ସାମଵେଦଃ

ଵଯମେନମିଦା ହ୍ଯୋପୀପେମେହ ଵଜ୍ରିଣମ୍ ତସ୍ମା ଉ ଅଦ୍ଯ ସଵନେ ସୁତଂ ଭରା ନୂନଂ ଭୂଷତ ଶ୍ରୁତେ

ଆମେ ଏହି ସୋମ ଉତ୍ସର୍ଗ କରିଛୁ ବଜ୍ରଧାରୀ ପାଇଁ। ତେଣୁ, ଆଜି ସବନେ ସୋମ ଚାପି ଦେଉ। ନିଶ୍ଚୟ, ତୁମେ କୀର୍ତିରେ ଶୋଭିତ।

ଯୋ ରାଜା ଚର୍ଷଣୀନାଂ ଯାତା ରଥେଭିରଧ୍ରିଗୁଃ ଵିଶ୍ଵାସାଂ ତରୁତା ପୃତନାନାଂ ଜ୍ଯେଷ୍ଠଂ ଯୋ ଵୃତ୍ରହା ଗୃଣେ

ଯେ ଜନଙ୍କର ରାଜା, ରଥରେ ଚାଳିଥାଏ, ଅକ୍ଳାନ, ସମସ୍ତ ସେନାକୁ ଯୁଦ୍ଧରେ ଜୟ କରିଥାଏ, ଯେ ଭୃତ୍ର ହନନ କରିଥାଏ, ମୁଁ ତାଙ୍କୁ ସବୁଠୁ ବଡ଼ ଭାବରେ ପ୍ରଶଂସା କରେ।

ଯତ ଇନ୍ଦ୍ର ଭଯାମହେ ତତୋ ନୋ ଅଭଯଂ କୃଧି ମଘଵଞ୍ଛଗ୍ଧି ତଵ ତନ୍ନ ଊତଯେ ଵି ଦ୍ଵିଷୋ ଵି ମୃଧୋ ଜହି

ଯାହାଠୁ ଆମେ ଭୟ କରୁ, ଇନ୍ଦ୍ର, ସେଠାଠୁ ଆମକୁ ଭୟହୀନ କର। ଦୟାଳୁ, ଏହାକୁ ତୁମ ଉପକାର ପାଇଁ ଗ୍ରହଣ କର। ଆମର ଶତ୍ରୁମାନେ ଭାଙ୍ଗିଦେ, ଶତ୍ରୁମାନେ ନଷ୍ଟ କର।

ଵାସ୍ତୋଷ୍ପତେ ଧ୍ରୁଵା ସ୍ଥୂଣାଂ ସତ୍ରଂ ସୋମ୍ଯାନାମ୍ ଦ୍ରପ୍ସଃ ପୁରାଂ ଭେତ୍ତା ଶଶ୍ଵତୀନାମିନ୍ଦ୍ରୋ ମୁନୀନାଂ ସଖା

ଘରର ନାଥ, ସୋମ ଯଜ୍ଞର ଦୃଢ଼ ଥାମ, ଯଜ୍ଞର ତରଳ, ପୁରାତନ ପୁରମାନେ ଭଙ୍ଗ କରିଥିବା, ଇନ୍ଦ୍ର ମୁନିମାନଙ୍କର ଚିରସ୍ଥାୟୀ ମିତ୍ର।

ବଣ୍ମହାଂ ଅସି ସୂର୍ଯ ବଡାଦିତ୍ଯ ମହାଂ ଅସି ମହସ୍ତେ ସତୋ ମହିମା ପନିଷ୍ଟମ ମହ୍ନା ଦେଵ ମହାଂ ଅସି

ତୁମେ ବଡ଼, ସୂର୍ଯ୍ୟ, ବଡ଼ ଆଦିତ୍ୟ, ତୁମେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ। ତୁମର ବଡ଼ତା, ବଡ଼ମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସବୁଠୁ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ। ଦେବ, ତୁମ ଶକ୍ତିରେ ତୁମେ ବଡ଼।

ଅଶ୍ଵୀ ରଥୀ ସୁରୂପ ଇଦ୍ଗୋମାଂ ଯଦିନ୍ଦ୍ର ତେ ସଖା ଶ୍ଵାତ୍ରଭାଜା ଵଯସା ସଚତେ ସଦା ଚନ୍ଦ୍ରୈର୍ଯାତି ସଭାମୁପ

ଯେ ଅଶ୍ୱାରୋହୀ, ରଥୀ, ଶୁଭ୍ର ଆକୃତିର, ଗୋଧନରେ ଧନୀ—ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମ ବନ୍ଧୁ ଶକ୍ତିରେ ଅଂଶୀ, ସଦା ଉତ୍ସାହରେ ଯୋଗ ଦେଇ, ସଭାରେ ଚମକି ଆସେ।

ଯଦ୍ଦ୍ଯାଵ ଇନ୍ଦ୍ର ତେ ଶତଂ ଶତଂ ଭୂମୀରୁତ ସ୍ଯୁଃ ନ ତ୍ଵା ଵଜ୍ରିନ୍ତ୍ସହସ୍ରଂ ସୂର୍ଯା ଅନୁ ନ ଜାତମଷ୍ଟ ରୋଦସୀ

ଇନ୍ଦ୍ର, ଯଦି ତୁମେ ଶତ ଦିଗ୍ଗଜ, ଶତ ଭୂମି ଥାଏ, ତଥାପି ବଜ୍ରଧାରୀ, ହଜାର ସୂର୍ଯ୍ୟ ମଧ୍ୟ ତୁମ ସମାନ ହେବେ ନାହିଁ, ଦୁଇ ଦିଗ୍ଗଜ ମିଶିଲେ ମଧ୍ୟ ନୁହେଁ।

ଯଦିନ୍ଦ୍ର ପ୍ରାଗପାଗୁଦଗ୍ନ୍ଯଗ୍ଵା ହୂଯସେ ନୃଭିଃ ସିମା ପୁରୂ ନୃଷୂତୋ ଅସ୍ଯାନଵେ ଽସି ତୁର୍ଵଶେ

ଇନ୍ଦ୍ର, ପୂର୍ବ, ପଶ୍ଚିମ, ଉତ୍ତର, ଦକ୍ଷିଣରେ ଲୋକମାନେ ତୁମକୁ ଡାକିଲେ, ତୁମେ ଅନେକ ଜନମାନେ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଉପକାରୀ, ତୁମେ ତୁର୍ବଶଙ୍କ ଆଶ୍ରୟ।

କସ୍ତମିନ୍ଦ୍ର ତ୍ଵା ଵସଵା ମର୍ତ୍ଯୋ ଦଧର୍ଷତି ଶ୍ରଦ୍ଧା ହି ତେ ମଘଵନ୍ପାର୍ଯେ ଦିଵି ଵାଜୀ ଵାଜଂ ସିଷାସତି

ଇନ୍ଦ୍ର, ମାନବମାନେ ମଧ୍ୟରୁ କିଏ ତୁମକୁ ଚେଲେଞ୍ଜ କରିପାରିବ? ଦୟାଳୁ, ତୁମର ଶ୍ରଦ୍ଧା ଉଚ୍ଚ ଦିଗ୍ଗଜରେ ନିଶ୍ଚିତ। ଜୟପ୍ରାପ୍ତି ପାଇଁ ଯୋଧା ଚେଷ୍ଟା କରେ।

ଇନ୍ଦ୍ରାଗ୍ନୀ ଅପାଦିଯଂ ପୂର୍ଵାଗାତ୍ପଦ୍ଵତୀଭ୍ଯଃ ହିତ୍ଵା ଶିରୋ ଜିହ୍ଵଯା ରାରପଚ୍ଚରତ୍ତ୍ରିଂଶତ୍ପଦା ନ୍ଯକ୍ରମୀତ୍

ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅଗ୍ନି, ପାଦ ପୁରୁଣା ପାଦବାନ୍ଧା ଠାରୁ ଆସିଲା; ମୁଣ୍ଡ ଛାଡି ଦେଇ, ଜିହ୍ବାରେ ଧରିଲା; ତିରିଶି ଦୂର ରାତିରେ ଆଗେ ବଢ଼ିଗଲା।

ଇନ୍ଦ୍ର ନେଦୀଯ ଏଦିହି ମିତମେଧାଭିରୂତିଭିଃ ଆ ଶଂ ତମ ଶଂ ତମାଭିରଭିଷ୍ଟିଭିରା ସ୍ଵାପେ ସ୍ଵାପିଭିଃ

ଇନ୍ଦ୍ର, ଆସନ୍ତୁ, ମିତ୍ରତା ଭାବ ଓ ଉପକାର ନେଇ ଆସ। ଶୁଭ ଆଶୀର୍ବାଦ, ସବୁଠୁ ଭଲ ଆଶୀର୍ବାଦ ଓ ନିଜ ଶକ୍ତିରେ ଆସ।

ଇତ ଊତୀ ଵୋ ଅଜରଂ ପ୍ରହେତାରମପ୍ରହିତମ୍ ଆଶୁଂ ଜେତାରଂ ହେତାରଂ ରଥୀତମମତୂର୍ତଂ ତୁଗ୍ରିଯାଵୃଧମ୍

ଏଠାଠୁ ତୁମର ଉପକାର ଅବିନାଶୀ, ପ୍ରଧାନ ନେତା, ଅପରାଜିତ, ତ୍ୱରିତ ଜୟକର୍ତ୍ତା, ଚାଳକ, ରଥୀ, ଅକ୍ଳାନ, ତୁଗ୍ର ପାଇଁ ଶକ୍ତି ବଢ଼ାଇବା।

ମୋ ଷୁ ତ୍ଵା ଵାଘତଶ୍ଚ ନାରେ ଅସ୍ମନ୍ନି ରୀରମନ୍ ଆରାତ୍ତାଦ୍ଵା ସଧମାଦଂ ନ ଆ ଗହୀହ ଵା ସନ୍ନୁପ ଶ୍ରୁଧି

ତୁମର ଉପାସକ ବା ଅନ୍ୟ କେହି ଆମଠାରୁ ଦୂରେ ଯେନା ନ ହେଉ। ଦୂରରୁ ବା ସଭାରୁ ତୁମେ ଯାଉନାହିଁ। ଏଠାକୁ ଆସ, ନିକଟରେ ଅଛିଲେ ଆମ ଆବାହନ ଶୁଣ।

ସୁନୋତ ସୋମପାଵ୍ନେ ସୋମମିନ୍ଦ୍ରାଯ ଵଜ୍ରିଣେ ପଚତା ପକ୍ତୀରଵସେ କୃଣୁଧ୍ଵମିତ୍ପୃଣନ୍ନିତ୍ପୃଣତେ ମଯଃ

ସୋମପାନୀ ପାଇଁ, ବଜ୍ରଧାରୀ ଇନ୍ଦ୍ର ପାଇଁ ସୋମ ଚାପିଦିଅ। ଉପହାର ପାକ କର, ସହାୟତା ପାଇଁ ଖାଦ୍ୟ ପ୍ରସ୍ତୁତ କର, ଆନନ୍ଦ ଓ ଆନନ୍ଦରେ ପୂରଣ କର।

ଯଃ ସତ୍ରାହା ଵିଚର୍ଷଣିରିନ୍ଦ୍ରଂ ତଂ ହୂମହେ ଵଯମ୍ ସହସ୍ରମନ୍ଯୋ ତୁଵିନୃମ୍ଣ ସତ୍ପତେ ଭଵା ସମତ୍ସୁ ନୋ ଵୃଧେ

ଯେ ସମସ୍ତଙ୍କର ସାଥୀ, ବୁଦ୍ଧିମାନ, ଇନ୍ଦ୍ର—ଆମେ ତାଙ୍କୁ ଡାକୁ। ହଜାର ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ବଡ଼ ଶକ୍ତିର, ଭଲର ନାଥ, ଯୁଦ୍ଧରେ ଆମ ପାଇଁ ଶକ୍ତି ଦିଅ।

ଶଚୀଭିର୍ନଃ ଶଚୀଵସୂ ଦିଵାନକ୍ତଂ ଦିଶସ୍ଯତମ୍ ମା ଵାଂ ରାତିରୁପ ଦସତ୍କଦା ଚ ନାସ୍ମଦ୍ରାତିଃ କଦା ଚ ନ

ତୁମର ଶକ୍ତିରେ, ଦିନ ଓ ରାତି, ଆମକୁ ସବୁଠୁ ଭଲ ଦିଗ ଦିଅ। ତୁମର କୃପା କେବେ ଆମଠାରୁ ଦୂରେ ଯେନା ହେଉନାହିଁ; ଆମର ଅକୃପା କେବେ ଆସୁନାହିଁ।

ଯଦା କଦା ଚ ମୀଢୁଷେ ସ୍ତୋତା ଜରେତ ମର୍ତ୍ଯଃ ଆଦିଦ୍ଵନ୍ଦେତ ଵରୁଣଂ ଵିପା ଗିରା ଧର୍ତ୍ତାରଂ ଵିଵ୍ରତାନାମ୍

ଯେତେବେଳେ ମାନବ ଗାୟକ ଦୟାଳୁ ପାଇଁ ବୃଦ୍ଧ ହେଉଛି, ସେତେବେଳେ ବୁଦ୍ଧିମତୀ ଭାବରେ ବରୁଣଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କର, ଯେ ଦୂରଗତମାନଙ୍କୁ ଧାରଣ କରନ୍ତି।

ପାହି ଗା ଅନ୍ଧସୋ ମଦ ଇନ୍ଦ୍ରାଯ ମେଧ୍ଯାତିଥେ ଯଃ ସମ୍ମିଶ୍ଲୋ ହର୍ଯୋର୍ଯୋ ହିରଣ୍ଯଯ ଇନ୍ଦ୍ରୋ ଵଜ୍ରୀ ହିରଣ୍ଯଯଃ

ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଗାଁମାନେ ଓ ମଦକର ପାନୀୟକୁ ରକ୍ଷା କର। ତୁମେ ପବିତ୍ର ଯଜ୍ଞର ଅତିଥି, ଦୁଇଟି ସୁବৰ্ণ ଘୋଡ଼ା ସହିତ ଏକତ୍ରିତ, ହେ ସୁବৰ্ণ ଇନ୍ଦ୍ର, ବଜ୍ରଧାରୀ, ହେ ସୁବৰ্ণ ମହାବଳୀ।

ଉଭଯଂ ଶୃଣଵଚ୍ଚ ନ ଇନ୍ଦ୍ରୋ ଅର୍ଵାଗିଦଂ ଵଚଃ ସତ୍ରାଚ୍ଯା ମଘଵାନ୍ତ୍ସୋମପୀତଯେ ଧିଯା ଶଵିଷ୍ଠ ଆ ଗମତ୍

ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମର ଦୁଇ ପ୍ରକାର ଉଚ୍ଚାରଣକୁ ଶୁଣ, ଏହି କଥାକୁ ନିକଟରେ ଆସ। ହେ ଦାନଶୀଳ, ସୋମ ପାନ ପାଇଁ ଉତ୍ସୁକ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଜ୍ଞାନ ସହିତ ଚାପିବା ପାଇଁ ଆସ।

ମହେ ଚ ନ ତ୍ଵାଦ୍ରିଵଃ ପରା ଶୁଲ୍କାଯ ଦୀଯସେ ନ ସହସ୍ରାଯ ନାଯୁତାଯେ ଵଜ୍ରିଵୋ ନ ଶତାଯ ଶତାମଘ

ହେ ପାହାଡ଼ ଭଙ୍ଗାଇବା, ତୁମ ପାଇଁ କେହି ଦୂରର ମୂଲ୍ୟରେ କିଛି ଦେଇନାହିଁ, ହେ ବଜ୍ରଧାରୀ, ହେ ଶତାମଘ, ହେ ଶତ ଦାନକାରୀ, ହେ ହଜାର, ଦଶହଜାର ପାଇଁ କିଛି ଦେଇନାହିଁ।

ଵସ୍ଯାଂ ଇନ୍ଦ୍ରାସି ମେ ପିତୁରୁତ ଭ୍ରାତୁରଭୁଞ୍ଜତଃ ମାତା ଚ ମେ ଛଦଯଥଃ ସମା ଵସୋ ଵସୁତ୍ଵନାଯ ରାଧସେ

ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ମୋର ବାପା ଓ ଭାଇଙ୍କର ଧନ, ଯେଉଁମାନେ ଭାଗ ନେଇଥାନ୍ତି। ମୋର ମାଁକୁ ମଧ୍ୟ ତୁମେ ଆଶ୍ରୟ ଦେଉଛ, ଧନ ଓ କୃପା ପାଇଁ, ହେ ଧନର ମାଲିକ।

ଚତୁର୍ଥ ପ୍ରଥମୋ ଽର୍ଧଃ ଇମ ଇନ୍ଦ୍ରାଯ ସୁନ୍ଵିରେ ସୋମାସୋ ଦଧ୍ଯାଶିରଃ ତାଂ ଆ ମଦାଯ ଵଜ୍ରହସ୍ତ ପୀତଯେ ହରିଭ୍ଯାଂ ଯାହ୍ଯୋକ ଆ

ଚତୁର୍ଥ ଓ ପ୍ରଥମ ଅଂଶ, ଏହି ସୋମ ଦହି ଓ ଘିଅ ସହିତ ଇନ୍ଦ୍ର ପାଇଁ ଚାପିଯାଇଛି। ହେ ବଜ୍ରହସ୍ତ, ମଦ ପାଇଁ ଦୁଇଟି ଘୋଡ଼ା ସହିତ ଘରକୁ ଆସି ପାନ କର।

ଇମ ଇନ୍ଦ୍ର ମଦାଯ ତେ ସୋମାଶ୍ଚିକିତ୍ର ଉକିଥନଃ ମଧୋଃ ପପାନ ଉପ ନୋ ଗିରଃ ଶୃଣୁ ରାସ୍ଵ ସ୍ତୋତ୍ରାଯ ଗିର୍ଵଣଃ

ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଏହି ସୋମ ତୁମର ଆନନ୍ଦ ପାଇଁ, ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଓ ପ୍ରଶଂସିତ। ମଧୁ ଚାପି ପାଇଁ, ଆମର ଗୀତ ଶୁଣ, ପ୍ରଶଂସା ଗ୍ରହଣ କର, ହେ ଗୀତପ୍ରିୟ।

ଆ ତ୍ଵାଦ୍ଯ ସବର୍ଦୁଘାଂ ହୁଵେ ଗାଯତ୍ରଵେପସମ୍ ଇନ୍ଦ୍ରଂ ଧେନୁଂ ସୁଦୁଘାମନ୍ଯାମିଷମୁରୁଧାରାମରଙ୍କୃତମ୍

ଆଜି ମୁଁ ତୁମକୁ ଡାଉଛି, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ସଦା ଦୁଘ୍ଧ ଦେଇଥିବା ଗାଁ, ଗାୟତ୍ରୀ ଛନ୍ଦର, ଭଲ ଦୁଘ୍ଧ ଦେଇଥିବା, ପୋଷଣରେ ପ୍ରଚୁର, ଶୋଭିତ, ଖାଦ୍ୟ ପାଇଁ।

ନ ତ୍ଵା ବୃହନ୍ତୋ ଅଦ୍ରଯୋ ଵରନ୍ତ ଇନ୍ଦ୍ର ଵୀଡଵଃ ଯଚ୍ଛିକ୍ଷସି ସ୍ତୁଵତେ ମାଵତେ ଵସୁ ନ କିଷ୍ଟଦା ମିନାତି ତେ

ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ବଡ଼ ପାହାଡ଼ମାନେ ତୁମ ଶକ୍ତିକୁ ଅଟକାଇପାରିବେନାହିଁ। ଯେଉଁ କିଛି ତୁମେ ଚାହୁଁଛ, ପ୍ରଶଂସକ ପାଇଁ, କେହି ରୋକିବା ଚେଷ୍ଟା କଲେ ମଧ୍ୟ ତୁମର ଧନ କମିପାରିବେନାହିଁ।

କ ଈଂ ଵେଦ ସୁତେ ସଚା ପିବନ୍ତଂ କଦ୍ଵଯୋ ଦଧେ ଅଯଂ ଯଃ ପୁରୋ ଵିଭିନତ୍ଯୋଜସା ମନ୍ଦାନଃ ଶିପ୍ର୍ଯନ୍ଧସଃ

କିଏ ଜାଣିଛି, କେଉଁ ସୋମ ଚାପି ତାହା ପାନ କରୁଛି, ଯାହାକୁ ବୁଦ୍ଧିମାନ ନିର୍ଦ୍ଧାରଣ କରିଛି, ଯେ ଆନନ୍ଦରେ ଦୂର୍ଗମାନେ ଭଙ୍ଗ କରିଥାଏ, ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଶକ୍ତି ସହିତ, ମଦକର ପାନୀୟ ସହିତ।

ଯଦିନ୍ଦ୍ର ଶାସୋ ଅଵ୍ରତଂ ଚ୍ଯାଵଯା ସଦସସ୍ପରି ଅସ୍ମାକମଂଶୁଂ ମଘଵନ୍ପୁରୁସ୍ପୃହଂ ଵସଵ୍ଯେ ଅଧି ବର୍ହଯ

ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ସଭାରୁ ଅନ୍ୟାୟକୁ ଦୂର କର। ଆମର ସବୁଠୁ ଆକାଂକ୍ଷିତ ସୋମକୁ, ହେ ଦାନଶୀଳ, ଧନ ପାଇଁ, ପବିତ୍ର କୁଶରେ ବସା।

ତ୍ଵଷ୍ଟା ନୋ ଦୈଵ୍ଯଂ ଵଚଃ ପର୍ଜନ୍ଯୋ ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ପତିଃ ପୁତ୍ରୈର୍ଭ୍ରାତୃଭିରଦିତିର୍ନୁ ପାତୁ ନୋ ଦୁଷ୍ଟରଂ ତ୍ରାମଣଂ ଵଚଃ

ତ୍ୱଷ୍ଟା, ଦିବ୍ୟ ଉଚ୍ଚାରଣ, ପର୍ଜନ୍ୟ ଓ ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ପତି ଆମକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ। ଅଦିତି, ପୁଅ ଓ ଭାଇମାନେ ସହିତ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ, ଦୁଃସାଧ୍ୟ ଓ କ୍ଷତିକର କଥାରୁ ଆମକୁ ଉଦ୍ଧାର କରନ୍ତୁ।

କଦା ଚ ନ ସ୍ତରୀରସି ନେନ୍ଦ୍ର ସଶ୍ଚସି ଦାଶୁଷେ ଉପୋପେନ୍ନୁ ମଘଵନ୍ଭୂଯ ଇନ୍ନୁ ତେ ଦାନଂ ଦେଵସ୍ଯ ପୃଚ୍ଯତେ

ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, କେବେ ତୁମେ ଆମ ସାଥୀ ହେବ, କେବେ ତୁମେ ଉପାସକ ସହିତ ରହିବ? ହେ ଦାନଶୀଳ, ନିକଟକୁ ଆସ, ଦେବତାର ଦାନ ପୁନି ଆଶା କରାଯାଉ।