ସାମଵେଦଃ

ଉତ୍ତେ ଶୁଷ୍ମାସୋ ଅସ୍ଥୂ ରକ୍ଷୋ ଭିନ୍ଦନ୍ତୋ ଅଦ୍ରିଵଃ ନୁଦସ୍ଵ ଯାଃ ପରିସ୍ପୃଧଃ

ତୁମର ଶକ୍ତି ଉତ୍ତଳିତ ହେଉ, ଦୁଷ୍ଟମାନୋ ଭାଙ୍ଗିଦେଉ, ପାହାଡ଼ ଭେଦିବା ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଯେଉଁମାନେ ଆମକୁ ବିରୋଧ କରନ୍ତି ସେମାନୋକୁ ଦୂର କର।

ଅଯା ନିଜଘ୍ନିରୋଜସା ରଥସଙ୍ଗେ ଧନେ ହିତେ ସ୍ତଵା ଅବିଭ୍ଯୁଷା ହୃଦା

ଏହି ଶକ୍ତି ସହିତ, ତୁମେ ରଥଯୁଦ୍ଧ ଓ ଧନ ଲାଗି ଶତ୍ରୁମାନୋକୁ ହରାଇଛ। ଯିଏ ନିର୍ଭୟ ହୃଦୟରେ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କରିଛି, ସେଉଁଠି ପ୍ରଶଂସା କର।

ଅସ୍ଯ ଵ୍ରତାନି ନାଧୃଷେ ପଵମାନସ୍ଯ ଦୂଢ୍ଯା ରୁଜ ଯସ୍ତ୍ଵା ପୃତନ୍ଯତି

ଏହି ପବିତ୍ର ପ୍ରବାହମୟ ଦେବତାଙ୍କର ନିୟମ କେହି ଭଙ୍ଗ କରିପାରିବେ ନାହିଁ; ଯିଏ ଯୁଦ୍ଧରେ ତୁମକୁ ଚ୍ୟାଲେଞ୍ଜ କରେ, ସେଉଁଠି ତାଙ୍କୁ ଭାଙ୍ଗିଦେଉ।

ତଂ ହିନ୍ଵନ୍ତି ମଦଚ୍ଯୁତଂ ହରିଂ ନଦୀଷୁ ଵାଜିନମ୍ ଇନ୍ଦୁମିନ୍ଦ୍ରାଯ ମତ୍ସରମ୍

ନଦୀମାନେ ମଧୁର ଆନନ୍ଦ ଦେଉଥିବା ସୁନା ରଙ୍ଗର ତୀବ୍ର ଘୋଡ଼, ଇନ୍ଦ୍ର ପାଇଁ ଆତୁର ହୋଇ, ଏହି ରସକୁ ଆଗେଇ ନେଉଛନ୍ତି।

ଆ ମନ୍ଦ୍ରୈରିନ୍ଦ୍ର ହରିଭିର୍ଯାହି ମଯୂରରୋମଭିଃ ମା ତ୍ଵା କେ ଚିନ୍ନି ଯେମୁରିନ୍ନ ପାଶିନୋ ଽତି ଧନ୍ଵେଵ ତାଂ ଇହି

ଏ ଇନ୍ଦ୍ର, ମୟୂର ପାଖି ଲଗାଇଥିବା ତୁମର ଅଦ୍ଭୁତ ଘୋଡ଼ମାନେ ସହିତ ଆସ। କେହି, ଯାହା ହେଉନା କାହାରି ଶକ୍ତି ଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ତୁମକୁ ରୋକିପାରିବେ ନାହିଁ—ଏକ ଧନୁର୍ଧର ନିଶାନାକୁ ଜିତିଥିବା ପରି ଏଠାରେ ଆସ।

ଵୃତ୍ରଖାଦୋ ଵଲଂ ରୁଜଃ ପୁରାଂ ଦର୍ମୋ ଅପାମଜଃ ସ୍ଥାତା ରଥସ୍ଯ ହର୍ଯୋରଭିସ୍ଵର ଇନ୍ଦ୍ରୋ ଦୃଢା ଚିଦାରୁଜଃ

ତୁମେ ବୃତ୍ର ନାଶ କରିଥିବା, ଅବରୋଧ ଭାଙ୍ଗିଦେଉଥିବା, ଦୃଢ଼ କିଲ୍ଲା ଉଜାଡ଼ିଦେଉଥିବା, ଜଳରୁ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା, ହରି ଘୋଡ଼ ଚଳାଇଥିବା ରଥି, ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ଦୃଢ଼ ଦୁର୍ଗକୁ ମଧ୍ୟ ଭାଙ୍ଗିଦେଇଛ।

ଗମ୍ଭୀରାଂ ଉଦଧୀଂରିଵ କ୍ରତୁଂ ପୁଷ୍ଯସି ଗା ଇଵ ପ୍ର ସୁଗୋପା ଯଵସଂ ଧେନଵୋ ଯଥା ହ୍ରଦଂ କୁଲ୍ଯା ଇଵାଶତ

ତୁମେ ଗଭୀର ସମୁଦ୍ର ପରି ଦୃଢ଼ ଦୃଢ଼ ନିଶ୍ଚୟ ଦେଉଛ; ଗାଈ ପରି ଉତ୍ତମ ଚରାଗାହ ଦେଉଛ; ନଦୀମାନେ ଯେପରି ହ୍ରଦକୁ ଯାଆନ୍ତି, ସେପରି ତୁମେ ସମୃଦ୍ଧି ଏକଠା କର।

ଯଥା ଗୌରୋ ଅପା କୃତଂ ତୃଷ୍ଯନ୍ନେତ୍ଯଵେରିଣମ୍ ଆପିତ୍ଵେ ନଃ ପ୍ରପିତ୍ଵେ ତୂଯମା ଗହି କଣ୍ଵେଷୁ ସୁ ସଚା ପିବ

ଯେପରି ଏକ ଷାଣ୍ଡ ତିବ୍ର ତିର୍ଷ୍ଣାରେ ଜଳକୁ ଯାଏ, ଫେରି ନଯାଏ, ସେପରି ତୁମେ ଆମ ପୂର୍ବଜ ଓ ଆମ ପାଖକୁ ଆସ; କଣ୍ବମାନେ ସହିତ ଏଠାରେ ଯୋଗ ଦେଉ, ଆମସହିତ ପାନ କର।

ମନ୍ଦନ୍ତୁ ତ୍ଵା ମଘଵନ୍ନିନ୍ଦ୍ରେନ୍ଦଵୋ ରାଧୋଦେଯାଯ ସୁନ୍ଵତେ ଆମୁଷ୍ଯା ସୋମମପିବଶ୍ଚମୂ ସୁତଂ ଜ୍ଯେଷ୍ଠଂ ତଦ୍ଦଧିଷେ ସହଃ

ଏ ଦାନଶୀଳ ଇନ୍ଦ୍ର, ଉତ୍ସର୍ଗ କରାଯାଇଥିବା ସୋମ ରସ ତୁମକୁ ଆନନ୍ଦ ଦେଉ; ଯିଏ ଦାନ କରେ, ତାଙ୍କର ସୋମ ରସ ତୁମେ ପାନ କରିଥିଲ; ଚମୂରେ ତାହା ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ ଥିଲା, ତୁମେ ଶକ୍ତି ନେଇଥିଲ।

ତ୍ଵମଙ୍ଗ ପ୍ର ଶୁଂସିଷୋ ଦେଵଃ ଶଵିଷ୍ଠ ମର୍ତ୍ଯମ୍ ନ ତ୍ଵଦନ୍ଯୋ ମଘଵନ୍ନସ୍ତି ମର୍ଡିତେନ୍ଦ୍ର ବ୍ରଵୀମି ତେ ଵଚଃ

ଏ ଦେବତା, ଶକ୍ତିଶାଳୀ, କେବଳ ତୁମେ ପ୍ରଶଂସିତ; ତୁମ ବ୍ୟତୀତ ଆଉ କେହି ମଣିଷଙ୍କର ସହାୟକ ନୁହଁନ୍ତି, ଦାନଶୀଳ ଇନ୍ଦ୍ର, ଏହି କଥା ମୁଁ ତୁମକୁ କହୁଛି।

ମା ତେ ରାଧାଂସି ମା ତ ଊତଯୋ ଵସୋ ଽସ୍ମାନ୍କଦା ଚନା ଦଭନ୍ ଵିଶ୍ଵା ଚ ନ ଉପମିମୀହି ମାନୁଷ ଵସୂନି ଚର୍ଷଣିଭ୍ଯ ଆ

ତୁମର ଦାନ ଓ ତୁମର ସହାୟତା କେବେ ଆମଠାରେ କମିଯାଉ ନାହିଁ, ଦାନଶୀଳ; ଆମ ପାଇଁ କେବେ ଅଭାବ ହେଉ ନାହିଁ—ସମସ୍ତ ମଣିଷ ଧନ ଲୋକମାନେ ପାଇଁ ବଣ୍ଟିଦିଅ।

ପ୍ରତି ଷ୍ଯା ସୂନରୀ ଜନୀ ଵ୍ଯୁଚ୍ଛନ୍ତୀ ପରି ସ୍ଵସୁଃ ଦିଵୋ ଅଦର୍ଶି ଦୁହିତା

ଦିନର ଭଉଣୀ ଭାବେ ଦେବତାଙ୍କର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ କନ୍ୟା ଦେଖାଯାଉଛି, ସେ ଉଠି ଏବଂ ପ୍ରସାରିତ ହେଉଛି।

ଅଶ୍ଵେଵ ଚିତ୍ରାରୁଷୀ ମାତା ଗଵାମୃତାଵରୀ ସଖା ଭୂଦଶ୍ଵିନୋରୁଷାଃ

ଏକ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଲାଲ ଘୋଡ଼ ପରି, ଗାଈମାନୋର ମାଆ, ଦୁଧରେ ଧନୀ, ଉଷା ଦ୍ୱାରା ଅଶ୍ୱିନମାନୋର ବନ୍ଧୁ ହୋଇଛନ୍ତି।

ଉତ ସଖାସ୍ଯଶ୍ଵିନୋରୁତ ମାତା ଗଵାମସି ଉତୋଷୋ ଵସ୍ଵ ଈଶିଷେ

ସେ ଅଶ୍ୱିନମାନୋର ବନ୍ଧୁ, ଗାଈମାନୋର ମାଆ, ଉଷା, ତୁମେ ଧନର ମାଲିକା ଅଟୁଟ।

ଏଷୋ ଉଷା ଅପୂର୍ଵ୍ଯ ଵ୍ଯୁଚ୍ଛତି ପ୍ରିଯା ଦିଵଃ ସ୍ତୁଷେ ଵାମଶ୍ଵିନା ବୃହତ୍

ଏହି ନୂତନ ଉଷା ଦିଗବିଧାତା ହେଉଛି, ଦିବସର ପ୍ରିୟ; ମୁଁ ତୁମର ସୌନ୍ଦର୍ୟ ପାଇଁ ବଡ଼ ଅଶ୍ୱିନମାନୋକୁ ପ୍ରଶଂସା କରୁଛି।

ଯା ଦସ୍ରା ସିନ୍ଧୁମାତରା ମନୋତରା ରଯୀଣାମ୍ ଧିଯା ଦେଵା ଵସୁଵିଦା

ଓ ଦୁଇଜଣ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ, ନଦୀମାନୋର ମାଆ, ଧନ ଦେବାଳୁ, ଜ୍ଞାନୀ ଦେବତା, ବୁଦ୍ଧି ଦ୍ୱାରା ଧନ ଜାଣିଥିବା।

ଵଚ୍ଯନ୍ତେ ଵାଂ କକୁହାସୋ ଜୂର୍ଣାଯାମଧି ଵିଷ୍ଟପି ଯଦ୍ଵାଂ ରଥୋ ଵିଭିଷ୍ପତାତ୍

ତୁମର ପ୍ରଶଂସା ଉଚ୍ଚରିତ ହେଉଛି, ତୁମର ଗୀତ ବିଶାଳ ଭୂମିରେ ଗୁଞ୍ଜିଉଛି; ତୁମର ରଥ, ଅଶ୍ୱିନମାନେ, ସମୃଦ୍ଧି ସହିତ ଆସୁ।

ଉଷସ୍ତଚ୍ଚିତ୍ରମା ଭରାସ୍ମଭ୍ଯଂ ଵାଜିନୀଵତି ଯେନ ତୋକଂ ଚ ତନଯଂ ଚ ଧାମହେ

ହେ ଉଷା, ଆମ ପାଇଁ ସେ ଅଦ୍ଭୁତ ଧନ ଆଣ, ଯାହା ଦ୍ରୁତ ଘୋଡ଼ାରେ ଭରିପୂର୍ଣ୍ଣ, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ଆମେ ଆମ ପିଲା ଓ ସନ୍ତାନମାନେକୁ ପୋଷଣ କରିପାରିବୁ।

ଉଷୋ ଅଦ୍ଯେହ ଗୋମତ୍ଯଶ୍ଵାଵତି ଵିଭାଵରି ରେଵଦସ୍ମେ ଵ୍ଯୁଚ୍ଛ ସୂନୃତାଵତି

ହେ ଉଷା, ଆଜି ଏଠାରେ ଆସ, ଯେଉଁଠାରେ ଗାଈ ଓ ଘୋଡ଼ାର ସମୃଦ୍ଧି ଅଛି; ଆମ ପାଇଁ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହୁଅ, ମହିମା ଓ ସତ୍ୟବାଦିତା ଦେଇ।

ଯୁଙ୍କ୍ଷ୍ଵା ହି ଵାଜିନୀଵତ୍ଯଶ୍ଵାଂ ଅଦ୍ଯାରୁଣାଂ ଉଷଃ ଅଥା ନୋ ଵିଶ୍ଵା ସୌଭଗାନ୍ଯା ଵହ

ହେ ଉଷା, ଆଜି ତୁମ ଲାଲ ଘୋଡ଼ାମାନେକୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ରଥରେ ଯୋଗ କର; ତାପରେ ଆମ ପାଖକୁ ସମସ୍ତ ଭଲ ଭାଗ୍ୟ ଆଣ।

ଅଶ୍ଵିନା ଵର୍ତିରସ୍ମଦା ଗୋମଦ୍ଦସ୍ରା ହିରଣ୍ଯଵତ୍ ଅର୍ଵାଗ୍ରଥଂ ସମନସା ନି ଯଚ୍ଛତମ୍

ହେ ଅଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟ, ଆମ ପାଖକୁ ତୁମ ଗାଈ ଓ ସୁନାରେ ଭରିଥିବା ରଥକୁ ଏକମନରେ ନିକଟକୁ ଆଣ।

ଏହ ଦେଵା ମଯୋଭୁଵା ଦସ୍ରା ହିରଣ୍ଯଵର୍ତ୍ତନୀ ଉଷର୍ବୁଧୋ ଵହନ୍ତୁ ସୋମପୀତଯେ

ଏଠାରେ ଦେବତାମାନେ, ଆନନ୍ଦ ଦେଇଥିବା, ଅଦ୍ଭୁତ ଓ ସୁନା ଚକ୍ରରେ ଥିବା, ଶୀଘ୍ର ଆସନ୍ତୁ ସୋମ ଚାପିବା ପାଇଁ।

ଯାଵିତ୍ଥା ଶ୍ଲୋକମା ଦିଵୋ ଜ୍ଯୋତିର୍ଜନାଯ ଚକ୍ରଥୁଃ ଆ ନ ଊର୍ଜଂ ଵହତମଶ୍ଵିନା ଯୁଵମ୍

ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ତୁମେ ଦିଗନ୍ତ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଲୋକମାନେ ପାଇଁ ଗୀତ ଓ ଆଲୋକ ଦେଇଛ, ଏହିପରି ହେ ଅଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟ, ଆମ ପାଇଁ ପୋଷଣ ଆଣ।

ଅଗ୍ନିଂ ତଂ ମନ୍ଯେ ଯୋ ଵସୁରସ୍ତଂ ଯଂ ଯନ୍ତି ଧେନଵଃ ଅସ୍ତମର୍ଵନ୍ତ ଆଶଵୋସ୍ତଂ ନିତ୍ଯାସୋ ଵାଜିନ ଇଷଂ ସ୍ତୋତୃଭ୍ଯ ଆ ଭର

ମୁଁ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ସେଇ ଧନ ଭାବେ ମନେ କରେ, ଯାଁଠାରେ ଗାଈମାନେ ଯାଆନ୍ତି, ଯାଁଠାରେ ଦ୍ରୁତ ଘୋଡ଼ାମାନେ ଯାଆନ୍ତି, ଯିଏ ସଦା ପୂଜାରୀମାନେ ପାଇଁ ଶକ୍ତି ଓ ପୋଷଣ ଆଣନ୍ତି।

ଅଗ୍ନିର୍ହି ଵାଜିନଂ ଵିଶେ ଦଦାତି ଵିଶ୍ଵଚର୍ଷଣିଃ ଅଗ୍ନୀ ରାଯେ ସ୍ଵାଭୁଵଂ ସ ପ୍ରୀତୋ ଯାତି ଵାର୍ଯମିଷଂ ସ୍ତୋତୃଭ୍ଯ ଆ ଭର

ଅଗ୍ନି, ସମସ୍ତଙ୍କ ପ୍ରିୟ, ଜନମାନେ ପାଇଁ ଶକ୍ତି ଦେଇଥାନ୍ତି; ଅଗ୍ନି ଖୁସି ହେଲେ ସ୍ୱୟଂ ଉତ୍ପନ୍ନ ଧନକୁ ଯାଆନ୍ତି; ପୂଜାରୀମାନେ ପାଇଁ ପୋଷଣ ଆଣ।

ସୋ ଅଗ୍ନିର୍ଯୋ ଵସୁର୍ଗୃଣେ ସଂ ଯମାଯନ୍ତି ଧେନଵଃ ସମର୍ଵନ୍ତୋ ରଘୁଦ୍ରୁଵଃ ସଂ ସୁଜାତାସଃ ସୂରଯ ଇଷଂ ସ୍ତୋତୃଭ୍ଯ ଆ ଭର

ସେଇ ଅଗ୍ନି, ଯାହାକୁ ମୁଁ ଧନ ଭାବେ ଗାଇଁ, ଯାଁଠାରେ ଗାଈମାନେ ଏକଠା ହୁଅନ୍ତି, ଯାଁଠାରେ ଦ୍ରୁତ ଓ ଉତ୍ତମ ଘୋଡ଼ାମାନେ ଯାଆନ୍ତି, ପୂଜାରୀମାନେ ପାଇଁ ପୋଷଣ ଆଣ।

ମହେ ନୋ ଅଦ୍ଯ ବୋଧଯୋଷୋ ରାଯେ ଦିଵିତ୍ମତୀ ଯଥା ଚିନ୍ନୋ ଅବୋଧଯଃ ସତ୍ଯଶ୍ରଵସି ଵାଯ୍ଯେ ସୁଜାତେ ଅଶ୍ଵସୂନୃତେ

ହେ ଉଷା, ଆଜି ଆମକୁ ବଡ଼ ଧନ ପାଇଁ ଜଗାଇଦିଅ, ଦୀପ୍ତିମାନୀ, ଯେପରି ଆଗରୁ ଆମକୁ ଜଗାଇଥିଲ, ସତ୍ୟବାଦିତା, ଉତ୍ତମ ଜନ୍ମ, ଘୋଡ଼ା ଓ ମଧୁର କଥାରେ।

ଯା ସୁନୀଥେ ଶୌଚଦ୍ରଥେ ଵ୍ଯୌଚ୍ଛୋ ଦୁହିତର୍ଦିଵଃ ସା ଵ୍ଯୁଚ୍ଛ ସହୀଯସି ସତ୍ଯଶ୍ରଵସି ଵାଯ୍ଯେ ସୁଜାତେ ଅଶ୍ଵସୂନୃତେ

ତୁମେ ଭଲ ପଥପ୍ରଦର୍ଶନା ସହିତ, ଦୀପ୍ତିମାନ ରଥରେ, ଆକାଶର କନ୍ୟା, ଉଠ, ଶକ୍ତି, ସତ୍ୟବାଦିତା, ଉତ୍ତମ ଜନ୍ମ, ଘୋଡ଼ା ଓ ମଧୁର କଥା ସହିତ।

ସା ନୋ ଅଦ୍ଯାଭରଦ୍ଵସୁର୍ଵ୍ଯୁଚ୍ଛା ଦୁହିତର୍ଦିଵଃ ଯୋ ଵ୍ଯୌଚ୍ଛଃ ସହୀଯସି ସତ୍ଯଶ୍ରଵସି ଯାଯ୍ଯେ ସୁଜାତେ ଅଶ୍ଵସୂନୃତେ

ସେଇ ଦୟାମୟୀ, ଆଜି ଆମ ପାଇଁ ଉଠନ୍ତୁ, ଆକାଶର କନ୍ୟା, ଯିଏ ଶକ୍ତି, ସତ୍ୟବାଦିତା, ଉତ୍ତମ ଜନ୍ମ, ଘୋଡ଼ା ଓ ମଧୁର କଥା ସହିତ ଉଠିଛନ୍ତି।