ସାମଵେଦଃ

କଙ୍କାଃ ସୁପର୍ଣା ଅନୁ ଯନ୍ତ୍ଵେନାନ୍ଗୃଧ୍ରାଣାମନ୍ନମସାଵସ୍ତୁ ସେନା ମୈଷାଂ ମୋଚ୍ଯଘହାରଶ୍ଚ ନେନ୍ଦ୍ର ଵଯାଂସ୍ଯେନାନନୁସଂଯନ୍ତୁ ସର୍ଵାନ୍

ଏହି ତୀର ପଛରେ କଂକ ଓ ବଡ଼ ପକ୍ଷୀମାନେ ଚଲନ୍ତୁ, ଗୃଧ୍ରମାନେ ମୃତ ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କ ମାଂସ ଖାନ୍ତୁ; ଆମ ସେନା କଷ୍ଟରୁ ମୁକ୍ତ ହେଉ, ଏବଂ ସମସ୍ତ ପକ୍ଷୀମାନେ ମୋର କେହି ପଛରେ ଚଲନ୍ତୁ ନାହିଁ।

ଅମିତ୍ରସେନାଂ ମଘଵନ୍ନସ୍ମାଞ୍ଛତ୍ରୁଯତୀମଭି ଉଭୌ ତାମିନ୍ଦ୍ର ଵୃତ୍ରହନ୍ନଗ୍ନିଶ୍ଚ ଦହତଂ ପ୍ରତି

ମଘବନ, ଆମ ବିରୋଧରେ ଥିବା ଶତ୍ରୁ ସେନାକୁ ବିକ୍ଷିପ୍ତ କର; ଇନ୍ଦ୍ର, ବୃତ୍ର ନାଶକ ଓ ଅଗ୍ନି, ଦୁଇ ପଟେ ତାଙ୍କୁ ଜଳାଇ ଦିଅ।

ଯତ୍ର ବାଣାଃ ସମ୍ପତନ୍ତି କୁମାରା ଵିଶିଖା ଇଵ ତତ୍ରା ନୋ ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ପତିରଦିତିଃ ଶର୍ମ ଯଚ୍ଛତୁ ଵିଶ୍ଵାହା ଶର୍ମ ଯଚ୍ଛତୁ

ଯେଉଁଠାରେ ତୀରମାନେ ପଡ଼ୁଛି, ଯେଉଁଠାରେ ଯୁବକମାନେ ତୀର ପରି ଅଛନ୍ତି, ସେଠାରେ ବୃହସ୍ପତି ଓ ଅଦିତି ଆମକୁ ସୁରକ୍ଷା ଦିଅନ୍ତୁ, ସଦା ସୁରକ୍ଷା ଦିଅନ୍ତୁ।

ଵି ରକ୍ଷୋ ଵି ମୃଧୋ ଜହି ଵି ଵୃତ୍ରସ୍ଯ ହନୂ ରୁଜ ଵି ମନ୍ଯୁମିନ୍ଦ୍ର ଵୃତ୍ରହନ୍ନମିତ୍ରସ୍ଯାଭିଦାସତଃ

ଦୂର କର, ରାକ୍ଷସମାନେ ଦୂର କର, ଶତ୍ରୁମାନେ ଦୂର କର, ବୃତ୍ରର ଜିହ୍ବା ଭଙ୍ଗ କର, କ୍ରୋଧକୁ ଭଙ୍ଗ କର, ଇନ୍ଦ୍ର, ବୃତ୍ର ନାଶକ, ଆକ୍ରମଣ କରୁଥିବା ଶତ୍ରୁର।

ଵି ନ ଇନ୍ଦ୍ର ମୃଧୋ ଜହି ନୀଚା ଯଚ୍ଛ ପୃତନ୍ଯତଃ ଯୋ ଅସ୍ମାଂ ଅଭିଦାସତ୍ଯଧରଂ ଗମଯା ତମଃ

ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମ ଶତ୍ରୁମାନେ ଦୂର କର, ଆକ୍ରମଣକାରୀମାନେକୁ ତଳେ ଫିଙ୍ଗି ଦିଅ; ଯେଉଁଠାରେ କେହି ଆମକୁ ଆକ୍ରମଣ କରେ, ତାକୁ ଅନ୍ଧାରକୁ ପଠାଇ ଦିଅ।

ଇନ୍ଦ୍ରସ୍ଯ ବାହୂ ସ୍ଥଵିରୌ ଯୁଵାନାଵନାଧୃଷ୍ଯୌ ସୁପ୍ରତୀକାଵସହ୍ଯୌ ତୌ ଯୁଞ୍ଜୀତ ପ୍ରଥମୌ ଯୋଗ ଆଗତେ ଯାଭ୍ଯାଂ ଜିତମସୁରାଣାଂ ସହୋ ମହତ୍

ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଦୁଇଟି ବାହୁ ଦୃଢ଼ ଏବଂ ଯୁବା, ଅଜୟ, ଭଲ ଦେଖାଯାଉଥିବା, ଅପରାଜିତ—ଯୁଦ୍ଧ ଆରମ୍ଭରେ ସେମାନେ ଯୋଗ ଦିଅନ୍ତୁ, ଯେଉଁ ବାହୁ ଦ୍ୱାରା ଅସୁରମାନେର ବଡ଼ ଶକ୍ତିକୁ ବିଜୟ କରାଯାଇଥିଲା।

ମର୍ମାଣି ତେ ଵର୍ମଣା ଚ୍ଛାଦଯାମି ସୋମସ୍ତ୍ଵା ରାଜାମୃତେନାନୁ ଵସ୍ତାମ୍ ଉରୋର୍ଵରୀଯୋ ଵରୁଣସ୍ତେ କୃଣୋତୁ ଜଯନ୍ତଂ ତ୍ଵାନୁ ଦେଵା ମଦନ୍ତୁ

ତୁମର ଜୀବନ ଅଙ୍ଗଗୁଡ଼ିକୁ ଆମି ଅସ୍ତ୍ରରେ ଢାକି ଦେଉଛି; ସୋମ ରାଜା ତୁମକୁ ଅମୃତରେ ମାଜନ୍ତୁ; ଭରୁଣ ତୁମକୁ ବିଜୟୀ କରନ୍ତୁ; ଦେବମାନେ ତୁମକୁ ଆନନ୍ଦିତ କରନ୍ତୁ।

ଅନ୍ଧା ଅମିତ୍ରା ଭଵତାଶୀର୍ଷାଣୋ ଽହଯ ଇଵ ତେଷାଂ ଵୋ ଅଗ୍ନିନୁନ୍ନାନାମିନ୍ଦ୍ରୋ ହନ୍ତୁ ଵରଂଵରମ୍

ଶତ୍ରୁମାନେ ଅନ୍ଧା ଓ ମୁଣ୍ଡ ହିନ୍ନ ହେଉ, ସାପ ପରି; ଅଗ୍ନିରେ ଜଳିଥିବା ସେମାନେକୁ ଇନ୍ଦ୍ର ପୁନିପୁନି ମାରନ୍ତୁ।

ଯୋ ନଃ ସ୍ଵୋ ଽରଣୋ ଯଶ୍ଚ ନିଷ୍ଟ୍ଯୋ ଜିଘାଂସତି ଦେଵାସ୍ତଂ ସର୍ଵେ ଧୂର୍ଵନ୍ତୁ ବ୍ରହ୍ମ ଵର୍ମ ମମାନ୍ତରଂ ଶର୍ମ ଵର୍ମ ମମାନ୍ତରମ୍

ଆମ ମଧ୍ୟରେ ଯେ କେହି ଶତ୍ରୁ, କିମ୍ବା ଦୂର ନିକଟରେ ଯେ କେହି ଆମକୁ କ୍ଷତି କରିବାକୁ ଚାହେ, ସମସ୍ତ ଦେବମାନେ ତାକୁ ଦଣ୍ଡିତ କରନ୍ତୁ; ପୂଜା ମୋର ଭିତରେ ଅସ୍ତ୍ର ହେଉ, ସୁରକ୍ଷା ମୋର ଭିତରେ ଅସ୍ତ୍ର ହେଉ।

ମୃଗୋ ନ ଭୀମଃ କୁଚରୋ ଗିରିଷ୍ଠାଃ ପରାଵତ ଆ ଜଗନ୍ଥା ପରସ୍ଯାଃ ସୃକଂ ସଂଶାଯ ପଵିମିନ୍ଦ୍ର ତିଗ୍ମଂ ଵି ଶତ୍ରୂଂ ତାଢି ଵି ମୃଧୋ ନୁଦସ୍ଵ

ଭୟଙ୍କର ଜନ୍ତୁ ପରି, ପାହାଡ଼ରେ ଘୁଞ୍ଚି ଘୁଞ୍ଚି, ତୁମେ ଶତ୍ରୁର ଗୁହାକୁ ପହଞ୍ଚିଛ; ଇନ୍ଦ୍ର, ଧନୁରେ ତୀକ୍ଷ୍ଣ ତୀର ଲଗାଇ, ଶତ୍ରୁମାନେକୁ ମାର, ଶତ୍ରୁମାନେକୁ ଦୂର କର।

ଭଦ୍ରଂ କର୍ଣେଭିଃ ଶୃଣୁଯାମ ଦେଵା ଭଦ୍ରଂ ପଶ୍ଯେମାକ୍ଷଭିର୍ଯଜତ୍ରାଃ ସ୍ଥିରୈରଙ୍ଗୈସ୍ତୁଷ୍ଟୁଵାଂ ସସ୍ତନୂଭିର୍ଵ୍ଯଶେମହି ଦେଵହିତଂ ଯଦାଯୁଃ

ଦେବମାନେ, ଆମେ ମାନେ ନିଜ କାନରେ ଭଲ କଥା ଶୁଣିପାରିବା; ଆମେ ମାନେ ନିଜ ଆଖିରେ ଭଲ ଦେଖିପାରିବା, ପୂଜାରେ ନିମଗ୍ନ ହୋଇ; ଦୃଢ଼ ଅଙ୍ଗ ଧରି, ତୁମକୁ ଗାଇ ଗାଇ, ଦେବମାନେ ଦିଆ ଜୀବନ ଭଲରେ ଅତିକ୍ରମ କରିପାରିବା।

ସ୍ଵସ୍ତି ନ ଇନ୍ଦ୍ରୋ ଵୃଦ୍ଧଶ୍ରଵାଃ ସ୍ଵସ୍ତି ନଃ ପୂଷା ଵିଶ୍ଵଵେଦାଃ ସ୍ଵସ୍ତି ନସ୍ତାର୍କ୍ଷ୍ଯୋ ଅରିଷ୍ଟନେମିଃ ସ୍ଵସ୍ତି ନୋ ବୃହସ୍ପତିର୍ଦଧାତୁ

ଏଇ ଇନ୍ଦ୍ର, ଯିଏ ଉଚ୍ଚ କୀର୍ତିର ମାଳିକ, ଆମେ ଭଲରେ ରୁହିବା ପାଇଁ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦିଅ। ପୂଷା, ଯିଏ ସମସ୍ତ କଥା ଜାଣିଛନ୍ତି, ଆମକୁ ଭଲ ରଖ। ତାର୍କ୍ଷ୍ୟ, ଯିଏ ଅପରିସ୍ଥିତ ଚକ୍ରର ମାଳିକ, ଆମକୁ ଭଲ ରଖ। ବୃହସ୍ପତି, ଆମେ ସବୁଠୁ ଭଲ ରୁହିବା ପାଇଁ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦିଅ।

ଓଁ ସ୍ଵସ୍ତି ନୋ ବୃହସ୍ପତିର୍ଦଧାତୁ

ଓଁ, ବୃହସ୍ପତି ଆମକୁ ଭଲ ରଖନ୍ତୁ।