ସାମଵେଦଃ

ଅ ତ୍ଵଂ ସୋମାସି ଧାରଯୁର୍ମନ୍ଦ୍ର ଓଜିଷ୍ଠୋ ଅଧ୍ଵରେ ଚ୍ ପଵସ୍ଵ ମଂହଯଦ୍ରଯିଃ

ତୁମେ, ସୋମ, ଯଜ୍ଞରେ ସମର୍ଥକ, ସବୁଠାରୁ ଆନନ୍ଦଦାୟକ ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀ। ଆନନ୍ଦ ଓ ଧନ ଆଣି, ପ୍ରବାହିତ ହେଉ।

ଅ ତ୍ଵଂ ସୁତୋ ମଦିନ୍ତମୋ ଦଧନ୍ଵାନ୍ମତ୍ସରିନ୍ତମଃ ଚ୍ ଇନ୍ଦୁଃ ସତ୍ରାଜିଦସ୍ତୃତଃ

ତୁମେ ଚିପି ହୋଇ, ସବୁଠାରୁ ଆନନ୍ଦଦାୟକ ଓ ଉତ୍ସାହଜନକ, ହେ ସୋମ। ଏହି ଫୋଟା, ସମସ୍ତ ପ୍ରତିଯୋଗିତାରେ ଜିତିଥିବା, ସୁରକ୍ଷିତ।

ଅ ତ୍ଵଂ ସୁଷ୍ଵାଣୋ ଅଦ୍ରିଭିରଭ୍ଯର୍ଷ କନିକ୍ରଦତ୍ ଚ୍ ଦ୍ଯୁମନ୍ତଂ ଶୁଷ୍ମା ଭର

ତୁମେ, ପାହାଡ଼ ଦ୍ୱାରା ଭଲଭାବେ ଚିପି ହୋଇ, ଉଚ୍ଚ ସ୍ୱରରେ ପ୍ରବାହିତ ହେଉଛ। ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଶକ୍ତି ଆଣ।

ଅ ପଵସ୍ଵ ଦେଵଵୀତଯ ଇନ୍ଦୋ ଧାରାଭିରୋଜସା ଚ୍ ଆ କଲଶଂ ମଧୁମାନ୍ତ୍ସୋମ ନଃ ସଦଃ

ଦେବତାମାନଙ୍କ ଆନନ୍ଦ ପାଇଁ, ହେ ସୋମ, ତୁମେ ତୁମର ଧାରା ଓ ଶକ୍ତି ସହିତ ପ୍ରବାହିତ ହେଉ। ମଧୁର ସୋମ, ଆମ ଆସନକୁ କଳଶରେ ଆସ।

ଅ ତଵ ଦ୍ରପ୍ସା ଉଦପ୍ରୁତ ଇନ୍ଦ୍ରଂ ମଦାଯ ଵାଵୃଧୁଃ ଚ୍ ତ୍ଵାଂ ଦେଵାସୋ ଅମୃତାଯ କଂ ପପୁଃ

ତୁମର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଫୋଟା, ହେ ସୋମ, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଆନନ୍ଦ ପାଇଁ ବଢ଼ିଛି। ଅମରତ୍ୱ ପାଇଁ ଦେବତାମାନେ ତୁମକୁ ପିଇଛନ୍ତି।

ଅ ଆ ନଃ ସୁତାସ ଇନ୍ଦଵଃ ପୁନାନା ଧାଵତା ରଯିମ୍ ଚ୍ ଵୃଷ୍ଟିଦ୍ଯାଵୋ ରୀତ୍ଯାପଃ ସ୍ଵର୍ଵିଦଃ

ଆମ ପାଖକୁ ଆସ, ପବିତ୍ର ସୋମ ଫୋଟାମାନେ, ଆମକୁ ଧନ ଦିଅ। ବର୍ଷାରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଆକାଶ ଓ ବହୁଥିବା ଜଳ, ଆଲୋକ ଦେଇଥିବା, ଆସନ୍ତୁ।

ଅ ପରି ତ୍ଯଂ ହର୍ଯତଂ ହରିଂ ବଭ୍ରୁଂ ପୁନନ୍ତି ଵାରେଣ ଚ୍ ଯୋ ଦେଵାନ୍ଵିଶ୍ଵାଂ ଇତ୍ପରି ମଦେନ ସହ ଗଚ୍ଛତି

ସେହି ହଳଦିଆ, ଆକର୍ଷକ ଘୋଡ଼ାକୁ, ସେମାନେ ଛାଣି ଦ୍ୱାରା ପବିତ୍ର କରନ୍ତି, ଯିଏ ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କ ସହିତ ଆନନ୍ଦ ସହ ଏଗିଯାଏ।

ଅ ଦ୍ଵିର୍ଯଂ ପଞ୍ଚ ସ୍ଵଯଶସଂ ସଖାଯୋ ଅଦ୍ରିସଂହତମ୍ ଚ୍ ପ୍ରିଯମିନ୍ଦ୍ରସ୍ଯ କାମ୍ଯଂ ପ୍ରସ୍ନାପଯନ୍ତ ଊର୍ମଯଃ

ଦୁଇଥରି ପାଞ୍ଚ, ନିଜ ଗୌରବରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ବନ୍ଧୁମାନେ, ପାହାଡ଼ ଦ୍ୱାରା ଚିପି ହୋଇ, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପ୍ରିୟ ଓ ଆକାଂକ୍ଷିତକୁ ଧାରା କରନ୍ତି।

ଅ ଇନ୍ଦ୍ରାଯ ସୋମ ପାତଵେ ଵୃତ୍ରଘ୍ନେ ପରି ଷିଚ୍ଯସେ ଚ୍ ନରେ ଚ ଦକ୍ଷିଣାଵତେ ଵୀରାଯ ସଦନାସଦେ

ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ, ପାନ ପାଇଁ, ହେ ସୋମ, ବିପକ୍ଷ ନାଶକ, ତୁମେ ଢଳାଯାଉଛ। ଦକ୍ଷିଣା ଥିବା ପୁରୁଷ, ବୀର ଓ ଆସନରେ ବସିଥିବା ପାଇଁ।

ଅ ପଵସ୍ଵ ସୋମ ମହେ ଦକ୍ଷାଯାଶ୍ଵୋ ନ ନିକ୍ତୋ ଵାଜୀ ଧନାଯ

ବଡ଼ କୌଶଳ ପାଇଁ ପ୍ରବାହିତ ହେଉ, ହେ ସୋମ, ଯୋଜାଯାଇଥିବା ଘୋଡ଼ା ପରି, ଧନ ପାଇଁ ଜିତିଥିବା।

ଅ ପ୍ର ତେ ସୋତାରୋ ରସଂ ମଦାଯ ପୁନନ୍ତି ସୋମଂ ମହେ ଦ୍ଯୁମ୍ନାଯ

ଚିପିବାଳେ ସୋମକୁ ପବିତ୍ର କରନ୍ତି, ଆନନ୍ଦ ପାଇଁ, ବଡ଼ ମହିମା ପାଇଁ।

ଅ ଶିଶୁଂ ଜଜ୍ଞାନଂ ହରିଂ ମୃଜନ୍ତି ପଵିତ୍ରେ ସୋମଂ ଦେଵେଭ୍ଯ ଇନ୍ଦୁମ୍

ନବଜନ୍ମ ଶିଶୁ ହରିଙ୍କୁ, ସୁଧାରେ ପବିତ୍ର କରି, ଦେବତାମାନେ ପାଇଁ ସୋମର ଏକ ତିପ୍ପା ଧାରା ପରି ଧୋଇଦେଇଛନ୍ତି।

ଅ ଉଷୋ ଷୁ ଜାତମପ୍ତୁରଂ ଗୋଭିର୍ଭଙ୍ଗଂ ପରିଷ୍କୃତମ୍ ଚ୍ ଇନ୍ଦୁଂ ଦେଵା ଅଯାସିଷୁଃ

ହେ ଉଷା, ଦେବତାମାନେ ଗୋଧୂଳି ସହିତ ଚାପି ତିଆରି ହୋଇଥିବା, ନୂତନ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା ତାଜା ତିପ୍ପାକୁ ଆସିଛନ୍ତି।

ଅ ନୋ ଗିରୋ ଵତ୍ସଂ ସଂଶିଶ୍ଵରୀରିଵ ଚ୍ ଯ ଇନ୍ଦ୍ରସ୍ଯ ହୃଦଂସନିଃ

ଆମର ଗୀତଗୁଡ଼ିକ ଗାଈଁମାନେ ଛୁଆଁକୁ ଯେପରି ଯାଉଛି, ସେପରି ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ହୃଦୟକୁ ଆନନ୍ଦ ଦେଇଥିବାଙ୍କ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପହଞ୍ଚୁ।

ଅ ଅର୍ଷା ନଃ ସୋମ ଶଂ ଗଵେ ଧୁକ୍ଷସ୍ଵ ପିପ୍ଯୁଷୀମିଷମ୍ ଚ୍ ଵର୍ଧା ସମୁଦ୍ରମୁକ୍ଥ୍ଯମ୍

ହେ ସୋମ, ଆମ ପାଇଁ ଭଲ ଓ ଗୋମାତା ପାଇଁ ପ୍ରବାହିତ ହେଅ, ପୋଷଣ ଦେଇଥିବା ଖାଦ୍ୟ ଦେଅ, ଓ ପ୍ରଶଂସାର ସମୁଦ୍ରକୁ ବଢ଼ା।

ଅ ଆ ଘା ଯେ ଅଗ୍ନିମିନ୍ଧତେ ସ୍ତୃଣନ୍ତି ବର୍ହିରାନୁଷକ୍ ଚ୍ ଯେଷାମିନ୍ଦ୍ରୋ ଯୁଵା ସଖା

ଯେମାନେ ଅଗ୍ନିକୁ ପ୍ରଜ୍ୱଳିତ କରନ୍ତି, ବେଳେବେଳେ କୁଶା ଛାଡ଼ନ୍ତି, ଯାହାଙ୍କ ପାଇଁ ଇନ୍ଦ୍ର ଯୁବକ ବନ୍ଧୁ ଅଟୁଟ ଅଛନ୍ତି—

ଅ ବୃହନ୍ନିଦିଧ୍ମ ଏଷାଂ ଭୂରି ଶସ୍ତ୍ରଂ ପୃଥୁଃ ସ୍ଵରୁଃ ଚ୍ ଯେଷାମିନ୍ଦ୍ରୋ ଯୁଵା ସଖା

ସେମାନଙ୍କର ଅଗ୍ନି ଦେଖିବାକୁ ବଡ଼, ପ୍ରଶଂସା ଅଧିକ, ମହିମା ବିସ୍ତୃତ; ଯାହାଙ୍କ ପାଇଁ ଇନ୍ଦ୍ର ଯୁବକ ବନ୍ଧୁ ଅଟୁଟ ଅଛନ୍ତି।

ଅ ଅଯୁଦ୍ଧ ଇଦ୍ଯୁଧା ଵୃତଂ ଶୂର ଆଜତି ସତ୍ଵଭିଃ ଚ୍ ଯେଷାମିନ୍ଦ୍ରୋ ଯୁଵା ସଖା

ଯୁଦ୍ଧରେ ଅଜୟ, ବୀରମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଚୟିତ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ନାୟକ; ଯାହାଙ୍କ ପାଇଁ ଇନ୍ଦ୍ର ଯୁବକ ବନ୍ଧୁ ଅଟୁଟ ଅଛନ୍ତି।

ଅ ଯ ଏକ ଇଦ୍ଵିଦଯତେ ଵସୁ ମର୍ତ୍ତାଯ ଦାଶୁଷେ ଚ୍ ଈଶାନୋ ଅପ୍ରତିଷ୍କୁତ ଇନ୍ଦ୍ରୋ ଅଙ୍ଗ

ଯିଏ ଏକାକି ଭକ୍ତିଶୀଳ ମଣିଷକୁ ଧନ ଦେଇଥାଏ, ସେ ଅପରାଜିତ ଇନ୍ଦ୍ର, ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଅଧିପତି।

ଅ ଯଶ୍ଚିଦ୍ଧି ତ୍ଵା ବହୁଭ୍ଯ ଆ ସୁତାଵାଂ ଆଵିଵାସତି ଚ୍ ଉଗ୍ରଂ ତତ୍ପତ୍ଯତେ ଶଵ ଇନ୍ଦ୍ରୋ ଅଙ୍ଗ

ଯିଏ ତୁମକୁ ଅନେକ ପ୍ରସ୍ତାବ ଓ ଅର୍ପଣ ସହିତ ଡାକେ, ତାଙ୍କୁ ତୁମ ଭୟଙ୍କର ଶକ୍ତି ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ମିଳେ।

ଅ କଦା ମର୍ତ୍ତମରାଧସଂ ପଦା କ୍ଷୁମ୍ପମିଵ ସ୍ଫୁରତ୍ ଚ୍ କଦା ନଃ ଶୁଶ୍ରଵଦ୍ଗିର ଇନ୍ଦ୍ରୋ ଅଙ୍ଗ

କେବେ ଇନ୍ଦ୍ର ଅନ୍ୟାୟୀ ମଣିଷକୁ ପାଦରେ ମାଟି ଭାଙ୍ଗିବା ପରି ଦଳିଦେବେ? କେବେ ସେ ଆମର ଗୀତ ଶୁଣିବେ?

ଅ ଗାଯନ୍ତି ତ୍ଵା ଗାଯତ୍ରିଣୋ ଽର୍ଚନ୍ତ୍ଯର୍କମର୍କିଣଃ ଚ୍ ବ୍ରହ୍ମାଣସ୍ତ୍ଵା ଶତକ୍ରତ ଉଦ୍ଵଂଶମିଵ ଯେମିରେ

ଗାୟକମାନେ ତୁମକୁ ଗାନ କରନ୍ତି, ଅର୍ଚ୍ଚକମାନେ ହର୍ଷରେ ଉଚ୍ଚାରଣ କରନ୍ତି; ପୁରୋହିତମାନେ, ଶତଶକ୍ତିଶାଳୀ, ତୁମକୁ ଘୋଡ଼ା ପରି ଯୋଗାଇଛନ୍ତି।

ଅ ଯତ୍ସାନୋଃ ସାନ୍ଵାରୁହୋ ଭୂର୍ଯସ୍ପଷ୍ଟ କର୍ତ୍ତ୍ଵମ୍ ଚ୍ ତଦିନ୍ଦ୍ରୋ ଅର୍ଥଂ ଚେତତି ଯୂଥେନ ଵୃଷ୍ଣିରେଜତି

ପର୍ବତରୁ ପର୍ବତକୁ ଚଢ଼ି ଅନେକ ଅଦ୍ଭୁତ କାମ କରିବାବେଳେ, ଇନ୍ଦ୍ର ଲକ୍ଷ୍ୟକୁ ବୁଝନ୍ତି, ବୃଷଭ ସେ ଦଳ ସହିତ ଗତି କରନ୍ତି।

ଅ ଯୁଙ୍କ୍ଷ୍ଵା ହି କେଶିନା ହରୀ ଵୃଷଣା କକ୍ଷ୍ଯପ୍ରା ଚ୍ ଅଥା ନ ଇନ୍ଦ୍ର ସୋମପା ଗିରାମୁପଶ୍ରୁତିଂ ଚର

ତୁମ ରଙ୍ଗିନ ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଘୋଡ଼ାକୁ ଯୋଗାଅ, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର; ତାପରେ, ହେ ସୋମପାନୀ, ଆମ ପାଖକୁ ଆସ, ଆମ ଗୀତର ଧ୍ୱନିକୁ ଶୁଣ।

ଷଷ୍ଠ ପ୍ରଥମୋ ଽର୍ଧଃ ଅ ସୁଷମିଦ୍ଧୋ ନ ଆ ଵହ ଦେଵାଂ ଅଗ୍ନେ ହଵିଷ୍ମତେ ଚ୍ ହୋତଃ ପାଵକ ଯକ୍ଷି ଚ

ଭଲଭାବରେ ଜଳିଉଥିବା ଅଗ୍ନି, ହେ ହୋତା, ଦେବତାମାନେକୁ ଆଣ, ଏବଂ ପବିତ୍ର ଭାବରେ ଅର୍ପଣ ଗ୍ରହଣ କର।

ଅ ମଧୁମନ୍ତଂ ତନୂନପାଦ୍ଯଜ୍ଞଂ ଦେଵେଷୁ ନଃ କଵେ ଚ୍ ଅଦ୍ଯା କୃଣୁଯ୍ହୂତଯେ

ହେ ଜ୍ଞାନୀ, ଆଜି ଦେବତାମାନେ ମଧୁର ଯଜ୍ଞ ଆମ ଦେହ ପାଇଁ କର, ଆମ ଆହ୍ୱାନ ପାଇଁ।

ଅ ନରାଶଂସମିହ ପ୍ରିଯମସ୍ମିନ୍ଯଜ୍ଞ ଉପ ହ୍ଵଯେ ଚ୍ ମଧୁଜିହ୍ଵଂ ହଵିଷ୍କୃତମ୍

ଏଠାରେ ମୁଁ ନରାଶଂସକୁ ଡାଉଛି, ଏହି ଯଜ୍ଞରେ ପ୍ରିୟ, ମଧୁର ଜିହ୍ୱା ଓ ତିଆରି ହୋଇଥିବା ଅର୍ପଣ ପାଇଁ।

ଅ ଅଗ୍ନେ ସୁଖତମେ ରଥେ ଦେଵାଂ ଈଡିତ ଆ ଵହ ଚ୍ ଅସି ହୋତା ମନୁର୍ହିତଃ

ହେ ଅଗ୍ନି, ସବୁଠାରୁ ସୁଖଦାୟକ ରଥରେ, ପ୍ରଶଂସିତ ଦେବତାମାନେକୁ ଏଠାକୁ ଆଣ; ତୁମେ ମନୁଙ୍କ ନିୟୋଜିତ ହୋତା।

ଅ ଯଦଦ୍ଯ ସୂର ଉଦିତେ ଽନାଗା ମିତ୍ରୋ ଅର୍ଯମା ଚ୍ ସୁଵାତି ସଵିତା ଭଗଃ

ଏଇ ଦିନ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ଉଦୟ ସମୟରେ, ନିଷ୍ପାପ ମିତ୍ର, ଅର୍ୟମା, ସବିତା ଓ ଭଗ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଇଥାନ୍ତି।