ସାମଵେଦଃ

ଗୋତ୍ରଭିଦଂ ଗୋଵିଦଂ ଵଜ୍ରବାହୁଂ ଜଯନ୍ତମଜ୍ମ ପ୍ରମୃଣନ୍ତମୋଜସା ଇମଂ ସଜାତା ଅନୁ ଵୀରଯଧ୍ଵମିନ୍ଦ୍ରଂ ସଖାଯୋ ଅନୁ ସଂ ରଭଧ୍ଵମ୍

ବାଡ଼ ଭଙ୍ଗ କରୁଥିବା, ଗୋ ଜଣା, ବଜ୍ରବାହୁ, ବିଜୟୀ, ଶକ୍ତିରେ ଦମନ କରୁଥିବା; ମିତ୍ରମାନେ, ଏହି ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଅନୁସରଣ କର, ତୁମ ସଖା, ଏକସାଥି ଯୋଗ ଦିଅ।

ଅଭି ଗୋତ୍ରାଣି ସହସା ଗାହମାନୋ ଽଦଯୋ ଵୀରଃ ଶତମନ୍ଯୁରିନ୍ଦ୍ରଃ ଦୁଶ୍ଚ୍ଯଵନଃ ପୃତନାଷାଡଯୁଧ୍ଯୋ ଽସ୍ମାକଂ ସେନା ଅଵତୁ ପ୍ର ଯୁତ୍ସୁ

ଇନ୍ଦ୍ର, ବୀର, ଶତଶକ୍ତି, ଶକ୍ତିରେ ଆଗକୁ ବଢ଼ିବା, ବାଡ଼ ଭଙ୍ଗ କରୁଥିବା, ଦୁର୍ବଳାନ୍ତ, ଯୁଦ୍ଧରେ ଦମନ କରୁଥିବା, ଆମ ସେନାକୁ ଯୁଦ୍ଧରେ ରକ୍ଷା କର।

ଇନ୍ଦ୍ର ଆସାଂ ନେତା ବୃହସ୍ପତିର୍ଦକ୍ଷିଣା ଯଜ୍ଞଃ ପୁର ଏତୁ ସୋମଃ ଦେଵସେନାନାମଭିଭଞ୍ଜତୀନାଂ ଜଯନ୍ତୀନାଂ ମରୁତୋ ଯନ୍ତ୍ଵଗ୍ରମ୍

ଇନ୍ଦ୍ର ଏମାନଙ୍କ ନେତା, ବୃହସ୍ପତି ତାଙ୍କ ଦକ୍ଷିଣ ହାତ, ଯଜ୍ଞ ତାଙ୍କ ପ୍ରକୋଟ, ସୋମ ତାଙ୍କ ଆଗ; ଦେବସେନାମାନେ ମଧ୍ୟରେ, ମାରୁତମାନେ ବିଜୟୀ ଏବଂ ଜିତିଥିବା ଆଗରେ ଯାଉ।

ଇନ୍ଦ୍ରସ୍ଯ ଵୃଷ୍ଣୋ ଵରୁଣସ୍ଯ ରାଜ୍ଞ ଆଦିତ୍ଯାନାଂ ମରୁତାଂ ଉଗ୍ରମ୍ ମହାମନସାଂ ଭୁଵନଚ୍ଯଵାନାଂ ଘୋଷୋ ଦେଵାନାଂ ଜଯତାମୁଦସ୍ଥାତ୍

ଇନ୍ଦ୍ର, ବଳଶାଳୀ ବୃଷ୍ଣ, ରାଜା ଭରୁଣ, ଆଦିତ୍ୟମାନେ, ମରୁତମାନେ—ଏହି ଦେବମାନେ ଯେଉଁମାନେ ଭୟଙ୍କର ଏବଂ ବଡ଼ ମନ ଧରିଛନ୍ତି, ଯେଉଁମାନେ ଏହି ବିଶ୍ୱକୁ କମ୍ପାଇ ଦେଇଥାନ୍ତି—ସେମାନଙ୍କର ବିଜୟ ରବ ଉପରେ ଉଠିଛି।

ଉଦ୍ଧର୍ଷଯ ମଘଵନ୍ନାଯୁଧାନ୍ଯୁତ୍ସତ୍ଵନାଂ ମାମକାନାଂ ମନାଂସି ଉଦ୍ଵୃତ୍ରହନ୍ଵାଜିନାଂ ଵାଜିନାନ୍ଯୁଦ୍ରଥାନାଂ ଜଯତାଂ ଯନ୍ତୁ ଘୋଷାଃ

ମଘବନ, ତୁମେ ଅସ୍ତ୍ରଗୁଡ଼ିକୁ ଜାଗ୍ରୁତ କର, ମୋର ଲୋକମାନଙ୍କର ମନକୁ ଉତ୍ସାହିତ କର, ବୃତ୍ର ନାଶକ, ବିଜୟୀ ଘୋଡ଼ା ଓ ରଥମାନଙ୍କର ରବ ଉପରେ ଉଠିଯାଉ।

ଅସ୍ମାକମିନ୍ଦ୍ରଃ ସମୃତେଷୁ ଧ୍ଵଜେଷ୍ଵସ୍ମାକଂ ଯା ଇଷଵସ୍ତା ଜଯନ୍ତୁ ଅସ୍ମାକଂ ଵୀରା ଉତ୍ତରେ ଭଵନ୍ତ୍ଵସ୍ମାଂ ଉ ଦେଵା ଅଵତା ହଵେଷୁ

ଏହି ଧ୍ୱଜମାନେ ଭିତରେ ଇନ୍ଦ୍ର ଆମ ସହିତ ରହୁ, ଆମ ତୀରମାନେ ବିଜୟୀ ହେଉ, ଆମ ବୀରମାନେ ସବୁଠୁ ଉତ୍ତମ ହେଉ, ଦେବମାନେ, ଆମ ପୂଜାରେ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ।

ଅସୌ ଯା ସେନା ମରୁତଃ ପରେଷାମଭ୍ଯେତି ନ ଓଜସା ତାଂ ଗୂହତ ତମସାପଵ୍ରତେନ ଯଥୈତେଷାମନ୍ଯୋ ଅନ୍ଯଂ ନ ଜାନାତ୍

ଅନ୍ୟମାନଙ୍କର ମରୁତମାନେ ଯେଉଁ ସେନା ଶକ୍ତି ବିନା ଆସୁଛି, ତାକୁ ଅନ୍ଧାରରେ ଲୁଚାଇ ଦିଅ, ଭ୍ରମରେ ଭରି ଦିଅ, ଯେପରି ଏକ ଅନ୍ୟକୁ ଚିହ୍ନି ପାରିବେ ନାହିଁ।

ଅମୀଷାଂ ଚିତ୍ତଂ ପ୍ରତିଲୋଭଯନ୍ତୀ ଗୃହାଣାଙ୍ଗାନ୍ଯପ୍ଵେ ପରେହି ଅଭି ପ୍ରେହି ନିର୍ଦହ ହୃତ୍ସୁ ଶୋକୈରନ୍ଧେନାମିତ୍ରାସ୍ତମସା ସଚନ୍ତାମ୍

ଏହି ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କର ମନକୁ ଭ୍ରମିତ କର, ତାଙ୍କ ଅଙ୍ଗଗୁଡ଼ିକୁ ବିକ୍ଷିପ୍ତ କର, ତାଙ୍କୁ ଦୂରେ ହଟାଇ ଦିଅ; ଆଗେ ବଢ଼, ତାଙ୍କ ହୃଦୟରେ ଦୁଃଖରେ ଜଳାଇ ଦିଅ, ଶତ୍ରୁମାନେ ଅନ୍ଧାରରେ ଏକତ୍ରିତ ହେଉ।

ପ୍ରେତା ଜଯତା ନର ଇନ୍ଦ୍ରୋ ଵଃ ଶର୍ମ ଯଚ୍ଛତୁ ଉଗ୍ରା ଵଃ ସନ୍ତୁ ବାହଵୋ ଽନାଧୃଷ୍ଯା ଯଥାସଥ

ପୁରୁଷମାନେ, ଆଗେ ବଢ଼, ବିଜୟୀ ହେଉ; ଇନ୍ଦ୍ର ତୁମକୁ ସୁରକ୍ଷା ଦିଅନ୍ତୁ; ତୁମର ବାହୁ ଭୟଙ୍କର ଏବଂ ଅଜୟ ହେଉ, ଯେପରି ତୁମେ ଅଛ।

ଅଵସୃଷ୍ଟା ପରା ପତ ଶରଵ୍ଯେ ବ୍ରହ୍ମସଂଶିତେ ଗଚ୍ଛାମିତ୍ରାନ୍ପ୍ର ପଦ୍ଯସ୍ଵ ମାମୀଷାଂ କଂ ଚ ନୋଚ୍ଛିଷଃ

ପୂଜାରେ ତୀକ୍ଷ୍ଣ ହୋଇଥିବା ତୀର, ଛାଡ଼ି ଦିଅ, ଦୂରକୁ ଉଡ଼ିଯାଉ; ଶତ୍ରୁମାନେ ଉପରେ ପଡ଼, ମୋର କେହି ଉପରେ ନ ପଡ଼।

କଙ୍କାଃ ସୁପର୍ଣା ଅନୁ ଯନ୍ତ୍ଵେନାନ୍ଗୃଧ୍ରାଣାମନ୍ନମସାଵସ୍ତୁ ସେନା ମୈଷାଂ ମୋଚ୍ଯଘହାରଶ୍ଚ ନେନ୍ଦ୍ର ଵଯାଂସ୍ଯେନାନନୁସଂଯନ୍ତୁ ସର୍ଵାନ୍

ଏହି ତୀର ପଛରେ କଂକ ଓ ବଡ଼ ପକ୍ଷୀମାନେ ଚଲନ୍ତୁ, ଗୃଧ୍ରମାନେ ମୃତ ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କ ମାଂସ ଖାନ୍ତୁ; ଆମ ସେନା କଷ୍ଟରୁ ମୁକ୍ତ ହେଉ, ଏବଂ ସମସ୍ତ ପକ୍ଷୀମାନେ ମୋର କେହି ପଛରେ ଚଲନ୍ତୁ ନାହିଁ।

ଅମିତ୍ରସେନାଂ ମଘଵନ୍ନସ୍ମାଞ୍ଛତ୍ରୁଯତୀମଭି ଉଭୌ ତାମିନ୍ଦ୍ର ଵୃତ୍ରହନ୍ନଗ୍ନିଶ୍ଚ ଦହତଂ ପ୍ରତି

ମଘବନ, ଆମ ବିରୋଧରେ ଥିବା ଶତ୍ରୁ ସେନାକୁ ବିକ୍ଷିପ୍ତ କର; ଇନ୍ଦ୍ର, ବୃତ୍ର ନାଶକ ଓ ଅଗ୍ନି, ଦୁଇ ପଟେ ତାଙ୍କୁ ଜଳାଇ ଦିଅ।

ଯତ୍ର ବାଣାଃ ସମ୍ପତନ୍ତି କୁମାରା ଵିଶିଖା ଇଵ ତତ୍ରା ନୋ ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ପତିରଦିତିଃ ଶର୍ମ ଯଚ୍ଛତୁ ଵିଶ୍ଵାହା ଶର୍ମ ଯଚ୍ଛତୁ

ଯେଉଁଠାରେ ତୀରମାନେ ପଡ଼ୁଛି, ଯେଉଁଠାରେ ଯୁବକମାନେ ତୀର ପରି ଅଛନ୍ତି, ସେଠାରେ ବୃହସ୍ପତି ଓ ଅଦିତି ଆମକୁ ସୁରକ୍ଷା ଦିଅନ୍ତୁ, ସଦା ସୁରକ୍ଷା ଦିଅନ୍ତୁ।

ଵି ରକ୍ଷୋ ଵି ମୃଧୋ ଜହି ଵି ଵୃତ୍ରସ୍ଯ ହନୂ ରୁଜ ଵି ମନ୍ଯୁମିନ୍ଦ୍ର ଵୃତ୍ରହନ୍ନମିତ୍ରସ୍ଯାଭିଦାସତଃ

ଦୂର କର, ରାକ୍ଷସମାନେ ଦୂର କର, ଶତ୍ରୁମାନେ ଦୂର କର, ବୃତ୍ରର ଜିହ୍ବା ଭଙ୍ଗ କର, କ୍ରୋଧକୁ ଭଙ୍ଗ କର, ଇନ୍ଦ୍ର, ବୃତ୍ର ନାଶକ, ଆକ୍ରମଣ କରୁଥିବା ଶତ୍ରୁର।

ଵି ନ ଇନ୍ଦ୍ର ମୃଧୋ ଜହି ନୀଚା ଯଚ୍ଛ ପୃତନ୍ଯତଃ ଯୋ ଅସ୍ମାଂ ଅଭିଦାସତ୍ଯଧରଂ ଗମଯା ତମଃ

ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମ ଶତ୍ରୁମାନେ ଦୂର କର, ଆକ୍ରମଣକାରୀମାନେକୁ ତଳେ ଫିଙ୍ଗି ଦିଅ; ଯେଉଁଠାରେ କେହି ଆମକୁ ଆକ୍ରମଣ କରେ, ତାକୁ ଅନ୍ଧାରକୁ ପଠାଇ ଦିଅ।

ଇନ୍ଦ୍ରସ୍ଯ ବାହୂ ସ୍ଥଵିରୌ ଯୁଵାନାଵନାଧୃଷ୍ଯୌ ସୁପ୍ରତୀକାଵସହ୍ଯୌ ତୌ ଯୁଞ୍ଜୀତ ପ୍ରଥମୌ ଯୋଗ ଆଗତେ ଯାଭ୍ଯାଂ ଜିତମସୁରାଣାଂ ସହୋ ମହତ୍

ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଦୁଇଟି ବାହୁ ଦୃଢ଼ ଏବଂ ଯୁବା, ଅଜୟ, ଭଲ ଦେଖାଯାଉଥିବା, ଅପରାଜିତ—ଯୁଦ୍ଧ ଆରମ୍ଭରେ ସେମାନେ ଯୋଗ ଦିଅନ୍ତୁ, ଯେଉଁ ବାହୁ ଦ୍ୱାରା ଅସୁରମାନେର ବଡ଼ ଶକ୍ତିକୁ ବିଜୟ କରାଯାଇଥିଲା।

ମର୍ମାଣି ତେ ଵର୍ମଣା ଚ୍ଛାଦଯାମି ସୋମସ୍ତ୍ଵା ରାଜାମୃତେନାନୁ ଵସ୍ତାମ୍ ଉରୋର୍ଵରୀଯୋ ଵରୁଣସ୍ତେ କୃଣୋତୁ ଜଯନ୍ତଂ ତ୍ଵାନୁ ଦେଵା ମଦନ୍ତୁ

ତୁମର ଜୀବନ ଅଙ୍ଗଗୁଡ଼ିକୁ ଆମି ଅସ୍ତ୍ରରେ ଢାକି ଦେଉଛି; ସୋମ ରାଜା ତୁମକୁ ଅମୃତରେ ମାଜନ୍ତୁ; ଭରୁଣ ତୁମକୁ ବିଜୟୀ କରନ୍ତୁ; ଦେବମାନେ ତୁମକୁ ଆନନ୍ଦିତ କରନ୍ତୁ।

ଅନ୍ଧା ଅମିତ୍ରା ଭଵତାଶୀର୍ଷାଣୋ ଽହଯ ଇଵ ତେଷାଂ ଵୋ ଅଗ୍ନିନୁନ୍ନାନାମିନ୍ଦ୍ରୋ ହନ୍ତୁ ଵରଂଵରମ୍

ଶତ୍ରୁମାନେ ଅନ୍ଧା ଓ ମୁଣ୍ଡ ହିନ୍ନ ହେଉ, ସାପ ପରି; ଅଗ୍ନିରେ ଜଳିଥିବା ସେମାନେକୁ ଇନ୍ଦ୍ର ପୁନିପୁନି ମାରନ୍ତୁ।

ଯୋ ନଃ ସ୍ଵୋ ଽରଣୋ ଯଶ୍ଚ ନିଷ୍ଟ୍ଯୋ ଜିଘାଂସତି ଦେଵାସ୍ତଂ ସର୍ଵେ ଧୂର୍ଵନ୍ତୁ ବ୍ରହ୍ମ ଵର୍ମ ମମାନ୍ତରଂ ଶର୍ମ ଵର୍ମ ମମାନ୍ତରମ୍

ଆମ ମଧ୍ୟରେ ଯେ କେହି ଶତ୍ରୁ, କିମ୍ବା ଦୂର ନିକଟରେ ଯେ କେହି ଆମକୁ କ୍ଷତି କରିବାକୁ ଚାହେ, ସମସ୍ତ ଦେବମାନେ ତାକୁ ଦଣ୍ଡିତ କରନ୍ତୁ; ପୂଜା ମୋର ଭିତରେ ଅସ୍ତ୍ର ହେଉ, ସୁରକ୍ଷା ମୋର ଭିତରେ ଅସ୍ତ୍ର ହେଉ।

ମୃଗୋ ନ ଭୀମଃ କୁଚରୋ ଗିରିଷ୍ଠାଃ ପରାଵତ ଆ ଜଗନ୍ଥା ପରସ୍ଯାଃ ସୃକଂ ସଂଶାଯ ପଵିମିନ୍ଦ୍ର ତିଗ୍ମଂ ଵି ଶତ୍ରୂଂ ତାଢି ଵି ମୃଧୋ ନୁଦସ୍ଵ

ଭୟଙ୍କର ଜନ୍ତୁ ପରି, ପାହାଡ଼ରେ ଘୁଞ୍ଚି ଘୁଞ୍ଚି, ତୁମେ ଶତ୍ରୁର ଗୁହାକୁ ପହଞ୍ଚିଛ; ଇନ୍ଦ୍ର, ଧନୁରେ ତୀକ୍ଷ୍ଣ ତୀର ଲଗାଇ, ଶତ୍ରୁମାନେକୁ ମାର, ଶତ୍ରୁମାନେକୁ ଦୂର କର।

ଭଦ୍ରଂ କର୍ଣେଭିଃ ଶୃଣୁଯାମ ଦେଵା ଭଦ୍ରଂ ପଶ୍ଯେମାକ୍ଷଭିର୍ଯଜତ୍ରାଃ ସ୍ଥିରୈରଙ୍ଗୈସ୍ତୁଷ୍ଟୁଵାଂ ସସ୍ତନୂଭିର୍ଵ୍ଯଶେମହି ଦେଵହିତଂ ଯଦାଯୁଃ

ଦେବମାନେ, ଆମେ ମାନେ ନିଜ କାନରେ ଭଲ କଥା ଶୁଣିପାରିବା; ଆମେ ମାନେ ନିଜ ଆଖିରେ ଭଲ ଦେଖିପାରିବା, ପୂଜାରେ ନିମଗ୍ନ ହୋଇ; ଦୃଢ଼ ଅଙ୍ଗ ଧରି, ତୁମକୁ ଗାଇ ଗାଇ, ଦେବମାନେ ଦିଆ ଜୀବନ ଭଲରେ ଅତିକ୍ରମ କରିପାରିବା।

ସ୍ଵସ୍ତି ନ ଇନ୍ଦ୍ରୋ ଵୃଦ୍ଧଶ୍ରଵାଃ ସ୍ଵସ୍ତି ନଃ ପୂଷା ଵିଶ୍ଵଵେଦାଃ ସ୍ଵସ୍ତି ନସ୍ତାର୍କ୍ଷ୍ଯୋ ଅରିଷ୍ଟନେମିଃ ସ୍ଵସ୍ତି ନୋ ବୃହସ୍ପତିର୍ଦଧାତୁ

ଏଇ ଇନ୍ଦ୍ର, ଯିଏ ଉଚ୍ଚ କୀର୍ତିର ମାଳିକ, ଆମେ ଭଲରେ ରୁହିବା ପାଇଁ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦିଅ। ପୂଷା, ଯିଏ ସମସ୍ତ କଥା ଜାଣିଛନ୍ତି, ଆମକୁ ଭଲ ରଖ। ତାର୍କ୍ଷ୍ୟ, ଯିଏ ଅପରିସ୍ଥିତ ଚକ୍ରର ମାଳିକ, ଆମକୁ ଭଲ ରଖ। ବୃହସ୍ପତି, ଆମେ ସବୁଠୁ ଭଲ ରୁହିବା ପାଇଁ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦିଅ।

ଓଁ ସ୍ଵସ୍ତି ନୋ ବୃହସ୍ପତିର୍ଦଧାତୁ

ଓଁ, ବୃହସ୍ପତି ଆମକୁ ଭଲ ରଖନ୍ତୁ।