ସାମଵେଦଃ

ଶଶମାନସ୍ଯ ଵା ନରଃ ସ୍ଵେଦସ୍ଯ ସତ୍ଯଶଵସଃ ଵିଦା କାମସ୍ଯ ଵେନତଃ

ଯିଏ ଖୁସି ଅଛି, ଘମ ଝରୁଛି, ସତ୍ୟ ଶକ୍ତି ଅଛି, ହେ ମାନବମାନେ, ସେ ଉତ୍ସାହୀର ଇଚ୍ଛାକୁ ଜାଣ।

ଉପ ନଃ ସୂନଵୋ ଗିରଃ ଶୃଣ୍ଵନ୍ତ୍ଵମୃତସ୍ଯ ଯେ ସୁମୃଡୀକା ଭଵନ୍ତୁ ନଃ

ଅମର ପୁଅମାନେ ଆମର ଗୀତ ଶୁଣନ୍ତୁ, ସେମାନେ ଆମ ପ୍ରତି ଦୟାଳୁ ହେଉନ୍ତୁ।

ପ୍ର ଵାଂ ମହି ଦ୍ଯଵୀ ଅଭ୍ଯୁପସ୍ତୁତିଂ ଭରାମହେ ଶୁଚୀ ଉପ ପ୍ରଶସ୍ତଯେ

ହେ ଦିନ ଓ ରାତି, ତୁମ ପାଇଁ ଆମେ ବଡ଼ ଏବଂ ଶୁଭ୍ର ପ୍ରଶଂସା ଆଣିଛୁ, ଶୁଦ୍ଧ ହୃଦୟରେ ତୁମ ପ୍ରଶଂସା ପାଇଁ।

ପୁନାନେ ତନ୍ଵା ମିଥଃ ସ୍ଵେନ ଦକ୍ଷେଣ ରାଜଥଃ ଊହ୍ଯାଥେ ସନାଦୃତମ୍

ନିଜ ଶକ୍ତିରେ ନିଜେ ପବିତ୍ର ହୋଇ, ତୁମେ ନିଜ ଆକୃତିରେ ଶାସନ କର, ପୁରୁଣା ସତ୍ୟକୁ ଆଗକୁ ବଢ଼ାଇ ଆଣିଛ।

ମହୀ ମିତ୍ରସ୍ଯ ସାଧଥସ୍ତରନ୍ତୀ ପିପ୍ରତୀ ଋତମ୍ ପରି ଯଜ୍ଞଂ ନି ଷେଦଥୁଃ

ମିତ୍ରଙ୍କ ମହା ସାହାଯ୍ୟ ଅତି ବଡ଼, ସେ ସତ୍ୟକୁ ଧାରଣ କରି ସମୁଦ୍ର ଅତିକ୍ରମ କରନ୍ତି; ଯଜ୍ଞକୁ ଘେରି ବସିଛନ୍ତି।

ଅଯମୁ ତେ ସମତସି କପୋତ ଇଵ ଗର୍ଭଧିମ୍ ଵଚସ୍ତଚ୍ଚିନ୍ନ ଓହସେ

ତୁମ ସଭାରେ ଏହା ଗୁହାରେ ପକ୍ଷୀ ପରି; ଏହି କଥା ମୁଁ ତୁମ ପାଖରେ ଲୁଚାଏ ନାହିଁ।

ସ୍ତୋତ୍ରଂ ରାଧାନାଂ ପତେ ଗିର୍ଵାହୋ ଵୀର ଯସ୍ଯ ତେ ଵିଭୂତିରସ୍ତୁ ସୂନୃତା

ହେ ଦାନର ସ୍ୱାମୀ, ଗୀତ ଗାଇଥିବା, ବୀର, ତୁମର ମହିମା ସୁନ୍ଦର କଥା ସହିତ ରହୁ।

ଊର୍ଧ୍ଵସ୍ତିଷ୍ଠା ନ ଊତଯେ ଽସ୍ମିନ୍ଵାଜେ ଶତକ୍ରତୋ ସମନ୍ଯେଷୁ ବ୍ରଵାଵହୈ

ହେ ଶତଶକ୍ତି ଧାରୀ, ଏହି ସଂଘର୍ଷରେ ଆମ ସହାୟତା ପାଇଁ ସିଧା ଦଣ୍ଡାୟମାନ ହୁଅ; ଆମେ ସମସ୍ତ ସାଥୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ କଥା କହିବାକୁ ଚାହୁଁ।

ଗାଵ ଉପ ଵଦାଵଟେ ମହି ଯଜ୍ଞସ୍ଯ ରପ୍ସୁଦା ଉଭା କର୍ଣା ହିରଣ୍ଯଯା

ଗାଁମାନେ ପାନୀଘାଟକୁ ଆସିଛନ୍ତି, ଯଜ୍ଞର ରସରେ ଭରିଆ, ଦୁଇ କାନ ସୁନାରେ ଶୋଭିତ।

ଅଭ୍ଯାରମିଦଦ୍ରଯୋ ନିଷିକ୍ତଂ ପୁଷ୍କରେ ମଧୁ ଅଵଟସ୍ଯ ଵିସର୍ଜନେ

ପାଥରମାନେ ଏକାଠି ହୋଇଛନ୍ତି, ମଧୁ ଝରି ପାତ୍ରରେ ପଡ଼ିଛି, ପାନୀଘାଟର ଝରଣାରେ।

ସିଞ୍ଚନ୍ତି ନମସାଵଟମୁଚ୍ଚାଚକ୍ରଂ ପରିଜ୍ମାନମ୍ ନୀଚୀନବାରମକ୍ଷିତମ୍

ସମ୍ମାନ ସହିତ ସେମାନେ ପାନୀଘାଟରେ ଢାଳିଦେଉଛନ୍ତି, ଉଚ୍ଚ ଚକ୍ର, ଦୂର ଯାଉଥିବା, କେବେ ଶୁଷ୍କ ନହେଉଥିବା ଧାରା।

ମା ଭେମ ମା ଶ୍ରମିଷ୍ମୋଗ୍ରସ୍ଯ ସଖ୍ଯେ ତଵ ମହତ୍ତେ ଵୃଷ୍ଣୋ ଅଭିଚକ୍ଷ୍ଯଂ କୃତଂ ପଶ୍ଯେମ ତୁର୍ଵଶଂ ଯଦୁମ୍

ହେ ବଳଶାଳୀ, ତୁମ ସଂଗରେ ଆମେ କେବେ ଭୟ କରିବା ନାହିଁ, କିମ୍ବା କ୍ଲାନ୍ତ ହେବା ନାହିଁ। ତୁମେ ଯେଉଁ ମହାକାର୍ଯ୍ୟ ତୁର୍ବଶ ଓ ଯଦୁ ପାଇଁ କରିଛ, ସେଗୁଡିକୁ ଆମେ ଦେଖିପାରିବା।

ସଵ୍ଯାମନୁ ସ୍ଫିଗ୍ଯଂ ଵାଵସେ ଵୃଷ୍ନା ନ ଦାନୋ ଅସ୍ଯ ରୋଷତି ମଧ୍ଵା ସଂପୃକ୍ତାଃ ସାରଘେଣ ଧେନଵସ୍ତୂଯମେହି ଦ୍ରଵା ପିବ

ତୁମେ ବାମ ପାର୍ଶ୍ୱ ଦ୍ୱାରା ଉତ୍ସାହ ଦେଉଛ, ବଳଶାଳୀ। ଦାନକାରୀ ଏଥିରେ କ୍ରୋଧିତ ହୁଏ ନାହିଁ। ମଧୁ ମିଶିଥିବା ଶୋଭିତ ଗାଈମାନେ ଆସୁଛନ୍ତି; ଆସ, ଏହି ପ୍ରବାହମାନ ଅମୃତ ପିଉ।

ଇମା ଉ ତ୍ଵା ପୁରୂଵସୋ ଗିରୋ ଯା ମମ ପାଵକଵର୍ଣାଃ ଶୁଚଯୋ ଵିପଶ୍ଚିତୋ ଽଭି ସ୍ତୋମୈରନୂଷତ

ହେ ପୁରୁବସୁ, ଏହି ମୋର ଗୀତଗୁଡିକ ଜ୍ଵଳମାନ, ପବିତ୍ର ଓ ବୁଦ୍ଧିମାନ; ଏମାନେ ସ୍ତୁତି ଦ୍ୱାରା ତୁମକୁ ପ୍ରଶଂସା କରିଛନ୍ତି।

ଅଯଂ ସହସ୍ରମୃଷିଭିଃ ସହସ୍କୃତଃ ସମୁଦ୍ର ଇଵ ପପ୍ରଥେ ସତ୍ଯଃ ସୋ ଅସ୍ଯ ମହିମା ଗୃଣେ ଶଵୋ ଯଜ୍ଞେଷୁ ଵିପ୍ରରାଜ୍ଯେ

ଏହିଜଣେ, ହଜାର ଋଷିଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସମ୍ମାନିତ, ସମୁଦ୍ର ପରି ବିସ୍ତାରିତ ହୋଇଛନ୍ତି। ତାଙ୍କର ମହିମା ସତ୍ୟ, ମୁଁ ଯଜ୍ଞ ଓ ବୁଦ୍ଧିମାନଙ୍କ ଶାସନରେ ତାଙ୍କର ଶକ୍ତିକୁ ପ୍ରଶଂସା କରେ।

ଯସ୍ଯାଯଂ ଵିଶ୍ଵ ଆର୍ଯୋ ଦାସଃ ଶେଵଧିପା ଅରିଃ ତିରଶ୍ଚିଦର୍ଯେ ରୁଶମେ ପଵୀରଵି ତୁଭ୍ଯେତ୍ସୋ ଅଜ୍ଯତେ ରଯିଃ

ଯାହା ପାଇଁ ସମସ୍ତ ଆର୍ୟ ଓ ଦାସ, ଶତ୍ରୁମାନେ ମଧ୍ୟ ଅନୁଗତ; ଶତ୍ରୁ ମୁହଁ ଦେଇଥିଲେ ମଧ୍ୟ ଅବଦଳିତ ହୁଏ। ହେ ଜ୍ଵଳମାନ, ତୁମ ପାଖକୁ ଧନ ଆସେ।

ତୁରଣ୍ଯଵୋ ମଧୁମନ୍ତଂ ଘୃତଶ୍ଚତଂ ଵିପ୍ରାସୋ ଅର୍କମାନୃଚୁଃ ଅସ୍ମେ ରଯିଃ ପପ୍ରଥେ ଵୃଷ୍ଣ୍ଯଂ ଶଵୋ ଽସ୍ମେ ସ୍ଵାନାସ ଇନ୍ଦଵଃ

ତୀବ୍ର ଗତିଅଳେ ମଧୁ ମିଶିଥିବା ଘୃତ ଗାଇଛନ୍ତି; ବୁଦ୍ଧିମାନମାନେ ଷ୍ଟୁତି ଗାଇଛନ୍ତି। ଆମ ପାଇଁ ଧନ ଚାରିପାଖରେ ବିସ୍ତାରିତ, ବଳ ଆମ ପାଖରେ; ଆମ ପାଇଁ ନଦୀମାନେ ନିଜ ହୋଇଛନ୍ତି, ହେ ଇନ୍ଦୁ।

ଗୋମନ୍ନ ଇନ୍ଦୋ ଅଶ୍ଵଵତ୍ସୁତଃ ସୁଦକ୍ଷ ଧନିଵ ଶୁଚିଂ ଚ ଵର୍ଣମଧି ଗୋଷୁ ଧାର୍ଯ

ହେ ଇନ୍ଦୁ, ଗାଈ ଓ ଘୋଡ଼ା ସହିତ ଚିପିଯାଇଛ, ଦକ୍ଷ, ଧନୀ, ଶୁଦ୍ଧ ରଙ୍ଗର, ତୁମେ ଗାଈମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଧାରଣ କରାଯିବା ଯୋଗ୍ୟ।

ସ ନୋ ହରୀଣାଂ ପତ ଇନ୍ଦୋ ଦେଵପ୍ସରସ୍ତମଃ ସଖେଵ ସଖ୍ଯେ ନର୍ଯୋ ରୁଚେ ଭଵ

ହେ ଇନ୍ଦୁ, ଆମ ପାଇଁ ହରୀମାନଙ୍କ ପ୍ରଭୁ, ସବୁଠାରୁ ଦିବ୍ୟ, ବନ୍ଧୁତ୍ୱରେ ବନ୍ଧୁ ପରି, ଉତ୍କୃଷ୍ଟମାନ୍ୟଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହେଉ।

ସନେମି ତ୍ଵମସ୍ମଦା ଅଦେଵଂ କଂ ଚିଦତ୍ରିଣମ୍ ସାହ୍ଵାଂ ଇନ୍ଦୋ ପରି ବାଧୋ ଅପ ଦ୍ଵଯୁମ୍

ତୁମେ, ହେ ଇନ୍ଦୁ, ଆମଠାରୁ ଯେକୌଣସି ଅଧର୍ମିକ ଓ ଶତ୍ରୁକୁ ଦୂରେଇଦିଅ; ତୁମେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଦୁଇମନା ଲୋକଙ୍କୁ ଦୂର କର।

ଅଞ୍ଜତେ ଵ୍ଯଞ୍ଜତେ ସମଞ୍ଜତେ କ୍ରତୁଂ ରିହନ୍ତି ମଧ୍ଵାଭ୍ଯଞ୍ଜତେ ସିନ୍ଧୋରୁ ଽଚ୍ଛ୍ଵାସେ ପତଯନ୍ତମୁକ୍ଷଣଂ ହିରଣ୍ଯପାଵାଃ ପଶୁମପ୍ସୁ ଗୃଭ୍ଣତେ

ସେମାନେ ମାଲିଶ କରନ୍ତି, ଶୋଭା ଦେଉଛନ୍ତି, ଏକତ୍ର କରନ୍ତି; ଶକ୍ତିକୁ ଉତ୍ସାହିତ କରନ୍ତି, ମଧୁ ଦେଇ ମାଲିଶ କରନ୍ତି। ସୁନା ପାଦଅଳେ ଜଳରେ ପଶୁକୁ ଧରିନେଇ, ସେ ନଦୀରୁ ଶ୍ୱାସ ନେଇ ଉଡ଼ିଯାଏ।

ଵିପଶ୍ଚିତେ ପଵମାନାଯ ଗାଯତ ମହୀ ନ ଧାରାତ୍ଯନ୍ଧୋ ଅର୍ଷତି ଅହିର୍ନ ଜୂର୍ଣାମତି ସର୍ପତି ତ୍ଵଚମତ୍ଯୋ ନ କ୍ରୀଡନ୍ନସରଦ୍ଵୃଷା ହରିଃ

ବୁଦ୍ଧିମାନ, ପବିତ୍ର କରୁଥିବା ଜନକୁ ଗୀତ ଗାଅ; ବଡ଼ ଧାରା ବହୁଛି, ଅନ୍ଧକାର ଦୌଡ଼ିଯାଉଛି। ସାପ ତାହାର ଚମଡ଼ ଛାଡ଼ିବା ପରି, ଶୋଭାମୟ ଏକ ଶିଶୁ ପରି ଖେଳୁଥିବା ହରି ଆଗକୁ ବଢ଼ୁଛି।

ଅଗ୍ରେଗୋ ରାଜାପ୍ଯସ୍ତଵିଷ୍ଯତେ ଵିମାନୋ ଅହ୍ନାଂ ଭୁଵନେଷ୍ଵର୍ପିତଃ ହରିର୍ଘୃତସ୍ନୁଃ ସୁଦୃଶୀକୋ ଅର୍ଣଵୋ ଜ୍ଯୋତୀରଥଃ ପଵତେ ରାଯ ଓକ୍ଯଃ

ପ୍ରଥମ ରାଜା ଦିନରେ ଜଗତରେ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ ହୋଇ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହୁଏ; ଘୃତରେ ସ୍ନାନ କରିଥିବା, ଶୋଭାମୟ, ସମୁଦ୍ର ସଦୃଶ, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ରଥ ଥିବା ହରି ଧନ ଓ ଘର ପାଇଁ ପବିତ୍ର ହୁଏ।

ଆଷ୍ଟମ ପ୍ରଥମୋ ଽର୍ଧଃ ଵିଶ୍ଵେଭିରଗ୍ନେ ଅଗ୍ନିଭିରିମଂ ଯଜ୍ଞମିଦଂ ଵଚଃ ଚନୋ ଘାଃ ସହସା ଯହୋ

ଅଷ୍ଟମ, ପ୍ରଥମ ଅର୍ଧ, ସମସ୍ତ ଅଗ୍ନି ସହିତ, ହେ ଅଗ୍ନି, ଏହି ଯଜ୍ଞ ଓ ଏହି କଥା, ଶକ୍ତି ଓ ଯଶସ୍ୱୀ ଭାବେ ସଫଳ ହେଉ।

ଯଚ୍ଚିଦ୍ଧି ଶଶ୍ଵା ତନା ଦେଵଂଦେଵଂ ଯଜାମହେ ତ୍ଵେ ଇଦ୍ଧୂଯତେ ହଵିଃ

ଯାହା କି ଚିରନ୍ତନ, ଆମେ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଦେବତାଙ୍କୁ ପୂଜା କରୁଛୁ; ତୁମ ପାଇଁ ହବି ଜଳାଯାଉଛି।

ପ୍ରିଯୋ ନୋ ଅସ୍ତୁ ଵିଶ୍ପତିର୍ହୋତା ମନ୍ଦ୍ରୋ ଵରେଣ୍ଯଃ ପ୍ରିଯାଃ ସ୍ଵଗ୍ନଯୋ ଵଯମ୍

ଲୋକଙ୍କ ପ୍ରଭୁ, ମଧୁର, ମୂଳ୍ୟବାନ ହୋତା ଆମ ପାଇଁ ପ୍ରିୟ ହେଉ; ଆମେ ନିଜ ଅଗ୍ନିମାନେ ପାଖରେ ପ୍ରିୟ ହେଉ।

ଇନ୍ଦ୍ରଂ ଵୋ ଵିଶ୍ଵତସ୍ପରି ହଵାମହେ ଜନେଭ୍ଯଃ ଅସ୍ମାକମସ୍ତୁ କେଵଲଃ

ଆମେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଅତିକ୍ରମ କରୁଥିବା ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଲୋକମାନେ ପାଇଁ ଡାକୁଛୁ; ସେ ଆମ ପାଖରେ ମାତ୍ର ହେଉ।

ସ ନୋ ଵୃଷନ୍ନମୁଂ ଚରୁଂ ସତ୍ରାଦାଵନ୍ନପା ଵୃଧି ଅସ୍ମଭ୍ଯମପ୍ରତିଷ୍କୁତଃ

ହେ ବଳଶାଳୀ, ଏହି ଚାରୁ ଯଜ୍ଞରେ ଗ୍ରହଣ କର; ଆମ ପାଇଁ ଅନ୍ନ ବଢ଼ାଅ, ଅଜୟ।

ବୃଷା ଯୂଥେଵ ଵଂସଗଃ କୃଷ୍ଟୀରିଯର୍ତ୍ଯୋଜସା ଈଶାନୋ ଅପ୍ରତିଷ୍କୁତଃ

ଏକ ଝୁଣ୍ଡ ମଧ୍ୟରେ ବୃଷଭ ପରି, ବଂଶରୁ ଜନ୍ମିଥିବା, ତୁମେ ଶକ୍ତିରେ ଲୋକମାନେକୁ ଉତ୍ସାହିତ କର; ତୁମେ ସ୍ୱାମୀ, ଅଜୟ।