ସାମଵେଦଃ

ଇମେ ତ ଇନ୍ଦ୍ର ସୋମାଃ ସୁତାସୋ ଯେ ଚ ସୋତ୍ଵାଃ ତେଷାଂ ମତ୍ସ୍ଵ ପ୍ରଭୂଵସୋ

ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଏହି ସୋମରସ ତୁମ ପାଇଁ ଚାପାଯାଇଛି, ଯେଉଁଗୁଡ଼ିକ ଆସନ୍ତାକାଲି ଚାପାଯିବ; ହେ ପ୍ରଭୁତ୍ୱଶାଳୀ, ସେଗୁଡ଼ିକୁ ଆନନ୍ଦରେ ଗ୍ରହଣ କର।

ତୁଭ୍ଯଂ ସୁତାସଃ ସୋମାଃ ସ୍ତୀର୍ଣଂ ବର୍ହିର୍ଵିଭାଵସୋ ସ୍ତୋତୃଭ୍ଯ ଇନ୍ଦ୍ର ମୃଡଯ

ତୁମ ପାଇଁ, ଇନ୍ଦ୍ର, ସୋମରସ ଢାଳାଯାଇଛି, ଦୀପ୍ତିମାନ ଆସନ ପତ୍ରିଛି; ଗାୟକମାନେ ପାଇଁ କୃପା କର।

ଆ ଵ ଇନ୍ଦ୍ର କୃଵିଂ ଯଥା ଵାଜଯନ୍ତଃ ଶତକ୍ରତୁମ୍ ମଂହିଷ୍ଠଂ ସିଞ୍ଚ ଇନ୍ଦୁଭିଃ

ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ସେମାନେ ସୋମ ଢାଳୁଥିବାବେଳେ, ଶତଶକ୍ତି ଦାତା, ତୁମେ ଆସ; ସର୍ବାଧିକ ମହାନଙ୍କୁ ଏହି ରସରେ ସିଞ୍ଚନ କରନ୍ତୁ।

ଅତଶ୍ଚିଦିନ୍ଦ୍ର ନ ଉପା ଯାହି ଶତଵାଜଯା ଇଷା ସହସ୍ରଵାଜଯା

ଏଠାରୁ, ଇନ୍ଦ୍ର, ଶତଗୁଣ ଶକ୍ତି, ଆକାଂକ୍ଷିତ ଦାନ ଓ ସହସ୍ରଗୁଣ ଶକ୍ତି ସହ ଆମ ପାଖକୁ ଆସ।

ଆ ବୁନ୍ଦଂ ଵୃତ୍ରହା ଦଦେ ଜାତଃ ପୃଚ୍ଛଦ୍ଵି ମାତରମ୍ କ ଉଗ୍ରାଃ କେ ହ ଶୃଣ୍ଵିରେ

ବୃତ୍ର ନାଶକ ଏକ ବିନ୍ଦୁ ଦେଲେ; ଜନ୍ମ ସମୟରେ ସେ ମାଆକୁ ପଚାରିଲେ; କିଏ ସେ ଭୟଙ୍କର, କିଏ ଶୁଣୁଛନ୍ତି?

ବୃବଦୁକ୍ଥଂ ହଵାମହେ ସୃପ୍ରକରସ୍ନମୂତଯେ ସାଧଃ କୃଣ୍ଵନ୍ତମଵସେ

ଆମେ ବଡ଼ ପ୍ରଶଂସାର ଗୀତକୁ ଡାକୁଛୁ, ଯାହା ପ୍ରଶଂସାରେ ପ୍ରବାହିତ, ସହାୟତା ପାଇଁ, ଏହି କାମ ସଫଳ କରିବା ପାଇଁ।

ଋଜୁନୀତୀ ନୋ ଵରୁଣୋ ମିତ୍ରୋ ନଯତି ଵିଦ୍ଵାନ୍ ଅର୍ଯମା ଦେଵୈଃ ସଜୋଷାଃ

ବିଦ୍ୱାନ୍ ବରୁଣ, ମିତ୍ର ଓ ଅର୍ଯ୍ୟମା ଦେବତାମାନେ ସହିତ ଏକତାରେ ଆମକୁ ସିଧାସଳଖ ଦିଗରେ ନେଇଯାନ୍ତି।

ଦୂରାଦିହେଵ ଯତ୍ସତୋ ଽରୁଣପ୍ସୁରଶିଶ୍ଵିତତ୍ ଵି ଭାନୁଂ ଵିଶ୍ଵଥାତନତ୍

ଯେପରି ଦୂରରୁ, ସେପରି ଏହି ତରୁଣ ଓ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଜ୍ୟୋତି ଚାରିଦିଗକୁ ଆଲୋକରେ ଭରିଦେଉଛି।

ଆ ନୋ ମିତ୍ରାଵରୁଣା ଘୃତୈର୍ଗଵ୍ଯୂତିମୁକ୍ଷତମ୍ ମଧ୍ଵା ରଜାଂସି ସୁକ୍ରତୂ

ମିତ୍ର ଓ ବରୁଣ, ଘୃତ ଦ୍ୱାରା ଆମ ପାଇଁ ଗୋଧନର ସମୃଦ୍ଧି ଦିଅନ୍ତୁ; ମଧୁ ଦ୍ୱାରା, ହେ କୁଶଳୀ, ଏହି ଜଗତର ଶ୍ରେଷ୍ଠତା ଦିଅନ୍ତୁ।

ଉଦୁ ତ୍ଯେ ସୂନଵୋ ଗିରଃ କାଷ୍ଠା ଯଜ୍ଞେଷ୍ଵତ୍ନତ ଵାଶ୍ରା ଅଭିଜ୍ଞୁ ଯାତଵେ

ପୁଅମାନେ ତାଙ୍କର କଣ୍ଠସ୍ୱର ଉଠାଇଛନ୍ତି, ଯଜ୍ଞରେ ସେମାନେ ସମସ୍ତ ସୀମାକୁ ଛୁଇଁଛନ୍ତି; ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଲୋକମାନେ ଯାତ୍ରା ପାଇଁ ଆସନ୍ତି।

ଇଦଂ ଵିଷ୍ଣୁର୍ଵି ଚକ୍ରମେ ତ୍ରେଧା ନି ଦଧେ ପଦମ୍ ସମୂଢମସ୍ଯ ପାଂସୁଲେ

ବିଷ୍ଣୁ ବିଶାଳ ପଦକ୍ଷେପ ଦେଲେ; ସେ ତିନିଥର ପଦ ରଖିଲେ, ଧୂଳିରେ ଏହାକୁ ଦୃଢ଼ଭାବରେ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କଲେ।

ଅତୀହି ମନ୍ଯୁଷାଵିଣଂ ସୁଷୁଵାଂସମୁପେରଯ ଅସ୍ଯ ରାତୌ ସୁତଂ ପିବ

ତୁମର ଉତ୍ସାହରେ ଆସ, ଭଲଭାବରେ ପିସାଯାଇଥିବାକୁ ଉପରେ ଉଠା; ଏହି ଦାନରେ, ସୋମରସ ପିଉ।

କଦୁ ପ୍ରଚେତସେ ମହେ ଵଚୋ ଦେଵାଯ ଶସ୍ଯତେ ତଦିଧ୍ଯସ୍ଯ

କେଉଁ ଶବ୍ଦ ବୁଦ୍ଧିମାନ୍ ଓ ମହାନ୍ ଦେବତା ପାଇଁ ପ୍ରଶଂସିତ? ସେହି ଏକମାନେ ତାଙ୍କର।

ଉକ୍ଥଂ ଚ ନ ଶସ୍ଯମାନଂ ନାଗୋ ରଯିରା ଚିକେତ ନ ଗାଯତ୍ରଂ ଗୀଯମାନମ୍

ପ୍ରଶଂସିତ ହେଉଥିବା ଗୀତକୁ କିମ୍ବା ଧନକୁ କେହି ଧ୍ୟାନ ଦେଉନାହାନ୍ତି; ଗାଉଥିବା ଗୀତକୁ ମଧ୍ୟ ଦେଖିବାକୁ ମିଳୁନାହିଁ।

ଇନ୍ଦ୍ର ଉକ୍ଥେଭିର୍ମନ୍ଦିଷ୍ଠୋ ଵାଜାନାଂ ଚ ଵାଜପତିଃ ହରିଵାନ୍ତ୍ସୁତାନାଂ ସଖା

ଇନ୍ଦ୍ର ଗୀତରେ ସବୁଠାରୁ ଆନନ୍ଦିତ; ସେ ପୁରସ୍କାରର ନାୟକ ଓ ସୋମ ପିସାଯାଇଥିବାଙ୍କର ସଙ୍ଗୀ, ହଳଦିଆ ଘୋଡ଼ାର ସ୍ୱାମୀ।

ଆ ଯାହ୍ଯୁପ ନଃ ସୁତଂ ଵାଜେଭିର୍ମା ହୃଣୀଯଥାଃ ମହାଂ ଇଵ ଯୁଵଜାନିଃ

ଆମ ପାଖକୁ ଆସ, ଆମ ସୋମ ପାଖକୁ ପୁରସ୍କାର ସହିତ ଆସ; ଏକ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଯୁବକ ପରି ଦୂରେ ହଟିଯେଉନାହା।

କଦା ଵସୋ ସ୍ତୋତ୍ରଂ ହର୍ଯତ ଆ ଅଵ ଶ୍ମଶା ରୁଧଦ୍ଵାଃ ଦୀର୍ଘଂ ସୁତମ୍ ଵାତାପ୍ଯାଯ

ହେ ଦୟାଳୁ, କେବେ ପ୍ରଶଂସିତ ଗୀତ ତୁମକୁ ଖୁସି କରିବ? ଦୀର୍ଘ ସମୟ ପିସାଯାଇଥିବା ସୋମ ପାଇଁ, ହେ ରୁଧଦ୍ୱାହ, ଆମ ପାଖକୁ ଆସ, ଶିତଳତା ଦିଅ।

ବ୍ରାହ୍ମଣାଦିନ୍ଦ୍ର ରାଧସଃ ପିବା ସୋମମୃତୂଂ ରନୁ ତଵେଦଂ ସଖ୍ଯମସ୍ତୃତମ୍

ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କର ଦାନ ପାଇଁ ସୋମ ପିଉ; ଋତୁକୁ ଅନୁସର; ତୁମର ଏହି ସଖ୍ୟ ଅଟୁଟ।

ଵଯଂ ଘା ତେ ଅପି ସ୍ମସି ସ୍ତୋତାର ଇନ୍ଦ୍ର ଗିର୍ଵଣଃ ତ୍ଵଂ ନୋ ଜିନ୍ଵ ସୋମପାଃ

ଆମେ ନିଶ୍ଚୟ ତୁମର ଗାୟକ, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଗୀତ ପ୍ରେମୀ; ତୁମେ, ହେ ସୋମପାନୀ, ଆମ ପାଇଁ ବିଜୟ ଦିଅ।

ଏନ୍ଦ୍ର ପୃକ୍ଷୁ କାସୁ ଚିନ୍ନୃମ୍ଣଂ ତନୂଷୁ ଧେହି ନଃ ସତ୍ରାଜିଦୁଗ୍ର ପୌଂସ୍ଯମ୍

ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଯେଉଁଠାରେ ଯେଉଁ ପରିବାର ରହୁଛି, ସେଠି ଆମ ଦେହରେ ପ୍ରଭୁତା ଦିଅ; ଆମକୁ ସତ୍ରାଜିତଙ୍କର ଶକ୍ତି ଦିଅ।

ଏଵା ହ୍ଯସି ଵୀରଯୁରେଵା ଶୂର ଉତ ସ୍ଥିରଃ ଏଵା ତେ ରାଧ୍ଯଂ ମନଃ

ତୁମେ ଏପରି ଶୂର, ଏପରି ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଏପରି ଦାନଶୀଳ; ତୁମର ମନ ଦାନ ପାଇଁ ସଦା ଉତ୍ସୁକ।

ଅଭି ତ୍ଵା ଶୂର ନୋନୁମୋ ଽଦୁଗ୍ଧା ଇଵ ଧେନଵଃ ଈଶାନମସ୍ଯ ଜଗତଃ ସ୍ଵର୍ଦୃଶମୀଶାନମିନ୍ଦ୍ର ତସ୍ଥୁଷଃ

ଆମେ ତୁମକୁ ପ୍ରଶଂସା କରୁଛୁ, ହେ ଶୂର, ଯେପରି ଗାଈ ଅଦୁହା ଗାଈକୁ ପ୍ରଶଂସା କରେ; ଚଳନଶୀଳ ଓ ଅଚଳ ଜଗତର ନାୟକ, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ସୂର୍ଯ୍ୟଦର୍ଶୀ।

ତ୍ଵାମିଦ୍ଧି ହଵାମହେ ସାତୌ ଵାଜସ୍ଯ କାର୍ଵଃ ତ୍ଵାଂ ଵୃତ୍ରେଷ୍ଵିନ୍ଦ୍ର ସତ୍ପତିଂ ନରସ୍ତ୍ଵାଂ କାଷ୍ଠାସ୍ଵର୍ଵତଃ

ଆମେ ତୁମକୁ ଡାକୁଛୁ, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ପୁରସ୍କାର ପାଇଁ, ଲୋକଙ୍କର ନେତା; ଯୁଦ୍ଧରେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ସତ୍ୟ ସ୍ୱାମୀ; ମନୁଷ୍ୟମାନେ ସମସ୍ତ ସୀମାରେ ତୁମକୁ ଡାକନ୍ତି, ହେ ସୂର୍ଯ୍ୟଧାରୀ।

ଅଭି ପ୍ର ଵଃ ସୁରାଧସମିନ୍ଦ୍ରମର୍ଚ ଯଥା ଵିଦେ ଯୋ ଜରିତୃଭ୍ଯୋ ମଘଵା ପୁରୂଵସୁଃ ସହସ୍ରେଣେଵ ଶିକ୍ଷତି

ଏବେ ଆମେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ, ଦେବତାଙ୍କ ଦାନଦାତା, ଯଥାଯୋଗ୍ୟ ଭାବେ ପ୍ରଶଂସା କରିବା। ସେ ଗୀତଗାୟକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ, ଦାନଶୀଳ ମଘବାନ୍, ଯିଏ ହଜାର ହଜାର ଧନ ଦେଇଥାନ୍ତି।

ତଂ ଵୋ ଦସ୍ମମୃତୀଷହଂ ଵସୋର୍ମନ୍ଦାନମନ୍ଧସଃ ଅଭି ଵତ୍ସଂ ନ ସ୍ଵସରେଷୁ ଧେନଵ ଇନ୍ଦ୍ରଂ ଗୀର୍ଭିର୍ନଵାମହେ

ସେଇ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, କ୍ଷୟ ନ ହେଉଥିବା ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ, ଦାନଶୀଳଙ୍କର ଆନନ୍ଦ ଓ ହର୍ଷ ଆଣୁଥିବା, ଆମେ ଡାକୁଛୁ। ଗୋମାନେ ଯେପରି ଗୋଶାଳାରେ ତାଙ୍କର ବଛାକୁ ଡାକନ୍ତି, ସେପରି ଆମେ ଗୀତରେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କରିବା।

ତରୋଭିର୍ଵୋ ଵିଦଦ୍ଵସୁମିନ୍ଦ୍ରଂ ସବାଧ ଊତଯେ ବୃହଦ୍ଗାଯନ୍ତଃ ସୁତସୋମେ ଅଧ୍ଵରେ ହୁଵେ ଭରଂ ନ କାରିଣମ୍

ତୁମେ ମାନେ ଗୀତରେ ଧନଦାତା ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଦୁଃଖ ସମୟରେ ସହଯୋଗ ପାଇଁ ଡାକ, ସୋମ ଚାପିବା ବେଳେ ଉଚ୍ଚ ସ୍ୱରରେ ଗାଉଛି, ମୁଁ ସେଇ ଭାର ବୋହିଥିବାକୁ ଡାକୁଛି, ଯେପରି କାମକର୍ତ୍ତା ତାଙ୍କର ମଜୁରି ପାଇଁ ଡାକେ।

ତରଣିରିତ୍ସିଷାସତି ଵାଜଂ ପୁରନ୍ଧ୍ଯା ଯୁଜା ଆ ଵ ଇନ୍ଦ୍ରଂ ପୁରୁହୂତଂ ନମେ ଗିରା ନେମିଂ ତଷ୍ଟେଵ ସୁଦ୍ରୁଵମ୍

ଦ୍ରୁତ ଚଳିଥିବା ଜଣେ ପୁରନ୍ଧୀ ସହିତ ବିଜୟ ପାଇଁ ଚେଷ୍ଟା କରୁଛନ୍ତି; ମୁଁ ଗୀତରେ ଅନେକବାର ଡାକାଯାଉଥିବା ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରୁଛି, ଯେପରି ଭଲ ଗଢ଼ା ଚକ୍ର ଦୃଢ଼ ରହିଥାଏ।

ପିବା ସୁତସ୍ଯ ରସିନୋ ମତ୍ସ୍ଵା ନ ଇନ୍ଦ୍ର ଗୋମତଃ ଆପିର୍ନୋ ବୋଧି ସଧମାଦ୍ଯେ ଵୃଧେ ଽସ୍ମାଂ ଅଵନ୍ତୁ ତେ ଧିଯଃ

ସୋମର ଚାପା ରସ ପିଉ, ଏହାର ଆନନ୍ଦ ଉଠା, ଗୋଧନର ମାଲିକ ଇନ୍ଦ୍ର; ସାଧାରଣ ଭୋଜନରେ ଆମ ସହଯୋଗୀ ହେଉ, ତୁମ ଚିନ୍ତା ଆମକୁ ରକ୍ଷା କରୁନ୍ତୁ ଓ ବୃଦ୍ଧି କରୁନ୍ତୁ।

ତ୍ଵଂ ହ୍ଯେହି ଚେରଵେ ଵିଦା ଭଗଂ ଵସୁତ୍ତଯେ ଉଦ୍ଵାଵୃଷସ୍ଵ ମଘଵନ୍ଗଵିଷ୍ଟଯ ଉଦିନ୍ଦ୍ରାଶ୍ଵମିଷ୍ଟଯେ

ତୁମେ ଏଠାକୁ ବନ୍ଧୁତ୍ୱ ପାଇଁ ଆସ, ଆମକୁ ଧନର ଅଂଶ ଦିଅ; ମଘବାନ୍, ଗୋଧନ ଲାଗି ଉଠ, ଇନ୍ଦ୍ର, ଅଶ୍ୱ ଲାଗି ଉଠ।