ସାମଵେଦଃ

ଇନ୍ଦ୍ର ଶୁଦ୍ଧୋ ନ ଆ ଗହି ଶୁଦ୍ଧଃ ଶୁଦ୍ଧାଭିରୂତିଭିଃ ଶୁଦ୍ଧୋ ରଯିଂ ନି ଧାରଯ ଶୁଦ୍ଧୋ ମମଦ୍ଧି ସୋମ୍ଯ

ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ପବିତ୍ର, ଆମ ପାଖକୁ ଆସ; ପବିତ୍ର ସାହାଯ୍ୟ ସହିତ; ପବିତ୍ର, ଧନ ଦିଅ; ପବିତ୍ର, ସୋମରେ ଆନନ୍ଦ କର।

ଇନ୍ଦ୍ର ଶୁଦ୍ଧୋ ହି ନୋ ରଯିଂ ଶୁଦ୍ଧୋ ରତ୍ନାନି ଦାଶୁଷେ ଶୁଦ୍ଧୋ ଵୃତ୍ରାଣି ଜିଘ୍ନସେ ଶୁଦ୍ଧୋ ଵାଜଂ ସିଷାସସି

ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ପବିତ୍ର, ନିଶ୍ଚିତ ଆମକୁ ଧନ ଦିଅ; ପବିତ୍ର, ଭକ୍ତଙ୍କୁ ରତ୍ନ ଦିଅ; ପବିତ୍ର, ବାଧାମାନେ ଦୂର କର; ପବିତ୍ର, ବିଜୟ ଆଣ।

ଅଗ୍ନେ ସ୍ତୋମଂ ମନାମହେ ସିଧ୍ରମଦ୍ଯ ଦିଵିସ୍ପୃଶଃ ଦେଵସ୍ଯ ଦ୍ରଵିଣସ୍ଯଵଃ

ହେ ଅଗ୍ନି, ଆମେ ଆଜି ତୁମର ସ୍ତୁତି, ଶୀଘ୍ର ଓ ଆକାଶକୁ ଛୁଅଥିବା, ଦେବତାଙ୍କ ଧନର କୃପା ଆଶା କରୁଛୁ।

ଅଗ୍ନିର୍ଜୁଷତ ନୋ ଗିରୋ ହୋତା ଯୋ ମାନୁଷେଷ୍ଵା ସ ଯକ୍ଷଦ୍ଦୈଵ୍ଯଂ ଜନମ୍

ଅଗ୍ନିଦେବ, ଆମର ଗୀତଗୁଡ଼ିକୁ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତୁ, ଯିଏ ମାନବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପୂଜାରୀ ଭାବେ ଅଛନ୍ତି; ସେ ଦେବମଣ୍ଡଳକୁ ସମ୍ମାନ ଦିଅନ୍ତୁ।

ତ୍ଵମଗ୍ନେ ସପ୍ରଥା ଅସି ଜୁଷ୍ଟୋ ହୋତା ଵରେଣ୍ଯଃ ତ୍ଵଯା ଯଜ୍ଞଂ ଵି ତନ୍ଵତେ

ଅଗ୍ନି, ଆପଣ ଖ୍ୟାତିଶାଳୀ ଓ ମୂଲ୍ୟବାନ ପୂଜାରୀ; ଆପଣ ଦ୍ୱାରା ଯଜ୍ଞ ପ୍ରସାରିତ ହୁଏ।

ଅଭି ତ୍ରିପୃଷ୍ଠଂ ଵୃଷଣଂ ଵଯୋଧାମାଙ୍ଗୋଷିଣମଵାଵଶଂତ ଵାଣୀଃ ଵନା ଵସାନୋ ଵରୁଣୋ ନ ସିନ୍ଧୂର୍ଵି ରତ୍ନଧା ଦଯତେ ଵାର୍ଯାଣି

ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ତିନି ଭାଗରେ ବିଭକ୍ତ, ଯୁବକ ଓ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ତାଙ୍କୁ ବଣମାଳା ପିନ୍ଧିଥିବା ଭଳି ବର୍ଣ୍ଣନା କରାଯାଇଛି; ସେ ବରୁଣଙ୍କ ପରି ନଦୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଅଛନ୍ତି, ଧନ ଓ ଆକାଂକ୍ଷିତ ଦାନ ଦେଇଥାନ୍ତି।

ଶୂରଗ୍ରାମଃ ସର୍ଵଵୀରଃ ସହାଵାନ୍ଜେତା ପଵସ୍ଵ ସନିତା ଧନାନି ତିଗ୍ମାଯୁଧଃ କ୍ଷିପ୍ରଧନ୍ଵା ସମତ୍ସ୍ଵଷାଢଃ ସାହ୍ଵାନ୍ପୃତନାସୁ ଶତ୍ରୂନ୍

ଶକ୍ତିଶାଳୀ ନାୟକ, ସମସ୍ତ ଯୋଧାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବୀର, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ଜୟୀ—ଆପଣ ପ୍ରବାହିତ ହୁଅନ୍ତୁ, ଆମକୁ ଧନ ଦିଅନ୍ତୁ; ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଶସ୍ତ୍ରଧାରୀ, ତୁରନ୍ତ ଧନୁର୍ବାନ୍ଧ, ଯୁଦ୍ଧରେ ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ଜୟ କରନ୍ତୁ, ଯୋଧାମାନେ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରଭାବଶାଳୀ।

ଉରୁଗଵ୍ଯୂତିରଭଯାନି କୃଣ୍ଵନ୍ତ୍ସମୀଚୀନେ ଆ ପଵସ୍ଵା ପୁରନ୍ଧୀ ଅପଃ ସିଷାସନ୍ନୁଷସଃ ସ୍ଵାର୍ଗାଃ ସଂ ଚିକ୍ରଦୋ ମହୋ ଅସ୍ମଭ୍ଯଂ ଵାଜାନ୍

ବିସ୍ତୃତ ସୁରକ୍ଷା ଦେଇ, ଭୟହୀନତା ସୃଷ୍ଟି କରି, ସମସ୍ତେ ଏକାଠି ପ୍ରବାହିତ ହୁଅନ୍ତୁ, ଓ ପୁରନ୍ଧି, ଜଳ ଅନ୍ବେଷଣ କର; ଦିବ୍ୟ ଉଷାମାନେ ଧ୍ୱନିତ ହେଉ, ଆମକୁ ବଡ଼ ପୁରସ୍କାର ଦିଅନ୍ତୁ।

ତ୍ଵମିନ୍ଦ୍ର ଯଶା ଅସ୍ଯୃଜୀଷୀ ଶଵସସ୍ପତିଃ ତ୍ଵଂ ଵୃତ୍ରାଣି ହଂସ୍ଯପ୍ରତୀନ୍ଯେକ ଇତ୍ପୁର୍ଵନୁତ୍ତଶ୍ଚର୍ଷଣୀଧୃତିଃ

ଇନ୍ଦ୍ର, ଆପଣ ଖ୍ୟାତିଶାଳୀ, ଶକ୍ତିର ସ୍ୱାମୀ; ଆପଣ ଏକାକି ଭୟଙ୍କର ଶତ୍ରୁମାନେକୁ ନାଶ କରନ୍ତି, ଲୋକମାନେକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି, ପୁରୁଣା କାର୍ଯ୍ୟରେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଅତିକ୍ରମ କରନ୍ତି।

ତମୁ ତ୍ଵା ନୂନମସୁର ପ୍ରଚେତସଂ ରାଧୋ ଭାଗମିଵେମହେ ମହୀଵ କୃତ୍ତିଃ ଶରଣା ତ ଇନ୍ଦ୍ର ପ୍ର ତେ ସୁମ୍ନା ନୋ ଅଶ୍ନଵନ୍

ଏହିବେଳେ, ଜ୍ଞାନୀ ଅସୁର, ଆମେ ଆପଣଙ୍କୁ ଧନର ଅଂଶ ଭାବେ ଚାହୁଁଛୁ, ବଡ଼ ଚର୍ମ ଭଳି; ଇନ୍ଦ୍ର, ଆପଣଙ୍କର କୃପା ଆମ ପରି ଆସୁ, ଆମେ ଆଶ୍ରୟ ପାଉ।

ଯଜିଷ୍ଠଂ ତ୍ଵା ଵଵୃମହେ ଦେଵଂ ଦେଵତ୍ରା ହୋତାରମମର୍ତ୍ଯମ୍ ଅସ୍ଯ ଯଜ୍ଞସ୍ଯ ସୁକ୍ରତୁମ୍

ଆମେ ଆପଣଙ୍କୁ, ସବୁଠାରୁ ପୂଜ୍ୟ ଦେବତା, ଅମର ପୂଜାରୀ ଭାବେ ବାଛିଛୁ, ଏହି ଯଜ୍ଞରେ ଜ୍ଞାନୀ।

ଅପାଂ ନପାତଂ ସୁଭଗଂ ସୁଦୀଦିତିମଗ୍ନିମୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠଶୋଚିଷମ୍ ସ ନୋ ମିତ୍ରସ୍ଯ ଵରୁଣସ୍ଯ ସୋ ଅପାମା ସୁମ୍ନଂ ଯକ୍ଷତେ ଦିଵି

ଜଳର ସନ୍ତାନ, ଶୁଭ ଓ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଅଗ୍ନି, ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଶିଖାଧାରୀ, ସେ ଆମକୁ ମିତ୍ର ଓ ବରୁଣଙ୍କର କୃପା, ଏବଂ ଦିବ୍ୟ ଜଳର ଆଶୀର୍ବାଦ ଦିଅନ୍ତୁ।

ଯମଗ୍ନେ ପୃତ୍ସୁ ମର୍ତ୍ଯମଵା ଵାଜେଷୁ ଯଂ ଜୁନାଃ ସ ଯନ୍ତା ଶଶ୍ଵତୀରିଷଃ

ଅଗ୍ନି, ଯାହାକୁ ଆପଣ ମାନବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରତିଯୋଗିତାରେ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି, ଯାହାକୁ ଆପଣ ପୁରସ୍କାରରେ ସାହାଯ୍ୟ କରନ୍ତି, ସେ ଦୀର୍ଘକାଳ ଧନ ଲାଭ କରେ।

ନ କିରସ୍ଯ ସହନ୍ତ୍ଯ ପର୍ଯେତା କଯସ୍ଯ ଚିତ୍ ଵାଜୋ ଅସ୍ତି ଶ୍ରଵାଯ୍ଯଃ

ତାଙ୍କର ଶକ୍ତିକୁ କେହି ରୋକିପାରିବେ ନାହିଁ, କିମ୍ବା ତାଙ୍କୁ ଅତିକ୍ରମ କରିପାରିବେ ନାହିଁ; ସବୁଠୁ ଛୋଟ ମଧ୍ୟ ପ୍ରଶଂସାଯୋଗ୍ୟ ପୁରସ୍କାର ପାଇଥାଏ।

ସ ଵାଜଂ ଵିଶ୍ଵଚର୍ଷଣିରର୍ଵଦ୍ଭିରସ୍ତୁ ତରୁତା ଵିପ୍ରେଭିରସ୍ତୁ ସନିତା

ସମସ୍ତ ଜନମାନେ ଘୋଡ଼ା ସହିତ ଏହି ପୁରସ୍କାର ଲାଭ କରନ୍ତୁ, ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଏହାକୁ ଅଦାନ କରନ୍ତୁ, ସେ ଧନ ଦେବାଳୁ ହେଉ।

ସାକମୁକ୍ଷୋ ମର୍ଜଯନ୍ତ ସ୍ଵସାରୋ ଦଶ ଧୀରସ୍ଯ ଧୀତଯୋ ଧନୁତ୍ରୀଃ ହରିଃ ପର୍ଯଦ୍ରଵଜ୍ଜାଃ ସୂର୍ଯସ୍ଯ ଦ୍ରୋଣଂ ନନକ୍ଷେ ଅତ୍ଯୋ ନ ଵାଜୀ

ଏକାଠି, ଦଶଜଣୀ ଭଉଣୀମାନେ, ଜ୍ଞାନୀଙ୍କର ଚିନ୍ତାମାନେ, ପବିତ୍ର କରନ୍ତି; ଧନୁର ତାର, ପିତାମ୍ବର ଏକ ଘୋଡ଼ା ପରି ସୂର୍ଯ୍ୟର ପାତ୍ରକୁ ଚାରିପାଖରେ ଦୌଡ଼େ।

ସଂ ମାତୃଭିର୍ନ ଶିଶୁର୍ଵାଵଶାନୋ ଵୃଷା ଦଧନ୍ଵେ ପୁରୁଵାରୋ ଅଦ୍ଭିଃ ମର୍ଯୋ ନ ଯୋଷାମଭି ନିଷ୍କୃତଂ ଯନ୍ତ୍ସଂ ଗଚ୍ଛତେ କଲଶ ଉସ୍ରିଯାଭିଃ

ମାଆଁମାନେ ସହ ଛୁଆଁ ଭଳି, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଅନେକ ଉପହାର ନେଇ ଜଳ ସହ ଚାଲେ; ଯୁବକ ଯେମିତି ଜନୀମାନେ ମଧ୍ୟରେ, ସେ ଗାଈମାନେ ସହ ପାତ୍ରକୁ ଆଗକୁ ନେଇଯାଏ।

ଉତ ପ୍ର ପିପ୍ଯ ଊଧରଘ୍ନ୍ଯାଯା ଇନ୍ଦୁର୍ଧାରାଭିଃ ସଚତେ ସୁମେଧାଃ ମୂର୍ଧାନଂ ଗାଵଃ ପଯସା ଚମୂଷ୍ଵଭି ଶ୍ରୀଣନ୍ତି ଵସୁଭିର୍ନ ନିକ୍ତୈଃ

ବୁଦ୍ଧିମାନ ସୋମ ଧାରାଗୁଡ଼ିକ ସହ ଏଗିଯାଏ, ଦୁଧର ଥନକୁ ପୂରଣ କରେ; ଗାଈମାନେ ପାତ୍ରରେ ମୁଣ୍ଡକୁ ଦୁଧରେ ଭିଜାନ୍ତି, ଯେପରି ଧନ ଝରେ।

ପିବା ସୁତସ୍ଯ ରସିନୋ ମତ୍ସ୍ଵା ନ ଇନ୍ଦ୍ର ଗୋମତଃ ଆପିର୍ନୋ ବୋଧି ସଧମାଦ୍ଯେ ଵୃଧେ ଽସ୍ମାଂ ଅଵନ୍ତୁ ତେ ଧିଯଃ

ସିନ୍ଚିତ ରସ ପିଉନ୍ତୁ, ଏହାରେ ଆନନ୍ଦ କରନ୍ତୁ, ଇନ୍ଦ୍ର, ଗୋଧନରେ ଧନୀ; ସାମୁହିକ ଭୋଜରେ ଆମ ସହଚର ହେଉନ୍ତୁ, ଆପଣଙ୍କର ଚିନ୍ତାମାନେ ଆମକୁ ସହଯୋଗ କରନ୍ତୁ।

ଭୂଯାମ ତେ ସୁମତୌ ଵାଜିନୋ ଵଯଂ ମା ନ ସ୍ତରଭିମାତଯେ ଅସ୍ମାଂ ଚିତ୍ରାଭିରଵତାଦଭିଷ୍ଟିଭିରା ନଃ ସୁମ୍ନେଷୁ ଯାମଯ

ଆମେ ଆପଣଙ୍କର ଦୟାରେ ସମୃଦ୍ଧି ଲାଭ କରିପାରିବା; ଶତ୍ରୁଙ୍କ ପାଖରେ ଆମେ ନ ପଡ଼ିବା; ଆପଣଙ୍କର ଅଦ୍ଭୁତ ସାହାଯ୍ୟ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କରୁ, ଆମକୁ ଆପଣଙ୍କର କୃପାକୁ ନେଇଯାଉ।

ତ୍ରିରସ୍ମୈ ସପ୍ତ ଧେନଵୋ ଦୁଦୁହ୍ରିରେ ସତ୍ଯାମାଶିରଂ ପରମେ ଵ୍ଯୋମନି ଚତ୍ଵାର୍ଯନ୍ଯା ଭୁଵନାନି ନିର୍ଣିଜେ ଚାରୂଣି ଚକ୍ରେ

ତିନିଥର, ସାତଟି ଗାଈ ତାଙ୍କୁ ଦୁଧ ଦେଇଛି, ସତ୍ୟ ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଆକାଶରେ; ଚାରିଟି ଅନ୍ୟ ଜଗତକୁ ସେ ବିଭକ୍ତ କରିଛନ୍ତି, ସେମାନେ ସୁନ୍ଦର କରିଛନ୍ତି।

ସ ଭକ୍ଷମାଣୋ ଅମୃତସ୍ଯ ଚାରୁଣ ଉଭେ ଦ୍ଯାଵା କାଵ୍ଯେନା ଵି ଶଶ୍ରଥେ ତେଜିଷ୍ଠା ଅପୋ ମଂହନା ପରି ଵ୍ଯତ ଯଦୀ ଦେଵସ୍ଯ ଶ୍ରଵସା ସଦୋ ଵିଦୁଃ

ସେ ମଧୁର ଅମୃତ ପିଇ ଦିଗନ୍ତରେ ତାଙ୍କର କବିତାରେ ଦିନ ଓ ରାତିକୁ ଭରିଦେଲେ; ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଜଳ ମହତ୍ତ୍ୱରେ ବିସ୍ତାରିତ ହେଲା, ଯେତେବେଳେ ଦେବତାଙ୍କର କୀର୍ତ୍ତିରେ ସେହି ଆସନ ଚିହ୍ନଟ ହେଲା।

ତେ ଅସ୍ଯ ସନ୍ତୁ କେତଵୋ ଽମୃତ୍ଯଵୋ ଽଦାଭ୍ଯାସୋ ଜନୁଷୀ ଉଭେ ଅନୁ ଯେଭିର୍ନୃମ୍ଣା ଚ ଦେଵ୍ଯା ଚ ପୁନତ ଆଦିଦ୍ରାଜାନଂ ମନନା ଅଗୃଭ୍ଣତ

ଏହିଗୁଡ଼ିକ ତାଙ୍କର ଚିହ୍ନ ହେଉ, ଅମର ଓ ଅଜୟ, ଦୁଇ ଜନ୍ମରେ; ଯାହା ଦ୍ୱାରା ବୀରତା ଓ ଦେବୀ ଶକ୍ତି ସହିତ ସେମାନେ ପବିତ୍ର କଲେ, ଏବଂ ତାପରେ ରାଜାଙ୍କୁ ମନରେ ଧରିଲେ।

ଅଭି ଵାଯୁଂ ଵୀତ୍ଯର୍ଷା ଗୃଣାନୋ ଽଭି ମିତ୍ରାଵରୁଣା ପୂଯମାନଃ ଅଭୀ ନରଂ ଧୀଜଵନଂ ରଥେଷ୍ଠାମଭୀନ୍ଦ୍ରଂ ଵୃଷଣଂ ଵଜ୍ରବାହୁମ୍

ମୁଁ ବାୟୁଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରି ପବିତ୍ର କରେ, ମିତ୍ର ଓ ବରୁଣଙ୍କୁ ଶୁଧ୍ଧ କରେ; ମୁଁ ଜ୍ଞାନୀ ରଥାରୁଢ଼ ପୁରୁଷଙ୍କୁ ଏବଂ ବଜ୍ରଧାରୀ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ପବିତ୍ର କରେ।

ଅଭି ଵସ୍ତ୍ରା ସୁଵସନାନ୍ଯର୍ଷାଭି ଧେନୂଃ ସୁଦୁଘାଃ ପୂଯମାନଃ ଅଭି ଚନ୍ଦ୍ରା ଭର୍ତ୍ତଵେ ନୋ ହିରଣ୍ଯାଭ୍ଯଶ୍ଵାନ୍ରଥିନୋ ଦେଵ ସୋମ

ମୁଁ ଭଲ ଭଲ ପୋଶାକକୁ ପବିତ୍ର କରେ; ମୁଁ ଦୁଧେ ଭରିଥିବା ଗାଈମାନେକୁ ପବିତ୍ର କରେ; ଆମ ପ୍ରଭୁ ସୋମାଙ୍କ ପାଇଁ ମୁଁ ଚମକୁଥିବା ସୁନା ଓ ଘୋଡ଼ା ଚାଳିତ ରଥମାନେକୁ ପବିତ୍ର କରେ।

ଅଭୀ ନୋ ଅର୍ଷ ଦିଵ୍ଯା ଵସୂନ୍ଯଭି ଵିଶ୍ଵା ପାର୍ଥିଵା ପୂଯମାନଃ ଅଭି ଯେନ ଦ୍ରଵିଣମଶ୍ନଵାମାଭ୍ଯାର୍ଷେଯଂ ଜମଦଗ୍ନିଵନ୍ନଃ

ମୁଁ ଆମ ପାଇଁ ଦେବତାଙ୍କର ଧନକୁ ପବିତ୍ର କରେ, ମୁଁ ସମସ୍ତ ପୃଥିବୀର ବସ୍ତୁକୁ ପବିତ୍ର କରେ; ଯାହା ଦ୍ୱାରା ଆମେ ଧନ ଲାଭ କରିପାରିବା, ମୁଁ ଜମଦଗ୍ନିଙ୍କ ବଂଶଜ, ତାହା ଆମ ପାଇଁ ପବିତ୍ର କରେ।

ଯଜ୍ଜାଯଥା ଅପୂର୍ଵ୍ଯ ମଘଵନ୍ଵୃତ୍ରହତ୍ଯାଯ ତତ୍ପୃଥିଵୀମପ୍ରଥଯସ୍ତଦସ୍ତଭ୍ନା ଉତୋ ଦିଵମ୍

ଯେତେବେଳେ ତୁମେ ମଘବନ୍ ବୃତ୍ରକୁ ବଧ କରିବା ପାଇଁ ଜନ୍ମ ନେଲ, ସେତେବେଳେ ତୁମେ ପୃଥିବୀକୁ ବିସ୍ତାରିତ କଲ, ତାହାକୁ ଧରି ରଖିଲ, ଏବଂ ଦିଗନ୍ତକୁ ମଧ୍ୟ।

ତତ୍ତେ ଯଜ୍ଞୋ ଅଜାଯତ ତଦର୍କ ଉତ ହସ୍କୃତିଃ ତଦ୍ଵିଶ୍ଵମଭିଭୂରସି ଯଜ୍ଜାତଂ ଯଚ୍ଚ ଜନ୍ତ୍ଵମ୍

ତାପରେ ତୁମର ଯଜ୍ଞ ଜନ୍ମ ନେଲା, ତାପରେ ଅର୍କ ଓ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ସ୍ତୁତି ଉପଜିଲା; ତାପରେ ତୁମେ ସମସ୍ତ ଉତ୍ପନ୍ନ ଓ ଜୀବନ୍ତ ବସ୍ତୁରେ ପ୍ରଭୁ ହେଲ।

ଆମାସୁ ପକ୍ଵମୈରଯ ଆ ସୂର୍ଯଂ ରୋହଯୋ ଦିଵି ଘର୍ମଂ ନ ସାମଂ ତପତା ସୁଵୃକ୍ତିଭିର୍ଜୁଷ୍ଟଂ ଗିର୍ଵଣସେ ବୃହତ୍

ସେମାନଙ୍କ ଭିତରେ ପକାଯାଇଥିବାକୁ ଆଣ; ସୂର୍ଯ୍ୟକୁ ଆକାଶରେ ଉଠା; ତାପ ଭଳି ଗୀତକୁ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ କର, ଶୁଭ୍ର ସ୍ତୁତିରେ ଶୋଭିତ, ଗାୟକ ପାଇଁ ବଡ଼।