ସାମଵେଦଃ

ଶିକ୍ଷା ଣ ଇନ୍ଦ୍ର ରାଯ ଆ ପୁରୁ ଵିଦ୍ଵାଂ ଋଚୀଷମ ଅଵା ନଃ ପାର୍ଯେ ଧନେ

ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମକୁ ଅନେକ ଧନ ଦିଅ, ଆମେ ଅଧିକତା ଜାଣିବା; ଧନ ପାଇଁ ପ୍ରତିଯୋଗିତାରେ ଆମକୁ ସୁରକ୍ଷିତ କର।

ତଵ ତ୍ଯଦିନ୍ଦ୍ରିଯଂ ବୃହତ୍ତଵ ଦକ୍ଷ୍ମମୁତ କ୍ରତୁମ୍ ଵଜ୍ରଂ ଶିଶାତି ଧିଷଣା ଵରେଣ୍ଯମ୍

ତୁମର ଏହି ବଡ଼ ଶକ୍ତି, ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମର ଦକ୍ଷତା ଓ ବୁଦ୍ଧି, ଚିତ୍ତ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ବଜ୍ରକୁ ତୀକ୍ଷ୍ଣ କରେ।

ତଵ ଦ୍ଯୌରିନ୍ଦ୍ର ପୌଂସ୍ଯଂ ପୃଥିଵୀ ଶ୍ରଵଃ ତ୍ଵାମାପଃ ପର୍ଵତାସଶ୍ଚ ହିନ୍ଵିରେ

ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମ ପାଇଁ ଆକାଶ ତୁମର ପୁରୁଷତ୍ୱକୁ ଘୋଷଣା କରେ, ପୃଥିବୀ ତୁମର କୀର୍ତ୍ତିକୁ; ଜଳ ଓ ପାହାଡ଼ ତୁମକୁ ଉତ୍ସାହିତ କରନ୍ତି।

ତ୍ଵାଂ ଵିଷ୍ଣୁର୍ବୃହନ୍କ୍ଷଯୋ ମିତ୍ରୋ ଗୃଣାତି ଵରୁଣଃ ତ୍ଵାଂ ଶର୍ଧୋ ମଦତ୍ଯନୁ ମାରୁତମ୍

ତୁମକୁ ବିଶ୍ନୁ ବଡ଼ ଗୃହର, ମିତ୍ର ଓ ଭରୁଣ ପ୍ରଶଂସା କରନ୍ତି; ସେନା ତୁମରେ ଆନନ୍ଦ କରେ, ମାରୁତମାନେ ମଧ୍ୟ।

ନମସ୍ତେ ଅଗ୍ନ ଓଜସେ ଗୃଣନ୍ତି ଦେଵ କୃଷ୍ଟଯଃ ଅମୈରମିତ୍ରମର୍ଦଯ

ଅଗ୍ନି, ଶକ୍ତି ପାଇଁ ତୁମକୁ ନମସ୍କାର; ଦେବତା, ଲୋକମାନେ ଗୀତ ଗାଇ ପ୍ରଶଂସା କରନ୍ତି; ଅଜୟ ରୁହ, ଶତ୍ରୁକୁ ନଶ୍ଟ କର।

କୁଵିତ୍ସୁ ନୋ ଗଵିଷ୍ଟଯେ ଽଗ୍ନେ ସଂଵେଷିଷୋ ରଯିମ୍ ଉରୁକୃଦୁରୁ ଣସ୍କୃଧି

ଅଗ୍ନି, ଗୋ ପାଇଁ ଆମର ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରିବାକୁ, ଆମ ପାଇଁ ଧନ ଖୋଜ; ଏହାକୁ ବିସ୍ତୃତ ଓ ପ୍ରଚୁର କର।

ମା ନୋ ଅଗ୍ନେ ମହାଧନେ ପରା ଵର୍ଗ୍ଭାରଭୃଦ୍ଯଥା ସଂଵର୍ଗଂ ସଂ ରଯିଂ ଜଯ

ଅଗ୍ନି, ବଡ଼ ଧନରେ ଆମକୁ ଅନ୍ୟର ଅଂଶକୁ ନେଇଯିବେନି; ଯେପରି ତୁମେ ସମେତ ଜିତିବା, ସେପରି ଆମ ପାଇଁ ଧନ ଜିତ।

ସମସ୍ଯ ମନ୍ଯଵେ ଵିଶୋ ଵିଶ୍ଵା ନମନ୍ତ କୃଷ୍ଟଯଃ ସମୁଦ୍ରାଯେଵ ସିନ୍ଧଵଃ

ଏକଙ୍ଗର କ୍ରୋଧକୁ ସମସ୍ତ ଲୋକ ଜଣା ହେଉଛନ୍ତି, ନଦୀମାନେ ଯେପରି ସାଗରକୁ।

ଵି ଚିଦ୍ଵୃତ୍ରସ୍ଯ ଦୋଧତଃ ଶିରୋ ବିଭେଦ ଵୃଷ୍ଣିନା ଵଜ୍ରେଣ ଶତପର୍ଵଣା

ଭୟଭୀତ ବୃତ୍ରର ମୁଣ୍ଡକୁ ସେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଶତ ଯୋଡା ବଜ୍ରରେ ଭାଗ କରିଦେଲେ।

ଓଜସ୍ତଦସ୍ଯ ତିତ୍ଵିଷ ଉଭେ ଯତ୍ସମଵର୍ତ୍ତଯତ୍ ଇନ୍ଦ୍ରଶ୍ଚର୍ମେଵ ରୋଦସୀ

ତାଙ୍କର ଶକ୍ତି ଓ ଚମକ—ଇନ୍ଦ୍ର ଦୁଇ ଜଗତକୁ ଏକସାଥି କଲେ, ଚମଡ଼ ଭଳି।

ସୁମନ୍ମା ଵସ୍ଵୀ ରନ୍ତୀ ସୂନରୀ

ସେ ଦୟାଳୁ, ଧନୀ, ଆନନ୍ଦ ଦେଇଥିବା, ଭଲ ଜନ୍ମର କନ୍ୟା।

ସରୂପ ଵୃଷନ୍ନା ଗହୀମୌ ଭଦ୍ରୌ ଧୁର୍ଯାଵଭି ତାଵିମା ଉପ ସର୍ପତଃ

ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ତୁମ ଦୁଇଟି ସୁନ୍ଦର ଏବଂ ମେଳ ଘୋଡ଼ାକୁ ଯୋଗ କରି, ଗଡ଼ିରେ ଆଣ; ସେମାନେ ଆସନ୍ତୁ।

ନୀଵ ଶୀର୍ଷାଣି ମୃଢ୍ଵଂ ମଧ୍ଯ ଆପସ୍ଯ ତିଷ୍ଠତି ଶୃଙ୍ଗେଭିର୍ଦଶଭିର୍ଦିଶନ୍

ମୁଣ୍ଡ ନମାଇ, ସେମାନେ ଜଳର ମଧ୍ୟରେ ଦଢ଼ି ରହିଛନ୍ତି; ଦଶଟି ଶୂଙ୍ଗରେ ସମସ୍ତ ଦିଗକୁ ଦେଖାଉଛନ୍ତି।

ଆଷ୍ଟମ ଦ୍ଵିତୀଯୋ ଽର୍ଧଃ ପନ୍ଯଂପନ୍ଯମିତ୍ସୋତାର ଆ ଧାଵତ ମଦ୍ଯାଯ ସୋମଂ ଵୀରାଯ ଶୂରାଯ

ଅଷ୍ଟମ ଓ ଦ୍ୱିତୀୟ ଅର୍ଦ୍ଧ ନିଜ ନିଜ ଦିଗକୁ ଦୌଡ଼ିଯାଉଛନ୍ତି; ପାନକାରୀମାନେ ବୀର ପାଇଁ, ଶୂର ପାଇଁ, ମଦ ଦେବାକୁ ସୋମକୁ ଦୌଡ଼ିଯାଉଛନ୍ତି।

ଏହ ହରୀ ବ୍ରହ୍ମଯୁଜା ଶଗ୍ମା ଵକ୍ଷତଃ ସଖାଯମ୍ ଇନ୍ଦ୍ରଂ ଗୀର୍ଭିର୍ଗିର୍ଵଣସମ୍

ଏଠାରେ, ପ୍ରାର୍ଥନାରେ ଯୁକ୍ତ ଦୁଇ ହରି ଶୀଘ୍ର ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ, ସାଙ୍ଗକୁ, ଗୀତରେ ପ୍ରଶଂସିତ ହେବାକୁ ଆଣନ୍ତୁ।

ପାତା ଵୃତ୍ରହା ସୁତମା ଘା ଗମନ୍ନାରେ ଅସ୍ମତ୍ ନି ଯମତେ ଶତମୂତିଃ

ବୃତ୍ର ନାଶ କରୁଥିବା, ଅନେକ ଉପହାରରେ ଧନୀ, ସେ ପାନ କରିଛନ୍ତି; ଆସ, ତାଙ୍କୁ ଆମଠାରୁ ବଞ୍ଚିତ କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରନି, ସେ ଅପାର ଶକ୍ତିର ମାଲିକ।

ଆ ତ୍ଵା ଵିଶନ୍ତ୍ଵିନ୍ଦଵଃ ସମୁଦ୍ରମିଵ ସିନ୍ଧଵଃ ନ ତ୍ଵାମିନ୍ଦ୍ରାତି ରିଚ୍ଯତେ

ତୁମ ପାଖକୁ ଏହି ତିନିକି ବିନ୍ଦୁମାନେ, ନଦୀମାନେ ଯେପରି ମହାସାଗରକୁ ଯାଆନ୍ତି, ସେପରି ଆସୁଛନ୍ତି; ଇନ୍ଦ୍ର, କେହି ତୁମକୁ ଅତିକ୍ରମ କରିପାରିବେ ନାହିଁ।

ଵିଵ୍ଯକ୍ଥ ମହିନା ଵୃଷନ୍ଭକ୍ଷଂ ସୋମସ୍ଯ ଜାଗୃଵେ ଯ ଇନ୍ଦ୍ର ଜଠରେଷୁ ତେ

ଓ ବଳଶାଳୀ, ତୁମେ ତୁମର ମହତ୍ତ୍ୱ ଦେଖାଇଛ; ଇନ୍ଦ୍ର, ସୋମର ସ୍ୱାଦ ପାଇଁ ଜାଗ୍ରତ ଅଛ, ଏହା ତୁମର ଜଠରରେ ପ୍ରବେଶ କରୁଛି।

ଅରଂ ତ ଇନ୍ଦ୍ର କୁକ୍ଷଯେ ସୋମୋ ଭଵତୁ ଵୃତ୍ରହନ୍ ଅରଂ ଧାମଭ୍ଯ ଇନ୍ଦଵଃ

ଓ ବୃତ୍ର ନାଶକ ଇନ୍ଦ୍ର, ସୋମ ରସ ତୁମର ପେଟ ପାଇଁ ଆନନ୍ଦଦାୟକ ହେଉ; ଏହି ବିନ୍ଦୁମାନେ ତୁମର ଗୃହମାନେ ପାଇଁ ମଧୁର ହେଉ।

ଜରାବୋଧ ତଦ୍ଵିଵିଡ୍ଢି ଵିଶେଵିଶେ ଯଜ୍ଞିଯାଯ ସ୍ତୋମଂ ରୁଦ୍ରାଯ ଦୃଶୀକମ୍

ବୟସରେ ଜାଗ୍ରତ ହୁଅ, ଏହା ବୁଝ, ପ୍ରତ୍ୟେକ ଗୋତ୍ରରେ ପୂଜିତ ଯେଉଁଠାରେ ରୁଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ ଗୀତ ଗାଯାଉଛି।

ସ ନୋ ମହାଂ ଅନିମାନୋ ଧୂମକେତୁଃ ପୁରୁଶ୍ଚନ୍ଦ୍ରଃ ଧିଯେ ଵାଜାଯ ହିନ୍ଵତୁ

ସେ ମହାନ, ଅଚଳ, ଧୂମ ଝଣ୍ଡା ବହନ କରୁଥିବା, ଆଗକୁ ଆଲୋକିତ କରୁଥିବା, ଆମକୁ ବୁଦ୍ଧି ଓ ଶକ୍ତି ପାଇଁ ପ୍ରେରିତ କରୁନ୍ତୁ।

ସ ରେଵାଂ ଇଵ ଵିଶ୍ପତିର୍ଦୈଵ୍ଯଃ କେତୁଃ ଶୃଣୋତୁ ନଃ ଉକ୍ଥୈରଗ୍ନିର୍ବୃହଦ୍ଭାନୁଃ

ସେ ଦେବତାଙ୍କ ଚିହ୍ନ, ସମସ୍ତଙ୍କ ମାଲିକ, ଦାୟାଳୁ ବନ୍ଧୁ ପରି, ଆମର ଗୀତ ଶୁଣନ୍ତୁ—ବିଶାଳ ତେଜଉଁତା ଅଗ୍ନି।

ତଦ୍ଵୋ ଗାଯ ସୁତେ ସଚା ପୁରୁହୂତାଯ ସତ୍ଵନେ ଶଂ ଯଦ୍ଗଵେ ନ ଶାକିନେ

ତୁମ ପାଇଁ ଏହି ଗୀତ ଗାଅ, ସମେତେ ଅନେକ ଥର ଡାକାଯାଉଥିବାଙ୍କୁ, ଶକ୍ତି ପାଇଁ, ଯାହା ଗାଈ ପାଇଁ ଶୁଭ ଓ ଦାନଶୀଳଙ୍କ ପାଇଁ ଭଲ।

ନ ଘା ଵସୁର୍ନି ଯମତେ ଦାନଂ ଵାଜସ୍ଯ ଗୋମତଃ ଯତ୍ସୀମୁପଶ୍ରଵଦ୍ଗିରଃ

ସେ ଭଲ ଲୋକ କେବେ ଗୋଧନ ସମୃଦ୍ଧି ଦାନକୁ ରୋକି ନାହାନ୍ତି, ଯେତେବେଳେ ଗୀତ ତାଙ୍କ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପହଞ୍ଚେ।

କୁଵିତ୍ସସ୍ଯ ପ୍ର ହି ଵ୍ରଜଂ ଗୋମନ୍ତଂ ଦସ୍ଯୁହା ଗମତ୍ ଶଚୀଭିରପ ନୋ ଵରତ୍

ସେ ଶତ୍ରୁ ନାଶକ, ସମ୍ଭବତଃ ଗୋଧନର ଗୋଶାଳାକୁ ଯାଆନ୍ତୁ; ତାଙ୍କର ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ଆମକୁ ଦୂରେ ରଖନ୍ତୁ ନାହିଁ।

ଇଦଂ ଵିଷ୍ଣୁର୍ଵି ଚକ୍ରମେ ତ୍ରେଧା ନି ଦଧେ ପଦମ୍ ସମୂଢମସ୍ଯ ପାଂସୁଲେ

ବିଷ୍ଣୁ ତିନିଟି ଦୀଘା ପଦକ୍ଷେପ ନେଇଛନ୍ତି; ସେ ତିନିଥର ତାଙ୍କର ପଦ ରଖିଛନ୍ତି, ସମସ୍ତକୁ ଧୂଳିରେ ଆବୃତ କରିଛନ୍ତି।

ତ୍ରୀଣି ପଦା ଵି ଚକ୍ରମେ ଵିଷ୍ଣୁର୍ଗୋପା ଅଦାଭ୍ଯଃ ଅତୋ ଧର୍ମାଣି ଧାରଯନ୍

ବିଷ୍ଣୁ, ସମସ୍ତଙ୍କ ରକ୍ଷକ ଓ ଅଜୟ, ତିନିଟି ପଦକ୍ଷେପ ନେଇଛନ୍ତି; ସେଠାରୁ ସେ ନୀତିମାନ୍ୟତାକୁ ଧାରଣ କରନ୍ତି।

ଵିଷ୍ଣୋଃ କର୍ମାଣି ପଶ୍ଯତ ଯତୋ ଵ୍ରତାନି ପସ୍ପଶେ ଇନ୍ଦ୍ରସ୍ଯ ଯୁଜ୍ଯଃ ସଖା

ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର କାର୍ଯ୍ୟ ଦେଖ, ଯେଉଁଠାରୁ ତାଙ୍କର ପବିତ୍ର ନୀତି ପ୍ରକାଶିତ ହୁଏ, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପ୍ରିୟ ବନ୍ଧୁ।

ତଦ୍ଵିଷ୍ଣୋଃ ପରମଂ ପଦଂ ସଦା ପଶ୍ଯନ୍ତି ସୂରଯଃ ଦିଵୀଵ ଚକ୍ଷୁରାତତମ୍

ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ସର୍ବୋଚ୍ଚ ପଦକୁ ଜ୍ଞାନୀମାନେ ସଦା ଦେଖନ୍ତି, ଆକାଶରେ ବିସ୍ତୃତ ଦୃଷ୍ଟି ପରି।