ସାମଵେଦଃ

ତଦିଦାସ ଭୁଵନେଷୁ ଜ୍ଯେଷ୍ଟଂ ଯତୋ ଜଜ୍ଞା ଉଗ୍ରସ୍ତ୍ଵେଷନୃମ୍ଣଃ ସଦ୍ଯୋ ଜଜ୍ଞାନୋ ନି ରିଣାତି ଶତ୍ରୂନନୁ ଯଂ ଵିଶ୍ଵେ ମଦନ୍ତ୍ଯୂମାଃ

ସେଇ ନିଶ୍ଚୟ ଏହି ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସବୁଠାରୁ ବଡ଼, ଯାଁଠାରୁ ଦାରୁଣ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଜନ୍ମ ନେଲେ; ନୂତନ ଜନ୍ମ ହେଉଥିବା ସମୟରେ ସେ ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କୁ ତୁରନ୍ତ ଦଳନ କରନ୍ତି, ସମସ୍ତ ଦେବୀମାନେ ତାଙ୍କୁ ଆନନ୍ଦ କରନ୍ତି।

ଵାଵୃଧାନଃ ଶଵସା ଭୂର୍ଯୋଜାଃ ଶତ୍ରୁର୍ଦାସାଯ ଭିଯସଂ ଦଧାତି ଅଵ୍ଯନଚ୍ଚ ଵ୍ଯନଚ୍ଚ ସସ୍ନି ସଂ ତେ ନଵନ୍ତ ପ୍ରଭୃତା ମଦେଷୁ

ଶକ୍ତିରେ ବୃଦ୍ଧି ପାଇ, ବହୁତ ଶକ୍ତି ଧାରଣ କରି, ସେ ଦାସଙ୍କ ପାଇଁ ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ଭୟ ଦେଇଥାନ୍ତି; ସେ ରକ୍ଷା କରିଛନ୍ତି, ବିକୀରଣ କରିଛନ୍ତି, ଜିତିଛନ୍ତି, ଏବଂ ଉପହାର ଓ ଆନନ୍ଦରେ ସମସ୍ତେ ତୁମକୁ ଶିର ନମାନ୍ତି।

ତ୍ଵେ କ୍ରତୁମପି ଵୃଞ୍ଜନ୍ତି ଵିଶ୍ଵେ ଦ୍ଵିର୍ଯଦେତେ ତ୍ରିର୍ଭଵନ୍ତ୍ଯୂମାଃ ସ୍ଵାଦୋଃ ସ୍ଵାଦୀଯଃ ସ୍ଵାଦୁନା ସୃଜା ସମଦଃ ସୁ ମଧୁ ମଧୁନାଭି ଯୋଧୀଃ

ତୁମରେ ସମସ୍ତେ ବୁଦ୍ଧିକୁ ବାଛନ୍ତି; ଯେତେବେଳେ ଏହି ଦୁଇଟି ତିନିଟି ହୁଏ, ଆନନ୍ଦ ସବୁଠାରୁ ମିଠା ହୁଏ; ମିଠାଠାରୁ ଅଧିକ ମିଠା, ଆନନ୍ଦକୁ ଢେଉଁ, ମଧୁ ସହ ମଧୁ ମିଶାଇ ଦିଅ।

ତ୍ରିକଦ୍ରୁକେଷୁ ମହିଷୋ ଯଵାଶିରଂ ତୁଵିଶୁଷ୍ମସ୍ତୃମ୍ପତ୍ସୋମମପିବଦ୍ଵିଷ୍ଣୁନା ସୁତଂ ଯଥାଵଶମ୍ ସ ଈଂ ମମାଦ ମହି କର୍ମ କର୍ତଵେ ମହାମୁରୁଂ ସୈନଂ ସଶ୍ଚଦ୍ଦେଵୋ ଦେଵଂ ସତ୍ଯ ଇନ୍ଦୁଃ ସତ୍ଯମିନ୍ଦ୍ରମ୍

ତିନିଟି କାଠର ଚାପିଘରେ, ଯବ ମିଶା ଶକ୍ତି ସହିତ ବଡ଼ ମହିଷ, ବହୁତ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ସହିତ ଇଚ୍ଛାନୁସାରେ ଚାପିତ ସୋମ ପିଇଲେ; ସେ ଏହାରେ ଆନନ୍ଦ ଅନୁଭବ କଲେ, ବଡ଼ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବାକୁ; ସତ୍ୟ ଦେବତା ଦେବତାଙ୍କ ସହିତ ରହିଲେ, ସତ୍ୟ ସୋମ ସତ୍ୟ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ସହିତ ରହିଲେ।

ସାକଂ ଜାତଃ କ୍ରତୁନା ସାକମୋଜସା ଵଵକ୍ଷିଥ ସାକଂ ଵୃଦ୍ଧୋ ଵୀର୍ଯୈଃ ସାସହିର୍ମୃଧୋ ଵିଚର୍ଷଣିଃ ଦାତା ରାଧ ସ୍ତୁଵତେ କାମ୍ଯଂ ଵସୁ ପ୍ରଚେତନ ସୈନଂ ସଶ୍ଚଦ୍ଦେଵୋ ଦେଵଂ ସତ୍ଯ ଇନ୍ଦୁଃ ସତ୍ଯମିନ୍ଦ୍ରମ୍

ଶକ୍ତି ସହ ଜନ୍ମ ନେଇ, ଶକ୍ତି ସହ ବୃଦ୍ଧି ପାଇଲ, ଶୂରତା ସହ ସେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ କାର୍ଯ୍ୟ କଲେ; ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ଜିତିଲେ, ବୁଦ୍ଧିମାନ, ଷ୍ଟୁତିକାରୀଙ୍କୁ ଚାହିଦା ଧନ ଦେଇଥିବା; ସତ୍ୟ ଦେବତା ଦେବତାଙ୍କ ସହିତ ରହିଲେ, ସତ୍ୟ ସୋମ ସତ୍ୟ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ସହିତ ରହିଲେ।

ଅଧ ତ୍ଵିଷୀମାଂ ଅଭ୍ଯୋଜସା କୃଵିଂ ଯୁଧାଭଵଦା ରୋଦସୀ ଅପୃଣଦସ୍ଯ ମଜ୍ମନା ପ୍ର ଵାଵୃଧେ ଅଧତ୍ତାନ୍ଯଂ ଜଠରେ ପ୍ରେମରିଚ୍ଯତ ପ୍ର ଚେତଯ ସୈନଂ ସଶ୍ଚଦ୍ଦେଵୋ ଦେଵଂ ସତ୍ଯ ଇନ୍ଦୁଃ ସତ୍ଯମିନ୍ଦ୍ରମ୍

ତାପରେ, ଅତିଶୟ ଶକ୍ତି ଓ ବଳ ସହିତ, ସେ ଯୁଦ୍ଧରେ ଭୟଙ୍କର ହେଲେ, ତାଙ୍କର ବଡ଼ତ୍ୱରେ ଦୁଇ ଜଗତ୍କୁ ପୂରିଦେଲେ; ସେ ବଡ଼ ହେଲେ, ଅନ୍ୟକୁ ନିଜ ଗଭରେ ନେଲେ, ଏବଂ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହେଲେ; ସତ୍ୟ ଦେବତା ଦେବତାଙ୍କ ସହିତ ରହିଲେ, ସତ୍ୟ ସୋମ ସତ୍ୟ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ସହିତ ରହିଲେ।

ସପ୍ତମ ପ୍ରଥମୋ ଽର୍ଧଃ ଅଭି ପ୍ର ଗୋପତିଂ ଗିରେନ୍ଦ୍ରମର୍ଚ ଯଥା ଵିଦେ ମୂନୁଂ ସତ୍ଯସ୍ଯ ସତ୍ପତିମ୍

ସପ୍ତମ ଓ ପ୍ରଥମ ଅଂଶକୁ, ଗୋମାନ୍ୟଙ୍କ ଠାକୁର, ପାହାଡ଼ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଯଥାଯୋଗ୍ୟ ଷ୍ଟୁତି କର, ସତ୍ୟର ସତ୍ୟ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ।

ଆ ହରଯଃ ସସୃଜ୍ରିରେ ଽରୁଷୀରଧି ବର୍ହିଷି ଯତ୍ରାଭି ସଂନଵାମହେ

ଅଶ୍ୱମାନେ ଚଳିଛନ୍ତି, ରକ୍ତିମମାନେ ପବିତ୍ର କୁଶରେ ବସିଛନ୍ତି, ଯେଉଁଠି ଆମେ ସମସ୍ତେ ଏକଠା ହୁଅଛୁ।

ଇନ୍ଦ୍ରାଯ ଗାଵ ଆଶିରଂ ଦୁଦୁହ୍ରେ ଵଜ୍ରିଣେ ମଧୁ ଯତ୍ସୀମୁପହ୍ଵରେ ଵିଦତ୍

ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ, ଗାଈମାନେ ଯବ ମିଶା ଦୁଧ ଦେଇଛନ୍ତି; ବଜ୍ରଧାରୀଙ୍କ ପାଇଁ, ସେ ସମାବେଶରେ ଯେ ମଧୁ ମିଳେ, ସେହି ମଧୁ।

ଆ ନୋ ଵିଶ୍ଵାସୁ ହଵ୍ଯମିନ୍ଦ୍ରଂ ସମତ୍ସୁ ଭୂଷତ ଉପ ବ୍ରହ୍ମାଣି ସଵନାନି ଵୃତ୍ରହନ୍ପରମଜ୍ଯା ଋଚୀଷମ

ସମସ୍ତ ସଭାରେ ଆମର ହବ୍ୟ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଆହ୍ୱାନ କରୁ; ଷ୍ଟୁତି ଓ ସୋମ ଆଘାତ ଭୃତ୍ରହନ୍କୁ, ସବୁଠାରୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀଙ୍କୁ, ପ୍ରଶଂସା ସହିତ ନିକଟକୁ ଆସୁ।

ତ୍ଵଂ ଦାତା ପ୍ରଥମୋ ରାଧସାମସ୍ଯସି ସତ୍ଯ ଈଶାନକୃତ୍ ତୁଵିଦ୍ଯୁମ୍ନସ୍ଯ ଯୁଜ୍ଯା ଵୃଣୀମହେ ପୁତ୍ରସ୍ଯ ଶଵସୋ ମହଃ

ତୁମେ ପ୍ରଥମ ଧନଦାତା, ତୁମେ ସତ୍ୟରେ ଧନର ଅଧିପତି; ଆମେ ତୁମକୁ ବଡ଼ ଶକ୍ତି ଓ ମହତ୍ତ୍ୱର ଯୋଗ୍ୟ ପୁତ୍ର ଭାବେ ବାଛୁ।

ପ୍ରତ୍ନଂ ପୀଯୂଷଂ ପୂର୍ଵ୍ଯଂ ଯଦୁକ୍ଥ୍ଯଂ ମହୋ ଗାହଦ୍ଦିଵ ଆ ନିରଧୁକ୍ଷତ ଇନ୍ଦ୍ରମଭି ଜାଯମାନଂ ସମସ୍ଵରନ୍

ପୁରୁଣା, ପୋଷକ, ପ୍ରାଚୀନ ଓ ଷ୍ଟୁତିଯୋଗ୍ୟ, ମହାନମାନେ ଆକାଶରୁ ଦୁଧ ଦେଇଛନ୍ତି; ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଜନ୍ମବେଳେ ସମସ୍ତେ ଏକସାଥି ଗାଇଲେ।

ଆଦୀଂ କେ ଚିତ୍ପଶ୍ଯମାନାସ ଆପ୍ଯଂ ଵସୁରୁଚୋ ଦିଵ୍ଯା ଅଭ୍ଯନୂଷତ ଦିଵୋ ନ ଵାରଂ ସଵିତା ଵ୍ଯୂର୍ଣୁତେ

କେହିମାନେ ଦେଖି, ପୁରୁଣା, ଜଳମୟ ଓ ଦିବ୍ୟ ଧନକୁ ନିକଟକୁ ଯାଇଛନ୍ତି; ସୂର୍ଯ୍ୟ ଯେପରି, ସବିତା ଆକାଶର ଆବରଣକୁ ପ୍ରସାରିତ କରନ୍ତି।

ଅଧ ଯଦିମେ ପଵମାନ ରୋଦସୀ ଇମା ଚ ଵିଶ୍ଵା ଭୁଵନାଭି ମଜ୍ମନା ଯୂଥେ ନ ନିଷ୍ଠା ଵୃଷଭୋ ଵି ରାଜସି

ହେ ପବନ, ତୁମେ ଯେତେବେଳେ ଚଳିଛ, ଏହି ଦୁଇଟି ଜଗତ ଓ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀମାନେ ତୁମର ଶକ୍ତିରେ ଆବୃତ ହେଉଛନ୍ତି; ଗୋଁଡ ମଧ୍ୟରେ ବଳିଯୁକ୍ତ ବୃଷଭ ଯେମିତି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହୁଏ, ତୁମେ ମଧ୍ୟ ଏଭଳି ଆଭା ଦେଖାଉଛ।

ଇମମୂ ଷୁ ତ୍ଵମସ୍ମାକଂ ସନିଂ ଗାଯତ୍ରଂ ନଵ୍ଯାଂସମ୍ ଅଗ୍ନେ ଦେଵେଷୁ ପ୍ର ଵୋଚଃ

ଏବେ, ଅଗ୍ନି, ଆମ ପାଇଁ ଏହି ନୂତନ ଗୀତକୁ ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଉଚ୍ଚାରଣ କର, ଆମ ସହଚର ଭାବେ।

ଵିଭକ୍ତାସି ଚିତ୍ରଭାନୋ ସିନ୍ଧୋରୂର୍ମା ଉପାକ ଆ ସଦ୍ଯୋ ଦାଶୁଷେ କ୍ଷରସି

ହେ ଚମକୁଥିବା ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ନଦୀର ତରଙ୍ଗ ଭଳି ବିଭିନ୍ନ ଭାଗକୁ ବାଣ୍ଟିଯାଉଛ; ତୁମେ ଦାନ କରିବା ପାଇଁ ଦୂତୀୟ ଭାବରେ ଦ୍ରୁତ ଭାବେ ଭକ୍ତଙ୍କ ନିକଟକୁ ବହିଯାଉଛ।

ଆ ନୋ ଭଜ ପରମେଷ୍ଵା ଵାଜେଷୁ ମଧ୍ଯମେଷୁ ଶିକ୍ଷା ଵସ୍ଵୋ ଅନ୍ତମସ୍ଯ

ଉଚ୍ଚତମ ସଫଳତାରେ, ମଧ୍ୟମ ଫଳରେ ଓ ଶେଷ ଦିନରେ ମଧ୍ୟ ଆମକୁ ଅଂଶ ଦିଅ, ହେ ଦାତା, ଆମକୁ ଶିଖାଅ।

ଅହମିଦ୍ଧି ପିତୁଷ୍ପରି ମେଧାମୃତସ୍ଯ ଜଗ୍ରହ ଅହଂ ସୂର୍ଯ ଇଵାଜନି

ମୁଁ ନିଶ୍ଚୟ ଅମର ପିତାଙ୍କ ଜ୍ଞାନକୁ ଧରିଛି; ମୁଁ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଭଳି ଜନ୍ମ ନେଇଛି।

ଅହଂ ପ୍ରତ୍ନେନ ଜନ୍ମନା ଗିରଃ ଶୁମ୍ଭାମି କଣ୍ଵଵତ୍ ଯେନେନ୍ଦ୍ରଃ ଶୁଷ୍ମମିଦ୍ଦଧେ

ପୁରୁଣା ଜନ୍ମରେ, ମୁଁ କଣ୍ବମାନେ ଯେମିତି ଶ୍ଲୋକ ଶୋଭା କରନ୍ତି, ସେଭଳି ଗୀତକୁ ଶୋଭା କରେ; ଏହା ଦ୍ୱାରା ଇନ୍ଦ୍ର ଶକ୍ତି ପାଇଥିଲେ।

ଯେ ତ୍ଵାମିନ୍ଦ୍ର ନ ତୁଷ୍ଟୁଵୁରୃଷଯୋ ଯେ ଚ ତୁଷ୍ଟୁଵୁଃ ସୁଷ୍ଟୁତଃ

ଯେଉଁ ଋଷିମାନେ ତୁମକୁ ସ୍ତୁତି କରିନଥିଲେ, ଇନ୍ଦ୍ର, ଓ ଯେଉଁମାନେ କଲେ, ସମସ୍ତେ ତୁମର ଉତ୍ତମ ସ୍ତୁତି କରିଛନ୍ତି।

ଅଗ୍ନେ ଵିଶ୍ଵେଭିରଗ୍ନିଭିର୍ଜୋଷି ବ୍ରହ୍ମ ସହସ୍କୃତ ଯେ ଦେଵତ୍ରା ଯ ଆଯୁଷୁ ତେଭିର୍ନୋ ମହଯା ଗିରଃ

ଅଗ୍ନି, ସମସ୍ତ ଅଗ୍ନିମାନେ ସହିତ ଆମର ପ୍ରାର୍ଥନାକୁ ଗ୍ରହଣ କର; ହେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଯେଉଁମାନେ ଦେବତା ଓ ଦୀର୍ଘାୟୁ, ସେମାନଙ୍କ ସହିତ ଆମର ଗୀତକୁ ଉନ୍ନତ କର।

ପ୍ର ସ ଵିଶ୍ଵେଭିରଗ୍ନିଭିରଗ୍ନିଃ ସ ଯସ୍ଯ ଵାଜିନଃ ତନଯେ ତୋକେ ଅସ୍ମଦା ସମ୍ଯଙ୍ଵାଜୈଃ ପରୀଵୃତଃ

ଅଗ୍ନି, ସମସ୍ତ ଅଗ୍ନିମାନେ ସହିତ ଆଗକୁ ବଢ଼ିଯାଉଛନ୍ତି; ଯାହାଙ୍କର ସନ୍ତାନମାନେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ସେମାନେ ଆମ ସହିତ ଉପଯୁକ୍ତ ପୁରସ୍କାରରେ ଘିରିଥାନ୍ତି।

ତ୍ଵଂ ନୋ ଅଗ୍ନେ ଅଗ୍ନିଭିର୍ବ୍ରହ୍ମ ଯଜ୍ଞଂ ଚ ତ୍ଵଂ ନୋ ଦେଵତାତଯେ ରାଯୋ ଦାନାଯ ଚୋଦଯ

ଅଗ୍ନି, ଅଗ୍ନିମାନେ ସହିତ ଆମକୁ ପ୍ରାର୍ଥନା ଓ ଯଜ୍ଞ ପାଇଁ ପ୍ରେରିତ କର; ଦେବତାଙ୍କ ପାଇଁ ଧନ ଦେବାରେ ଆମକୁ ଉତ୍ସାହିତ କର।

ତ୍ଵେ ସୋମ ପ୍ରଥମା ଵୃକ୍ତବର୍ହିଷୋ ମହେ ଵାଜାଯ ଶ୍ରଵସେ ଧିଯନ୍ ଦଧୁଃ ସ ତ୍ଵଂ ନୋ ଵୀର ଵୀର୍ଯାଯ ଚୋଦଯ

ହେ ସୋମ, ପ୍ରଥମମାନେ ତୁମେ ପାଇଁ ପବିତ୍ର କୁଶ ରଖିଥିଲେ, ବଡ଼ ପୁରସ୍କାର ଓ କୀର୍ତ୍ତି ପାଇଁ; ଏହିପରି, ହେ ବୀର, ଆମକୁ ବୀରତା ପାଇଁ ପ୍ରେରଣା ଦିଅ।

ଅଭ୍ଯଭି ହି ଶ୍ରଵସା ତତର୍ଦିଥୋତ୍ସଂ ନ କଂ ଚିଜ୍ଜନପାନମକ୍ଷିତମ୍ ଶର୍ଯାଭିର୍ନ ଭରମାଣୋ ଗଭସ୍ତ୍ଯୋଃ

ତୁମେ କୀର୍ତ୍ତିରେ ସମସ୍ତକୁ ଭେଦିଦେଲ; ଯେପରି ଏକ ଧାରାକୁ କେହି ରୋକିପାରେନାହିଁ, ଯେପରି ହାତରେ ଶର ଧରିଥିବା ଯୋଦ୍ଧା।

ଅଜୀଜନୋ ଅମୃତ ମର୍ତ୍ଯାଯ ଅମୃତସ୍ଯ ଧର୍ମନ୍ନମୃତସ୍ଯ ଚାରୁଣଃ ସଦାସରୋ ଵାଜମଚ୍ଛା ସନିଷ୍ଯଦତ୍

ଅମର ମନୁଷ୍ୟମାନେ ପାଇଁ ଜନ୍ମ ନେଲେ, ଅମରତ୍ୱର ନୀତି ଓ ସୌନ୍ଦର୍ଯ୍ୟ ଅନୁଯାୟୀ; ସେ ସଦା ପୁରସ୍କାର ଆଣେ, ତାହାକୁ ଅନ୍ୱେଷଣ କର।

ଏନ୍ଦୁମିନ୍ଦ୍ରାଯ ସିଞ୍ଚତ ପିବାତି ସୋମ୍ଯଂ ମଧୁ ପ୍ର ରାଧାଂସି ଚୋଦଯତେ ମହିତ୍ଵନା

ଇନ୍ଦ୍ର ପାଇଁ ସୋମ ଢାଳ; ସେ ମଧୁର ସୋମ ପିଏ ଓ ତାଙ୍କର ମହତ୍ତ୍ୱରେ ପୁରସ୍କାରକୁ ଉତ୍ସାହିତ କରନ୍ତି।

ଉପୋ ହରୀଣାଂ ପତିଂ ରାଧଃ ପୃଞ୍ଚନ୍ତମବ୍ରଵମ୍ ନୂନଂ ଶ୍ରୁଧି ସ୍ତୁଵତୋ ଅଶ୍ଵ୍ଯସ୍ଯ

ମୁଁ ଘୋଡ଼ମାନଙ୍କର ଠାକୁର, ଯିଏ ପୁରସ୍କାର ଦିଅନ୍ତି, ସେଠାରେ କହିଥିଲି; ଏବେ ଘୋଡ଼ର ସ୍ତୁତି ଶୁଣ।

ନ ହ୍ଯାଙ୍ଗ ପୁରା ଚ ନ ଜଜ୍ଞେ ଵୀରତରସ୍ତ୍ଵତ୍ ନ କୀ ରାଯା ନୈଵଥା ନ ଭନ୍ଦନା

ହେ ବନ୍ଧୁ, ପୂର୍ବେ କିମ୍ବା ଏବେ କେହି ତୁମଠାରୁ ବେଶି ବୀର ହୋଇନାହାନ୍ତି; ଧନରେ, ଚାଳିଚଳନରେ କିମ୍ବା ବନ୍ଧନରେ ମଧ୍ୟ ନୁହେଁ।