ଇନ୍ଦ୍ରାଗ୍ନୀ ଅପାଦିଯଂ ପୂର୍ଵାଗାତ୍ପଦ୍ଵତୀଭ୍ଯଃ ହିତ୍ଵା ଶିରୋ ଜିହ୍ଵଯା ରାରପଚ୍ଚରତ୍ତ୍ରିଂଶତ୍ପଦା ନ୍ଯକ୍ରମୀତ୍
ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅଗ୍ନି, ପାଦ ପୁରୁଣା ପାଦବାନ୍ଧା ଠାରୁ ଆସିଲା; ମୁଣ୍ଡ ଛାଡି ଦେଇ, ଜିହ୍ବାରେ ଧରିଲା; ତିରିଶି ଦୂର ରାତିରେ ଆଗେ ବଢ଼ିଗଲା।
ଇନ୍ଦ୍ର ନେଦୀଯ ଏଦିହି ମିତମେଧାଭିରୂତିଭିଃ ଆ ଶଂ ତମ ଶଂ ତମାଭିରଭିଷ୍ଟିଭିରା ସ୍ଵାପେ ସ୍ଵାପିଭିଃ
ଇନ୍ଦ୍ର, ଆସନ୍ତୁ, ମିତ୍ରତା ଭାବ ଓ ଉପକାର ନେଇ ଆସ। ଶୁଭ ଆଶୀର୍ବାଦ, ସବୁଠୁ ଭଲ ଆଶୀର୍ବାଦ ଓ ନିଜ ଶକ୍ତିରେ ଆସ।
ଇତ ଊତୀ ଵୋ ଅଜରଂ ପ୍ରହେତାରମପ୍ରହିତମ୍ ଆଶୁଂ ଜେତାରଂ ହେତାରଂ ରଥୀତମମତୂର୍ତଂ ତୁଗ୍ରିଯାଵୃଧମ୍
ଏଠାଠୁ ତୁମର ଉପକାର ଅବିନାଶୀ, ପ୍ରଧାନ ନେତା, ଅପରାଜିତ, ତ୍ୱରିତ ଜୟକର୍ତ୍ତା, ଚାଳକ, ରଥୀ, ଅକ୍ଳାନ, ତୁଗ୍ର ପାଇଁ ଶକ୍ତି ବଢ଼ାଇବା।
ମୋ ଷୁ ତ୍ଵା ଵାଘତଶ୍ଚ ନାରେ ଅସ୍ମନ୍ନି ରୀରମନ୍ ଆରାତ୍ତାଦ୍ଵା ସଧମାଦଂ ନ ଆ ଗହୀହ ଵା ସନ୍ନୁପ ଶ୍ରୁଧି
ତୁମର ଉପାସକ ବା ଅନ୍ୟ କେହି ଆମଠାରୁ ଦୂରେ ଯେନା ନ ହେଉ। ଦୂରରୁ ବା ସଭାରୁ ତୁମେ ଯାଉନାହିଁ। ଏଠାକୁ ଆସ, ନିକଟରେ ଅଛିଲେ ଆମ ଆବାହନ ଶୁଣ।
ସୁନୋତ ସୋମପାଵ୍ନେ ସୋମମିନ୍ଦ୍ରାଯ ଵଜ୍ରିଣେ ପଚତା ପକ୍ତୀରଵସେ କୃଣୁଧ୍ଵମିତ୍ପୃଣନ୍ନିତ୍ପୃଣତେ ମଯଃ
ସୋମପାନୀ ପାଇଁ, ବଜ୍ରଧାରୀ ଇନ୍ଦ୍ର ପାଇଁ ସୋମ ଚାପିଦିଅ। ଉପହାର ପାକ କର, ସହାୟତା ପାଇଁ ଖାଦ୍ୟ ପ୍ରସ୍ତୁତ କର, ଆନନ୍ଦ ଓ ଆନନ୍ଦରେ ପୂରଣ କର।
ଯଃ ସତ୍ରାହା ଵିଚର୍ଷଣିରିନ୍ଦ୍ରଂ ତଂ ହୂମହେ ଵଯମ୍ ସହସ୍ରମନ୍ଯୋ ତୁଵିନୃମ୍ଣ ସତ୍ପତେ ଭଵା ସମତ୍ସୁ ନୋ ଵୃଧେ
ଯେ ସମସ୍ତଙ୍କର ସାଥୀ, ବୁଦ୍ଧିମାନ, ଇନ୍ଦ୍ର—ଆମେ ତାଙ୍କୁ ଡାକୁ। ହଜାର ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ବଡ଼ ଶକ୍ତିର, ଭଲର ନାଥ, ଯୁଦ୍ଧରେ ଆମ ପାଇଁ ଶକ୍ତି ଦିଅ।
ଶଚୀଭିର୍ନଃ ଶଚୀଵସୂ ଦିଵାନକ୍ତଂ ଦିଶସ୍ଯତମ୍ ମା ଵାଂ ରାତିରୁପ ଦସତ୍କଦା ଚ ନାସ୍ମଦ୍ରାତିଃ କଦା ଚ ନ
ତୁମର ଶକ୍ତିରେ, ଦିନ ଓ ରାତି, ଆମକୁ ସବୁଠୁ ଭଲ ଦିଗ ଦିଅ। ତୁମର କୃପା କେବେ ଆମଠାରୁ ଦୂରେ ଯେନା ହେଉନାହିଁ; ଆମର ଅକୃପା କେବେ ଆସୁନାହିଁ।
ଯଦା କଦା ଚ ମୀଢୁଷେ ସ୍ତୋତା ଜରେତ ମର୍ତ୍ଯଃ ଆଦିଦ୍ଵନ୍ଦେତ ଵରୁଣଂ ଵିପା ଗିରା ଧର୍ତ୍ତାରଂ ଵିଵ୍ରତାନାମ୍
ଯେତେବେଳେ ମାନବ ଗାୟକ ଦୟାଳୁ ପାଇଁ ବୃଦ୍ଧ ହେଉଛି, ସେତେବେଳେ ବୁଦ୍ଧିମତୀ ଭାବରେ ବରୁଣଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କର, ଯେ ଦୂରଗତମାନଙ୍କୁ ଧାରଣ କରନ୍ତି।
ପାହି ଗା ଅନ୍ଧସୋ ମଦ ଇନ୍ଦ୍ରାଯ ମେଧ୍ଯାତିଥେ ଯଃ ସମ୍ମିଶ୍ଲୋ ହର୍ଯୋର୍ଯୋ ହିରଣ୍ଯଯ ଇନ୍ଦ୍ରୋ ଵଜ୍ରୀ ହିରଣ୍ଯଯଃ
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଗାଁମାନେ ଓ ମଦକର ପାନୀୟକୁ ରକ୍ଷା କର। ତୁମେ ପବିତ୍ର ଯଜ୍ଞର ଅତିଥି, ଦୁଇଟି ସୁବৰ্ণ ଘୋଡ଼ା ସହିତ ଏକତ୍ରିତ, ହେ ସୁବৰ্ণ ଇନ୍ଦ୍ର, ବଜ୍ରଧାରୀ, ହେ ସୁବৰ্ণ ମହାବଳୀ।
ଉଭଯଂ ଶୃଣଵଚ୍ଚ ନ ଇନ୍ଦ୍ରୋ ଅର୍ଵାଗିଦଂ ଵଚଃ ସତ୍ରାଚ୍ଯା ମଘଵାନ୍ତ୍ସୋମପୀତଯେ ଧିଯା ଶଵିଷ୍ଠ ଆ ଗମତ୍
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମର ଦୁଇ ପ୍ରକାର ଉଚ୍ଚାରଣକୁ ଶୁଣ, ଏହି କଥାକୁ ନିକଟରେ ଆସ। ହେ ଦାନଶୀଳ, ସୋମ ପାନ ପାଇଁ ଉତ୍ସୁକ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଜ୍ଞାନ ସହିତ ଚାପିବା ପାଇଁ ଆସ।
ମହେ ଚ ନ ତ୍ଵାଦ୍ରିଵଃ ପରା ଶୁଲ୍କାଯ ଦୀଯସେ ନ ସହସ୍ରାଯ ନାଯୁତାଯେ ଵଜ୍ରିଵୋ ନ ଶତାଯ ଶତାମଘ
ହେ ପାହାଡ଼ ଭଙ୍ଗାଇବା, ତୁମ ପାଇଁ କେହି ଦୂରର ମୂଲ୍ୟରେ କିଛି ଦେଇନାହିଁ, ହେ ବଜ୍ରଧାରୀ, ହେ ଶତାମଘ, ହେ ଶତ ଦାନକାରୀ, ହେ ହଜାର, ଦଶହଜାର ପାଇଁ କିଛି ଦେଇନାହିଁ।
ଵସ୍ଯାଂ ଇନ୍ଦ୍ରାସି ମେ ପିତୁରୁତ ଭ୍ରାତୁରଭୁଞ୍ଜତଃ ମାତା ଚ ମେ ଛଦଯଥଃ ସମା ଵସୋ ଵସୁତ୍ଵନାଯ ରାଧସେ
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ମୋର ବାପା ଓ ଭାଇଙ୍କର ଧନ, ଯେଉଁମାନେ ଭାଗ ନେଇଥାନ୍ତି। ମୋର ମାଁକୁ ମଧ୍ୟ ତୁମେ ଆଶ୍ରୟ ଦେଉଛ, ଧନ ଓ କୃପା ପାଇଁ, ହେ ଧନର ମାଲିକ।
ଚତୁର୍ଥ ପ୍ରଥମୋ ଽର୍ଧଃ ଇମ ଇନ୍ଦ୍ରାଯ ସୁନ୍ଵିରେ ସୋମାସୋ ଦଧ୍ଯାଶିରଃ ତାଂ ଆ ମଦାଯ ଵଜ୍ରହସ୍ତ ପୀତଯେ ହରିଭ୍ଯାଂ ଯାହ୍ଯୋକ ଆ
ଚତୁର୍ଥ ଓ ପ୍ରଥମ ଅଂଶ, ଏହି ସୋମ ଦହି ଓ ଘିଅ ସହିତ ଇନ୍ଦ୍ର ପାଇଁ ଚାପିଯାଇଛି। ହେ ବଜ୍ରହସ୍ତ, ମଦ ପାଇଁ ଦୁଇଟି ଘୋଡ଼ା ସହିତ ଘରକୁ ଆସି ପାନ କର।
ଇମ ଇନ୍ଦ୍ର ମଦାଯ ତେ ସୋମାଶ୍ଚିକିତ୍ର ଉକିଥନଃ ମଧୋଃ ପପାନ ଉପ ନୋ ଗିରଃ ଶୃଣୁ ରାସ୍ଵ ସ୍ତୋତ୍ରାଯ ଗିର୍ଵଣଃ
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଏହି ସୋମ ତୁମର ଆନନ୍ଦ ପାଇଁ, ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଓ ପ୍ରଶଂସିତ। ମଧୁ ଚାପି ପାଇଁ, ଆମର ଗୀତ ଶୁଣ, ପ୍ରଶଂସା ଗ୍ରହଣ କର, ହେ ଗୀତପ୍ରିୟ।
ଆ ତ୍ଵାଦ୍ଯ ସବର୍ଦୁଘାଂ ହୁଵେ ଗାଯତ୍ରଵେପସମ୍ ଇନ୍ଦ୍ରଂ ଧେନୁଂ ସୁଦୁଘାମନ୍ଯାମିଷମୁରୁଧାରାମରଙ୍କୃତମ୍
ଆଜି ମୁଁ ତୁମକୁ ଡାଉଛି, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ସଦା ଦୁଘ୍ଧ ଦେଇଥିବା ଗାଁ, ଗାୟତ୍ରୀ ଛନ୍ଦର, ଭଲ ଦୁଘ୍ଧ ଦେଇଥିବା, ପୋଷଣରେ ପ୍ରଚୁର, ଶୋଭିତ, ଖାଦ୍ୟ ପାଇଁ।
ନ ତ୍ଵା ବୃହନ୍ତୋ ଅଦ୍ରଯୋ ଵରନ୍ତ ଇନ୍ଦ୍ର ଵୀଡଵଃ ଯଚ୍ଛିକ୍ଷସି ସ୍ତୁଵତେ ମାଵତେ ଵସୁ ନ କିଷ୍ଟଦା ମିନାତି ତେ
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ବଡ଼ ପାହାଡ଼ମାନେ ତୁମ ଶକ୍ତିକୁ ଅଟକାଇପାରିବେନାହିଁ। ଯେଉଁ କିଛି ତୁମେ ଚାହୁଁଛ, ପ୍ରଶଂସକ ପାଇଁ, କେହି ରୋକିବା ଚେଷ୍ଟା କଲେ ମଧ୍ୟ ତୁମର ଧନ କମିପାରିବେନାହିଁ।
କ ଈଂ ଵେଦ ସୁତେ ସଚା ପିବନ୍ତଂ କଦ୍ଵଯୋ ଦଧେ ଅଯଂ ଯଃ ପୁରୋ ଵିଭିନତ୍ଯୋଜସା ମନ୍ଦାନଃ ଶିପ୍ର୍ଯନ୍ଧସଃ
କିଏ ଜାଣିଛି, କେଉଁ ସୋମ ଚାପି ତାହା ପାନ କରୁଛି, ଯାହାକୁ ବୁଦ୍ଧିମାନ ନିର୍ଦ୍ଧାରଣ କରିଛି, ଯେ ଆନନ୍ଦରେ ଦୂର୍ଗମାନେ ଭଙ୍ଗ କରିଥାଏ, ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଶକ୍ତି ସହିତ, ମଦକର ପାନୀୟ ସହିତ।
ଯଦିନ୍ଦ୍ର ଶାସୋ ଅଵ୍ରତଂ ଚ୍ଯାଵଯା ସଦସସ୍ପରି ଅସ୍ମାକମଂଶୁଂ ମଘଵନ୍ପୁରୁସ୍ପୃହଂ ଵସଵ୍ଯେ ଅଧି ବର୍ହଯ
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ସଭାରୁ ଅନ୍ୟାୟକୁ ଦୂର କର। ଆମର ସବୁଠୁ ଆକାଂକ୍ଷିତ ସୋମକୁ, ହେ ଦାନଶୀଳ, ଧନ ପାଇଁ, ପବିତ୍ର କୁଶରେ ବସା।
ତ୍ଵଷ୍ଟା ନୋ ଦୈଵ୍ଯଂ ଵଚଃ ପର୍ଜନ୍ଯୋ ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ପତିଃ ପୁତ୍ରୈର୍ଭ୍ରାତୃଭିରଦିତିର୍ନୁ ପାତୁ ନୋ ଦୁଷ୍ଟରଂ ତ୍ରାମଣଂ ଵଚଃ
ତ୍ୱଷ୍ଟା, ଦିବ୍ୟ ଉଚ୍ଚାରଣ, ପର୍ଜନ୍ୟ ଓ ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ପତି ଆମକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ। ଅଦିତି, ପୁଅ ଓ ଭାଇମାନେ ସହିତ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ, ଦୁଃସାଧ୍ୟ ଓ କ୍ଷତିକର କଥାରୁ ଆମକୁ ଉଦ୍ଧାର କରନ୍ତୁ।
କଦା ଚ ନ ସ୍ତରୀରସି ନେନ୍ଦ୍ର ସଶ୍ଚସି ଦାଶୁଷେ ଉପୋପେନ୍ନୁ ମଘଵନ୍ଭୂଯ ଇନ୍ନୁ ତେ ଦାନଂ ଦେଵସ୍ଯ ପୃଚ୍ଯତେ
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, କେବେ ତୁମେ ଆମ ସାଥୀ ହେବ, କେବେ ତୁମେ ଉପାସକ ସହିତ ରହିବ? ହେ ଦାନଶୀଳ, ନିକଟକୁ ଆସ, ଦେବତାର ଦାନ ପୁନି ଆଶା କରାଯାଉ।
ଯୁଙ୍କ୍ଷ୍ଵା ହି ଵୃତ୍ରହନ୍ତମ ହରୀ ଇନ୍ଦ୍ର ପରାଵତଃ ଅର୍ଵାଚୀନୋ ମଘଵନ୍ତ୍ସୋମପୀତଯ ଉଗ୍ର ଋଷ୍ଵେଭିରା ଗହି
ହେ ବୃତ୍ର ନାଶକ ଇନ୍ଦ୍ର, ଦୁଇଟି ଘୋଡ଼ାକୁ ଯୋଡ଼। ଦୂରରୁ ଆସ, ହେ ଦାନଶୀଳ, ସୋମ ପାନ ପାଇଁ ନିକଟକୁ ଆସ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଗାୟକମାନେ ସହିତ ଆସ।
ତ୍ଵାମିଦା ହ୍ଯୋ ନରୋ ଽପୀପ୍ଯନ୍ଵଜ୍ରିନ୍ଭୂର୍ଣଯଃ ସ ଇନ୍ଦ୍ର ସ୍ତୋମଵାହସ ଇହ ଶ୍ରୁଧ୍ଯୁପ ସ୍ଵସରମା ଗହି
ଆଜି ଏହି ଲୋକମାନେ ତୁମକୁ ତାଙ୍କର ଅର୍ପଣରେ ପୂରା କରିଛନ୍ତି, ହେ ବଜ୍ରଧାରୀ। ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ପ୍ରଶଂସା ଧାରଣ କରୁଥିବା, ଏଠାରେ ଶୁଣ, ନିଜ ଭଉଣୀ ପାଖକୁ କୃପା ସହିତ ଆସ।
ପ୍ରତ୍ଯୁ ଅଦର୍ଶ୍ଯାଯତ୍ଯୂଚ୍ଛନ୍ତୀ ଦୁହିତା ଦିଵଃ ଅପୋ ମହୀ ଵୃଣୁତେ ଚକ୍ଷୁଷା ତମୋ ଜ୍ଯୋତିଷ୍କୃଣୋତି ସୂନରି
ଏବେ ଦିନାର ଆଗମନ ଦେଖାଗଲା, ଦିବାର ଚମକୁଥିବା ଝିଅ। ସେ ନିଜ ଦୃଷ୍ଟିରେ ବଡ଼ ଜଳକୁ ବାଛିଲା, ଶୋଭାବନ୍ତୀ ଅନ୍ଧାରକୁ ଆଲୋକ କରିଦେଇ।
ଇମା ଉ ଵାଂ ଦିଵିଷ୍ଟଯ ଉସ୍ରା ହଵନ୍ତେ ଅଶ୍ଵିନା ଅଯଂ ଵାମହ୍ଵେ ଽଵସେ ଶଚୀଵସୂ ଵିଶଂଵିଶଂ ହି ଗଚ୍ଛଥଃ
ଏହି ଦିନାମାନେ ଦିବରେ ଆଶ୍ୱିନ୍ମାନେ ଆପଣଙ୍କୁ ଡାଉଛନ୍ତି। ମୁଁ ମଧ୍ୟ ଆପଣଙ୍କୁ ସାହାଯ୍ୟ ପାଇଁ ଡାଉଛି, ଶକ୍ତିର ସ୍ୱାମୀ, କାଉଁ କାଉଁ ଗୋଷ୍ଠୀକୁ ଆପଣମାନେ ଯାଆନ୍ତି।
କୁ ଷ୍ଠଃ କୋ ଵାମଶ୍ଵିନା ତପାନୋ ଦେଵା ମର୍ତ୍ଯଃ ଘ୍ନତା ଵାମଶ୍ମଯା କ୍ଷପମାଣୋଂଶୁନେତ୍ଥମୁ ଆଦୁନ୍ଯଥା
କିଏ, ଆଶ୍ୱିନ୍ମାନେ, ଉତ୍ତାପିତ, କିଏ ଦେବତା କିମ୍ବା ମାନବ, ଯାହାକୁ ଆପଣମାନେ ଶକ୍ତିରେ ଆଘାତ କରନ୍ତି, କିଏ ଆପଣଙ୍କର ନିର୍ଦ୍ଦେଶରେ ରାତିକୁ ଅକ୍ଷତ ଅଟକାଇଯାଏ?
ଅଯଂ ଵାଂ ମଧୁମତ୍ତମଃ ସୁତଃ ସୋମୋ ଦିଵିଷ୍ଟିଷୁ ତମଶ୍ଵିନା ପିବତଂ ତିରୋ ଅହ୍ନ୍ଯଂ ଧତ୍ତଂ ରତ୍ନାନି ଦାଶୁଷେ
ଏହି, ଆପଣଙ୍କର ସବୁଠୁ ମଧୁର ସୋମ, ଦିନାମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଚାପିଯାଇଛି, ଆଶ୍ୱିନ୍ମାନେ, ଏହାକୁ ଦିନ ପରେ ପାନ କରନ୍ତୁ, ଉପାସକଙ୍କୁ ରତ୍ନ ଦିଅନ୍ତୁ।
ଆ ତ୍ଵା ସୋମସ୍ଯ ଗଲ୍ଦଯା ସଦା ଯାଚନ୍ନହଂ ଜ୍ଯା ଭୂର୍ଣିଂ ମୃଗଂ ନ ସଵନେଷୁ ଚୁକ୍ରୁଧଂ କ ଈଶାନଂ ନ ଯାଚିଷତ୍
ମୁଁ ସଦା ତୁମକୁ ସୋମର ପାନ ପାଇଁ ଅନୁରୋଧ କରୁଛି; ଧନୁର ତଣୁଆ ତୀର ପାଇଁ, କିମ୍ବା ଶିକାର ପାଇଁ ପଶୁ ଯେପରି, ତୁମେ କେବେ ଉତ୍ସର୍ଗରେ ଅସଫଳ ହେଉନାହିଁ; କିଏ ନା ଚାହିବେ ପ୍ରଭୁଙ୍କର କୃପା?
ଅଧ୍ଵର୍ଯୋ ଦ୍ରାଵଯା ତ୍ଵଂ ସୋମମିନ୍ଦ୍ରଃ ପିପାସତି ଉପୋ ନୂନଂ ଯୁଯୁଜେ ଵୃଷ୍ଣା ହରୀ ଆ ଚ ଜଗାମ ଵୃତ୍ରହା
ଅଧ୍ୱର୍ୟୁ, ସୋମକୁ ଚିପି ଦିଅ, କାରଣ ଇନ୍ଦ୍ର ପାନ ପାଇଁ ତରସିଛନ୍ତି; ଏବେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଦୁଇଟି ହରି ଗୋଡ଼ାକୁ ଯୋଡ଼ିଛନ୍ତି ଏବଂ ବୃତ୍ର ନାଶକ ନିକଟକୁ ଆସିଛନ୍ତି।
ଅଭୀ ଷତସ୍ତଦା ଭରେନ୍ଦ୍ର ଜ୍ଯାଯଃ କନୀଯସଃ ପୁରୂଵସୁର୍ହି ମଘଵନ୍ବଭୂଵିଥ ଭରେଭରେ ଚ ହଵ୍ଯଃ
ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ସମସ୍ତ ଛୋଟ ମଧ୍ୟରେ ସବୁବେଳେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ; ଦାନଶୀଳ, ତୁମେ ପ୍ରତ୍ୟେକ ସଂଘର୍ଷରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ହେଲା; ପ୍ରତ୍ୟେକ ଯୁଦ୍ଧରେ ଉତ୍ସର୍ଗ ପାଇଁ ଯୋଗ୍ୟ।
ଯଦିନ୍ଦ୍ର ଯାଵତସ୍ତ୍ଵମେତାଵଦହମୀଶୀଯ ସ୍ତୋତାରମିଦ୍ଦଧିଷେ ରଦାଵସୋ ନ ପାପତ୍ଵାଯ ରଂସିଷମ୍
ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ଯେତେ ଦୂର ପରି ଶକ୍ତି ରଖିଛ, ମୁଁ ମଧ୍ୟ ସେତେ ଦୂର ପରି ଶକ୍ତି ରଖିପାରି; ତୁମେ ଗାୟକଙ୍କୁ ଦୟା କର, ଧନ ଦିଅ, କେବେ ଦୁଃଖ ଦିଅନାହିଁ।