ସାମଵେଦଃ

ଇନ୍ଦ୍ରା ନୁ ପୂଷଣା ଵଯଂ ସଖ୍ଯାଯ ସ୍ଵସ୍ତଯେ ହୁଵେମ ଵାଜସାତଯେ

ଆମେ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ପୂଷଣଙ୍କୁ ବନ୍ଧୁତ୍ୱ, ମଙ୍ଗଳ ଓ ଶକ୍ତି ଲାଗି ଡାକୁଛୁ।

ନ କି ଇନ୍ଦ୍ର ତ୍ଵଦୁତ୍ତରଂ ନ ଜ୍ଯାଯୋ ଅସ୍ତି ଵୃତ୍ରହନ୍ ନ କ୍ଯେଵଂ ଯଥା ତ୍ଵମ୍

ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମଠାରୁ ବଡ଼ କିମ୍ବା ଉତ୍ତମ କେହି ନାହାନ୍ତି, ହେ ବୃତ୍ର ନାଶକ, ତୁମ ପରି କେହି ନାହାନ୍ତି।

ତରଣିଂ ଵୋ ଜନାନାଂ ତ୍ରଦଂ ଵାଜସ୍ଯ ଗୋମତଃ ସମାନମୁ ପ୍ର ଶଂସିଷମ୍

ମୁଁ ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ତୀବ୍ର ଓ ଧନ-ଗୋଦାତାକୁ ପ୍ରଶଂସା କରେ, ସେ ସମସ୍ତଙ୍କ ପାଇଁ ସମାନ।

ଅସୃଗ୍ରମିନ୍ଦ୍ର ତେ ଗିରଃ ପ୍ରତି ତ୍ଵାମୁଦହାସତ ସଜୋଷା ଵୃଷଭଂ ପତିମ୍

ମୁଁ ତୁମ ପାଇଁ, ଇନ୍ଦ୍ର, ମୋର ସ୍ତୁତିଗୁଡ଼ିକ ଉଚ୍ଚାରଣ କରିଛି; ସେଗୁଡ଼ିକ ଏକତାରେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଏବଂ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ଉପସ୍ଥାପନ କରେ।

ସୁନୀଥୋ ଘା ସ ମର୍ତ୍ଯୋ ଯଂ ମରୁତୋ ଯମର୍ଯମା ମିତ୍ରାସ୍ପାନ୍ତ୍ଯଦ୍ରୁହଃ

ଯେ ମଣିଷକୁ ମାରୁତ, ଅର୍ୟମା ଓ ମିତ୍ର ନିଷ୍କପଟ ଭାବେ ସହଯୋଗ କରନ୍ତି, ସେ ସଠିକ୍ ଦିଗରେ ଚାଲେ।

ଯଦ୍ଵୀଡାଵିନ୍ଦ୍ର ଯତ୍ସ୍ଥିରେ ଯତ୍ପର୍ଶାନେ ପରାଭୃତମ୍ ଵସୁ ସ୍ପାର୍ହଂ ତଦା ଭର

ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଯେଉଁ ଧନ ଲୁଚାଇ ରହିଛି, ଦୃଢ଼ କିମ୍ବା ଗୁପ୍ତ ଅଛି, ଯେଉଁ ମୂଲ୍ୟବାନ ଜିନିଷ ଅନ୍ୟେ ରଖିଛନ୍ତି, ସେଗୁଡ଼ିକୁ ଆମ ପାଖକୁ ଆଣ।

ଶ୍ରୁତଂ ଵୋ ଵୃତ୍ରହନ୍ତମଂ ପ୍ର ଚର୍ଷଣୀନାମ୍ ଆଶିଷେ ରାଧସେ ମହେ

ହେ ବୃତ୍ର ନାଶକ, ଆମେ ତୁମର ସବୁଠାରୁ ପ୍ରସିଦ୍ଧ କାର୍ଯ୍ୟ ବିଷୟରେ ଶୁଣିଛୁ, ଯାହା ଲୋକଙ୍କର ଭଲ ଓ ମହତ୍ତ୍ୱ ପାଇଁ।

ଅରଂ ତ ଇନ୍ଦ୍ର ଶ୍ରଵସେ ଗମେମ ଶୂର ତ୍ଵାଵତଃ ଅରଂ ଶକ୍ର ପରେମଣି

ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମ ସାହାଯ୍ୟରେ ଆମେ କୀର୍ତ୍ତିକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରିପାରିବା; ହେ ବୀର, ହେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଆମେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଲକ୍ଷ୍ୟକୁ ଅପେକ୍ଷା କରୁ।

ଧାନାଵନ୍ତଂ କରମ୍ଭିଣମପୂପଵନ୍ତମୁକ୍ଥିନମ୍ ଇନ୍ଦ୍ର ପ୍ରାତର୍ଜୁଷସ୍ଵ ନଃ

ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ପ୍ରଭାତବେଳେ ଆମ ପକ୍ଷରୁ ଧାନ, ପିଠା ଓ ସ୍ତୁତି ଗ୍ରହଣ କର।

ଅପାଂ ଫେନେନ ନମୁଚେଃ ଶିର ଇନ୍ଦ୍ରୋଦଵର୍ତଯଃ ଵିଶ୍ଵା ଯଦଜଯ ସ୍ପୃଧଃ

ଇନ୍ଦ୍ର ଜଳର ଫେନରେ ନାମୁଚିଙ୍କ ମୁଣ୍ଡ କାଟିଦେଲେ, ଯେତେବେଳେ ସେ ସମସ୍ତ ପ୍ରତିସ୍ପର୍ଧାକୁ ଜିତିଲେ।

ଇମେ ତ ଇନ୍ଦ୍ର ସୋମାଃ ସୁତାସୋ ଯେ ଚ ସୋତ୍ଵାଃ ତେଷାଂ ମତ୍ସ୍ଵ ପ୍ରଭୂଵସୋ

ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଏହି ସୋମରସ ତୁମ ପାଇଁ ଚାପାଯାଇଛି, ଯେଉଁଗୁଡ଼ିକ ଆସନ୍ତାକାଲି ଚାପାଯିବ; ହେ ପ୍ରଭୁତ୍ୱଶାଳୀ, ସେଗୁଡ଼ିକୁ ଆନନ୍ଦରେ ଗ୍ରହଣ କର।

ତୁଭ୍ଯଂ ସୁତାସଃ ସୋମାଃ ସ୍ତୀର୍ଣଂ ବର୍ହିର୍ଵିଭାଵସୋ ସ୍ତୋତୃଭ୍ଯ ଇନ୍ଦ୍ର ମୃଡଯ

ତୁମ ପାଇଁ, ଇନ୍ଦ୍ର, ସୋମରସ ଢାଳାଯାଇଛି, ଦୀପ୍ତିମାନ ଆସନ ପତ୍ରିଛି; ଗାୟକମାନେ ପାଇଁ କୃପା କର।

ଆ ଵ ଇନ୍ଦ୍ର କୃଵିଂ ଯଥା ଵାଜଯନ୍ତଃ ଶତକ୍ରତୁମ୍ ମଂହିଷ୍ଠଂ ସିଞ୍ଚ ଇନ୍ଦୁଭିଃ

ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ସେମାନେ ସୋମ ଢାଳୁଥିବାବେଳେ, ଶତଶକ୍ତି ଦାତା, ତୁମେ ଆସ; ସର୍ବାଧିକ ମହାନଙ୍କୁ ଏହି ରସରେ ସିଞ୍ଚନ କରନ୍ତୁ।

ଅତଶ୍ଚିଦିନ୍ଦ୍ର ନ ଉପା ଯାହି ଶତଵାଜଯା ଇଷା ସହସ୍ରଵାଜଯା

ଏଠାରୁ, ଇନ୍ଦ୍ର, ଶତଗୁଣ ଶକ୍ତି, ଆକାଂକ୍ଷିତ ଦାନ ଓ ସହସ୍ରଗୁଣ ଶକ୍ତି ସହ ଆମ ପାଖକୁ ଆସ।

ଆ ବୁନ୍ଦଂ ଵୃତ୍ରହା ଦଦେ ଜାତଃ ପୃଚ୍ଛଦ୍ଵି ମାତରମ୍ କ ଉଗ୍ରାଃ କେ ହ ଶୃଣ୍ଵିରେ

ବୃତ୍ର ନାଶକ ଏକ ବିନ୍ଦୁ ଦେଲେ; ଜନ୍ମ ସମୟରେ ସେ ମାଆକୁ ପଚାରିଲେ; କିଏ ସେ ଭୟଙ୍କର, କିଏ ଶୁଣୁଛନ୍ତି?

ବୃବଦୁକ୍ଥଂ ହଵାମହେ ସୃପ୍ରକରସ୍ନମୂତଯେ ସାଧଃ କୃଣ୍ଵନ୍ତମଵସେ

ଆମେ ବଡ଼ ପ୍ରଶଂସାର ଗୀତକୁ ଡାକୁଛୁ, ଯାହା ପ୍ରଶଂସାରେ ପ୍ରବାହିତ, ସହାୟତା ପାଇଁ, ଏହି କାମ ସଫଳ କରିବା ପାଇଁ।

ଋଜୁନୀତୀ ନୋ ଵରୁଣୋ ମିତ୍ରୋ ନଯତି ଵିଦ୍ଵାନ୍ ଅର୍ଯମା ଦେଵୈଃ ସଜୋଷାଃ

ବିଦ୍ୱାନ୍ ବରୁଣ, ମିତ୍ର ଓ ଅର୍ଯ୍ୟମା ଦେବତାମାନେ ସହିତ ଏକତାରେ ଆମକୁ ସିଧାସଳଖ ଦିଗରେ ନେଇଯାନ୍ତି।

ଦୂରାଦିହେଵ ଯତ୍ସତୋ ଽରୁଣପ୍ସୁରଶିଶ୍ଵିତତ୍ ଵି ଭାନୁଂ ଵିଶ୍ଵଥାତନତ୍

ଯେପରି ଦୂରରୁ, ସେପରି ଏହି ତରୁଣ ଓ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଜ୍ୟୋତି ଚାରିଦିଗକୁ ଆଲୋକରେ ଭରିଦେଉଛି।

ଆ ନୋ ମିତ୍ରାଵରୁଣା ଘୃତୈର୍ଗଵ୍ଯୂତିମୁକ୍ଷତମ୍ ମଧ୍ଵା ରଜାଂସି ସୁକ୍ରତୂ

ମିତ୍ର ଓ ବରୁଣ, ଘୃତ ଦ୍ୱାରା ଆମ ପାଇଁ ଗୋଧନର ସମୃଦ୍ଧି ଦିଅନ୍ତୁ; ମଧୁ ଦ୍ୱାରା, ହେ କୁଶଳୀ, ଏହି ଜଗତର ଶ୍ରେଷ୍ଠତା ଦିଅନ୍ତୁ।

ଉଦୁ ତ୍ଯେ ସୂନଵୋ ଗିରଃ କାଷ୍ଠା ଯଜ୍ଞେଷ୍ଵତ୍ନତ ଵାଶ୍ରା ଅଭିଜ୍ଞୁ ଯାତଵେ

ପୁଅମାନେ ତାଙ୍କର କଣ୍ଠସ୍ୱର ଉଠାଇଛନ୍ତି, ଯଜ୍ଞରେ ସେମାନେ ସମସ୍ତ ସୀମାକୁ ଛୁଇଁଛନ୍ତି; ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଲୋକମାନେ ଯାତ୍ରା ପାଇଁ ଆସନ୍ତି।

ଇଦଂ ଵିଷ୍ଣୁର୍ଵି ଚକ୍ରମେ ତ୍ରେଧା ନି ଦଧେ ପଦମ୍ ସମୂଢମସ୍ଯ ପାଂସୁଲେ

ବିଷ୍ଣୁ ବିଶାଳ ପଦକ୍ଷେପ ଦେଲେ; ସେ ତିନିଥର ପଦ ରଖିଲେ, ଧୂଳିରେ ଏହାକୁ ଦୃଢ଼ଭାବରେ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କଲେ।

ଅତୀହି ମନ୍ଯୁଷାଵିଣଂ ସୁଷୁଵାଂସମୁପେରଯ ଅସ୍ଯ ରାତୌ ସୁତଂ ପିବ

ତୁମର ଉତ୍ସାହରେ ଆସ, ଭଲଭାବରେ ପିସାଯାଇଥିବାକୁ ଉପରେ ଉଠା; ଏହି ଦାନରେ, ସୋମରସ ପିଉ।

କଦୁ ପ୍ରଚେତସେ ମହେ ଵଚୋ ଦେଵାଯ ଶସ୍ଯତେ ତଦିଧ୍ଯସ୍ଯ

କେଉଁ ଶବ୍ଦ ବୁଦ୍ଧିମାନ୍ ଓ ମହାନ୍ ଦେବତା ପାଇଁ ପ୍ରଶଂସିତ? ସେହି ଏକମାନେ ତାଙ୍କର।

ଉକ୍ଥଂ ଚ ନ ଶସ୍ଯମାନଂ ନାଗୋ ରଯିରା ଚିକେତ ନ ଗାଯତ୍ରଂ ଗୀଯମାନମ୍

ପ୍ରଶଂସିତ ହେଉଥିବା ଗୀତକୁ କିମ୍ବା ଧନକୁ କେହି ଧ୍ୟାନ ଦେଉନାହାନ୍ତି; ଗାଉଥିବା ଗୀତକୁ ମଧ୍ୟ ଦେଖିବାକୁ ମିଳୁନାହିଁ।

ଇନ୍ଦ୍ର ଉକ୍ଥେଭିର୍ମନ୍ଦିଷ୍ଠୋ ଵାଜାନାଂ ଚ ଵାଜପତିଃ ହରିଵାନ୍ତ୍ସୁତାନାଂ ସଖା

ଇନ୍ଦ୍ର ଗୀତରେ ସବୁଠାରୁ ଆନନ୍ଦିତ; ସେ ପୁରସ୍କାରର ନାୟକ ଓ ସୋମ ପିସାଯାଇଥିବାଙ୍କର ସଙ୍ଗୀ, ହଳଦିଆ ଘୋଡ଼ାର ସ୍ୱାମୀ।

ଆ ଯାହ୍ଯୁପ ନଃ ସୁତଂ ଵାଜେଭିର୍ମା ହୃଣୀଯଥାଃ ମହାଂ ଇଵ ଯୁଵଜାନିଃ

ଆମ ପାଖକୁ ଆସ, ଆମ ସୋମ ପାଖକୁ ପୁରସ୍କାର ସହିତ ଆସ; ଏକ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଯୁବକ ପରି ଦୂରେ ହଟିଯେଉନାହା।

କଦା ଵସୋ ସ୍ତୋତ୍ରଂ ହର୍ଯତ ଆ ଅଵ ଶ୍ମଶା ରୁଧଦ୍ଵାଃ ଦୀର୍ଘଂ ସୁତମ୍ ଵାତାପ୍ଯାଯ

ହେ ଦୟାଳୁ, କେବେ ପ୍ରଶଂସିତ ଗୀତ ତୁମକୁ ଖୁସି କରିବ? ଦୀର୍ଘ ସମୟ ପିସାଯାଇଥିବା ସୋମ ପାଇଁ, ହେ ରୁଧଦ୍ୱାହ, ଆମ ପାଖକୁ ଆସ, ଶିତଳତା ଦିଅ।

ବ୍ରାହ୍ମଣାଦିନ୍ଦ୍ର ରାଧସଃ ପିବା ସୋମମୃତୂଂ ରନୁ ତଵେଦଂ ସଖ୍ଯମସ୍ତୃତମ୍

ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କର ଦାନ ପାଇଁ ସୋମ ପିଉ; ଋତୁକୁ ଅନୁସର; ତୁମର ଏହି ସଖ୍ୟ ଅଟୁଟ।

ଵଯଂ ଘା ତେ ଅପି ସ୍ମସି ସ୍ତୋତାର ଇନ୍ଦ୍ର ଗିର୍ଵଣଃ ତ୍ଵଂ ନୋ ଜିନ୍ଵ ସୋମପାଃ

ଆମେ ନିଶ୍ଚୟ ତୁମର ଗାୟକ, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଗୀତ ପ୍ରେମୀ; ତୁମେ, ହେ ସୋମପାନୀ, ଆମ ପାଇଁ ବିଜୟ ଦିଅ।