ସାମଵେଦଃ

ଅତୋ ଦେଵା ଅଵନ୍ତୁ ନୋ ଯତୋ ଵିଷ୍ଣୁର୍ଵିଚକ୍ରମେ ପୃଥିଵ୍ଯା ଅଧି ସାନଵି

ଯେଉଁଠାରୁ ବିଷ୍ଣୁ ତାଙ୍କର ପଦକ୍ଷେପ ନେଇଛନ୍ତି, ପୃଥିବୀର ଶିଖରରେ, ସେଠାରୁ ଦେବତାମାନେ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ।

ମୋ ଷୁ ତ୍ଵା ଵାଘତଶ୍ଚ ନାରେ ଅସ୍ମନ୍ନି ରୀରମନ୍ ଆରାତ୍ତାଦ୍ଵ ସଧମାଦଂ ନ ଆ ଗହୀହ ଵା ସନ୍ନୁପ ଶ୍ରୁଧି

ତୁମେ କିମ୍ବା ଯଜ୍ଞ କରୁଥିବା ଲୋକ, ଆମପ୍ରତି କ୍ରୋଧିତ ହେଉନାହାଁ; ଦୂରରୁ ଏହି ସଭାକୁ ଆସ, କିମ୍ବା ନିକଟରେ ଥିଲେ ଆମ କଥା ଶୁଣ।

ଇମେ ହି ତେ ବ୍ରହ୍ମକୃତଃ ସୁତେ ସଚା ମଧୌ ନ ମକ୍ଷ ଆସତେ ଇନ୍ଦ୍ରେ କାମଂ ଜରିତାରୋ ଵସୂଯଵୋ ରଥେ ନ ପାଦମା ଦଧୁଃ

ଏହିମାନେ, ତୁମ ପ୍ରାର୍ଥନାରେ ତିଆରି, ସୋମ ରସ ପିଟାଯାଉଥିବାବେଳେ, ଧନ ଆଶା କରୁଥିବା ଗାୟକମାନେ, ମଧୁରେ ମକ୍ଷୀ ପରି ବସିଛନ୍ତି, ଇନ୍ଦ୍ର; ସେମାନେ ରଥରେ ପାଦ ରଖିଛନ୍ତି।

ଅସ୍ତାଵି ମନ୍ମ ପୂର୍ଵ୍ଯଂ ବ୍ରହ୍ମେନ୍ଦ୍ରାଯ ଵୋଚତ ପୂର୍ଵୀରୃତସ୍ଯ ବୃହତୀରନୂଷତ ସ୍ତୋତୁର୍ମେଧା ଅସୃକ୍ଷତ

ମୁଁ ପୁରୁଣା ସ୍ତୁତିକୁ ଗାଇଛି; ଏହି ଗୀତକୁ ବ୍ରହ୍ମା ଓ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ କହ। ସତ୍ୟର ବଡ଼ ବଡ଼ ଶ୍ଲୋକଗୁଡ଼ିକ ଅନୁସରଣ କରିଛନ୍ତି; ଗାୟକଙ୍କର ଚିନ୍ତା ଧାରା ପ୍ରବାହିତ ହୋଇଛି।

ସମିନ୍ଦ୍ରୋ ରାଯୋ ବୃହତୀରଧୂନୁତ ସଂ କ୍ଷୋଣୀ ସମୁ ସୂର୍ଯମ୍ ସଂ ଶୁକ୍ରାସଃ ଶୁଚଯଃ ସଂ ଗଵାଶିରଃ ସୋମା ଇନ୍ଦ୍ରମମନ୍ଦିଷୁଃ

ଇନ୍ଦ୍ର ଏହି ବଡ଼ ଧନକୁ ହଲାଇଛନ୍ତି; ପୃଥିବୀ, ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଶୁଭ୍ର ଓ ପବିତ୍ରମାନେ, ଗାଁ ଦେଇଥିବାମାନେ ଓ ସୋମରସ ଏକାସাথে ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଆନନ୍ଦିତ କରିଛନ୍ତି।

ଇନ୍ଦ୍ରାଯ ସୋମ ପାତଵେ ଵୃତ୍ରଘ୍ନେ ପରି ଷିଚ୍ଯସେ ନରେ ଚ ଦକ୍ଷିଣାଵତେ ଦେଵାଯ ସଦନାସଦେ

ହେ ବିଜୟୀ ବିର ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ, ହେ ବିଦ୍ୱାନ୍ ଓ ଦାନଶୀଳ, ଏହି ସୋମ ତୁମେ ପିଇବା ପାଇଁ ପୋଡ଼ାଯାଉଛ; ଦେବତାଙ୍କ ଆସନରେ ବସିଥିବା ତୁମ ପାଇଁ।

ତଂ ସଖାଯଃ ପୁରୂରୁଚଂ ଯୂଯଂ ଵଯଂ ଚ ସୂରଯଃ ଅଶ୍ଯାମ ଵାଜଗନ୍ଧ୍ଯଂ ସନେମ ଵାଜପସ୍ତ୍ଯମ୍

ହେ ବିଶ୍ୱଲୋକରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ଆମେ ତୁମ ସଙ୍ଗୀ ଓ ଜ୍ଞାନୀମାନେ ଶକ୍ତିର ସୁଗନ୍ଧକୁ ପାଉ; ଆମେ ଶକ୍ତିର ସମ୍ପଦ ଲାଭ କରିବା।

ପରି ତ୍ଯଂ ହର୍ଯତଂ ହରିଂ ବଭ୍ରୁଂ ପୁନନ୍ତି ଵାରେଣ ଯୋ ଦେଵାନ୍ଵିଶ୍ଵାଂ ଇତ୍ପରି ମଦେନ ସହ ଗଚ୍ଛତି

ସେହି ପିତାମ୍ବର ଘୋଡ଼ାକୁ ପାଣିରେ ପବିତ୍ର କରାଯାଏ, ଯିଏ ମଦ ନେଇ ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କ ନିକଟକୁ ଯାଏ।

କସ୍ତମିନ୍ଦ୍ର ତ୍ଵାଵସୋ ମର୍ତ୍ଯୋ ଦଧର୍ଷତି ଶ୍ରଦ୍ଧା ଇତ୍ତେମଘଵନ୍ ପାର୍ଯେ ଦିଵି ଵାଜୀ ଵାଜଂ ସିଷାସତି

ହେ ଅପାର ଧନର ଇନ୍ଦ୍ର, କେଉଁ ମଣିଷ ତୁମକୁ ଅତିକ୍ରମ କରିପାରିବ? ନିଶ୍ଚୟ, ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଉଚ୍ଚ ଦିଗନ୍ତରେ ଶକ୍ତି ଚାହେ।

ମଘୋନଃ ସ୍ମ ଵୃତ୍ରହତ୍ଯେଷୁ ଚୋଦଯ ଯେ ଦଦତି ପ୍ରିଯା ଵସୁ ତଵ ପ୍ରଣୀତୀ ହର୍ଯଶ୍ଵ ସୂରିଭିର୍ଵିଶ୍ଵା ତରେମ ଦୁରିତା

ହେ ଦାନଶୀଳ, ଭଲ ଧନ ଦେଇଥିବାମାନେ ବୃତ୍ର ହତ୍ୟାରେ ଆମକୁ ପ୍ରେରିତ କର; ତୁମ ନେତୃତ୍ୱରେ, ହେ ହରିଅଶ୍ୱ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମେ ଜ୍ଞାନୀମାନେ ସହିତ ସମସ୍ତ କଷ୍ଟ ଅଟକାଇଯିବା।

ଏଦୁ ମଧୋର୍ମଦିନ୍ତରଂ ସିଞ୍ଚାଧ୍ଵର୍ଯୋ ଅନ୍ଧସଃ ଏଵା ହି ଵୀର ସ୍ତଵତେ ସଦାଵୃଧଃ

ହେ ଅଧ୍ୱର୍ୟୁ, ମଧୁର ଓ ଉତ୍ସାହଦାୟକ ସୋମକୁ ପାତ୍ରରୁ ଢାଳ; ଏଭଳି ଚିରନବୀନ ବୀର ପ୍ରଶଂସିତ ହୁଏ।

ଇନ୍ଦ୍ର ସ୍ଥାତର୍ହରୀଣାଂ ନ କିଷ୍ଟେ ପୂର୍ଵ୍ଯସ୍ତୁତିମ୍ ଉଦାନଂଶ ଶଵସା ନ ଭନ୍ଦନା

ହେ ହରିଅଶ୍ୱ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ପୁରୁଣା ସ୍ତୁତିକୁ କେବେ ତ୍ୟାଗ କରନାହାଁ; ତୁମେ ତୁମ ଶକ୍ତିରେ ଉତ୍ତୀର୍ଣ୍ଣ ହେଉଛ, କେହି ଅଟକାଇପାରିବେ ନାହିଁ।

ତଂ ଵୋ ଵାଜାନାଂ ପତିମହୂମହି ଶ୍ରଵସ୍ଯଵଃ ଅପ୍ରାଯୁଭିର୍ଜ୍ଞେଭିର୍ଵାଵୃଧେନ୍ଯମ୍

ହେ ପ୍ରସିଦ୍ଧମାନେ, ଆମେ ଶକ୍ତିର ଠାକୁରାଙ୍କୁ ଡାକୁଛୁ; ଜେଉଁମାନେ କେବେ ବିଫଳ ହୁଏନାହାଁ, ସେମାନଙ୍କ ଜ୍ଞାନରେ ସେ ବଢ଼ିଯାଉନ୍ତୁ।

ତଂ ଗୂର୍ଧଯା ସ୍ଵର୍ଣରଂ ଦେଵାସୋ ଦେଵମରତିଂ ଦଧନ୍ଵିରେ ଦେଵତ୍ରା ହଵ୍ଯମୂହିଷେ

ଗୀତରେ ଦେବତାମାନେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଓ ଅବିଘାତୀ ଦେବତାଙ୍କୁ ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ହବି ନେବାକୁ ବସାଇଛନ୍ତି।

ଵିଭୂତରାତିଂ ଵିପ୍ର ଚିତ୍ରଶୋଚିଷମଗ୍ନିମୀଡିଷ୍ଵ ଯନ୍ତୁରମ୍ ଅସ୍ଯ ମେଧସ୍ଯ ସୋମ୍ଯସ୍ଯ ସୋଭରେ ପ୍ରେମଧ୍ଵରାଯ ପୂର୍ଵ୍ଯମ୍

ଅଧିକ ଦାନ ଆଶା କରି, ହେ ପ୍ରେରିତ, ତୁମେ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କର, ତିନିଁ ଦୀପ୍ତିମାନ୍, ରଥଚାଳକ, ଏହି ଜ୍ଞାନ, ସୋମ, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଯଜ୍ଞ ଓ ପୁରୁଣା କାର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ।

ଆ ସୋମ ସଵାନୋ ଅଦ୍ରିଭିସ୍ତିରୋ ଵାରାଣ୍ଯଵ୍ଯଯା ଜନୋ ନ ପୁରି ଚମ୍ଵୋର୍ଵିଶଦ୍ଧରିଃ ସଦୋ ଵନେଷୁ ଦଧ୍ରିଷେ

ପାଥରରେ ଚିପିଥିବା ସୋମ ଅଭେଦ୍ୟ ପ୍ରତିବନ୍ଧକୁ ଅତିକ୍ରମ କରି ପ୍ରବାହିତ ହୁଏ; ଏକ ନଗରରେ ମଣିଷ ପରି, ପିତାମ୍ବର ସୋମ ଜଙ୍ଗଲରେ ତାଙ୍କର ଆସନ ନେଇଛନ୍ତି।

ସ ମାମୃଜେ ତିରୋ ଅଣ୍ଵାନି ମେଷ୍ଯୋ ମୀଡ୍ଵାନ୍ତ୍ସପ୍ତିର୍ନ ଵାଜଯୁଃ ଅନୁମାଦ୍ଯଃ ପଵମାନୋ ମନୀଷିଭିଃ ସୋମୋ ଵିପ୍ରେଭିରୃକ୍ଵଭିଃ

ସେ ନିଜକୁ ପବିତ୍ର କରିଛନ୍ତି, ଛୋଟ ଅଂଶକୁ ଅତିକ୍ରମ କରି, ଶକ୍ତି ପାଇବାକୁ ଆଶା କରୁଥିବା ବିଜୟୀ ରଥୀ ପରି; ପବିତ୍ର ସୋମ, ଜ୍ଞାନୀ ଓ ଗାୟକମାନେ ସହିତ ପ୍ରଶଂସିତ।

ଵଯମେନମିଦା ହ୍ଯୋ ଽପୀପେମେହ ଵଜ୍ରିଣମ୍ ତସ୍ମା ଉ ଅଦ୍ଯ ସଵନେ ସୁତଂ ଭରା ନୂନଂ ଭୂଷତ ଶ୍ରୁତେ

ଆମେ ଏହି ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଅସ୍ତ୍ରଧାରୀଙ୍କୁ ଆଜି ପୂର୍ଣ୍ଣ କରିଛୁ; ତେଣୁ, ଏହି ସବାରେ, ସେ ପାଇଁ ଚିପିଥିବା ସୋମ ଆଣ; ବର୍ତ୍ତମାନ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ତାଙ୍କୁ ଶୃଙ୍ଗାର କର।

ଵୃକଶ୍ଚିଦସ୍ଯ ଵାରଣ ଉରାମଥିରା ଵଯୁନେଷୁ ଭୂଷତି ସେମଂ ନ ସ୍ତୋମଂ ଜୁଜୁଷାଣ ଆ ଗହୀନ୍ଦ୍ର ପ୍ର ଚିତ୍ରଯା ଧିଯା

ଏଠି ମାନେ ତାଙ୍କର ରକ୍ଷକ ହେବା ସହ, ବଘ ମଧ୍ୟ ପଥରେ ନିଜକୁ ଶୃଙ୍ଗାର କରେ; ଏହି ସ୍ତୁତିରେ ଆନନ୍ଦ ପାଇ, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଅତି ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଚିନ୍ତା ସହ ଏଠାକୁ ଆସନ୍ତୁ।

ଇନ୍ଦ୍ରାଗ୍ନୀ ରୋଚନା ଦିଵଃ ପରି ଵାଜେଷୁ ଭୂଷଥଃ ତଦ୍ଵାଂ ଚେତି ପ୍ର ଵୀର୍ଯମ୍

ହେ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ଶକ୍ତି ସହିତ ଦିବ୍ୟ ଆଲୋକମୟ ଲୋକକୁ ଶୃଙ୍ଗାର କର; ଏହି ତୁମର ବୀରତା।

ଇନ୍ଦ୍ରାଗ୍ନୀ ଅପସସ୍ପରି ଉପ ପ୍ର ଯନ୍ତି ଧୀତଯଃ ଋତସ୍ଯ ପଥ୍ଯା ଅନୁ

ହେ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅଗ୍ନି, ପ୍ରାର୍ଥନାମାନେ ତୁମ ପାଖକୁ ଯାଉଛି; ସେମାନେ ସତ୍ୟର ପଥରେ ଆଗକୁ ବଢ଼ୁଛନ୍ତି।

ଇନ୍ଦ୍ରାଗ୍ନୀ ତଵିଷାଣି ଵାମ୍ ସଧସ୍ଥାନି ପ୍ରଯାଂସି ଚ ଯୁଵୋରପ୍ତୂର୍ଯଂ ହିତମ୍

ହେ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅଗ୍ନି, ତୁମର ଶକ୍ତି ବହୁତ ବଳବାନ। ତୁମର ଆସନ ଓ ଚାଳିବା ପଥ ସୁନିଶ୍ଚିତ ଓ ଦୃଢ଼। ତୁମେ ଆମକୁ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବରେ ରକ୍ଷା କରୁଛ।

କ ଈଂ ଵେଦ ସୁତେ ସଚା ପିବନ୍ତଂ କଦ୍ଵଯୋ ଦଧେ ଅଯଂ ଯଃ ପୁରୋ ଵିଭିନତ୍ତ୍ଯୋଜସା ମନ୍ଦାନଃ ଶିପ୍ରଯନ୍ଧସଃ

କିଏ ଜାଣେ, ତୁମେ ଦୁହେଁ କାହା ପାଇଁ ସୋମ ଚାପିବାବେଳେ ଏକାସাথে ପିଉଛ? କିଏ ତୁମକୁ ଏଠାରେ ବସାଇଛି? ସେଉଁଠି, ଯିଏ ତାଙ୍କର ବଳରେ ଦୁର୍ଗଗୁଡିକୁ ଭଙ୍ଗ କରେ, ମଧୁର ସୋମରେ ଆନନ୍ଦ ପାଉଛି।

ଦାନା ମୃଗୋ ନ ଵାରଣଃ ପୁରୁତ୍ରା ଚରଥଂ ଦଧେ ନ କିଷ୍ଟ୍ଵା ନି ଯମଦା ସୁତେ ଗମୋ ମହାଂଶ୍ଚରସ୍ଯୋଜସା

ଦାନଶୀଳ ପଶୁ କିମ୍ବା ହାତୀ ପରି, ତୁମେ ଦୁହେଁ ବହୁତ ସ୍ଥାନରେ ଘୁରୁଛ। କିଛି ମଧ୍ୟ ତୁମକୁ ରୋକିପାରେନି। ସୋମ ଚାପିବାବେଳେ, ତୁମେ ବଡ଼ ଶକ୍ତି ସହ ଆସୁଛ, ତୁମର ଶକ୍ତିରେ ଚଳିତ।

ଯ ଉଗ୍ରଃ ସନ୍ନନିଷ୍ଟୃତଃ ସ୍ଥିରୋ ରଣାଯ ସଂସ୍କୃତଃ ଯଦି ସ୍ତୋତୁର୍ମଘଵା ଶୃଣଵଦ୍ଧଵଂ ନେନ୍ଦ୍ରୋ ଯୋଷତ୍ଯା ଗମତ୍

ଯିଏ ଭୟଙ୍କର, ସଜ୍ଜିତ ଓ ଦୃଢ଼, ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ, ଯଦି ସେ ଦାନଶୀଳ ବ୍ୟକ୍ତି ଗାୟକଙ୍କର ଗୀତ ଶୁଣେ, ତେବେ ଇନ୍ଦ୍ର ଜନାନୀଙ୍କ ପାଖକୁ ଯିଅନ୍ତୁ ନାହିଁ।

ପଵମାନା ଅସୃକ୍ଷତ ସୋମାଃ ଶୁକ୍ରାସ ଇନ୍ଦଵଃ ଅଭି ଵିଶ୍ଵାନି କାଵ୍ଯା

ପବିତ୍ର ଓ ପ୍ରବାହମାନ ସୋମ ଝରିଛି, ହେ ଇନ୍ଦୁ, ସମସ୍ତ ପବିତ୍ର କାର୍ଯ୍ୟକୁ ବ୍ୟାପିଛି।

ପଵମାନା ଦିଵସ୍ପର୍ଯନ୍ତରିକ୍ଷାଦସୃକ୍ଷତ ପୃଥିଵ୍ଯା ଅଧି ସାନଵି

ପ୍ରବାହମାନ ମଧୁରା ଝରଣାଗୁଡିକ ଆକାଶରୁ, ମଧ୍ୟାକାଶ ଦ୍ୱାରା, ପୃଥିବୀର ଉପରେ ବହିଯାଇଛି।

ପଵମାନାସ ଆଶଵଃ ଶୁଭ୍ରା ଅସୃଗ୍ରମିନ୍ଦଵଃ ଘ୍ନନ୍ତୋ ଵିଶ୍ଵା ଅପ ଦ୍ଵିଷଃ

ତୀବ୍ର ଓ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ପ୍ରବାହଗୁଡିକ ଝରିଛି, ହେ ଇନ୍ଦୁ, ସମସ୍ତ ଦ୍ୱେଷକୁ ଧ୍ୱଂସ କରୁଛି।

ତୋଶା ଵୃତ୍ରହଣା ହୁଵେ ସଜିତ୍ଵାନାପରାଜିତା ଇନ୍ଦ୍ରାଗ୍ନୀ ଵାଜସାତମା

ହେ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅଗ୍ନି, ବୃତ୍ର ନାଶକ, ସଦା ବିଜୟୀ ଓ ଅଜୟ, ଶକ୍ତି ଦେବାରେ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ, ମୁଁ ତୁମକୁ ଡାକୁଛି।