ସାମଵେଦଃ

ଯଥା ଗୌରୋ ଅପା କୃତଂ ତୃଷ୍ଯନ୍ନେତ୍ଯଵେରିଣମ୍ ଆପିତ୍ଵେ ନଃ ପ୍ରପିତ୍ଵେ ତୂଯମା ଗହି କଣ୍ଵେଷୁ ସୁ ସଚା ପିବ

ଯେପରି ତରସିଥିବା ବଳଦ ଜଳ ଖୋଜି ଯାଏ, ସେପରି ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମ ବନ୍ଧୁତ୍ୱ ଓ ପୂର୍ବଜମାନେ ପାଇଁ ଆସ; କଣ୍ବମାନଙ୍କ ସହ ଏକାସাথে ରୁହ, ଆମ ସହ ପିଉ।

ଶଗ୍ଧ୍ଯୂଷୁ ଶଚୀପତ ଇନ୍ଦ୍ର ଵିଶ୍ଵାଭିରୂତିଭିଃ ଭଗଂ ନ ହି ତ୍ଵା ଯଶସଂ ଵସୁଵିଦମନୁ ଶୂର ଚରାମସି

ଓ ଇନ୍ଦ୍ର, ଶକ୍ତିର ମହାପ୍ରଭୁ, ତୁମର ସମସ୍ତ ସାହାଯ୍ୟ ସହିତ, ଆମେ ଭାଗାଙ୍କ ସହିତ ଯେପରି ଚଳିଥାଉ, ସେପରି ତୁମେ ଯଶସ୍ବୀ ଓ ଧନର ଜଣା, ଆମେ ତୁମ ସହିତ ଚଳିବାକୁ ଚାହୁଁ।

ଯା ଇନ୍ଦ୍ର ଭୁଜ ଆଭରଃ ସ୍ଵର୍ଵାଂ ଅସୁରେଭ୍ଯଃ ସ୍ତୋତାରମିନ୍ମଘଵନ୍ନସ୍ଯ ଯେ ଚ ତ୍ଵେ ଵୃକ୍ତବର୍ହିଷଃ

ଓ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମକୁ ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ଜିତିବା ଶକ୍ତି ଦିଅ, ଓ ମଘବନ୍, ଗାୟକ ଓ ତୁମ ପାଇଁ ପବିତ୍ର କୁଶ ଦେଇ ଅର୍ପଣ କରୁଥିବା ଲୋକମାନଙ୍କ ପାଇଁ, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ତୁମେ।

ପ୍ର ମିତ୍ରାଯ ପ୍ରାର୍ଯମ୍ଣେ ସଚଥ୍ଯମୃତାଵସୋ ଵରୂଥ୍ଯେ ଵରୁଣେ ଛନ୍ଦ୍ଯଂ ଵଚଃ ସ୍ତୋତ୍ରଂ ରାଜସୁ ଗାଯତ

ମିତ୍ର, ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଆର୍ୟମନ୍, ନିୟମରେ ଦୃଢ ଭରୁଣ, ଓ ରାଜାମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଏକ ଯୋଗ୍ୟ ସ୍ତୁତି ଗାଉ।

ଅଭି ତ୍ଵା ପୂର୍ଵପୀତଯ ଇନ୍ଦ୍ର ସ୍ତୋମେଭିରାଯଵଃ ସମୀଚୀନାସ ଋଭଵଃ ସମସ୍ଵରନ୍ରୁଦ୍ରା ଗୃଣନ୍ତ ପୂର୍ଵ୍ଯମ୍

ପ୍ରାଚୀନ ପାନୀୟ ପିଇଥିବା ଲୋକମାନେ ତୁମକୁ ସ୍ତୁତି କରିଛନ୍ତି, ଇନ୍ଦ୍ର; ଏକତାରେ ରିଭୁମାନେ ଗୀତ ଗାଇଛନ୍ତି, ଓ ରୁଦ୍ରମାନେ ତୁମ ପ୍ରାଚୀନ ଶକ୍ତିକୁ ପ୍ରଶଂସା କରନ୍ତି।

ପ୍ର ଵ ଇନ୍ଦ୍ରାଯ ବୃହତେ ମରୁତୋ ବ୍ରହ୍ମାର୍ଚତ ଵୃତ୍ରଂ ହନତି ଵୃତ୍ରହା ଶତକ୍ରତୁର୍ଵଜ୍ରେଣ ଶତପର୍ଵଣା

ମାରୁତମାନେ, ବଡ଼ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଗାନ୍ତୁ; ତାଙ୍କର ସ୍ତୁତି ଚାରିପାଖରେ ପ୍ରସାରିତ ହେଉ। ବୃତ୍ରକୁ ନଶ୍ଟ କରିଥିବା, ଶତଶକ୍ତି ଧାରୀ, ଶତଯୁକ୍ତ ତଡ଼ିତ୍‌ ଦ୍ୱାରା ଶତ୍ରୁକୁ ମାରିଦେଇଥାଉ।

ବୃହଦିନ୍ଦ୍ରାଯ ଗାଯତ ମରୁତୋ ଵୃତ୍ରହନ୍ତମମ୍ ଯେନ ଜ୍ଯୋତିରଜନଯନ୍ନୃତାଵୃଧୋ ଦେଵଂ ଦେଵାଯ ଜାଗୃଵି

ମାରୁତମାନେ, ବଡ଼ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଉଚ୍ଚ ସ୍ୱରରେ ଗାନ୍ତୁ; ସେ ବୃତ୍ରକୁ ସବୁଠୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଭାବରେ ହତ କରିଛନ୍ତି, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ଦେବମାନେ, ସତ୍ୟର ପ୍ରେମୀ, ଦେବ ପାଇଁ ଆଲୋକକୁ ଜାଗ୍ରତ କରିଥିଲେ।

ଇନ୍ଦ୍ର କ୍ରତୁଂ ନ ଆ ଭର ପିତା ପୁତ୍ରେଭ୍ଯୋ ଯଥା ଶିକ୍ଷା ଣୋ ଅସ୍ମିନ୍ପୁରୁହୂତ ଯାମନି ଜୀଵା ଜ୍ଯୋତିରଶୀମହି

ଓ ଇନ୍ଦ୍ର, ପିତା ଯେପରି ପୁଅମାନଙ୍କୁ ଜ୍ଞାନ ଦିଅନ୍ତି, ତୁମେ ଆମକୁ ଜ୍ଞାନ ଦିଅ; ଅନେକ ଥର ଡାକାଯାଉଥିବା, ଆମକୁ ଶିଖାଅ, ଯେପରି ଏହି ଘରରେ ଆମେ ଜୀବନ ଆଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରିପାରିବା।

ମା ନ ଇନ୍ଦ୍ର ପରା ଵୃଣଗ୍ଭଵା ନଃ ସଧମାଦ୍ଯେ ତ୍ଵଂ ନ ଊତୀ ତ୍ଵମିନ୍ନ ଆପ୍ଯମ୍ ମା ନ ଇନ୍ଦ୍ର ପରା ଵୃଣକ୍

ଓ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମକୁ ତ୍ୟାଗ କରିନପାର; ଆମ ସାଧାରଣ ଭୋଜନରେ ତୁମେ ଆମ ସହିତ ରୁହ; ତୁମେ ଆମର ସାହାଯ୍ୟ ଓ ଆଶ୍ରୟ; ଓ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମକୁ ତ୍ୟାଗ କରିନପାର।

ଵଯଂ ଘ ତ୍ଵା ସୁତାଵନ୍ତ ଆପୋ ନ ଵୃକ୍ତବର୍ହିଷଃ ପଵିତ୍ରସ୍ଯ ପ୍ରସ୍ରଵଣେଷୁ ଵୃତ୍ରହନ୍ପରି ସ୍ତୋତାର ଆସତେ

ଅମେ ଗାୟକମାନେ, ତୁମକୁ ଘେରି ବସିଛୁ, ବୃତ୍ରହନ୍, ଚାପି ଦିଆଯାଇଥିବା ସୋମ ସହିତ, ପବିତ୍ର କୁଶ ଉପରେ ଜଳମାନେ ଯେପରି ଘେରିଥାନ୍ତି, ତେପରି।

ଯଦିନ୍ଦ୍ର ନାହୁଷୀଷ୍ଵା ଓଜୋ ନୃମ୍ଣଂ ଚ କୃଷ୍ଟିଷୁ ଯଦ୍ଵା ପଞ୍ଚ କ୍ଷିତୀନାଂ ଦ୍ଯୁମ୍ନମା ଭର ସତ୍ରା ଵିଶ୍ଵାନି ପୌଂସ୍ଯା

ଓ ଇନ୍ଦ୍ର, ନାହୁଷଙ୍କ ସନ୍ତାନମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ତୁମେ ଯେଉଁ ଶକ୍ତି ରଖିଛ, ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଯେଉଁ ପୁରୁଷତ୍ୱ ଅଛି, ପଞ୍ଚ ଜାତିରେ ଯେଉଁ ମହିମା ଅଛି, ସେ ସବୁ ଆମକୁ ଦିଅ; ସମସ୍ତ ବୀରତା ଆମକୁ ଦିଅ।

ସତ୍ଯମିତ୍ଥା ଵୃଷେଦସି ଵୃଷଜୂତିର୍ନୋ ଽଵିତା ଵୃଷା ହ୍ଯୁଗ୍ର ଶୃଣ୍ଵିଷେ ପରାଵତି ଵୃଷୋ ଅର୍ଵାଵତି ଶ୍ରୁତଃ

ସତ୍ୟ, ତୁମେ ଏପରି ଏକ ବଳି ଅଛ; ବଳିର ଶକ୍ତି ସହିତ ତୁମେ ଆମର ରକ୍ଷକ; ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ତୁମେ ଦୂରରୁ ଶୁଣିପାର, ନିକଟରୁ ମଧ୍ୟ ଶୁଣିପାର, ତୁମେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ।

ଯଚ୍ଛକ୍ରାସି ପରାଵତି ଯଦର୍ଵାଵତି ଵୃତ୍ରହନ୍ ଅତସ୍ତ୍ଵା ଗୀର୍ଭିର୍ଦ୍ଯୁଗଦିନ୍ଦ୍ର କେଶିଭିଃ ସୁତାଵାଂ ଆ ଵିଵାସତି

ବୃତ୍ରହନ୍, ତୁମେ ଦୂରରେ କିମ୍ବା ନିକଟରେ ଯେ କିଛି କର, ତାହା ପାଇଁ, ଇନ୍ଦ୍ର, ଗାୟକମାନେ ଗୀତ ଓ ସୋମ ଚାପି ତୁମକୁ ଡାକିଥାନ୍ତି।

ଅଭି ଵୋ ଵୀରମନ୍ଧସୋ ମଦେଷୁ ଗାଯ ଗିରା ମହା ଵିଚେତସମ୍ ଇନ୍ଦ୍ରଂ ନାମ ଶ୍ରୁତ୍ଯଂ ଶାକିନଂ ଵଚୋ ଯଥା

ମଦରେ, ଆମେ ଗାନ୍ତୁ, ବୀର, ବଡ଼, ବୁଦ୍ଧିମାନ୍ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ, ଯାହାର ନାମ ଶୁଣିବା ଯୋଗ୍ୟ, ଦାନଶୀଳ, ଯେପରି ଉଚିତ।

ଇନ୍ଦ୍ର ତ୍ରିଧାତୁ ଶରଣଂ ତ୍ରିଵରୂଥଂ ସ୍ଵସ୍ତଯେ ଛର୍ଦିର୍ଯଚ୍ଛ ମଘଵଦ୍ଭ୍ଯଶ୍ଚ ମହ୍ଯଂ ଚ ଯାଵଯା ଦିଦ୍ଯୁମେଭ୍ଯଃ

ଓ ଇନ୍ଦ୍ର, ତିନିପ୍ରକାର ଆଶ୍ରୟ, ତିନିପ୍ରକାର ରକ୍ଷା ଆମ ସୁଭିତ୍ତି ପାଇଁ ଦିଅ; ଦାନଶୀଳମାନେ ଓ ଆମକୁ ଆବରଣ ଦିଅ, ଏହି ତଡ଼ିତ୍‌ମାନେ ଦୂର କର।

ଶ୍ରାଯନ୍ତ ଇଵ ସୂର୍ଯଂ ଵିଶ୍ଵେଦିନ୍ଦ୍ରସ୍ଯ ଭକ୍ଷତ ଵସୂନି ଜାତୋ ଜନିମାନ୍ଯୋଜସା ପ୍ରତି ଭାଗଂ ନ ଦୀଧିମଃ

ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କର ସମସ୍ତ ଧନ, ସୂର୍ଯ୍ୟକୁ ଦେଖୁଥିବା ପରି, ଉପଭୋଗ କରିବାକୁ ଅଛି; ଶକ୍ତିରେ ଜନ୍ମ ନେଇ, ଆମେ ଭାଗାଙ୍କ ପରି ଆମ ଅଂଶ ପାଇଛୁ।

ନ ସୀମଦେଵ ଆପ ତଦିଷଂ ଦୀର୍ଘାଯୋ ମର୍ତ୍ଯଃ ଏତଗ୍ଵା ଚିଦ୍ଯା ଏତଶୋ ଯୁଯୋଜତ ଇନ୍ଦ୍ରୋ ହରୀ ଯୁଯୋଜତେ

କୌଣସି ଦେବ, କୌଣସି ମାନବ, ସେ ଧନକୁ ପାଇନପାରନ୍ତି; ଦୀର୍ଘ ଆୟୁ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ ନୁହେଁ। ତେଜସ୍ବୀ, ଉତ୍ସୁକ, ତୁରନ୍ତ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ, କେବଳ ଇନ୍ଦ୍ର ତାଙ୍କର ଦୁଇଟି ହରିକୁ ଯୋଗ କରିଛନ୍ତି।

ଆ ନୋ ଵିଶ୍ଵାସୁ ହଵ୍ଯମିନ୍ଦ୍ରଂ ସମତ୍ସୁ ଭୂଷତ ଉପ ବ୍ରହ୍ମାଣି ସଵନାନି ଵୃତ୍ରହନ୍ପରମଜ୍ଯା ଋଚୀଷମ

ସମସ୍ତ ଯୁଦ୍ଧରେ ଇନ୍ଦ୍ର ସମସ୍ତ ଅର୍ପଣରେ ଶୋଭିତ ହେଉ; ବୃତ୍ରହନ୍, ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ସ୍ତୁତି ସହିତ ଗୀତ ଓ ସୋମ ଆର୍ପଣକୁ ଆସ।

ତଵେଦିନ୍ଦ୍ରାଵମଂ ଵସୁ ତ୍ଵଂ ପୁଷ୍ଯସି ମଧ୍ଯମମ୍ ସତ୍ରା ଵିଶ୍ଵସ୍ଯ ପରମସ୍ଯ ରାଜସି ନ କିଷ୍ଟ୍ଵା ଗୋଷୁ ଵୃଣ୍ଵତେ

ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମର ସବୁଠୁ ନିମ୍ନ ଧନ ତୁମର, ତୁମେ ମଧ୍ୟମ ଧନକୁ ପାଳନ କର; ସମସ୍ତର ଉଚ୍ଚତମ ଧନକୁ ତୁମେ ଶାସନ କର, କେହି ଗୋମାନେ ତୁମଠାରୁ ଚୁପାଇନପାରନ୍ତି।

କ୍ଵେଯଥ କ୍ଵେଦସି ପୁରୁତ୍ରା ଚିଦ୍ଧି ତେ ମନଃ ଅଲର୍ଷି ଯୁଧ୍ମ ଖଜକୃତ୍ପୁରନ୍ଦର ପ୍ର ଗାଯତ୍ରା ଅଗାସିଷୁଃ

ତୁମେ କେଉଁଠି ଅଛ, କେଉଁଠି ଚାଲିଗଲ? ତୁମର ମନ ତ ସବୁଠି ଘୁଞ୍ଚିଯାଏ। ଯୁଦ୍ଧରେ ତୁମେ ଭ୍ରମଣ କରିଛ, ପୁର ଭଙ୍ଗ କରିଥିବା ପୁରନ୍ଦର, ଆସ, ଆମେ ତୁମ ପାଇଁ ଗାୟତ୍ରୀ ଗାଇବା।

ଵଯମେନମିଦା ହ୍ଯୋପୀପେମେହ ଵଜ୍ରିଣମ୍ ତସ୍ମା ଉ ଅଦ୍ଯ ସଵନେ ସୁତଂ ଭରା ନୂନଂ ଭୂଷତ ଶ୍ରୁତେ

ଆମେ ଏହି ସୋମ ଉତ୍ସର୍ଗ କରିଛୁ ବଜ୍ରଧାରୀ ପାଇଁ। ତେଣୁ, ଆଜି ସବନେ ସୋମ ଚାପି ଦେଉ। ନିଶ୍ଚୟ, ତୁମେ କୀର୍ତିରେ ଶୋଭିତ।

ଯୋ ରାଜା ଚର୍ଷଣୀନାଂ ଯାତା ରଥେଭିରଧ୍ରିଗୁଃ ଵିଶ୍ଵାସାଂ ତରୁତା ପୃତନାନାଂ ଜ୍ଯେଷ୍ଠଂ ଯୋ ଵୃତ୍ରହା ଗୃଣେ

ଯେ ଜନଙ୍କର ରାଜା, ରଥରେ ଚାଳିଥାଏ, ଅକ୍ଳାନ, ସମସ୍ତ ସେନାକୁ ଯୁଦ୍ଧରେ ଜୟ କରିଥାଏ, ଯେ ଭୃତ୍ର ହନନ କରିଥାଏ, ମୁଁ ତାଙ୍କୁ ସବୁଠୁ ବଡ଼ ଭାବରେ ପ୍ରଶଂସା କରେ।

ଯତ ଇନ୍ଦ୍ର ଭଯାମହେ ତତୋ ନୋ ଅଭଯଂ କୃଧି ମଘଵଞ୍ଛଗ୍ଧି ତଵ ତନ୍ନ ଊତଯେ ଵି ଦ୍ଵିଷୋ ଵି ମୃଧୋ ଜହି

ଯାହାଠୁ ଆମେ ଭୟ କରୁ, ଇନ୍ଦ୍ର, ସେଠାଠୁ ଆମକୁ ଭୟହୀନ କର। ଦୟାଳୁ, ଏହାକୁ ତୁମ ଉପକାର ପାଇଁ ଗ୍ରହଣ କର। ଆମର ଶତ୍ରୁମାନେ ଭାଙ୍ଗିଦେ, ଶତ୍ରୁମାନେ ନଷ୍ଟ କର।

ଵାସ୍ତୋଷ୍ପତେ ଧ୍ରୁଵା ସ୍ଥୂଣାଂ ସତ୍ରଂ ସୋମ୍ଯାନାମ୍ ଦ୍ରପ୍ସଃ ପୁରାଂ ଭେତ୍ତା ଶଶ୍ଵତୀନାମିନ୍ଦ୍ରୋ ମୁନୀନାଂ ସଖା

ଘରର ନାଥ, ସୋମ ଯଜ୍ଞର ଦୃଢ଼ ଥାମ, ଯଜ୍ଞର ତରଳ, ପୁରାତନ ପୁରମାନେ ଭଙ୍ଗ କରିଥିବା, ଇନ୍ଦ୍ର ମୁନିମାନଙ୍କର ଚିରସ୍ଥାୟୀ ମିତ୍ର।

ବଣ୍ମହାଂ ଅସି ସୂର୍ଯ ବଡାଦିତ୍ଯ ମହାଂ ଅସି ମହସ୍ତେ ସତୋ ମହିମା ପନିଷ୍ଟମ ମହ୍ନା ଦେଵ ମହାଂ ଅସି

ତୁମେ ବଡ଼, ସୂର୍ଯ୍ୟ, ବଡ଼ ଆଦିତ୍ୟ, ତୁମେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ। ତୁମର ବଡ଼ତା, ବଡ଼ମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସବୁଠୁ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ। ଦେବ, ତୁମ ଶକ୍ତିରେ ତୁମେ ବଡ଼।

ଅଶ୍ଵୀ ରଥୀ ସୁରୂପ ଇଦ୍ଗୋମାଂ ଯଦିନ୍ଦ୍ର ତେ ସଖା ଶ୍ଵାତ୍ରଭାଜା ଵଯସା ସଚତେ ସଦା ଚନ୍ଦ୍ରୈର୍ଯାତି ସଭାମୁପ

ଯେ ଅଶ୍ୱାରୋହୀ, ରଥୀ, ଶୁଭ୍ର ଆକୃତିର, ଗୋଧନରେ ଧନୀ—ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମ ବନ୍ଧୁ ଶକ୍ତିରେ ଅଂଶୀ, ସଦା ଉତ୍ସାହରେ ଯୋଗ ଦେଇ, ସଭାରେ ଚମକି ଆସେ।

ଯଦ୍ଦ୍ଯାଵ ଇନ୍ଦ୍ର ତେ ଶତଂ ଶତଂ ଭୂମୀରୁତ ସ୍ଯୁଃ ନ ତ୍ଵା ଵଜ୍ରିନ୍ତ୍ସହସ୍ରଂ ସୂର୍ଯା ଅନୁ ନ ଜାତମଷ୍ଟ ରୋଦସୀ

ଇନ୍ଦ୍ର, ଯଦି ତୁମେ ଶତ ଦିଗ୍ଗଜ, ଶତ ଭୂମି ଥାଏ, ତଥାପି ବଜ୍ରଧାରୀ, ହଜାର ସୂର୍ଯ୍ୟ ମଧ୍ୟ ତୁମ ସମାନ ହେବେ ନାହିଁ, ଦୁଇ ଦିଗ୍ଗଜ ମିଶିଲେ ମଧ୍ୟ ନୁହେଁ।

ଯଦିନ୍ଦ୍ର ପ୍ରାଗପାଗୁଦଗ୍ନ୍ଯଗ୍ଵା ହୂଯସେ ନୃଭିଃ ସିମା ପୁରୂ ନୃଷୂତୋ ଅସ୍ଯାନଵେ ଽସି ତୁର୍ଵଶେ

ଇନ୍ଦ୍ର, ପୂର୍ବ, ପଶ୍ଚିମ, ଉତ୍ତର, ଦକ୍ଷିଣରେ ଲୋକମାନେ ତୁମକୁ ଡାକିଲେ, ତୁମେ ଅନେକ ଜନମାନେ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଉପକାରୀ, ତୁମେ ତୁର୍ବଶଙ୍କ ଆଶ୍ରୟ।

କସ୍ତମିନ୍ଦ୍ର ତ୍ଵା ଵସଵା ମର୍ତ୍ଯୋ ଦଧର୍ଷତି ଶ୍ରଦ୍ଧା ହି ତେ ମଘଵନ୍ପାର୍ଯେ ଦିଵି ଵାଜୀ ଵାଜଂ ସିଷାସତି

ଇନ୍ଦ୍ର, ମାନବମାନେ ମଧ୍ୟରୁ କିଏ ତୁମକୁ ଚେଲେଞ୍ଜ କରିପାରିବ? ଦୟାଳୁ, ତୁମର ଶ୍ରଦ୍ଧା ଉଚ୍ଚ ଦିଗ୍ଗଜରେ ନିଶ୍ଚିତ। ଜୟପ୍ରାପ୍ତି ପାଇଁ ଯୋଧା ଚେଷ୍ଟା କରେ।