍ୟ ମଧ୍ୟରେ ଚିତ୍ର ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଧନ ଦିଅ।

ଇନ୍ଦ୍ରଂ ନରୋ ନେମଧିତା ହଵନ୍ତି ଯତ୍ପାର୍ଯା ଯୁନଜତେ ଧିଯସ୍ତାଃ ଶୂରୋ ନୃଷାତା ଶ୍ରଵସଶ୍ଚ କାମ ଆ ଗୋମତି ଵ୍ରଜେ ଭଜା ତ୍ଵଂ ନଃ

ମନୁଷ୍ୟମାନେ ତାଙ୍କର ଉତ୍ସର୍ଗରେ ଇନ୍ଦ୍ରକୁ ଡାକନ୍ତି, ଯେତେବେଳେ ତାଙ୍କର ଚିନ୍ତାକୁ ଯଜ୍ଞରେ ଯୋଡନ୍ତି; ବୀର, ଶକ୍ତି ଦେଇବା, ଆମକୁ କୀର୍ତି ଦିଅ—ଗୋମାନ୍ୟ ଉପହାର ଆମ ସହ ଭାଗ କର।

ଵଯଃ ସୁପର୍ଣା ଉପ ସେଦୁରିନ୍ଦ୍ରଂ ପ୍ରିଯମେଧା ଋଷଯୋ ନାଧମାନାଃ ଅପ ଧ୍ଵାନ୍ତମୂର୍ଣୁହି ପୂର୍ଧି ଚକ୍ଷୁର୍ମୁମୁଗ୍ଧ୍ଯାସ୍ମାନ୍ନିଧଯେଵ ବଦ୍ଧାନ୍

ତୀବ୍ର ଡେଙ୍କା ଅପରାଜିତ ପ୍ରିୟମନ ଋଷିମାନେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ନିକଟକୁ ଆସିଛନ୍ତି; ଅନ୍ଧାରକୁ ଦୂର କର, ଆମକୁ ଦୃଷ୍ଟି ଦିଅ, ଗୁପ୍ତ ସ୍ଥାନରୁ ବନ୍ଧାକୁ ମୁକ୍ତ କରିବା ପରି ଆମକୁ ମୁକ୍ତ କର।

ନାକେ ସୁପର୍ଣମୁପ ଯତ୍ପତନ୍ତଂ ହୃଦା ଵେନନ୍ତୋ ଅଭ୍ଯଚକ୍ଷତ ତ୍ଵା ହିରଣ୍ଯପକ୍ଷଂ ଵରୁଣସ୍ଯ ଦୂତଂ ଯମସ୍ଯ ଯୋନୌ ଶକୁନଂ ଭୁରଣ୍ଯୁମ୍

ଆକାଶରେ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ପାଖି ଉଡୁଥିବାବେଳେ, ଜ୍ଞାନୀମାନେ ହୃଦୟରେ ତୁମକୁ ଦେଖିଛନ୍ତି; ବରୁଣଙ୍କର ଦୂତ, ସୁବର୍ଣ୍ଣ ପାଖି, ଯମଙ୍କର ଲୋକର ପାଖି, ତୀବ୍ର ଗତିଶୀଳ।