ସାମଵେଦଃ

ମନ୍ଦ୍ରଂ ହୋତାରମୃତ୍ଵିଜଂ ଚିତ୍ରଭାନୁଂ ଵିଭାଵସୁମ୍ ଅଗ୍ନିମୀଡେ ସ ଉ ଶ୍ରଵତ୍

ମୁଁ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କରେ, ମୃଦୁ ହୋତା, ଋତୁଅନୁସାରୀ ପୂଜାରୀ, ଚମତ୍କାର ଆଲୋକର ସ୍ୱାମୀ; ସେ ଶୁଣନ୍ତୁ।

ପାହି ନୋ ଅଗ୍ନ ଏକଯା ପାହ୍ଯୂତ ଦ୍ଵିତୀଯଯା ପାହି ଗୀର୍ଭିସ୍ତିସୃଭିରୂର୍ଜାଂ ପତେ ପାହି ଚତସୃଭିର୍ଵସୋ

ଅଗ୍ନି, ଏକ ଗୀତରେ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର, ଦ୍ୱିତୀୟ ଗୀତରେ ରକ୍ଷା କର, ତିନିଟି ଗୀତରେ ରକ୍ଷା କର, ପୋଷଣର ସ୍ୱାମୀ, ଚାରିଟି ଗୀତରେ ରକ୍ଷା କର, ଦୟାଳୁ।

ପାହି ଵିଶ୍ଵସ୍ମାଦ୍ରକ୍ଷସୋ ଅରାଵ୍ଣଃ ପ୍ର ସ୍ମ ଵାଜେଷୁ ନୋ ଽଵ ତ୍ଵାମିଦ୍ଧି ନେଦିଷ୍ଠଂ ଦେଵତାତଯ ଆପିଂ ନକ୍ଷାମହେ ଵୃଧେ

ସମସ୍ତ ଅପମାନ ଓ ଅଶୁଭରୁ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର; ଯୁଦ୍ଧରେ ଆମକୁ ବିଜୟ ଦିଅ। ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ତୁମେ ସବୁଠାରୁ ନିକଟ, ଆମେ ବୃଦ୍ଧି ପାଇଁ ତୁମକୁ ଚାହୁଁ।

ଇନୋ ରାଜନ୍ନରତିଃ ସମିଦ୍ଧୋ ରୌଦ୍ରୋ ଦକ୍ଷାଯ ସୁଷୁମାଂ ଅଦର୍ଶି ଚିକିଦ୍ଵି ଭାତି ଭାସା ବୃହତାସିକ୍ନୀମେତି ରୁଶତୀମପାଜନ୍

ହେ ରାଜା, ଯେତେବେଳେ ଅଗ୍ନି ଜ୍ୱଳିଉଛି, ଦକ୍ଷତା ପାଇଁ ଭୟଙ୍କର, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଦେଖାଯାଏ, ବୁଦ୍ଧିମାନ, ବଡ଼ ଆଲୋକରେ ଚମକୁଛି, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଅନ୍ଧକାରକୁ ଶୁଧ କରେ।

କୃଷ୍ଣାଂ ଯଦେନୀମଭି ଵର୍ପସାଭୂଜ୍ଜନଯନ୍ଯୋଷାଂ ବୃହତଃ ପିତୁର୍ଜାମ୍ ଊର୍ଧ୍ଵଂ ଭାନୁଂ ସୂର୍ଯସ୍ଯ ସ୍ତଭାଯନ୍ଦିଵୋ ଵସୁଭିରରତିର୍ଵି ଭାତି

ଯେତେବେଳେ ତୁମେ ତୁମର ରୂପରେ କଳାକୁ ଢାକିଦେଉଛ, ବଡ଼ ପିତାଙ୍କୁ ଆଧାର କରି ଉଷାକୁ ଉତ୍ପନ୍ନ କର; ସୂର୍ଯ୍ୟର ଆଲୋକକୁ ଧାରଣ କର, ଦିବ୍ୟ ଉପହାରରେ ଅଗ୍ନି ଚମକୁଛି।

ଭଦ୍ରୋ ଭଦ୍ରଯା ସଚମାନ ଆଗାତ୍ସ୍ଵସାରଂ ଜାରୋ ଅଭ୍ଯେତି ପଶ୍ଚାତ୍ ସୁପ୍ରକେତୈର୍ଦ୍ଯୁଭିରଗ୍ନିର୍ଵିତିଷ୍ଠନ୍ରୁଶଦ୍ଭିର୍ଵର୍ଣୈରଭି ରାମମସ୍ଥାତ୍

ଭଲ ଲୋକ ଭଲ ସହିତ ମିଶିଯାନ୍ତି; ପ୍ରେମିକ ପଛରୁ ତାଙ୍କ ସହୋଦରୀ ପାଖକୁ ଯାଏ; ଅଗ୍ନି ସ୍ପଷ୍ଟ ଚିହ୍ନ ଓ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ରଙ୍ଗରେ ସିଧା ଦଣ୍ଡ ହୋଇ ଆନନ୍ଦରେ ବସିଯାଏ।

କଯା ତେ ଅଗ୍ନେ ଅଙ୍ଗିର ଊର୍ଜୋ ନପାଦୁପସ୍ତୁତିମ୍ ଵରାଯ ଦେଵ ମନ୍ଯଵେ

ଅଗ୍ନି ଅଙ୍ଗିରା, ଶକ୍ତିର ସନ୍ତାନ, କେଉଁ ପ୍ରଶଂସାରେ ଆମେ ତୁମକୁ ସମ୍ମାନ କରିପାରିବୁ, ଦେବତା, ତୁମର କୃପା ପାଇଁ?

ଦାଶେମ କସ୍ଯ ମନସା ଯଜ୍ଞସ୍ଯ ସହସୋ ଯହୋ କଦୁ ଵୋଚ ଇଦଂ ନମଃ

କାହା ପାଇଁ, କେଉଁ ମନୋଭାବରେ ଆମେ ଏହି ଯଜ୍ଞ, ଶକ୍ତି ଓ ବଳକୁ ସେବା କରିବା ଉଚିତ? କାହାକୁ ଏହି ନମସ୍କାର ଦେବା ଉଚିତ?

ଅଧା ତ୍ଵଂ ହି ନସ୍କରୋ ଵିଶ୍ଵା ଅସ୍ମଭ୍ଯଂ ସୁକ୍ଷିତୀଃ ଵାଜଦ୍ରଵିଣସୋ ଗିରଃ

ତୁମେ ନିଶ୍ଚୟ ଆମ ପାଇଁ ସମସ୍ତ ଭଲ ଘର ଦେଉଛ, ଶକ୍ତି ଓ ଧନ ଦେଉଥିବା, ତୁମର ଗୀତ ସହିତ।

ଅଗ୍ନ ଆ ଯାହ୍ଯଗ୍ନିଭିର୍ହୋତାରଂ ତ୍ଵା ଵୃଣୀମହେ ଆ ତ୍ଵାମନକ୍ତୁ ପ୍ରଯତା ହଵିଷ୍ମତୀ ଯଜିଷ୍ଠଂ ବର୍ହିରାସଦେ

ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ଅନ୍ୟ ଅଗ୍ନିମାନେ ସହିତ ଏଠାକୁ ଆସ; ଆମେ ତୁମକୁ ହୋତା ଭାବେ ବାଛିଛୁ। ପ୍ରସ୍ତୁତ ଉପହାର ଦେଉଥିବା ଜଣେ ତୁମକୁ ଡାକୁନ୍ତୁ; ଯଜ୍ଞ ପାଇଁ ସବୁଠୁ ଯୋଗ୍ୟ, ପବିତ୍ର କୁଶ ଉପରେ ବସ।

ଅଚ୍ଛା ହି ତ୍ଵା ସହସଃ ସୂନୋ ଅଙ୍ଗିରଃ ସ୍ରୁଚଶ୍ଚରନ୍ତ୍ଯଧ୍ଵରେ ଊର୍ଜୋ ନପାତଂ ଘୃତକେଶମୀମହେ ଽଗ୍ନିଂ ଯଜ୍ଞେଷୁ ପୂର୍ଵ୍ଯମ୍

ଶକ୍ତିର ପୁଅ, ଅଙ୍ଗିରାସ, ତୁମ ପାଇଁ ଯଜ୍ଞରେ ଚମଚ ଚଲିଛି; ଘୃତ ଭରା କେଶ ଥିବା, ଯଜ୍ଞରେ ପୁରୁଣା ଅଗ୍ନିକୁ ଆମେ ଚାହୁଁଛୁ।

ଅଚ୍ଛା ନଃ ଶୀରଶୋଚିଷଂ ଗିରୋ ଯନ୍ତୁ ଦର୍ଶତମ୍ ଅଚ୍ଛା ଯଜ୍ଞାସୋ ନମସା ପୁରୂଵସୁଂ ପୁରୁପ୍ରଶସ୍ତମୂତଯେ

ଆମର ଗୀତଗୁଡ଼ିକ ତୁମ, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଓ ସୁନ୍ଦର ଜଣେ, ପାଖକୁ ଯାଉ। ନମସ୍କାର ସହିତ ଯଜ୍ଞଗୁଡ଼ିକ ବହୁ ପ୍ରଶଂସିତ, ବହୁ ଧନୀ ତୁମ ପାଖକୁ ସାହାଯ୍ୟ ପାଇଁ ଯାଉ।

ଅଗ୍ନିଂ ସୂନୁଂ ସହସୋ ଜାତଵେଦସଂ ଦାନାଯ ଵାର୍ଯାଣାମ୍ ଦ୍ଵିତା ଯୋ ଭୂଦମୃତୋ ମର୍ତ୍ଯେଷ୍ଵା ହୋତା ମନ୍ଦ୍ରତମୋ ଵିଶି

ଶକ୍ତିର ପୁଅ, ସବୁ ଜନ୍ମ ଜାଣିଥିବା ଅଗ୍ନି, ଧନ ଦେବା ପାଇଁ; ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଏକମାତ୍ର ଅମର ହୋତା, ସବୁଠୁ ଆନନ୍ଦ ଦେଇଥିବା, ସବୁଠୁ ବିଶିଷ୍ଟ।

ଅଦାଭ୍ଯଃ ପୁରଏତା ଵିଶାମଗ୍ନିର୍ମାନୁଷୀଣାମ୍ ତୂର୍ଣୀ ରଥଃ ସଦା ନଵଃ

ଅଗ୍ନି, ଅଜୟ, ଲୋକମାନଙ୍କ ନେତା, ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ, ତୁମେ ତୀବ୍ର ରଥ, ସଦା ନୂତନ।

ଅଭି ପ୍ରଯାଂସି ଵାହସା ଦାଶ୍ଵାଂ ଅଶ୍ନୋତି ମର୍ତ୍ଯଃ କ୍ଷଯଂ ପାଵକଶୋଚିଷଃ

ତୁମର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଆଗୁନିରେ, ଉପାସକ ତାଙ୍କ ଯାନରେ ଘରକୁ ପହଞ୍ଚନ୍ତି; ମନୁଷ୍ୟ ଘରକୁ ଆସେ, ହେ ପବିତ୍ର ଜ୍ୱଳନ୍ତି।

ସାହ୍ଵାନ୍ଵିଶ୍ଵା ଅଭିଯୁଜଃ କ୍ରତୁର୍ଦେଵାନାମମୃକ୍ତଃ ଅଗ୍ନିସ୍ତୁଵିଶ୍ରଵସ୍ତମଃ

ଯିଏ ସମସ୍ତ ପ୍ରତିଦ୍ବନ୍ଧୀଙ୍କୁ ଡାକେ, ଦେବତାମାନଙ୍କ ଇଚ୍ଛା, ଅକ୍ଲାନ୍ତ—ଅଗ୍ନି, ସବୁଠୁ ପ୍ରସିଦ୍ଧ।

ଭଦ୍ରୋ ନୋ ଅଗ୍ନିରାହୁତୋ ଭଦ୍ରା ରାତିଃ ସୁଭଗ ଭଦ୍ରୋ ଅଧ୍ଵରଃ ଭଦ୍ରା ଉତ ପ୍ରଶସ୍ତଯଃ

ଅଗ୍ନି, ଡାକିଲେ ଆମ ପାଇଁ ଶୁଭ ହେଉ; ଦାନ ଶୁଭ ହେଉ, ହେ ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ, ଯଜ୍ଞ ଶୁଭ ହେଉ, ପ୍ରଶଂସା ମଧ୍ୟ ଶୁଭ ହେଉ।

ଭଦ୍ରଂ ମନଃ କୃଣୁଷ୍ଵ ଵୃତ୍ରତୂର୍ଯେ ଯେନା ସମତ୍ସୁ ସାସହିଃ ଅଵ ସ୍ଥିରା ତନୁହି ଭୂରି ଵନେମା ତେ ଅଭିଷ୍ଟଯେ

ବିପଦ ଜୟ କରିବା ପାଇଁ ଆମର ମନକୁ ଶୁଭ କର, ଯାହା ସହିତ ତୁମେ ଯୁଦ୍ଧରେ ବିଜୟୀ ହୁଅ; ଆମର ଦେହକୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ କର, ଆମେ ତୁମର କୃପାରେ ବହୁ ଲାଭ କରିପାରିବା।

ଅଗ୍ନେ ଵାଜସ୍ଯ ଗୋମତ ଈଶାନଃ ସହସୋ ଯହୋ ଅସ୍ମେ ଦେହି ଜାତଵେଦୋ ମହି ଶ୍ରଵଃ

ଅଗ୍ନି, ଗୋଧନରେ ପ୍ରଚୁର ଶକ୍ତିର ଠାକୁର, ବଳ ଓ ଶକ୍ତିର ମାଳିକ, ହେ ସବୁ ଜନ୍ମ ଜାଣିଥିବା, ଆମକୁ ବଡ଼ ମାନ ଦିଅ।

ସ ଇଧାନୋ ଵସୁଷ୍କଵିରଗ୍ନିରୀଡେନ୍ଯୋ ଗିରା ରେଵଦସ୍ମଭ୍ଯଂ ପୁର୍ଵଣୀକ ଦୀଦିହି

ଯିଏ ପ୍ରଜ୍ୱଳିତ, ଧନରେ ଧନୀ, ଅଗ୍ନି, ଗୀତରେ ପ୍ରଶଂସାଯୋଗ୍ୟ, ହେ ପ୍ରଥମ, ଆମ ପାଇଁ ଧନ ସହିତ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହେ।

କ୍ଷପୋ ରାଜନ୍ନୁତ ତ୍ମନାଗ୍ନେ ଵସ୍ତୋରୁତୋଷସଃ ସ ତିଗ୍ମଜମ୍ଭ ରକ୍ଷସୋ ଦହ ପ୍ରତି

ହେ ରାଜା ଅଗ୍ନି, ତୁମର ସ୍ୱଭାବରେ, ରାତି ଓ ଦିନରେ, ଏବଂ ପ୍ରଭାତରେ, ତୁମ ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଦାନ୍ତରେ ଦୁଷ୍ଟମାନେ ଦହିଦିଅ।

ଵିଶୋଵିଶୋ ଵୋ ଅତିଥିଂ ଵାଜଯନ୍ତଃ ପୁରୁପ୍ରିଯମ୍ ଅଗ୍ନିଂ ଵୋ ଦୁର୍ଯଂ ଵଚ ସ୍ତୁଷେ ଶୂଷସ୍ଯ ମନ୍ମଭିଃ

ପ୍ରତ୍ୟେକ ଘରେ, ତୁମ ପ୍ରିୟ ଅତିଥିକୁ ମହିମା କରି, ଅଗ୍ନି, ତୁମ ପୁରୁଣା କଥାକୁ ମୋର ଶକ୍ତିର ଗୀତରେ ଗାଉଛି।

ଯଂ ଜନାସୋ ହଵିଷ୍ମନ୍ତୋ ମିତ୍ରଂ ନ ସର୍ପିରାସୁତିମ୍ ପ୍ରଶଂସନ୍ତି ପ୍ରଶସ୍ତିଭିଃ

ଯାହାକୁ ଲୋକେ ଉପହାର ସହିତ, ମିତ୍ରଙ୍କୁ ଘୃତ ଦେଇ ପ୍ରଶଂସା କରନ୍ତି, ପ୍ରଶଂସାରେ ପ୍ରଶଂସିତ।

ପନ୍ଯାଂସଂ ଜାତଵେଦସଂ ଯୋ ଦେଵତାତ୍ଯୁଦ୍ଯତା ହଵ୍ଯାନ୍ଯୈରଯଦ୍ଦିଵି

ଯିଏ ସବୁ ଜନ୍ମ ଜାଣିଥିବା ବୁଦ୍ଧିମାନ, ଦେବତାମାନଙ୍କୁ ଅତିକ୍ରମ କରି, ହବ୍ୟକୁ ଉପରକୁ ଆକାଶକୁ ନେଇଯାଇଥିଲେ।

ସମିଦ୍ଧମଗ୍ନିଂ ସମିଧା ଗିରା ଗୃଣେ ଶୁଚିଂ ପାଵକଂ ପୁରୋ ଅଧ୍ଵରେ ଧ୍ରୁଵମ୍ ଵିପ୍ରଂ ହୋତାରଂ ପୁରୁଵାରମଦ୍ରୁହଂ କଵିଂ ସୁମ୍ନୈରୀମହେ ଜାତଵେଦସମ୍

ପ୍ରଜ୍ୱଳିତ ଅଗ୍ନିକୁ, ଇଂଧନ ଓ ଗୀତରେ ଗାଉଛି—ପବିତ୍ର, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ଯଜ୍ଞରେ ପ୍ରଥମ, ଅଟୁଟ ବିଦ୍ୱାନ, ହୋତା, ବହୁ ଦାନ ଦେଇଥିବା, ନିର୍ମଳ, କବି, ଆମେ ଭଲ ଭାବନାରେ ସେଇ ସବୁ ଜନ୍ମ ଜାଣିଥିବାଙ୍କୁ ଚାହୁଁଛୁ।

ତ୍ଵାଂ ଦୂତମଗ୍ନେ ଅମୃତଂ ଯୁଗେଯୁଗେ ହଵ୍ଯଵାହଂ ଦଧିରେ ପାଯୁମୀଡ୍ଯମ୍. ଦେଵାସଶ୍ଚ ମର୍ତ୍ତାସଶ୍ଚ ଜାଗୃଵିଂ ଵିଭୁଂ ଵିଶ୍ପତିଂ ନମସା ନି ଷେଦିରେ

ହେ ଅଗ୍ନି, ଅମର ଦୂତ, ପ୍ରତ୍ୟେକ ଯୁଗରେ ତୁମେ ହବି ନେଇଯିବା ଓ ରକ୍ଷା କରିବା ପାଇଁ ବିନ୍ୟସ୍ତ ହୋଇଛ। ଦେବତା ଓ ମଣିଷ, ଦୁହେଁ, ଜାଗ୍ରତ ଓ ପ୍ରଭାବଶାଳୀ, ଗୋତିର ସ୍ୱାମୀ ଭାବେ, ଭକ୍ତି ସହିତ ତୁମ ପାଖକୁ ଆସିଛନ୍ତି।

ଵିଭୂଷନ୍ନଗ୍ନ ଉଭଯାଂ ଅନୁ ଵ୍ରତା ଦୂତୋ ଦେଵାନାଂ ରଜସୀ ସମୀଯସେ ଯତ୍ତେ ଧୀତିଂ ସୁମତିମାଵୃଣୀମହେ ଽଧ ସ୍ମା ନସ୍ତ୍ରିଵରୂଥଃ ଶିଵୋ ଭଵ

ଶୋଭା ପାଇଥିବା ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ଦୁଇ ପକ୍ଷର ନିୟମ ଅନୁସରଣ କର, ଦେବତାଙ୍କର ଦୂତ ଭାବେ ଦୁଇ ଲୋକ ଚାଲିଯାଉଛ। ଆମେ ତୁମର ଜ୍ଞାନ ଓ କୃପା ଚାହୁଁଛୁ; ଏହିପରି ଆମ ପାଇଁ ତୁମେ ଦୟାଳୁ ଓ ତିନିପଟି ରକ୍ଷକ ହେଉ।

ଉପ ତ୍ଵା ଜାମଯୋ ଗିରୋ ଦେଦିଶତୀର୍ହଵିଷ୍କୃତଃ ଵାଯୋରନୀକେ ଅସ୍ଥିରନ୍

ତୁମ ପାଇଁ, ଘରଣୀମାନେ ତାଙ୍କର ଗୀତ ଉପହାର କରନ୍ତି, ଯେପରିକି ହବି ବାୟୁଙ୍କ ଅଞ୍ଚଳରେ ରଖାଯାଏ।

ଯସ୍ଯ ତ୍ରିଧାତ୍ଵଵୃତଂ ବର୍ହିସ୍ତସ୍ଥାଵସନ୍ଦିନମ୍ ଆପଶ୍ଚିନ୍ନି ଦଧା ପଦମ୍

ଯାହାଙ୍କର ତିନିପଟି ଦରି ଦେଇ ଛାଡ଼ାଯାଇଥିବା କୁଶାସନ ଉପରେ ଏକତ୍ର ଓ ଦୃଢ଼ ଭାବେ ରହିଛି, ସେଠାରେ ଜଳ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କ ପଦ ରଖିଛି।