ସାମଵେଦଃ

ଅଶ୍ଵଂ ନ ତ୍ଵା ଵାରଵନ୍ତଂ ଵନ୍ଦଧ୍ଯା ଅଗ୍ନିଂ ନମୋଭିଃ ସମ୍ରାଜନ୍ତମଧ୍ଵରାଣାମ୍

ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଘୋଡ଼ା ପରି, ଅଗ୍ନି, ଆମେ ତୁମକୁ ଶ୍ରଦ୍ଧାରେ ସମ୍ମାନ କରିବାକୁ ଚାହୁଁ, ଯିଏ ଅନୁଷ୍ଠାନର ରାଜା।

ସ ଘା ନଃ ସୂନୁଃ ଶଵସା ପୃଥୁପ୍ରଗାମା ସୁଶେଵଃ ମୀଢ୍ଵାଂ ଅସ୍ମାକଂ ବଭୂଯାତ୍

ସେହି ପୁତ୍ର, ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଦୂର ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପହଞ୍ଚୁଥିବା, ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦୟାଳୁ ଓ ଦାନଶୀଳ, ଆମର ହେଉ।

ସ ନୋ ଦୂରାଚ୍ଚାସାଚ୍ଚ ନି ମର୍ତ୍ଯାଦଘାଯୋଃ ପାହି ସଦମିଦ୍ଵିଶ୍ଵାଯୁଃ

ସେ ଆମକୁ ନିକଟ ଓ ଦୂରରୁ, ମନୁଷ୍ୟ ଓ ଦୁଷ୍ଟତାରୁ, ସଦା ସମସ୍ତଙ୍କ ଜୀବନ ପାଇଁ ରକ୍ଷା କରୁ।

ତ୍ଵମିନ୍ଦ୍ର ପ୍ରତୂର୍ତିଷ୍ଵଭି ଵିଶ୍ଵା ଅସି ସ୍ପୃଧଃ ଅଶସ୍ତିହା ଜନିତା ଵୃତ୍ରତୂରସି ତ୍ଵଂ ତୂର୍ଯ ତରୁଷ୍ଯତଃ

ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଯୁଦ୍ଧରେ ତୁମେ ସମସ୍ତ ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ଅତିକ୍ରମ କର; ତୁମେ ଅପଶପ ନାଶ କର, ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା ଓ ବୃତ୍ର ନାଶକ; ତୁମେ ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ଜୟ କର।

ଅନୁ ତେ ଶୁଷ୍ମଂ ତୁରଯନ୍ତମୀଯତୁଃ କ୍ଷୋଣୀ ଶିଶୁଂ ନ ମାତରା ଵିଶ୍ଵାସ୍ତେ ସ୍ପୃଧଃ ଶ୍ନଥଯନ୍ତ ମନ୍ଯଵେ ଵୃତ୍ରଂ ଯଦିନ୍ଦ୍ର ତୂର୍ଵସି

ମାଟିମାନେ ତୁମ ଅପାର ଶକ୍ତିକୁ ଅନୁସରିଥିଲେ, ଯେପରି ମାଆମାନେ ଶିଶୁକୁ ଅନୁସରନ୍ତି; ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ କ୍ରୋଧରେ ବୃତ୍ରକୁ ଜୟ କରିବାବେଳେ ସମସ୍ତ ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ଭଙ୍ଗ କର।

ଯଜ୍ଞ ଵ୍ଯଵର୍ତଯତ୍ ଚକ୍ରାଣ ଓପଶଂ ଦିଵି

ଯଜ୍ଞ ଶତ୍ରୁମାନେକୁ ପଛକୁ ଫେରାଇଦେଲା, ଆକାଶରେ ଏକ ଆବରଣ ତିଆରି କଲା।

ଵ୍ଯାନ୍ତରିକ୍ଷମତିରନ୍ମଦେ ସୋମସ୍ଯ ରୋଚନା ଇନ୍ଦ୍ରୋ ଯଦଭିନଦ୍ଵଲମ୍

ସୋମର ମଦରେ, ଇନ୍ଦ୍ର ଯେତେବେଳେ ବାରଣକୁ ଭାଙ୍ଗିଦେଲେ, ସେ ମଧ୍ୟ ଆକାଶ ଓ ଦିଗନ୍ତକୁ ଭାଗ କରିଦେଲେ।

ଉଦଗା ଆଜଦଙ୍ଗିରୋଭ୍ଯ ଆଵିଷ୍କୃଣ୍ଵନ୍ଗୁହା ସତୀଃ ଅର୍ଵାଞ୍ଚଂ ନୁନୁଦେ ଵଲମ୍

ଅଂଗିରସମାନେଠୁ ଉଠି ଆସିଲେ, ଗୁପ୍ତ ସ୍ଥାନରୁ ନିଜେକୁ ପ୍ରକାଶ କଲେ; ଲୁଚିଥିବା ସେ, ଏବେ ଆବରଣକୁ ଦୂର କରିଦେଲେ।

ତ୍ଯମୁ ଵଃ ସତ୍ରାସାହଂ ଵିଶ୍ଵାସୁ ଗୀର୍ଷ୍ଵାଯତମ୍ ଆ ଚ୍ଯାଵଯସ୍ଯୂତଯେ

ସେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ସଭାରେ ଜୟୀ, ସମସ୍ତ ଗୀତରେ ତାଙ୍କୁ ଆହ୍ୱାନ କରନ୍ତୁ, ସାହାଯ୍ୟ ପାଇଁ ତାଙ୍କୁ ଉତ୍ସାହିତ କରନ୍ତୁ।

ଯୁଧ୍ମଂ ସନ୍ତମନର୍ଵାଣଂ ସୋମପାମନପଚ୍ଯୁତମ୍ ନରମଵାର୍ଯକ୍ରତୁମ୍

ଯୁଦ୍ଧକୁ ଭୟନାହିଁ, ଅଜୟ, ସୋମପାନ କରୁଥିବା, ଅଚଳ, ଅବିନାଶୀ ଦୃଢ ନିଶ୍ଚୟର ମନୁଷ୍ୟ।

ଶିକ୍ଷା ଣ ଇନ୍ଦ୍ର ରାଯ ଆ ପୁରୁ ଵିଦ୍ଵାଂ ଋଚୀଷମ ଅଵା ନଃ ପାର୍ଯେ ଧନେ

ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମକୁ ଅନେକ ଧନ ଦିଅ, ଆମେ ଅଧିକତା ଜାଣିବା; ଧନ ପାଇଁ ପ୍ରତିଯୋଗିତାରେ ଆମକୁ ସୁରକ୍ଷିତ କର।

ତଵ ତ୍ଯଦିନ୍ଦ୍ରିଯଂ ବୃହତ୍ତଵ ଦକ୍ଷ୍ମମୁତ କ୍ରତୁମ୍ ଵଜ୍ରଂ ଶିଶାତି ଧିଷଣା ଵରେଣ୍ଯମ୍

ତୁମର ଏହି ବଡ଼ ଶକ୍ତି, ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମର ଦକ୍ଷତା ଓ ବୁଦ୍ଧି, ଚିତ୍ତ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ବଜ୍ରକୁ ତୀକ୍ଷ୍ଣ କରେ।

ତଵ ଦ୍ଯୌରିନ୍ଦ୍ର ପୌଂସ୍ଯଂ ପୃଥିଵୀ ଶ୍ରଵଃ ତ୍ଵାମାପଃ ପର୍ଵତାସଶ୍ଚ ହିନ୍ଵିରେ

ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମ ପାଇଁ ଆକାଶ ତୁମର ପୁରୁଷତ୍ୱକୁ ଘୋଷଣା କରେ, ପୃଥିବୀ ତୁମର କୀର୍ତ୍ତିକୁ; ଜଳ ଓ ପାହାଡ଼ ତୁମକୁ ଉତ୍ସାହିତ କରନ୍ତି।

ତ୍ଵାଂ ଵିଷ୍ଣୁର୍ବୃହନ୍କ୍ଷଯୋ ମିତ୍ରୋ ଗୃଣାତି ଵରୁଣଃ ତ୍ଵାଂ ଶର୍ଧୋ ମଦତ୍ଯନୁ ମାରୁତମ୍

ତୁମକୁ ବିଶ୍ନୁ ବଡ଼ ଗୃହର, ମିତ୍ର ଓ ଭରୁଣ ପ୍ରଶଂସା କରନ୍ତି; ସେନା ତୁମରେ ଆନନ୍ଦ କରେ, ମାରୁତମାନେ ମଧ୍ୟ।

ନମସ୍ତେ ଅଗ୍ନ ଓଜସେ ଗୃଣନ୍ତି ଦେଵ କୃଷ୍ଟଯଃ ଅମୈରମିତ୍ରମର୍ଦଯ

ଅଗ୍ନି, ଶକ୍ତି ପାଇଁ ତୁମକୁ ନମସ୍କାର; ଦେବତା, ଲୋକମାନେ ଗୀତ ଗାଇ ପ୍ରଶଂସା କରନ୍ତି; ଅଜୟ ରୁହ, ଶତ୍ରୁକୁ ନଶ୍ଟ କର।

କୁଵିତ୍ସୁ ନୋ ଗଵିଷ୍ଟଯେ ଽଗ୍ନେ ସଂଵେଷିଷୋ ରଯିମ୍ ଉରୁକୃଦୁରୁ ଣସ୍କୃଧି

ଅଗ୍ନି, ଗୋ ପାଇଁ ଆମର ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରିବାକୁ, ଆମ ପାଇଁ ଧନ ଖୋଜ; ଏହାକୁ ବିସ୍ତୃତ ଓ ପ୍ରଚୁର କର।

ମା ନୋ ଅଗ୍ନେ ମହାଧନେ ପରା ଵର୍ଗ୍ଭାରଭୃଦ୍ଯଥା ସଂଵର୍ଗଂ ସଂ ରଯିଂ ଜଯ

ଅଗ୍ନି, ବଡ଼ ଧନରେ ଆମକୁ ଅନ୍ୟର ଅଂଶକୁ ନେଇଯିବେନି; ଯେପରି ତୁମେ ସମେତ ଜିତିବା, ସେପରି ଆମ ପାଇଁ ଧନ ଜିତ।

ସମସ୍ଯ ମନ୍ଯଵେ ଵିଶୋ ଵିଶ୍ଵା ନମନ୍ତ କୃଷ୍ଟଯଃ ସମୁଦ୍ରାଯେଵ ସିନ୍ଧଵଃ

ଏକଙ୍ଗର କ୍ରୋଧକୁ ସମସ୍ତ ଲୋକ ଜଣା ହେଉଛନ୍ତି, ନଦୀମାନେ ଯେପରି ସାଗରକୁ।

ଵି ଚିଦ୍ଵୃତ୍ରସ୍ଯ ଦୋଧତଃ ଶିରୋ ବିଭେଦ ଵୃଷ୍ଣିନା ଵଜ୍ରେଣ ଶତପର୍ଵଣା

ଭୟଭୀତ ବୃତ୍ରର ମୁଣ୍ଡକୁ ସେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଶତ ଯୋଡା ବଜ୍ରରେ ଭାଗ କରିଦେଲେ।

ଓଜସ୍ତଦସ୍ଯ ତିତ୍ଵିଷ ଉଭେ ଯତ୍ସମଵର୍ତ୍ତଯତ୍ ଇନ୍ଦ୍ରଶ୍ଚର୍ମେଵ ରୋଦସୀ

ତାଙ୍କର ଶକ୍ତି ଓ ଚମକ—ଇନ୍ଦ୍ର ଦୁଇ ଜଗତକୁ ଏକସାଥି କଲେ, ଚମଡ଼ ଭଳି।

ସୁମନ୍ମା ଵସ୍ଵୀ ରନ୍ତୀ ସୂନରୀ

ସେ ଦୟାଳୁ, ଧନୀ, ଆନନ୍ଦ ଦେଇଥିବା, ଭଲ ଜନ୍ମର କନ୍ୟା।

ସରୂପ ଵୃଷନ୍ନା ଗହୀମୌ ଭଦ୍ରୌ ଧୁର୍ଯାଵଭି ତାଵିମା ଉପ ସର୍ପତଃ

ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ତୁମ ଦୁଇଟି ସୁନ୍ଦର ଏବଂ ମେଳ ଘୋଡ଼ାକୁ ଯୋଗ କରି, ଗଡ଼ିରେ ଆଣ; ସେମାନେ ଆସନ୍ତୁ।

ନୀଵ ଶୀର୍ଷାଣି ମୃଢ୍ଵଂ ମଧ୍ଯ ଆପସ୍ଯ ତିଷ୍ଠତି ଶୃଙ୍ଗେଭିର୍ଦଶଭିର୍ଦିଶନ୍

ମୁଣ୍ଡ ନମାଇ, ସେମାନେ ଜଳର ମଧ୍ୟରେ ଦଢ଼ି ରହିଛନ୍ତି; ଦଶଟି ଶୂଙ୍ଗରେ ସମସ୍ତ ଦିଗକୁ ଦେଖାଉଛନ୍ତି।

ଆଷ୍ଟମ ଦ୍ଵିତୀଯୋ ଽର୍ଧଃ ପନ୍ଯଂପନ୍ଯମିତ୍ସୋତାର ଆ ଧାଵତ ମଦ୍ଯାଯ ସୋମଂ ଵୀରାଯ ଶୂରାଯ

ଅଷ୍ଟମ ଓ ଦ୍ୱିତୀୟ ଅର୍ଦ୍ଧ ନିଜ ନିଜ ଦିଗକୁ ଦୌଡ଼ିଯାଉଛନ୍ତି; ପାନକାରୀମାନେ ବୀର ପାଇଁ, ଶୂର ପାଇଁ, ମଦ ଦେବାକୁ ସୋମକୁ ଦୌଡ଼ିଯାଉଛନ୍ତି।

ଏହ ହରୀ ବ୍ରହ୍ମଯୁଜା ଶଗ୍ମା ଵକ୍ଷତଃ ସଖାଯମ୍ ଇନ୍ଦ୍ରଂ ଗୀର୍ଭିର୍ଗିର୍ଵଣସମ୍

ଏଠାରେ, ପ୍ରାର୍ଥନାରେ ଯୁକ୍ତ ଦୁଇ ହରି ଶୀଘ୍ର ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ, ସାଙ୍ଗକୁ, ଗୀତରେ ପ୍ରଶଂସିତ ହେବାକୁ ଆଣନ୍ତୁ।

ପାତା ଵୃତ୍ରହା ସୁତମା ଘା ଗମନ୍ନାରେ ଅସ୍ମତ୍ ନି ଯମତେ ଶତମୂତିଃ

ବୃତ୍ର ନାଶ କରୁଥିବା, ଅନେକ ଉପହାରରେ ଧନୀ, ସେ ପାନ କରିଛନ୍ତି; ଆସ, ତାଙ୍କୁ ଆମଠାରୁ ବଞ୍ଚିତ କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରନି, ସେ ଅପାର ଶକ୍ତିର ମାଲିକ।

ଆ ତ୍ଵା ଵିଶନ୍ତ୍ଵିନ୍ଦଵଃ ସମୁଦ୍ରମିଵ ସିନ୍ଧଵଃ ନ ତ୍ଵାମିନ୍ଦ୍ରାତି ରିଚ୍ଯତେ

ତୁମ ପାଖକୁ ଏହି ତିନିକି ବିନ୍ଦୁମାନେ, ନଦୀମାନେ ଯେପରି ମହାସାଗରକୁ ଯାଆନ୍ତି, ସେପରି ଆସୁଛନ୍ତି; ଇନ୍ଦ୍ର, କେହି ତୁମକୁ ଅତିକ୍ରମ କରିପାରିବେ ନାହିଁ।

ଵିଵ୍ଯକ୍ଥ ମହିନା ଵୃଷନ୍ଭକ୍ଷଂ ସୋମସ୍ଯ ଜାଗୃଵେ ଯ ଇନ୍ଦ୍ର ଜଠରେଷୁ ତେ

ଓ ବଳଶାଳୀ, ତୁମେ ତୁମର ମହତ୍ତ୍ୱ ଦେଖାଇଛ; ଇନ୍ଦ୍ର, ସୋମର ସ୍ୱାଦ ପାଇଁ ଜାଗ୍ରତ ଅଛ, ଏହା ତୁମର ଜଠରରେ ପ୍ରବେଶ କରୁଛି।

ଅରଂ ତ ଇନ୍ଦ୍ର କୁକ୍ଷଯେ ସୋମୋ ଭଵତୁ ଵୃତ୍ରହନ୍ ଅରଂ ଧାମଭ୍ଯ ଇନ୍ଦଵଃ

ଓ ବୃତ୍ର ନାଶକ ଇନ୍ଦ୍ର, ସୋମ ରସ ତୁମର ପେଟ ପାଇଁ ଆନନ୍ଦଦାୟକ ହେଉ; ଏହି ବିନ୍ଦୁମାନେ ତୁମର ଗୃହମାନେ ପାଇଁ ମଧୁର ହେଉ।