ସାମଵେଦଃ

ଵୀତିହୋତ୍ରଂ ତ୍ଵା କଵେ ଦ୍ଯୁମନ୍ତଂ ସମିଧୀମହି ଅଗ୍ନେ ବୃହନ୍ତମଧ୍ଵରେ

ହେ ଜ୍ଞାନୀ ଅଗ୍ନି, ଆମେ ତୁମକୁ ଯଜ୍ଞର ନେତୃତ୍ୱ କରିବା ପାଇଁ, ଦୀପ୍ତିମାନ ଓ ବଡ଼ ଭାବେ ଆହୁରି ଉନ୍ମେଷ କରୁଛୁ।

ଅଵା ନୋ ଅଗ୍ନ ଊତିଭିର୍ଗାଯତ୍ରସ୍ଯ ପ୍ରଭର୍ମଣି ଵିଶ୍ଵାସୁ ଧୀଷୁ ଵନ୍ଦ୍ଯ

ଅଗ୍ନି, ଗାୟତ୍ରୀ ଯୁଦ୍ଧରେ ତୁମର ସାହାଯ୍ୟରେ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର; ସମସ୍ତ ସଭାରେ ତୁମେ ପୂଜ୍ୟ।

ଆ ନୋ ଅଗ୍ନେ ରଯିଂ ଭର ସତ୍ରାସାହଂ ଵରେଣ୍ଯମ୍ ଵିଶ୍ଵାସୁ ପୃତ୍ସୁ ଦୁଷ୍ଟରମ୍

ଅଗ୍ନି, ଆମକୁ ସଭାରେ ଜିତିବା ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଧନ ଆଣ, ସମସ୍ତ ଯୁଦ୍ଧରେ ଅଜୟ।

ଆ ନୋ ଅଗ୍ନେ ସୁଚେତୁନା ରଯିଂ ଵିଶ୍ଵାଯୁପୋଷସମ୍ ମାର୍ଡୀକଂ ଧେହି ଜୀଵସେ

ଅଗ୍ନି, ତୁମର ଉତ୍ତମ ପରାମର୍ଶରେ, ସମସ୍ତଙ୍କୁ ପୋଷଣ କରୁଥିବା ଧନ ଆମକୁ ଦିଅ, ଜୀବନ ପାଇଁ ଆନନ୍ଦ ଦିଅ।

ଅଗ୍ନିଂ ହିନ୍ଵନ୍ତୁ ନୋ ଧିଯଃ ସପ୍ତିମାଶୁମିଵାଜିଷୁ ତେନ ଜେଷ୍ମ ଧନଂଧନମ୍

ଆମର ଚିନ୍ତା ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ଯୁଦ୍ଧରେ ତୀବ୍ର ରଥ ଭଳି ଆଗକୁ ବଢ଼ାଉ; ତାଙ୍କ ସହିତ ଆମେ ପୁନିପୁନି ଧନ ଜିତିପାରିବା।

ଯଯା ଗା ଆକରାମହୈ ସେନଯାଗ୍ନେ ତଵୋତ୍ଯା ତାଂ ନୋ ହିନ୍ଵ ମଘତ୍ତଯେ

ଯାହା ଦ୍ୱାରା, ଅଗ୍ନି, ଆମେ ଗାଈମାନେକୁ ଏକଠା କରିପାରିବା, ତୁମର ସେନା ଓ ଶକ୍ତି ସହିତ—ସେହି ଶକ୍ତିକୁ ଆମ ପାଇଁ ଦାନର ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ଚଳା।

ଆଗ୍ନେ ସ୍ଥୂରଂ ରଯିଂ ଭର ପୃଥୁଂ ଗୋମନ୍ତମଶ୍ଵିନମ୍ ଅଙ୍ଧି ଖଂ ଵର୍ତ୍ତଯା ପଵିମ୍

ଅଗ୍ନି, ଆମକୁ ପ୍ରଚୁର, ବିସ୍ତୃତ ଓ ଗୋଧନ-ସମୃଦ୍ଧ ଧନ ଦିଅ; ମାର୍ଗକୁ ସଫା କର, ଲୋହାରି ତଳ ଭଳି ଧାରକୁ ତୀକ୍ଷ୍ଣ କର।

ଅଗ୍ନେ ନକ୍ଷତ୍ରମଜରମା ସୂର୍ଯଂ ରୋହଯୋ ଦିଵି ଦଧଜ୍ଜ୍ଯୋତିର୍ଜନେଭ୍ଯଃ

ଅଗ୍ନି, ଅକ୍ଷୟ ତାରା, ସୂର୍ଯ୍ୟକୁ ଆକାଶରେ ଉଠାଅ; ଲୋକମାନେ ପାଇଁ ଆଲୋକ ଦିଅ।

ଅଗ୍ନେ କେତୁର୍ଵିଶାମସି ପ୍ରେଷ୍ଠଃ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଉପସ୍ଥସତ୍ ବୋଧା ସ୍ତୋତ୍ରେ ଵଯୋ ଦଧତ୍

ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ଲୋକଙ୍କ ପଥପ୍ରଦର୍ଶକ, ସବୁଠାରୁ ପ୍ରିୟ, ସବୁଠାରୁ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଆସନରେ; ସ୍ତୁତି ପାଇଁ ସଚେତନ ରୁହ, ଆମକୁ ଶକ୍ତି ଦିଅ।

ଅଗ୍ନିର୍ମୂର୍ଧା ଦିଵଃ କକୁତ୍ପତିଃ ପୃଥିଵ୍ଯା ଅଯମ୍ ଅପାଂ ରେତାଂସି ଜିନ୍ଵତି

ଅଗ୍ନି ସ୍ୱର୍ଗର ମୁଣ୍ଡ ଓ ପୃଥିବୀର ମାଲିକ; ସେ ଜଳର ମଣ୍ଡାକୁ ଉତ୍ସାହିତ କରନ୍ତି।

ଈଶିଷେ ଵାର୍ଯସ୍ଯ ହି ଦାତ୍ରସ୍ଯାଗ୍ନେ ସ୍ଵଃପତିଃ ସ୍ତୋତା ସ୍ଯାଂ ତଵ ଶର୍ମଣି

ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ମୂଲ୍ୟବାନ ଦାନର ମାଲିକ; ମୁଁ ତୁମର ସ୍ତୁତିକାରୀ ତୁମର ରକ୍ଷାରେ ସୁଖୀ ହେଉ।

ଉଦଗ୍ନେ ଶୁଚଯସ୍ତଵ ଶୁକ୍ରା ଭ୍ରାଜନ୍ତ ଈରତେ ତଵ ଜ୍ଯୋତୀଂଷ୍ଯର୍ଚଯଃ

ହେ ଅଗ୍ନି, ତୁମର ପବିତ୍ର ଶିଖା ଉଠିଯାଏ; ତୁମର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଆଲୋକ ଚମକେ, ତୁମର ଆଲୋକ ଜ୍ୱଳିଉଛି।

ସପ୍ତମ ଦ୍ଵିତୀଯୋ ଽର୍ଧଃ କସ୍ତେ ଜାମିର୍ଜନାନାମଗ୍ନେ କୋ ଦାଶ୍ଵଧ୍ଵରଃ କୋ ହ କସ୍ମିନ୍ନସି ଶ୍ରିତଃ

ସପ୍ତମ, ଦ୍ୱିତୀୟ, ଅର୍ଧ— ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ତୁମର କିଏ ସମ୍ପର୍କ? ଅଗ୍ନି, କିଏ ଦାନଶୀଳ ଯଜ୍ଞକାରୀ, ଏବଂ କିଏ ତୁମେ ଭିତରେ ବସିଛ?

ତ୍ଵଂ ଜାମିର୍ଜନାନାମଗ୍ନେ ମିତ୍ରୋ ଅସି ପ୍ରିଯଃ ସଖା ସଖିଭ୍ଯ ଈଡ୍ଯଃ

ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କର ନିକଟବନ୍ଧୁ; ତୁମେ ମିତ୍ର, ପ୍ରିୟ ସଖା, ସମସ୍ତଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରଶଂସିତ।

ଯଜା ନୋ ମିତ୍ରାଵରୁଣା ଯଜା ଦେଵାଂ ଋତଂ ବୃହତ୍ ଅଗ୍ନେ ଯକ୍ଷି ସ୍ଵଂ ଦମମ୍

ମିତ୍ର ଓ ବରୁଣଙ୍କ ପାଇଁ ଆମ ପକ୍ଷରୁ ଯଜ୍ଞ କର, ଦେବତାମାନେ ପାଇଁ କର, ବଡ଼ ସତ୍ୟ ପାଇଁ କର; ଅଗ୍ନି, ତୁମର ଘରର କାର୍ଯ୍ୟ ସ୍ୱୟଂ କର।

ଈଡେନ୍ଯୋ ନମସ୍ଯସ୍ତିରସ୍ତମାଂସି ଦର୍ଶତଃ ସମଗ୍ନିରିଧ୍ଯତେ ଵୃଷା

ଅଗ୍ନି ପ୍ରଶଂସାଯୋଗ୍ୟ, ସମ୍ମାନିତ, ଅନ୍ଧକାରକୁ ଦୂର କରିଥିବା, ସ୍ପଷ୍ଟ ଦେଖାଯାଉଥିବା; ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଅଗ୍ନି ଜ୍ୱଳିଉଛି।

ଵୃଷୋ ଅଗ୍ନିଃ ସମିଧ୍ଯତେ ଽଶ୍ଵୋ ନ ଦେଵଵାହନଃ ତଂ ହଵିଷ୍ମନ୍ତ ଈଡତେ

ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଅଗ୍ନି ଜ୍ୱଳିଉଛି, ଦେବତାମାନେ ଚଢ଼ିଥିବା ଘୋଡ଼ା ପରି; ଯେଉଁମାନେ ହବି ଦେଉଛନ୍ତି ସେମାନେ ତାଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କରନ୍ତି।

ଵୃଷଣଂ ତ୍ଵା ଵଯଂ ଵୃଷନ୍ଵୃଷଣଃ ସମିଧୀମହି ଅଗ୍ନେ ଦୀଦ୍ଯତଂ ବୃହତ୍

ଅମେ ଶକ୍ତିଶାଳୀମାନେ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଅଗ୍ନି, ତୁମକୁ ଜ୍ୱଳାଉଛୁ; ବଡ଼ ଅଗ୍ନି, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହେଉ।

ଉତ୍ତେ ବୃହନ୍ତୋ ଅର୍ଚଯଃ ସମିଧାନସ୍ଯ ଦୀଦିଵଃ ଅଗ୍ନେ ଶୁକ୍ରାସ ଈରତେ

ଜ୍ୱଳିଥିବା ଅଗ୍ନିର ଉଚ୍ଚ ଶିଖା ଉଠିଯାଏ; ଅଗ୍ନି, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଶିଖାମାନେ ଚମକୁଛନ୍ତି।

ଉପ ତ୍ଵା ଜୁହ୍ଵୋ ମମ ଘୃତାଚୀର୍ଯନ୍ତୁ ହର୍ଯତ ଅଗ୍ନେ ହଵ୍ଯା ଜୁଷସ୍ଵ ନଃ

ମୋର ଘୃତପୂର୍ଣ୍ଣ ଚମଚମାନେ ତୁମ ପାଖକୁ ଯାଉ; ଅଗ୍ନି, ଆମର ଅର୍ପଣକୁ ଆନନ୍ଦରେ ଗ୍ରହଣ କର।

ମନ୍ଦ୍ରଂ ହୋତାରମୃତ୍ଵିଜଂ ଚିତ୍ରଭାନୁଂ ଵିଭାଵସୁମ୍ ଅଗ୍ନିମୀଡେ ସ ଉ ଶ୍ରଵତ୍

ମୁଁ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କରେ, ମୃଦୁ ହୋତା, ଋତୁଅନୁସାରୀ ପୂଜାରୀ, ଚମତ୍କାର ଆଲୋକର ସ୍ୱାମୀ; ସେ ଶୁଣନ୍ତୁ।

ପାହି ନୋ ଅଗ୍ନ ଏକଯା ପାହ୍ଯୂତ ଦ୍ଵିତୀଯଯା ପାହି ଗୀର୍ଭିସ୍ତିସୃଭିରୂର୍ଜାଂ ପତେ ପାହି ଚତସୃଭିର୍ଵସୋ

ଅଗ୍ନି, ଏକ ଗୀତରେ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର, ଦ୍ୱିତୀୟ ଗୀତରେ ରକ୍ଷା କର, ତିନିଟି ଗୀତରେ ରକ୍ଷା କର, ପୋଷଣର ସ୍ୱାମୀ, ଚାରିଟି ଗୀତରେ ରକ୍ଷା କର, ଦୟାଳୁ।

ପାହି ଵିଶ୍ଵସ୍ମାଦ୍ରକ୍ଷସୋ ଅରାଵ୍ଣଃ ପ୍ର ସ୍ମ ଵାଜେଷୁ ନୋ ଽଵ ତ୍ଵାମିଦ୍ଧି ନେଦିଷ୍ଠଂ ଦେଵତାତଯ ଆପିଂ ନକ୍ଷାମହେ ଵୃଧେ

ସମସ୍ତ ଅପମାନ ଓ ଅଶୁଭରୁ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର; ଯୁଦ୍ଧରେ ଆମକୁ ବିଜୟ ଦିଅ। ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ତୁମେ ସବୁଠାରୁ ନିକଟ, ଆମେ ବୃଦ୍ଧି ପାଇଁ ତୁମକୁ ଚାହୁଁ।

ଇନୋ ରାଜନ୍ନରତିଃ ସମିଦ୍ଧୋ ରୌଦ୍ରୋ ଦକ୍ଷାଯ ସୁଷୁମାଂ ଅଦର୍ଶି ଚିକିଦ୍ଵି ଭାତି ଭାସା ବୃହତାସିକ୍ନୀମେତି ରୁଶତୀମପାଜନ୍

ହେ ରାଜା, ଯେତେବେଳେ ଅଗ୍ନି ଜ୍ୱଳିଉଛି, ଦକ୍ଷତା ପାଇଁ ଭୟଙ୍କର, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଦେଖାଯାଏ, ବୁଦ୍ଧିମାନ, ବଡ଼ ଆଲୋକରେ ଚମକୁଛି, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଅନ୍ଧକାରକୁ ଶୁଧ କରେ।

କୃଷ୍ଣାଂ ଯଦେନୀମଭି ଵର୍ପସାଭୂଜ୍ଜନଯନ୍ଯୋଷାଂ ବୃହତଃ ପିତୁର୍ଜାମ୍ ଊର୍ଧ୍ଵଂ ଭାନୁଂ ସୂର୍ଯସ୍ଯ ସ୍ତଭାଯନ୍ଦିଵୋ ଵସୁଭିରରତିର୍ଵି ଭାତି

ଯେତେବେଳେ ତୁମେ ତୁମର ରୂପରେ କଳାକୁ ଢାକିଦେଉଛ, ବଡ଼ ପିତାଙ୍କୁ ଆଧାର କରି ଉଷାକୁ ଉତ୍ପନ୍ନ କର; ସୂର୍ଯ୍ୟର ଆଲୋକକୁ ଧାରଣ କର, ଦିବ୍ୟ ଉପହାରରେ ଅଗ୍ନି ଚମକୁଛି।

ଭଦ୍ରୋ ଭଦ୍ରଯା ସଚମାନ ଆଗାତ୍ସ୍ଵସାରଂ ଜାରୋ ଅଭ୍ଯେତି ପଶ୍ଚାତ୍ ସୁପ୍ରକେତୈର୍ଦ୍ଯୁଭିରଗ୍ନିର୍ଵିତିଷ୍ଠନ୍ରୁଶଦ୍ଭିର୍ଵର୍ଣୈରଭି ରାମମସ୍ଥାତ୍

ଭଲ ଲୋକ ଭଲ ସହିତ ମିଶିଯାନ୍ତି; ପ୍ରେମିକ ପଛରୁ ତାଙ୍କ ସହୋଦରୀ ପାଖକୁ ଯାଏ; ଅଗ୍ନି ସ୍ପଷ୍ଟ ଚିହ୍ନ ଓ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ରଙ୍ଗରେ ସିଧା ଦଣ୍ଡ ହୋଇ ଆନନ୍ଦରେ ବସିଯାଏ।

କଯା ତେ ଅଗ୍ନେ ଅଙ୍ଗିର ଊର୍ଜୋ ନପାଦୁପସ୍ତୁତିମ୍ ଵରାଯ ଦେଵ ମନ୍ଯଵେ

ଅଗ୍ନି ଅଙ୍ଗିରା, ଶକ୍ତିର ସନ୍ତାନ, କେଉଁ ପ୍ରଶଂସାରେ ଆମେ ତୁମକୁ ସମ୍ମାନ କରିପାରିବୁ, ଦେବତା, ତୁମର କୃପା ପାଇଁ?

ଦାଶେମ କସ୍ଯ ମନସା ଯଜ୍ଞସ୍ଯ ସହସୋ ଯହୋ କଦୁ ଵୋଚ ଇଦଂ ନମଃ

କାହା ପାଇଁ, କେଉଁ ମନୋଭାବରେ ଆମେ ଏହି ଯଜ୍ଞ, ଶକ୍ତି ଓ ବଳକୁ ସେବା କରିବା ଉଚିତ? କାହାକୁ ଏହି ନମସ୍କାର ଦେବା ଉଚିତ?

ଅଧା ତ୍ଵଂ ହି ନସ୍କରୋ ଵିଶ୍ଵା ଅସ୍ମଭ୍ଯଂ ସୁକ୍ଷିତୀଃ ଵାଜଦ୍ରଵିଣସୋ ଗିରଃ

ତୁମେ ନିଶ୍ଚୟ ଆମ ପାଇଁ ସମସ୍ତ ଭଲ ଘର ଦେଉଛ, ଶକ୍ତି ଓ ଧନ ଦେଉଥିବା, ତୁମର ଗୀତ ସହିତ।