ସାମଵେଦଃ

ଅଚ୍ଛା ହି ତ୍ଵା ସହସଃ ସୂନୋ ଅଙ୍ଗିରଃ ସ୍ରୁଚଶ୍ଚରନ୍ତ୍ଯଧ୍ଵରେ ଊର୍ଜୋ ନପାତଂ ଘୃତକେଶମୀମହେ ଽଗ୍ନିଂ ଯଜ୍ଞେଷୁ ପୂର୍ଵ୍ଯମ୍

ଶକ୍ତିର ପୁଅ, ଅଙ୍ଗିରାସ, ତୁମ ପାଇଁ ଯଜ୍ଞରେ ଚମଚ ଚଲିଛି; ଘୃତ ଭରା କେଶ ଥିବା, ଯଜ୍ଞରେ ପୁରୁଣା ଅଗ୍ନିକୁ ଆମେ ଚାହୁଁଛୁ।

ଅଚ୍ଛା ନଃ ଶୀରଶୋଚିଷଂ ଗିରୋ ଯନ୍ତୁ ଦର୍ଶତମ୍ ଅଚ୍ଛା ଯଜ୍ଞାସୋ ନମସା ପୁରୂଵସୁଂ ପୁରୁପ୍ରଶସ୍ତମୂତଯେ

ଆମର ଗୀତଗୁଡ଼ିକ ତୁମ, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଓ ସୁନ୍ଦର ଜଣେ, ପାଖକୁ ଯାଉ। ନମସ୍କାର ସହିତ ଯଜ୍ଞଗୁଡ଼ିକ ବହୁ ପ୍ରଶଂସିତ, ବହୁ ଧନୀ ତୁମ ପାଖକୁ ସାହାଯ୍ୟ ପାଇଁ ଯାଉ।

ଅଗ୍ନିଂ ସୂନୁଂ ସହସୋ ଜାତଵେଦସଂ ଦାନାଯ ଵାର୍ଯାଣାମ୍ ଦ୍ଵିତା ଯୋ ଭୂଦମୃତୋ ମର୍ତ୍ଯେଷ୍ଵା ହୋତା ମନ୍ଦ୍ରତମୋ ଵିଶି

ଶକ୍ତିର ପୁଅ, ସବୁ ଜନ୍ମ ଜାଣିଥିବା ଅଗ୍ନି, ଧନ ଦେବା ପାଇଁ; ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଏକମାତ୍ର ଅମର ହୋତା, ସବୁଠୁ ଆନନ୍ଦ ଦେଇଥିବା, ସବୁଠୁ ବିଶିଷ୍ଟ।

ଅଦାଭ୍ଯଃ ପୁରଏତା ଵିଶାମଗ୍ନିର୍ମାନୁଷୀଣାମ୍ ତୂର୍ଣୀ ରଥଃ ସଦା ନଵଃ

ଅଗ୍ନି, ଅଜୟ, ଲୋକମାନଙ୍କ ନେତା, ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ, ତୁମେ ତୀବ୍ର ରଥ, ସଦା ନୂତନ।

ଅଭି ପ୍ରଯାଂସି ଵାହସା ଦାଶ୍ଵାଂ ଅଶ୍ନୋତି ମର୍ତ୍ଯଃ କ୍ଷଯଂ ପାଵକଶୋଚିଷଃ

ତୁମର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଆଗୁନିରେ, ଉପାସକ ତାଙ୍କ ଯାନରେ ଘରକୁ ପହଞ୍ଚନ୍ତି; ମନୁଷ୍ୟ ଘରକୁ ଆସେ, ହେ ପବିତ୍ର ଜ୍ୱଳନ୍ତି।

ସାହ୍ଵାନ୍ଵିଶ୍ଵା ଅଭିଯୁଜଃ କ୍ରତୁର୍ଦେଵାନାମମୃକ୍ତଃ ଅଗ୍ନିସ୍ତୁଵିଶ୍ରଵସ୍ତମଃ

ଯିଏ ସମସ୍ତ ପ୍ରତିଦ୍ବନ୍ଧୀଙ୍କୁ ଡାକେ, ଦେବତାମାନଙ୍କ ଇଚ୍ଛା, ଅକ୍ଲାନ୍ତ—ଅଗ୍ନି, ସବୁଠୁ ପ୍ରସିଦ୍ଧ।

ଭଦ୍ରୋ ନୋ ଅଗ୍ନିରାହୁତୋ ଭଦ୍ରା ରାତିଃ ସୁଭଗ ଭଦ୍ରୋ ଅଧ୍ଵରଃ ଭଦ୍ରା ଉତ ପ୍ରଶସ୍ତଯଃ

ଅଗ୍ନି, ଡାକିଲେ ଆମ ପାଇଁ ଶୁଭ ହେଉ; ଦାନ ଶୁଭ ହେଉ, ହେ ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ, ଯଜ୍ଞ ଶୁଭ ହେଉ, ପ୍ରଶଂସା ମଧ୍ୟ ଶୁଭ ହେଉ।

ଭଦ୍ରଂ ମନଃ କୃଣୁଷ୍ଵ ଵୃତ୍ରତୂର୍ଯେ ଯେନା ସମତ୍ସୁ ସାସହିଃ ଅଵ ସ୍ଥିରା ତନୁହି ଭୂରି ଵନେମା ତେ ଅଭିଷ୍ଟଯେ

ବିପଦ ଜୟ କରିବା ପାଇଁ ଆମର ମନକୁ ଶୁଭ କର, ଯାହା ସହିତ ତୁମେ ଯୁଦ୍ଧରେ ବିଜୟୀ ହୁଅ; ଆମର ଦେହକୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ କର, ଆମେ ତୁମର କୃପାରେ ବହୁ ଲାଭ କରିପାରିବା।

ଅଗ୍ନେ ଵାଜସ୍ଯ ଗୋମତ ଈଶାନଃ ସହସୋ ଯହୋ ଅସ୍ମେ ଦେହି ଜାତଵେଦୋ ମହି ଶ୍ରଵଃ

ଅଗ୍ନି, ଗୋଧନରେ ପ୍ରଚୁର ଶକ୍ତିର ଠାକୁର, ବଳ ଓ ଶକ୍ତିର ମାଳିକ, ହେ ସବୁ ଜନ୍ମ ଜାଣିଥିବା, ଆମକୁ ବଡ଼ ମାନ ଦିଅ।

ସ ଇଧାନୋ ଵସୁଷ୍କଵିରଗ୍ନିରୀଡେନ୍ଯୋ ଗିରା ରେଵଦସ୍ମଭ୍ଯଂ ପୁର୍ଵଣୀକ ଦୀଦିହି

ଯିଏ ପ୍ରଜ୍ୱଳିତ, ଧନରେ ଧନୀ, ଅଗ୍ନି, ଗୀତରେ ପ୍ରଶଂସାଯୋଗ୍ୟ, ହେ ପ୍ରଥମ, ଆମ ପାଇଁ ଧନ ସହିତ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହେ।

କ୍ଷପୋ ରାଜନ୍ନୁତ ତ୍ମନାଗ୍ନେ ଵସ୍ତୋରୁତୋଷସଃ ସ ତିଗ୍ମଜମ୍ଭ ରକ୍ଷସୋ ଦହ ପ୍ରତି

ହେ ରାଜା ଅଗ୍ନି, ତୁମର ସ୍ୱଭାବରେ, ରାତି ଓ ଦିନରେ, ଏବଂ ପ୍ରଭାତରେ, ତୁମ ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଦାନ୍ତରେ ଦୁଷ୍ଟମାନେ ଦହିଦିଅ।

ଵିଶୋଵିଶୋ ଵୋ ଅତିଥିଂ ଵାଜଯନ୍ତଃ ପୁରୁପ୍ରିଯମ୍ ଅଗ୍ନିଂ ଵୋ ଦୁର୍ଯଂ ଵଚ ସ୍ତୁଷେ ଶୂଷସ୍ଯ ମନ୍ମଭିଃ

ପ୍ରତ୍ୟେକ ଘରେ, ତୁମ ପ୍ରିୟ ଅତିଥିକୁ ମହିମା କରି, ଅଗ୍ନି, ତୁମ ପୁରୁଣା କଥାକୁ ମୋର ଶକ୍ତିର ଗୀତରେ ଗାଉଛି।

ଯଂ ଜନାସୋ ହଵିଷ୍ମନ୍ତୋ ମିତ୍ରଂ ନ ସର୍ପିରାସୁତିମ୍ ପ୍ରଶଂସନ୍ତି ପ୍ରଶସ୍ତିଭିଃ

ଯାହାକୁ ଲୋକେ ଉପହାର ସହିତ, ମିତ୍ରଙ୍କୁ ଘୃତ ଦେଇ ପ୍ରଶଂସା କରନ୍ତି, ପ୍ରଶଂସାରେ ପ୍ରଶଂସିତ।

ପନ୍ଯାଂସଂ ଜାତଵେଦସଂ ଯୋ ଦେଵତାତ୍ଯୁଦ୍ଯତା ହଵ୍ଯାନ୍ଯୈରଯଦ୍ଦିଵି

ଯିଏ ସବୁ ଜନ୍ମ ଜାଣିଥିବା ବୁଦ୍ଧିମାନ, ଦେବତାମାନଙ୍କୁ ଅତିକ୍ରମ କରି, ହବ୍ୟକୁ ଉପରକୁ ଆକାଶକୁ ନେଇଯାଇଥିଲେ।

ସମିଦ୍ଧମଗ୍ନିଂ ସମିଧା ଗିରା ଗୃଣେ ଶୁଚିଂ ପାଵକଂ ପୁରୋ ଅଧ୍ଵରେ ଧ୍ରୁଵମ୍ ଵିପ୍ରଂ ହୋତାରଂ ପୁରୁଵାରମଦ୍ରୁହଂ କଵିଂ ସୁମ୍ନୈରୀମହେ ଜାତଵେଦସମ୍

ପ୍ରଜ୍ୱଳିତ ଅଗ୍ନିକୁ, ଇଂଧନ ଓ ଗୀତରେ ଗାଉଛି—ପବିତ୍ର, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ଯଜ୍ଞରେ ପ୍ରଥମ, ଅଟୁଟ ବିଦ୍ୱାନ, ହୋତା, ବହୁ ଦାନ ଦେଇଥିବା, ନିର୍ମଳ, କବି, ଆମେ ଭଲ ଭାବନାରେ ସେଇ ସବୁ ଜନ୍ମ ଜାଣିଥିବାଙ୍କୁ ଚାହୁଁଛୁ।

ତ୍ଵାଂ ଦୂତମଗ୍ନେ ଅମୃତଂ ଯୁଗେଯୁଗେ ହଵ୍ଯଵାହଂ ଦଧିରେ ପାଯୁମୀଡ୍ଯମ୍. ଦେଵାସଶ୍ଚ ମର୍ତ୍ତାସଶ୍ଚ ଜାଗୃଵିଂ ଵିଭୁଂ ଵିଶ୍ପତିଂ ନମସା ନି ଷେଦିରେ

ହେ ଅଗ୍ନି, ଅମର ଦୂତ, ପ୍ରତ୍ୟେକ ଯୁଗରେ ତୁମେ ହବି ନେଇଯିବା ଓ ରକ୍ଷା କରିବା ପାଇଁ ବିନ୍ୟସ୍ତ ହୋଇଛ। ଦେବତା ଓ ମଣିଷ, ଦୁହେଁ, ଜାଗ୍ରତ ଓ ପ୍ରଭାବଶାଳୀ, ଗୋତିର ସ୍ୱାମୀ ଭାବେ, ଭକ୍ତି ସହିତ ତୁମ ପାଖକୁ ଆସିଛନ୍ତି।

ଵିଭୂଷନ୍ନଗ୍ନ ଉଭଯାଂ ଅନୁ ଵ୍ରତା ଦୂତୋ ଦେଵାନାଂ ରଜସୀ ସମୀଯସେ ଯତ୍ତେ ଧୀତିଂ ସୁମତିମାଵୃଣୀମହେ ଽଧ ସ୍ମା ନସ୍ତ୍ରିଵରୂଥଃ ଶିଵୋ ଭଵ

ଶୋଭା ପାଇଥିବା ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ଦୁଇ ପକ୍ଷର ନିୟମ ଅନୁସରଣ କର, ଦେବତାଙ୍କର ଦୂତ ଭାବେ ଦୁଇ ଲୋକ ଚାଲିଯାଉଛ। ଆମେ ତୁମର ଜ୍ଞାନ ଓ କୃପା ଚାହୁଁଛୁ; ଏହିପରି ଆମ ପାଇଁ ତୁମେ ଦୟାଳୁ ଓ ତିନିପଟି ରକ୍ଷକ ହେଉ।

ଉପ ତ୍ଵା ଜାମଯୋ ଗିରୋ ଦେଦିଶତୀର୍ହଵିଷ୍କୃତଃ ଵାଯୋରନୀକେ ଅସ୍ଥିରନ୍

ତୁମ ପାଇଁ, ଘରଣୀମାନେ ତାଙ୍କର ଗୀତ ଉପହାର କରନ୍ତି, ଯେପରିକି ହବି ବାୟୁଙ୍କ ଅଞ୍ଚଳରେ ରଖାଯାଏ।

ଯସ୍ଯ ତ୍ରିଧାତ୍ଵଵୃତଂ ବର୍ହିସ୍ତସ୍ଥାଵସନ୍ଦିନମ୍ ଆପଶ୍ଚିନ୍ନି ଦଧା ପଦମ୍

ଯାହାଙ୍କର ତିନିପଟି ଦରି ଦେଇ ଛାଡ଼ାଯାଇଥିବା କୁଶାସନ ଉପରେ ଏକତ୍ର ଓ ଦୃଢ଼ ଭାବେ ରହିଛି, ସେଠାରେ ଜଳ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କ ପଦ ରଖିଛି।

ପଦଂ ଦେଵସ୍ଯ ମୀଢୁଷୋ ଽନାଧୃଷ୍ଟାଭିରୂତିଭିଃ ଭଦ୍ରା ସୂର୍ଯ ଇଵୋପଦୃକ୍

ଦୟାଳୁ ଦେବତାଙ୍କର ପଦ ଅଜୟ ଉପାୟରେ ଆଶୀର୍ବାଦମୟ, ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟି ପରି ଶୁଭ।

ସପ୍ତମ ତୃତୀଯୋ ଽର୍ଧଃ ଅଭି ତ୍ଵା ପୂର୍ଵପୀତଯ ଇନ୍ଦ୍ର ସ୍ତୋମେଭିରାଯଵଃ ସମୀଚୀନାସ ଋଭଵଃ ସମସ୍ଵରନ୍ରୁଦ୍ରା ଗୃଣନ୍ତ ପୂର୍ଵ୍ଯମ୍

ସପ୍ତମ ଓ ତୃତୀୟ ଅଂଶରେ, ପୁରୁଣା ସ୍ତୁତି ସହିତ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଗାଉଛନ୍ତି; କୁଶଳୀମାନେ, ସମ୍ମିଳିତ ଭାବେ, ରୁଦ୍ରମାନେ ପ୍ରାଚୀନ ଦେବତାଙ୍କୁ ଗୀତରେ ପ୍ରଶଂସା କରନ୍ତି।

ଅସ୍ଯେଦିନ୍ଦ୍ରୋ ଵାଵୃଧେ ଵୃଷ୍ଣ୍ଯଂ ଶଵୋ ମଦେ ସୁତସ୍ଯ ଵିଷ୍ଣଵି ଅଦ୍ଯା ତମସ୍ଯ ମହିମାନମାଯଵୋ ଽନୁ ଷ୍ଟୁଵନ୍ତି ପୂର୍ଵଥା

ଇନ୍ଦ୍ର, ସୋମର ଉଲ୍ଲାସରେ ଶକ୍ତି ଓ ପ୍ରଭାବରେ ବୃଦ୍ଧି ପାଇଛନ୍ତି; ଆଜି, ଶକ୍ତିଶାଳୀମାନେ ପୂର୍ବ ଦିନ ପରି ତାଙ୍କର ମହିମା ଗାଉଛନ୍ତି।

ପ୍ର ଵାମର୍ଚନ୍ତ୍ଯୁକ୍ଥିନୋ ନୀଥାଵିଦୋ ଜରିତାରଃ ଇନ୍ଦ୍ରାଗ୍ନୀ ଇଷ ଆ ଵୃଣେ

ଉକ୍ତିରେ ଓ ନେତୃତ୍ୱରେ ପାରଙ୍ଗତ ଗାୟକମାନେ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କରନ୍ତି; ମୁଁ ତୁମ ଦୟା ଓ ଧନ ଚାହୁଁଛି।

ଇନ୍ଦ୍ରାଗ୍ନୀ ନଵତିଂ ପୁରୋ ଦାସପତ୍ନୀରଧୂନୁତମ୍ ସାକମେକେନ କର୍ମଣା

ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ଏକ ମାତ୍ର କାର୍ଯ୍ୟରେ ଦାସୀମାନଙ୍କର ନବତିଟି କିଲ୍ଲାକୁ ଉପ୍ରେ ଉଠାଇଦେଇଥିଲେ।

ଇନ୍ଦ୍ରାଗ୍ନୀ ଅପସସ୍ପର୍ଯୁପ ପ୍ର ଯନ୍ତି ଧୀତଯଃ ଋତସ୍ଯ ପଥ୍ଯା ଽ ଽ ଅନୁ

ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅଗ୍ନି, ପ୍ରାର୍ଥନାମାନେ ତୁମ ପାଖକୁ ଆସୁଛି; ସେମାନେ ସତ୍ୟର ପଥ ଅନୁସରଣ କରନ୍ତି।

ଇନ୍ଦ୍ରାଗ୍ନୀ ତଵିଷାଣୀ ଵାଂ ସଧସ୍ଥାନି ପ୍ରଯାଂସି ଚ ଯୁଵୋରପ୍ତୂର୍ଯଂ ହିତମ୍

ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅଗ୍ନି, ତୁମ ଶକ୍ତିଶାଳୀ କ୍ଷେତ୍ର ଓ ନିବାସ, ଏବଂ ତୁମ ଉପକାରୀ କାର୍ଯ୍ୟ ସବୁ ଅବିଫଳ।

ଶଗ୍ଧ୍ଯୂ ଷୁ ଶଚୀପତ ଇନ୍ଦ୍ର ଵିଶ୍ଵାଭିରୂତିଭିଃ ଭଗଂ ନ ହି ତ୍ଵା ଯଶସଂ ଵସୁଵିଦମନୁ ଶୂର ଚରାମସି

ଶକ୍ତିର ସ୍ୱାମୀ ଇନ୍ଦ୍ର, ସମସ୍ତ ଅଜୟ ଉପାୟରେ ଆମକୁ ଭାଗ୍ୟ ଦିଅ; କାରଣ ଆମେ ତୁମ ପ୍ରଶଂସା କରି, ଧନ ଲାଗି ଚେଷ୍ଟା କରୁଛୁ, ହେ ବୀର।

ପୌରୋ ଅଶ୍ଵସ୍ଯ ପୁରୁକୃଦ୍ଗଵାମସ୍ଯୁତ୍ସୋ ଦେଵ ହିରଣ୍ଯଯଃ ନ କିର୍ହି ଦାନଂ ପରି ମର୍ଧିଷତ୍ଵେ ଯଦ୍ଯଦ୍ଯାମି ତଦା ଭର

ଘୋଡ଼ା ଓ ଗାଁର ଅନେକ ଦାନ ଅଛି, ହେ ସୁବର୍ଣ୍ଣମୟ ଦେବତା; ଦାନ ରୋକିବା ନାହିଁ, ମୁଁ ଯାହା ଚାହେଁ, ତାହା ଦିଅ।

ତ୍ଵଂ ହ୍ଯେହି ଚେରଵେ ଵିଦା ଭଗଂ ଵସୁତ୍ତଯେ ଉଦ୍ଵାଵୃଷସ୍ଵ ମଧଵନ୍ଗଵିଷ୍ଟଯ ଉଦିନ୍ଦ୍ରାଶ୍ଵମିଷ୍ଟଯେ

ଯିଏ ଆଶା କରେ, ତାଙ୍କ ପାଖକୁ ଆସ, ଭାଗ୍ୟ ଓ ଧନ ଦିଅ; ଗାଁ ଓ ଘୋଡ଼ା ଲାଗି ମଧୁରତା ଦିଅ, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର।