ସାମଵେଦଃ

ଭଦ୍ରଂ କର୍ଣେଭିଃ ଶୃଣୁଯାମ ଦେଵା ଭଦ୍ରଂ ପଶ୍ଯେମାକ୍ଷଭିର୍ଯଜତ୍ରାଃ ସ୍ଥିରୈରଙ୍ଗୈସ୍ତୁଷ୍ଟୁଵାଂ ସସ୍ତନୂଭିର୍ଵ୍ଯଶେମହି ଦେଵହିତଂ ଯଦାଯୁଃ

ଦେବମାନେ, ଆମେ ମାନେ ନିଜ କାନରେ ଭଲ କଥା ଶୁଣିପାରିବା; ଆମେ ମାନେ ନିଜ ଆଖିରେ ଭଲ ଦେଖିପାରିବା, ପୂଜାରେ ନିମଗ୍ନ ହୋଇ; ଦୃଢ଼ ଅଙ୍ଗ ଧରି, ତୁମକୁ ଗାଇ ଗାଇ, ଦେବମାନେ ଦିଆ ଜୀବନ ଭଲରେ ଅତିକ୍ରମ କରିପାରିବା।

ସ୍ଵସ୍ତି ନ ଇନ୍ଦ୍ରୋ ଵୃଦ୍ଧଶ୍ରଵାଃ ସ୍ଵସ୍ତି ନଃ ପୂଷା ଵିଶ୍ଵଵେଦାଃ ସ୍ଵସ୍ତି ନସ୍ତାର୍କ୍ଷ୍ଯୋ ଅରିଷ୍ଟନେମିଃ ସ୍ଵସ୍ତି ନୋ ବୃହସ୍ପତିର୍ଦଧାତୁ

ଏଇ ଇନ୍ଦ୍ର, ଯିଏ ଉଚ୍ଚ କୀର୍ତିର ମାଳିକ, ଆମେ ଭଲରେ ରୁହିବା ପାଇଁ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦିଅ। ପୂଷା, ଯିଏ ସମସ୍ତ କଥା ଜାଣିଛନ୍ତି, ଆମକୁ ଭଲ ରଖ। ତାର୍କ୍ଷ୍ୟ, ଯିଏ ଅପରିସ୍ଥିତ ଚକ୍ରର ମାଳିକ, ଆମକୁ ଭଲ ରଖ। ବୃହସ୍ପତି, ଆମେ ସବୁଠୁ ଭଲ ରୁହିବା ପାଇଁ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦିଅ।

ଓଁ ସ୍ଵସ୍ତି ନୋ ବୃହସ୍ପତିର୍ଦଧାତୁ

ଓଁ, ବୃହସ୍ପତି ଆମକୁ ଭଲ ରଖନ୍ତୁ।