ସାମଵେଦଃ

ଯଦିନ୍ଦ୍ର ନାହୁଷୀଷ୍ଵା ଓଜୋ ନୃମ୍ଣଂ ଚ କୃଷ୍ଟିଷୁ ଯଦ୍ଵା ପଞ୍ଚ କ୍ଷିତୀନାଂ ଦ୍ଯୁମ୍ନମା ଭର ସତ୍ରା ଵିଶ୍ଵାନି ପୌଂସ୍ଯା

ଓ ଇନ୍ଦ୍ର, ନାହୁଷଙ୍କ ସନ୍ତାନମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ତୁମେ ଯେଉଁ ଶକ୍ତି ରଖିଛ, ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଯେଉଁ ପୁରୁଷତ୍ୱ ଅଛି, ପଞ୍ଚ ଜାତିରେ ଯେଉଁ ମହିମା ଅଛି, ସେ ସବୁ ଆମକୁ ଦିଅ; ସମସ୍ତ ବୀରତା ଆମକୁ ଦିଅ।

ସତ୍ଯମିତ୍ଥା ଵୃଷେଦସି ଵୃଷଜୂତିର୍ନୋ ଽଵିତା ଵୃଷା ହ୍ଯୁଗ୍ର ଶୃଣ୍ଵିଷେ ପରାଵତି ଵୃଷୋ ଅର୍ଵାଵତି ଶ୍ରୁତଃ

ସତ୍ୟ, ତୁମେ ଏପରି ଏକ ବଳି ଅଛ; ବଳିର ଶକ୍ତି ସହିତ ତୁମେ ଆମର ରକ୍ଷକ; ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ତୁମେ ଦୂରରୁ ଶୁଣିପାର, ନିକଟରୁ ମଧ୍ୟ ଶୁଣିପାର, ତୁମେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ।

ଯଚ୍ଛକ୍ରାସି ପରାଵତି ଯଦର୍ଵାଵତି ଵୃତ୍ରହନ୍ ଅତସ୍ତ୍ଵା ଗୀର୍ଭିର୍ଦ୍ଯୁଗଦିନ୍ଦ୍ର କେଶିଭିଃ ସୁତାଵାଂ ଆ ଵିଵାସତି

ବୃତ୍ରହନ୍, ତୁମେ ଦୂରରେ କିମ୍ବା ନିକଟରେ ଯେ କିଛି କର, ତାହା ପାଇଁ, ଇନ୍ଦ୍ର, ଗାୟକମାନେ ଗୀତ ଓ ସୋମ ଚାପି ତୁମକୁ ଡାକିଥାନ୍ତି।

ଅଭି ଵୋ ଵୀରମନ୍ଧସୋ ମଦେଷୁ ଗାଯ ଗିରା ମହା ଵିଚେତସମ୍ ଇନ୍ଦ୍ରଂ ନାମ ଶ୍ରୁତ୍ଯଂ ଶାକିନଂ ଵଚୋ ଯଥା

ମଦରେ, ଆମେ ଗାନ୍ତୁ, ବୀର, ବଡ଼, ବୁଦ୍ଧିମାନ୍ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ, ଯାହାର ନାମ ଶୁଣିବା ଯୋଗ୍ୟ, ଦାନଶୀଳ, ଯେପରି ଉଚିତ।

ଇନ୍ଦ୍ର ତ୍ରିଧାତୁ ଶରଣଂ ତ୍ରିଵରୂଥଂ ସ୍ଵସ୍ତଯେ ଛର୍ଦିର୍ଯଚ୍ଛ ମଘଵଦ୍ଭ୍ଯଶ୍ଚ ମହ୍ଯଂ ଚ ଯାଵଯା ଦିଦ୍ଯୁମେଭ୍ଯଃ

ଓ ଇନ୍ଦ୍ର, ତିନିପ୍ରକାର ଆଶ୍ରୟ, ତିନିପ୍ରକାର ରକ୍ଷା ଆମ ସୁଭିତ୍ତି ପାଇଁ ଦିଅ; ଦାନଶୀଳମାନେ ଓ ଆମକୁ ଆବରଣ ଦିଅ, ଏହି ତଡ଼ିତ୍‌ମାନେ ଦୂର କର।

ଶ୍ରାଯନ୍ତ ଇଵ ସୂର୍ଯଂ ଵିଶ୍ଵେଦିନ୍ଦ୍ରସ୍ଯ ଭକ୍ଷତ ଵସୂନି ଜାତୋ ଜନିମାନ୍ଯୋଜସା ପ୍ରତି ଭାଗଂ ନ ଦୀଧିମଃ

ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କର ସମସ୍ତ ଧନ, ସୂର୍ଯ୍ୟକୁ ଦେଖୁଥିବା ପରି, ଉପଭୋଗ କରିବାକୁ ଅଛି; ଶକ୍ତିରେ ଜନ୍ମ ନେଇ, ଆମେ ଭାଗାଙ୍କ ପରି ଆମ ଅଂଶ ପାଇଛୁ।

ନ ସୀମଦେଵ ଆପ ତଦିଷଂ ଦୀର୍ଘାଯୋ ମର୍ତ୍ଯଃ ଏତଗ୍ଵା ଚିଦ୍ଯା ଏତଶୋ ଯୁଯୋଜତ ଇନ୍ଦ୍ରୋ ହରୀ ଯୁଯୋଜତେ

କୌଣସି ଦେବ, କୌଣସି ମାନବ, ସେ ଧନକୁ ପାଇନପାରନ୍ତି; ଦୀର୍ଘ ଆୟୁ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ ନୁହେଁ। ତେଜସ୍ବୀ, ଉତ୍ସୁକ, ତୁରନ୍ତ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ, କେବଳ ଇନ୍ଦ୍ର ତାଙ୍କର ଦୁଇଟି ହରିକୁ ଯୋଗ କରିଛନ୍ତି।

ଆ ନୋ ଵିଶ୍ଵାସୁ ହଵ୍ଯମିନ୍ଦ୍ରଂ ସମତ୍ସୁ ଭୂଷତ ଉପ ବ୍ରହ୍ମାଣି ସଵନାନି ଵୃତ୍ରହନ୍ପରମଜ୍ଯା ଋଚୀଷମ

ସମସ୍ତ ଯୁଦ୍ଧରେ ଇନ୍ଦ୍ର ସମସ୍ତ ଅର୍ପଣରେ ଶୋଭିତ ହେଉ; ବୃତ୍ରହନ୍, ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ସ୍ତୁତି ସହିତ ଗୀତ ଓ ସୋମ ଆର୍ପଣକୁ ଆସ।

ତଵେଦିନ୍ଦ୍ରାଵମଂ ଵସୁ ତ୍ଵଂ ପୁଷ୍ଯସି ମଧ୍ଯମମ୍ ସତ୍ରା ଵିଶ୍ଵସ୍ଯ ପରମସ୍ଯ ରାଜସି ନ କିଷ୍ଟ୍ଵା ଗୋଷୁ ଵୃଣ୍ଵତେ

ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମର ସବୁଠୁ ନିମ୍ନ ଧନ ତୁମର, ତୁମେ ମଧ୍ୟମ ଧନକୁ ପାଳନ କର; ସମସ୍ତର ଉଚ୍ଚତମ ଧନକୁ ତୁମେ ଶାସନ କର, କେହି ଗୋମାନେ ତୁମଠାରୁ ଚୁପାଇନପାରନ୍ତି।

କ୍ଵେଯଥ କ୍ଵେଦସି ପୁରୁତ୍ରା ଚିଦ୍ଧି ତେ ମନଃ ଅଲର୍ଷି ଯୁଧ୍ମ ଖଜକୃତ୍ପୁରନ୍ଦର ପ୍ର ଗାଯତ୍ରା ଅଗାସିଷୁଃ

ତୁମେ କେଉଁଠି ଅଛ, କେଉଁଠି ଚାଲିଗଲ? ତୁମର ମନ ତ ସବୁଠି ଘୁଞ୍ଚିଯାଏ। ଯୁଦ୍ଧରେ ତୁମେ ଭ୍ରମଣ କରିଛ, ପୁର ଭଙ୍ଗ କରିଥିବା ପୁରନ୍ଦର, ଆସ, ଆମେ ତୁମ ପାଇଁ ଗାୟତ୍ରୀ ଗାଇବା।

ଵଯମେନମିଦା ହ୍ଯୋପୀପେମେହ ଵଜ୍ରିଣମ୍ ତସ୍ମା ଉ ଅଦ୍ଯ ସଵନେ ସୁତଂ ଭରା ନୂନଂ ଭୂଷତ ଶ୍ରୁତେ

ଆମେ ଏହି ସୋମ ଉତ୍ସର୍ଗ କରିଛୁ ବଜ୍ରଧାରୀ ପାଇଁ। ତେଣୁ, ଆଜି ସବନେ ସୋମ ଚାପି ଦେଉ। ନିଶ୍ଚୟ, ତୁମେ କୀର୍ତିରେ ଶୋଭିତ।

ଯୋ ରାଜା ଚର୍ଷଣୀନାଂ ଯାତା ରଥେଭିରଧ୍ରିଗୁଃ ଵିଶ୍ଵାସାଂ ତରୁତା ପୃତନାନାଂ ଜ୍ଯେଷ୍ଠଂ ଯୋ ଵୃତ୍ରହା ଗୃଣେ

ଯେ ଜନଙ୍କର ରାଜା, ରଥରେ ଚାଳିଥାଏ, ଅକ୍ଳାନ, ସମସ୍ତ ସେନାକୁ ଯୁଦ୍ଧରେ ଜୟ କରିଥାଏ, ଯେ ଭୃତ୍ର ହନନ କରିଥାଏ, ମୁଁ ତାଙ୍କୁ ସବୁଠୁ ବଡ଼ ଭାବରେ ପ୍ରଶଂସା କରେ।

ଯତ ଇନ୍ଦ୍ର ଭଯାମହେ ତତୋ ନୋ ଅଭଯଂ କୃଧି ମଘଵଞ୍ଛଗ୍ଧି ତଵ ତନ୍ନ ଊତଯେ ଵି ଦ୍ଵିଷୋ ଵି ମୃଧୋ ଜହି

ଯାହାଠୁ ଆମେ ଭୟ କରୁ, ଇନ୍ଦ୍ର, ସେଠାଠୁ ଆମକୁ ଭୟହୀନ କର। ଦୟାଳୁ, ଏହାକୁ ତୁମ ଉପକାର ପାଇଁ ଗ୍ରହଣ କର। ଆମର ଶତ୍ରୁମାନେ ଭାଙ୍ଗିଦେ, ଶତ୍ରୁମାନେ ନଷ୍ଟ କର।

ଵାସ୍ତୋଷ୍ପତେ ଧ୍ରୁଵା ସ୍ଥୂଣାଂ ସତ୍ରଂ ସୋମ୍ଯାନାମ୍ ଦ୍ରପ୍ସଃ ପୁରାଂ ଭେତ୍ତା ଶଶ୍ଵତୀନାମିନ୍ଦ୍ରୋ ମୁନୀନାଂ ସଖା

ଘରର ନାଥ, ସୋମ ଯଜ୍ଞର ଦୃଢ଼ ଥାମ, ଯଜ୍ଞର ତରଳ, ପୁରାତନ ପୁରମାନେ ଭଙ୍ଗ କରିଥିବା, ଇନ୍ଦ୍ର ମୁନିମାନଙ୍କର ଚିରସ୍ଥାୟୀ ମିତ୍ର।

ବଣ୍ମହାଂ ଅସି ସୂର୍ଯ ବଡାଦିତ୍ଯ ମହାଂ ଅସି ମହସ୍ତେ ସତୋ ମହିମା ପନିଷ୍ଟମ ମହ୍ନା ଦେଵ ମହାଂ ଅସି

ତୁମେ ବଡ଼, ସୂର୍ଯ୍ୟ, ବଡ଼ ଆଦିତ୍ୟ, ତୁମେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ। ତୁମର ବଡ଼ତା, ବଡ଼ମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସବୁଠୁ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ। ଦେବ, ତୁମ ଶକ୍ତିରେ ତୁମେ ବଡ଼।

ଅଶ୍ଵୀ ରଥୀ ସୁରୂପ ଇଦ୍ଗୋମାଂ ଯଦିନ୍ଦ୍ର ତେ ସଖା ଶ୍ଵାତ୍ରଭାଜା ଵଯସା ସଚତେ ସଦା ଚନ୍ଦ୍ରୈର୍ଯାତି ସଭାମୁପ

ଯେ ଅଶ୍ୱାରୋହୀ, ରଥୀ, ଶୁଭ୍ର ଆକୃତିର, ଗୋଧନରେ ଧନୀ—ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମ ବନ୍ଧୁ ଶକ୍ତିରେ ଅଂଶୀ, ସଦା ଉତ୍ସାହରେ ଯୋଗ ଦେଇ, ସଭାରେ ଚମକି ଆସେ।

ଯଦ୍ଦ୍ଯାଵ ଇନ୍ଦ୍ର ତେ ଶତଂ ଶତଂ ଭୂମୀରୁତ ସ୍ଯୁଃ ନ ତ୍ଵା ଵଜ୍ରିନ୍ତ୍ସହସ୍ରଂ ସୂର୍ଯା ଅନୁ ନ ଜାତମଷ୍ଟ ରୋଦସୀ

ଇନ୍ଦ୍ର, ଯଦି ତୁମେ ଶତ ଦିଗ୍ଗଜ, ଶତ ଭୂମି ଥାଏ, ତଥାପି ବଜ୍ରଧାରୀ, ହଜାର ସୂର୍ଯ୍ୟ ମଧ୍ୟ ତୁମ ସମାନ ହେବେ ନାହିଁ, ଦୁଇ ଦିଗ୍ଗଜ ମିଶିଲେ ମଧ୍ୟ ନୁହେଁ।

ଯଦିନ୍ଦ୍ର ପ୍ରାଗପାଗୁଦଗ୍ନ୍ଯଗ୍ଵା ହୂଯସେ ନୃଭିଃ ସିମା ପୁରୂ ନୃଷୂତୋ ଅସ୍ଯାନଵେ ଽସି ତୁର୍ଵଶେ

ଇନ୍ଦ୍ର, ପୂର୍ବ, ପଶ୍ଚିମ, ଉତ୍ତର, ଦକ୍ଷିଣରେ ଲୋକମାନେ ତୁମକୁ ଡାକିଲେ, ତୁମେ ଅନେକ ଜନମାନେ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଉପକାରୀ, ତୁମେ ତୁର୍ବଶଙ୍କ ଆଶ୍ରୟ।

କସ୍ତମିନ୍ଦ୍ର ତ୍ଵା ଵସଵା ମର୍ତ୍ଯୋ ଦଧର୍ଷତି ଶ୍ରଦ୍ଧା ହି ତେ ମଘଵନ୍ପାର୍ଯେ ଦିଵି ଵାଜୀ ଵାଜଂ ସିଷାସତି

ଇନ୍ଦ୍ର, ମାନବମାନେ ମଧ୍ୟରୁ କିଏ ତୁମକୁ ଚେଲେଞ୍ଜ କରିପାରିବ? ଦୟାଳୁ, ତୁମର ଶ୍ରଦ୍ଧା ଉଚ୍ଚ ଦିଗ୍ଗଜରେ ନିଶ୍ଚିତ। ଜୟପ୍ରାପ୍ତି ପାଇଁ ଯୋଧା ଚେଷ୍ଟା କରେ।

ଇନ୍ଦ୍ରାଗ୍ନୀ ଅପାଦିଯଂ ପୂର୍ଵାଗାତ୍ପଦ୍ଵତୀଭ୍ଯଃ ହିତ୍ଵା ଶିରୋ ଜିହ୍ଵଯା ରାରପଚ୍ଚରତ୍ତ୍ରିଂଶତ୍ପଦା ନ୍ଯକ୍ରମୀତ୍

ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅଗ୍ନି, ପାଦ ପୁରୁଣା ପାଦବାନ୍ଧା ଠାରୁ ଆସିଲା; ମୁଣ୍ଡ ଛାଡି ଦେଇ, ଜିହ୍ବାରେ ଧରିଲା; ତିରିଶି ଦୂର ରାତିରେ ଆଗେ ବଢ଼ିଗଲା।

ଇନ୍ଦ୍ର ନେଦୀଯ ଏଦିହି ମିତମେଧାଭିରୂତିଭିଃ ଆ ଶଂ ତମ ଶଂ ତମାଭିରଭିଷ୍ଟିଭିରା ସ୍ଵାପେ ସ୍ଵାପିଭିଃ

ଇନ୍ଦ୍ର, ଆସନ୍ତୁ, ମିତ୍ରତା ଭାବ ଓ ଉପକାର ନେଇ ଆସ। ଶୁଭ ଆଶୀର୍ବାଦ, ସବୁଠୁ ଭଲ ଆଶୀର୍ବାଦ ଓ ନିଜ ଶକ୍ତିରେ ଆସ।

ଇତ ଊତୀ ଵୋ ଅଜରଂ ପ୍ରହେତାରମପ୍ରହିତମ୍ ଆଶୁଂ ଜେତାରଂ ହେତାରଂ ରଥୀତମମତୂର୍ତଂ ତୁଗ୍ରିଯାଵୃଧମ୍

ଏଠାଠୁ ତୁମର ଉପକାର ଅବିନାଶୀ, ପ୍ରଧାନ ନେତା, ଅପରାଜିତ, ତ୍ୱରିତ ଜୟକର୍ତ୍ତା, ଚାଳକ, ରଥୀ, ଅକ୍ଳାନ, ତୁଗ୍ର ପାଇଁ ଶକ୍ତି ବଢ଼ାଇବା।

ମୋ ଷୁ ତ୍ଵା ଵାଘତଶ୍ଚ ନାରେ ଅସ୍ମନ୍ନି ରୀରମନ୍ ଆରାତ୍ତାଦ୍ଵା ସଧମାଦଂ ନ ଆ ଗହୀହ ଵା ସନ୍ନୁପ ଶ୍ରୁଧି

ତୁମର ଉପାସକ ବା ଅନ୍ୟ କେହି ଆମଠାରୁ ଦୂରେ ଯେନା ନ ହେଉ। ଦୂରରୁ ବା ସଭାରୁ ତୁମେ ଯାଉନାହିଁ। ଏଠାକୁ ଆସ, ନିକଟରେ ଅଛିଲେ ଆମ ଆବାହନ ଶୁଣ।

ସୁନୋତ ସୋମପାଵ୍ନେ ସୋମମିନ୍ଦ୍ରାଯ ଵଜ୍ରିଣେ ପଚତା ପକ୍ତୀରଵସେ କୃଣୁଧ୍ଵମିତ୍ପୃଣନ୍ନିତ୍ପୃଣତେ ମଯଃ

ସୋମପାନୀ ପାଇଁ, ବଜ୍ରଧାରୀ ଇନ୍ଦ୍ର ପାଇଁ ସୋମ ଚାପିଦିଅ। ଉପହାର ପାକ କର, ସହାୟତା ପାଇଁ ଖାଦ୍ୟ ପ୍ରସ୍ତୁତ କର, ଆନନ୍ଦ ଓ ଆନନ୍ଦରେ ପୂରଣ କର।

ଯଃ ସତ୍ରାହା ଵିଚର୍ଷଣିରିନ୍ଦ୍ରଂ ତଂ ହୂମହେ ଵଯମ୍ ସହସ୍ରମନ୍ଯୋ ତୁଵିନୃମ୍ଣ ସତ୍ପତେ ଭଵା ସମତ୍ସୁ ନୋ ଵୃଧେ

ଯେ ସମସ୍ତଙ୍କର ସାଥୀ, ବୁଦ୍ଧିମାନ, ଇନ୍ଦ୍ର—ଆମେ ତାଙ୍କୁ ଡାକୁ। ହଜାର ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ବଡ଼ ଶକ୍ତିର, ଭଲର ନାଥ, ଯୁଦ୍ଧରେ ଆମ ପାଇଁ ଶକ୍ତି ଦିଅ।

ଶଚୀଭିର୍ନଃ ଶଚୀଵସୂ ଦିଵାନକ୍ତଂ ଦିଶସ୍ଯତମ୍ ମା ଵାଂ ରାତିରୁପ ଦସତ୍କଦା ଚ ନାସ୍ମଦ୍ରାତିଃ କଦା ଚ ନ

ତୁମର ଶକ୍ତିରେ, ଦିନ ଓ ରାତି, ଆମକୁ ସବୁଠୁ ଭଲ ଦିଗ ଦିଅ। ତୁମର କୃପା କେବେ ଆମଠାରୁ ଦୂରେ ଯେନା ହେଉନାହିଁ; ଆମର ଅକୃପା କେବେ ଆସୁନାହିଁ।

ଯଦା କଦା ଚ ମୀଢୁଷେ ସ୍ତୋତା ଜରେତ ମର୍ତ୍ଯଃ ଆଦିଦ୍ଵନ୍ଦେତ ଵରୁଣଂ ଵିପା ଗିରା ଧର୍ତ୍ତାରଂ ଵିଵ୍ରତାନାମ୍

ଯେତେବେଳେ ମାନବ ଗାୟକ ଦୟାଳୁ ପାଇଁ ବୃଦ୍ଧ ହେଉଛି, ସେତେବେଳେ ବୁଦ୍ଧିମତୀ ଭାବରେ ବରୁଣଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କର, ଯେ ଦୂରଗତମାନଙ୍କୁ ଧାରଣ କରନ୍ତି।

ପାହି ଗା ଅନ୍ଧସୋ ମଦ ଇନ୍ଦ୍ରାଯ ମେଧ୍ଯାତିଥେ ଯଃ ସମ୍ମିଶ୍ଲୋ ହର୍ଯୋର୍ଯୋ ହିରଣ୍ଯଯ ଇନ୍ଦ୍ରୋ ଵଜ୍ରୀ ହିରଣ୍ଯଯଃ

ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଗାଁମାନେ ଓ ମଦକର ପାନୀୟକୁ ରକ୍ଷା କର। ତୁମେ ପବିତ୍ର ଯଜ୍ଞର ଅତିଥି, ଦୁଇଟି ସୁବৰ্ণ ଘୋଡ଼ା ସହିତ ଏକତ୍ରିତ, ହେ ସୁବৰ্ণ ଇନ୍ଦ୍ର, ବଜ୍ରଧାରୀ, ହେ ସୁବৰ্ণ ମହାବଳୀ।

ଉଭଯଂ ଶୃଣଵଚ୍ଚ ନ ଇନ୍ଦ୍ରୋ ଅର୍ଵାଗିଦଂ ଵଚଃ ସତ୍ରାଚ୍ଯା ମଘଵାନ୍ତ୍ସୋମପୀତଯେ ଧିଯା ଶଵିଷ୍ଠ ଆ ଗମତ୍

ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମର ଦୁଇ ପ୍ରକାର ଉଚ୍ଚାରଣକୁ ଶୁଣ, ଏହି କଥାକୁ ନିକଟରେ ଆସ। ହେ ଦାନଶୀଳ, ସୋମ ପାନ ପାଇଁ ଉତ୍ସୁକ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଜ୍ଞାନ ସହିତ ଚାପିବା ପାଇଁ ଆସ।