ନଦଂ ଵ ଓଦତୀନାଂ ନଦଂ ଯୋଯୁଵତୀନାମ୍ ପତିଂ ଵୋ ଅଘ୍ନ୍ଯାନାଂ ଧେନୂନାମିଷୁଧ୍ଯସି
ତୁମେ ନଦୀମାନଙ୍କର ଧାରା, ଯୁବତୀମାନଙ୍କର ଧାରା; ତୁମେ ଗାଁମାନଙ୍କର ଠାକୁର, ଅପରାଜିତ, ଦୁଧ ଦେଉଥିବା ଗାଁମାନେକୁ ପୋଷଣ କର।
ଦେଵୋ ଵୋ ଦ୍ରଵିଣୋଦାଃ ପୂର୍ଣାଂ ଵିଵଷ୍ଟ୍ଵାସିଚମ୍ ଉଦ୍ଵା ସିଞ୍ଚଧ୍ଵମୁପ ଵା ପୃଣଧ୍ଵମାଦିଦ୍ଵୋ ଦେଵ ଓହତେ
ଦେବତା, ଧନ ଦେଇଥିବା, ତୁମମାନେ ପାଇଁ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଧାରା ଝରିଦିଅନ୍ତୁ; ଝରିଦିଅ, ପୂରଣ କର, କାରଣ ଦେବତା ତୁମକୁ ଡାକିଛନ୍ତି।
ତଂ ହୋତାରମଧ୍ଵରସ୍ଯ ପ୍ରଚେତସଂ ଵହ୍ନିଂ ଦେଵା ଅକୃଣ୍ଵତ ଦଧାତି ରତ୍ନଂ ଵିଧତେ ସୁଵୀର୍ଯମଗ୍ନିର୍ଜନାଯ ଦାଶୁଷେ
ଦେବତାମାନେ ଯଜ୍ଞର ପ୍ରଧାନ ପୁରୋହିତ ଏବଂ ଜ୍ଞାନୀ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ସୃଷ୍ଟି କରିଛନ୍ତି, ଯିଏ ଭକ୍ତିଭାବରେ ଅର୍ପଣ କରୁଥିବା ଉପାସକଙ୍କୁ ଧନ-ଧାନ୍ୟ ଓ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପ୍ରଭାବ ଦେଇଥାନ୍ତି।
ଅଦର୍ଶି ଗାତୁଵିତ୍ତମୋ ଯସ୍ମିନ୍ଵ୍ରତାନ୍ଯାଦଧୁଃ ଉପୋଷୁ ଜାତମାର୍ଯସ୍ଯ ନକ୍ଷନ୍ତୁ ନୋ ଗିରଃ
ଯିଏ ପଥ ଖୋଜିବାରେ ସବୁଠାରୁ ପାରଙ୍ଗତ, ତାଙ୍କୁ ଦେଖାଯାଇଛି, ଯାହାଙ୍କ ଭିତରେ ପବିତ୍ର ନୀତିମାନ୍ୟ ହୋଇଛି; ଆମର ଗୀତ ଏହି ଉତ୍ତମ ଜନ୍ମର ଉପସ୍ଥିତ ଦେବତାଙ୍କୁ ସଦା ପହଞ୍ଚୁ।
ଯସ୍ମାଦ୍ରେଜନ୍ତ କୃଷ୍ଟଯଶ୍ଚର୍କୃତ୍ଯାନି କୃଣ୍ଵତଃ ସହସ୍ରସାଂ ମେଧସାତାଵିଵ ତ୍ମନାଗ୍ନିଂ ଧୀଭିର୍ନମସ୍ଯତ
ଯାହାଠାରୁ ଲୋକମାନେ ଦୂରେ ଯାଆନ୍ତି, ଯେତେବେଳେ ସେମାନେ ନିଜ କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଛନ୍ତି; ହଜାର ଧନର ମାଳିକ ଭଳି, ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ଆପଣଙ୍କର ଚିନ୍ତାରେ ସମ୍ମାନ କରନ୍ତୁ।
ପ୍ର ଦୈଵୋଦାସୋ ଅଗ୍ନିର୍ଦେଵ ଇନ୍ଦ୍ରୋ ନ ମଜ୍ମନା ଅନୁ ମାତରଂ ପୃଥିଵୀଂ ଵି ଵାଵୃତେ ତସ୍ଥୌ ନାକସ୍ଯ ଶର୍ମଣି
ଦେବୋଦାସଙ୍କ ପୁତ୍ର ଦେବତା ଅଗ୍ନି, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପରି ଶକ୍ତିରେ ବିସ୍ତାରିତ ହୋଇଛନ୍ତି; ସେ ମାଟି, ତାଙ୍କର ମାଆ, ଉପରେ ପ୍ରସାରିତ ହୋଇଛନ୍ତି ଏବଂ ଆକାଶର ଆଶ୍ରୟରେ ଦଢ଼ିଆ ହୋଇ ରହିଛନ୍ତି।
ଅଗ୍ନ ଆଯୂଂଷି ପଵସେ ଆସୁଵୋର୍ଜମିଷଂ ଚ ନଃ ଆରେ ବାଧସ୍ଵ ଦୁଚ୍ଛୁନାମ୍
ଅଗ୍ନି, ଆମ ଜୀବନକୁ ପବିତ୍ର କର, ଆମକୁ ତୁରନ୍ତ ଶକ୍ତି ଓ ଖାଦ୍ୟ ଦେଉ, ସମସ୍ତ ଅପମଙ୍ଗଳ ଓ କ୍ଷତିକୁ ଆମଠାରୁ ଦୂରେ ହଟା।
ଅଗ୍ନିରୃଷିଃ ପଵମାନଃ ପାଞ୍ଚଜନ୍ଯଃ ପୁରୋହିତଃ ତମୀମହେ ମହାଗଯମ୍
ଅଗ୍ନି, ଋଷି, ପବିତ୍ରକାରୀ, ପଞ୍ଚଜନର ସମ୍ପର୍କୀୟ ଏବଂ ପୁରୋହିତ—ଆମେ ସେହି ମହାନ ଏବଂ ପ୍ରଶଂସାଯୋଗ୍ୟ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ଆହ୍ୱାନ କରୁଛୁ।
ଅଗ୍ନେ ପଵସ୍ଵ ସ୍ଵପା ଅସ୍ମେ ଵର୍ଚଃ ସୁଵୀର୍ଯମ୍ ଦଧଦ୍ରଯିଂ ମଯି ଯୋଷମ୍
ଅଗ୍ନି, ଆମ ପାଇଁ ଜ୍ଞାନରେ ପବିତ୍ର ହେଉ, ଆମକୁ ତେଜ ଓ ବୀରତା ଦିଅ, ମୋତେ ଧନ ଓ ଜୀବନସଂଗିନୀ ଦିଅ।
ଅଗ୍ନେ ପାଵକ ରୋଚିଷା ମନ୍ଦ୍ରଯା ଦେଵ ଜିହ୍ଵଯା ଆ ଦେଵାନ୍ଵକ୍ଷି ଯକ୍ଷି ଚ
ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ଶୁଭ୍ର ଓ ଦୀପ୍ତିମାନ, ମଧୁର ଜିହ୍ବା ସହିତ, ହେ ଦେବତା, ଦେବମାନେଙ୍କୁ ଏଠାକୁ ଆଣ ଏବଂ ସେମାନେଙ୍କୁ ଅର୍ପଣ କର।
ତଂ ତ୍ଵା ଘୃତସ୍ନଵୀମହେ ଚିତ୍ରଭାନୋ ସ୍ଵର୍ଦୃଶମ୍ ଦେଵାଂ ଆ ଵୀତଯେ ଵହ
ଅମୃତ ଘୃତରେ ଅଭିଷିକ୍ତ, ଚମତ୍କାର ଆଲୋକ ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟକୁ ଦେଖୁଥିବା ଅଗ୍ନି, ଆମେ ତୁମକୁ ଡାକୁଛୁ; ଦେବତାମାନେଙ୍କୁ ଆମ ଉପଭୋଗ ପାଇଁ ଏଠାକୁ ଆଣ।
ଵୀତିହୋତ୍ରଂ ତ୍ଵା କଵେ ଦ୍ଯୁମନ୍ତଂ ସମିଧୀମହି ଅଗ୍ନେ ବୃହନ୍ତମଧ୍ଵରେ
ହେ ଜ୍ଞାନୀ ଅଗ୍ନି, ଆମେ ତୁମକୁ ଯଜ୍ଞର ନେତୃତ୍ୱ କରିବା ପାଇଁ, ଦୀପ୍ତିମାନ ଓ ବଡ଼ ଭାବେ ଆହୁରି ଉନ୍ମେଷ କରୁଛୁ।
ଅଵା ନୋ ଅଗ୍ନ ଊତିଭିର୍ଗାଯତ୍ରସ୍ଯ ପ୍ରଭର୍ମଣି ଵିଶ୍ଵାସୁ ଧୀଷୁ ଵନ୍ଦ୍ଯ
ଅଗ୍ନି, ଗାୟତ୍ରୀ ଯୁଦ୍ଧରେ ତୁମର ସାହାଯ୍ୟରେ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର; ସମସ୍ତ ସଭାରେ ତୁମେ ପୂଜ୍ୟ।
ଆ ନୋ ଅଗ୍ନେ ରଯିଂ ଭର ସତ୍ରାସାହଂ ଵରେଣ୍ଯମ୍ ଵିଶ୍ଵାସୁ ପୃତ୍ସୁ ଦୁଷ୍ଟରମ୍
ଅଗ୍ନି, ଆମକୁ ସଭାରେ ଜିତିବା ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଧନ ଆଣ, ସମସ୍ତ ଯୁଦ୍ଧରେ ଅଜୟ।
ଆ ନୋ ଅଗ୍ନେ ସୁଚେତୁନା ରଯିଂ ଵିଶ୍ଵାଯୁପୋଷସମ୍ ମାର୍ଡୀକଂ ଧେହି ଜୀଵସେ
ଅଗ୍ନି, ତୁମର ଉତ୍ତମ ପରାମର୍ଶରେ, ସମସ୍ତଙ୍କୁ ପୋଷଣ କରୁଥିବା ଧନ ଆମକୁ ଦିଅ, ଜୀବନ ପାଇଁ ଆନନ୍ଦ ଦିଅ।
ଅଗ୍ନିଂ ହିନ୍ଵନ୍ତୁ ନୋ ଧିଯଃ ସପ୍ତିମାଶୁମିଵାଜିଷୁ ତେନ ଜେଷ୍ମ ଧନଂଧନମ୍
ଆମର ଚିନ୍ତା ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ଯୁଦ୍ଧରେ ତୀବ୍ର ରଥ ଭଳି ଆଗକୁ ବଢ଼ାଉ; ତାଙ୍କ ସହିତ ଆମେ ପୁନିପୁନି ଧନ ଜିତିପାରିବା।
ଯଯା ଗା ଆକରାମହୈ ସେନଯାଗ୍ନେ ତଵୋତ୍ଯା ତାଂ ନୋ ହିନ୍ଵ ମଘତ୍ତଯେ
ଯାହା ଦ୍ୱାରା, ଅଗ୍ନି, ଆମେ ଗାଈମାନେକୁ ଏକଠା କରିପାରିବା, ତୁମର ସେନା ଓ ଶକ୍ତି ସହିତ—ସେହି ଶକ୍ତିକୁ ଆମ ପାଇଁ ଦାନର ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ଚଳା।
ଆଗ୍ନେ ସ୍ଥୂରଂ ରଯିଂ ଭର ପୃଥୁଂ ଗୋମନ୍ତମଶ୍ଵିନମ୍ ଅଙ୍ଧି ଖଂ ଵର୍ତ୍ତଯା ପଵିମ୍
ଅଗ୍ନି, ଆମକୁ ପ୍ରଚୁର, ବିସ୍ତୃତ ଓ ଗୋଧନ-ସମୃଦ୍ଧ ଧନ ଦିଅ; ମାର୍ଗକୁ ସଫା କର, ଲୋହାରି ତଳ ଭଳି ଧାରକୁ ତୀକ୍ଷ୍ଣ କର।
ଅଗ୍ନେ ନକ୍ଷତ୍ରମଜରମା ସୂର୍ଯଂ ରୋହଯୋ ଦିଵି ଦଧଜ୍ଜ୍ଯୋତିର୍ଜନେଭ୍ଯଃ
ଅଗ୍ନି, ଅକ୍ଷୟ ତାରା, ସୂର୍ଯ୍ୟକୁ ଆକାଶରେ ଉଠାଅ; ଲୋକମାନେ ପାଇଁ ଆଲୋକ ଦିଅ।
ଅଗ୍ନେ କେତୁର୍ଵିଶାମସି ପ୍ରେଷ୍ଠଃ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଉପସ୍ଥସତ୍ ବୋଧା ସ୍ତୋତ୍ରେ ଵଯୋ ଦଧତ୍
ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ଲୋକଙ୍କ ପଥପ୍ରଦର୍ଶକ, ସବୁଠାରୁ ପ୍ରିୟ, ସବୁଠାରୁ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଆସନରେ; ସ୍ତୁତି ପାଇଁ ସଚେତନ ରୁହ, ଆମକୁ ଶକ୍ତି ଦିଅ।
ଅଗ୍ନିର୍ମୂର୍ଧା ଦିଵଃ କକୁତ୍ପତିଃ ପୃଥିଵ୍ଯା ଅଯମ୍ ଅପାଂ ରେତାଂସି ଜିନ୍ଵତି
ଅଗ୍ନି ସ୍ୱର୍ଗର ମୁଣ୍ଡ ଓ ପୃଥିବୀର ମାଲିକ; ସେ ଜଳର ମଣ୍ଡାକୁ ଉତ୍ସାହିତ କରନ୍ତି।
ଈଶିଷେ ଵାର୍ଯସ୍ଯ ହି ଦାତ୍ରସ୍ଯାଗ୍ନେ ସ୍ଵଃପତିଃ ସ୍ତୋତା ସ୍ଯାଂ ତଵ ଶର୍ମଣି
ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ମୂଲ୍ୟବାନ ଦାନର ମାଲିକ; ମୁଁ ତୁମର ସ୍ତୁତିକାରୀ ତୁମର ରକ୍ଷାରେ ସୁଖୀ ହେଉ।
ଉଦଗ୍ନେ ଶୁଚଯସ୍ତଵ ଶୁକ୍ରା ଭ୍ରାଜନ୍ତ ଈରତେ ତଵ ଜ୍ଯୋତୀଂଷ୍ଯର୍ଚଯଃ
ହେ ଅଗ୍ନି, ତୁମର ପବିତ୍ର ଶିଖା ଉଠିଯାଏ; ତୁମର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଆଲୋକ ଚମକେ, ତୁମର ଆଲୋକ ଜ୍ୱଳିଉଛି।
ସପ୍ତମ ଦ୍ଵିତୀଯୋ ଽର୍ଧଃ କସ୍ତେ ଜାମିର୍ଜନାନାମଗ୍ନେ କୋ ଦାଶ୍ଵଧ୍ଵରଃ କୋ ହ କସ୍ମିନ୍ନସି ଶ୍ରିତଃ
ସପ୍ତମ, ଦ୍ୱିତୀୟ, ଅର୍ଧ— ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ତୁମର କିଏ ସମ୍ପର୍କ? ଅଗ୍ନି, କିଏ ଦାନଶୀଳ ଯଜ୍ଞକାରୀ, ଏବଂ କିଏ ତୁମେ ଭିତରେ ବସିଛ?
ତ୍ଵଂ ଜାମିର୍ଜନାନାମଗ୍ନେ ମିତ୍ରୋ ଅସି ପ୍ରିଯଃ ସଖା ସଖିଭ୍ଯ ଈଡ୍ଯଃ
ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କର ନିକଟବନ୍ଧୁ; ତୁମେ ମିତ୍ର, ପ୍ରିୟ ସଖା, ସମସ୍ତଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରଶଂସିତ।
ଯଜା ନୋ ମିତ୍ରାଵରୁଣା ଯଜା ଦେଵାଂ ଋତଂ ବୃହତ୍ ଅଗ୍ନେ ଯକ୍ଷି ସ୍ଵଂ ଦମମ୍
ମିତ୍ର ଓ ବରୁଣଙ୍କ ପାଇଁ ଆମ ପକ୍ଷରୁ ଯଜ୍ଞ କର, ଦେବତାମାନେ ପାଇଁ କର, ବଡ଼ ସତ୍ୟ ପାଇଁ କର; ଅଗ୍ନି, ତୁମର ଘରର କାର୍ଯ୍ୟ ସ୍ୱୟଂ କର।
ଈଡେନ୍ଯୋ ନମସ୍ଯସ୍ତିରସ୍ତମାଂସି ଦର୍ଶତଃ ସମଗ୍ନିରିଧ୍ଯତେ ଵୃଷା
ଅଗ୍ନି ପ୍ରଶଂସାଯୋଗ୍ୟ, ସମ୍ମାନିତ, ଅନ୍ଧକାରକୁ ଦୂର କରିଥିବା, ସ୍ପଷ୍ଟ ଦେଖାଯାଉଥିବା; ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଅଗ୍ନି ଜ୍ୱଳିଉଛି।
ଵୃଷୋ ଅଗ୍ନିଃ ସମିଧ୍ଯତେ ଽଶ୍ଵୋ ନ ଦେଵଵାହନଃ ତଂ ହଵିଷ୍ମନ୍ତ ଈଡତେ
ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଅଗ୍ନି ଜ୍ୱଳିଉଛି, ଦେବତାମାନେ ଚଢ଼ିଥିବା ଘୋଡ଼ା ପରି; ଯେଉଁମାନେ ହବି ଦେଉଛନ୍ତି ସେମାନେ ତାଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କରନ୍ତି।
ଵୃଷଣଂ ତ୍ଵା ଵଯଂ ଵୃଷନ୍ଵୃଷଣଃ ସମିଧୀମହି ଅଗ୍ନେ ଦୀଦ୍ଯତଂ ବୃହତ୍
ଅମେ ଶକ୍ତିଶାଳୀମାନେ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଅଗ୍ନି, ତୁମକୁ ଜ୍ୱଳାଉଛୁ; ବଡ଼ ଅଗ୍ନି, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହେଉ।
ଉତ୍ତେ ବୃହନ୍ତୋ ଅର୍ଚଯଃ ସମିଧାନସ୍ଯ ଦୀଦିଵଃ ଅଗ୍ନେ ଶୁକ୍ରାସ ଈରତେ
ଜ୍ୱଳିଥିବା ଅଗ୍ନିର ଉଚ୍ଚ ଶିଖା ଉଠିଯାଏ; ଅଗ୍ନି, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଶିଖାମାନେ ଚମକୁଛନ୍ତି।