ସାମଵେଦଃ

ସ ନୋ ଵିଶ୍ଵା ଦିଵୋ ଵସୂତୋ ପୃଥିଵ୍ଯା ଅଧି ପୁନାନ ଇନ୍ଦଵା ଭର

ସେ ଆମ ପାଇଁ ଦିବା ଓ ପୃଥିବୀର ସମସ୍ତ ଧନ ଆଣୁନ୍, ପବିତ୍ର କରି, ହେ ସୋମ, ଏଠାକୁ ଆଣ।

ନଵମ ପ୍ରଥମୋ ଽର୍ଧଃ ପ୍ରାସ୍ଯ ଧାରା ଅକ୍ଷରନ୍ଵୃଷ୍ଣଃ ସୁତସ୍ଯୌଜସା ଦେଵାଂ ଅନୁ ପ୍ରଭୂଷତଃ

ନବମ, ପ୍ରଥମ ଅଂଶ ବହିଯାଇଛି; ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଚାପି ହୋଇଥିବା ସୋମର ଧାରା ଶକ୍ତି ସହିତ ଦେବତାମାନେ ପଛରେ ପଛରେ ବହୁଛି।

ସପ୍ତିଂ ମୃଜନ୍ତି ଵେଧସୋ ଗୃଣନ୍ତଃ କାରଵୋ ଗିରା ଜ୍ଯୋତିର୍ଜଜ୍ଞାନମୁକ୍ଥ୍ଯମ୍

ବୁଦ୍ଧିମାନମାନେ ଦଳକୁ ପବିତ୍ର କରନ୍ତି, ଗୀତ ଗାଇ ଗାଇ; କବିମାନେ ସ୍ତୁତି ଦ୍ୱାରା ତେଜସ୍ୱୀ ଆଲୋକ ଉତ୍ପନ୍ନ କରିଛନ୍ତି।

ସୁଷହା ସୋମ ତାନି ତେ ପୁନାନାଯ ପ୍ରଭୂଵସୋ ଵର୍ଧା ସମୁଦ୍ରମୁକ୍ଥ୍ଯମ୍

ହେ ସୋମ, ତୁମ ଶକ୍ତି ଶୁଦ୍ଧି ପାଇଁ ବଢ଼ି ଉଠୁ, ସେଗୁଡ଼ିକ ତୁମର ପ୍ରଭାବରେ ପ୍ରଶଂସାର ସମୁଦ୍ରକୁ ପହଞ୍ଚୁନ୍ତୁ।

ଏଷ ବ୍ରହ୍ମା ଯ ଋତ୍ଵିଯ ଇନ୍ଦ୍ରୋ ନାମ ଶ୍ରୁତୋ ଗୃଣେ

ଏହି ହେଉଛି ପବିତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ: ମୁଁ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ନାମର ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ, ଯିଏ ଯଜ୍ଞର ପୁରୋହିତ, ସ୍ତୁତି କରେ।

ତ୍ଵାମିଚ୍ଛଵସସ୍ପତେ ଯନ୍ତି ଗିରୋ ନ ସଂଯତଃ

ହେ ଶକ୍ତିର ସ୍ୱାମୀ, ତୁମ ପାଖକୁ ଆମର କଥାଗୁଡ଼ିକ ଅବରୋଧ ଛାଡ଼ି ଯାଉଛି।

ଵି ସ୍ରୁତଯୋ ଯଥା ପଥା ଇନ୍ଦ୍ର ତ୍ଵଦ୍ଯନ୍ତୁ ରାତଯଃ

ଯେପରି ନଦୀଗୁଡ଼ିକ ନିଜ ମାର୍ଗରେ ବହେ, ସେପରି ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆଜି ଉପହାରଗୁଡ଼ିକ ତୁମ ପାଖକୁ ଆସୁ।

ଆ ତ୍ଵା ରଥଂ ଯଥୋତଯେ ସୁମ୍ନାଯ ଵର୍ତ୍ତଯାମସି ତୁଵିକୂର୍ମିମୃତୀଷହମିନ୍ଦ୍ରଂ ଶଵିଷ୍ଠ ସତ୍ପତିମ୍

ତୁମ ଦୟା ପାଇଁ, ଯଥାଯୋଗ୍ୟ ଭାବେ ଆମେ ତୁମ ପାଖକୁ ରଥ ନେଉଛୁ; ହେ ସବୁଠାରୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଇନ୍ଦ୍ର, ଧନର ମାଲିକ, ଶତ୍ରୁ ଭଙ୍ଗ କରୁଥିବା।

ତୁଵିଶୁଷ୍ମ ତୁଵିକ୍ରତୋ ଶଚୀଵୋ ଵିଶ୍ଵଯା ମତେ ଆ ପପ୍ରାଥ ମହିତ୍ଵନା

ବିଶାଳ ଶକ୍ତି ଓ କାର୍ଯ୍ୟରେ, ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା, ତୁମ ବୁଦ୍ଧିରେ, ତୁମେ ମହାନତାରେ ବିସ୍ତାରିତ ହେଉଛ।

ଯସ୍ଯ ତେ ମହିନା ମହଃ ପରି ଜ୍ମାଯନ୍ତମୀଯତୁଃ ହସ୍ତା ଵଜ୍ରଂ ହିରଣ୍ଯଯମ୍

ତୁମ ମହିମାରେ, ହେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ତୁମ ଦୁଇ ହାତରେ ସୁନାର ବଜ୍ର ଧରିଛ।

ଆ ଯଃ ପୁରଂ ନାର୍ମିଣୀମଦୀଦେଦତ୍ଯଃ କଵିର୍ନଭନ୍ଯୋ ନାର୍ଵ ସୂରୋ ନ ରୁରୁକ୍ଵାଞ୍ଛତାତ୍ମା

ଯିଏ ଋଷି ଭାବେ ପୁରୁଣା ନଗରକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ଅକ୍ଲାନ୍ତ ଆତ୍ମା ସହିତ।

ଅଭି ଦ୍ଵିଜନ୍ମା ତ୍ରୀ ରୋଚନାନି ଵିଶ୍ଵା ରଜାଂସି ଶୁଶୁଚନୋ ଅସ୍ଥାତ୍ ହୋତା ଯଜିଷ୍ଠୋ ଅପାଂ ସଧସ୍ଥେ

ଯିଏ ଦ୍ୱିଜ ହୋଇ, ତିନି ଆକାଶ ଓ ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହୋଇ ଦାଉଡ଼ିଲେ, ଯଜ୍ଞରେ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଜଳର ଆସନରେ ବସିଛନ୍ତି।

ଅଯଂ ସ ହୋତା ଯୋ ଦ୍ଵିଜନ୍ମା ଵିଶ୍ଵା ଦଧେ ଵାର୍ଯାଣି ଶ୍ରଵସ୍ଯା ମର୍ତୋ ଯୋ ଅସ୍ମୈ ସୁତୁକୋ ଦଦାଶ

ଏହି ସେ ପୁରୋହିତ, ଦ୍ୱିଜ, ଯିଏ ସମସ୍ତ ମୂଲ୍ୟବାନ ଜିନିଷ ଖ୍ୟାତି ପାଇଁ ସ୍ଥାପନ କଲେ; ଯିଏ ତାଙ୍କୁ ସୋମ ସହିତ ଅର୍ପଣ କରେ ସେ ଲାଭ ପାଏ।

ଅଗ୍ନେ ତମଦ୍ଯାଷ୍ଵଂ ନ ସ୍ତୋମୈଃ କ୍ରତୁଂ ନ ଭଦ୍ରଂ ହୃଦିସ୍ପୃଷମ୍ ଋଧ୍ଯାମା ତ ଓହୈଃ

ହେ ଅଗ୍ନି, ଆଜି ଆମେ ତୁମ ସ୍ତୁତିରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଅଶ୍ୱ, ଭଲ ଇଚ୍ଛା, ଯାହା ହୃଦୟକୁ ଛୁଏ, ତୁମ ସାହାଯ୍ୟରେ ପ୍ରାପ୍ତ କରିବାକୁ ଚାହୁଁ।

ଅଧା ହ୍ଯଗ୍ନେ କ୍ରତୋର୍ଭଦ୍ରସ୍ଯ ଦକ୍ଷସ୍ଯ ସାଧୋଃ ରଥୀରୃତସ୍ଯ ବୃହତୋ ବଭୂଥ

ଏହିପରି, ହେ ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ଭଲ ଇଚ୍ଛା, ବୁଦ୍ଧିମାନ, ଧର୍ମିକ ଓ ବଡ଼ ରଥୀ ହୋଇଛ।

ଏଭିର୍ନୋ ଅର୍କୈର୍ଭଵା ନୋ ଅର୍ଵାଙ୍କ୍ସ୍ଵାର୍ଣ ଜ୍ଯୋତିଃ ଅଗ୍ନେ ଵିଶ୍ଵେଭିଃ ସୁମନା ଅନୀକୈଃ

ଏହି ସ୍ତୁତିଗୁଡ଼ିକ ସହିତ, ହେ ଅଗ୍ନି, ସମସ୍ତ ମୂଲ୍ୟବାନ ମୁହଁ ସହିତ ଆମ ପାଖକୁ ଆସ, ଆମକୁ ଦିଅ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଆଲୋକ।

ଅଗ୍ନେ ଵିଵସ୍ଵଦୁଷସଶ୍ଚିତ୍ରଂ ରାଧୋ ଅମର୍ତ୍ଯ ଆ ଦାଶୁଷେ ଜାତଵେଦୋ ଵହା ତ୍ଵମଦ୍ଯା ଦେଵାଂ ଉଷର୍ବୁଧଃ

ହେ ଅଗ୍ନି, ବିବସ୍ୱତଙ୍କ ଉଷାମାନେ, ଦେଉଥିବା ଅମର ଉପହାର ଉପାସକଙ୍କୁ ଆଣ; ହେ ଜାତବେଦସ, ଆଜି ଦେବତାମାନେକୁ ଜଗାଇଦିଅ।

ଜୁଷ୍ଟୋ ହି ଦୂତୋ ଅସି ହଵ୍ଯଵାହନୋ ଽଗ୍ନେ ରଥୀରଧ୍ଵରାଣାମ୍ ସଜୂରଶ୍ଵିଭ୍ଯାମୁଷସା ସୁଵୀର୍ଯମସ୍ମେ ଧେହି ଶ୍ରଵୋ ବୃହତ୍

ତୁମେ ପ୍ରିୟ ଦୂତ, ହବ୍ୟ ନେବାକୁ ଯୋଗ୍ୟ, ହେ ଅଗ୍ନି, ଯଜ୍ଞର ରଥୀ; ଅଶ୍ୱିନୀ ଦେବତାମାନେ ସହିତ, ଆମକୁ ଦିଅ ବୀରତା ଓ ବଡ଼ ଖ୍ୟାତି।

ଵିଧୁଂ ଦଦ୍ରାଣଂ ସମନେ ବହୂନାଂ ଯୁଵାନଂ ସନ୍ତଂ ପଲିତୋ ଜଗାର ଦେଵସ୍ଯ ପଶ୍ଯ କାଵ୍ଯଂ ମହିତ୍ଵାଦ୍ଯା ମମାର ସ ହ୍ଯଃ ସମାନ

ଯୁବକ ହେଲେ ମଧ୍ୟ, ପକା କେଶ ସହିତ, ସଭାରେ ଅନେକଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଜାଗିଛି; ଦେବତାଙ୍କର ଦିବ୍ୟ ଜ୍ଞାନ ଦେଖ, ଗତକାଲି ସେ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କଲେ, ଆଜି ସେ ପୁନି ସେଇ ଭାବେ ଜନ୍ମ ନେଲେ।

ଶାକ୍ମନା ଶାକୋ ଅରୁଣଃ ସୁପର୍ଣ ଆ ଯୋ ମହଃ ଶୂରଃ ସନାଦନୀଡଃ ଯଚ୍ଚିକେତ ସତ୍ଯମିତ୍ତନ୍ନ ମୋଘଂ ଵସୁ ସ୍ପାର୍ହମୁତ ଜେତୋତ ଦାତା

ତାଙ୍କର ଶକ୍ତିରେ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଲାଲ ରଙ୍ଗର, ଗରୁଡ଼, ସଦା ବୀର, ସଦା ଦୃଢ଼, ସତ୍ୟକୁ ନିଜ ଆହାର ଭାବେ ଜାଣିଥାଏ; ତାଙ୍କର ଧନ ବ୍ୟର୍ଥ ନୁହେଁ, ସେ ଜିତିବା ଓ ଦାନ କରିବା ଉଭୟ।

ଐଭିର୍ଦଦେ ଵୃଷ୍ଣ୍ଯା ପୌଂସ୍ଯାନି ଯେଭିରୌକ୍ଷଦ୍ଵୃତ୍ରହତ୍ଯାଯ ଵଜ୍ରୀ ଯେ କର୍ମଣଃ କ୍ରିଯମାଣସ୍ଯ ମହ୍ନ ଋତେକର୍ମମୁଦଜାଯନ୍ତ ଦେଵାଃ

ଏହାଦ୍ୱାରା ସେ ପୁରୁଷତ୍ୱ ଓ ବୀରତା ଦେଲେ, ଯାହାଦ୍ୱାରା ବଜ୍ରଧାରୀ ବୃତ୍ରକୁ ବିନାଶ କଲେ; ବଡ଼ କାର୍ଯ୍ୟରୁ ଦେବତାମାନେ ଜନ୍ମ ନେଲେ, କିନ୍ତୁ କାର୍ଯ୍ୟ ଠାରୁ ଅଲଗା।

ଅସ୍ତି ସୋମୋ ଅଯଂ ସୁତଃ ପିବନ୍ତ୍ଯସ୍ଯ ମରୁତଃ ଉତ ସ୍ଵରାଜୋ ଅଶ୍ଵିନା

ଏହି ସୋମ ରସ ଚାପି ହୋଇଛି; ମରୁତମାନେ ଏହାକୁ ପିଉଛନ୍ତି, ଏହି ଆଲୋକମୟ ଅଶ୍ୱିନ ଦ୍ଵୟ ମଧ୍ୟ ଏହାକୁ ପିଉଛନ୍ତି।

ପିବନ୍ତି ମିତ୍ରୋ ଅର୍ଯମା ତନା ପୂତସ୍ଯ ଵରୁଣଃ ତ୍ରିଷଧସ୍ଥସ୍ଯ ଜାଵତଃ

ମିତ୍ର, ଅର୍ୟମା ଓ ବରୁଣ ଶୁଦ୍ଧ ସୋମ ରସକୁ ତାଙ୍କର ଅଂଶ ଅନୁଯାୟୀ ତିନି ଭାଗ ବାଟି ଥିବା ପାତ୍ରରୁ ପିଉଛନ୍ତି।

ଉତୋ ନ୍ଵସ୍ଯ ଜୋଷମା ଇନ୍ଦ୍ରଃ ସୁତସ୍ଯ ଗୋମତଃ ପ୍ରାତର୍ହୋତେଵ ମତ୍ସତି

ଇନ୍ଦ୍ର ମଧ୍ୟ ଗୋଧନ୍ୟ ସୋମ ରସର ଆନନ୍ଦ ଉପଭୋଗ କରନ୍ତି, ପ୍ରଭାତ ପୂଜାରୀ ପରି ତାହାର ରସ ଉପଭୋଗ କରନ୍ତି।

ବଣ୍ମହାଂ ଅସି ସୂର୍ଯ ବଡାଦିତ୍ଯ ମହାଂ ଅସି ମହସ୍ତେ ସତୋ ମହିମା ପନିଷ୍ତମ ମହ୍ନା ଦେଵ ମହାଂ ଅସି

ତୁମେ ବଡ଼, ହେ ସୂର୍ଯ୍ୟ; ତୁମେ ବଡ଼ ଆଦିତ୍ୟ। ତୁମର ମହିମା ସମସ୍ତ ବଡ଼ମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ; ତୁମର ବିଶାଳତାରେ, ହେ ଦେବତା, ତୁମେ ସତ୍ୟରେ ବଡ଼।

ବଟ୍ ସୂର୍ଯ ଶ୍ରଵସା ମହାଂ ଅସି ସତ୍ରା ଦେଵ ମହାଂ ଅସି ମହ୍ନା ଦେଵାନାମସୁର୍ଯଃ ପୁରୋହିତୋ ଵିଭୁ ଜ୍ଯୋତିରଦାଭ୍ଯମ୍

ହେ ସୂର୍ଯ୍ୟ, ତୁମର କୀର୍ତିରେ ତୁମେ ବଡ଼; ଶକ୍ତିରେ ଦେବତା ଭାବେ ତୁମେ ବଡ଼। ବିଶାଳତାରେ ଦେବମାନେ ମଧ୍ୟରେ ତୁମେ ପ୍ରଥମ; ହେ ଅସୂର୍ୟ, ପୁରୋହିତ ଭାବେ, ସମସ୍ତେ ଛାଇଥିବା ଅଜୟ ଆଲୋକ।

ଉପ ନୋ ହରିଭିଃ ସୁତଂ ଯାହି ମଦାନାଂ ପତେ ଉପ ନୋ ହରିଭିଃ ସୁତମ୍

ହେ ଆନନ୍ଦର ନାଥ, ତୁମର ହରି ଘୋଡ଼ା ସହିତ ଚାପି ହୋଇଥିବା ସୋମ ରସ ପାଇଁ ଆମ ପାଖକୁ ଆସ; ହରି ଘୋଡ଼ା ସହିତ ଆମ ପାଖକୁ ଆସ।

ଦ୍ଵିତା ଯୋ ଵୃତ୍ରହନ୍ତମୋ ଵିଦ ଇନ୍ଦ୍ରଃ ଶତକ୍ରତୁଃ ଉପ ନୋ ହରିଭିଃ ସୁତମ୍

ହେ ବୃତ୍ର ନାଶକ, ଶତଶକ୍ତି ଓ ବୁଦ୍ଧିମାନ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମର ହରି ଘୋଡ଼ା ସହିତ ଚାପି ହୋଇଥିବା ସୋମ ରସ ପାଇଁ ଆମ ପାଖକୁ ଆସ।

ତ୍ଵଂ ହି ଵୃତ୍ରହନ୍ନେଷାଂ ପାତା ସୋମାନାମସି ଉପ ନୋ ହରିଭିଃ ସୁତମ୍

ହେ ବୃତ୍ର ନାଶକ, ଏହି ସୋମ ରସର ରକ୍ଷକ ତୁମେ; ହରି ଘୋଡ଼ା ସହିତ ଚାପି ହୋଇଥିବା ସୋମ ରସ ପାଇଁ ଆମ ପାଖକୁ ଆସ।