ସାମଵେଦଃ

ତ୍ଵଂ ଦାତା ପ୍ରଥମୋ ରାଧସାମସ୍ଯସି ସତ୍ଯ ଈଶାନକୃତ୍ ତୁଵିଦ୍ଯୁମ୍ନସ୍ଯ ଯୁଜ୍ଯା ଵୃଣୀମହେ ପୁତ୍ରସ୍ଯ ଶଵସୋ ମହଃ

ତୁମେ ପ୍ରଥମ ଧନଦାତା, ତୁମେ ସତ୍ୟରେ ଧନର ଅଧିପତି; ଆମେ ତୁମକୁ ବଡ଼ ଶକ୍ତି ଓ ମହତ୍ତ୍ୱର ଯୋଗ୍ୟ ପୁତ୍ର ଭାବେ ବାଛୁ।

ପ୍ରତ୍ନଂ ପୀଯୂଷଂ ପୂର୍ଵ୍ଯଂ ଯଦୁକ୍ଥ୍ଯଂ ମହୋ ଗାହଦ୍ଦିଵ ଆ ନିରଧୁକ୍ଷତ ଇନ୍ଦ୍ରମଭି ଜାଯମାନଂ ସମସ୍ଵରନ୍

ପୁରୁଣା, ପୋଷକ, ପ୍ରାଚୀନ ଓ ଷ୍ଟୁତିଯୋଗ୍ୟ, ମହାନମାନେ ଆକାଶରୁ ଦୁଧ ଦେଇଛନ୍ତି; ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଜନ୍ମବେଳେ ସମସ୍ତେ ଏକସାଥି ଗାଇଲେ।

ଆଦୀଂ କେ ଚିତ୍ପଶ୍ଯମାନାସ ଆପ୍ଯଂ ଵସୁରୁଚୋ ଦିଵ୍ଯା ଅଭ୍ଯନୂଷତ ଦିଵୋ ନ ଵାରଂ ସଵିତା ଵ୍ଯୂର୍ଣୁତେ

କେହିମାନେ ଦେଖି, ପୁରୁଣା, ଜଳମୟ ଓ ଦିବ୍ୟ ଧନକୁ ନିକଟକୁ ଯାଇଛନ୍ତି; ସୂର୍ଯ୍ୟ ଯେପରି, ସବିତା ଆକାଶର ଆବରଣକୁ ପ୍ରସାରିତ କରନ୍ତି।

ଅଧ ଯଦିମେ ପଵମାନ ରୋଦସୀ ଇମା ଚ ଵିଶ୍ଵା ଭୁଵନାଭି ମଜ୍ମନା ଯୂଥେ ନ ନିଷ୍ଠା ଵୃଷଭୋ ଵି ରାଜସି

ହେ ପବନ, ତୁମେ ଯେତେବେଳେ ଚଳିଛ, ଏହି ଦୁଇଟି ଜଗତ ଓ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀମାନେ ତୁମର ଶକ୍ତିରେ ଆବୃତ ହେଉଛନ୍ତି; ଗୋଁଡ ମଧ୍ୟରେ ବଳିଯୁକ୍ତ ବୃଷଭ ଯେମିତି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହୁଏ, ତୁମେ ମଧ୍ୟ ଏଭଳି ଆଭା ଦେଖାଉଛ।

ଇମମୂ ଷୁ ତ୍ଵମସ୍ମାକଂ ସନିଂ ଗାଯତ୍ରଂ ନଵ୍ଯାଂସମ୍ ଅଗ୍ନେ ଦେଵେଷୁ ପ୍ର ଵୋଚଃ

ଏବେ, ଅଗ୍ନି, ଆମ ପାଇଁ ଏହି ନୂତନ ଗୀତକୁ ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଉଚ୍ଚାରଣ କର, ଆମ ସହଚର ଭାବେ।

ଵିଭକ୍ତାସି ଚିତ୍ରଭାନୋ ସିନ୍ଧୋରୂର୍ମା ଉପାକ ଆ ସଦ୍ଯୋ ଦାଶୁଷେ କ୍ଷରସି

ହେ ଚମକୁଥିବା ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ନଦୀର ତରଙ୍ଗ ଭଳି ବିଭିନ୍ନ ଭାଗକୁ ବାଣ୍ଟିଯାଉଛ; ତୁମେ ଦାନ କରିବା ପାଇଁ ଦୂତୀୟ ଭାବରେ ଦ୍ରୁତ ଭାବେ ଭକ୍ତଙ୍କ ନିକଟକୁ ବହିଯାଉଛ।

ଆ ନୋ ଭଜ ପରମେଷ୍ଵା ଵାଜେଷୁ ମଧ୍ଯମେଷୁ ଶିକ୍ଷା ଵସ୍ଵୋ ଅନ୍ତମସ୍ଯ

ଉଚ୍ଚତମ ସଫଳତାରେ, ମଧ୍ୟମ ଫଳରେ ଓ ଶେଷ ଦିନରେ ମଧ୍ୟ ଆମକୁ ଅଂଶ ଦିଅ, ହେ ଦାତା, ଆମକୁ ଶିଖାଅ।

ଅହମିଦ୍ଧି ପିତୁଷ୍ପରି ମେଧାମୃତସ୍ଯ ଜଗ୍ରହ ଅହଂ ସୂର୍ଯ ଇଵାଜନି

ମୁଁ ନିଶ୍ଚୟ ଅମର ପିତାଙ୍କ ଜ୍ଞାନକୁ ଧରିଛି; ମୁଁ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଭଳି ଜନ୍ମ ନେଇଛି।

ଅହଂ ପ୍ରତ୍ନେନ ଜନ୍ମନା ଗିରଃ ଶୁମ୍ଭାମି କଣ୍ଵଵତ୍ ଯେନେନ୍ଦ୍ରଃ ଶୁଷ୍ମମିଦ୍ଦଧେ

ପୁରୁଣା ଜନ୍ମରେ, ମୁଁ କଣ୍ବମାନେ ଯେମିତି ଶ୍ଲୋକ ଶୋଭା କରନ୍ତି, ସେଭଳି ଗୀତକୁ ଶୋଭା କରେ; ଏହା ଦ୍ୱାରା ଇନ୍ଦ୍ର ଶକ୍ତି ପାଇଥିଲେ।

ଯେ ତ୍ଵାମିନ୍ଦ୍ର ନ ତୁଷ୍ଟୁଵୁରୃଷଯୋ ଯେ ଚ ତୁଷ୍ଟୁଵୁଃ ସୁଷ୍ଟୁତଃ

ଯେଉଁ ଋଷିମାନେ ତୁମକୁ ସ୍ତୁତି କରିନଥିଲେ, ଇନ୍ଦ୍ର, ଓ ଯେଉଁମାନେ କଲେ, ସମସ୍ତେ ତୁମର ଉତ୍ତମ ସ୍ତୁତି କରିଛନ୍ତି।

ଅଗ୍ନେ ଵିଶ୍ଵେଭିରଗ୍ନିଭିର୍ଜୋଷି ବ୍ରହ୍ମ ସହସ୍କୃତ ଯେ ଦେଵତ୍ରା ଯ ଆଯୁଷୁ ତେଭିର୍ନୋ ମହଯା ଗିରଃ

ଅଗ୍ନି, ସମସ୍ତ ଅଗ୍ନିମାନେ ସହିତ ଆମର ପ୍ରାର୍ଥନାକୁ ଗ୍ରହଣ କର; ହେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଯେଉଁମାନେ ଦେବତା ଓ ଦୀର୍ଘାୟୁ, ସେମାନଙ୍କ ସହିତ ଆମର ଗୀତକୁ ଉନ୍ନତ କର।

ପ୍ର ସ ଵିଶ୍ଵେଭିରଗ୍ନିଭିରଗ୍ନିଃ ସ ଯସ୍ଯ ଵାଜିନଃ ତନଯେ ତୋକେ ଅସ୍ମଦା ସମ୍ଯଙ୍ଵାଜୈଃ ପରୀଵୃତଃ

ଅଗ୍ନି, ସମସ୍ତ ଅଗ୍ନିମାନେ ସହିତ ଆଗକୁ ବଢ଼ିଯାଉଛନ୍ତି; ଯାହାଙ୍କର ସନ୍ତାନମାନେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ସେମାନେ ଆମ ସହିତ ଉପଯୁକ୍ତ ପୁରସ୍କାରରେ ଘିରିଥାନ୍ତି।

ତ୍ଵଂ ନୋ ଅଗ୍ନେ ଅଗ୍ନିଭିର୍ବ୍ରହ୍ମ ଯଜ୍ଞଂ ଚ ତ୍ଵଂ ନୋ ଦେଵତାତଯେ ରାଯୋ ଦାନାଯ ଚୋଦଯ

ଅଗ୍ନି, ଅଗ୍ନିମାନେ ସହିତ ଆମକୁ ପ୍ରାର୍ଥନା ଓ ଯଜ୍ଞ ପାଇଁ ପ୍ରେରିତ କର; ଦେବତାଙ୍କ ପାଇଁ ଧନ ଦେବାରେ ଆମକୁ ଉତ୍ସାହିତ କର।

ତ୍ଵେ ସୋମ ପ୍ରଥମା ଵୃକ୍ତବର୍ହିଷୋ ମହେ ଵାଜାଯ ଶ୍ରଵସେ ଧିଯନ୍ ଦଧୁଃ ସ ତ୍ଵଂ ନୋ ଵୀର ଵୀର୍ଯାଯ ଚୋଦଯ

ହେ ସୋମ, ପ୍ରଥମମାନେ ତୁମେ ପାଇଁ ପବିତ୍ର କୁଶ ରଖିଥିଲେ, ବଡ଼ ପୁରସ୍କାର ଓ କୀର୍ତ୍ତି ପାଇଁ; ଏହିପରି, ହେ ବୀର, ଆମକୁ ବୀରତା ପାଇଁ ପ୍ରେରଣା ଦିଅ।

ଅଭ୍ଯଭି ହି ଶ୍ରଵସା ତତର୍ଦିଥୋତ୍ସଂ ନ କଂ ଚିଜ୍ଜନପାନମକ୍ଷିତମ୍ ଶର୍ଯାଭିର୍ନ ଭରମାଣୋ ଗଭସ୍ତ୍ଯୋଃ

ତୁମେ କୀର୍ତ୍ତିରେ ସମସ୍ତକୁ ଭେଦିଦେଲ; ଯେପରି ଏକ ଧାରାକୁ କେହି ରୋକିପାରେନାହିଁ, ଯେପରି ହାତରେ ଶର ଧରିଥିବା ଯୋଦ୍ଧା।

ଅଜୀଜନୋ ଅମୃତ ମର୍ତ୍ଯାଯ ଅମୃତସ୍ଯ ଧର୍ମନ୍ନମୃତସ୍ଯ ଚାରୁଣଃ ସଦାସରୋ ଵାଜମଚ୍ଛା ସନିଷ୍ଯଦତ୍

ଅମର ମନୁଷ୍ୟମାନେ ପାଇଁ ଜନ୍ମ ନେଲେ, ଅମରତ୍ୱର ନୀତି ଓ ସୌନ୍ଦର୍ଯ୍ୟ ଅନୁଯାୟୀ; ସେ ସଦା ପୁରସ୍କାର ଆଣେ, ତାହାକୁ ଅନ୍ୱେଷଣ କର।

ଏନ୍ଦୁମିନ୍ଦ୍ରାଯ ସିଞ୍ଚତ ପିବାତି ସୋମ୍ଯଂ ମଧୁ ପ୍ର ରାଧାଂସି ଚୋଦଯତେ ମହିତ୍ଵନା

ଇନ୍ଦ୍ର ପାଇଁ ସୋମ ଢାଳ; ସେ ମଧୁର ସୋମ ପିଏ ଓ ତାଙ୍କର ମହତ୍ତ୍ୱରେ ପୁରସ୍କାରକୁ ଉତ୍ସାହିତ କରନ୍ତି।

ଉପୋ ହରୀଣାଂ ପତିଂ ରାଧଃ ପୃଞ୍ଚନ୍ତମବ୍ରଵମ୍ ନୂନଂ ଶ୍ରୁଧି ସ୍ତୁଵତୋ ଅଶ୍ଵ୍ଯସ୍ଯ

ମୁଁ ଘୋଡ଼ମାନଙ୍କର ଠାକୁର, ଯିଏ ପୁରସ୍କାର ଦିଅନ୍ତି, ସେଠାରେ କହିଥିଲି; ଏବେ ଘୋଡ଼ର ସ୍ତୁତି ଶୁଣ।

ନ ହ୍ଯାଙ୍ଗ ପୁରା ଚ ନ ଜଜ୍ଞେ ଵୀରତରସ୍ତ୍ଵତ୍ ନ କୀ ରାଯା ନୈଵଥା ନ ଭନ୍ଦନା

ହେ ବନ୍ଧୁ, ପୂର୍ବେ କିମ୍ବା ଏବେ କେହି ତୁମଠାରୁ ବେଶି ବୀର ହୋଇନାହାନ୍ତି; ଧନରେ, ଚାଳିଚଳନରେ କିମ୍ବା ବନ୍ଧନରେ ମଧ୍ୟ ନୁହେଁ।

ନଦଂ ଵ ଓଦତୀନାଂ ନଦଂ ଯୋଯୁଵତୀନାମ୍ ପତିଂ ଵୋ ଅଘ୍ନ୍ଯାନାଂ ଧେନୂନାମିଷୁଧ୍ଯସି

ତୁମେ ନଦୀମାନଙ୍କର ଧାରା, ଯୁବତୀମାନଙ୍କର ଧାରା; ତୁମେ ଗାଁମାନଙ୍କର ଠାକୁର, ଅପରାଜିତ, ଦୁଧ ଦେଉଥିବା ଗାଁମାନେକୁ ପୋଷଣ କର।

ଦେଵୋ ଵୋ ଦ୍ରଵିଣୋଦାଃ ପୂର୍ଣାଂ ଵିଵଷ୍ଟ୍ଵାସିଚମ୍ ଉଦ୍ଵା ସିଞ୍ଚଧ୍ଵମୁପ ଵା ପୃଣଧ୍ଵମାଦିଦ୍ଵୋ ଦେଵ ଓହତେ

ଦେବତା, ଧନ ଦେଇଥିବା, ତୁମମାନେ ପାଇଁ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଧାରା ଝରିଦିଅନ୍ତୁ; ଝରିଦିଅ, ପୂରଣ କର, କାରଣ ଦେବତା ତୁମକୁ ଡାକିଛନ୍ତି।

ତଂ ହୋତାରମଧ୍ଵରସ୍ଯ ପ୍ରଚେତସଂ ଵହ୍ନିଂ ଦେଵା ଅକୃଣ୍ଵତ ଦଧାତି ରତ୍ନଂ ଵିଧତେ ସୁଵୀର୍ଯମଗ୍ନିର୍ଜନାଯ ଦାଶୁଷେ

ଦେବତାମାନେ ଯଜ୍ଞର ପ୍ରଧାନ ପୁରୋହିତ ଏବଂ ଜ୍ଞାନୀ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ସୃଷ୍ଟି କରିଛନ୍ତି, ଯିଏ ଭକ୍ତିଭାବରେ ଅର୍ପଣ କରୁଥିବା ଉପାସକଙ୍କୁ ଧନ-ଧାନ୍ୟ ଓ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପ୍ରଭାବ ଦେଇଥାନ୍ତି।

ଅଦର୍ଶି ଗାତୁଵିତ୍ତମୋ ଯସ୍ମିନ୍ଵ୍ରତାନ୍ଯାଦଧୁଃ ଉପୋଷୁ ଜାତମାର୍ଯସ୍ଯ ନକ୍ଷନ୍ତୁ ନୋ ଗିରଃ

ଯିଏ ପଥ ଖୋଜିବାରେ ସବୁଠାରୁ ପାରଙ୍ଗତ, ତାଙ୍କୁ ଦେଖାଯାଇଛି, ଯାହାଙ୍କ ଭିତରେ ପବିତ୍ର ନୀତିମାନ୍ୟ ହୋଇଛି; ଆମର ଗୀତ ଏହି ଉତ୍ତମ ଜନ୍ମର ଉପସ୍ଥିତ ଦେବତାଙ୍କୁ ସଦା ପହଞ୍ଚୁ।

ଯସ୍ମାଦ୍ରେଜନ୍ତ କୃଷ୍ଟଯଶ୍ଚର୍କୃତ୍ଯାନି କୃଣ୍ଵତଃ ସହସ୍ରସାଂ ମେଧସାତାଵିଵ ତ୍ମନାଗ୍ନିଂ ଧୀଭିର୍ନମସ୍ଯତ

ଯାହାଠାରୁ ଲୋକମାନେ ଦୂରେ ଯାଆନ୍ତି, ଯେତେବେଳେ ସେମାନେ ନିଜ କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଛନ୍ତି; ହଜାର ଧନର ମାଳିକ ଭଳି, ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ଆପଣଙ୍କର ଚିନ୍ତାରେ ସମ୍ମାନ କରନ୍ତୁ।

ପ୍ର ଦୈଵୋଦାସୋ ଅଗ୍ନିର୍ଦେଵ ଇନ୍ଦ୍ରୋ ନ ମଜ୍ମନା ଅନୁ ମାତରଂ ପୃଥିଵୀଂ ଵି ଵାଵୃତେ ତସ୍ଥୌ ନାକସ୍ଯ ଶର୍ମଣି

ଦେବୋଦାସଙ୍କ ପୁତ୍ର ଦେବତା ଅଗ୍ନି, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପରି ଶକ୍ତିରେ ବିସ୍ତାରିତ ହୋଇଛନ୍ତି; ସେ ମାଟି, ତାଙ୍କର ମାଆ, ଉପରେ ପ୍ରସାରିତ ହୋଇଛନ୍ତି ଏବଂ ଆକାଶର ଆଶ୍ରୟରେ ଦଢ଼ିଆ ହୋଇ ରହିଛନ୍ତି।

ଅଗ୍ନ ଆଯୂଂଷି ପଵସେ ଆସୁଵୋର୍ଜମିଷଂ ଚ ନଃ ଆରେ ବାଧସ୍ଵ ଦୁଚ୍ଛୁନାମ୍

ଅଗ୍ନି, ଆମ ଜୀବନକୁ ପବିତ୍ର କର, ଆମକୁ ତୁରନ୍ତ ଶକ୍ତି ଓ ଖାଦ୍ୟ ଦେଉ, ସମସ୍ତ ଅପମଙ୍ଗଳ ଓ କ୍ଷତିକୁ ଆମଠାରୁ ଦୂରେ ହଟା।

ଅଗ୍ନିରୃଷିଃ ପଵମାନଃ ପାଞ୍ଚଜନ୍ଯଃ ପୁରୋହିତଃ ତମୀମହେ ମହାଗଯମ୍

ଅଗ୍ନି, ଋଷି, ପବିତ୍ରକାରୀ, ପଞ୍ଚଜନର ସମ୍ପର୍କୀୟ ଏବଂ ପୁରୋହିତ—ଆମେ ସେହି ମହାନ ଏବଂ ପ୍ରଶଂସାଯୋଗ୍ୟ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ଆହ୍ୱାନ କରୁଛୁ।

ଅଗ୍ନେ ପଵସ୍ଵ ସ୍ଵପା ଅସ୍ମେ ଵର୍ଚଃ ସୁଵୀର୍ଯମ୍ ଦଧଦ୍ରଯିଂ ମଯି ଯୋଷମ୍

ଅଗ୍ନି, ଆମ ପାଇଁ ଜ୍ଞାନରେ ପବିତ୍ର ହେଉ, ଆମକୁ ତେଜ ଓ ବୀରତା ଦିଅ, ମୋତେ ଧନ ଓ ଜୀବନସଂଗିନୀ ଦିଅ।

ଅଗ୍ନେ ପାଵକ ରୋଚିଷା ମନ୍ଦ୍ରଯା ଦେଵ ଜିହ୍ଵଯା ଆ ଦେଵାନ୍ଵକ୍ଷି ଯକ୍ଷି ଚ

ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ଶୁଭ୍ର ଓ ଦୀପ୍ତିମାନ, ମଧୁର ଜିହ୍ବା ସହିତ, ହେ ଦେବତା, ଦେବମାନେଙ୍କୁ ଏଠାକୁ ଆଣ ଏବଂ ସେମାନେଙ୍କୁ ଅର୍ପଣ କର।